Adhyaya 54
ບົດນີ້ເປັນຄໍາເລົ່າຂອງພຸລັສຕະຍະ ວ່າ Tripuṣkara ໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງໃຫ້ປະດິດຢູ່ເທິງພູ Arbuda ແນວໃດ. ພຣະພຣະຫມາ (Padmayoni) ຖືກພັນລະນາວ່າ ເດີນທາງໄປ Puṣkara ເພື່ອບູຊາສັນທະຍາ (sandhyā) ຕາມພຣະປະຕິຍານວ່າ ຈະນະມັດສະການສັນທະຍາທີ່ Tripuṣkara ຕະຫຼອດເວລາທີ່ຍັງຢູ່ໃນໂລກມະນຸດ. ໃນຂະນະທີ່ພຣະວະສິດຖະ (Vasiṣṭha) ກໍາລັງປະກອບພິທີຍັດຍະ (yajña) ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ ເວລາກຳມະການ (karmakāla) ມາຮອດແລ້ວ ແລະຖ້າບໍ່ມີພຣະພຣະຫມາ ພິທີຈະບໍ່ສໍາເລັດ. ຈຶ່ງຂໍໃຫ້ພຣະພຣະຫມານໍາ Tripuṣkara ມາທີ່ສະຖານທີ່ພິທີ ບູຊາສັນທະຍາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວດໍາລົງເປັນອໍານາດເທວະຜູ້ປົກຄອງພິທີ. ພຣະພຣະຫມາໄດ້ພິຈາລະນາແລ້ວ ນໍາ Puṣkara ສາມພາກ (jyēṣṭha–madhya–kaniṣṭha) ຫຼື tīrtha ສາມແຫ່ງ ໄປສູ່ອ່າງນໍ້າອັນມີບຸນສູງໃນ Arbuda ແລະຈາກນັ້ນ Tripuṣkara ຖືກກ່າວວ່າ ດໍາລົງຢູ່ທີ່ Arbuda. ຕອນທ້າຍມີຜົນບຸນ (phalaśruti): ຜູ້ໃດອາບນໍ້າແລະໃຫ້ທານດ້ວຍໃຈສະຫງົບໃນວັນເຕັມດວງເດືອນ Kārttika ຈະໄດ້ໂລກອັນຍືນຍົງ; ແລະທາງເໜືອຍັງມີ Sāvitrī-kuṇḍa ອັນປະເສີດ ທີ່ snāna ແລະ dāna ນໍາໄປສູ່ຄວາມມົງຄຸນ.
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततस्त्रिपुष्करं गच्छेदभीष्टं पद्मजस्य च । ब्रह्मणा तत्समानीतं पर्वतेऽर्बुदसंज्ञके
ປຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ຄວນໄປຫາ ຕຣິປຸດສະກະຣະ ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງ ພະປັດມະຊະ (ພຣະພຣົມ) ດ້ວຍ. ສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ພຣະພຣົມໄດ້ນໍາມາວາງໄວ້ເທິງພູທີ່ເອີ້ນວ່າ ອັຣບຸດະ.
Verse 2
वसिष्ठस्य पुरा सत्रे वर्त्तमाने नराधिप । तस्मिन्नगे समायाता ब्रह्माद्याश्च सुरोत्तमाः
ໂອ ພຣະຣາຊາ, ໃນການກ່ອນເກົ່າ ເມື່ອສັດຕຣະ (ພິທີຍັດຍະອັນຍາວນານ) ຂອງ ວະສິດຖະ ກໍາລັງດໍາເນີນ, ບັນດາເທວະຜູ້ສູງສຸດ ເລີ່ມແຕ່ ພຣະພຣົມ ໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນເທິງພູນັ້ນ.
Verse 3
प्रतिज्ञातं महाराज ब्रह्मणाऽव्यक्तजन्मना । यावत्स्थास्ये नृलोकेऽस्मिंस्तावत्सन्ध्यां त्रिपुष्करे । वंदयिष्यामि संप्राप्ते संध्याकाले समाहितः
ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ພຣະພຣົມ—ຜູ້ມີກໍາເນີດອັນບໍ່ປາກົດ—ໄດ້ປະຕິຍານວ່າ: “ຕາບໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຍັງຢູ່ໃນໂລກມະນຸດນີ້, ຕາບນັ້ນ ທີ່ຕຣິປຸດສະກະຣະ ຂ້າພະເຈົ້າຈະນົບນ້ອມບູຊາ ພຣະສັນທະຍາ ໃນເວລາອັນຄວນ, ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ.”
Verse 4
एतस्मिन्नेव काले तु प्रस्थितः पुष्करं प्रति । संध्यार्थं पद्मजो यावद्वसिष्ठस्तावदब्रवीत्
ໃນເວລານັ້ນແທ້ໆ ພຣະປັດມະຊະ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຫາ ປຸດສະກະຣະ ເພື່ອປະກອບພິທີສັນທະຍາ; ໃນຂະນະນັ້ນ ວະສິດຖະ ໄດ້ກ່າວກັບພຣະອົງ.
Verse 5
वसिष्ठ उवाच । कर्मकालश्च सम्प्राप्तो यज्ञेऽस्मिन्सुरसत्तम । स विना न त्वया देव सिद्धिं यास्यति कर्हिचित्
ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາເທວະ, ເວລາແຫ່ງກິດຈະກໍາໃນຍັດຍະນີ້ ໄດ້ມາຮອດແລ້ວ. ໂດຍບໍ່ມີພຣະອົງ, ໂອ ເທວະ, ມັນຈະບໍ່ອາດສໍາເລັດໄດ້ເລີຍ.
Verse 6
तस्मादानय चात्रैव पद्मयोने त्रिपुष्करम् । संध्योपास्तिं ततः कृत्वा तत्र भूयः सुरेश्वर । ब्रह्मत्वं कुरु देवेश सत्रे चास्मिन्दयानिधे
ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດແຕ່ດອກບົວ (Padmayoni) ຈົ່ງນໍາ ຕຣິປຸສກະຣະ (Tripuṣkara) ມາທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອໄດ້ປະກອບການບູຊາສັນທະຍາ (Sandhyā) ຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຈົ່ງກັບຄືນມາອີກ ໂອ ຈອມເທວະ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຮັບຕໍາແໜ່ງພຣະພຣະຫມາ-ປຸໂຣຫິດ ໃນພິທີສັດຕຣະນີ້ ໂອ ຈອມເທວະ ຜູ້ເປັນທະເລແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະຣຸນາ।
Verse 7
एवमुक्तो वसिष्ठेन ब्रह्मा लोक पितामहः । ध्यात्वा तत्रानयामास ज्येष्ठमध्यकनिष्ठिकम् । पुष्करत्रितयं चागात्सुपुण्ये सलिलाशये
ເມື່ອຖືກວະສິດຖະ (Vasiṣṭha) ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ ປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກ ໄດ້ເຂົ້າສະມາທິ ແລ້ວນໍາມາທີ່ນັ້ນ ປຸສກະຣະທັງສາມ—ຜູ້ໃຫຍ່ ຜູ້ກາງ ແລະຜູ້ນ້ອຍ—ແລະໄດ້ໄປຮອດອ່າງນໍ້າອັນສັກສິດຍິ່ງນັ້ນ।
Verse 8
ततःप्रभृति संजातमर्बुदेऽस्मिंस्त्रिपुष्करम्
ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ຕຣິປຸສກະຣະ (Tripuṣkara) ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນອາຣບຸດ (Arbuda) ແຫ່ງນີ້।
Verse 9
तत्र यः कार्तिके मासि पौर्णमास्यां समाहितः । स्नानं करोति दानं च तस्य लोकाः सनातनाः
ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນເດືອນກາຣຕິກະ (Kārttika) ໃນວັນເຕັມດວງຈັນ ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ ອາບນໍ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະໃຫ້ທານ—ຜົນບຸນແລະໂລກສະຖານຂອງຜູ້ນັ້ນເປັນນິລັນດອນ।
Verse 10
तस्य चोत्तरदिग्भागे सावित्रीकुण्डमुत्तमम् । स्नानदानादिकं कुर्वन्यत्र याति शुभां गतिम्
ທາງທິດເໜືອຂອງມັນ ມີສາວິຕຣີ-ກຸນດະ (Sāvitrī-kuṇḍa) ອັນດີເລີດ. ຜູ້ໃດປະກອບການອາບນໍ້າ ການໃຫ້ທານ ແລະພິທີອື່ນໆ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ໄປສູ່ຄວາມເຄື່ອນໄຫວອັນເປັນມົງຄຸນ।
Verse 54
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे त्रिपुष्करमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुष्पंचाशत्तमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 54 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງ ຕຣິປຸສກະຣ» ໃນ ອະຣບຸດະຂັນດະ ຕອນທີ 3 ຂອງ ປຣະພາສະຂັນດະ ຕອນທີ 7 ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນ ສັງຫິຕາ «ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ».