Adhyaya 39

Verse 1

ययातिरुवाच । यत्त्वया कीर्तितं ब्रह्मन्पूर्वं देवैः प्रसादितः । लिंगं संस्थापयामास स्थिररूपो महेश्वरः

ຢະຍາຕິກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ດັ່ງທີ່ເຈົ້າເຄີຍເລົ່າໄວ້ກ່ອນ—ເມື່ອພຣະມະເຫສະວະຣະ ໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາໂດຍການບູຊາຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ແລະຊົງຮັບຮູບອັນໝັ້ນຄົງ ພ້ອມທັງສະຖາປະນາລິງຄະ…»

Verse 2

कस्मात्तत्पातितं लिंगं वालखिल्यैर्महात्मभिः । कस्मात्तत्राचलो जातो देवदेवो महेश्वरः

«ເປັນຫຍັງລິງຄະນັ້ນຈຶ່ງຖືກພວກວາລະຂິລະຍະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ເຮັດໃຫ້ຕົກລົງ? ແລະເປັນຫຍັງພຣະມະເຫສະວະຣະ ພຣະເທວະເຫນືອເທວະທັງປວງ ຈຶ່ງກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ທີ່ນັ້ນ?»

Verse 3

एतन्मे कौतुकं सर्वं यथावद्वक्तुमर्हसि । तस्मिन्दृष्टे च किं पुण्यं नराणां तत्र जायते

«ເລື່ອງທັງໝົດນີ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍເກີດຄວາມສົນໃຈ; ຂໍໃຫ້ເຈົ້າອະທິບາຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ແລະເມື່ອໄດ້ເຫັນສະຖານທີ່ອັນສັກສິດນັ້ນ ບຸນ(ປຸນຍະ) ໃດຈຶ່ງເກີດແກ່ມະນຸດທັງຫຼາຍ?»

Verse 4

पुलस्त्य उवाच । महेश्वरस्य माहात्म्यं शृणु पार्थिवसत्तम । अत्र ते कीर्तयिष्यामि पूर्ववृत्तं कथांतरम्

ພຸລັດສະຕະຍະກ່າວວ່າ: «ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ຈົ່ງຟັງມະຫາອານຸພາບຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະ. ທີ່ນີ້ຂ້ອຍຈະເລົ່າເຫດການເກົ່າແກ່—ອີກຕອນໜຶ່ງໃນຕຳນານບູຮານ»

Verse 5

यदा पञ्चत्वमापन्ना सती सत्यपराक्रमा । अपमानेन दक्षस्य यज्ञे न च निमंत्रिता

«ເມື່ອສະຕີ—ຜູ້ມີວິລະພາບຕັ້ງຢູ່ເທິງຄວາມຈິງ—ໄດ້ປະສົບຄວາມຕາຍ, ນັ້ນເພາະການຫຍັບຫຍາມຂອງດັກສະ ແລະເພາະນາງບໍ່ໄດ້ຖືກເຊີນໄປຍັງພິທີຍັດຍະຂອງເຂົາ»

Verse 6

तदा कामो द्रुतं गृह्य पुष्पचापं तमभ्यगात् । कन्दर्प्पं सहसा दृष्ट्वा सन्धितेषुं सुदुर्जयम्

ໃນເວລານັ້ນ ກາມະໄດ້ຈັບຄັນທະນູດອກໄມ້ຢ່າງວ່ອງໄວ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະອົງ. ເມື່ອເຫັນກັນດັຣປະຢ່າງກະທັນຫັນ—ລູກສອນຖືກສອດໄວ້ແລ້ວ ຍາກຈະຕ້ານ—(ພຣະສິວະຖືກກະທົບໃຈ)។

Verse 7

आपतन्तं भयात्तस्य प्रणष्टस्त्रिपुरांतकः । स तदा भ्रममाणश्च इतश्चेतश्च पार्थिव

ເມື່ອລາວພຸ້ນເຂົ້າມາ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ທຣິປຸຣານຕະກະ (ພຣະສິວະ) ກໍຫາຍໄປ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພຣະອົງເດີນຫຼົງທາງ ໄປມາທາງນີ້ທາງນັ້ນ.

Verse 8

वालखिल्याश्रमं प्राप्तः पुण्यं सद्वृक्षशोभितम् । स तत्र भगवांस्तेषां दारैर्दृष्टः सुरूपवान्

ພຣະອົງໄດ້ເຖິງອາສຣົມຂອງວາລະຂິລຍະ—ສະຖານທີ່ບຸນສິນ ປະດັບດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ດີງາມ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະພະຄະວານຖືກເຫັນໂດຍພັນລະຍາຂອງພວກເຂົາ ປາກົດງາມສົມບູນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 9

दिग्वासाः सुप्रियालापस्ततस्ताः काममोहिताः । त्यक्त्वा पुत्रगृहाद्यं च सर्वास्तत्पृष्ठसंस्थिताः । बभूवुश्चानिशं राजन्मां भजस्वेति चाब्रुवन्

ພຣະອົງນຸ່ງຫົ່ມແຕ່ທິດທັງປວງ (ເປືອຍກາຍ) ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳຫວານຊື່ນ. ນາງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກກາມະຫຼອກລວງ ຈຶ່ງປະຖິ້ມລູກ ເຮືອນ ແລະທຸກສິ່ງ ແລ້ວຢືນຕິດຕາມຢູ່ຂ້າງຫຼັງພຣະອົງ. ຕະຫຼອດເວລາ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພວກນາງກ່າວວ່າ «ຂໍຮ່ວມຄູ່ກັບຂ້າ, ຂໍບູຊາຂ້າ» ແລະຄຳອື່ນໆທຳນອງນັ້ນ.

Verse 10

चक्रुरालिंगनं काश्चिच्चुम्बनं च तथापराः । अन्यास्तस्य हि लिंगं तत्स्पृशंति च मुहुर्मुहुः

ບາງນາງກໍກອດພຣະອົງ ແລະບາງນາງກໍຈູບ. ອື່ນໆອີກກໍແຕະຕ້ອງລິງຄະຂອງພຣະອົງ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.

Verse 11

स चापि भगवाञ्छम्भुर्निष्कामः परमेश्वरः । जगद्व्याप्तिं समाश्रित्य सर्वप्राणिषु वर्तते

ແຕ່ພຣະສຳພູ (Śambhu) ຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ປາສະຈາກຄວາມປາຖະໜາ. ພຣະອົງອາໄສຄວາມແຜ່ຊຶມທົ່ວຈັກກະວານ ແລະສະຖິດຢູ່ໃນສັດມີຊີວິດທຸກຕົວ.

Verse 12

स चापि भगवाच्छंभुस्तासां सरति प्राङ्मुखः । भ्रांतस्तत्राश्रमे तेषां दारान्कामेन पीडयन्

ແລະພຣະສຳພູອົງນັ້ນ ເຄື່ອນໄຫວຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ ໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນອອກ. ພຣະອົງເດີນວຽນໃນອາສຣົມນັ້ນ ແລະກະຕຸ້ນອຳນາດແຫ່ງກາມະໃຫ້ແກ່ພັນລະຍາຂອງພວກເຂົາ.

Verse 13

अथ ते मुनयो दृष्ट्वा विकृतिं दारसंभवाम् । अजानन्तो महादेवं रुष्टास्तस्य महात्मनः

ຕໍ່ມາ ບັນດາມຸນີເຫັນຄວາມຜິດປົກກະຕິອັນແປກປະຫຼາດ ທີ່ເກີດຈາກເລື່ອງພັນລະຍາ. ເພາະບໍ່ຮູ້ວ່າພຣະອົງແມ່ນມະຫາເທວະ (Mahādeva) ພວກເຂົາຈຶ່ງໂກດຕໍ່ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ.

Verse 14

ददुः शापं सुसंतप्ताः कलत्रार्थे परंतप । पततां पततां लिङ्गमेतत्ते पापकृत्तम

ພວກເຂົາເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມໂກດ ເນື່ອງຈາກເລື່ອງພັນລະຍາ ແລະໄດ້ສາບແຊ່ງວ່າ: «ຂໍໃຫ້ລິງຄະ (liṅga) ຂອງເຈົ້າຕົກລົງ—ຕົກລົງເຖີດ! ໂອ ຜູ້ກະທຳບາບຊົ່ວທີ່ສຸດ!»

Verse 15

विडम्बयसि नो दारानजस्रं चास्य दर्शनात् । ततश्चैवापतल्लिंगं तत्क्षणात्तत्पुरद्विषः

«ເຈົ້າເຢາະເຍີ້ຍພັນລະຍາຂອງພວກເຮົາຢູ່ເລື້ອຍໆ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍການປາກົດຕົວຂອງເຈົ້າ!» ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງ ລິງຄະ (liṅga) ຂອງຜູ້ທຳລາຍສາມນະຄອນ (Tripuradviṣ) ກໍຕົກລົງ.

Verse 16

ब्रह्मवाक्येन राजर्षे चकम्पे वसुधा ततः । शीर्णानि गिरिशृंगाणि चुक्षुभुर्मकरालयाः

ໂອ ຣາຊະຣິສີ, ດ້ວຍພຣະວາຈາດັ່ງພຣະພຣະຫມາ ແຜ່ນດິນກໍສັ່ນສະເທືອນ; ຍອດພູແຕກພັງ ແລະມະຫາສະໝຸດ—ຖິ່ນອາໄສຂອງມະກະຣາ—ກໍປັ່ນປ່ວນຄື້ນຄືນ।

Verse 17

ततो देवगणाः सर्वे भयत्रस्ता नराधिप । अकाले प्रलयं मत्वा त्रैलोक्ये पर्यवस्थितम्

ແລ້ວນັ້ນ ໝູ່ເທວະທັງປວງຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ, ໂອ ຈອມກະສັດແຫ່ງມະນຸດ; ເຂົາເຈົ້າຄິດວ່າ ປຣະລະຍະອັນບໍ່ຖືກການ ໄດ້ມາຮອດຕຣິໂລກ ແລະຢືນຢູ່ໃນຄວາມຫວາດຫວັນ।

Verse 18

तत पितामहं जग्मु स्तस्मै सर्वं न्यवेदयन् । प्रलयस्येव चिह्नानि दृश्यन्ते परमेश्वर

ແລ້ວນັ້ນ ເຂົາເຈົ້າໄດ້ໄປຫາ ພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລະທູນບອກທຸກຢ່າງແກ່ພຣະອົງ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ເຫັນລາງຄ້າຍພຣະລະຍະປາກົດຢູ່!”

Verse 19

किं निमित्तं सुरश्रेष्ठ न जानीमो वयं प्रभो । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा चिरं ध्यात्वा पितामहः

“ເປັນເພາະເຫດໃດ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ເທວະ? ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້, ໂອ ພຣະອົງ.” ເມື່ອພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ຟັງຄໍານັ້ນ ກໍຄິດພິຈາລະນາຢູ່ດົນນານ।

Verse 20

अब्रवीत्पातितं लिंगं वालखिल्यैः पिनाकिनः । तेनैते दारुणोत्पाताः संजाता भयसूचकाः

ພຣະອົງກ່າວວ່າ: “ລິງຄະຂອງຜູ້ຖືພິນາກະ (ພຣະສິວະ) ຖືກພວກລະສີວາລະຂິລະຍະ ເຮັດໃຫ້ຕົກລົງ; ເພາະເຫດນັ້ນ ລາງຮ້າຍອັນນ່າຢ້ານເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ ເປັນເຄື່ອງຊີ້ຄວາມຫວາດຫວັນ.”

Verse 21

तस्मान्मया समायुक्ताः सर्वे तत्र दिवौकसः । व्रजंतु येन तल्लिंगं स्थाने संस्थापयेच्छिवः

ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາເທວະຜູ້ຢູ່ສະຫວັນທັງປວງ ທີ່ຂ້າໄດ້ເຊີນມາຊຸມນຸມ ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ພຣະສິວະສະຖາປະນາລິງຄະນັ້ນຄືນ ໃນສະຖານທີ່ອັນຄວນຂອງມັນ।

Verse 22

यावन्नो जायते लोके प्रलयोऽ कालसंभवः । एवं संमंत्र्य ते सर्वे ततोऽर्बुदमुपाययुः

ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ການພິນາດອັນບໍ່ຖືກການເວລາ ເກີດຂຶ້ນໃນໂລກ. ເມື່ອປຶກສາກັນດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ທຸກອົງຈຶ່ງອອກເດີນທາງ ແລະໄປຮອດອາຣບຸດາ।

Verse 23

वालखिल्याश्रमे यत्र तल्लिंगं निपपात ह । तुष्टुवुर्विविधैः सूक्तैर्वेदोक्तैर्विनयान्विताः

ທີ່ນັ້ນ ໃນອາສຣົມຂອງວາລະຂິລຍະ ບ່ອນທີ່ລິງຄະນັ້ນຕົກລົງ ພວກເຂົາຜູ້ມີຄວາມຖ່ອມຕົນ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງ ດ້ວຍສຸກຕະຫຼາຍປະເພດ ຕາມທີ່ພຣະເວດກ່າວໄວ້।

Verse 24

देवा ऊचुः । नमस्ते देवदेवेश भक्तानां चाभयंकर । नमस्ते सर्ववासाय सर्वयज्ञमयाय च

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະເທວະເທວະເອດ, ຜູ້ປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານໃຫ້ແກ່ຜູ້ພັກຕະ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງຜູ້ສະຖິດໃນທຸກສິ່ງ ແລະຜູ້ເປັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງຍັດຍະທັງປວງ।

Verse 25

सर्वेश्वराय देवाय परमज्योतिषे नमः । नमः स्फुटतर ज्ञानगम्याय वेधसे

ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະເທວະຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ແດ່ແສງສະຫວ່າງສູງສຸດ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະເວທະສະ ຜູ້ສ້າງ, ຜູ້ທີ່ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍປັນຍາອັນແຈ້ງກະຈ່າງຍິ່ງ।

Verse 26

त्र्यंबकाय च भीमाय पिनाकवरपाणये । त्वयि सर्वमिदं प्रोतं सूत्रे मणिगणा इव

ນະມັດສະການແດ່ ຕຣຽມບະກະ, ແດ່ຜູ້ນ່າຢ້ານກົວ ບີມະ, ແດ່ຜູ້ຖືຄັນທະນູ ປິນາກະ ດ້ວຍພະຫັດອັນປະເສີດ. ສິ່ງທັງປວງຖືກຮ້ອຍໄວ້ໃນພຣະອົງ ເຫມືອນກຸ່ມແກ້ວມະນີຢູ່ເທິງສາຍດ້າຍ.

Verse 27

संसारे विबुधश्रेष्ठ जगत्स्थावरजंगमम् । न तदस्ति त्रिलोकेऽस्मिन्सुसूक्ष्ममपि शंकर । यत्त्वया न प्रभो व्याप्तं सृष्टिसंहारकारणात्

ໂອ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ເທວະ, ໂອ ສັງກະຣະ! ໃນສັງສານີ້—ທັງສິ່ງຢູ່ນິ່ງແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ—ໃນສາມໂລກບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງລະອຽດທີ່ສຸດ ທີ່ບໍ່ຖືກພຣະອົງແຜ່ຄຸ້ມ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ເພາະພຣະອົງເປັນເຫດແຫ່ງການສ້າງແລະການທໍາລາຍ.

Verse 28

पृथिव्यादीनि भूतानि त्वया सृष्टानि कामतः । यास्यंति तानि भूयोऽपि तव काये जगत्पते

ທາດທັງຫຼາຍເລີ່ມແຕ່ດິນເປັນຕົ້ນ ພຣະອົງສ້າງຂຶ້ນຕາມພຣະປະສົງ. ແລະອີກຄັ້ງ ມັນທັງຫຼາຍກໍກັບຄືນເຂົ້າສູ່ພຣະກາຍຂອງພຣະອົງ, ໂອ ຈອມໂລກ.

Verse 29

प्रसीद भगवंस्तस्माल्लिंगमेतत्सुरेश्वर । स्थाने स्थापय भद्रं ते यावन्न स्यात्प्रजाक्षयः

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງໂປດເມດຕາ, ໂອ ພຣະຜູ້ຈະເລີນ, ໂອ ຈອມເທວະ. ຂໍໃຫ້ພຣະອົງສະຖາປະນາ ລິງຄະນີ້ໃຫ້ຢູ່ໃນທີ່ອັນຄວນ—ຂໍຄວາມສຸກສະຫວັດດີຈົ່ງມີແດ່ພຣະອົງ—ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເກີດການສູນສິ້ນແຫ່ງສັດທັງຫຼາຍ.

Verse 30

श्रीभगवानुवाच । निर्विकारस्य मल्लिंगं वालखिल्यैः प्रपातितम् । कथं भूयः प्रगृह्णामि यावच्छुद्धिर्न जायते

ພຣະຜູ້ຈະເລີນຕັດວ່າ: “ລິງຄະຂອງເຮົາ ອັນບໍ່ປ່ຽນແປງໃນສະພາບ ຖືກພວກວາລະຄິລະຍະ ໂຍນລົງ. ເຮົາຈະຍົກຂຶ້ນອີກໄດ້ແນວໃດ ຕາບໃດທີ່ຄວາມບໍລິສຸດຍັງບໍ່ເກີດ?”

Verse 31

शक्तोऽहं वालखिल्यानां निग्रहं कर्त्तुमञ्जसा । किन्तु मे ब्राह्मणा मान्याः पूज्याश्च सुरसत्तमाः

ຂ້າພະເຈົ້າສາມາດຫ້າມປະຫວັດວາລະຄິລຍາໄດ້ໂດຍງ່າຍ. ແຕ່ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນທົ່ວເທວະ, ພຣາຫມັນເປັນຜູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້ານັບຖື ແລະຄວນແກ່ການບູຊາ.

Verse 32

अचलं लिंगमेतद्धि नोद्धर्त्तुं शक्यते विभो । एक एवात्र निर्दिष्ट उपायो नापरः स्मृतः

ລິງຄະນີ້ແທ້ຈິງແມ່ນຢູ່ນິ່ງ ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່; ບໍ່ອາດຍົກຂຶ້ນໄດ້. ທີ່ນີ້ໄດ້ຊີ້ແນະພຽງວິທີດຽວ ບໍ່ມີວິທີອື່ນໃຫ້ຈື່ຈຳ.

Verse 33

यदि मे त्वं पुरा लिंगं पूजयेथाः पितामह । ततो देवगणाः सर्वे ततो विप्रास्ततोऽपरे

«ຖ້າທ່ານ ໂອ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ບູຊາລິງຄະຂອງຂ້າພະເຈົ້າເປັນອັນດັບທຳອິດ, ແລ້ວຫມູ່ເທວະທັງປວງຈະເດີນຕາມ; ຕໍ່ມາພຣາຫມັນ, ແລະຕໍ່ມາຜູ້ອື່ນໆດ້ວຍ»។

Verse 34

ततो नौ शांतिमागच्छेज्जगत्स्थावरजंगमम्

«ແລ້ວຄວາມສະຫງົບສຸກຈະມາຫາພວກເຮົາ ແລະທົ່ວໂລກທັງປວງ—ທັງສິ່ງຢູ່ນິ່ງ ແລະສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ»។

Verse 35

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्तः स भगवाञ्छंकरेण नृपोत्तम । ततस्तं पूजयामास ब्रह्मा पूर्वं सुभक्तितः

ປຸລັສຕະຍະກ່າວວ່າ: «ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອຖືກພຣະສັງກະຣະກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ພຣະພຣະຫມາຈຶ່ງບູຊາພຣະອົງເປັນອັນດັບທຳອິດ ດ້ວຍພັກດີອັນປະເສີດ»។

Verse 36

ब्रह्मणोऽनन्तरं विष्णुस्ततः शक्र स्ततोऽपरे । वालखिल्यादयो विप्रा मन्त्रैश्च शतरुद्रियैः

ຫຼັງຈາກພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິສນຸໄດ້ບູຊາ; ຕໍ່ມາພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລະອື່ນໆ. ບັນດາລະສີພຣາຫມັນເຊັ່ນ ວາລະຂິລຍະ ໄດ້ບູຊາດ້ວຍມັນຕຣາ ຮວມທັງ Śatarudriya ດ້ວຍ.

Verse 37

ततस्ते दारुणोत्पाता उपशांताश्च तत्क्षणात् । अभवत्सुमुखो लोको वृत्तो गन्धवहो मृदुः

ແລ້ວບັນດາລາງຮ້າຍອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ກໍສົງບົບລົງໃນທັນທີ. ໂລກກາຍເປັນສະຫງົບ ແຈ້ງໃສ ແລະລົມອ່ອນໆຫອມຫວານກໍພັດພາມາ.

Verse 38

अथोवाच महादेवः सर्वांस्तांस्त्रिदशालयान् । वृणुध्वं सुवरं सर्वे मत्तो यन्मनसीप्सितम्

ແລ້ວພຣະມະຫາເທວະ ໄດ້ກ່າວແກ່ຜູ້ຢູ່ໃນຖິ່ນພຳນັກຂອງເທວະທັງສາມສິບທັງປວງວ່າ: “ພວກເຈົ້າທຸກຄົນ ຈົ່ງເລືອກພອນອັນປະເສີດຈາກເຮົາ—ສິ່ງໃດທີ່ໃຈປາດຖະໜາ.”

Verse 39

देवा ऊचुः । तव लिंगस्य संस्पर्शादपि पापकृतो नराः । स्वर्गं यास्यंति देवेश नाशं यास्यति किल्बिषम् । व्रतदानानि सर्वाणि तीर्थयात्रायुतानि च

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ແມ່ນແຕ່ແຕະລິງຄະຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ ມະນຸດຜູ້ເຄີຍກໍ່ບາບກໍຈະໄປສະຫວັນ ແລະບາບມົນທິນຈະສູນສິ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ວຣະຕະ ແລະທານທັງປວງ ພ້ອມທັງການເດີນທາງຈາລິກໄປຕີຣຖະນັບບໍ່ຖ້ວນ ດຸຈັງຖືກຮວບຮວມໄວ້ໃນນີ້.”

Verse 40

तस्माद्वज्रेण देवेन्द्रस्तवैतल्लिंगमुत्तमम् । छादयिष्यति सर्वत्र यदि त्वं मन्यसे प्रभो

“ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະອົງ, ຖ້າພຣະອົງເຫັນດີ ເທວະເອນທຣະ (ອິນທຣະ) ຈະໃຊ້ວັຊຣະ (vajra) ປົກຄຸມລິງຄະອັນປະເສີດນີ້ຂອງພຣະອົງໄວ້ທົ່ວໄປ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າໃກ້ໂດຍບໍ່ຄັດເລືອກ.”

Verse 41

श्रीभगवानुवाच । अभिप्रायो ममाप्येष वर्तते हृदि पद्मज । एवं करोतु देवेन्द्रः सर्वधर्मविवृद्धये

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: «ໂອ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ, ຄວາມປະສົງນີ້ກໍຢູ່ໃນພຣະຫົວໃຈຂອງເຮົາເຊັ່ນກັນ. ໃຫ້ເທວະເອນທຣະ (ອິນທຣະ) ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ທັງປວງທຳມະເຈີຣິນ»។

Verse 42

पुलस्त्य उवाच । ततः संछादयामास वज्रेण त्रिदशाधिपः । तल्लिंगं सर्वमर्त्यानां यथाऽदृश्यं व्यजायत

ພຸລັສຕະຍະກ່າວວ່າ: «ແລ້ວນັ້ນ ຈອມເທວະສາມສິບ (ອິນທຣະ) ໄດ້ປົກຄຸມມັນດ້ວຍວັຊຣະ. ລິງຄະນັ້ນຈຶ່ງເກີດເປັນດັ່ງບໍ່ປາກົດແກ່ມະນຸດທັງປວງ»។

Verse 43

अद्यापि वज्रसंस्पर्शात्तत्सान्निध्यं गतो नरः । आजन्ममरणात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः

ຈົນທຸກມື້ນີ້ ຜູ້ໃດໄດ້ເຂົ້າເຖິງສານນິທິນັ້ນ ໂດຍການສຳຜັດວັຊຣະ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມຕັ້ງແຕ່ເກີດຈົນຕາຍ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 44

माहात्म्यं कीर्तितं यस्मात्तल्लिंगे शंकरेण तु । वस्त्रेणाच्छादितं चैव शक्रेणैव धरातले

ເນື່ອງຈາກພຣະສັງກະຣະເອງໄດ້ປະກາດມະຫາອານຸພາບຂອງລິງຄະນັ້ນ ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຈຶ່ງໄດ້ໃຊ້ຜ້າປົກຄຸມມັນໄວ້ເທິງຜືນດິນ।

Verse 45

ततःप्रभृति लिंगस्य मर्त्त्ये पूजा व्यजायत । पुरासीच्छंकरः पूज्यो यथान्ये त्रिदशालयाः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ການບູຊາລິງຄະໃນໝູ່ມະນຸດກໍເກີດຂຶ້ນ. ໃນກາລະກ່ອນ ພຣະສັງກະຣະຖືກບູຊາເພີຍດັ່ງເທວະອື່ນໆ ໃນວິມານສະຫວັນຂອງພວກເຂົາ.

Verse 46

एवमेतत्पुरावृत्तमर्बुदे पर्वतोत्तमे । लिंगस्य पतनात्पूजां यन्मां त्वं परि पृच्छसि

ເຊັ່ນນີ້ແທ້ ໃນການເກົ່າກ່ອນ ທີ່ພູອາຣບຸດ ອັນປະເສີດຍິ່ງ. ເຈົ້າຖາມຂ້ອຍເຖິງການບູຊາທີ່ເກີດຈາກການຕົກລົງຂອງລິງຄະ.

Verse 47

फाल्गुनान्तचतुर्द्दश्यां नैवेद्यं नूतनैर्यवैः । यो ददात्यचलेशाय स भूयो नेह जायते

ໃນວັນທີ 14 ໃນທ້າຍເດືອນພາລກຸນ ຜູ້ໃດນຳນາຍເວດຍະຈາກຂ້າວບາເລີໃໝ່ ໄປຖວາຍແກ່ອະຈະເລສະ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເກີດມາໃນໂລກນີ້ອີກ.

Verse 48

ब्राह्मणान्भोजयेद्यस्तु भक्त्या तस्मिन्नवैर्यवैः । यवसंख्याप्रमाणानि युगानि दिवि मोदते

ຜູ້ໃດດ້ວຍສັດທາ ເລີ້ຍງພຣາຫມັນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຂ້າວບາເລີໃໝ່ ຜູ້ນັ້ນຈະເບີກບານໃນສະຫວັນເປັນຈຳນວນຍຸກ ເທົ່າຈຳນວນເມັດບາເລີທີ່ຖວາຍ.

Verse 49

तत्र दानं प्रशंसन्ति सक्तूनां मुनिसत्तमाः । नूतनानां महाराज यतः प्रोक्तं पुरारिणा

ທີ່ນັ້ນ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ສັນລະເສີນການຖວາຍທານສັກຕູ (ແປ້ງບາເລີຄົ້ວ) ໃໝ່ ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່; ເພາະວ່າ ພຣະຜູ້ປະຫານສັດຕູເກົ່າ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 50

किं दानैर्विविधैर्दत्तैः किं यज्ञैश्च सुविस्तरैः । किं तीर्थैर्विविधैहोमैस्तपोभिः किं च कष्टदैः

ຈະຕ້ອງການຫຍັງອີກ ຈາກທານຫຼາຍຢ່າງທີ່ໃຫ້ແລ້ວ ຫຼືຈາກຍັດຍາກອັນກວ້າງໃຫຍ່? ຈະຕ້ອງການຫຍັງຈາກຕີຣຖະຫຼາຍສະຖານ, ຈາກພິທີໂຮມະຫຼາຍຢ່າງ, ຫຼືຈາກຕະປະອັນທຸກທົນຍາກເຢັນ?

Verse 51

फाल्गुनान्तचतुर्द्दश्यां सुमहेश्वरसन्निधौ । धर्माण्येतानि सर्वाणि कलां नार्हंति षोडशीम्

ໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ ທ້າຍເດືອນຟາລກຸນ ໃນພຣະສຸມະເຫສະວະຣະປະທັບຢູ່ ກິດທຳທາງທັມທັງປວງ ບໍ່ເທົ່າແມ່ນແຕ່ 1/16 ຂອງບຸນນັ້ນເລີຍ.

Verse 52

शृणु राजन्पुरा वृत्तं तत्राश्चर्यं यदुत्तमम् । कश्चित्पापसमाचारः कुष्ठी क्षामतनुर्नरः

ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ້ພຣະຣາຊາ ເລື່ອງເກົ່າກ່ອນທີ່ເກີດຂຶ້ນ—ເປັນອັດສະຈັນອັນຍິ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ມີຊາຍຜູ້ໜຶ່ງປະພຶດບາບ ເປັນໂລກກຸດຖະ ຮ່າງກາຍຊູບຊີດ.

Verse 53

भिक्षार्थमागतस्तत्र लोकैरन्यैः समन्वितः । तेन भिक्षार्जितं तत्र सक्तूनां कुडवं नृप

ໂອ້ພຣະຣາຊາ ລາວມາຮອດທີ່ນັ້ນເພື່ອຂໍທານ ມີຄົນອື່ນໆຕິດຕາມມາ. ໂດຍການຂໍທານນັ້ນ ລາວໄດ້ສັກຕູ (ແປ້ງເຂົ້າຄົ່ວ) ພຽງ 1 ກຸດະວະ ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 54

ततो रोग परिक्लेशाद्भोजनं न चकार सः । दाघार्दितो जले तस्मिन्स्नातो भक्तिविवर्जितः । सक्तून्कृत्वोपधाने तान्स च सुप्तो निशागमे

ຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກທໍລະມານແຫ່ງໂລກໄຂ້ ລາວບໍ່ໄດ້ກິນອາຫານ. ຖືກແດດເຜົາ ລາວອາບນ້ຳນັ້ນໂດຍບໍ່ມີພັກຕິ; ແລ້ວນຳສັກຕູໄວ້ຂ້າງໝອນ ແລະຫຼັບໄປໃນຍາມແລງ.

Verse 55

ततो निद्राभिभूतस्य सारमेयो जहार च । भक्षयामास युक्तोऽन्यैः सारमेयैर्बुभुक्षितः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອລາວຖືກນອນຫຼັບຄອບງຳ ມີໝາຕົວໜຶ່ງຄາບເອົາໄປ. ເພາະຫິວ ມັນກິນມັນຮ່ວມກັບໝາອື່ນໆ.

Verse 56

अथासौ विस्मयाद्राजन्पंचत्वं समुपस्थितः । ततो जातिस्मरो जातो विदर्भाधिपतेर्गृहे

ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ, ດ້ວຍຄວາມພິສົດປະຫລາດ ລາວໄດ້ສິ້ນຊີວິດ ແລະກັບຄືນສູ່ສະພາບທາດຫ້າ. ຕໍ່ມາ ລາວເກີດໃໝ່ໃນເຮືອນຂອງຜູ້ປົກຄອງວິດັຣພະ ພ້ອມຄວາມຈື່ຈຳຊາດກ່ອນ.

Verse 57

भीमोनाम नृपश्रेष्ठ दमयन्तीपिता हि यः । तं प्रभावं हि विज्ञाय सक्तूनां तत्र पर्वते

ກະສັດຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ຊື່ວ່າ ພີມະ ແທ້ຈິງແມ່ນພໍ່ຂອງ ດະມະຍັນຕີ. ເມື່ອລາວຮູ້ແຈ້ງອຳນາດອັນພິເສດຂອງ ສັກຕຸ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທິງພູນັ້ນ,

Verse 58

फाल्गुनांतचतुर्दश्यां वर्षे वर्षे जगाम सः । कृत्वा चैवोपवासं तु रात्रौ जागरणं तथा

ທຸກປີ ໃນວັນທີ 14 ໃນຊ່ວງທ້າຍເດືອນພາລກຸນະ ລາວໄປທີ່ນັ້ນ. ແລະລາວຖືອຸປະວາສະ (ອົດອາຫານ) ພ້ອມທັງຢູ່ຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ.

Verse 59

अचलेश्वरसान्निध्ये ददौ सक्तूंस्ततो बहून् । सहिरण्यान्द्विजेन्द्राणां पशुपक्षिमृगेषु च

ໃນພຣະສະນິດຂອງ ອະຈະເລສະວະຣະ ລາວໄດ້ຖວາຍສັກຕຸຢ່າງຫຼາຍ ພ້ອມທັງຄຳ ແກ່ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ. ແລະຍັງແຈກເປັນທານອາຫານແກ່ງົວ, ນົກ, ແລະສັດປ່າອີກດ້ວຍ.

Verse 60

अथ ते मुनयः सर्वे गालवप्रमुखा नृप । पप्रच्छुः कौतुकाविष्टाः सक्तुदानकृते नृपम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂອ ພະຣາຊາ, ບັນດາມຸນີທັງຫມົດ ມີ ກາລະວະ ເປັນຫົວໜ້າ ຕ່າງຖືກຄວາມຢາກຮູ້ຄອບງຳ ແລະຖາມພະຣາຊາເຖິງເຫດຜົນໃນການຖວາຍທານສັກຕຸ.

Verse 61

ऋषय ऊचुः । हस्त्वश्वरथदानानां शक्तिरस्ति तवाद्भुता । कस्मात्सक्तून्प्रमुक्त्वा त्वं नान्यद्दातुमिहेच्छसि

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ທ່ານມີກຳລັງອັນນ່າອັດສະຈັນໃນການທານຊ້າງ ມ້າ ແລະລົດສົງຄາມ. ເປັນຫຍັງຈຶ່ງປ່ອຍສິ່ງນັ້ນໄວ້ ແລ້ວຢາກທານແຕ່ ‘ສັກຕຸ’ ຢູ່ນີ້ ບໍ່ຢາກທານຢ່າງອື່ນ?»

Verse 62

पुलस्त्य उवाच । अथाऽसौ कथयामास पूर्वमेतत्समुद्भवम् । सक्तुदानस्य माहात्म्यं मुनीनां भावितात्मनाम्

ພຸລັດສະຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວທ່ານໄດ້ເລົ່າໃຫ້ບັນດາມຸນີຜູ້ຝຶກຈິດຟັງ ເຖິງຕົ້ນກຳເນີດເກົ່າກ່ອນຂອງເລື່ອງນີ້ ແລະອະທິບາຍມະຫາອານຸພາບຂອງການທານ ‘ສັກຕຸ’.

Verse 63

पूर्वं भक्त्या विहीनस्य शुना वै सक्तवो हृताः । तत्प्रभावादियं प्राप्तिर्मम जाता द्विजोत्तमाः

ໃນອະດີດ ເມື່ອຂ້ອຍຂາດສັດທາ ໝາໂຕໜຶ່ງໄດ້ລັກເອົາ ‘ສັກຕຸ’ ທີ່ຂ້ອຍຈະຖວາຍ. ແຕ່ໂດຍອານຸພາບຂອງການນັ້ນເອງ, ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນພວກດວິຊະ, ການບັນລຸນີ້ໄດ້ເກີດແກ່ຂ້ອຍ.

Verse 64

सांप्रतं भक्तिद त्तानां किं स्याज्जानामि नो फलम् । एतस्मात्कारणाद्दानं सक्तूनां प्रकरोम्यहम् । तीर्थेऽस्मिन्भक्तिसंयुक्तः सत्येनात्मानमालभे

ບັດນີ້ ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່າ ຜົນຂອງທານທີ່ໃຫ້ດ້ວຍສັດທາຈະເປັນແນວໃດ. ເພາະເຫດນີ້ ຂ້ອຍຈຶ່ງຈະກະທຳການທານ ‘ສັກຕຸ’. ທີ່ທີຣະນີ້ອັນສັກສິດ ພ້ອມດ້ວຍສັດທາ ຂ້ອຍຈະອຸທິດຕົນດ້ວຍຄວາມສັດຈິງ.

Verse 65

पुलस्त्य उवाच । ततस्ते मुनयो हृष्टाः साधुसाध्विति चाब्रुवन् । चक्रुश्चैवात्मशक्त्या ते सक्तूनां दानमुत्तमम्

ພຸລັດສະຕະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນຍິນດີຫຼາຍ ແລະກ່າວວ່າ «ດີແທ້! ດີແທ້!» ແລ້ວດ້ວຍພະລັງຈິດຂອງຕົນ ພວກເຂົາໄດ້ກະທຳການທານ ‘ສັກຕຸ’ ອັນປະເສີດນັ້ນ.

Verse 66

एष प्रभावो राजर्षे सक्तुदानस्य कीर्त्तितः । महेश्वरस्य माहात्म्यं सत्यं चापि प्रकीर्त्तितम्

ໂອ ຣາຊະຣິສີ! ອານຸພາບແຫ່ງທານະສັກຕຸ (ແປ້ງຂ້າວຄົ້ວ) ໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ; ແລະມະຫິມາຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະ ພ້ອມທັງຄວາມຈິງຂອງມັນ ກໍໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ເຊັ່ນກັນ।

Verse 67

यश्चैतच्छृणुयाद्भक्त्या कथ्यमानं द्विजाननात् । अहोरात्र कृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः

ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຟັງເລື່ອງນີ້ດ້ວຍສັດທາ ດັ່ງທີ່ຖືກສວດອອກຈາກປາກພຣາຫມັນ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ເຮັດໃນມື້ແລະຄືນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।