Adhyaya 52

Verse 1

। सूत उवाच । उमामहेश्वरौ तत्र स्थापितौ तेन भूभुजा । प्रासादं परमं कृत्वा साधुदृष्टिसुखप्रदम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ທີ່ນັ້ນ ກະສັດໄດ້ອັນເຊີນປະດິດສະຖານ ພຣະອຸມາ ແລະ ພຣະມະເຫສະວະຣະ; ແລ້ວສ້າງປະສາດອັນສູງສຸດງາມສະຫງ່າ, ໃຫ້ຄວາມສຸກແກ່ສາຍຕາຂອງຜູ້ສາທຸ, ແລະສະຖາປະນາສະຖານສັກສິດນັ້ນ।

Verse 2

तस्याग्रतः शुभं कुंडं तत्र चैव विनिर्मितम् । स्वच्छोदकेन सम्पूर्णं पद्मिनीखंडमंडितम्

ຕໍ່ໜ້າສະຖານສັກສິດນັ້ນ ກໍໄດ້ສ້າງກຸນດະອັນງາມຂຶ້ນອີກ, ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ໍາໃສສະອາດ ແລະປະດັບດ້ວຍກຸ່ມດອກບົວແລະພືດບົວຫຼາຍຫຼາຍ।

Verse 3

स्नात्वा तत्र नरो भक्त्या तौ पश्येद्यः समाहितः । माघशुक्लचतुर्दश्यां न स भूयोऽत्र जायते

ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາຢູ່ນັ້ນດ້ວຍພັກຕິ ແລະມີໃຈສະຫງົບຮວບຮວມ ໄດ້ເບິ່ງຄູ່ເທວະອັນສັກສິດນັ້ນ—ໃນວັນທີ 14 ຂ້າງຂຶ້ນເດືອນມາກະ—ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເກີດອີກໃນໂລກນີ້।

Verse 4

तस्यैव पूर्वदिग्भागेऽगस्त्यकुण्डसमीपतः । अस्ति वापी महापुण्या सर्वपातकनाशिनी

ໃນທິດຕາເວັນອອກຂອງບ່ອນນັ້ນ ໃກ້ກຸນດະຂອງອະກັສຕະຍະ ມີບໍ່ນ້ຳຂັ້ນບັນໄດ (ວາປີ) ອັນມີບຸນຍິ່ງ ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 5

तस्यां यः कुरुते स्नानं मासि वै फाल्गुने नरः । सोपवासः सिताष्टम्यां वांछितं लभते च सः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນວາປີນັ້ນໃນເດືອນພາລກຸນ ແລະຖືອຸປະວາສໃນວັນສິຕາອັດຖະມີ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບພອນທີ່ປາດຖະໜາ.

Verse 6

तस्या दक्षिणदिग्भागे तत्रास्ति कपिला नदी । कपिलो यत्र संप्राप्तः सिद्धिं सांख्यसमुद्भवाम्

ທາງທິດໃຕ້ຂອງບ່ອນນັ້ນ ມີແມ່ນ້ຳກະປິລາໄຫຼຜ່ານ—ບ່ອນທີ່ກະປິລະໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນເກີດຈາກສາງຂະຍະ.

Verse 7

कपिलायाश्च पूर्वेण सिद्धक्षेत्रं प्रकीर्तितम् । यत्र सिद्धिं गताः सिद्धाः पुरा शत सहस्रशः

ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງແມ່ນ້ຳກະປິລາ ມີສິດທະເຂດ (Siddha-kṣetra) ອັນໂດ່ງດັງ; ໃນການກ່ອນ ບັນດາສິດທະຈຳນວນແສນໆ ໄດ້ບັນລຸຄວາມສົມບູນ.

Verse 8

यो यं काममभिध्याय तपस्तत्र समाचरेत् । षण्मासाभ्यंतरे नूनं स तमाप्नोति मानवः

ຄວາມປາດຖະໜາໃດທີ່ມະນຸດຕັ້ງໃຈຄິດ ແລ້ວປະພຶດຕະປະສະ (tapas) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ພາຍໃນຫົກເດືອນ ແນ່ນອນ ຈະບັນລຸເປົ້າໝາຍນັ້ນ.

Verse 9

तस्याधस्ताच्छिला विप्रा विद्यते वैष्णवी शुभा । भ्रमन्ती चतुरस्रा च सर्वपातकनाशिनी

ຢູ່ຂ້າງລຸ່ມຈາກບ່ອນນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ມີແຜ່ນຫີນໄວສະນະວີອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ໝຸນເປັນວົງ ແລະມີສີ່ດ້ານ ທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 10

सदा महानदीतोयक्षालिता मुक्तिदा नृणाम् । गंगायमुनयोर्मध्ये संनिविष्टा सरस्वती

ນາງຖືກນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ຊຳລະຢູ່ເສມອ ແລະປະທານຄວາມຫຼຸດພົ້ນແກ່ມະນຸດ—ພຣະນາງສະຣັສວະຕີ ຜູ້ສະຖິດຢູ່ລະຫວ່າງຄົງຄາ ແລະ ຍະມຸນາ।

Verse 11

त्रिवेणी वहते तस्याः पुरतो भुक्तिमुक्तिदा । तस्यामुपरि दग्धानां ब्राह्मणानां विशेषतः

ຕໍ່ໜ້າບ່ອນນັ້ນ ຕຣິເວນີໄຫຼຜ່ານ ປະທານທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ; ໂດຍພິເສດແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຖືກເຜົາສົບເທິງຝັ່ງຂອງນາງ (ບຸນນີ້ຖືກປະກາດ)។

Verse 12

नूनं मुक्तिर्भवेत्तेषां चिता भस्मनि गोष्पदम् । दृश्यते तत्र तज्ज्ञात्वा संस्कार्या ब्राह्मणा मृताः

ແນ່ນອນ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນຈະເກີດແກ່ພວກເຂົາ: ທີ່ນັ້ນ ໃນຂີ້ເຖົ່າຈາກກອງໄຟສົບ ປາກົດຮອຍດັ່ງ “ຮອຍກີບງົວ”. ເມື່ອຮູ້ເຄື່ອງໝາຍນີ້ແລ້ວ ພຣາຫມັນຜູ້ຕາຍຄວນໄດ້ຮັບພິທີສົບແລະສັງສະການຕາມຄວາມຖືກຕ້ອງຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 13

तस्यैवोत्तरदिग्भागे रुद्रकोटिर्द्विजोत्तमाः । अस्ति संपूजिता विप्रै र्दाक्षिणात्यैर्महात्मभिः

ທາງທິດເໜືອຂອງບ່ອນນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ມີສະຖານທີ່ສັກສິດຊື່ ຣຸດຣະໂກຕິ ອັນຖືກບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໂດຍພຣາຫມັນມະຫາຈິດ ຈາກແດນໃຕ້।

Verse 14

महायोगिस्वरूपेण दाक्षिणात्या द्विजोत्तमाः । चमत्कारपुरे क्षेत्रे श्रुत्वा स्वयमुमापतिम्

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ພຣາຫມັນທາງໃຕ້ ໄດ້ຍິນວ່າ ພຣະອຸມາປະຕິ (ພຣະສິວະ) ປະທັບຢູ່ໃນເຂດສັກສິດ ກະມັດກາຣະປູຣະ ໃນຮູບມະຫາໂຍຄີ ແລ້ວໃຈກໍເກີດຄວາມຮືລືກຢາກໄປ.

Verse 15

ततः कौतूहलाविष्टाः श्रद्धया परया युताः । कोटिसंख्या द्रुतं जग्मुस्तस्य दर्शनवांछया

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາຖືກຄວາມຢາກຮູ້ອັນສັກສິດຄອບງຳ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ; ມີຈຳນວນເຖິງໂກຕິ ກໍຮີບອອກເດີນທາງ ເພື່ອປາຖະໜາດາຣະຊະນະຂອງພຣະອົງ.

Verse 16

अहंपूर्वमहंपूर्वं वीक्षयिष्यामि तं हरम् । इति श्रद्धासमो पेताश्चक्रुस्ते शपथं गताः

“ຂ້ອຍກ່ອນ! ຂ້ອຍຈະໄດ້ເຫັນພຣະຫະຣະກ່ອນ!” ເຂົາເວົ້າດັ່ງນັ້ນ; ຖືກສັດທາພາໄປ ພວກເຂົາຈຶ່ງປະຕິຍານກັນເອງ.

Verse 17

एतेषां मध्यतो यस्तं महायोगिनमीश्वरम् । चरमं देवमीक्षेत भविष्यति स पापकृत्

ໃນຫມູ່ພວກເຂົາ ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ເຫັນພຣະອີສະວະຣະ ມະຫາໂຍຄີ ເປັນຄົນສຸດທ້າຍ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ກໍ່ບາບ.

Verse 18

ततस्तेषामभिप्रायं ज्ञात्वा देवो महेश्वरः । भक्तिप्रीतो हितार्थाय कोटिरूपैर्व्यवस्थितः

ຕໍ່ມາ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ເມື່ອຮູ້ເຈດຈຳນົງຂອງພວກເຂົາ ກໍຊື່ນບານດ້ວຍພັກຕິ; ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງພວກເຂົາ ພຣະອົງຈຶ່ງຈັດຕົນເປັນຮູບຈຳນວນໂກຕິ.

Verse 19

हेलया दर्शनं प्राप्तः सर्वेषां द्विजसत्तमाः । ततः प्रभृति तत्स्थानं रुद्रकोटीतिविश्रुतम्

ດ້ວຍຄວາມງ່າຍດາຍ (ບໍ່ຕ້ອງຝືນ) ທຸກຄົນໄດ້ຮັບດາຣະຊະນະອັນສັກສິດຂອງພຣະອົງ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ. ຈາກນັ້ນມາ ສະຖານທີ່ນັ້ນໂດງດັງວ່າ «ຣຸດຣະໂກຕິ».

Verse 20

तदर्थं पठितः श्लोको नारदेन पुरा द्विजाः । रुद्रावर्तं समालोक्य प्रहृष्टेन द्विजोत्तमाः

ເພື່ອເຫດນີ້ແທ້ໆ, ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ນາຣະດະໃນການກ່ອນໄດ້ສວດສະໂລກະບົດໜຶ່ງ; ແລະເມື່ອເຫັນ «ຣຸດຣາວັດຕະ» ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດກໍປິຕິຍິນດີ.

Verse 21

आषाढीं कार्तिकीं माघीं तथा चैत्रसमुद्भवाम् । धन्याः पृथिव्यां लप्स्यंते रुद्रावर्ते चतुर्दशीम्

ບຸນຍະຜູ້ຢູ່ໃນໂລກນີ້ແທ້ໆ ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບວັນ «ຈະຕຸຣະດະຊີ» (ຕິຖິ 14) ທີ່ຣຸດຣາວັດຕະ—ຈະເປັນໃນເດືອນ ອາສາດ, ກາຣຕິກ, ມາຄ ຫຼື ເກີດໃນເດືອນ ໄຈຕຣາ ກໍຕາມ.

Verse 22

आजन्मशतसाहस्रं कृत्वा पापं नरः क्षितौ । रुद्रावर्तं समालोक्य विपाप्मत्वं प्रपद्यते

ແມ່ນແຕ່ມະນຸດໃນໂລກນີ້ ຈະເຄີຍກໍ່ບາບມາຕະຫຼອດໜຶ່ງແສນການເກີດກໍຕາມ, ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນຣຸດຣາວັດຕະ ກໍບັນລຸຄວາມບໍ່ມີມົນທິນບາບ.

Verse 23

रुद्रावर्त्ते नरो गत्वा दृष्ट्वा योगेश्वरं हरम् । शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां विपाप्मा जायते ध्रुवम्

ຜູ້ໃດໄປຮອດຣຸດຣາວັດຕະ ແລະໄດ້ເຫັນ «ຫຣະ» ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄະ, ໃນວັນຈະຕຸຣະດະຊີ (ຕິຖິ 14) ແຫ່ງຂ້າງເດືອນສວ່າງ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເປັນຜູ້ບໍ່ມີບາບແນ່ນອນ.

Verse 24

यस्तत्र कुरुते श्राद्धं महायोगिपुरे द्विजाः । रुद्रावर्ते स चाप्नोति फलं शतमखोद्भवम्

ໂອ ທ່ານທັງຫຼາຍຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຢູ່ມະຫາໂຢກິປຸຣະ ໃນຣຸດຣາວັຣຕະ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນບຸນທີ່ເກີດຈາກຍັດຍະຮ້ອຍຄັ້ງຂອງອິນທຣະ.

Verse 25

उपवासपरो भूत्वा यः कुर्याद्रात्रिजागरम् । कामगेन विमानेन स स्वर्गे याति मानवः

ຜູ້ໃດທີ່ຖືອຸປະວາສດ້ວຍຈິດສັດທາ ແລະຢູ່ຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສະຫວັນ ໂດຍວິມານທິບທີ່ເຄື່ອນໄປຕາມປາຖະໜາ.

Verse 26

तत्र यः कपिलां दद्याद्ब्राह्मणायाहिताग्नये । स गणः स्यान्न संदेहो हरस्य दयितस्तथा

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ໃດມອບງົວສີຄຳນ້ຳຕານ (ກະປິລາ) ໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮັກສາໄຟພິທີ, ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນພວກກະນະຂອງພຣະຫຣະ (ສິວະ) ຢ່າງແນ່ນອນ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ.

Verse 27

षडक्षरं जपेद्यस्तु महायोगिपुरः स्थितः । मंत्रं तस्य भवेच्छ्रेयः षङ्गुणं राजसूयतः

ແຕ່ຜູ້ໃດຢູ່ໃນມະຫາໂຢກິປຸຣະ ແລະສວດຈະປະມັນຕຣະຫົກພະຍາງ, ຜົນອັນປະເສີດຂອງມັນຈະເກີນກວ່າພິທີຣາຊະສູຍະເຖິງຫົກເທົ່າ.

Verse 28

यस्तस्य पुरतो भक्त्या जपेद्वा शतरुद्रियम् । चतुर्णामपि वेदानां सोऽधीतानां भजेत्फलम्

ຜູ້ໃດດ້ວຍພັກຕິ ສວດຊາຕະຣຸດຣິຍະ (Śatarudriya) ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງນັ້ນ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນດັ່ງຜູ້ທີ່ໄດ້ສຶກສາວິເທດທັງສີ່ປະການ.

Verse 29

गीतं वा यदि वा नृत्यं तत्पुरः कुरुते नरः । स सर्वेषां भजेच्छ्रेयो मखानां नात्र संशयः

ບຸກຄົນໃດຮ້ອງເພງ ຫຼື ຟ້ອນລໍາ ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງນັ້ນ ຍ່ອມໄດ້ຄຸນຄ່າສູງສຸດ ເທົ່າກັບບຸນຍັດທັງປວງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 30

एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठाः स मुनिर्ब्रह्मसंभवः । विरराम ततो हृष्टस्तीर्थयात्रां गतो द्रुतम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໂອ ຜູ້ເປັນດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ມຸນີນັ້ນ—ຜູ້ເກີດຈາກພຣະພຣະຫມາ—ກໍຢຸດກ່າວ. ແລ້ວດ້ວຍໃຈຍິນດີ ທ່ານໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຈາລິກທີ່ຕີຣຖະຢ່າງຮວດເລັວ।