Adhyaya 9

Verse 1

। सूत उवाच । अथ शक्रः समाहूय प्रोचे संवर्तकानिलम् । हाटकेश्वरजेक्षेत्रे महान्नागबिलोऽस्ति वै

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ຕໍ່ມາ ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ເອີ້ນລົມສັມວັດຕະກະ ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໃນເຂດສັກສິດຂອງຮາດະເກສະວະຣ ມີຖໍ້ານາກອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢູ່ແທ້.”

Verse 2

तं पूरय ममादेशाद्द्रुतं गत्वाऽभिपांसुभिः । येन न स्याद्गतिस्तत्र कस्यचिन्मृत्युधर्मिणः

“ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງຂ້າ, ເຈົ້າຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວ ແລ້ວເຕີມຖໍ້ານັ້ນດ້ວຍຊາຍ, ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຜູ້ໃດທີ່ເປັນມະນຸດຜູ້ຕ້ອງຕາຍ ມີທາງເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນ.”

Verse 3

वायुरुवाच । तवादेशान्मया पूर्वं पूरितो विवरो यदा । लिंगोद्भवस्तदा शापः प्रदत्तो मे पुरारिणा

ວາຍຸເວົ້າວ່າ: “ກ່ອນນີ້ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງທ່ານ ຂ້າໄດ້ເຕີມຮອຍແຍກນັ້ນແລ້ວ. ໃນຄາວທີ່ລິງຄະປາກົດ, ສັດຕູແຫ່ງຕຣິປຸຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ປະທານຄໍາສາບແກ່ຂ້າ.”

Verse 4

यस्माल्लिंगं ममैतद्वै त्वया पांसुभिरावृतम् । तस्मात्समानधर्मा त्वं गन्धवाहो भविष्यसि

ເນື່ອງຈາກລິງຄະຂອງເຮົານີ້ ເຈົ້າໄດ້ໃຊ້ຊາຍປົກຄຸມ ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ມີທຳມະຄ້າຍກັນ—ຜູ້ພາກິ່ນ (ຄັນທະວາຫາ)។

Verse 5

यद्वत्कर्पूरजं गन्धं समग्रं त्वं हि वक्ष्यसि । अमेध्यसंभवं तद्वन्मम वाक्यादसंशयम्

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບທີ່ເຈົ້າພາກິ່ນຫອມທີ່ເກີດຈາກການບູນ (ກາຟູ) ຢ່າງຄົບຖ້ວນ, ດັ່ງນັ້ນຕາມພຣະວາຈາຂອງເຮົາ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ເຈົ້າຈະພາກິ່ນທີ່ເກີດຈາກຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດດ້ວຍ।

Verse 6

तस्मात्कुरु प्रसादं मे विदित्वैतत्सुरेश्वर । कृत्येऽस्मिन्स्म र्यतामन्यस्त्रिपुरारेर्बिभेम्यहम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ ຈອມເທວະທັງຫຼາຍ ຂໍໃຫ້ທ່ານໂປດປານເຮົາ ໂດຍຮູ້ເລື່ອງນີ້. ໃນວຽກນີ້ ຂໍໃຫ້ແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ອື່ນ ເພາະເຮົາຢ້ານຕຣິປຸຣາຣິ (ພຣະສິວະ)។

Verse 7

ततः संचिंतयामास पूरणं त्रिदशाधिपः । तस्य नागबिलस्यैव नैव किंचिदवैक्षत

ແລ້ວຈອມເທວະແຫ່ງເທວະສາມສິບ (ອິນທຣະ) ໄດ້ຄິດພິຈາລະນາວ່າຈະເຕີມມັນແນວໃດ; ແຕ່ສຳລັບນາກະບິລານັ້ນ ທ່ານບໍ່ເຫັນວິທີໃດເລີຍທີ່ຈະເຕີມໄດ້।

Verse 8

ततस्तं प्राह देवेज्यःस्वय मेव शतक्रतुम् । कस्मात्त्वं व्याकुलीभूतः कृत्येऽस्मिंस्त्रिदशाधिप

ແລ້ວເທວະເອຊະ (ພຣະພຣະຫັດສະປະຕິ) ໄດ້ເວົ້າກັບຊະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣະ) ດ້ວຍຕົນເອງວ່າ: “ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງວຸ່ນວາຍໃນວຽກນີ້, ໂອ້ ຈອມເທວະ?”

Verse 9

अस्ति पर्वतमुख्योऽत्र नाम्ना ख्यातो हिमालयः । तस्य पुत्रत्रयं जातं तच्च शक्र शृणुष्व मे

ຢູ່ແຫ່ງນີ້ ມີພູເຂົາອັນສູງສຸດ ມີນາມລືຊາວ່າ ຫິມາລະຍະ. ພຣະອົງມີບຸດຊາຍສາມອົງ—ໂອ ສັກຣະ ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າເຖີດ.

Verse 10

मैनाकः प्रथमः प्रोक्तो द्वितीयो नंदिवर्धनः । रक्तशृंगस्तृतीयस्तु पर्वतः परिकीर्तितः

ອົງທຳອິດເອີ້ນວ່າ ໄມນາກະ; ອົງທີສອງ ນັນດິວັດທະນະ; ແລະພູອົງທີສາມ ລືຊາວ່າ ຣັກຕະ-ສຣິງກະ (ຍອດແດງ).

Verse 11

स मैनाकः समुद्रांतः प्रविष्टः शक्र ते भयात् । पक्षाभ्यां सहितोऽद्यापि स तत्रैव व्यवस्थितः

ພູໄມນາກະນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວທ່ານ ໂອ ສັກຣະ ຈຶ່ງເຂົ້າໄປສູ່ຄວາມເລິກແຫ່ງທະເລ. ແມ່ນຈົນທຸກມື້ນີ້ ຍັງຖືກປີກທັງສອງ ແລະສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 12

नंदिवर्धन इत्येष द्वितीयः परिकीर्तितः । वसिष्ठाश्रमजो रन्ध्रस्ते न कृत्स्नः प्रपूरितः

ພູອົງທີສອງນີ້ ລືຊາວ່າ ນັນດິວັດທະນະ. ຊ່ອງແຕກທີ່ເຊື່ອມກັບອາສຣົມຂອງ ວະສິດຖະ ຍັງບໍ່ຖືກເຕີມໃຫ້ເຕັມທັງໝົດ.

Verse 13

हिमाचलसमादेशाद्वसिष्ठस्य च सन्मुनेः । देवभूमिं परित्यज्य स गतस्तत्र सत्वरम्

ຕາມພຣະບັນຊາຂອງ ຫິມາຈະລະ ແລະຂອງມະຫາມຸນີ ວະສິດຖະ ຜູ້ປະເສີດ, ລາວໄດ້ລະທິ້ງແຜ່ນດິນແຫ່ງເທວະ ແລະຮີບໄປທີ່ນັ້ນໂດຍໄວ.

Verse 14

तृतीयस्तिष्ठतेऽद्यापि रक्तशृंगः स्मृतोऽत्र यः । तमानय सहस्राक्ष बिलं सार्पं प्रपूरय

ອັນທີສາມນັ້ນຍັງຕັ້ງຢູ່ທີ່ນີ້ຈົນທຸກມື້ນີ້ ເຂົາເອີ້ນວ່າ «ຣັກຕະສຣິງຄະ»। ໂອ ຜູ້ມີພັນຕາ (ອິນທຣະ) ຈົ່ງນຳລາວມາ ແລະເຕີມຖ້ຳນາຄາໃຫ້ເຕັມ।

Verse 15

नान्यथा पूरितुं शक्यो बिलोऽयं त्रिदशाधिप । तं मुक्त्वा पर्वत श्रेष्ठं सत्यमेतन्मयोदितम्

ໂອ ຈອມເທວະດາ ຖ້ຳນີ້ບໍ່ອາດເຕີມໄດ້ດ້ວຍວິທີອື່ນໃດເລີຍ। ຖ້າບໍ່ປ່ອຍພູອັນປະເສີດນັ້ນ ກໍບໍ່ສຳເລັດ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວ।

Verse 16

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा देवपूज्यस्य वचनं त्रिदशाधिपः । जगाम सत्वरं तत्र स यत्रास्ते हिमालयः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງຜູ້ທີ່ເທວະດາທັງຫຼາຍນັບຖື ຈອມເທວະດາ (ອິນທຣະ) ກໍໄປຢ່າງຮີບດ່ວນ ໄປຫາບ່ອນທີ່ພູຫິມາລະຍະຕັ້ງຢູ່।

Verse 17

ततः प्रोवाच तं गत्वा सामपूर्वमिदं वचः । हिमाचलं गिरिश्रेष्ठं सिद्धचारणसेवितम्

ແລ້ວພຣະອິນທຣະໄດ້ໄປຮອດ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳນີ້ໂດຍເລີ່ມດ້ວຍຄຳປະນີປະນອມ: ແດ່ ຫິມາຈະລະ ພູອັນປະເສີດ ທີ່ສິດທະ ແລະ ຈາຣະນະ ຄອຍຮັບໃຊ້।

Verse 18

इन्द्र उवाच । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे महान्नागबिलः स्थितः । तेन गत्वा नरा देवं पाताले हाटकेश्वरम्

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: ໃນເຂດສັກສິດຂອງ ຫາຕະເກສະວະຣະ ມີຖ້ຳນາຄາອັນໃຫຍ່ຕັ້ງຢູ່। ຜູ້ໃດໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ເຂົ້າເຖິງພຣະເທວະ ຫາຕະເກສະວະຣະ ໃນປາຕາລະ (ໂລກໃຕ້).

Verse 19

पूजयिष्यंति ये केचिदपि पापपरायणाः । मया सार्धं करिष्यंति ततः स्पर्द्धां नगोत्तम

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຫມົດໃຈໃນບາບ—ບໍ່ວ່າເປັນໃຜກໍຕາມ—ຈະມານະມັດສະການບູຊາພຣະອົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລ້ວຈະເກີດການແຂ່ງຂັນກັບຂ້ອຍໃນບຸນກຸສົນ, ໂອ ພູຜາອັນສູງສຸດ।

Verse 20

तस्मात्पुत्रमिमं तत्र रक्तशृंगं हिमालय । प्रेषयस्व बिलो येन पूर्यते सोऽहिसंभवः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຫິມາລະຍະ ຈົ່ງສົ່ງບຸດຂອງເຈົ້າ—ຣັກຕະສຶງຄະ—ໄປທີ່ນັ້ນ; ໂດຍເຂົາ ຖ້ຳກຳເນີດຈາກນາກ (Nāga-bila) ນັ້ນຈະເຕັມພ້ອມ।

Verse 21

कुरुष्व त्वं ममातिथ्यं गृहप्राप्तस्य पर्वत । आत्मपुत्रप्रदानेन कीर्तिं प्राप्स्यस्यलौकिकीम्

ໂອ ພູຜາ ຈົ່ງກະທຳການຕ້ອນຮັບແຂກໃຫ້ຂ້ອຍ ຜູ້ມາເຖິງຖິ່ນພຳນັກຂອງເຈົ້າ. ໂດຍການຖວາຍບຸດຂອງເຈົ້າເພື່ອຮັບໃຊ້ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບກຽດສັກສີອັນລືອຊາໃນໂລກ।

Verse 22

बाढमित्येव सोऽप्युक्त्वा पूजयित्वा च देवपम् । ततः प्रोवाच तं पुत्रं रक्तशृंगं हिमालयः

ເຂົາກໍກ່າວວ່າ “ດີແທ້” ແລະໄດ້ບູຊານະມັດສະການພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງຢ່າງສົມຄວນ. ແລ້ວຫິມາລະຍະຈຶ່ງເວົ້າກັບບຸດຂອງຕົນ ຣັກຕະສຶງຄະ।

Verse 23

तवार्थाय सहस्राक्षः पुत्र प्राप्तो ममांतिकम् । तस्माद्गच्छ द्रुतं तत्र यत्र नागबिलः स्थितः

ລູກເອີຍ ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງເຈົ້າ ສະຫັດສະຣາກສະ (Sahasrākṣa) ໄດ້ມາຫາຂ້ອຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປໃຫ້ໄວ ໄປຍັງບ່ອນທີ່ Nāga-bila ຕັ້ງຢູ່।

Verse 24

पूरयित्वा ममादेशात्तं त्वं शक्रस्य कृत्स्नशः । सुखी भव सहानेन तथान्यैः सुरसत्तमैः

ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດພຣະບັນຊາຂອງພຣະສັກກະ (ອິນທຣະ) ໃຫ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນ ຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້າ, ຈົ່ງມີຄວາມສຸກ—ພ້ອມກັບພຣະອົງ ແລະເທວະຜູ້ປະເສີດອື່ນໆ.

Verse 25

रक्तशृंग उवाच । नाहं तत्र गमिष्यामि मर्त्य भूमौ कथंचन । यत्र कण्टकिनो वृक्षा रूक्षाः फलविवर्जिताः

ຣັກຕະສຣິງຄະ ກ່າວວ່າ: ຂ້າຈະບໍ່ໄປທີ່ນັ້ນເລີຍ ໃນໂລກມະນຸດ; ບ່ອນທີ່ຕົ້ນໄມ້ມີໜາມ ແຂງກະດ້າງ ແຫ້ງກະດ້າງ ແລະບໍ່ມີຜົນ.

Verse 26

न सिद्धा न च गंधर्वा न देवा न च किंनराः । न च तीर्थानि रम्याणि न नद्यो विमलोदकाः

ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີສິດທະ, ບໍ່ມີຄັນທະວະ, ບໍ່ມີເທວະ, ບໍ່ມີກິນນະຣະ; ບໍ່ມີຕີຣຖະອັນງາມ ແລະບໍ່ມີແມ່ນ້ຳທີ່ນ້ຳໃສບໍລິສຸດ.

Verse 27

तथा पापसमाचारा मनुष्याः शीलवर्जिताः । दुष्टचित्ताः सदा सर्वे तिर्यग्योनिगता अपि

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ມະນຸດທີ່ນັ້ນປະພຶດບາບ ຂາດສິນທຳ; ທຸກຄົນມີໃຈຊົ່ວຢູ່ເສມອ—ດັ່ງກັບຕົກໄປສູ່ກຳເນີດສັດເດຍລະສານ.

Verse 28

तथा मम नगश्रेष्ठ पक्षौ द्वावपि कर्तितौ । शक्रेण तेन नो शक्तिर्गंतुमस्ति कथंचन

ແລະຍັງອີກ ໂອ ພູເຂົາຜູ້ປະເສີດ, ປີກທັງສອງຂອງຂ້າຖືກພຣະສັກກະນັ້ນຕັດຂາດ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າຈຶ່ງບໍ່ມີກຳລັງຈະໄປໄດ້ເລີຍ.

Verse 29

तस्मात्कंचित्सहस्राक्ष उपायं तत्कृते परम् । चिंतयत्वेव मां मुक्त्वा सत्यमेतन्मयोदितम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສະຫັດສະຣາກສະ (ຜູ້ມີພັນຕາ) ຈົ່ງຄິດຫາອຸບາຍອັນສູງສຸດເພື່ອການນັ້ນ ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກພັນທະນີ້; ຄໍາທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າແມ່ນຄວາມຈິງແທ້.

Verse 30

शक्र उवाच । अह त्वां तत्र नेष्यामि स्वहस्तेन विदारितम् । तत्रापि सुशुभा वृक्षा भविष्यंति तवाश्रयाः

ສັກຣະກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະນໍາເຈົ້າໄປທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຈະແຍກທາງດ້ວຍມືຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ. ທີ່ນັ້ນກໍຈະມີຕົ້ນໄມ້ງາມສະຫງ່າ ເກີດຂຶ້ນ ເປັນທີ່ພຶ່ງພາຂອງເຈົ້າ.

Verse 31

तथा पुण्यानि तीर्थानि देवतायतनानि च । समंतात्ते भविष्यंति मुनीनामाश्रमास्तथा

ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ແລະ ສະຖານສັກກາລະຂອງເທວະດາ ຈະເກີດຂຶ້ນອ້ອມຮອບເຈົ້າ; ແລະອາສຣົມຂອງມຸນີທັງຫຼາຍກໍຈະມີຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 32

अत्रस्थस्य प्रभावो यस्तव पर्वत नंदन । मद्वाक्यात्तत्र संस्थस्य कोटिसंख्यो भविष्यति

ໂອ ບຸດແຫ່ງພູເຂົາ ນັນດະນະ, ອຳນາດທາງທຳອັນມີຢູ່ໃນເຈົ້າເມື່ອພັກຢູ່ທີ່ນີ້—ດ້ວຍຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຈະເພີ່ມພູນເປັນລ້ານເທົ່າ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນສະຖານນັ້ນ.

Verse 33

तथा ये मानवास्तत्र पापात्मानोऽपि भूतले । विपाप्मानो भविष्यंति सहसा तव दर्शनात्

ແລະມະນຸດທັງຫຼາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນໂລກ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບໃນໃຈ—ຈະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີບາບໃນທັນທີ ເພາະໄດ້ເຫັນເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ.

Verse 34

तस्माद्गच्छ द्रुतं तत्र मया सार्धं नगात्मज । न चेद्वज्रप्रहारेण करिष्यामि सहस्रधा

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນໃຫ້ໄວ ພ້ອມກັບຂ້ອຍ ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກພູ; ຖ້າບໍ່ໄປ ຂ້ອຍຈະຟາດດ້ວຍວັດຊຣະ ແລະແຕກເຈົ້າເປັນພັນຊິ້ນ।

Verse 35

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा रक्तशृंगो भयान्वितः । प्रविष्टः सहसागत्य तस्मिन्नागबिले गतः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ຣັກຕະສຣິງຄະ ກໍຕົກໃຈຢ້ານ ແລະຮີບມາ ເຂົ້າໄປໃນຖໍ້ານາກນັ້ນ।

Verse 36

निमग्नो ब्राह्मणश्रेष्ठा नासाग्रं यावदेव हि । शृंगैर्मनोरमैस्तुं गैः समग्रैः सहितस्तदा । वृक्षगुल्मलताकीर्णै रम्यपक्षिनिषेवितैः

ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ລາວຈົມນ້ໍາພຽງແຕ່ຮອດປາຍດັ່ງ. ແລ້ວສະຖານນັ້ນມີຍອດພູສູງງາມ ຄົບຖ້ວນທຸກປະການ, ເຕັມໄປດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ ພຸ່ມໄມ້ ແລະເຄືອໄມ້, ມີນົກງາມໆມາອາໄສ.

Verse 37

एवं संस्थाप्य तं शक्रो हिमाचलसुतं नगम् । ततः प्रोवाच सहृष्टो वरो मत्तः प्रगृह्यताम्

ດັ່ງນັ້ນ ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ຈັດຕັ້ງພູນັ້ນ ຜູ້ເກີດຈາກຫິມາຈະລະ; ແລ້ວພຣະອົງກ່າວດ້ວຍຄວາມປິຕິວ່າ: “ຈົ່ງຮັບພອນຈາກຂ້ອຍ.”

Verse 38

रक्तशृंग उवाच । एष एव वरोऽस्माकं यत्त्वं तुष्टः सुरेश्वर । किं वरेण करिष्यामि त्वत्प्रसादादहं सुखी

ຣັກຕະສຣິງຄະກ່າວວ່າ: “ພອນຂອງພວກເຮົາມີແຕ່ນີ້—ທີ່ພຣະອົງພໍໃຈ ໂອ ຈອມເທວະ. ຂ້ອຍຈະເຮັດຫຍັງກັບພອນອື່ນ? ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂ້ອຍກໍສຸກສົມບູນແລ້ວ.”

Verse 39

इन्द्र उवाच । न वृथा दर्शनं मे स्यादपि स्वप्ने नगात्मज । किं पुनर्दर्शने जाते कृते कृत्ये विशेषतः

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: «ການປາກົດຂອງເຮົາບໍ່ເປັນສິ່ງໄຮ້ປະໂຫຍດ ແມ່ນແຕ່ໃນຄວາມຝັນ ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກພູ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນເທົ່າໃດ ເມື່ອໄດ້ເຫັນໂດຍຕົງ ແລະກິດທີ່ຄວນເຮັດກໍສຳເລັດໂດຍພິເສດ!»

Verse 41

इन्द्र उवाच । भविष्यति महीपालश्चमत्कार इति स्मृतः । तव मूर्धनि विप्रार्थं स पुरं स्थापयिष्यति

ອິນທຣາກ່າວວ່າ: «ຈະມີກະສັດຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ ຜູ້ຖືກຈື່ຈຳດ້ວຍນາມ ‘ຈະມັດກາຣ’. ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ພຣາຫມັນ ລາວຈະສ້າງນະຄອນໜຶ່ງໄວ້ເທິງຍອດຂອງເຈົ້າ»

Verse 42

तत्र ब्राह्मणशार्दूला वेदवेदांगपारगाः । विभवं तव निःशेषं भजिष्यंति प्रहर्षिताः

ທີ່ນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ຜູ້ຊຳນານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະ—ຈະຊື່ນບານໃຈ ແລະຮ່ວມຮັບພຣະສິຣິອັນຄົບຖ້ວນຂອງເຈົ້າທຸກປະການ

Verse 43

तथाहं चैत्रमासस्य चतुर्दश्यां नगात्मज । कृष्णायां स्वयमागत्य शृंगे मुख्यतमे तव

ເຊັ່ນດຽວກັນ ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກພູ, ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ວັນທີ 14 ໃນຂ້າງຄ່ຳ (ກຣິສນະປັກສະ) ເຮົາຈະມາດ້ວຍຕົນເອງ ຍັງຍອດທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດຂອງເຈົ້າ

Verse 44

पूजयिष्यामि देवेशं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । सर्वैर्देवगणैः सार्धं तथा किंनरगुह्यकैः

ເຮົາຈະບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ຜູ້ມີນາມວ່າ ຮາຕະເກສະວະຣະ ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ເທວະທັງປວງ ແລະພ້ອມດ້ວຍກິນນະຣະ ແລະ ກຸຫຍະກະ

Verse 45

तमेकं दिवसं चात्र शृंगे तव हरः स्वयम् । अस्माभिः सहितस्तुष्टो निवासं प्रकरिष्यति

ໃນທີ່ນີ້ ເພີ່ງແຕ່ມື້ດຽວ ຢູ່ເທິງຍອດຂອງເຈົ້າ ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ—ພໍໃຈ ແລະມີພວກເຮົາຮ່ວມ—ຈະມາປະທັບພັກອາໄສ។

Verse 46

प्रभावस्तेन ते मुख्य स्त्रैलोक्येऽपि भविष्यति । स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि सांप्रतं त्रिदिवालयम्

ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດ, ກຽດຕິຄຸນຂອງເຈົ້າຈະໂດງດັງແມ່ນແຕ່ໃນສາມໂລກ. ຂໍໃຫ້ສິຣິມົງຄຸນຈົ່ງມີແກ່ເຈົ້າ; ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປສູ່ວິມານເທວະ.

Verse 47

सूत उवाच । एवमुक्त्वा सहस्राक्षस्ततः प्राप्तस्त्रिविष्टपम् । रक्तशृंगोऽपि तस्थौ च व्याप्य नागबिलं तदा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣະ) ກໍໄດ້ເຖິງ ຕຣິວິສຕະປະ (ສະຫວັນ). ແລະ ຣັກຕະສຶງກະ ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ປົກຄຸມແລະຄອບຄອງຖ້ຳນາກ.

Verse 48

तस्योपरि सुमुख्यानि तीर्थान्यायतनानि च । संजातानि मुनीनां च संजाताश्च तथाऽश्रमाः

ເທິງສະຖານນັ້ນ ມີຕີຣຖະອັນປະເສີດ ແລະສະຖານສັກສິດຫຼາຍປະການເກີດຂຶ້ນ; ແລະອາສຣົມຂອງມຸນີ (຤ິສີ) ກໍເກີດຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ।