Adhyaya 1

Verse 1

शौनक उवाच । कथं सूत युगे ह्यस्मिन्रौद्रे वै कलिसंज्ञके । बहुपाखंडसंकीर्णे प्राप्स्यामो मधुसूदनम्

ຊາວນະກະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ສູຕະ, ໃນຍຸກອັນດຸຮ້າຍນີ້ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ກະລິ ແລະຖືກປົນປົວດ້ວຍທາງຫຼົງຜິດຫຼາຍປະການ, ພວກເຮົາຈະເຂົ້າເຖິງ ມະທຸສູດະນະ (ພຣະວິດສະນຸ) ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 2

युगत्रये व्यतिक्रान्ते धर्माचारपरे सदा । प्राप्ते कलियुगे घोरे क्व विष्णुर्भगवानिति

ເມື່ອຍຸກທັງສາມໄດ້ຜ່ານພົ້ນໄປ ແລະກະລິຍຸກອັນນ່າຢ້ານກົວໄດ້ມາຮອດ, ພຣະວິດສະນຸຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈະພົບໄດ້ແທ້ໆຢູ່ໃສ?

Verse 3

सूत उवाच । दिवं याते महाराजे रामे दशरथात्मजे । दुष्टराजन्यभारेण पीडिते धरणीतले

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຣາມະ ມະຫາຣາຊາ ພຣະອົງຜູ້ເປັນພຣະຣາຊະບຸດຂອງ ທະສະຣະຖະ ໄດ້ເສດັດໄປສູ່ສະຫວັນ, ພື້ນພິພົບກໍຖືກກົດທັບດ້ວຍພາລະຂອງກະສັດຊົ່ວຮ້າຍ.

Verse 4

देवानां कार्यसिद्ध्यर्थं भूभारहरणाय च । वसुदेवगृहे साक्षादाविर्भूते जनार्दने

ເພື່ອໃຫ້ພຣະເທວະດາທັງຫຼາຍບັນລຸພາລະກິດ ແລະເພື່ອກຳຈັດພາລະໜັກຂອງແຜ່ນດິນ, ພຣະຈະນາຣະດະນະ ໄດ້ປາກົດພຣະອົງໂດຍກົງ ໃນເຮືອນຂອງ ວະສຸເທວະ.

Verse 5

नंदव्रजं गते देवे पूतनाशोषणे सति । घातिते च तृणावर्ते शकटे परिवर्तिते

ເມື່ອພຣະເຈົ້າເສດັດໄປຫາວຣາຊຂອງນັນດະ ຫຼັງຈາກດູດຊີວິດຂອງປູຕະນາໃຫ້ແຫ້ງ ແລະປະຫານຕຣິນາວັດ ພ້ອມທັງຫົວນລົດໃຫ້ຄວ່ຳລົງ।

Verse 6

दमिते कालिये नागे प्रलंबे च निषूदिते । धृते गोवर्धने शैले परित्राते च गोकुले

ຫຼັງຈາກພຣະອົງປະລາບງູກາລິຍະ ປະຫານປຣະລັມບະ ຊູກພູເຂົາໂກວັດທະນະໄວ້ເທິງ ແລະປົກປ້ອງໂກກຸລະ—ພຣະເຈົ້າຍັງດຳເນີນພະພາລະກິດອັນທິບພະຕໍ່ໄປ।

Verse 7

सुरभ्या चाभिषिक्ते तु इन्द्रे च विमदीकृते । रासक्रीडारते देवे दारिते केशिदानवे

ເມື່ອອິນທຣະໄດ້ຮັບອະພິເສກຈາກສຸຣະພີ ແລະຄວາມຍິ່ງຍະໂສຂອງລາວຖືກຫຼຸດລົງ—ເມື່ອພຣະເຈົ້າຜູ້ປິຕິໃນລີລາຣາສະ ກໍໄດ້ສັງຫານອະສຸຣະເກຊິນໃຫ້ແຕກພັງດ້ວຍ।

Verse 8

अक्रूरवचनाद्देवे मथुरायां गते हरौ । हते कुवलयापीडे मल्लराजे च घातिते

ຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງອະກຣູຣະ ເມື່ອພຣະຫຣິເສດັດໄປມະຖຸຣາ—ເມື່ອກຸວະລະຍາປີດະຖືກປະຫານ ແລະຈອມກະສັດແຫ່ງນັກມວຍກໍຖືກລົງທັນ—

Verse 9

पश्यतां देव दैत्यानां भोजराजे निपातिते । यदुपुर्यामभिषिक्त उग्रसेने नराधिपे

ຕໍ່ໜ້າເທວະແລະໄທຕະທັງຫຼາຍ ກະສັດໂພຊະຖືກປະຫານລົງ; ແລະໃນນະຄອນຂອງຍະດຸ ອຸກຣະເສນະໄດ້ຮັບອະພິເສກເປັນພຣະຣາຊາ।

Verse 10

जरासंधबले रौद्रे यवने च हते क्षितौ । राजसूये क्रतुवरे चैद्ये चैव निपातिते

ເມື່ອອໍານາດອັນດຸຮ້າຍຂອງ ຈະຣາສັນທະ ຖືກປະຫານ ແລະ ຍະວະນະ ຖືກສັງຫານລົງໃນແຜ່ນດິນ; ໃນພິທີບູຊາ ຣາຊະສູຍະ ອັນປະເສີດ ໄຈດຍະ ກໍຖືກປະຫານລົງ—

Verse 11

निवृत्ते भारते युद्धे भारे च क्षपिते भुवः । यात्राव्याजसमानीते प्रभासं यादवे कुले

ເມື່ອສົງຄາມ ພາຣະຕະ ສິ້ນສຸດ ແລະ ພາລະຂອງແຜ່ນດິນຖືກບັນເທົາ; ຕະກູນ ຢາດະວະ ຖືກນໍາມາຫາ ປະພາສະ ໂດຍອ້າງເປັນການເດີນທາງຈາລິກບູຊາ.

Verse 12

मद्यपानप्रसक्ते तु परस्परवधो द्यते । कलहेनातिरौद्रेण विनष्टे यादवे कुले

ເມື່ອພວກເຂົາຫມົດໃຈໃນການດື່ມເຫຼົ້າ ການຂ້າກັນເອງກໍເກີດຂຶ້ນ; ໂດຍການທະເລາະອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ຕະກູນ ຢາດະວະ ຈຶ່ງພິນາດ.

Verse 13

गात्रं संत्यज्य चात्रैव गतेऽनंते धरातलात् । अश्वत्थमूललमाश्रित्य समासीने जनार्दने

ແລະໃນບ່ອນນີ້ເອງ ເມື່ອ ອະນັນຕະ ອອກຈາກແຜ່ນດິນ—ເມື່ອ ຊະນາຣະດະນະ ອາໄສຢູ່ທີ່ໂຄນຮາກຕົ້ນອັສວັດຖະ ແລະນັ່ງຢູ່ຢ່າງສະງົບ—

Verse 14

व्याधप्रहारभिन्नांगे परित्यक्ते कलेवरे । स्वधामसंस्थिते देवे पार्थे च पुनरागते

ເມື່ອພຣະວະຍະວະຖືກທະລຸໂດຍການຟັນຟາດຂອງນາຍພານ ແລະພຣະກາຍຖືກປະຖິ້ມ; ເມື່ອພຣະເທວະເຈົ້າສະຖິດຄືນສູ່ພຣະທີ່ປະທັບຂອງພຣະອົງ ແລະ ປາຣຖະ ກໍກັບຄືນມາ—

Verse 15

यदुपुर्य्यां प्लावितायां सागरेण समंततः । शक्रप्रस्थं ततो गत्वा कारयित्वा हरेर्गृहम्

ເມື່ອຢະດຸປຸຣີຖືກທະເລຖ້ວມລ້ອມຮອບທຸກດ້ານ ທ່ານໄດ້ໄປຍັງສັກຣະປຣັສຖະ ແລ້ວໃຫ້ສ້າງພຣະວິຫານເຮືອນພຣະຫຣິອັນສັກສິດ।

Verse 16

द्वापरे च व्यतिक्रांते धर्माधर्मविमिश्रिते । संप्राप्ते च महारौद्रे युगे वै कलिसंज्ञिते

ເມື່ອດວາປະຣະຍຸກຜ່ານພົ້ນໄປ ແລະ ທຳມະກັບອະທຳມະປົນປົວກັນ ຍຸກອັນນ່າຢ້ານຢ່າງຫຼວງທີ່ເອີ້ນວ່າ “ກະລິ” ກໍມາຮອດ।

Verse 17

क्षीयमाणे च सद्धर्मे विधर्मे प्रबले तथा । नष्टधर्मक्रियायोगे वेदवादबहिष्कृते । एकपादे स्थिते धर्मे वर्णाश्रमविवर्जिते

ເມື່ອສັດທຳມະຄ່ອຍໆເສື່ອມຖອຍ ແລະ ວິທຳມະແຂງກ້າ; ເມື່ອການປະພຶດພິທີກຳອັນຖືກທຳນອງສູນຫາຍ ແລະ ຄຳສອນແຫ່ງເວດຖືກຂັບໄລ່; ເມື່ອທຳມະຍືນໄດ້ພຽງຂາດຽວ ແລະ ສັງຄົມຂາດຈາກລະບຽບວັນນະ-ອາສຣະມະ—ໂລກກໍເຂົ້າສູ່ຄວາມເສື່ອມທຸກຂ໌ອັນໜັກ.

Verse 18

अस्मिन्युगे विलुलिते ह्यृषयो वनचारिणः । समेत्यामंत्रयन्सर्वे गर्गच्यवनभार्गवाः

ໃນຍຸກນີ້ອັນວຸ່ນວາຍສັບສົນ ບັນດາລຶສີຜູ້ຢູ່ປ່າໄດ້ຊຸມນຸມກັນ ແລະ ປຶກສາຫາລື—ມີກັຣກະ, ຈະຍະວະນະ, ແລະ ພວກພາຣຄະວະຢູ່ໃນນັ້ນ.

Verse 19

असितो देवलो धौम्यः क्रतुरुद्दालकस्तथा । एते चान्ये च बहवः परस्परमथाब्रुवन्

ອະສິຕະ, ເທວະລະ, ເທົາມະຍະ, ກຣະຕຸ, ແລະ ອຸດດາລະກະ—ລຶສີເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ອື່ນໆອີກຫຼາຍ ໄດ້ກ່າວສົນທະນາກັນໄປມາ.

Verse 20

पश्यध्वं मुनयः सर्वे कलिव्याप्तं दिगंतरम् । समंतात्परिधावद्भिर्दस्युभिर्बाध्यते प्रजा

ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ ໂອ ມຸນີທັງຫມົດ! ທິດທັງປວງຖືກກາລີຄອບງໍາ. ທຸກດ້ານມີພວກໂຈນວິ່ງວຽນ ບີບຄັ້ນປະຊາຊົນ.

Verse 21

अधर्मपरमैः पुंभिः सत्यार्जवनिराकृतैः । कथं स भगवान्विष्णुः संप्राप्यो मुनिसत्तमाः

ເມື່ອມະນຸດຍຶດອະທັມເປັນທີ່ສຸດ ແລະປະຖິ້ມຄວາມຈິງກັບຄວາມຊື່ສັດ—ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຈະເຂົ້າເຖິງພຣະວິສນຸຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ?

Verse 22

को वा भवाब्धौ पततस्तारयिष्यति संगतान् । न कलौ संभवस्तस्य त्रियुगो मधुसूदनः । तं विना पुंडरीकाक्षं कथं स्याम कलौ युगे

ແລ້ວໃຜຈະພາພວກເຮົາ—ຜູ້ຕົກລົງຮ່ວມກັນໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສານ—ໃຫ້ຂ້າມພົ້ນ? ໃນກາລີຍຸກ ມະທຸສູດນະ ຜູ້ປາກົດໃນສາມຍຸກ ບໍ່ມີການອະວະຕານປາກົດ. ປາດສະຈາກພຣະຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ພວກເຮົາຈະດໍາລົງໃນກາລີຍຸກໄດ້ແນວໃດ?

Verse 23

तेषां चिंतयतामेवं दुःखितानां तपस्विनाम् । उवाच वचनं तत्र ऋषिरुद्दालकस्तदा

ເມື່ອບັນດາຕະປັດສະວີຜູ້ທຳຕະປະ ຄິດພິຈາລະນາຢ່າງນັ້ນດ້ວຍຄວາມໂສກ ພຣະລຶສີອຸດດາລະກະ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 24

उद्दालक उवाच । यावन्न कलिदोषेण लिप्यामो मुनिसत्तमाः । अपापा ब्रह्मसदनं गच्छामः परिसंगताः

ອຸດດາລະກະ ກ່າວວ່າ: “ກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະຖືກມົນທິນໂດຍໂທດແຫ່ງກາລີ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາ—ຜູ້ບໍ່ມີບາບ ແລະຮ່ວມໃຈກັນ—ໄປສູ່ສະຖານພຣະພຣະຫມາ.”

Verse 25

पृच्छामो लोकधातारं स्थितं विष्णुं कलौ युगे । यदि विष्णुः कलौ न स्याद्रुद्रेण ब्रह्मणाऽसह

ພວກເຮົາຈະທູນຖາມຜູ້ທຳລອງໂລກ ຄືພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນຍຸກກະລິ. ຖ້າໃນຍຸກກະລິບໍ່ພົບພຣະວິດສະນຸ—ແລ້ວພ້ອມກັບພຣະຣຸດຣະ ແລະພຣະພຣະຫມາ…

Verse 26

तं विना पुंडरीकाक्षं त्यक्ष्यामः स्वकलेवरम् । विना भगवता लोके कः स्थास्यति कलौ युगे

ຫາກບໍ່ມີພຣະອົງຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ (ປຸນດະຣີກາກສະ) ພວກເຮົາຈະລະທິ້ງແມ່ນແຕ່ກາຍນີ້. ເພາະຖ້າໂລກບໍ່ມີພຣະພະຄະວານ ໃນຍຸກກະລິ ໃຜຈະຢືນຢັນໄດ້?

Verse 27

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य ऋषयः संशितव्रताः । साधुसाध्विति ते चोक्त्वा प्रस्थिता ब्रह्मणोंऽतिकम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງລາວ ບັນດາລິສີຜູ້ຮັກສາວຣະຕະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ກໍກ່າວສັນລະເສີນວ່າ “ດີແທ້, ດີແທ້” ແລ້ວອອກເດີນທາງໄປຫາພຣະພຣະຫມາ.

Verse 28

कथयन्तः कथां विष्णोः स्वरूपमनुवर्णनम् । तापसाः प्रययुः सर्वे संहृष्टा ब्रह्मणोंऽतिकम्

ໃນຂະນະທີ່ເດີນທາງ ນັກຕະປະສະທັງຫມົດໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີເຖິງກະຖາຂອງພຣະວິດສະນຸ ພັນລະນາສະວະຣູບອັນແທ້ຂອງພຣະອົງ ແລ້ວມຸ່ງໄປຫາພຣະພຣະຫມາ.

Verse 29

ददृशुस्ते तदा देवमासीनं परमासने । पितामहभूतगणैर्मूर्तामूर्तैर्वृतं तथा

ໃນເວລານັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າປະທັບນັ່ງຢູ່ເທິງອາສະນະອັນສູງສຸດ ແລະມີຫມູ່ພວກຂອງປິຕາມະຫະຫ້ອມລ້ອມ—ທັງຜູ້ມີຮູບ ແລະຜູ້ບໍ່ມີຮູບ.

Verse 30

दृष्ट्वा चतुर्मुखं देवं दंडवत्प्रणताः क्षितौ । प्रणम्य देवदेवं तु स्तोत्रेण तुषुवुस्तदा

ເມື່ອເຫັນພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ພວກເຂົາໄດ້ກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດ ນອນລົງເທິງດິນ. ແລ້ວກໍກາບພຣະເທວະເທວາ ແລະສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະໂຕດຣາ.

Verse 31

ऋषय ऊचुः । नमस्ते पद्मसंभूत चतुर्वक्त्राक्षयाव्यय । नमस्ते सृष्टिकर्त्रे तु पितामह नमोऽस्तु ते

ພຣະລິສີທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ, ຜູ້ມີສີ່ໜ້າ, ອະມະຕະ ບໍ່ເສື່ອມບໍ່ສູນ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ສ້າງສັນ—ໂອ ພິຕາມະຫາ, ຂໍຄວາມນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ.”

Verse 32

एवं स्तुतः सन्मुनिभिः सुप्रीतः कमलोद्भवः । पाद्यार्घ्येणाभिवन्द्यैतान्पप्रच्छ मुनिपुंगवान्

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນໂດຍມຸນີຜູ້ດີງາມ ພຣະກະມະໂລດພະວະ (ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ) ກໍຊື່ນບານຢ່າງຍິ່ງ. ຫຼັງຈາກຖວາຍນ້ຳລ້າງຕີນ ແລະ ອາຣະຄະຍະ ເພື່ອຕ້ອນຮັບ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖາມພວກເຂົາ.

Verse 33

ब्रह्मोवाच । किमागमनकृत्यं वो ब्रूत तत्त्वेन पुत्रकाः । कुशलं वो महाभागाः पुत्रशिष्याग्निबन्धुषु

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າຕາມຄວາມຈິງ—ການມາຂອງພວກເຈົ້າມີເຫດປະສົງອັນໃດ? ແລະພວກເຈົ້າຜູ້ມີບຸນວາສະນາ ສຸກດີບໍ ກັບລູກຫຼານ, ສິດ, ໄຟບູຊາອັນສັກສິດ, ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ?”

Verse 34

ऋषय ऊचुः । भवत्प्रसादात्सकलं प्राप्तं नस्तपसः फलम् । यद्भवंतं प्रपश्यामः सर्वदेवगुरुं प्रभुम्

ພຣະລິສີທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຜົນແຫ່ງຕະປະສະຂອງພວກເຮົາໄດ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ; ເພາະພວກເຮົາໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແລະຄູອາຈານແຫ່ງເທວະທັງປວງ.”

Verse 35

शृण्वेतत्कारणं शंभो एते प्राप्तास्तवांतिकम् । युगत्रये व्यतिक्रांते कृतादिद्वापरांतके

ຂໍໃຫ້ຟັງເຫດຜົນນີ້ ໂອ ພຣະສັມພູ (Śaṃbhu) ເປັນເຈົ້າ—ເຫດໃດພວກເຮົາຈຶ່ງມາຮອດພຣະພັກ. ເມື່ອຍຸກທັງສາມຜ່ານພົ້ນ—ແຕ່ກຣິຕະ (Kṛta) ຫາທ້າຍດວາປະຣະ (Dvāpara)—

Verse 36

प्राप्ते कलियुगे घोरे क्व विष्णुः पृथिवीतले । यं दृष्ट्वा परमां मुक्तिं यास्यामो मुक्तबन्धनाः

ເມື່ອກາລີຍຸກ (Kali-yuga) ອັນນ່າຢ້ານກົວມາຮອດແລ້ວ, ພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ຢູ່ໃສໃນແຜ່ນດິນ? ເພື່ອເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ພວກເຮົາຈະໄດ້ບັນລຸມຸກຕິອັນສູງສຸດ ພົ້ນຈາກພັນທະ.

Verse 37

ब्रह्मोवाच । मत्स्यकूर्मादिरूपैश्च भगवाञ्ज्ञायते मया । विष्णोः पारमिकां मूर्तिं न जानामि द्विजोत्तमाः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂດຍຮູບອະວະຕານເຊັ່ນ ມັດສະ (ປາ) ແລະ ກູຣະມະ (ເຕົ່າ) ຂ້ອຍຮູ້ຈັກພຣະພະຄະວານ. ແຕ່ໂອ ທະວິຊະໂອດຕະມະ, ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ຮູບອັນສູງສຸດ ແລະເຫນືອໂລກຂອງພຣະວິສນຸ»។

Verse 38

ऋषय ऊचुः । यदि त्वं न विजानासि तात विष्णोरवस्थितिम् । गत्वा प्रयागं तत्रैव संत्यक्ष्यामः कलेवरम्

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ຖ້າທ່ານບໍ່ຮູ້, ທ່ານພໍ່ເອີຍ, ການດຳລົງຢູ່ອັນແທ້ຂອງພຣະວິສນຸ, ພວກເຮົາຈະໄປພຣະຍາກະ (Prayāga) ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງຈະລະທິ້ງກາຍນີ້»។

Verse 39

ब्रह्मोवाच । मा विषादं व्रजध्वं हि उपदेक्ष्यामि वो हितम् । इतो व्रजध्वं पातालं यत्रास्ते दैत्यसत्तमः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ຢ່າເສົ້າໂສກເລີຍ; ຂ້ອຍຈະຊີ້ນຳສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ພວກເຈົ້າ. ຈາກນີ້ຈົ່ງໄປສູ່ປາຕາລະ (Pātāla) ບ່ອນທີ່ດາຍຕະອັນປະເສີດທີ່ສຸດພັກອາໄສ»។

Verse 40

तं गत्वा परिपृच्छध्वं प्रह्लादं दैत्यसत्तमम् । स ज्ञास्यति हरेः स्थानं याथातथ्येन भो द्विजाः

ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ແລ້ວສອບຖາມພຣະຫລາດ ຜູ້ປະເສີດໃນພວກໄດຕະ. ທ່ານຈະຮູ້ທີ່ປະທັບຂອງພຣະຫຣິ ຢ່າງຖືກຕ້ອງແທ້ ໂອ ພວກທະວິຊະ.

Verse 41

तच्छुत्वा वचनं तस्य ब्रह्मणः परमात्मनः । प्रणिपत्य च देवेशं प्रस्थितास्ते तपोधनाः

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນອາດຕະມາສູງສຸດ, ພວກນັກບຳເນັດຕະບະຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະບະ ໄດ້ກ້ມກາບພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ແລ້ວອອກເດີນທາງ.

Verse 42

जग्मुः संहृष्टमनसः स्तुवन्तो दैत्यसत्तमम् । धन्यः स दैत्यराजोऽयं यो जानाति जनार्द्दनम्

ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານ ພວກເຂົາໄດ້ເດີນຕໍ່ ພ້ອມກັບສັນລະເສີນຜູ້ປະເສີດໃນພວກໄດຕະ: “ຜູ້ເປັນກະສັດໄດຕະນີ້ ຊ່າງເປັນຜູ້ມີບຸນແທ້ ຜູ້ຮູ້ຈັກພຣະຊະນາຣະດະນ!”

Verse 43

इति संचिंतयानास्ते प्राप्ता वै सुतलं द्विजाः

ເມື່ອຄິດພິຈາລະນາດັ່ງນັ້ນ ພວກທະວິຊະເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍໄດ້ເຖິງສຸຕະລະແທ້ໆ.

Verse 44

गत्वा ते तस्य नगरं विविशुर्भवनोत्तमम् । दूरादेव स तान्दृष्ट्वा बलिर्वैरोचनिस्तदा । प्रत्युत्थायार्हयाञ्चक्रे प्रह्लादेन समन्वितः

ເມື່ອໄປຮອດນະຄອນຂອງລາວ ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພະລາຊະວັງອັນປະເສີດ. ບາລິ ວາຍໂຣຈະນິ ເຫັນພວກເຂົາແຕ່ໄກ ກໍລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບ ແລະຖວາຍການນັບຖືຢ່າງສົມຄວນ ໂດຍມີພຣະຫລາດຢູ່ຄຽງຂ້າງ.

Verse 45

मधुपर्कं च गां चैव दत्त्वा चार्घ्यं तथैव च । उवाच प्रांजलिर्भूत्वा प्रहृष्टेनांतरात्मना

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍມະທຸປາຣກະ (madhuparka) ແລະຖວາຍງົວ ພ້ອມທັງຖວາຍອັຣຄະ (arghya) ແລ້ວ ທ່ານໄດ້ກ່າວດ້ວຍມືປະນົມ ໃຈພາຍໃນປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ។

Verse 46

स्वागतं वो महाभागाः सुव्युष्टा रजनी मम । भवतो यत्प्रपश्यामि ब्रूत किं करवाणि च

«ຂໍຕ້ອນຮັບທ່ານທັງຫຼາຍ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ; ຄືນນີ້ຂອງຂ້ອຍຜ່ານໄປຢ່າງດີ ເພາະໄດ້ເຫັນທ່ານ. ຈົ່ງບອກມາ—ຂ້ອຍຄວນເຮັດຫຍັງໃຫ້ທ່ານ?»

Verse 47

एवं हि दैत्यराजेन सत्कृतास्ते द्विजोत्तमाः । ऊचुः प्रहृष्टमनसो दानवेन्द्रसुतं तदा

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຖືກຕ້ອນຮັບດ້ວຍການນັບຖືຈາກຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ ບັນດາພຣະພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດນັ້ນ ມີໃຈປິຕິ ແລ້ວໄດ້ກ່າວກັບບຸດແຫ່ງກະສັດດານະວະໃນເວລານັ້ນ.

Verse 48

ऋषय ऊचुः । कार्यार्थिनस्तु संप्राप्ताः प्रह्लाद हरिवल्लभ । तदस्माकं महाबाहो भवांस्त्राता भवार्णवात्

ພຣະລິສີທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາມາເພື່ອຂໍໃຫ້ການງານອັນຈຳເປັນສຳເລັດ, ໂອ້ ພຣະຫລາດ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຮະຣິ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ, ຂໍໃຫ້ທ່ານເປັນຜູ້ຊ່ວຍກູ້ພວກເຮົາຈາກມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສາຣ.»

Verse 49

कथं दैत्य युगे ह्यस्मिन्रौद्रे वै कलिसंज्ञके । भविष्यामो विना विष्णुं भीतानामभयप्रदम्

«ໂອ້ ໄດຕະຍະ, ໃນຍຸກອັນດຸຮ້າຍນີ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ກະລິ, ພວກເຮົາຈະອົດທົນໄດ້ແນວໃດ ໂດຍບໍ່ມີພຣະວິສນຸ—ຜູ້ປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານໃຫ້ແກ່ຜູ້ຫວາດກົວ?»

Verse 50

अस्मिन्युगे ह्यधर्मेण जितो धर्मः सनातनः । अनृतेन जितं सत्यं विप्राश्च वृषलैर्जिताः

ໃນຍຸກນີ້ ທຳມະນິລັນດອນຖືກອະທຳມະຊະນະ; ຄວາມຈິງຖືກຄຳມຸສາຊະນະ; ແລະພຣາຫມັນຖືກຄົນຕ່ຳຊ້າກົດຂີ່.

Verse 51

विटैर्जिता वेदमार्गाः स्त्रीभिश्च पुरुषा जिताः । ब्राह्मणाश्चापि वध्यन्ते म्लेच्छ राजन्यरूपिभिः

ເສັ້ນທາງແຫ່ງເວດຖືກຄົນຕ່ຳຊ້າກົດທັບ; ຜູ້ຊາຍຖືກຜູ້ຍິງຄອບງຳ; ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນກໍຖືກມເລັດຊະ ປອມຕົວເປັນກະສັດ ຂ້າຟັນ.

Verse 52

अस्मिन्विलुलितप्राये वर्णाश्रमविवर्जिते । अविलुप्ते वेदमार्गे क्व विष्णुर्भगवानिति

ເມື່ອໂລກນີ້ເກືອບຈະແຕກສະລາຍ ເມື່ອລະບຽບວັນນະແລະອາສຣົມຖືກລະທິ້ງ ແລະເສັ້ນທາງເວດຖືກປິດບັງ—ແລ້ວພຣະວິສນຸ ພຣະພະຄະວານ ຢູ່ໃສ?

Verse 53

विना ज्ञानाद्विना ध्यानाद्विना चेंद्रियनिग्रहात् । प्राप्यते भगवान्यत्र तद्गुह्यं कथयस्व नः

ຂໍທ່ານເລົ່າຄວາມລັບນັ້ນໃຫ້ພວກເຮົາ: ທີ່ໃດຈຶ່ງບັນລຸພຣະພະຄະວານໄດ້ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີຍານ ບໍ່ມີທຽນ ແລະບໍ່ມີການຂົ່ມອິນທຣີຍະ?

Verse 54

दैत्यराज त्वमस्माकं सुहृन्मार्गप्रदर्शकः । कथयस्व महाभाग यत्र तिष्ठति केशवः

ໂອ ກະສັດແຫ່ງໄດຕະ ທ່ານເປັນມິດດີ ແລະເປັນຜູ້ຊີ້ນຳເສັ້ນທາງໃຫ້ພວກເຮົາ. ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ຈົ່ງບອກພວກເຮົາວ່າ ເກສະວະສະຖິດຢູ່ໃສ.

Verse 55

एवं स द्विजमुख्यैश्च संपृष्टो दैत्यसत्तमः । प्रणम्य ब्राह्मणान्सर्वान्भक्त्या संहृष्टमानसः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກຖາມໂດຍຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ສູງສຸດ ດາຍຕະຜູ້ປະເສີດນັ້ນ—ໃຈຊື່ນບານ—ໄດ້ກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມສັດທາຕໍ່ພຣະພຣາຫມະນທັງປວງ।

Verse 56

स नमस्कृत्य देवेभ्यो ब्रह्मणे परमात्मने । भगवद्भक्तिर्युक्तः सन्व्याहर्त्तुमुपचक्रमे

ແລ້ວລາວໄດ້ກາບນົບຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍ ແລະຕໍ່ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນອາດຕະມາສູງສຸດ; ແລະເມື່ອມີພັກຕິຕໍ່ພຣະພະຄະວານ ລາວຈຶ່ງເລີ່ມກ່າວຖ້ອຍຄໍາ।