Adhyaya 12

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठा गोप्रचारमतः परम् । यत्र स्नात्वा नरो भक्त्या लभेद्गोदानजं फलम्

ພຣາຫລາດ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຄວນໄປຕໍ່ຍັງສະຖານທີ່ສັກສິດຊື່ ‘ໂກປຣະຈາຣ’. ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມພັກດີ ຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍງົວ.

Verse 2

यत्र स्नातो जगन्नाथो नभस्ये दैवतैर्वृतः । कटदानं च तत्प्रोक्तं द्वादश्यां द्विजसत्तमाः

ທີ່ນັ້ນແມ່ນບ່ອນທີ່ ຈະກັນນາຖ ອາບນ້ໍາໃນເດືອນ ນະພັດສະ (Nabhas) ໂດຍມີເທວະດາຫ້ອມລ້ອມ. ແລະທີ່ນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ໄດ້ກ່າວໄວ້ໃຫ້ຖວາຍຜ້າຄາດແອວ (kaṭa-dāna) ໃນວັນທວາດະສີ.

Verse 3

ऋषय ऊचुः । कथं तु तत्र दैत्येन्द्राऽभवद्वै गोप्रचारकम् । तीर्थं कथय तत्त्वेन यत्र स्नातो जनार्द्दनः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: “ແຕ່ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງພວກໄດຕະ, ສະຖານທີ່ນັ້ນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ໂກປຣະຈາຣະກະ’ ໄດ້ແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງເລົ່າຄວາມຈິງແຫ່ງຕີຣະຖະ ທີ່ພຣະຊະນາຣະດະນະໄດ້ອາບນ້ຳ.”

Verse 4

प्रह्लाद उवाच । हते कंसे भोजराजे कृष्णेनामिततेजसा । उग्रसेने चाभिषिक्ते मधुपुर्य्यां महात्मना

ພຣະພຣະຫລາດກ່າວວ່າ: “ເມື່ອກັມສະ ກະສັດໂພຊະ ຖືກພຣະກຣິດສະນະຜູ້ມີຣັດສະມີຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້ສັງຫານແລ້ວ, ແລະພຣະມະຫາອາດຕະມາໄດ້ອະພິເສກອຸກຣະເສນະໃຫ້ຄອງລາຊະຢູ່ເມືອງມະທຸຣາ (ມະທຸປຸຣີ).”

Verse 5

उद्धवं प्रेषयामास गोकुले गोकुलप्रियः । सुहृदां प्रियकामार्थं गोपगोपीजनस्य च

ພຣະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງໂກກຸລະ ໄດ້ສົ່ງອຸດທະວະໄປຍັງໂກກຸລະ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາຂອງມິດສະຫາຍອັນຮັກ—ພວກໂກປະແລະໂກປີ—ໄດ້ສຳເລັດສົມດັ່ງໃຈ.

Verse 6

नमस्कृत्य च गोविदं प्रययौ नंदगोकुलम् । स तत्सदृशवेषेण वस्त्रालंकारभूषणैः

ເມື່ອໄດ້ນົບນ້ອມກຣາບໄຫວ້ພຣະໂກວິນດະແລ້ວ, ອຸດທະວະກໍອອກເດີນທາງໄປຍັງໂກກຸລະຂອງນັນດະ, ໂດຍນຸ່ງຫົ່ມແລະປະດັບປະດາດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງແລະເຄື່ອງປະດັບທີ່ເໝາະກັບທ້ອງຖິ່ນນັ້ນ.

Verse 7

तं दृष्ट्वा दिवसस्यांते गोविंदानुचरं प्रियम् । उद्धवं पूजयामास वस्त्रालंकारभूषणैः

ເມື່ອເຫັນອຸດທະວະໃນຍາມສິ້ນວັນ—ຜູ້ຕິດຕາມອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະໂກວິນດະ—ພວກເຂົາກໍບູຊາຕ້ອນຮັບດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງແລະເຄື່ອງປະດັບ.

Verse 8

तं भुक्तवंतं विश्रांतं यशोदा पुत्रवत्सला । आनंदबाष्पपूर्णाक्षी पप्रच्छानामयं हरेः

ເມື່ອພຣະຫຣິໄດ້ເສວນອາຫານແລ້ວພັກຜ່ອນ ນາງຢະໂຊດາ ຜູ້ມີຄວາມຮັກລູກຢ່າງແມ່ ນ້ຳຕາແຫ່ງອານັນເຕັມຕາ ໄດ້ຖາມເຖິງສຸຂະພາບຂອງພຣະຫຣິ।

Verse 9

कच्चिद्धि स्तः सुखं पुत्रौ रामकृष्णौ यदूत्तमौ । कच्चित्स्मरति गोविंदो वयस्यान्गोपबालकान्

“ລູກຊາຍທັງສອງ ພຣະຣາມ ແລະ ພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນຍະດຸອັນປະເສີດ ຢູ່ດີມີສຸກແທ້ບໍ? ພຣະໂກວິນທະຍັງຈື່ຈຳໝູ່ເພື່ອນເດັກລ້ຽງງົວ ມິດສະຫາຍໃນວັຍເດັກບໍ?”

Verse 10

कच्चिदेष्यति गोविंदो गोकुलं मधुरेश्वरः । तारयिष्यति पुत्रोऽसौ गोकुलं वृजिनार्णवात्

“ພຣະໂກວິນທະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະທຸຣາ ຈະກັບມາກົກຸລາອີກບໍ? ລູກຂອງພວກເຮົານັ້ນ ຈະຊ່ວຍກູ້ກົກຸລາຈາກມະຫາສະມຸດແຫ່ງຄວາມໂສກແລະທຸກຍາກບໍ?”

Verse 11

इत्युक्त्वा बाष्पपूर्णाक्षौ यशोदा नंद एव च । दीर्घं रुरुदतुर्दीनौ पुत्रस्नेहवशंगतौ

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ຢະໂຊດາ ແລະ ນັນທະ ດ້ວຍນ້ຳຕາເຕັມຕາ ໄດ້ຮ້ອງໄຫ້ດົນນານ ຢ່າງເສົ້າສະຫຼົດ ເພາະຖືກຄວາມຮັກລູກຄອບງຳ।

Verse 12

उद्धवस्तौ ततो दृष्ट्वा प्राणसंशयमागतौ । मधुरैः कृष्णसंदेशैः स्नेहयुक्तैरजीवयत्

ຕໍ່ມາ ອຸດທະວະ ເຫັນພວກເຂົາທັງສອງຮອດຂອບເຂດແຫ່ງຊີວິດ ຈຶ່ງປຸກຊີວິດໃຫ້ຟື້ນຄືນ ດ້ວຍຂ່າວສານອັນຫວານຊື່ນຈາກພຣະກຣິດສະນະ ທີ່ເວົ້າດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນແຫ່ງຄວາມຮັກ।

Verse 13

नमस्करोति भवतीं भवंतं च सहाग्रजः । अनामयं पृष्टवांश्च तौ च क्षेमेण तिष्ठतः

ພຣະອົງນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍອ້າຍໃຫຍ່ ໄດ້ກໍາມະການນົບນ້ອມບູຊາຕໍ່ພຣະອົງທັງສອງ ແລະຖາມໄຖ່ສຸຂະພາບ ວ່າທ່ານທັງສອງຢູ່ດ້ວຍຄວາມປອດໄພ ແລະສະຫງົບສຸກດີບໍ?

Verse 14

क्षिप्रमेष्यति दाशार्हो रामेण सहितो विभुः । अत्रागत्य जगन्नाथो विधास्यति च वो हितम्

ພຣະດາຊາຣະຫະຜູ້ມີອໍານາດ ຈະມາໄວໆ ພ້ອມກັບພຣະຣາມ. ເມື່ອພຣະຈັກກະນາຖາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ມາຮອດທີ່ນີ້ ຈະກະທໍາສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດດີແກ່ພວກເຈົ້າແນ່ນອນ.

Verse 15

इत्येवं कृष्णसंदेशैः समाश्वास्योद्धवस्तदा । सुखं सुष्वाप शयने नन्दाद्यैरभिनंदितः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອອຸດທະວະໄດ້ຮັບການປອບໃຈດ້ວຍຂ່າວສານຂອງພຣະກຣິດສະນະ ແລ້ວ ທ່ານກໍໄດ້ນອນຫຼັບຢ່າງສະຫງົບໃນທີ່ນອນ ໂດຍນັນດາ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ຕ້ອນຮັບແລະເຊີນຊູກຽດ.

Verse 16

गोप्यस्तदा रथं दृष्ट्वा द्वारे नंदस्य विस्मिताः । कोऽयं कोऽयमिति प्राहुः कृष्णागमनशंकया

ເມື່ອນັ້ນ ນາງໂກປີທັງຫຼາຍ ເຫັນລົດສົງຄາມຢູ່ທີ່ປະຕູເຮືອນຂອງນັນດາ ກໍຕົກໃຈພິສົດ. ພວກນາງກ່າວວ່າ “ໃຜນີ້? ໃຜນີ້?” ເພາະສົງໄສວ່າພຣະກຣິດສະນະອາດຈະມາແລ້ວ.

Verse 17

गोपालराजस्य गृहे रथेनादित्यवर्चसा । समागतो महाबाहुः कृष्णवेषानुगस्तथा

ໄປຍັງເຮືອນຂອງກະສັດຜູ້ລ້ຽງງົວ (ນັນດາ) ມີຜູ້ມີແຂນແຮງກ້າ ມາຮອດໂດຍລົດທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ ແລະນຸ່ງຫົ່ມແບບຄ້າຍພຣະກຣິດສະນະ.

Verse 18

परस्परं समागम्य सर्वास्ता व्रजयोषितः । विविक्ते कृष्णदूतं तं पप्रच्छुः शोककर्षिताः

ແມ່ຍິງວຣະຈະທັງຫມົດໄດ້ມາພົບກັນ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າກົດທັບ ແລ້ວໄດ້ຖາມຜູ້ນໍາສານຂອງພຣະກຣິດສະນະໃນບ່ອນສງົບສ່ວນຕົວ।

Verse 19

श्रीगोप्य ऊचुः । कस्मात्त्वमिह संप्राप्तः किं ते कार्य्यमिहाद्य वै । दस्युरूपप्रतिच्छन्नो ह्यस्मान्संहर्तुमिच्छसि

ພຣະນາງໂກປີຜູ້ນ່າເຄົາລົບກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າມາທີ່ນີ້ເພາະຫຍັງ? ມື້ນີ້ເຈົ້າມີທຸລະກິດຫຍັງຢູ່ນີ້? ປິດບັງໃນຮູບໂຈນ ເຈົ້າຈະມາທໍາລາຍພວກເຮົາບໍ?”

Verse 20

पूर्वमेव हतं तेन कृष्णेन हृदयादिकम् । पाययित्वाऽधरविषं योषिद्व्रातं पलायितः

ໂດຍພຣະກຣິດສະນະນັ້ນ ຫົວໃຈຂອງພວກເຮົາ ແລະທຸກສິ່ງພາຍໃນ ຖືກຂ້າໄປແຕ່ກ່ອນແລ້ວ; ພຣະອົງໃຫ້ຝູງແມ່ຍິງດື່ມພິດແຫ່ງຮິມຝີປາກ ແລ້ວຫລົບໜີໄປ।

Verse 21

इत्येवमुक्त्वा ता गोप्यो मुमुहुः शोकविह्वलाः । ईक्षंत्यः कृष्णदासं तं निपेतुर्धरणीतले

ເມື່ອກ່າວຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ໂກປີເຫຼົ່ານັ້ນຜູ້ຖືກຄວາມໂສກເສົ້າກະທົບ ກໍຫມົດສະຕິ; ຍັງຈ້ອງເບິ່ງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະກຣິດສະນະນັ້ນ ແລ້ວລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນ।

Verse 22

उद्धवस्तं जनं दृष्ट्वा कृष्णस्नेहहृताशयम् । आश्वासयामास तदा वाक्यैः श्रोत्रसुखावहैः

ເມື່ອອຸດທະວະເຫັນຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ມີໃຈຖືກຄວາມຮັກຕໍ່ພຣະກຣິດສະນະພາໄປ ກໍໄດ້ປອບໂຍນເຂົາໃນເວລານັ້ນ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາທີ່ຫວານຕໍ່ຫູ ແລະນໍາຄວາມສຸກໃຈ।

Verse 23

उद्धव उवाच । भगवानपि दाशार्हः कन्दर्पशरपीडितः । न भुंक्ते न स्वपिति च चिन्तयन्वस्त्वहर्निशम्

ອຸດທະວະ ກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ພຣະພະຄະວານ ດາຊາຣຫະ ຖືກລູກສອນຂອງກາມະເທວະທຳລາຍ ກໍບໍ່ເສວອາຫານ ບໍ່ຫຼັບ ຄິດເຖິງເລື່ອງນັ້ນທັງວັນທັງຄືນ.

Verse 24

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य ललिता क्रोधमूर्छिता । उद्धवं ताम्रनयना प्रोवाच रुदती तदा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງລາວ ລະລິຕາກໍມືດມົນດ້ວຍຄວາມໂກດ ນ້ຳຕາໄຫຼ ດວງຕາແດງ ແລ້ວເວົ້າກັບອຸດທະວະໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 25

ललितोवाच । असत्यो भिन्नमर्य्यादः क्रूरः क्रूरजनप्रियः । त्वं मा कृथा नः पुरतः कथां तस्याऽकृतात्मनः

ລະລິຕາ ກ່າວວ່າ: ລາວເປັນຄົນບໍ່ຈິງ ລະເມີດຂອບເຂດຄວາມຄວນ ໂຫດຮ້າຍ ແລະຮັກພວກຄົນໂຫດຮ້າຍ. ຢ່າເວົ້າເລື່ອງຂອງຜູ້ບໍ່ຄວບຄຸມຕົນນັ້ນຕໍ່ໜ້າພວກເຮົາ.

Verse 26

धिग्धिक्पापसमाचारो धिग्धिग्वै निष्ठुराशयः । हित्वा यः स्त्रीजनं मूढो गतो द्वारवतीं हरिः

ຊິບຫາຍ! ຊິບຫາຍແກ່ຜູ້ປະພຶດບາບ; ຊິບຫາຍແທ້ແກ່ຜູ້ໃຈແຂງນັ້ນ! ພຣະຫະຣິຜູ້ຫຼົງ ລະທິ້ງຫມູ່ນາງ ແລ້ວໄປສູ່ດວາຣະວະຕີ.

Verse 27

श्यामलोवाच । किं तस्य मन्दभाग्यस्य अल्पपुण्यस्य दुर्मतेः । मा कुरुध्वं कथाः साध्व्यः कथां कथयताऽपराम्

ຊຽມະລະ ກ່າວວ່າ: ການເວົ້າເຖິງຜູ້ອັບໂຊກ ບຸນນ້ອຍ ແລະໃຈຊົ່ວນັ້ນ ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ? ໂອ ນາງຜູ້ດີທັງຫຼາຍ ຢ່າເລົ່າເລື່ອງຂອງລາວ—ຈົ່ງເວົ້າເລື່ອງອື່ນແທນ.

Verse 28

धन्योवाच । केनायं हि समानीतो दूतो दुष्टजनस्य च । यातु तेन पथा पापः पुनर्नायाति येन च

ທັນຍາ ກ່າວວ່າ: ໃຜເປັນຜູ້ນໍາຜູ້ສົ່ງຂ່າວຂອງຄົນຊົ່ວນັ້ນມາທີ່ນີ້? ຂໍໃຫ້ຄົນບາບນັ້ນໄປຕາມທາງທີ່ມາ ເພື່ອຈະບໍ່ກັບຄືນອີກເທື່ອ।

Verse 29

विशाखोवाच । न शीलं न कुलं यस्य नास्ति पापकृतं भयम् । तस्य स्त्रीहनने साध्व्यो ज्ञायते जन्म कर्म च । हीनस्य पुरुषार्थेन तेन संगो निरर्थकः

ວິສາຄາ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດບໍ່ມີສີນ ບໍ່ມີຕະກູນອັນດີ ແລະບໍ່ຢ້ານກົວບາບທີ່ຕົນເຮັດ—ໂດຍການ “ຂ້າ” ແມ່ຍິງ (ທໍາໃຫ້ຊີວິດເຂົາພັງດ້ວຍການພັດພາກ) ໂອ ນາງຜູ້ດີທັງຫຼາຍ, ກໍຮູ້ໄດ້ທັງກໍາເນີດແລະກຳຂອງລາວ. ກັບຄົນຕໍ່າຕ້ອຍທີ່ມຸ່ງແຕ່ປະໂຫຍດຕົນ, ການຄົບຫາກໍບໍ່ມີຄ່າ.

Verse 30

राधोवाच । भूतानां घातने यस्य नास्ति पापकृतं भयम् । तस्य स्त्रीहनने साध्व्यः शंका कापि न विद्यते

ຣາທາ ກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດຂ້າສັດມີຊີວິດແລ້ວຍັງບໍ່ຢ້ານບາບ—ກ່ຽວກັບຄົນນັ້ນ, ໂອ ນາງຜູ້ດີທັງຫຼາຍ, ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍວ່າລາວຈະຂ້າແມ່ຍິງດ້ວຍ.

Verse 31

शैब्योवाच । सत्यं ब्रूहि महाभाग किं करोति यदूत्तमः । संगतो नागरस्त्रीभिरस्माकं किं कथां स्मरेत्

ໄຊບຍາ ກ່າວວ່າ: ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເວົ້າຄວາມຈິງ ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ; ຜູ້ປະເສີດໃນວົງຢະດູນັ້ນກໍາລັງເຮັດຫຍັງ? ເມື່ອລາວຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍແມ່ຍິງເມືອງ, ຈະໄປຈື່ຈໍາຄໍາຂອງພວກເຮົາໄດ້ແນວໃດ?

Verse 32

पद्मोवाच । कदोद्धव महाभाग नागरीजनवल्लभः । समेष्यतीह दाशार्हः पद्मपत्रायतेक्षणः

ປັດມາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ອຸດທະວະ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ດາຊາຣຫະ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຊາວເມືອງ, ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງກີບໃບປັດມະ, ຈະມາຮອດທີ່ນີ້ເມື່ອໃດ?

Verse 33

भद्रोवाच । हा कृष्ण हा गोपवर हा गोपीजनवल्लभ । समुद्धर महाबाहो गोपीः संसारसागरात्

ພັດຣາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ກຣິດສະນະ! ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຄົນລ້ຽງງົວ! ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງກົບີ! ໂອ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ—ຂໍຊົງຍົກກົບີອອກຈາກທະເລແຫ່ງສັງສານ»។

Verse 34

प्रह्लाद उवाच । इति ता विविधैर्वाक्यैर्विलपंत्यो व्रजस्त्रियः । रुरुदुः सुस्वरं देव्यः स्मरंत्यः कृष्ण चेष्टितम्

ພຣະຫລາດ ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ສະຕຣີແຫ່ງວຣະຊະ ພາກັນຄ່ຳຄວນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຫຼາຍຢ່າງ; ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສເຫຼົ່ານັ້ນ ຮ້ອງໄຫ້ດັງດ້ວຍສຽງຫວານ ເມື່ອລະລຶກເຖິງການກະທຳຂອງກຣິດສະນະ»។

Verse 35

तासां तद्रुदितं श्रुत्वा भक्तिस्नेहसमन्वितः । विस्मयं परमं गत्वा साधुसाध्विति चाब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນການຮ້ອງໄຫ້ຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ ທ່ານຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິແລະຄວາມຮັກ ກໍເກີດຄວາມພິສົດຢ່າງຍິ່ງ ແລະກ່າວວ່າ «ດີແທ້! ດີແທ້!»

Verse 36

उद्धव उवाच । यं न ब्रह्मा न च हरो न देवा न महर्षयः । स्वभावमनुगच्छंति सर्वा धन्या व्रजस्त्रियः

ອຸດທະວະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ທີ່ທັງພຣະພຣະຫມາ ກໍຕາມບໍ່ທັນ, ທັງຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍຕາມບໍ່ທັນ, ທັງເທວະ ແລະ ມະຫາຣິສີ ກໍບໍ່ອາດຕາມເຖິງສະພາບແທ້ຂອງພຣະອົງ—ແຕ່ສະຕຣີແຫ່ງວຣະຊະທັງປວງເປັນຜູ້ມີບຸນ, ເພາະນາງເຄື່ອນໄປກັບພຣະອົງໂດຍທຳມະຊາດ»។

Verse 37

सर्वासां सफलं जन्म जीवितं यौवनं धनम् । यासां भवेद्भगवति भक्तिरव्यभिचारिणी

ສຳລັບຜູ້ໃດທີ່ມີພັກຕິອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວຕໍ່ພຣະພະຄະວານ ການເກີດ, ຊີວິດ, ວັຍໜຸ່ມ ແລະ ຊັບສິນຂອງເຂົາ ຍ່ອມເປັນຜົນສຳເລັດແທ້ຈິງ.

Verse 39

प्रह्लाद उवाच । तासां तद्भाषितं श्रुत्वा तथा विलपितं बहु । बाढमित्येव ता ऊच उद्धवः स्नेहविह्वलाः

ພຣະປຣະຫລາດ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງນາງໆ ແລະການຄໍາຄວນຮ້ອງໄຫ້ຫຼາຍ, ອຸດທະວະຜູ້ຖືກຄວາມຮັກກະທົບ ກ່າວພຽງວ່າ ‘ເປັນດັ່ງນັ້ນແທ້’.”

Verse 40

उद्धवेन समं सर्वास्ततस्ता व्रजयोषितः । अनुजग्मुर्मुदा युक्ताः कृष्णदर्शनलालसाः

ແລ້ວບັນດານາງຊາວວຣະຊະທັງໝົດ ກໍໄດ້ໄປພ້ອມກັບອຸດທະວະ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະ।

Verse 41

गायन्त्यः प्रियगीतानि तद्बालचरितानि च । जग्मुः सहैव शनकैरुद्धवेन व्रजांगनाः

ນາງໆຮ້ອງເພງທີ່ຮັກ ແລະເລົ່າເລື່ອງວັຍເດັກຂອງພຣະອົງ ແລ້ວຊາວນາງວຣະຊະກໍໄປຊ້າໆ ພ້ອມກັບອຸດທະວະ।

Verse 42

यदुपुर्य्यां ततो दृष्ट्वा उद्यानविपिनावलीः । अद्य देवं प्रपश्यामः कृष्णाख्यं नंदनंदनम्

ແລ້ວເມື່ອເຫັນແຖວສວນ ແລະດົງໄມ້ໃນນະຄອນຂອງຍະດຸ ນາງໆກ່າວວ່າ: “ມື້ນີ້ເຮົາຈະໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າ—ພຣະກຣິດສະນະ ບຸດແຫ່ງນັນດະ.”

Verse 43

द्वारवत्यां तु गमनाद्ध्यानाल्लक्ष्मीपतेस्तदा । अशेषकल्मषान्मुक्ता विध्वस्ताखिलबन्धनाः

ແຕ່ໂດຍການໄປຮອດດວາຣະວະຕີ ແລະໂດຍການພິຈາລະນາພຣະຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງລັກສະມີ ນາງໆຈຶ່ງພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະພັນທະທັງໝົດຖືກທໍາລາຍສິ້ນເຊີງ।

Verse 44

संप्राप्तास्तास्ततः सर्वास्तीरे मयसरस्य च । प्रणिपत्योद्धवः प्राह गोपिकाः कृष्णदेवताः

ແລ້ວນາງທັງຫມົດກໍມາຮອດຝັ່ງສະລະມະຍະສະຣະ. ອຸດທະວະກໍກົ້ມກາບ ແລ້ວກ່າວກັບນາງໂກປີ ຜູ້ມີພຣະກຣິດສະນະເປັນເທວະດາໃນດວງໃຈ.

Verse 45

स्थीयतां मातरश्चात्रात्रैवेष्यति महाभुजः । कृष्णः कमलपत्राक्षो विधास्यति च वो हितम्

«ແມ່ເຈົ້າທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ເຖີດ; ຢູ່ນີ້ແຫຼະ ພຣະກຣິດສະນະຜູ້ມີແຂນອັນກ້າແຂງ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງກີບດອກບົວ ຈະເສດມາ; ພຣະອົງຈະກະທຳຄຸນປະໂຫຍດໃຫ້ແກ່ພວກເຈົ້າແນ່ນອນ.»

Verse 46

गोप्य ऊचुः । कस्योद्धव इदं चात्र सरः सारसशोभितम् । संपूर्णं पंकजैश्चित्रैः कल्हारकुमुदोत्पलैः

ນາງໂກປີກ່າວວ່າ: «ໂອ ອຸດທະວະ, ສະລະນີ້ເປັນຂອງໃຜ? ມັນງາມດ້ວຍຝູງຫົງ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍດອກບົວອັນວິຈິດ, ດອກກັນຫາຣະ, ກຸມຸດ ແລະອຸດປະລະ.»

Verse 47

उद्धव उवाच । मयो नाम महादैत्यो मायावी लोकविश्रुतः । कृतं तेन सरः शुभ्रं तस्य नाम्ना च विश्रुतम्

ອຸດທະວະກ່າວວ່າ: «ມີດານະວະຜູ້ໃຫຍ່ຊື່ ມະຍະ ເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນມາຍາ ແລະໂດ່ງດັງໃນໂລກ. ສະລະອັນງາມນີ້ເຂົາເປັນຜູ້ສ້າງ ແລະມັນກໍໂດ່ງດັງຕາມນາມຂອງເຂົາ.»

Verse 48

श्रीगोप्य ऊचुः । शीघ्रमानय गोविंदं साधु दर्शय चाच्युतम् । नयनानंदजननं तापत्रयविनाशनम्

ນາງໂກປີຜູ້ຄວນເຄົາລົບກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງນຳໂຄວິນທະມາໄວໆ; ຂໍຈົ່ງເມດຕາສະແດງອະຈຸຕະໃຫ້ພວກເຮົາເຫັນ—ຜູ້ໃຫ້ຄວາມຊື່ນບານແກ່ດວງຕາ ແລະຜູ້ທຳລາຍທຸກຂ໌ສາມປະການ.»

Verse 49

तच्छ्रुत्वा वचनं तासां गोपिकानां तदोद्धवः । दूतैः समानयामास श्रीकृष्णं शीघ्रयायिभिः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງກົບີເຫຼົ່ານັ້ນ ອຸດທະວະຈຶ່ງໃຫ້ທູດຜູ້ໄປໄວ ນໍາພຣະສຣີກຣິດສະນະມາໂດຍດ່ວນ।

Verse 50

आयांतं शीघ्रयानेन दृष्ट्वा देवकिनंदनम् । भ्राजमानं सुवपुषा वनमालाविभूषितम्

ເມື່ອເຫັນພຣະບຸດຂອງເທວະກີ ກໍາລັງເຂົ້າມາດ້ວຍພາຫະນະອັນໄວ ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະວິກຣະອັນງາມ ແລະປະດັບດ້ວຍມາລາດອກໄມ້ປ່າ।

Verse 51

ज्वलत्किरीटमुकुटं स्फुरन्मकरकुण्डलम् । श्रीवत्सांकं महाबाहुं पीतकौशेयवाससम्

ເຂົາເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະອົງ—ມົກກຸດສ່ອງປານໄຟ, ຕຸ້ມຫູຮູບມະກະຣະກະພິບພິບ; ມີເຄື່ອງໝາຍສຣີວັດສະທີ່ອົງອົບ, ແຂນໃຫຍ່ສົມພຣະກໍາລັງ, ແລະນຸ່ງໄໝສີເຫຼືອງ।

Verse 52

आतपत्रैर्वृतं मूर्ध्नि संवृतं वृष्णिपुंगवैः । संस्तुतं बंदिमुख्यैश्च गीतवादित्रनिस्वनैः

ເທິງພຣະເສົາມີຮົ່ມພຣະຣາຊະອັນສູງສົງກັ້ນໄວ້; ພຣະອົງຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຜູ້ເລີດໃນວົງວຣິສນິ; ແລະຖືກສັນລະເສີນໂດຍນັກສັນລະເສີນຊັ້ນສູງ ທ່າມກາງສຽງຮ້ອງແລະດົນຕີກັງວານ।

Verse 53

पौरजानपदैर्लोकैर्वैष्णवैः सर्वतो वृतम् । पश्यन्तं हंसमिथुनैः सरः सारसशोभितम्

ພຣະອົງຖືກຫ້ອມລ້ອມທຸກທິດໂດຍຊາວເມືອງແລະຊາວບ້ານ ຜູ້ເປັນໄວສະນະວະຜູ້ມີສັດທາ; ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງຊົມສະຫຼອງສະຣະນ້ໍາ ທີ່ປະດັບດ້ວຍຄູ່ຫົງ ແລະງາມດ້ວຍນົກກະຮຽນ (ສາຣະສະ).

Verse 54

तं दृष्ट्वाऽच्युतमायांतं लोककांतं मनोहरम् । प्रियं प्रियाश्चिराद्दृष्ट्वा मुमुहुस्ता व्रजांगनाः

ເມື່ອເຫັນ ອະຈຸຕະ (Acyuta) ກ້າວມາ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງໂລກ ແລະງາມຈັບໃຈ—ນາງສາວແຫ່ງວຣະຈະ ໄດ້ເຫັນຜູ້ຮັກຫຼັງຈາກດົນ ກໍສະຫຼົບລົງ।

Verse 55

चिराय संज्ञां संप्राप्य विलेपुश्च सुदुःखिताः । हा नाथ कांत हा कृष्ण हा व्रजेश मनोहर

ດົນນານແລ້ວຈຶ່ງຟື້ນສະຕິ ນາງເຫຼົ່ານັ້ນຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍທຸກໃຈຢ່າງໜັກ: “ໂອ້ ພຣະນາຖ! ໂອ້ ຜູ້ຮັກ! ໂອ້ ກຣິສນະ! ໂອ້ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງວຣະຈະ ຜູ້ງາມຈັບໃຈ!”

Verse 56

संवर्धितोऽसि यैर्बाल्ये क्रीडितो वत्सपालकैः । तेऽपि त्वया परित्यक्ताः कथं दुष्टोऽसि निर्घृणः

“ໃນວັຍເດັກ ຜູ້ໃດໄດ້ລ້ຽງດູເຈົ້າ ແລະເຈົ້າໄດ້ຫຼິ້ນກັບເດັກລ້ຽງລູກງົວ—ແມ່ນແຕ່ເຂົາເຈົ້າກໍຖືກເຈົ້າລະທິ້ງບໍ? ເຈົ້າຈະໂຫດຮ້າຍ ແລະໃຈແຂງໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 57

न ते धर्मो न सौहार्द्दं न सत्यं सख्यमेव च । पितृमातृपरित्यागी कथं यास्यसि सद्गतिम्

“ເຈົ້າບໍ່ມີທັມມະ, ບໍ່ມີຄວາມອ່ອນໂຍນ, ບໍ່ມີຄວາມຈິງ, ແມ່ນແຕ່ມິດຕະພາບກໍບໍ່ມີ. ຜູ້ລະທິ້ງພໍ່ແມ່ ຈະໄປຮອດຄວາມດີງາມໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 58

स्वामिन्भक्तपरित्यागः सर्वशास्त्रेषु गर्हितः । त्यजताऽस्मान्वने वीर धर्मो नावेक्षितस्त्वया

“ໂອ້ ນາຍຂອງພວກເຮົາ, ການລະທິ້ງຜູ້ມີພັກຕິ (bhakta) ຖືກຕຳນິໃນຄຳພີທັງປວງ. ໂອ້ ວີຣະ, ເມື່ອເຈົ້າປະຖິ້ມພວກເຮົາໃນປ່າ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຮັກສາທັມມະເລີຍ.”

Verse 59

प्रह्लाद उवाच । श्रुत्वा तासां विलपितं गोपीनां नंद नंदन । अनन्यशरणाः सर्वा भावज्ञो भगवान्विभुः । सांत्वयामास वचनैर्व्रजेशस्ता व्रजांगनाः

ພຣະປຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງໄຫ້ຄ່ຳຄວນຂອງບັນດາໂກປີ ໂອ ບຸດແຫ່ງນັນດະ! ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຮູ້ອາລົມທຸກຢ່າງ ເຫັນວ່ານາງທັງຫມົດບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງອື່ນນອກຈາກພຣະອົງ ຈຶ່ງປອບໂຍນສາວວຣະຊະດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນໂຍນ।

Verse 60

अध्यात्मशिक्षया गोपीः प्रभुस्ता अन्वशिक्षयत्

ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ສອນບັນດາໂກປີ ດ້ວຍຄໍາສອນອັດຍາດຕະມະ ອັນເປັນວິຊາແຫ່ງອາຕະມາພາຍໃນ।

Verse 61

श्रीभगवानुवाच । भवतीनां वियोगो मे न हि सर्वात्मना क्वचित् । वसामि हृदये शश्वद्भूतानामविशेषतः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຕັດວ່າ: «ຄວາມພັດພາກຈາກເຮົາກັບເຈົ້າທັງຫລາຍ ບໍ່ເຄີຍເປັນການແຍກຂາດໂດຍສິ້ນເຊີງໃນເວລາໃດໆ. ເຮົາສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງສັດທັງປວງເປັນນິດ ໂດຍບໍ່ແບ່ງແຍກ»។

Verse 62

अहं सर्वस्य प्रभवो मत्तो देवाः सवासवाः । आदित्या वसवो रुद्राः साध्या विश्वे मरुद्गणाः

«ເຮົາແມ່ນຕົ້ນກໍາເນີດແຫ່ງທຸກສິ່ງ; ຈາກເຮົາເກີດຂຶ້ນເທວະທັງຫລາຍ ຮວມທັງອິນດຣະພ້ອມວະສຸ; ອາທິຕະ, ຣຸດຣະ, ສາດຫຍະ, ວິສະເວເທວະ ແລະຫມູ່ມະຣຸດທັງປວງ»।

Verse 63

ब्रह्मा रुद्रश्च विष्णुश्च सनकाद्या महर्षयः । इंद्रियाणि मनो बुद्धिस्तथा सत्त्वं रजस्तमः

«ພຣະພຣະຫມາ, ຣຸດຣະ ແລະ ວິສະນຸ; ມະຫາຣິສີທັງຫລາຍເລີ່ມຈາກສະນະກະ; ອິນທຣິຍະ, ມະນະ ແລະ ພຸດທິ; ພ້ອມທັງຄຸນະສາມ—ສັດຕະວະ, ຣະຊະ, ຕະມະ—ທັງປວງລ້ວນອາໄສຢູ່ໃນເຮົາ»।

Verse 64

कामः क्रोधश्च लोभश्च मोहोऽहंकार एव च । एतत्सर्वमशेषेण मत्तो गोप्यः प्रवर्त्तते

ໂອ ນາງກົບີທັງຫຼາຍ, ກາມ, ໂກດ, ໂລບ, ໂມຫະ, ແລະ ອະຫັງກາຣ—ທັງໝົດນີ້ ໂດຍສິ້ນເຊີງ ເກີດຈາກເຮົາ (ເປັນພື້ນຖານແຫ່ງການປາກົດ)។

Verse 65

एतज्ज्ञात्वा महाभागा मा स्म कृध्वं मनः शुचि । सर्वभूतेषु मां नित्यं भावयध्वमकल्मषाः

ເມື່ອຮູ້ແລ້ວດັ່ງນີ້, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີ, ຢ່າໃຫ້ໃຈອັນບໍລິສຸດຕົກໃນຄວາມໂສກ. ຈົ່ງພິຈາລະນາເຮົາເປັນນິດໃນສັດທັງປວງ ໂດຍບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 66

प्रह्लाद उवाच । ताः कृष्णवचनं श्रुत्वा गोप्यो विध्वस्तबन्धनाः । विमुक्तसंशयक्लेशा दर्शनानन्दसंप्लुताः । ऊचुश्च गोपवध्वस्ताः कृष्णं निर्मलमानसाः

ພຣະຫລາດາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງກຣິດສະນາ, ນາງກົບີທັງຫຼາຍຜູ້ມີພັນທະຖືກທຳລາຍ ກໍໄດ້ພົ້ນຈາກຄວາມສົງໄສແລະຄວາມທຸກ. ພວກນາງຖືກທ່ວມທົ່ວດ້ວຍຄວາມປິຕິແຫ່ງການເຫັນພຣະອົງ; ແມ່ຍິງຊາວລ້ຽງງົວເຫຼົ່ານັ້ນ ດ້ວຍໃຈບໍລິສຸດ ໄດ້ກ່າວກັບກຣິດສະນາ.

Verse 67

गोप्य ऊचुः । अद्य नः सफलं जन्म अद्य नः सफला दृशः । यत्त्वां पश्याम गोविन्द नागरीजनवल्लभम्

ນາງກົບີກ່າວວ່າ: ມື້ນີ້ ການເກີດຂອງພວກເຮົາໄດ້ສຳເລັດຜົນ; ມື້ນີ້ ດວງຕາຂອງພວກເຮົາກໍໄດ້ສຳເລັດຜົນ—ເພາະໄດ້ເຫັນພຣະອົງ, ໂກວິນດາ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຊາວເມືອງ (ທວາຣະກາ).

Verse 68

पुण्यहीना न पश्यंति कृष्णाख्यं पुरुषं परम् । वाक्यैर्हेत्वर्थसंयुक्तैर्यदि संबोधिता वयम् । तथापि माया हृदयान्नापैति मधुसूदन

ຜູ້ຂາດບຸນຍາບໍ່ໄດ້ເຫັນບຸລຸດສູງສຸດຜູ້ມີນາມວ່າ ກຣິດສະນາ. ແມ່ນແຕ່ພວກເຮົາຖືກສອນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ປະກອບດ້ວຍເຫດຜົນແລະຄວາມໝາຍ, ແຕ່ກໍຍັງ—ໂອ ມະທຸສູດະນາ—ມາຍາບໍ່ຈາກໄປຈາກຫົວໃຈ.

Verse 69

श्रीकृष्ण उवाच । दर्शनात्स्पर्शनाच्चास्य विमुक्ताऽशेषबन्धनाः । स्नात्वा च सकलान्कामानवाप्स्यथ व्रजांगनाः

ພຣະສີກຣິດສະນະຕັດວ່າ: ດ້ວຍການເຫັນ ແລະ ດ້ວຍການສຳຜັດນ້ຳສັກສິດນີ້ ພວກເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກພັນທະທັງປວງ. ແລ້ວເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ໂອ ນາງວຣະຊາ ຈະໄດ້ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາອັນຄວນທັງໝົດ.

Verse 70

गोप्य ऊचुः । अद्भुतो हि प्रभावस्ते सरसोऽस्य उदाहृतः । विधिं ब्रूहि जगन्नाथ विस्तराद्वृष्णिनन्दन

ພວກໂກປີກ່າວວ່າ: “ອຳນາດບຸນຂອງສະຣະນ້ຳສັກສິດນີ້ ຊ່າງນ່າອັດສະຈັນດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວ. ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ໂອ ຜູ້ເປັນຄວາມຊື່ນບານຂອງວຣິສນິ, ຂໍຈົ່ງບອກພິທີປະຕິບັດໃຫ້ລະອຽດ.”

Verse 71

श्रीकृष्ण उवाच । भवतीनां मया सार्द्धं सञ्जातमत्र दर्शनम् । तस्मान्मया सदा ह्यत्र स्नातव्यं नियमेन हि

ພຣະສີກຣິດສະນະຕັດວ່າ: “ທີ່ນີ້ ເຮົາໄດ້ຮັບການພົບເຫັນອັນເປັນມົງຄຸນຮ່ວມກັບພວກເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງຄວນອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນີ້ເປັນນິດ ໂດຍຮັກສານິຍົມແລະວິໄນ.”

Verse 72

यः स्नात्वा परया भक्त्या पितॄन्सन्तर्पयिष्यति । श्रावणस्य सिते पक्षे द्वादश्यां नियतः शुचिः

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ອາບນ້ຳດ້ວຍພັກດີອັນສູງສຸດ ແລ້ວຖວາຍເຄື່ອງບູຊາໃຫ້ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ໃຫ້ອິ່ມໃຈ—ໃນເດືອນສຣາວະນະ ຝ່າຍຂຶ້ນ ວັນທີ 12—ໂດຍສຳລວມ ແລະ ບໍລິສຸດ;

Verse 73

दत्त्वा दानं स्वशक्त्या च मामुद्दिश्य तथा पितॄन् । लभते वैष्णवं लोकं पितृभिः परिवारितः

ເມື່ອໃຫ້ທານຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ໂດຍອຸທິດແດ່ເຮົາ ແລະ ແດ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ດ້ວຍ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸໂລກແຫ່ງພຣະວິສນຸ (ໄວສນະວະໂລກ) ໂດຍມີບັນພະບຸລຸດຫ້ອມລ້ອມອຸປະຖຳ.

Verse 74

मय तीर्थं समासाद्य कृत्वा च करयोः कुशान् । फलमेकं गृहीत्वा तु मन्त्रेणार्घ्यं प्रदापयेत्

ເມື່ອໄປຮອດ ມະຍະຕີຣຖະ ແລ້ວ ວາງຫຍ້າກຸສະໄວ້ໃນມືທັງສອງ ຖືໝາກໄມ້ພຽງໜຶ່ງ ແລ້ວຄວນຖວາຍອັຣຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາ) ດ້ວຍມັນຕຣະທີ່ກຳນົດໄວ້។

Verse 75

गृहान्धकूपे पतितं माया पाशशतैर्वृतम् । मामुद्धर महीनाथ गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते

«ຂ້າພະເຈົ້າຕົກລົງໃນບໍ່ມືດແຫ່ງສັງສານ ແລະຖືກມັດດ້ວຍບ່ວງບາດຂອງມາຍານັບຮ້ອຍ—ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງປະຖົມພື້ນດິນ ຂໍຈົ່ງຍົກຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນ. ຂໍພຣະອົງຮັບອັຣຄະຍະນີ້; ນະໂມ ແດ່ພຣະອົງ»។

Verse 76

अर्घ्यमन्त्रः । स्नात्वा यः परया भक्त्या पितॄन्संतर्प्य भावतः । कुर्याच्छ्राद्धं च परया पितृभक्त्या समन्वितः

ມັນຕຣະອັຣຄະຍະ: «ຜູ້ໃດອາບນ້ຳດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ແລ້ວບຳລຸງພິຕຣິ (ບັນພະບຸລຸດ) ດ້ວຍໃຈຈິງ ແລະຕໍ່ຈາກນັ້ນກະທຳສຣາດທະ ດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ບັນພະບຸລຸດຢ່າງເຕັມປ່ຽມ—»

Verse 77

दक्षिणां च ततो दद्याद्रजतं रुक्ममेव च । विशेषतः प्रदातव्यं पायसं च सशर्करम्

ຈາກນັ້ນຄວນຖວາຍດັກສິນາ (ຄ່າບູຊາແດ່ພຣາຫມະນ/ປຸໂຣຫິດ) ເປັນເງິນ ແລະຄຳ; ແລະໂດຍພິເສດ ຄວນຖວາຍປາຍະສະ (ເຂົ້ານົມຫວານ) ພ້ອມນ້ຳຕານ।

Verse 78

नवनीतं घृतं छत्रं कंबलाजिनमेव च । भवतीभिः समं यस्मात्संजातं मम दर्शनम् । आगंतव्यं मया तस्मात्सदा ह्यस्मिञ्जलाशये

ເນີຍສົດ (ນະວະນີຕະ) ເນີຍໃສ (ຄຣິຕະ) ຮົ່ມ ແລະຜ້າຫົ່ມ ພ້ອມທັງໜັງກວາງ—ຄວນຖວາຍເປັນບູຊາ. ເນື່ອງຈາກທີ່ນີ້ ການເຫັນອັນມົງຄຸນຂອງຂ້າພະເຈົ້າເກີດຂຶ້ນພ້ອມກັບພວກເຈົ້າ, ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຕ້ອງມາຫາທະເລສາບນີ້ເສມອ.

Verse 79

योऽत्र स्नानं प्रकुरुते मयस्य सरसि प्रियाः । गंगास्नानफलं तस्य विष्णुलोकस्तथाऽक्षयः

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ ໃນສະລະຂອງມາຍາ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະຍັງໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພຣະວິສະນຸອັນບໍ່ເສື່ອມສູນອີກດ້ວຍ।

Verse 80

मुक्तिं प्रयांति तस्यैव पितरस्त्रिकुलोद्भवाः । पुत्रपौत्रसमायुक्तो धनधान्यसमन्वितः । यावज्जीवं सुखं भुक्त्वा चान्ते हरिपुरं व्रजेत्

ເພາະຜູ້ນັ້ນແຕ່ຜູ້ດຽວ, ປິຕຣະທັງຫຼາຍທີ່ເກີດຈາກສາມສາຍຕະກູນ ຍ່ອມໄດ້ບັນລຸມຸກຕິ. ມີລູກແລະຫຼານພ້ອມໜ້າ, ມີຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງອຸດົມ, ຊື່ນຊົມຄວາມສຸກຕະຫຼອດຊີວິດ; ແລ້ວໃນທ້າຍ ຍ່ອມໄປສູ່ນະຄອນຂອງຮະຣິ (ຖິ່ນພຳນັກຂອງພຣະວິສະນຸ).