Adhyaya 57

Verse 1

। सूत उवाच । तस्मिन्क्षेत्रे तथादित्यः स्थापितो द्विजसत्तमाः । भीष्मेण ब्राह्मणेंद्राणां संमतेन तथात्मना

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ພຣະເທວະອາທິດໄດ້ຖືກສະຖາປະນາຢ່າງຖືກຕ້ອງໂດຍພີສະມະເອງ, ດ້ວຍຄວາມເຫັນຊອບຂອງພຣາຫມະນະຜູ້ສູງສຸດ ແລະດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ໝັ້ນຄົງພາຍໃນ।

Verse 2

शंतनोर्दयितः पुत्रो गांगेय इति विश्रुतः । आसीत्पुरा वरो नृणामूर्ध्वरेताः सुविश्रुतः

ບຸດອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຊັນຕະນຸ—ຜູ້ມີນາມລືອຊາວ່າ ຄາງເຄຍະ—ເຄີຍດຳລົງຢູ່ໃນການກ່ອນ, ໂດຍເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດໃນມະນຸດ ແລະໂດດເດັ່ນດ້ວຍພະລັງບຣະຫມະຈັຣຍະ (ພຣະຈັນທະພົບ) ອັນບໍລິສຸດ।

Verse 3

तस्यासीत्तुमुलं युद्धं भार्गवेण समं महत् । त्रयोविंशद्दिनान्येव देवासुररणोपमम् । अंबाकृते शितैः शस्त्रैरस्त्रैश्च तदनंतरम्

ລາວໄດ້ຮົບພົນຢ່າງຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະດຸເດືອດກັບພາຣຄະວະ, ດຳເນີນຢູ່ຊັດໆ ຊາວສາມວັນ, ດຸດດັ່ງສົງຄາມລະຫວ່າງເທວະ ແລະອະສຸຣະ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເພື່ອເຫດແຫ່ງອຳບາ, ລາວໄດ້ປະລະມືດ້ວຍອາວຸດຄົມ ແລະອັດສະຕຣາອັນເທວະດາປະທານ।

Verse 4

ततो ब्रह्मादयो देवाः स्वयमेव व्यवस्थिताः । ताभ्यां निवारणार्थाय शांत्यर्थं सर्वदेहिनान् । गताश्च ते समुत्थाप्य पुनरेव त्रिविष्टपम्

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣົມາ ແລະເທວະອື່ນໆ ໄດ້ຈັດການເຂົ້າແຊກແຊງດ້ວຍຕົນເອງ. ເພື່ອຫ້າມທັງສອງ ແລະເພື່ອຄວາມສະຫງົບສຸກແກ່ສັດມີກາຍທັງປວງ, ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປ ປຸກໃຫ້ລຸກຈາກການປະທະ ແລ້ວຈຶ່ງກັບໄປຍັງຕຣິວິສຕະປະ (ສະຫວັນ) ອີກຄັ້ງ।

Verse 5

अंबापि प्राप्य परमं गांगेयोत्थं पराभवम् । प्रविष्टा कोपरक्ताक्षी सुसमिद्धे हुताशने

ພະນາງອຳບາ ເຊັ່ນກັນ, ຫຼັງຈາກພ່າຍແພ້ຢ່າງຮາບຄາບຍ້ອນຄັງເຄຍ, ໄດ້ຍ່າງເຂົ້າໄປໃນກອງໄຟທີ່ລຸກໂຊນ, ດວງຕາຂອງນາງແດງກ່ຳດ້ວຍຄວາມໂກດແຄ້ນ.

Verse 6

भर्त्सयित्वा नदीपुत्रं बाष्पव्याकुललोचना । ततःप्रोवाच मध्यस्था वह्नेः कुरुपितामहम्

ຫຼັງຈາກຕຳນິລູກຊາຍຂອງແມ່ນ້ຳ, ດ້ວຍດວງຕາທີ່ນອງໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ, ນາງຈຶ່ງຢືນຢູ່ໃນກອງໄຟ ແລະ ກ່າວຕໍ່ປູ່ຂອງພວກກຸຣຸ.

Verse 7

यस्माद्भीष्म त्वया त्यक्ता कामार्ताहं सुदुर्मते । तस्मात्तव वधायाशु भविष्यामि पुनः क्षितौ

ໂອ ພີສະມາ ຜູ້ໂງ່ເຂົາ, ຍ້ອນວ່າຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ມີຄວາມປາຖະໜາ ຖືກທ່ານປະຖິ້ມ, ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອຂ້າທ່ານ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເກີດມາໃໝ່ໃນໂລກນີ້ຢ່າງໄວວາ.

Verse 8

स्त्रीहत्यया समायुक्तस्त्वं च नूनं भविष्यसि । प्रमाणं यदि धर्मोऽत्र स्मृतिशास्त्रसमुद्भवः

ທ່ານກໍຈະຕ້ອງມົວໝອງດ້ວຍບາບແຫ່ງການຂ້າແມ່ຍິງຢ່າງແນ່ນອນ ຖ້າຫາກວ່າໃນເລື່ອງນີ້ ທຳມະຖືກວັດແທກດ້ວຍອຳນາດທີ່ມາຈາກຄຳພີສະມຣິຕິ.

Verse 9

ततः स घृणयाऽविष्टो भीष्मः कुरुपितामहः । मार्कंडेयं मुनिश्रेष्ठं पप्रच्छ विनयान्वितः

ຈາກນັ້ນ ພີສະມາ, ປູ່ຂອງພວກກຸຣຸ, ດ້ວຍຄວາມຮູ້ສຶກຜິດແລະຄວາມເມດຕາ, ຈຶ່ງໄດ້ຖາມ ມາຣະກັນເດຍ, ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງລືສີ, ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບນັບຖືແລະຖ່ອມຕົວ.

Verse 10

भगवन्काशिराजस्य सुतया मे प्रजल्पितम् । मम मृत्युकरं पापं सकलं ते भविष्यति

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະລິສີຜູ້ປະເສີດ, ຖ້ອຍຄໍາທີ່ທິດາແຫ່ງພຣະຣາຊາເມືອງກາສີໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າ—ບາບທັງປວງອັນນໍາໄປສູ່ຄວາມຕາຍຂອງຂ້າ ຈະຕົກມາໃສ່ຂ້າແທ້ບໍ?»

Verse 11

तत्किं स्याद्वाक्यमात्रेण नो वा ब्राह्मणसत्तम । अत्र मे संशयस्तत्त्वं यथावद्वक्तुमर्हसि

«ມັນຈະສໍາເລັດຜົນດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຢ່າງດຽວ ຫຼືບໍ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ? ຂ້າມີຄວາມສົງໄສ—ຂໍທ່ານກ່າວຄວາມຈິງໃຫ້ຖືກຕ້ອງ»

Verse 12

श्रीमार्कंडेय उवाच । आक्षिप्तस्ताडितो वापि यमुद्दिश्य त्यजेदसून् । स्त्रीजनो वा द्विजो वापि तस्य पापं तु तद्भवेत्

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ແມ່ນແຕ່ຖືກດ່າຫຼືຖືກຕີ, ຖ້າຜູ້ໃດ—ຈະເປັນຍິງຫຼືພຣາຫມັນກໍຕາມ—ລະທິ້ງຊີວິດໂດຍມີຜູ້ຮຸກຮານນັ້ນໃນໃຈ, ບາບແຫ່ງຄວາມຕາຍນັ້ນຈະຕົກແກ່ຜູ້ກໍ່ເຫດ»

Verse 13

स्त्रियं वा ब्राह्मणं वापि तस्मान्नैव प्रकोपयेत् । निघ्नंतं वा शपंतं वा यदीच्छेच्छुभमात्मनः

«ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ຄວນກະຕຸ້ນໃຫ້ຍິງ ຫຼື ພຣາຫມັນ ໂກດ. ແມ່ນແຕ່ເຂົາຈະຕີ ຫຼືສາບແຊ່ງ, ຜູ້ປາດຖະໜາຄວາມດີແກ່ຕົນ ບໍ່ຄວນເພີ່ມໄຟໂທສະຂອງເຂົາ»

Verse 15

भीष्म उवाच । तदर्थं वद मे ब्रह्मन्प्रायश्चित्तं विशुद्धये । तपो वा यदि वा दानं व्रतं नियममेव वा

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂໍທ່ານບອກການປຣາຍະຊິດເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດຂອງຂ້າ—ຈະເປັນຕະປະ, ທານ, ວຣະຕະ, ຫຼືນິຍະມະກໍຕາມ»

Verse 16

मार्कंडेय उवाच । दशानां ब्राह्मणेंद्राणां यद्वधे पातकं स्मृतम् । तत्पापं स्त्रीवधे कृत्स्नं जायते भरतर्षभ

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ກ້າແຫ່ງວົງພາຣະຕະ, ບາບທີ່ຈື່ຈຳວ່າເກີດຈາກການຂ້າພຣາຫມະນະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ສິບຄົນ—ບາບນັ້ນທັງໝົດເກີດຂຶ້ນໃນການຂ້າຜູ້ຍິງ»។

Verse 17

तदत्र विषये दानं न तपो न व्रतादिकम् । तीर्थसेवां परित्यज्य तस्मात्त्वं तां समाचर

«ໃນເລື່ອງນີ້ ທານບໍ່ພໍ; ບໍ່ແມ່ນຕະປະ ຫຼື ວຣະຕະ ແລະອື່ນໆ. ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າລະເລີຍການຮັບໃຊ້ຕີຣຖະອັນສັກສິດ; ເຈົ້າຄວນປະພຶດຕີຣຖະ-ເສວານັ້ນ»។

Verse 19

ततः क्रमात्समायातो भ्रममाणो महीतले । चमत्कारपुरे क्षेत्रे नानातीर्थसमाकुले

ຕໍ່ມາ ຕາມລຳດັບເວລາ ໃນຂະນະທີ່ເຂົາເດີນທາງພະເນຈອນໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ, ເຂົາໄດ້ມາຮອດເຂດສັກສິດ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ, ກະເສດຣະທີ່ແອດແນ້ນດ້ວຍຕີຣຖະຫຼາຍປະການ।

Verse 20

अथापश्यन्महात्मा स सुपुण्यं तद्गयाशिरः । स्नात्वा श्राद्धं च विधिवद्यावच्छ्रद्धासम न्वितः

ແລ້ວມາ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ເຫັນ ກະຍາຊິຣະ ອັນມີບຸນກຸສົນຢ່າງຍິ່ງ. ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ເຂົາໄດ້ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ ຕາມຫຼັກພິທີ ດ້ວຍສັດທາເຕັມປ່ຽມ.

Verse 21

चक्रे तावन्नभोवाणी वाक्यमेतदुवाच ह । भीष्मभीष्म महाबाहो नार्हस्त्वं श्राद्धजं विधिम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ສຽງຈາກຟ້າໄດ້ກ່າວຄຳນີ້ວ່າ: «ພີສະມະ, ພີສະມະ, ໂອ ຜູ້ແຂນໃຫຍ່, ເຈົ້າບໍ່ຄວນປະກອບພິທີ ສຣາດທະ»।

Verse 22

कर्तुं स्त्रीहत्ययायुक्तस्तस्माच्छृणु वचो मम । शर्मिष्ठातीर्थमित्येव ख्यातं पातकनाशनम्

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າຖືກປົກຄຸມດ້ວຍບາບແຫ່ງການຂ້າຍິງ ຈຶ່ງບໍ່ຄວນກະທຳພິທີນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂ້າ: ມີທີ່ຂ້າມນ້ຳສັກສິດ «Śarmiṣṭhā-tīrtha» ອັນລືຊາວ່າທຳລາຍບາບໄດ້.

Verse 23

अस्मात्स्थानात्समीपस्थं वारुण्यां दिशि पुण्यकृत् । कृष्णांगारकषष्ठ्यां यो नरः स्नानं समाचरेत्

ໃກ້ຈາກບ່ອນນີ້ເອງ ໃນທິດຕາເວັນຕົກ (ທິດຂອງວະຣຸນ) ມີສະຖານທີ່ໃຫ້ບຸນ. ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄປອາບນ້ຳພິທີທີ່ນັ້ນ ໃນວັນທີ 6 (ṣaṣṭhī) ທີ່ຕົງກັບວັນອັງຄານ ໃນຄື່ງເດືອນມືດ…

Verse 24

स स्त्रीहत्याकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः । तस्मादद्य दिने पुत्र भौमवारसमन्विता

…ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ເກີດຈາກການຂ້າຍິງ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ. ດັ່ງນັ້ນ ລູກເອີຍ ເນື່ອງຈາກວັນນີ້ຄວບຄູ່ກັບວັນອັງຄານ (ວັນຂອງພະພູມ)…

Verse 25

सैव षष्ठी तिथिः पुण्या तस्मात्तत्र द्रुतं व्रज । अहं तव पिता पुत्र शंतनुः पृथिवीपतिः

ຕິຖີທີ 6 (ṣaṣṭhī) ນັ້ນແຫຼະເປັນວັນອັນສັກສິດ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນໂດຍໄວ. ຂ້າແມ່ນພໍ່ຂອງເຈົ້າ, ລູກເອີຍ—ຊັນຕະນຸ (Śaṃtanu) ຈອມກະສັດແຫ່ງປະຖະພີ.

Verse 26

स्त्रीहत्ययान्वितं ज्ञात्वा ततस्तूर्णमिहागतः । ततो भीष्मो द्रुतं गत्वा तत्र स्थाने समाहितः

ເມື່ອຮູ້ວ່າເຂົາຖືກຖ່ວງດ້ວຍບາບແຫ່ງການຂ້າຍິງ (ຊັນຕະນຸ) ຈຶ່ງຮີບມາທີ່ນັ້ນ. ຕໍ່ມາ ພີສະມະ (Bhīṣma) ກໍຮີບໄປ ແລະຢູ່ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະມຸ່ງໝັ້ນ.

Verse 27

स्नानं कृत्वा ततः श्राद्धं चक्रे श्रद्धासमन्वितः । ततो भूयः समागत्य स तं प्रोवाच शतनुः

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ລາວໄດ້ປະກອບພິທີສຣາດທະດ້ວຍສັດທາ. ຕໍ່ມາເມື່ອກັບມາອີກ ພຣະສັນຕະນຸໄດ້ກ່າວກັບລາວ.

Verse 28

विपाप्मा त्वं कुरुश्रेष्ठ संजातोऽसि न संशयः । तस्मान्निजं गृहं गच्छ राज्यचिंतां समाचर

“ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງກຸຣຸ, ເຈົ້າໄດ້ພົ້ນຈາກບາບແລ້ວ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປສູ່ເຮືອນຂອງເຈົ້າ ແລະດູແລພາລະກິດການປົກຄອງອານາຈັກ.”

Verse 29

ततः स विस्मयाविष्टो ज्ञात्वा तीर्थमनुत्तमम् । वासुदेवात्मिकामर्चां तथान्यां कुरुसत्तमः

ຕໍ່ມາ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງກຸຣຸນັ້ນ ເມື່ອຮູ້ຈັກຕີຣະຖະອັນສູງສຸດ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ. ລາວໄດ້ສະຖາປະນາພຣະຮູບບູຊາອັນມີພຣະວາສຸເທວະເປັນຈິດວິນຍານ ແລະຍັງຕັ້ງພຣະຮູບອື່ນອີກໃນທີ່ນັ້ນ.

Verse 30

पारिजातमयीं मूर्तिं रवेर्लक्षणलक्षिताम् । सुप्रमाणां सुरूपां च श्रद्धापूतेन चेतसा

ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍສັດທາ ລາວໄດ້ປັ້ນແລະສະຖາປະນາພຣະຮູບອັນດຸດດັ່ງປາຣິຊາຕະ ມີເຄື່ອງໝາຍລັກສະນະຂອງຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ຄົບຖ້ວນ ສັດສ່ວນດີ ແລະງາມສະຫງ່າ.

Verse 31

तथान्यत्स्थापयामास लिंगं देवस्य शूलिनः । दुर्गां च भक्तिसंयुक्तो विधिदृष्टेन कर्मणा

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ແລະຕາມລຳດັບພິທີທີ່ຖືກກຳນົດ ລາວໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະອັນສັກສິດຂອງພຣະເຈົ້າຜູ້ຖືສາມງ່າມ (ພຣະສິວະ) ແລະຍັງສ້າງຕັ້ງພຣະນາງດຸຣຄາ ໂດຍປະກອບກຳຕາມພິທີທີ່ບັນຍັດໄວ້.

Verse 32

ततः सर्वान्समाहूय स विप्रान्पुरसंभवान् । प्रोवाच कौरवो भीष्मो विनयावनतः स्थितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນບັນດາພຣາຫມັນໃນເມືອງມາພ້ອມກັນ; ກະສັດກຸຣຸ ພີສະມະ ຢືນດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລະກົ້ມສັກກາລະ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ພວກເຂົາ.

Verse 33

मया विनिर्मितं विप्रा देवागारचतुष्टयम् । एतत्क्षेत्रे च युष्माकं दयां कृत्वा ममोपरि

«ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສ້າງເທວາລັຍ 4 ຫຼັງ. ໃນທົ່ງສັກສິດນີ້ ຂໍໃຫ້ທ່ານເມດຕາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຮັບເອົາພາລະກິດດູແລພວກມັນ»

Verse 34

पालयध्वं प्रयास्यामि स्वगृहं प्रति सत्वरम् । प्रेरितः पितृभिर्दिव्यैः स्वर्गमार्गसमाश्रितैः

«ຂໍໃຫ້ທ່ານປົກປ້ອງ ແລະດູແລຮັກສາພວກມັນ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮີບໄປຫາເຮືອນຂອງຕົນ ໂດຍຖືກກະຕຸ້ນໂດຍບັນພະບຸລຸດທິບພະຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນເສັ້ນທາງສູ່ສະຫວັນ»

Verse 35

ब्राह्मणा ऊचुः । गच्छगच्छ कुरुश्रेष्ठ सुविश्रब्धः स्वमायया । वयं सर्वे करिष्यामो युष्मच्छ्रेयोऽभिवर्धनम्

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໄປເຖີດ ໄປເຖີດ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງກຸຣຸ, ຈົ່ງວາງໃຈໃຫ້ສະບາຍຕາມການຈັດການອັນສະຫລາດຂອງທ່ານ. ພວກເຮົາທຸກຄົນຈະເຮັດທຸກຢ່າງເພື່ອເພີ່ມພູນສະຫວັດດີ ແລະບຸນກຸສົນຂອງທ່ານ»

Verse 36

देवश्रेणिरियं राजन्या त्वयात्र विनिर्मिता । अस्याः पूजादिकं सर्वं करिष्यामः सदा वयम्

«ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂະບວນເທວະທັງນີ້ ທ່ານໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ທີ່ນີ້. ພວກເຮົາຈະປະກອບພິທີບູຊາ ແລະໜ້າທີ່ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງທັງໝົດ ຢ່າງສະເໝີ»

Verse 37

तवापि विनयं दृष्ट्वा परितुष्टा वयं नृप । सर्वान्प्रार्थय तस्मात्त्वं वरं स्वं मनसि स्थितम्

ໂອ ພະຣາຊາ, ເຫັນຄວາມຖ່ອມຕົນຂອງທ່ານ ພວກເຮົາທັງປວງຍິນດີພໍໃຈ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຂໍພອນທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂອງທ່ານຈາກພວກເຮົາທັງໝົດ.

Verse 38

भीष्म उवाच । एष एव वरोऽस्माकं यत्संतुष्टा द्विजोत्तमाः । तथाप्याशु वचः कार्यं युष्मदीयं मयाधुना

ພີສະມະ ກ່າວວ່າ: “ພອນຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍແມ່ນນີ້ເທົ່ານັ້ນ—ໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍພໍໃຈ. ແຕ່ກໍຕາມ ຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດໃນທັນທີ.”

Verse 39

एतानि देवसद्मानि मदीयानि नरो भुवि । यो यं काममभिध्याय पूजयेच्छ्रद्धयाऽन्वितः । प्रसादादेव युष्माकं तस्य तत्स्यादसंशयम्

“ສະຖານສັກສິດຂອງເທວະເຫຼົ່ານີ້ ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ ເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຜູ້ໃດຄິດປາດຖະໜາສິ່ງໃດ ແລ້ວບູຊາຢູ່ນີ້ດ້ວຍສັດທາ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພວກທ່ານ ຜົນນັ້ນຈະບັງເກີດແກ່ຜູ້ນັ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 40

ब्राह्मणा ऊचुः । आदित्यस्य करिष्यामो यात्रां भाद्रपदे वयम् । सप्तम्यां सूर्यवारेण सर्वदैव समाहिताः

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໃນເດືອນພາດຣະປະດະ ພວກເຮົາຈະເຮັດຍາດຣາ (ຂະບວນບຸນ) ແດ່ພຣະອາທິດຍະ. ໃນວັນທີ 7 ຂອງຈັນທະຄະຕິ ທີ່ຕົງກັບວັນອາທິດ ພວກເຮົາຈະກະທໍາ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ແລະ ອຸທິດຕົນເສມອ.”

Verse 41

तथा शिवस्य चाष्टम्यां चैत्रशुक्ले विशेषतः । चतुर्दश्यां महाभाग तव स्नेहान्न संशयः

“ດັ່ງນັ້ນດຽວກັນ ສໍາລັບພຣະສິວະ—ໂດຍສະເພາະໃນວັນອາດສະຕະມີ ໃນຄື່ງເດືອນສວ່າງຂອງເດືອນໄຈຕຣະ. ແລະໃນວັນທີ 14 (ຈະຕຸຣະດະສີ) ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍາບາລະມີ, ພວກເຮົາກະທໍາເພາະຄວາມຮັກຕໍ່ທ່ານ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.”

Verse 42

शयने बोधने विष्णोः संप्राप्ते द्वादशीदिने । विष्णोरपि च दुर्गायाः संप्राप्ते नवमीदिने

ໃນຍາມທີ່ພຣະວິດສະນຸ “ບັນທົມນອນ” ແລະ “ຕື່ນຂຶ້ນ” ເມື່ອວັນທວາດະສີມາຮອດ; ແລະເມື່ອວັນນະວະມີມາຮອດ—ກໍປະຕິບັດພິທີບູຊາແກ່ພຣະວິດສະນຸ ແລະ ພຣະເທວີດຸຣຄາດ້ວຍ.

Verse 43

आश्विने शुक्लपक्षे च गीतवादित्रनिस्वनैः । महोत्सवं तथा चित्रैर्हास्यलास्यैः पृथग्विधैः

ໃນເດືອນອາສະວິນ ໃນຝ່າຍເດືອນຂຶ້ນ, ດ້ວຍສຽງຮ້ອງເພງແລະດົນຕີກັງວານ, ຈົ່ງຈັດງານມະໂຫສົບໃຫຍ່—ປະດັບດ້ວຍການສະແດງຫຼາກຫຼາຍ, ສຽງຫົວເຮາະ, ແລະການຟ້ອນລຳນານາຮູບແບບ.

Verse 44

यस्तत्र मानवो नित्यं श्रद्धया परया युतः । करिष्यति च गीतादि स यास्यति परां गतिम्

ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ປະພຶດປະຈຳວັນດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ, ເຮັດການຮ້ອງເພງແລະອື່ນໆເປັນການບູຊາ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 45

वयं तस्य भविष्यामः सदैव प्रीतमानसाः । प्रदास्यामस्तथा कामान्मनसा वांछितान्नृप

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພວກເຮົາຈະເປັນຜູ້ມີໃຈປິຕິຍິນດີຕໍ່ຜູ້ນັ້ນຢູ່ເສມອ. ແລະພວກເຮົາຈະປະທານຄວາມປາຖະໜາທີ່ເຂົາປາດຖະໜາໃນໃຈໃຫ້ສຳເລັດ.

Verse 46

एवमुक्त्वाथ ते विप्राः स्वानि स्थानानि भेजिरे । भीष्मोऽपि हर्षसंयुक्तः स्वगृहं प्रस्थितस्ततः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນກໍກັບໄປຍັງຖິ່ນຂອງຕົນ. ແລະພຣະບີສະມະກໍມີຄວາມປິຕິຍິນດີ, ແລ້ວອອກເດີນທາງໄປສູ່ເຮືອນຂອງຕົນ.