Adhyaya 49

Verse 1

। सूत उवाच । तत्रैवास्ति महापुण्यो ह्रदतीरे व्यवस्थितः । कलशेश्वर इत्याख्यः सर्वपापप्रणाशनः

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ທີ່ຝັ່ງຫນອງ ມີສະຖານບູຊາພຣະສິວະອັນມີບຸນຍິ່ງ ຊື່ວ່າ ‘ກະລະເສສະວະຣະ’ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.”

Verse 2

दृष्ट्वा प्रमुच्यते पापान्मनुष्यः कलशेश्वरम्

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນ ‘ກະລະເສສະວະຣະ’ ມະນຸດກໍພົ້ນຈາກບາບທັງຫມົດ.

Verse 3

पुरासीत्कलशोनाम यदुवंशसमुद्भवः । यज्वा दानपतिर्दक्षः सर्वलोकहिते रतः

ໃນການກ່ອນການ ມີກະສັດນາມ ‘ກະລະສະ’ ເກີດຈາກວົງສາຍະດຸ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະກອບຍັດຍາ, ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທານອັນຍິ່ງ, ມີຄວາມສາມາດ, ແລະອຸທິດໃຈເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດໂລກທັງປວງ.

Verse 4

कस्यचित्त्वथ कालस्य दुर्वासा मुनि सत्तमः । चातुर्मास्यव्रतं कृत्वा तद्गृहं समुपस्थितः

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາໜຶ່ງ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ດຸຣວາສາ ໄດ້ປະພຶດວຣະຕະ ‘ຈາຕຸຣມາສະຍະ’ ສຳເລັດແລ້ວ ແລະໄດ້ມາເຖິງເຮືອນຂອງກະສັດນັ້ນ.

Verse 5

अथोत्थाय नृपस्तूर्णं सम्मुखः प्रययौ मुदा । स्वागतं स्वागतं तेस्तु ब्रुवाण इति सादरम्

ແລ້ວພະຣາຊາກໍລຸກຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະເດີນອອກໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເພື່ອຕ້ອນຮັບພົບເຂົາ ພ້ອມກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ «ຍິນດີຕ້ອນຮັບ, ຍິນດີຕ້ອນຮັບ!»

Verse 6

ततः प्रणम्य तं भक्त्या प्रक्षाल्य चरणौ स्वयम् । दत्त्वार्घमिति होवाच हर्षबाष्पाकुलेक्षणः

ຈາກນັ້ນ ພະຣາຊາກໍກົດກົ້ມນົບດ້ວຍສັດທາ ແລະລ້າງພະບາດຂອງລະສີດ້ວຍຕົນເອງ ພ້ອມຖວາຍອັຣຄະຍະ (ນ້ຳບູຊາ) ແລະເວົ້າດ້ວຍດວງຕາທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາແຫ່ງປິຕິຈົນສັ່ນໄຫວ।

Verse 7

इदं राज्यममी पुत्रा इमा नार्य इदं धनम् । ब्रूहि सर्वं मुने त्वं च तव कार्यं ददाम्यहम्

“ນີ້ແມ່ນອານາຈັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ນີ້ແມ່ນບຸດທັງຫຼາຍ; ນີ້ແມ່ນມະເຫສີທັງຫຼາຍ; ແລະນີ້ແມ່ນຊັບສິນ. ຂໍທ່ານມຸນີກ່າວທຸກຢ່າງ—ສິ່ງໃດທີ່ທ່ານຕ້ອງການ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍໃຫ້.”

Verse 8

दुर्वासा उवाच । युक्तमेतन्महाराज वक्तुं ते कार्यमीदृशम् । गृहागताय विप्राय व्रतिनेऽस्मद्विधाय च

ດຸຣວາສາກ່າວວ່າ: “ມະຫາຣາຊາເອີຍ, ການທີ່ທ່ານກ່າວຄວາມຕັ້ງໃຈແບບນີ້ ເປັນສິ່ງຖືກຄວນ—ສໍາລັບພຣາຫມະນະຜູ້ມາເຖິງເຮືອນ, ສໍາລັບຜູ້ຖືວຣະຕະປະຕິບັດຕະປະ, ແລະສໍາລັບຄົນເຊັ່ນຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 9

न मे किञ्चिद्धनैः कार्यं न राज्येन नृपोत्तम । चातुर्मास्यव्रतोऽतोऽहं पारणं कर्तृमुत्सहे

“ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມຈໍາເປັນຕໍ່ຊັບສິນ ຫຼືອານາຈັກ ໂອ້ກະສັດຜູ້ປະເສີດ. ຂ້າພະເຈົ້າກໍາລັງຖືວຣະຕະຈາຕຸຣມາສະ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າປາຖະໜາຈະເຮັດປາຣະນະ (ອາຫານປິດທ້າຍວຣະຕະ).”

Verse 10

तस्माद्यत्किञ्चिदन्नं ते सिद्धमस्ति गृहे नृप । तद्देहि भोजनार्थं मे बुभुक्षातीव वर्धते

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພະຣາຊາ, ອາຫານທີ່ປຸງສຸກແລ້ວຢູ່ໃນເຮືອນຂອງພະອົງ ມີຢ່າງໃດກໍຕາມ ຂໍໃຫ້ປະທານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເພື່ອກິນ, ເພາະຄວາມຫິວຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍາລັງເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງແຮງກ້າ.

Verse 11

सूत उवाच । ततः स पृथिवीपालो यथासिद्धं सुसंस्कृम् । अन्नं भोज्यकृते तस्मै प्रददौ स्वयमेव हि

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວນັ້ນ ຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ (ພະຣາຊາ) ໄດ້ປະທານອາຫານທີ່ປຸງແຕ່ງດີ ຕາມທີ່ມີຢູ່ ໃຫ້ແກ່ລາວດ້ວຍພະອົງເອງ ເພື່ອໃຫ້ກິນ.

Verse 12

व्यञ्जनानि विचित्राणि पक्वान्नानि बहूनि च । पेयं चोष्यं च खाद्यं च लेह्यमन्नमनेकधा । तथा मांसं विचित्रं च लवणाद्यैः सुसंस्कृतम्

ມີເຄື່ອງກິນຫຼາຍຢ່າງຫຼາກຫຼາຍ ແລະ ອາຫານປຸງສຸກຈໍານວນຫຼາຍ; ມີທັງຂອງດື່ມ, ຂອງສໍາລັບດູດ, ຂອງສໍາລັບຄຽວ, ແລະ ຂອງສໍາລັບເລຍ ໃນຫຼາຍຮູບແບບ; ອີກທັງມີເນື້ອສັດຫຼາຍຊະນິດ ປຸງແຕ່ງດີດ້ວຍເກືອ ແລະ ເຄື່ອງປຸງອື່ນໆ.

Verse 13

अथासौ बुभुजे विप्रः क्षुत्क्षामस्त्वरयान्वितः । अविन्दन्न रसास्वादं बृहद्ग्रासैर्मुदान्वितः

ແລ້ວນັ້ນ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ກິນ ໂດຍຖືກຄວາມຫິວທໍາໃຫ້ອ່ອນແຮງ ແລະ ກິນຢ່າງຮີບຮ້ອນ. ລາວຕັກຄໍາໃຫຍ່ໆດ້ວຍຄວາມພໍໃຈ ຈົນບໍ່ທັນຮູ້ຊັດເຈນເຖິງລົດຊາດ.

Verse 14

अथ तृप्तेन मांसस्य ज्ञातस्तेन रसो द्विजाः । ततः कोपपरीतात्मा तं शशाप मुनीश्वरः

ໂອ ພວກພຣາຫມັນ, ເມື່ອລາວອິ່ມແລ້ວ ຈຶ່ງຮູ້ຈັກລົດຊາດຂອງເນື້ອສັດ. ແລ້ວນັ້ນ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ມີໃຈຖືກຄວາມໂກດຄອບງໍາ ໄດ້ສາບແຊ່ງພະຣາຊານັ້ນ.

Verse 15

यस्मान्मांसं त्वया दत्त्वा व्रतभंगः कृतो मम । तस्मात्त्वमामिषाहारो रौद्रो व्याघ्रो भविष्यसि

«ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ນໍາເນື້ອສັດມາຖວາຍຂ້າ ວຣະຕະຂອງຂ້າຖືກທໍາລາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈະເປັນເສືອດຸຮ້າຍ ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍການກິນເນື້ອ»។

Verse 16

ततः स भूपतिर्भीतः प्रणम्य च मुनीश्वरम् । प्रोवाच दीनवदनो वेपमानः सुदुःखितः

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາຜູ້ນັ້ນຢ້ານກົວ ໄດ້ກົ້ມກາບມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລິດ ແລ້ວເວົ້າດ້ວຍໃບໜ້າເສົ້າ ຕົວສັ່ນ ແລະເຈັບທຸກຢ່າງຫນັກ।

Verse 17

तव क्षुत्क्षामकण्ठस्य मया भक्तिः कृता मुने । यथासिद्धेन भोज्येन तत्कस्माच्छप्तुमुद्यतः

ໂອ ມຸນີເຈົ້າ, ເຫັນຄໍຂອງທ່ານແຫ້ງດ້ວຍຄວາມຫິວໂຫຍ ຂ້າໄດ້ຮັບໃຊ້ດ້ວຍສັດທາ ແລະຖວາຍອາຫານຕາມທີ່ມີ. ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງຈະສາບແຊ່ງຂ້າ?

Verse 18

तस्मात्कुरु प्रसादं मे भक्तस्य विनतस्य च । शापस्यानुग्रहेणैव शीघ्रं ब्राह्मणसत्तम

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ຂໍໃຫ້ທ່ານໂປຣດເມດຕາຂ້າ ຜູ້ມີສັດທາ ແລະກົ້ມກາບນີ້; ແລະດ້ວຍພຣະກະລຸນາ ຂໍໃຫ້ຜ່ອນຄໍາສາບນີ້ໃຫ້ໄວໆ.

Verse 19

दुर्वासा उवाच । मुक्त्वा श्राद्धं तथा यज्ञं न मांसं भक्षयेद्द्विजः । विशेषेण व्रतस्यांते चातुर्मास्योद्भवस्य च

ດຸຣວາສາ ກ່າວວ່າ: ນອກເຫນືອຈາກພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ແລະ ຍັດຍະ (yajña) ແລ້ວ, ຜູ້ເປັນດວິຊະ (twice-born) ບໍ່ຄວນກິນເນື້ອ; ໂດຍສະເພາະໃນຕອນຈົບວຣະຕະ ແລະຍິ່ງເປັນພິເສດໃນວຣະຕະທີ່ເກີດຈາກການຖື Cāturmāsya.

Verse 20

उपवासपरो भूत्वा मांसमश्नाति यो द्विजः । वृथामांसाद्वृथा तस्य तद्व्रतं जायते ध्रुवम्

ຖ້າດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ອ້າງວ່າຖືອຸປະວາສ ແລະ ຕະປະສະຍາ ແຕ່ກິນເນື້ອສັດ; ເນື່ອງຈາກການກິນເນື້ອອັນໄຮ້ຄ່ານັ້ນ ວຣະຕະຂອງເຂົາກໍໄຮ້ຜົນແນ່ນອນ।

Verse 21

तस्माद्व्रतं प्रणष्टं मे चातुर्मास्यसमुद्भवम् । तेन शप्तोऽसि राजेंद्र मया कोपेन सांप्रतम्

ດັ່ງນັ້ນ ວຣະຕະທີ່ເກີດຈາກຈາຕຸຣມາສະຍະ (Cāturmāsya) ຂອງຂ້ອຍ ຖືກທຳລາຍແລ້ວ. ເພາະເຫດນັ້ນ ໂອ ຣາເຈນດຣະ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ບັດນີ້ເຈົ້າຖືກຂ້ອຍສາບແຊ່ງດ້ວຍຄວາມໂກດ।

Verse 22

राजोवाच । तथापि कुरु मे विप्र शापस्यांतं यथेप्सितम् । भक्तियुक्तस्य दीनस्य निर्दोषस्य विशेषतः

ກະສັດກ່າວວ່າ: ແມ່ນແຕ່ຢ່າງນັ້ນກໍຕາມ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂໍໃຫ້ທ່ານກຳນົດຈຸດສິ້ນສຸດຂອງຄຳສາບແຊ່ງນີ້ໃຫ້ຂ້ອຍ ຕາມທີ່ທ່ານເຫັນສົມຄວນ—ໂດຍສະເພາະເພາະຂ້ອຍມີພັກຕິ, ກຳລັງທຸກທ້ອນ, ແລະບໍ່ມີຄວາມຜິດ।

Verse 23

दुर्वासा उवाच । यदा ते नंदिनी धेनुर्लिंगं बाणार्चितं पुरा । दर्शयिष्यति ते मुक्तिस्तदा तूर्णं भविष्यति

ດຸຣວາສາ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອນານດິນີ ໂຄຂອງເຈົ້າ ຈະສະແດງລິງຄະ ທີ່ບານະເຄີຍບູຊາໃນກ່ອນ ໃຫ້ເຈົ້າເຫັນ, ເມື່ອນັ້ນ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ (ມຸກຕິ) ຂອງເຈົ້າຈະບັງເກີດໂດຍໄວ।

Verse 24

एवमुक्त्वा स विप्रेन्द्रो जगाम निजमाश्रमम् । बभूव सोऽपि भूपालो व्याघ्रो रौद्रतमाकृतिः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ກໍໄປຍັງອາສຣົມຂອງຕົນ. ແລະກະສັດນັ້ນເອງກໍກາຍເປັນເສືອ ມີຮູບຮ່າງນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 25

नष्टस्मृतिस्ततस्तूर्णं दृष्ट्वा जंतून्पुरःस्थितान् । जघानोच्चाटितोन्यैश्च प्रविवेश महावनम्

ແລ້ວເມື່ອຄວາມຈື່ຈຳຂອງລາວສູນໄປ ລາວກໍ່ຮີບຮ້ອນໂຈມຕີສັດທັງຫຼາຍທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ; ຖືກຄົນອື່ນຂັບໄລ່ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນປ່າໃຫຍ່।

Verse 26

अथ ते मंत्रिणस्तस्य शापस्यातं महीपतेः । वांछतस्तस्य तद्राज्यं चक्रुरेव सुरक्षितम्

ແລ້ວບັນດາມົນຕີຂອງພະມະຫາກະສັດນັ້ນ ປາດຖະນາໃຫ້ຄຳສາບແຊ່ງສິ້ນສຸດ ຈຶ່ງຮັກສາອານາຈັກນັ້ນໃຫ້ປອດໄພຢ່າງດີ।

Verse 49

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये कलशेश्वराख्याने कलशनृपतेर्दुर्वाससः शापेन व्याघ्रत्वप्राप्तिवर्णनंनामैकोनपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ໃນ «ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນນາກະຣະຂັນດະທີ 6, ໃນມາຫາຕະມະຂອງເຂດສັກສິດ ສຣີຫາຏະເກສະວະຣະ, ໃນຕອນ «ກະລະເສສະວະຣະ», ບົດທີ 49 ຊື່ «ການພັນລະນາກະສັດກະລະສະໄດ້ຮັບສະພາບເປັນເສືອ ເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງດຸຣວາສະ» ຈົບລົງແລ້ວ।