Adhyaya 18

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । पूजयेद्गणनाथं तं रुक्मिणं रुक्मभूषितम् । दुर्वाससं च कृष्णं च बलभद्रं च भक्तितः

ພຣະສີປຣະຫລາດກ່າວວ່າ: «ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຄວນບູຊາພຣະຄະນນາຖ (Gaṇanātha) ແລະ ຣຸກມີ (Rukmī) ຜູ້ປະດັບດ້ວຍຄຳ; ພ້ອມທັງ ດຸຣວາສະ (Durvāsas), ພຣະກຣິສນະ (Kṛṣṇa) ແລະ ພຣະບະລະພັດຣະ (Balabhadra)»

Verse 2

यजत्येको महायज्ञैः संपूर्णवरदक्षिणैः । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

ຄົນໜຶ່ງບຳເນີນມະຫາຍັດຍະ ພ້ອມທັງທານດັກຊິນາອັນສົມບູນແລະປະເສີດ; ອີກຄົນໜຶ່ງໄດ້ເຫັນພຣະກຣິສນະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ຜົນບຸນຂອງທັງສອງເທົ່າກັນແທ້.

Verse 3

वापीकूपतडागानि करोत्येकः समाहितः । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

ຄົນໜຶ່ງດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍ່ ສ້າງບໍ່ນ້ຳ, ບໍ່ນ້ຳຂັ້ນບັນໄດ (stepwell), ແລະ ໜອງນ້ຳ; ອີກຄົນໜຶ່ງໄດ້ເຫັນພຣະກຣິສນະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ຜົນບຸນຂອງທັງສອງເທົ່າກັນແທ້.

Verse 4

गोभूतिलहिरण्यादि ददात्येको दिनेदिने । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

ຄົນໜຶ່ງໃຫ້ທານງົວ, ທີ່ດິນ, ງາ, ຄຳ ແລະອື່ນໆ ທຸກມື້; ອີກຄົນໜຶ່ງໄດ້ເຫັນພຣະກຣິສນະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ຜົນບຸນຂອງທັງສອງເທົ່າກັນແທ້.

Verse 5

प्राणायामादिसंयुक्तो जपध्यानपरायणः । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

ຜູ້ໜຶ່ງປະພຶດວິນັຍເລີ່ມຈາກປຣານາຍາມາ ແລະອຸທິດໃຈໃນຊະປະກັບສະມາທິ; ອີກຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ເຫັນພຣະກຣິສນາ ອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ຜົນບຸນຂອງທັງສອງສະເໝີກັນແທ້.

Verse 6

जाह्नव्यादिषु तीर्थेषु सुस्नात्वैकः समाहितः । एकः पश्यति देवेशं कृष्णं तुल्यफलौ हि तौ

ຜູ້ໜຶ່ງມີໃຈສະຫງົບຕັ້ງມັ່ນ ໄດ້ອາບນ້ຳຢ່າງບໍລິສຸດໃນທີ່ທິດສັກສິດ ເລີ່ມຈາກຊາຫນະວີ (ຄົງຄາ); ອີກຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ເຫັນພຣະກຣິສນາ ອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ຜົນບຸນຂອງທັງສອງສະເໝີກັນແທ້.

Verse 7

त्रिभिर्विक्रमणैर्येन विक्रांतं भुवनत्रयम् । त्रिविक्रमं च तं दृष्ट्वा मुच्यते पातकत्रयात्

ພຣະອົງຜູ້ທີ່ດ້ວຍກ້າວຍ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ສາມຄັ້ງ ໄດ້ຄອບຄຸມສາມໂລກ; ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງນັ້ນເປັນຕຣິວິກຣະມະ ກໍພົ້ນຈາກບາບສາມປະການ.

Verse 8

ऋषय ऊचुः । कथं त्रैविक्रमी मृर्त्तिरागतेयं धरातले । कलान्यासाच्च कृष्णत्वं कदेयं प्राप्तवत्यथ

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: “ຮູບພຣະຕຣິວິກຣະມີນີ້ໄດ້ປາກົດລົງສູ່ພື້ນດິນແນວໃດ? ແລະໂດຍການວາງ/ຖ່າຍທອດສ່ວນທິບ (ກະລາ-ນຍາສ) ຢ່າງໃດ ຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸຄວາມເປັນພຣະກຣິສນາ?”

Verse 9

दैत्य संशयमस्माकं छेत्तुमर्हस्यशेषतः । दुर्वाससश्च कृष्णस्य संभवः कथ्यतामिति

“ຂໍພຣະອົງໂປຣດຕັດຄວາມສົງໄສຂອງພວກເຮົາເກືອບກ່ຽວກັບໄດຕະຍະໃຫ້ສິ້ນເຊີງ; ແລະຂໍໃຫ້ເລົ່າປະຫວັດກຳເນີດຂອງທຸຣວາສາ ແລະຂອງພຣະກຣິສນາ” ພວກເຂົາທູນຂໍ.

Verse 10

प्रह्लाद उवाच । तच्छ्रूयतां द्विजश्रेष्ठा यथा मूर्त्तिस्त्रिविक्रमी । दुर्वाससा समायुक्ता संभूता धरणीतले

ພຣະພຣາຫລາດ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຟັງເຖິງວ່າ ພຣະຕຣິວິກຣະມະມູຣຕິ ຜູ້ຮ່ວມກັບ ດຸຣວາສາ ໄດ້ປາກົດລົງສູ່ແຜ່ນດິນ ແນວໃດ»។

Verse 11

पूर्वं कृतयुगस्यांते बलिना च पुरंदरः । निर्जित्य भ्रंशितः स्थानात्तदर्थं मधुसूदनः

ໃນກ່ອນນັ້ນ ໃນທ້າຍກຣິຕະຍຸກ, ພຣະອິນທຣະ (ຜູ້ທຳລາຍປ້ອມ) ຖືກ ບະລິ ພິຊິດ ແລະຖືກປົດອອກຈາກຖານະ; ເພື່ອການນັ້ນ ພຣະມະທຸສູດນະ ໄດ້ເຂົ້າມາດຳເນີນການ.

Verse 12

कश्यपाद्वामनो जज्ञे ततोऽभूच्च त्रिविक्रमः । त्रिभिः क्रमैर्मितांल्लोकानाक्रम्य मधुहा हरिः

ຈາກ ກັສຍະປະ ໄດ້ປະສູດ ວາມະນະ; ແລ້ວພຣະອົງກໍເປັນ ຕຣິວິກຣະມະ. ພຣະຫຣິ ຜູ້ປະຫານມະທຸ ໄດ້ກ້າວຂ້າມໂລກທີ່ຖືກກຳນົດໄວ້ ດ້ວຍສາມກ້າວ.

Verse 13

बलिं चकार भगवान्पातालतलवासि नम् । भक्त्या त्वनन्यया कृष्णो दैत्येन परितोषितः

ພຣະພະຄະວານ ໄດ້ໃຫ້ ບະລິ ເປັນຜູ້ຢູ່ໃນ ປາຕາລະ (ໂລກໃຕ້). ແຕ່ ພຣະກຣິສນະ ພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ ເນື່ອງຈາກຄວາມພັກດີອັນບໍ່ແບ່ງໃຈຂອງໄດຕະນັ້ນ.

Verse 14

स्वयं चैवाऽवसत्तत्र भक्त्या क्रीतो हरिस्तदा । अनुग्रहाय भगवान्द्वारपालो बभूव ह

ແລະໃນທີ່ນັ້ນ ພຣະຫຣິ ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ກໍພັກຢູ່ ດັ່ງຖືກ “ຊື້” ດ້ວຍພັກດີ. ເພື່ອປະທານພຣະກະຣຸນາ ພຣະພະຄະວານ ໄດ້ເປັນຜູ້ເຝົ້າປະຕູ (ຂອງບະລິ).

Verse 15

दुर्वासाश्चापि भगवानात्रेयो मुनिसत्तमः । अटंस्तीर्थानि मोक्षार्थं मुक्तिक्षेत्रमचिंतयत्

ດຸຣວາສາ ພຣະມຸນີຜູ້ຍິ່ງ ບຸດແຫ່ງອັດຣິ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາລະສີ ໄດ້ທ່ອງທ່ຽວຕາມຕີຣຖະທັງຫຼາຍເພື່ອມົກສະ ແລະໄດ້ພິຈາລະນາຖຶງມຸກຕິເຂດ (ມຸກຕິ-ກຩະເຕຣ) ອັນບໍ່ອາດຄາດຄິດໄດ້។

Verse 16

एवं चितयमानः स ज्ञानदृष्ट्या महामुनिः । गोमत्या संगमो यत्र चक्रतीर्थेन भो द्विजाः

ເມື່ອທ່ານພິຈາລະນາຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາມຸນີຜູ້ຍິ່ງ ດ້ວຍດວງຕາແຫ່ງປັນຍາ (ຍານະ-ທັດສະນະ) ໄດ້ເຫັນສະຖານທີ່ທີ່ແມ່ນ້ຳໂກມະຕີມາບັນຈົບກັບ ຈັກຣະ-ຕີຣຖະ—ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ.

Verse 17

तन्मुक्तिक्षेत्रमाज्ञाय गमनाय मतिं दधे । सोतीत्य नगरग्रामानुद्यानानि वनानि च

ເມື່ອຮູ້ວ່າສະຖານນັ້ນເປັນມຸກຕິເຂດ ຜູ້ປະທານການຫຼຸດພົ້ນ ທ່ານຈຶ່ງຕັ້ງໃຈຈະເດີນທາງ. ທ່ານຜ່ານເມືອງແລະບ້ານ ສວນແລະປ່າໄມ້ທັງຫຼາຍ ແລ້ວເດີນຕໍ່ໄປ.

Verse 18

आनर्त्तविषयं प्राप्य दैत्यभूमिं विवेश ह । निःस्वाध्यायवषट्कारां वेदध्वनिविवर्ज्जिताम्

ເມື່ອມາຮອດແດນອານັຣຕະ ທ່ານໄດ້ເຂົ້າສູ່ດິນແດນຂອງພວກໄດຕະຍະ. ບ່ອນນັ້ນປາສະຈາກການສຶກສາເວດ, ປາສະຈາກສຽງ “ວະສັດ” ໃນພິທີບູຊາ, ແລະບໍ່ມີສຽງເວດດັງຂຶ້ນເລີຍ.

Verse 19

कुशेन दैत्यराजेन सेवितां पालितां तथा । बहुम्लेच्छ समाकीर्णामधर्मोपार्जकैर्जनैः

ດິນແດນນັ້ນຖືກຮັບໃຊ້ແລະຖືກປົກຄອງໂດຍ ກຸສະ ກະສັດແຫ່ງພວກໄດຕະຍະ; ມັນແອອັດໄປດ້ວຍພວກມະເລັດສະຫຼາຍຫຼາຍ ແລະຜູ້ຄົນທີ່ຫາກິນດ້ວຍທາງອະທັມ.

Verse 20

प्रत्यासन्नामिति ज्ञात्वा चक्रतीर्थमगाद्द्विजः । स्नात्वा च संगमे पुण्ये मोक्ष्येऽहं च कृताह्निकः

ເມື່ອຮູ້ວ່າ «ໃກ້ຮອດແລ້ວ» ພຣາຫມັນໄດ້ໄປຫາ ຈັກຣະຕີຣຖະ. «ເມື່ອອາບນ້ຳທີ່ສັງຄົມອັນສັກສິດ ແລະປະກອບພິທີປະຈຳວັນສຳເລັດ ຂ້ອຍຈະໄດ້ມົກສະ» ເຂົາຄິດໄວ້.

Verse 21

इति कृत्वा स नियमं ययौ शीघ्रं मुनिस्तदा । स्नात्वा शीघ्रं प्रयास्यामि दैत्यभूमिं विहाय च

ເມື່ອຕັ້ງປະຕິຍານ ແລະຮັກສານິຍະມະແລ້ວ ມຸນີກໍເດີນໄປຢ່າງໄວ. «ອາບນ້ຳແລ້ວ ຂ້ອຍຈະອອກໄປໃນທັນທີ ປະລະດິນແດນໄດຕະຍະນີ້» ເຂົາຕັ້ງໃຈ.

Verse 22

इत्येवं चिंतयन्मार्गे शीघ्रमेव जगाम सः । दृष्ट्वा च संगमं पुण्यं गोमत्या सागरस्य च

ເຂົາຄິດຢ່າງນັ້ນໄປຕາມທາງ ແລະເດີນໄປຢ່າງໄວ. ແລ້ວເຂົາໄດ້ເຫັນສັງຄົມອັນສັກສິດ ທີ່ແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ບັນຈົບກັບທະເລ.

Verse 23

निधाय वाससी तत्र मृदमालभ्य गोमयम् । शिखां च बद्ध्वा करयोः कृत्वा च नियतः कुशान्

ທີ່ນັ້ນ ເຂົາວາງເສື້ອຜ້າໄວ້ ແລ້ວເອົາດິນ ແລະຂີ້ງົວເພື່ອການຊຳລະພິທີ. ເຂົາມັດຊິຄາ ແລະດ້ວຍຄວາມສຳລວມ ຈັດກຸສະຫຍ້າໄວ້ໃນມືທັງສອງ ເພື່ອປະກອບພິທີ.

Verse 24

यावत्स्नाति च विप्रोऽसौ दृष्टो दैत्यैर्दुरात्मभिः । ब्रुवंतः कोऽयमित्येवं हन्यतांहन्यतामिति

ໃນຂະນະທີ່ພຣາຫມັນນັ້ນກຳລັງອາບນ້ຳ ເຂົາຖືກໄດຕະຍະຜູ້ຊົ່ວຮ້າຍເຫັນ. ພວກນັ້ນຮ້ອງວ່າ «ຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ?» ແລະຕະໂກນ «ຂ້າມັນ—ຂ້າມັນ!»

Verse 25

अस्माभिः पालिते देशे कः स्नाति मनुजाधमः । ब्रुवंत इति जघ्नुस्ते जानुभिर्मुष्टिभिस्तथा

«ໃນແຜ່ນດິນທີ່ພວກເຮົາຄຸ້ມຄອງ ມະນຸດຕໍ່າຊ້າຜູ້ໃດກ້າລົງອາບນ້ຳ?»—ພວກເຂົາຮ້ອງຕະໂກນ ແລ້ວຕີລາວດ້ວຍຫົວເຂົ່າ ແລະ ກຳປັ້ນມື।

Verse 26

ब्राह्मणोऽहं न हंतव्यः श्रुत्वा चाऽतीव पीडितः । तं दृष्ट्वा हन्यमानं तु ब्राह्मणं तैर्दुरात्मभिः

«ຂ້າເປັນພຣາຫມັນ ບໍ່ຄວນຖືກຂ້າ!»—ແມ່ນລາວຮ້ອງອອກດັ່ງນັ້ນ ແຕ່ກໍຖືກທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດ। ເຫັນພຣາຫມັນນັ້ນຖືກຕີໂດຍຄົນຊົ່ວເຫຼົ່ານັ້ນ…

Verse 27

निवारयामास च तान्रुरुर्नाम महासुरः । जगृहुस्तस्य वस्त्राणि कुशांस्ते चिक्षिपुर्जले

ແລ້ວມະຫາອະສຸຣະນາມ ຣຸຣຸ ໄດ້ຫ້າມພວກເຂົາໄວ້। ພວກຄົນຊົ່ວນັ້ນຍຶດເອົາເຄື່ອງນຸ່ງຂອງລາວ ແລະ ໂຍນຫຍ້າກຸສະລົງໃນນ້ຳ।

Verse 28

चकर्षुश्चरणौ गृह्य शपंतो दुष्टचेतसः । पदे गृहीत्वा तमृषिं नीत्वा सीम्नि व्यसर्जयन्

ພວກທີ່ຈິດໃຈຊົ່ວ ຈັບຕີນລາວແລ້ວລາກໄປ ພ້ອມກັບສາບແຊ່ງ. ຈັບພຣະຣິສີນັ້ນທີ່ຕີນ ພາໄປຮອດແດນຂອບ ແລ້ວປ່ອຍທິ້ງໄວ້.

Verse 29

तं तदा मूर्छितप्रायं दृष्ट्वोचुः कुपिताश्च ते । अत्रागतो यदि पुनर्हनिष्यामो न संशयः । आनर्त्तविषयांस्तान्वै दृष्ट्वा तत्र जलाशयम्

ເມື່ອເຫັນລາວເກືອບຈະສະຫຼົບ ພວກເຂົາໂກດແລ້ວກ່າວວ່າ: «ຖ້າລາວກັບມາອີກ ພວກເຮົາຈະຂ້າແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ». ແລ້ວເຂົາໄດ້ເບິ່ງແດນອານັຣຕະ ແລະ ອ່າງນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແລ້ວເດີນທາງຕໍ່ໄປ.

Verse 30

प्राणसंशयमापन्नस्ततश्चिंतापरोऽभवत् । शप्येहं यदि दैतेयांस्तपसः किं व्ययेन मे

ເມື່ອຕົກຢູ່ໃນອັນຕະລາຍແຫ່ງຊີວິດ ລາວກໍ່ຈົ່ມຢູ່ໃນຄວາມກັງວົນວ່າ: «ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າສາບແຊ່ງພວກໄດຕະຍະ ການບໍາເພັນຕະປະ (tapas) ທີ່ໃຊ້ໄປຈະເຫຼືອປະໂຫຍດອັນໃດ?»

Verse 31

अथवा नियमभ्रष्टस्त्यक्ष्ये चेदं कलेवरम् । मम पक्षं च कः कुर्य्यात्को मे दास्यति जीवितम्

«ຫຼືຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຫຼຸດຈາກວິນັຍແຫ່ງວຣະຕະ (ຄໍາປະຕິຍານ) ຂ້າພະເຈົ້າອາດຈະລະທິ້ງກາຍນີ້. ແລ້ວໃຜຈະຢືນຂ້າງຂ້າພະເຈົ້າ, ໃຜຈະປະທານຊີວິດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ?»

Verse 32

चक्रतीर्थे च कः स्नानं कारयिष्यति मामिह । को वा दैत्यगणानेताञ्छक्तो जेतुं महामृधे । तं विना पुण्डरीकाक्षं भक्तानामभयप्रदम्

«ແລ້ວທີ່ຈັກຣະຕີຣຖະ (Cakratīrtha) ໃຜຈະຊ່ວຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າອາບນ້ໍາຢູ່ນີ້? ຫຼືໃຜຈະມີກໍາລັງຊະນະຝູງໄດຕະຍະເຫຼົ່ານີ້ໃນສົງຄາມໃຫຍ່—ໂດຍບໍ່ມີພຸນຑະຣີກາກສະ (Puṇḍarīkākṣa) ພຣະອົງຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ຜູ້ປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານໃຫ້ແກ່ຜູ້ພັກຕິ?»

Verse 33

ब्रह्मादीनां च नेतारं शरणागतवत्सलम् । चक्रहस्तं विना मेद्य कोन्यः शर्म्मप्रदो भवेत्

«ໂດຍບໍ່ມີຜູ້ນໍາແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ແລະເທວະອື່ນໆ, ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ມາຂໍພຶ່ງພາ; ໂດຍບໍ່ມີພຣະອົງຜູ້ຖືຈັກຣະ (ຈັກຣະຫັດ), ໃຜອື່ນຈະເປັນຜູ້ປະທານຄວາມສຸກສະຫງົບແລະຄວາມຜາສຸກໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ?»

Verse 34

इति ध्यात्वा च सुचिरं ज्ञात्वा पातालवासि नम् । आत्रेयो विष्णुशरणं जगाम धरणीतलम्

ເມື່ອຄິດພິຈາລະນາຢູ່ດົນນານ ແລະຮູ້ແຈ້ງເຖິງຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນປາຕາລະ (Pātāla) ແລ້ວ, ອາຕເຣຍ (Ātreya) ກໍ່ໄປຍັງຜິວໜ້າແຜ່ນດິນ ໂດຍຖືພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ເປັນທີ່ພຶ່ງ.

Verse 35

उपवासैः कृशो दीनो भूतलं प्रविवेश ह । स दैत्त्यराजभवनं गन्धर्वाप्सरसावृतम्

ເນື່ອງຈາກການອົບວາດ ລາວຜອມບາງ ແລະທຸກຍາກ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ພູມແຜ່ນດິນ. ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພະລາຊວັງຂອງກະສັດໄດຕະຍະ ທີ່ມີຄັນທະວະ ແລະອັບສະຣາ ລ້ອມຮອບ។

Verse 36

शोभितं सुरमुख्येन विष्णुना प्रभविष्णुना । दुर्वासाः प्रविवेशाथ प्रहृष्टेनांतरात्मना

ສະຖານນັ້ນງາມສະຫງ່າດ້ວຍພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ເປັນປະທານໃນຫມູ່ເທວະ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຣັດສະມີ. ແລ້ວດຸຣວາສາ ໄດ້ເຂົ້າໄປ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນຊື່ນບານຍິນດີ.

Verse 37

दुर्वाससमथायांतं दृष्ट्वा दैत्यपतिस्तदा । प्रत्युत्थायार्हयांचक्रे स्वासने संन्यवेशयत्

ເມື່ອເຫັນດຸຣວາສາ ກໍາລັງເຂົ້າມາ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ ກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີເພື່ອຕ້ອນຮັບ. ລາວໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາຕາມຄວນ ແລະໃຫ້ທ່ານນັ່ງເທິງບັນລັງຂອງຕົນ.

Verse 38

मधुपर्कं च गां चैव दत्त्वार्घ्यं पार्श्वतः स्थितः । प्रोवाच प्रणतो ब्रह्मन्कथमत्रागतो भवान्

ລາວໄດ້ຖວາຍມະທຸປັກກະ (madhuparka) ແລະຖວາຍງົວ ພ້ອມທັງອັຣຄະຍະ (arghya) ແລ້ວຢືນຢູ່ຂ້າງໆດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ. ຈາກນັ້ນລາວກໍກົ້ມກາບແລະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ທ່ານມາຮອດທີ່ນີ້ໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 39

सुखोपविष्टः स ऋषिस्तत्रापश्यत्त्रिविक्रमम् । दैत्येन्द्रद्वारदेशे तु तिष्ठन्तमकुतोभयम्

ພຣະລິສີນັ່ງຢູ່ຢ່າງສະບາຍ ແລ້ວເຫັນພຣະຕຣິວິກຣະມະຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ພຣະອົງຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູທາງເຂົ້າຂອງກະສັດໄດຕະຍະ ຢ່າງບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວແຕ່ປະການໃດ.

Verse 40

तं दृष्ट्वा देवदेवेशं श्रीवत्सांकं चतुर्भुजम् । रुरोद स ऋषिश्रेष्ठस्त्राहित्राहीत्युवाच च

ເມື່ອເຫັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍ Śrīvatsa ແລະມີສີ່ພຣະຫັດ ຤ິສີຜູ້ປະເສີດສຸດໄດ້ຮ້ອງໄຫ້ ແລະຮ້ອງວ່າ «ຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າ, ຊ່ວຍຂ້າພະເຈົ້າ!»

Verse 41

संसारभयभीतानां दुःखितानां जनार्दन । शत्रुभिः परिभूतानां शरणं भव केशव

ໂອ ຈະນາຣະດະນາ, ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຫວາດກົວຕໍ່ຄວາມຢ້ານໃນສັງສານ, ສໍາລັບຜູ້ທຸກທ້ອນ, ແລະຜູ້ຖືກສັດຕູຂົ່ມເຫັງ—ຂໍໃຫ້ເປັນທີ່ພຶ່ງ, ໂອ ເກສະວະ.

Verse 42

मम दुःखाभितप्तस्य शत्रुभिः कर्षितस्य च । पराभूतस्य दीनस्य क्षुधया पीडितस्य च

ສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ຖືກຄວາມໂສກເຜົາໄໝ້, ຖືກສັດຕູລາກຖູ, ພ່າຍແພ້ແລະອັບອາຍ, ແລະຖືກຄວາມຫິວໂຫຍທໍລະມານ—

Verse 43

अपूर्णनियमस्याऽथ क्लेशितत्य च दानवैः । ब्रह्मण्यदेव विप्रस्य शरणं भव केशव

ແລະຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ທີ່ວິນັຍປະພຶດຍັງບໍ່ສົມບູນ ແລະຖືກດານະວະທໍລະມານ—ໂອ ພຣະ Brahmaṇyadeva, ຂໍໃຫ້ເປັນທີ່ພຶ່ງແກ່ພຣາຫມະນຜູ້ນີ້, ໂອ ເກສະວະ.

Verse 44

इत्युक्त्वा दर्शयामास शरीरं दैत्यताडितम् । तद्ब्राह्मणावमानं च दृष्ट्वा चुक्रोध वामनः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວໄດ້ສະແດງຮ່າງກາຍທີ່ຖືກໄດຕະຍະຕີທໍາຮ້າຍ. ເມື່ອເຫັນການຫຍັ້ງຫຍາມຕໍ່ພຣາຫມະນນັ້ນ ວາມະນະກໍໂກດກະຟັດ.

Verse 45

केनापमानितो ब्रह्मन्नियमः केन खण्डितः । कथयस्व महाभाग धर्मपाले मयि स्थिते

ໂອ ພຣາມ, ຜູ້ໃດໄດ້ລົບລູ່ການຖືສິນຂອງທ່າ່ນ? ຜູ້ໃດໄດ້ທຳລາຍມັນ? ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ ໂອ ຜູ້ໂຊກດີ, ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ປົກປ້ອງພຣະທັມ ຢືນຢູ່ທີ່ນີ້.

Verse 46

दुर्वासा उवाच । मुक्तितीर्थमहं ज्ञात्वा ज्ञानेन मधुसूदन । चक्रतीर्थं गतः स्नातुं यात्रायां हर्षसंयुतः

ດຸຣະວາສາ ໄດ້ກ່າວວ່າ: "ໂດຍຮູ້ແຈ້ງດ້ວຍປັນຍາເຖິງ ມຸກຕິຕີຣຖະ, ໂອ ມະທຸສູດະນະ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ອອກເດີນທາງສະແຫວງບຸນດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ເພື່ອໄປອາບນ້ຳທີ່ ຈັກກະຕີຣຖະ."

Verse 47

अकृतस्नान एवाऽहं दृष्टो दैत्यैर्दुरासदैः । गले गृहीतः कृष्णाहं मुष्टिभिस्ताडितस्तथा

ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຍັງບໍ່ທັນໄດ້ອາບນ້ຳຊຳລະກາຍ, ພວກ ໄດດຍະ ຜູ້ໂຫດຮ້າຍກໍໄດ້ເຫັນຂ້າພະເຈົ້າ. ພວກມັນບີບຄໍຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ທຸບຕີຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍກຳປັ້ນ.

Verse 48

बलाद्गृहीत्वा वासांसि कुशांश्चैवाक्षतैः सह । जले क्षिप्त्वा चरणयोर्गृहीत्वा मां समाकृषन्

ພວກມັນຍາດເອົາເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະ ຫຍ້າກຸສະ ພ້ອມທັງເຂົ້າສານ ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄປຖິ້ມລົງນ້ຳ; ຈາກນັ້ນກໍຈັບຂາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວລາກຂ້າພະເຈົ້າໄປ.

Verse 49

सीमांते मां तु प्रक्षिप्य प्रोचुस्ते दानवाधमाः । हनिष्यामो यदि पुनरागंतासि न संशयः

ຫຼັງຈາກໂຍນຂ້າພະເຈົ້າອອກໄປທີ່ເຂດແດນ, ພວກ ດານະວະ ຜູ້ຊົ່ວຊ້າເຫຼົ່ານັ້ນກໍເວົ້າວ່າ: "ພວກກູຈະຂ້າຶມຶງ ຖ້າມຶງກັບມາອີກ ຢ່າງບໍ່ຕ້ອງສົງໄສເລີຍ."

Verse 50

स्नातोऽहं चक्रतीर्थे तु करिष्ये भोजनं विभो । तस्मात्स्नापय गोविंद नियमं सफलं कुरु

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ ຈັກຣະ-ຕີຣຖະ (Cakra-tīrtha) ແລ້ວ ຈະຮັບປະທານອາຫານ ໂອ້ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ໂກວິນດາ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອາບ ແລະໃຫ້ນິຍະມະ (ວຣະຕະ) ສຳເລັດຜົນ.

Verse 51

तव प्रसादात्स्नात्वाऽहं भुक्त्वा च प्रीतमानसः । प्रतिज्ञां सफलां कृत्वा विचरिष्ये महीमिमाम्

ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອາບນ້ຳ ແລ້ວຮັບປະທານອາຫານດ້ວຍໃຈປິຕິ. ເມື່ອເຮັດໃຫ້ຄຳປະຕິຍານ/ວຣະຕະສຳເລັດຜົນແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະທ່ອງໄປອີກເທື່ອໃນໂລກນີ້.