Adhyaya 15

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततः शुक्रेश्वरं गच्छेच्छुक्रेण स्थापितं पुरा । यं दृष्ट्वा मानवः सद्यः सर्वपापैः प्रमुच्यते

ພຸລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ຄວນໄປຫາ ສຸກເຣສະວະຣະ (Śukreśvara) ທີ່ ສຸກຣະ (Śukra) ໄດ້ສ້າງຕັ້ງໄວ້ແຕ່ບູຮານ. ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນພຣະອົງນັ້ນ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງໃນທັນທີ।

Verse 2

दृष्ट्वा दैत्यान्पुरा देवैर्निर्जितान्नृपसत्तम । चिन्तयामास मेधावी भार्गवस्तान्प्रति द्विजः

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ໃນການກ່ອນ ເມື່ອເຫັນພວກໄດຕະຍະ (Daitya) ຖືກເທວະດາທັງຫຼາຍປາບຊະນະ ພຣາຫມະນະຜູ້ສະຫລາດ ພາຣຄະວະ (Bhārgava) ໄດ້ເລີ່ມຄິດໄຕ່ຕອບສະໜອງຕໍ່ພວກນັ້ນ।

Verse 3

कथं दैत्याः सुराञ्जित्वा प्राप्स्यंति च महायशः । आराध्य शंकरं सिद्धिं गच्छामि मनसेप्सितम्

(ລາວຄິດວ່າ) «ດາຍຕະຍະທັງຫຼາຍ ເມື່ອຊະນະເທວະແລ້ວ ຈະໄດ້ຊື່ສຽງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແນວໃດ? ໂດຍບູຊາບຳເນົາພຣະສັງກະຣະ (ພຣະຊິວະ) ຂ້ອຍຈະໄດ້ສິດທິ (siddhi) ຕາມທີ່ໃຈປາຖະໜາ»।

Verse 4

एवं स निश्चयं कृत्वा गतोऽर्बुदमथाचलम् । भूमे विवरमासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम्

ເມື່ອຕັ້ງໃຈແນ່ນອນແລ້ວ ລາວໄປຫາພູອາຣບຸດະ; ເມື່ອເຖິງຮອຍແຍກໃນດິນ ລາວໄດ້ບຳເນົາຕະປະ (tapas) ຢ່າງຮຸນແຮງຍິ່ງ।

Verse 5

शिवलिंगं प्रतिष्ठाप्य धूपगंधानुलेपनैः । अनिशं पूजयामास श्रद्धया परयान्वितः

ລາວໄດ້ຕັ້ງສະຖາປະນາ ຊິວະລິງຄະ (Śiva-liṅga) ແລ້ວ ບູຊາຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ ດ້ວຍທູບ ຂອງຫອມ ແລະນ້ຳຫອມທາ—ພ້ອມດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ।

Verse 6

ततो वर्षसहस्रांते तुतोष भगवाञ्छिवः । तस्य संदर्शनं दत्त्वा वाक्यमेतदुवाच ह

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົບພັນປີ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຊິວະຜູ້ປະເສີດ ກໍພໍໃຈຍິ່ງ. ພຣະອົງປະທານດາຣະຊະນະ (darśana) ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້।

Verse 7

श्रीमहादेव उवाच । परितुष्टोऽस्मि ते विप्र भक्त्या तव द्विजोत्तम । वरं वरय भद्रं ते यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ສຣີມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມະນະ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງດ້ວຍພັກຕິ (bhakti) ຂອງເຈົ້າ. ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍຄວາມມົງຄຸນຈົ່ງມີແກ່ເຈົ້າ—ແມ້ຈະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ»។

Verse 8

शुक्र उवाच । यदि तुष्टो महादेव विद्यां देहि महेश्वर । यया जीवंति संप्राप्ता मृत्युं संख्येपि जंतवः

ສຸກຣະ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະມະຫາເທວະ ພຣະມະເຫສະວະ ພໍພຣະໄທ, ຂໍພຣະອົງປະທານວິທະຍາອັນສັກສິດ ທີ່ເຮັດໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ພົບຄວາມຕາຍແລ້ວ ກໍກັບຄືນມາມີຊີວິດໄດ້»។

Verse 9

पुलस्त्य उवाच । प्रदाय वै शिवस्तस्मै तां विद्यां नृपसत्तम । अब्रवीच्च पुनः शुक्रं वरमन्यं वृणीष्व मे

ປຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອພຣະສິວະໄດ້ປະທານວິທະຍານັ້ນໃຫ້ແກ່ເຂົາແລ້ວ, ພຣະອົງກໍກ່າວກັບສຸກຣະອີກວ່າ ‘ຈົ່ງເລືອກພອນອື່ນຈາກເຮົາ’»។

Verse 10

शुक्र उवाच । एतत्कार्तिकमासस्य शुक्लाष्टम्यां तु यः स्पृशेत् । ततो लिंगं पूजयेच्च यः पुमाञ्छ्रद्धयान्वितः

ສຸກຣະ ກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນວັນທີ 8 ຂ້າງຂຶ້ນ (Śuklāṣṭamī) ແຫ່ງເດືອນກາຣຕິກະ, ໄດ້ແຕະສະຖານ/ນ້ຳອັນສັກສິດນີ້ ແລ້ວບູຊາລິງຄະດ້ວຍສັດທາ—»។

Verse 11

अल्पमृत्युभयं तस्य मा भूत्तव प्रसादतः । इष्टान्कामानवाप्नोतु इहलोके परत्र च

«ດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ເຂົາບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ຄວາມຕາຍກ່ອນເວລາ; ແລະຂໍໃຫ້ເຂົາໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະໜາອັນຮັກຂອງເຂົາ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ»។

Verse 12

पुलस्त्य उवाच । एवमस्त्विति स प्रोच्य तत्रैवांतरधीयत । शुक्रोपि दानवान्संख्ये हतान्देवैरनेकशः

ປຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອກ່າວວ່າ ‘ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ’ ແລ້ວ, ພຣະອົງກໍຫາຍໄປທີ່ນັ້ນເລີຍ. ແລະສຸກຣະກໍໃນສົງຄາມ ໄດ້ເຫັນດານະວະຫຼາຍພວກ ຖືກເທວະທັງຫຼາຍສັງຫານດ້ວຍຫຼາຍວິທີ»។

Verse 13

विद्यायाश्च प्रभावेन जीवयामास तान्मुनिः । तस्याग्रेऽस्मिन्महाकुण्डं निर्मलं पापनाशनम्

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງວິທະຍານັ້ນ ມຸນີໄດ້ຊຸກຊີວິດໃຫ້ພວກເຂົາຟື້ນຄືນ. ຕໍ່ໜ້າທ່ານນີ້ມີມະຫາກຸນດະ ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະທຳລາຍບາບ.

Verse 14

तत्र स्नातो नरः सम्यक्पातकैश्च प्रमुच्यते । तत्र श्राद्धेन राजेंद्र तुष्टा यांति पितामहाः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ. ແລະເມື່ອທຳພິທີສຣາດທະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ບັນພະບຸລຸດຈະພໍໃຈ ແລະໄປດ້ວຍໃຈອິ່ມເອີມ.

Verse 15

तर्पिताः सलिलेनैव किं पुनः पिंडदानतः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत्

ຖ້າບັນພະບຸລຸດພໍໃຈໄດ້ແມ່ນແຕ່ການຖວາຍນ້ຳ (ຕັຣປະນະ) ແລ້ວ, ຈະພໍໃຈຍິ່ງປານໃດເມື່ອຖວາຍປິນດະ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພາກພຽນທຸກວິທີ ເພື່ອອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ.