Adhyaya 42

Verse 1

। सूत उवाच । विश्वामित्रसमुद्भूतं कुण्डं तत्रापरं शुभम् । संतिष्ठते द्विजश्रेष्ठाः सर्वकामप्रदायकम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ທີ່ນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຍັງມີສະນ້ຳສັກສິດອັນມົງຄຸນອີກແຫ່ງໜຶ່ງ ເກີດຈາກ ວິສວາມິຕຣະ, ຊຶ່ງໃຫ້ສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ.

Verse 2

तत्र चैत्रतृतीयायां कृते स्नाने भवेन्नरः । दिव्यरूपधरः साक्षात्कामोऽन्यो द्विजसत्तमाः

ທີ່ນັ້ນ ຖ້າຊາຍຜູ້ໜຶ່ງອາບນ້ຳໃນວັນຕິຖີທີສາມ ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ລາວຈະມີຮູບງາມດັ່ງເທວະ ປານດັ່ງເປັນ ກາມະ ອີກອົງໜຶ່ງ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ.

Verse 3

नारी वा श्रद्धयोपेता तत्र स्नात्वा प्रजावती । भवेत्सौभाग्यसंयुक्ता स्पृहणीयतमा क्षितौ

ຫຼືຖ້າແມ່ຍິງຜູ້ມີສັດທາ ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນາງຈະໄດ້ພອນມີລູກ ພ້ອມດ້ວຍໂຊກດີ ແລະເປັນທີ່ນິຍົມຊົມເຊີຍທີ່ສຸດໃນແຜ່ນດິນ।

Verse 4

ऋषय ऊचुः । तीर्थं तस्य मुनेस्तत्र कस्मिन्काले व्यवस्थितम् । निर्मलं केन निःशेषं वद त्वं सूतनंदन

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: ຕີຣຖະຂອງມຸນີນັ້ນ ຖືກສ້າງຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນເວລາໃດ? ແລະໂດຍເຫດໃດຈຶ່ງບໍລິສຸດສິ້ນເຊີງ? ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກເຮົາ ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ.

Verse 5

सूत उवाच । तत्रास्ति निर्झरः पूर्वं सामान्यो द्विजसत्तमाः । अवधूतो धरापृष्ठे माहात्म्येन व्यवस्थितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ໃນອະດີດມີນ້ຳພຸໜຶ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເປັນແຕ່ທຳມະດາ; ແຕ່ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ມັນໄດ້ຖືກຍົກຂຶ້ນສູງ ໂດຍມະຫາພຣະກຽດຂອງມັນທີ່ປາກົດ.

Verse 6

यत्र देवनदी गंगा स्वयमेव व्यवस्थिता । यस्यां स्नातः पुमान्सद्यः सर्वपापैः प्रमुच्यते

ເພາະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ—ແມ່ນ້ຳແຫ່ງເທວະ—ໄດ້ສະຖິດຢູ່ດ້ວຍຕົນເອງ; ແລະຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນນາງ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງໃນທັນທີ.

Verse 7

यस्तत्र कुरुते श्राद्धं पितॄनुद्दिश्य भावितः । तदक्षयं भवेच्छ्राद्धं पितॄणां तृप्तिकारकम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຜູ້ມີໃຈເລື່ອມໃສ ປະກອບພິທີສຣາດທະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເພື່ອອຸທິດແດ່ບັນພະບຸລຸດ, ສຣາດທະນັ້ນຈະເປັນອະຄະຍະ ບໍ່ສູນສິ້ນ ແລະເຮັດໃຫ້ປິຕຣະພໍໃຈ.

Verse 8

यत्किंचिद्दीयत दानं तस्मिंस्तीर्थवरे द्विजाः । हुतजप्यादिकं चैव तदनंतफलं भवेत्

ໂອ ພວກພຣາຫມັນ! ທານໃດໆທີ່ຖວາຍໃນຕີຣຖະອັນປະເສີດນັ້ນ—ທັງການບູຊາໄຟ, ການຈະປະ (ສວດມັນຕຣາ), ແລະພິທີອື່ນໆ—ຈະໃຫ້ຜົນບຸນອັນອະນັນຕະ.

Verse 9

कस्यचित्त्वथ कालस्य मृगी व्याधशराहता । प्रविष्टा सलिले तस्मिंस्तत्र पञ्चत्वमागता

ຕໍ່ມາໃນເວລາໜຶ່ງ ກວາງເພດຍິງຕົວໜຶ່ງຖືກລູກທະນູຂອງນາຍພານຍິງໄດ້ຮັບບາດເຈັບ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນນ້ຳນັ້ນ; ທີ່ນັ້ນນາງກໍເຖິງຄວາມຕາຍ.

Verse 10

चैत्रशुक्लतृतीयायां मध्याह्ने द्विजसत्तमाः । नक्षत्रे यमदैवत्ये मार्तंडस्य च वासरे

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ! ເຫດນັ້ນເກີດໃນເວລາທ່ຽງ ໃນວັນທີ 3 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນໄຈຕຣາ, ພາຍໃຕ້ນັກສັດທີ່ມີພຣະຍະມະເປັນເທວະປະທານ, ແລະໃນວັນຂອງມາຣຕັນດະ (ພຣະອາທິດ).

Verse 11

अथ तत्तोयमाहात्म्यान्मेनकानाम साऽभवत् । अप्सरास्त्रिदशेंद्रस्य समंताच्चारुहासिनी

ຕໍ່ມາ ໂດຍອານຸພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງນ້ຳສັກສິດນັ້ນ ນາງໄດ້ກາຍເປັນ “ເມນະກາ” ອັບສະຣາຂອງພຣະອິນທຣະ ຈອມເທວະທັງຫຼາຍ, ຍິ້ມງາມອ່ອນຫວານຢ່າງມີເສນ່ຫ໌.

Verse 12

स्मरमाणाऽथ सा तस्य प्रभावं वरवर्णिनी । तीर्थमागत्य सद्भक्त्या स्नानं तत्र समाचरत् । चैत्रशुक्लतृतीयायां यामर्क्षे सूर्यवासरे

ນາງຜູ້ງາມລ້ຳນັ້ນ ເມື່ອລະລຶກເຖິງອານຸພາບອັນອັດສະຈັນຂອງຕີຣຖະນັ້ນ ກໍມາຮອດຕີຣຖະດ້ວຍສັດທາບູຊາອັນແທ້ ແລະປະກອບການອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ—ໃນວັນທີ 3 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນໄຈຕຣາ, ພາຍໃຕ້ນັກສັດຂອງພຣະຍະມະ, ໃນວັນອາທິດ.

Verse 13

एकदा दिवसे तस्मिन्भ्रममाणो मुनीश्वरः । विश्वामित्र इति ख्यातस्तत्रायातस्तपोऽन्वितः

ມື້ໜຶ່ງ ໃນເວລານັ້ນ ພຣະມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລະດັບມຸນີ ຜູ້ມີນາມວ່າ ວິສວາມິດຣະ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ໃນຂະນະທ່ອງທ່ຽວ ພ້ອມດ້ວຍພະລັງຕະປະສະຍາ।

Verse 14

साऽपि स्वर्गात्समायाता देवतादर्शनार्थतः । पूजयित्वाथ तं देवं प्रस्थिता त्रिदिवं प्रति

ນາງກໍໄດ້ລົງມາຈາກສະຫວັນ ເພື່ອໄດ້ເຫັນພຣະເທວະ; ແລ້ວເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະເທວະນັ້ນແລ້ວ ນາງກໍອອກເດີນທາງກັບໄປສູ່ ຕຣິດິວະ (ໂລກສະຫວັນ) ອີກຄັ້ງ।

Verse 15

सा दृष्ट्वा तं मुनिं तत्र भ्रममाणमितस्ततः । यौवनस्थं सुरूपाढ्यं पंचबाणमिवापरम्

ນາງເຫັນມຸນີນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ທ່ອງໄປມາ; ຢູ່ໃນວັຍໜຸ່ມ ແລະງາມສົມບູນຢ່າງຫຼາຍ ດຸດດັ່ງພຣະປັນຈະບານ (ກາມະເທວະ) ອີກອົງໜຶ່ງ; ນາງຈຶ່ງຖືກຄວາມງາມນັ້ນດຶງດູດໃຈ।

Verse 16

व्रतप्रभावजैर्व्याप्तं तेजोभिर्भास्करं यथा । बाल्यात्प्रभृति चीर्णेन तपसा दग्धकिल्बिषम्

ພຣະເຕໂຈອັນເກີດຈາກອານຸພາບແຫ່ງວຣະຕະ ແຜ່ຊຶມປົກຄຸມທ່ານ ດຸດດັ່ງພຣະອາທິດ; ແລະດ້ວຍຕະປະສະຍາທີ່ປະພຶດມາແຕ່ເດັກ ບາບມົນທິນຂອງທ່ານຖືກເຜົາໃຫ້ມອດສິ້ນ।

Verse 17

सा तस्य दर्शनादेव कामबाणप्रपीडिता । सानंदाः सुरतार्थाय समीपं समुपाद्रवत्

ນາງເພີງແຕ່ເຫັນທ່ານກໍຖືກລູກສອນແຫ່ງກາມະທຳຮ້າຍ; ແລະດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ປາຖະໜາການຮ່ວມສົມາຄົມ ນາງກໍຮີບເຂົ້າໄປໃກ້ທ່ານ।

Verse 18

स दृष्ट्वाऽदृष्टपूर्वां तां मार्गपृच्छाकृते ततः । सम्मुखः प्रययौ तूर्णं प्रहृष्टेनांतरात्मना

ເມື່ອເຫັນນາງ—ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍເຫັນມາກ່ອນ—ລາວຮີບໄປພົບໜ້າ ດັ່ງຈະຖາມທາງ ແລະໃນໃຈກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 19

उवाच देशं तां पृच्छन्स्त्रीधर्मांश्च विशेषतः । शुभलाभोऽस्तु ते भद्रे मनसा कर्मणा गिरा

ລາວເວົ້າຖາມເຖິງຖິ່ນຖານນັ້ນ ແລະໂດຍພິເສດຖາມເຖິງທຳຂອງສະຕຣີວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ຂໍໃຫ້ລາບມົງຄຸນເກີດແກ່ເຈົ້າ ດ້ວຍໃຈ ດ້ວຍການກະທຳ ແລະດ້ວຍວາຈາ”।

Verse 20

सदैव वासुदेवस्य भक्तिश्चाव्यभिचारिणी । कच्चित्त्वं वर्तसे पुत्रि पतिपादपरायणा । चारित्रविनयोपेता सर्वदा प्रियवादिनी

“ເຈົ້າມີພັກຕິຕໍ່ວາສຸເທວະ (Vāsudeva) ຢູ່ເທື່ອງໆ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວບໍ? ໂອ ລູກສາວ, ເຈົ້າດຳລົງຊີວິດໂດຍມຸ່ງຮັບໃຊ້ຢູ່ທີ່ພະບາດຂອງຜົວ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມປະພຶດດີ ແລະຄວາມຖ່ອມຕົນ, ແລະເວົ້າວາຈາທີ່ນ່າຮັກຢູ່ເທື່ອງໆບໍ?”

Verse 21

कच्चित्त्वं सर्वदाभीष्टा पत्युर्दानैस्तथार्च्चनैः । बंधून्स्वमित्रवर्गं च तत्पुरः पृष्ठतोपि वा

“ເຈົ້າເຮັດໃຫ້ຜົວພໍໃຈຢູ່ເທື່ອງໆ ດ້ວຍການໃຫ້ທານ ແລະການບູຊາອາຣາທະນາບໍ? ແລະເຈົ້າກໍເຄົາລົບຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະຫມູ່ມິດຂອງລາວ ທັງຕໍ່ໜ້າລາວ ຫຼືແມ່ນຢູ່ລັບຫຼັງກໍດີບໍ?”

Verse 22

कच्चिद्भर्तरि संसुप्ते त्वं निशवशमेष्यसि । उत्थानमप्रबुद्धे च करोषि वरवर्णिनि

“ເມື່ອຜົວຫຼັບໄປແລ້ວ ເຈົ້າຈຶ່ງເຂົ້ານອນຕາມຄືນບໍ? ແລະກ່ອນທີ່ລາວຈະຕື່ນ, ໂອ ນາງຜູ້ຜິວພັນງາມ, ເຈົ້າລຸກຂຶ້ນ (ເພື່ອເລີ່ມໜ້າທີ່) ບໍ?”

Verse 23

कच्चित्प्रातः समुत्थाय करोषि गृहमार्जनम् । स्वयमेव वरारोहे मण्डनं चोपमण्डनम्

ເຈົ້າຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລ້ວກວາດຖູເຮືອນບໍ? ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົງ, ເຈົ້າແຕ່ງກາຍ ແລະຈັດເຄື່ອງນຸ່ງໃຫ້ຮຽບຮ້ອຍດ້ວຍຕົນເອງບໍ?

Verse 24

कच्चिदेवान्नमस्कृत्य गुरुं च तदनंतरम् । करोषि त्वं प्राणयात्रां दत्त्वान्नं शक्तितो जलम्

ເຈົ້າໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາເທວະດາ ແລ້ວຕໍ່ມານົບນ້ອມຄູບາອາຈານບໍ? ແລ້ວເຈົ້າຮັກສາການດຳເນີນຊີວິດ ໂດຍໃຫ້ອາຫານກ່ອນ ແລະໃຫ້ນ້ຳຕາມກຳລັງບໍ?

Verse 25

कच्चिदस्तंगते सूर्ये नान्नमश्नासि भाभिनि । अदत्त्वा वा स्वभृत्येभ्यः साधुभ्यश्च विशेषतः

ເມື່ອຕາເວັນຕົກແລ້ວ ໂອ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, ເຈົ້າຫຼີກລ້ຽງບໍ່ກິນອາຫານບໍ? ໂດຍສະເພາະ ບໍ່ກິນກ່ອນທີ່ຈະໃຫ້ແກ່ຜູ້ພຶ່ງພາຂອງຕົນ ແລະແກ່ສາທຸຊົນບໍ?

Verse 26

कच्चित्पिबसि पानीयं सप्तवारविशोधितम् । निबिडेन स्ववस्त्रेण पालयंती जलोद्भवान्

ເຈົ້າດື່ມນ້ຳທີ່ກັ່ນກອງຊຳລະແລ້ວເຈັດຄັ້ງບໍ? ໂດຍກອງຜ່ານຜ້າໜາຢ່າງລະມັດລະວັງ ເພື່ອປົກປ້ອງສັດນ້ອຍໆທີ່ເກີດໃນນ້ຳ.

Verse 27

कच्चिद्दयासमोपेता गात्रक्लेशकरानपि । यूकामत्कुणदंशादीन्पुत्रवत्परिरक्षसि

ເຈົ້າມີໃຈເມດຕາກະລຸນາບໍ, ແລະແມ່ນແຕ່ສັດທີ່ເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍລຳຄານ—ເຊັ່ນ ເຫົາ, ແມງ, ຍຸງກັດ ແລະອື່ນໆ—ກໍຍັງປົກປ້ອງເຫມືອນລູກຂອງຕົນບໍ?

Verse 28

कच्चित्साधुमुखान्नित्यं शिवधर्मं सुभक्तितः । शृणोषि भक्तितो भद्रे प्रकरोषि च सादरम्

ໂອ ຜູ້ມີພອນ, ເຈົ້າໄດ້ຟັງເປັນນິດ ດ້ວຍສັດທາອັນບໍລິສຸດ ພຣະທຳຂອງພຣະສິວະ ຈາກປາກຂອງສາທຸຊົນ ແລະປະພຶດຕາມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບບໍ?

Verse 29

क्वचिच्छ्रुत्वाऽगमं पुण्यं प्रकरोषि च पूजनम् । शास्त्रस्य वाचकस्यापि व्याख्यातुश्च विशेषतः

ແລະເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳສອນອາຄະມະອັນສັກສິດແລະເປັນບຸນ ເຈົ້າໄດ້ກະທຳພິທີບູຊາບໍ—ເຄົາລົບທັງຜູ້ອ່ານຄຳພີ ແລະໂດຍພິເສດຜູ້ອະທິບາຍຄວາມ?

Verse 30

कच्चित्पुराणशास्त्राणि प्रणीतानि जनेश्वरैः । संलेख्याक्षररम्याणि साधुभ्यः संप्रयच्छसि

ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົງ, ເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ຄຳພີປຸຣານະ ທີ່ບັນດາກະສັດໃຫຍ່ຮຽບຮຽງໄວ້ ຖືກຄັດລອກໃຫ້ອັກສອນງາມນ່າຊົມ ແລ້ວມອບໃຫ້ແກ່ຜູ້ດີງາມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບເປັນທານບໍ?

Verse 31

यः श्रुत्वा सर्व शास्त्राणि निष्क्रयं न प्रयच्छति । शास्त्रचौरः स विज्ञेयो न चैवाप्नोति तत्फलम्

ຜູ້ໃດຟັງຄຳພີທັງປວງ ແຕ່ບໍ່ມອບຄ່າຄູ ຫຼືຄ່າຕອບແທນອັນຄວນ ຜູ້ນັ້ນຄວນຮູ້ວ່າເປັນ “ໂຈນແຫ່ງຄຳພີ” ແລະບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງການຮຽນນັ້ນເລີຍ.

Verse 32

कच्चिच्छिवालये नृत्यगीतवाद्यादिकाः क्रियाः । बलिपूजोपहारांश्च त्वं करोषि च शक्तितः

ເຈົ້າໄດ້ກະທຳຕາມກຳລັງ ໃນວິຫານພຣະສິວະ ພິທີບູຊາເຊັ່ນ ຟ້ອນລຳ, ຮ້ອງເພງ, ດົນຕີ ແລະການຖວາຍບູຊາ—ບະລິ, ປູຊາ, ແລະອຸປະຫາຣະອື່ນໆ ບໍ?

Verse 33

कच्चित्प्रावरणं वस्त्रं सुभगे सर्वमेव च । संप्रयच्छसि साधुभ्यः प्रणिपातपुरःसरम्

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ເຈົ້າໄດ້ຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະ ຜ້າຄຸມທຸກຊະນິດ ແກ່ຜູ້ດີມີສິນ ໂດຍເລີ່ມດ້ວຍການກົ້ມກາບບູຊາບໍ?

Verse 34

वृथा पर्यटनं नित्यं कच्चिन्न परमंदिरे । त्वं करोषि विशालाक्षि विशेषेण निशागमे

ໂອ ນາງຕາກວ້າງ, ເຈົ້າຫຼີກເວັ້ນການເດີນພະເນຈອນໂດຍບໍ່ມີເປົ້າໝາຍທຸກມື້ ຢູ່ນອກເຂດສັກສິດຂອງວິຫານໃຫຍ່—ໂດຍສະເພາະຍາມຄ່ຳຄືນ—ບໍ?

Verse 35

कच्चिन्नाश्नासि भद्रे त्वं स्वभर्तरि बुभुक्षिते । आज्ञाभंगं प्रयत्नेन कच्चित्तत्र प्ररक्षसि

ໂອ ນາງຜູ້ດີ, ເມື່ອສາມີຂອງເຈົ້າຫິວ ເຈົ້າຫຼີກເວັ້ນການກິນບໍ? ແລະ ເຈົ້າລະວັງຢ່າງພາກພຽນບໍໃຫ້ຝ່າຝືນຄຳສັ່ງອັນຊອບທຳຂອງລາວບໍ?

Verse 36

कच्चित्प्रकुपिते कांते नोत्तराणि प्रयच्छसि । तस्यकोपप्रणाशार्षं प्रियं कच्चिच्च जल्पसि

ເມື່ອຄູ່ຮັກຂອງເຈົ້າໂກດ, ເຈົ້າຫຼີກເວັ້ນການຕອບກັບດ້ວຍຄຳແຂງຄົມບໍ? ແລະ ເຈົ້າເວົ້າແຕ່ຄຳທີ່ນ່າພໍໃຈ ເໝາະສົມທີ່ຈະລະງັບຄວາມໂກດຂອງລາວບໍ?

Verse 37

कच्चित्त्वं प्रोषिते कांते मलिनांबरधारिणी । जायसे च तथा दीना विवर्णवदना कृशा

ເມື່ອຄູ່ຮັກຂອງເຈົ້າໄປຢູ່ໄກ, ເຈົ້າກາຍເປັນຜູ້ນຸ່ງຜ້າເປື້ອນ ດ້ວຍຄວາມເສົ້າໝອງ, ໜ້າຊີດ ແລະ ຜອມລົງບໍ?

Verse 39

कच्चिन्मंदिरपृष्ठे त्वं न धत्से भिन्नभाजनम् । उच्छिष्टं वा जनैस्त्यक्तमपि कार्योपकारकम्

ເຈົ້າຫຼີກລ້ຽງບໍ່ໃຫ້ວາງຢູ່ຫຼັງວິຫານ ພາຊະນະແຕກຫັກ ຫຼື ອາຫານເຫຼືອທີ່ຜູ້ຄົນຖິ້ມໄວ້ ແມ່ນວ່າອາດຈະເປັນປະໂຫຍດຕໍ່ວຽກບາງຢ່າງກໍຕາມບໍ?

Verse 40

कच्चिन्न कुरुषे मैत्रीं बंधकीभिः समं शुभे । धात्रीभिर्मालिकस्त्रीभी रजकीभिश्च भामिनि

ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ, ເຈົ້າຫຼີກລ້ຽງບໍ່ໃຫ້ຜູກມິດສະນິທກັບນາງຄະນິກາ, ກັບແມ່ນົມ, ກັບເມຍຂອງຜູ້ຂາຍພວງດອກໄມ້, ແລະກັບນາງຊັກຜ້າ ໂອ ນາງຜູ້ໃຈຮ້ອນບໍ?

Verse 41

कञ्चिद्दधासि नित्यं त्वं मुखं कुंकुमरंजितम् । शिरः पुष्पसमाकीर्णं नेत्रे कज्जलरंजिते

ເຈົ້າປະດັບໃບໜ້າໃຫ້ແດງດ້ວຍກຸງກຸມຢູ່ເປັນນິດ; ຫົວຂອງເຈົ້າຖືກໂຮມດ້ວຍດອກໄມ້, ແລະດວງຕາທັງສອງຖືກຍ້ອມດ້ວຍກາຈະລາໃຫ້ດຳ.