Adhyaya 69

Verse 2

। सूत उवाच । ततो निःक्षत्रिये लोके क्षत्त्रिण्यो वंशकारणात् । क्षेत्रजान्ब्राह्मणेभ्यश्च सुषुवुस्तनया न्वरान् । ते वृद्धिं च समासाद्य क्षेत्रजाः क्षत्रियोपमाः । जगृहुर्मेदिनीं वीर्यात्संनिरस्य द्विजोत्तमान्

ພຣະສູຕະກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ເມື່ອໂລກປາສະຈາກກະສັດ ເຫຼົ່າສັດຕີຜູ້ຕ້ອງການຮັກສາເຊື້ອສາຍ ຈຶ່ງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຜູ້ປະເສີດກັບເຫຼົ່າພາມ. ເມື່ອບຸດເຫຼົ່ານັ້ນເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຍຶດຄອງແຜ່ນດິນດ້ວຍລິດທິເດດ ແລະ ຂັບໄລ່ເຫຼົ່າພາມອອກໄປ.

Verse 3

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे परिभूतिपदं गताः । प्रोचुर्भार्गवमभ्येत्य दुःखेन महतान्विताः

ຈາກນັ້ນ ພວກພາມທັງຫຼາຍທີ່ຕົກຢູ່ໃນສະພາບອັບອາຍຂາຍໜ້າ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາພະພາຄະວະ ແລະ ກ່າວດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 5

रामराम महाबाहो या त्वया वसुधा च नः । वाजिमेधे मखे दत्ता क्षत्रियैः सा हता बलात् । तस्मान्नो देहि तां भूयो हत्वा तान्क्षत्रियाधमान् । कुरु श्रेयोऽभिवृद्धिं तां यद्यस्ति तव पौरुषम्

ຂ້າແດ່ ພະຣາມ, ພະຣາມ ຜູ້ມີແຂນອັນຊົງພະລັງ! ແຜ່ນດິນທີ່ທ່ານໄດ້ມອບໃຫ້ພວກຂ້າພະເຈົ້າໃນພິທີບູຊາ ອັດສະວະເມດ ໄດ້ຖືກພວກກະສັດຍຶດເອົາໄປດ້ວຍກຳລັງ. ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງມອບມັນຄືນໃຫ້ພວກຂ້າພະເຈົ້າອີກຄັ້ງ ຫຼັງຈາກສັງຫານພວກກະສັດທີ່ຊົ່ວຊ້ານເຫຼົ່ານັ້ນ. ຈົ່ງນຳຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງມາສູ່ພວກຂ້າພະເຈົ້າ ຖ້າຫາກຄວາມກ້າຫານຂອງທ່ານຍັງມີຢູ່ຈິງ.

Verse 6

ततो रामः क्रुधाविष्टो भूयस्तैः शवरैः सह । पुलिन्दैर्मेदकैश्चैव क्षत्रियांताय निर्ययौ

ຈາກນັ້ນ ພະຣາມ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ອອກເດີນທາງອີກຄັ້ງ ພ້ອມດ້ວຍພວກຊາວປ່າ ຊະບາຣະ, ປຸລິນດະ ແລະ ເມດະກະ ເພື່ອໄປທຳລາຍລ້າງພວກກະສັດ.

Verse 7

तत्रैव क्षत्रियान्हत्वा रक्तमादाय तद्बहु । तां गर्तां पूरयामास चकार पितृतर्पणम्

ທີ່ນັ້ນເອງ, ຫຼັງຈາກສັງຫານພວກກະສັດ ແລະ ເອົາເລືອດຂອງພວກເຂົາຈຳນວນຫຼາຍມາ, ພະອົງໄດ້ຖົມຂຸມນັ້ນໃຫ້ເຕັມ ແລະ ປະກອບພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ (ປິຕຣຶ ຕາຣປານະ).

Verse 8

प्रददौ ब्राह्मणेभ्यश्च वाजिमेधे धरां पुनः । तैश्च निर्वासितस्तत्र जगामोदधिसंनिधौ

ແລະ ພະອົງໄດ້ມອບແຜ່ນດິນໃຫ້ແກ່ພວກພາມອີກຄັ້ງໃນພິທີ ອັດສະວະເມດ; ແຕ່ພະອົງຖືກພວກເຂົາຂັບໄລ່ອອກຈາກທີ່ນັ້ນ, ແລະ ພະອົງໄດ້ໄປຍັງບໍລິເວນໃກ້ກັບມະຫາສະໝຸດ.

Verse 9

एवं तेन कृता पृथ्वी सर्वक्षत्त्रविवर्जिता । त्रिःसप्तवारं विप्रेंद्रा द्विजेभ्यश्च निवेदिता

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍການກະທຳຂອງລາວ ແຜ່ນດິນຖືກເຮັດໃຫ້ປາດສະຈາກກະສັດຕຣິຍະທັງປວງ; ແລະ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ມັນຖືກຖວາຍແກ່ພວກທະວິຊະ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ—ຮວມຍີ່ສິບເອັດຄັ້ງ।

Verse 10

तर्पिताः पितरश्चैव रुधिरेण महात्मना । प्रतिज्ञा पालिता तस्माद्विकोपश्च बभूव सः

ແລະ ພວກປິຕຣະທັງຫຼາຍກໍໄດ້ຮັບຄວາມພໍໃຈແທ້ ໂດຍມະຫາອາດຕະມາ ດ້ວຍເລືອດ; ດັ່ງນັ້ນ ຄຳປະຕິຍານຂອງລາວຈຶ່ງຖືກຮັກສາ ແລະຕໍ່ມາ ຄວາມໂກດກ້າອັນແຮງກໍສົງບົບລົງ।

Verse 11

एकविंशतिमे प्राप्ते ततश्च पितृतर्पणे । अशरीराऽभवद्वाणी खस्था पितृसमुद्भवा

ເມື່ອຄັ້ງທີ່ຍີ່ສິບເອັດມາຮອດ ແລະລາວກຳລັງຖວາຍຕັຣປະນະແກ່ປິຕຣະ ກໍມີສຽງບໍ່ມີຮ່າງ ດັງຂຶ້ນຈາກຟ້າ—ເກີດຈາກວິນຍານບັນພະບຸລຸດ।

Verse 12

रामराम महाभाग त्यजैतत्कर्म गर्हितम् । वयं ते तुष्टिमापन्नाः स्ववाक्यपरिपाल नात्

«ຣາມາ ຣາມາ ໂອ ຜູ້ມີພາກອັນໃຫຍ່! ຈົ່ງລະທິ້ງການກະທຳອັນຄວນຕຳນິນີ້ເສຍ. ພວກເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າແລ້ວ ເພາະເຈົ້າໄດ້ຮັກສາຄຳຂອງຕົນ»។

Verse 13

यत्त्वया विहितं कर्म नैतदन्यः करिष्यति । न कृतं केनचित्पूर्वं पितृवैरसमुद्भवम्

«ການກະທຳທີ່ເຈົ້າໄດ້ກຳນົດເຮັດນີ້ ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດຈະເຮັດໄດ້. ແທ້ຈິງ ໃນອະດີດບໍ່ເຄີຍມີໃຜເຮັດການກະທຳແບບນີ້—ອັນເກີດຈາກຄວາມພະຍາດພຽງຕໍ່ປິຕຣະ»។

Verse 14

तस्मात्तुष्टा वयं वत्स दास्यामश्चित्त वांछितम् । प्रार्थयस्व द्रुतं तस्माद्दुर्लभं त्रिदशैरपि

ດັ່ງນັ້ນ ລູກນ້ອຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ພວກເຮົາພໍໃຈແລ້ວ ແລະຈະປະທານສິ່ງທີ່ໃຈເຈົ້າປາດຖະໜາ. ຈົ່ງອ້ອນວອນໄວໆ ເພາະມັນເປັນຂອງຫາຍາກ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍາກໄດ້.

Verse 15

राम उवाच । पितरो यदि तुष्टा मे यच्छंति यदि वांछितम् । तस्मात्तीर्थमिदं पुण्यं मन्नाम्ना लोकविश्रुतम् । रक्तदोषविनिर्मुक्तं सेवितं वरतापसैः

ຣາມາກ່າວວ່າ: «ຖ້າບັນພະບຸລຸດ (ພິຕຣະ) ຂອງຂ້ອຍພໍໃຈ ແລະຈະປະທານສິ່ງທີ່ຂ້ອຍປາດຖະໜາ ຂໍໃຫ້ທີ່ຂ້າມນ້ຳອັນສັກສິດນີ້ ໂດງດັງໃນໂລກດ້ວຍນາມຂອງຂ້ອຍ—ພົ້ນຈາກມົນທິນແຫ່ງບາບເລືອດ ແລະເປັນທີ່ສະເຫຼີມສະເຫຼີຍຂອງຕາປະສີຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ»។

Verse 16

पितर ऊचुः । पितृतर्पणजा गर्ता त्वया येयं विनिर्मिता । रामह्रद इति ख्यातिं प्रयास्यति जगत्त्रये

ພິຕຣະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ຫຼຸມນີ້ເກີດຈາກການທຳພິຕຣະ-ຕັຣປະນະ ທີ່ເຈົ້າໄດ້ສ້າງໄວ້; ມັນຈະໂດງດັງໃນສາມໂລກວ່າ ‘ຣາມະຫຣະດະ’»។

Verse 17

यत्र भक्तियुता लोकास्तर्पयिष्यंति वै पितॄन् । तेऽश्वमेधफलं प्राप्य प्रयास्यंति परां गतिम्

ໃນສະຖານນັ້ນ ຜູ້ຄົນຜູ້ມີສັດທາແລະພັກຕິ ຈະທຳຕັຣປະນະໃຫ້ພິຕຣະທັງຫຼາຍອິ່ມໃຈແທ້. ເຂົາຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັບພິທີອັສວະເມດະ ແລະຈະໄປສູ່ຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 18

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां मासि भाद्रपदे नरः । करिष्यति च यः श्राद्धं भक्त्या शस्त्रहतस्य च

ໃນວັນຈັດຕຸຣະທະສີ (ວັນທີ 14) ໃນຄື່ງເດືອນມືດ ເດືອນພາດຣະປະດະ ຜູ້ໃດທຳພິທີ ສຣາດທະ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບສັດທາ—ແມ່ນແຕ່ເພື່ອຜູ້ຖືກຂ້າດ້ວຍອາວຸດ—

Verse 19

अपि प्रेतत्वमापन्नं नरके वा समाश्रितम् । उद्धरिष्यति स प्रेतमपि पापसमन्वितम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕາຍຕົກໄປເປັນ «ເປຣຕະ» ຫຼືໄປພຶງນະລົກ ທ່ານຈະຍົກຂຶ້ນຊ່ວຍວິນຍານນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຖືກບາບຫຸ້ມຫໍ້ກໍຕາມ।

Verse 20

सूत उवाच । एवमुक्त्वा तु रामं ते विरेमुस्तदनंतरम् । रामोऽपि च तपस्तेपे तत्रैव क्रोधवर्जितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອເຂົາເວົ້າດັ່ງນັ້ນແກ່ຣາມາແລ້ວ ພວກເຂົາກໍຢຸດແລະຈາກໄປ. ຣາມາກໍບຳເນັດຕະປະສະຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ໂດຍປາສຈາກຄວາມໂກດ»។

Verse 21

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र शस्त्रहतस्य च । तस्मिन्दिने प्रकर्तव्यं श्राद्धं श्रद्धासमन्वितैः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຄວນປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນວັນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ສຳລັບຜູ້ຖືກອາວຸດຟັນຂ້າ—ໂດຍຜູ້ມີສັດທາ।

Verse 22

उपसर्ग मृतानां च सर्पाग्निविषबन्धनैः । तत्र मुक्तिप्रदं श्राद्धं दिने तस्मिन्नुदाहृतम्

ແລະສຳລັບຜູ້ຕາຍເນື່ອງຈາກໄພພິບັດ—ງູ, ໄຟ, ພິດ, ຫຼືການຖືກມັດຈຳ—ສຣາດທະທີ່ປະກອບຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນວັນນັ້ນ ຖືກກ່າວວ່າໃຫ້ມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)។

Verse 23

यः पितॄंस्तर्पयेत्तत्र प्रेतपक्षे जलैरपि । स तेषामनृणो भूत्वा पितृलोके महीयते

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນໄລຍະປິຕຣ/ເປຣຕະ-ປັກສະ ທີ່ນັ້ນ ຖວາຍນ້ຳເພື່ອຕັຣປະນະແກ່ບັນພະບຸລຸດ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍນ້ຳລ້ວນໆ ກໍຈະພົ້ນໜີ້ຕໍ່ທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນໂລກຂອງປິຕຣ।

Verse 24

एतद्वः सर्वमाख्यातं रामह्रदसमुद्भवम् । माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າຄົບຖ້ວນເຖິງມາຫາດມະຍະທີ່ເກີດຈາກ ຣາມະຫຣະດະ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 25

श्राद्धकाले नरो भक्त्या यश्चैतत्पठति स्वयम् । स गयाश्राद्धजं कृत्स्नं फलमाप्नोत्यसंशयम्

ໃນເວລາຊຣາດທະ, ຜູ້ໃດອ່ານບົດນີ້ດ້ວຍສັດທາດ້ວຍຕົນເອງ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນທັງມວນດັ່ງການເຮັດຊຣາດທະທີ່ ຄະຍາ, ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 26

पर्वकाले ऽथवा प्राप्ते पठेद्ब्राह्मणसंनिधौ । पितृमेधस्य यज्ञस्य स फलं लभते ऽखिलम्

ຫຼືເມື່ອເວລາບຸນມົງຄຸນມາຮອດ, ຖ້າອ່ານໃນທ່າມກາງພຣາຫມັນ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນທັງປວງຂອງຍັດຍະ «ປິຕຣະເມດະ».

Verse 27

शृणुयाद्वापि यो भक्त्या कीर्त्यमानमिदं नरः । सौत्रामणौ कृते कृत्स्नं फलमाप्नोत्यसंशयम्

ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ຊາຍຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍສັດທາເມື່ອມີການສະລະເສີນອ່ານບົດນີ້, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນຄົບຖ້ວນ ດັ່ງໄດ້ປະກອບພິທີ «ເສົາຕຣາມະນີ», ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.