Adhyaya 271

Verse 1

सूत उवाच । अथान्यदपि तत्रास्ति सुपुण्यं लिंगसप्तकम् । येनार्चितेन दृष्टेन पूजितेन विशेषतः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຍັງມີອີກຢ່າງໜຶ່ງ ຢູ່ທີ່ນັ້ນມີລິງຄະ 7 ອົງ ອັນເປັນບຸນຍິ່ງ. ຜູ້ໃດບູຊາ, ໄດ້ເຫັນ, ແລະໂດຍພິເສດໄດ້ນົບນ້ອມດ້ວຍປູຊາ (pūjā) ຈະໄດ້ບຸນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 2

दीर्घायुर्जायते मर्त्यः सर्वरोगविवर्जितः । मार्कण्डेश्वर इत्युक्तस्तत्र देवो महेश्वरः

ມະນຸດໄດ້ອາຍຸຍືນ ແລະພົ້ນຈາກໂລກພະຍາດທັງປວງ. ທີ່ນັ້ນ ພຣະມະເຫສະວະຣະ ຖືກເອີ້ນວ່າ «ມາຣະກັນເຑສະວະຣະ».

Verse 3

इन्द्रद्युम्नेश्वरोऽन्यस्तु सर्वपापहरो हरः । पालेश्वरस्तथा चैव सर्वव्याधिविनाशनः

ອີກອົງໜຶ່ງແມ່ນ «ອິນທຣະດຍຸມເນສະວະຣະ»—ພຣະຫະຣະ ຜູ້ຊຳລະບາບທັງປວງ. ແລະ «ປາເລສະວະຣະ» ກໍເປັນຜູ້ທຳລາຍໂລກພະຍາດທັງປວງ.

Verse 4

ततो घंटशिवः ख्यातो यो घंटेन प्रतिष्ठितः । कलशेश्वरसंज्ञस्तु वानरेश्वरसंयुतः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນມີ «ຆັນຏະຊິວະ» ອັນໂດ່ງດັງ ຜູ້ຖືກປະດິດສະຖາປະນາໂດຍກະດິ່ງ. ແລະອີກອົງໜຶ່ງມີນາມ «ກະລະເສສະວະຣະ» ຜູ້ສຳພັນກັບ «ວານະເຣສະວະຣະ».

Verse 5

ईशान शिव इत्युक्तस्तत्र क्षेत्रेश्वरेश्वरः । पूजितो मानवैर्भक्त्या कामान्यच्छत्यमानुषान्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເຂດສັກສິດ ຖືກເອີ້ນວ່າ «ອີສານ ຊິວະ» ເປັນພຣະກະເສດຣະເອສະວະຣະ. ເມື່ອມະນຸດບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ພຣະອົງປະທານຄວາມປາຖະໜາທີ່ເກີນກວ່າຂອບເຂດມະນຸດທົ່ວໄປ.

Verse 6

वांछितान्मनसा सर्वान्कलिकालेऽपि संस्थिते

ຄວາມປາຖະໜາທັງປວງທີ່ໃຈປາດຖະນາ ແມ່ນແມ່ນໃນຍຸກກະລິກໍຕາມ—

Verse 7

ऋषय ऊचुः । कोऽयं मार्कंडसंज्ञस्तु येन लिंगं प्रतिष्ठितम् । इन्द्रद्युम्नो महीपालः कतमो वद सूतज

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດຊື່ ມາຣກັນດະ ຜູ້ທີ່ໄດ້ປະຕິສະຖາປະນາ ລິງຄະ? ແລະ ອິນດຣະດຍຸມນະ ກະສັດຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນ ແມ່ນໃຜ? ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ ຈົ່ງບອກເຮົາ»។

Verse 8

तथा पालकनामा च येनायं स्थापितो हरः । तथा यो घण्टसंज्ञस्तु कस्मिञ्जातः स चान्वये

«ແລະອີກ ຜູ້ທີ່ຊື່ ປາລະກະ ຜູ້ໄດ້ປະຕິສະຖາປະນາ ພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ອົງນີ້ ແມ່ນໃຜ? ແລະຜູ້ທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ຄັນຕະ’ ນັ້ນ ເກີດໃນສາຍຕະກູນໃດ?»

Verse 9

कलशाख्यस्तु यः ख्यातो वानरेण समन्वितः । ईशानोप्यखिलं ब्रूहि परं नःकौतुकं स्थितम्

«ຜູ້ທີ່ມີຊື່ສຽງວ່າ ‘ກະລະສະ’ ແລະມີຄວາມກ່ຽວພັນກັບວານອນ (ລີງ) — ໂອ ອີສານະ ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງທຸກຢ່າງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ; ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຮົາ»។

Verse 10

यतोऽत्र जायते श्रेयः पुनः पुंसां प्रकीर्तय । यैरेतैः स्थापिता देवाः क्षेत्रेऽस्मिन्मानवोत्तमैः

«ຈົ່ງປະກາດອີກຄັ້ງວ່າ ໃນສະຖານທີ່ນີ້ ຄວາມເກີດຂຶ້ນແຫ່ງຄວາມດີສູງສຸດແກ່ມະນຸດເປັນຢ່າງໃດ; ແລະໂດຍບຸກຄົນຜູ້ປະເສີດໃດ ເທວະເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງຖືກປະຕິສະຖາປະນາໃນກະເສດອັນສັກສິດນີ້»។

Verse 11

तथा तेषां समाचारं प्रभावं चैव सूतज । दानं वापि यथाकालं मंत्रांश्च विस्तराद्वद

«ແລະອີກ ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ ຈົ່ງເວົ້າຢ່າງລະອຽດເຖິງຂໍ້ປະພຶດທີ່ຄວນປະຕິບັດ ແລະພະລັງອັນສັກສິດຂອງພວກເຂົາ; ພ້ອມທັງທານຕາມການເວລາ ແລະມັນຕຣາທັງຫຼາຍ ຈົ່ງກ່າວໃຫ້ກວ້າງຂວາງ»។

Verse 12

सूत उवाच । अहं वः कीर्तयिष्यामि कथामेतां पुरातनीम् । कथितां भर्तृयज्ञेन आनर्ताधिपतेः स्वयम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກເລົ່າແກ່ທ່ານທັງຫຼາຍ ເລື່ອງເກົ່າແກ່ນີ້—ທີ່ພະພຣະຕຣິຍະຍັດຍະ ຈອມເມືອງອານຣະຕາ ໄດ້ເວົ້າເອງ»।

Verse 13

श्रुतयापि यया मर्त्यो दीर्घायुर्जायतेनरः । नापमृत्युमवाप्नोति कथंचित्तत्प्रभावतः

«ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຟັງພຽງຢ່າງດຽວ ມະນຸດກໍໄດ້ອາຍຸຍືນ; ດ້ວຍອານຸພາບຂອງມັນ ບໍ່ພົບຄວາມຕາຍກ່ອນເວລາແຕ່ຢ່າງໃດ»।

Verse 14

यो मार्कंड इति ख्यातः प्रथमं परिकीर्तितः । संभूतिस्तस्य संप्रोक्ता युष्माकं पापनाशिनी

«ຜູ້ທີ່ມີນາມລືອຊາວ່າ ມາຣະກັນດະ ຈະຖືກກ່າວເຖິງກ່ອນ; ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍກຳເນີດຂອງທ່ານ—ເປັນເລື່ອງທີ່ລ້າງບາບຂອງພວກທ່ານ»।

Verse 15

इंद्रद्युम्नं प्रवक्ष्यामि सांप्रतं मुनिसत्तमाः । यद्वंशो यत्प्रभावश्च सर्वभूपालमानितः

«ບັດນີ້ ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງ ອິນດຣະດຸມນະ—ທັງວົງສາ ແລະອານຸພາບຂອງທ່ານ ທີ່ບັນດາກະສັດທັງປວງນັບຖື»।

Verse 16

इंद्रद्युम्नो महीपाल आसीत्पूर्वं द्विजोत्तमाः । ब्राह्मण्यश्च शरण्यश्च साधुलोकप्रपालकः । यज्वा दानपतिर्दक्षः सर्वभूतहिते रतः

«ອິນດຣະດຸມນະ ເຄີຍເປັນກະສັດຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ. ທ່ານເຄົາລົບພຣາຫມະນ, ເປັນທີ່ພຶ່ງພາ, ປົກປ້ອງຜູ້ດີ. ທ່ານປະກອບຍັດຍະ, ເປັນຈອມໃນການໃຫ້ທານ, ຊໍານານໃນການງານ, ແລະຍິນດີໃນປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ»។

Verse 17

न दुर्भिक्षं न च व्याधिर्न च चौरकृतं भयम् । तस्मिञ्छासति धर्मज्ञे आसील्लोकस्य कस्यचित्

ໃນຍາມທີ່ພະຣາຊາຜູ້ຮູ້ທຳມະປົກຄອງ ໃນອານາຈັກນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມອົດຢາກ ບໍ່ມີໂລກໄພ ແລະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກໂຈນ ສຳລັບໃຜເລີຍ।

Verse 18

यथैव वर्षतो धारा यथा वा दिवि तारकाः । गंगायां सिकता यद्वत्संख्यया परिवर्जिताः

ດັ່ງສາຍນ້ຳຝົນທີ່ຕົກລົງ ຫຼືດາວໃນຟ້າ ຫຼືເມັດຊາຍໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ທີ່ນັບບໍ່ໄດ້—ສິ່ງນັ້ນກໍຫາຈຳນວນບໍ່ໄດ້ເຊັ່ນກັນ।

Verse 19

तद्वत्तेन कृता यज्ञाः सर्वे संपूर्णदक्षिणाः । अग्निष्टोमोऽतिरात्रश्च उक्थः षोडशिकास्तथा

ດັ່ງນັ້ນ ພະອົງໄດ້ກະທຳຍັດທັງປວງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແຕ່ລະພິທີພ້ອມດ້ວຍທັກສິນາ (ຄ່າບູຊາແກ່ພຣາຫມະ) ຢ່າງຄົບຖ້ວນ: ອັກນິສໂຕມ, ອະຕິຣາຕຣະ, ອຸກຖະຍະ ແລະ ໂສດະສີ ເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 20

सौत्रामण्याऽथ पशवश्चातुर्मास्या द्विजोत्तमाः । वाजपेयाश्वमेधाश्च राजसूया विशेषतः

ແລະຍັງມີພິທີ ໂສຕຣາມະນີ, ພິທີບູຊາປະສຸ (ສັດບູຊາ), ແລະພິທີຈາຕຸຣມາສະຍະຕາມລະດູ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ—ພ້ອມທັງ ວາຊະເປຍ, ອັດສະວະເມດະ, ແລະໂດຍພິເສດ ຣາຊະສູຍະ ກໍໄດ້ກະທຳ।

Verse 21

पौण्डरीकास्तथैवान्ये श्रद्धापूतेन चेतसा

ເຊັ່ນດຽວກັນ ພິທີເປົານດະຣີກະ ແລະພິທີອື່ນໆອີກຫຼາຍ ກໍໄດ້ກະທຳ ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ບໍລິສຸດດ້ວຍສັດທາ।

Verse 22

तेन दानानि दत्तानि तीर्थेषु च विशेषतः । मिष्टान्नानि द्विजेंद्राणां दक्षिणासहितानि च

ໂດຍທ່ານນັ້ນ ໄດ້ຖວາຍທານຫຼາຍປະການ ໂດຍພິເສດຢູ່ຕາມຕີຣະຖານສັກສິດ; ແລະໄດ້ຖວາຍອາຫານຫວານແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ພ້ອມດ້ວຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຕາມຄວນ.

Verse 23

न तदस्ति धरापृष्ठे नगरं पत्तनं तथा । तीर्थं वा यत्र नो तस्य विद्यते त्रिदशालयः

ໃນພື້ນພິພົບນີ້ ບໍ່ມີເມືອງ ຫຼື ນະຄອນຕະຫຼາດໃດໆ; ແມ່ນກະທັ້ງຕີຣະຖານໃດໆ ກໍບໍ່ມີບ່ອນທີ່ບໍ່ພົບສະຖານສັກສິດຂອງທ່ານ ອັນເປັນທີ່ພັກຂອງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 24

तेन कन्यासहस्राणि अच्युतान्यर्बुदानि च । ब्राहमणेभ्यः प्रदत्तानि ब्राह्मणानां धनार्थिनाम्

ໂດຍທ່ານນັ້ນ ໄດ້ຖວາຍກັນຍານັບພັນເປັນທານ ແລະຖວາຍຊັບສົມບັດຫຼາຍຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້ອີກດ້ວຍ—ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຂັດສົນເງິນທອງ.

Verse 25

दशमीदिवसे तस्य रात्रौ च गजपृष्ठिगः । दुन्दुभिस्ताड्यमानस्तु बभ्राम सकलं पुरम्

ໃນວັນທະສະມີຂອງທ່ານ ແລະໃນຍາມຄ່ຳຄືນດ້ວຍ ທ່ານໄດ້ຂຶ້ນນັ່ງເທິງຫຼັງຊ້າງ; ເມື່ອກອງດຸນດຸບີຖືກຕີ ທ່ານໄດ້ວຽນຊົມທົ່ວທັງເມືອງ.

Verse 26

प्रत्यूषे वैष्णवं भावि पापहारि च वासरम् । उपवासः प्रकर्त्तव्यो मुक्त्वा वृद्धं च बालकम् । अन्यथा निग्रहिष्यामि भोजनं यः करिष्यति

ໃນຍາມຮຸ່ງອອກ ທ່ານໄດ້ປະກາດວ່າ: “ມື້ອື່ນເປັນວັນໄວສະນະວະ (Vaiṣṇava) ເປັນວັນຊຳລະບາບ. ຈົ່ງຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ເວັ້ນແຕ່ຄົນເຖົ້າແລະເດັກນ້ອຍ. ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ຜູ້ໃດກິນອາຫານ ຂ້ອຍຈະລົງໂທດ.”

Verse 27

इंद्रद्युम्नः स राजर्षिस्तदा विष्णोः प्रसादतः । तेनैव स्वशरीरेण ब्रह्मलोकं तदा गतः

ໃນເວລານັ້ນ ຣາຊະຣິສິ ອິນດຣະດຍຸມນະ ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງ ພຣະວິສນຸ ໄດ້ໄປຮອດ ພຣະພຣົມໂລກ ດ້ວຍກາຍເດີມຂອງຕົນນັ້ນເອງ।

Verse 28

तत्र कल्पसहस्रांते स प्रोक्तो ब्रह्मणा स्वयम् । इंद्रद्युम्न धरां गच्छ न स्थातव्यं त्वयाऽधुना

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອສິ້ນສຸດພັນກັລປະ ພຣະພຣົມໄດ້ກ່າວກັບລາວດ້ວຍພຣະອົງເອງວ່າ: «ອິນດຣະດຍຸມນະ ຈົ່ງໄປສູ່ແຜ່ນດິນ; ບັດນີ້ ເຈົ້າບໍ່ຄວນຢູ່ທີ່ນີ້»।

Verse 29

इंद्रद्युम्न उवाच । कस्माच्च्यावयसे ब्रह्मन्निजलोकाद्द्रुतं हि माम् । अपापमपि देवेश तथा मे वद कारणम्

ອິນດຣະດຍຸມນະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະພຣົມເຈົ້າ, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຂັບໄລ່ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຮວດເລັວຈາກໂລກຂອງພຣະອົງ? ໂອ ຈອມເທວະ, ແມ່ນຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີບາບ ກໍຂໍໃຫ້ກ່າວເຫດຜົນໃຫ້ແຈ້ງແທ້»।

Verse 30

श्रीब्रह्मोवाच । तव कीर्तिसमुच्छेदः संजातोऽद्य धरातले । यावत्कीर्तिर्धरापृष्ठे तावत्स्वर्गे वसेन्नरः

ພຣະພຣົມອົງສິຣີ ກ່າວວ່າ: «ມື້ນີ້ ໃນແຜ່ນດິນ ສາຍຕໍ່ແຫ່ງກຽດຊື່ຂອງເຈົ້າຖືກຕັດຂາດແລ້ວ. ຕາມທີ່ກຽດຊື່ຍັງຄົງຢູ່ເທິງໜ້າແຜ່ນດິນ ຜູ້ນັ້ນກໍພັກຢູ່ໃນສະຫວັນເທົ່ານັ້ນ»។

Verse 31

एतस्मात्कारणाल्लोकाः स्वनामांकानि चक्रिरे । वापीकूपतडागानि देवतायतनानि च

ດ້ວຍເຫດນີ້ແຫຼະ ຜູ້ຄົນຈຶ່ງສ້າງງານອະນຸສອນທີ່ຕິດຊື່ຂອງຕົນ—ບໍ່ນ້ຳຂັ້ນບັນໄດ, ບໍ່ນ້ຳ, ໜອງນ້ຳ, ແລະວິຫານເປັນທີ່ສະຖິດຂອງເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 32

तस्माद्गच्छ धरापृष्ठं स्वां कीर्तिं नूतनां कुरु । यदि वांछसि लोकेऽस्मिन्मामके वसतिं चिरम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປສູ່ຜິວໜ້າແຜ່ນດິນ ແລະຟື້ນຟູກຽດຊື່ຂອງເຈົ້າດ້ວຍກຸສົນກຳໃໝ່. ຖ້າເຈົ້າປາຖະໜາຢູ່ດົນໃນໂລກຂອງຂ້າ (ສະວັນ) ນີ້ ນີ້ແມ່ນທາງ.

Verse 33

अथात्मानं स राजेंद्रो यावत्पश्यति तत्क्षणात् । तावत्प्राप्तं धरापृष्ठे कांपिल्य नगरं प्रति

ແລ້ວພຣະຣາຊາເຈົ້າແຫ່ງບັນດາກະສັດ ເມື່ອຮູ້ຕົນໃນທັນທີ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ກໍພົບວ່າຕົນໄດ້ມາຮອດຜິວໜ້າແຜ່ນດິນ ໃກ້ນະຄອນກາມປິລຍາ.

Verse 34

अथ पप्रच्छ लोकान्स किमेतन्नगरं स्मृतम् । कोऽयं देशः कोऽत्र राजा किं पुरं नगरं च किम्

ແລ້ວພຣະອົງຖາມຊາວເມືອງວ່າ: “ນະຄອນນີ້ເອີ້ນວ່າຫຍັງ? ດິນແດນນີ້ແມ່ນດິນແດນໃດ? ຜູ້ເປັນກະສັດຢູ່ນີ້ແມ່ນໃຜ? ແລະ ‘pura’ ໝາຍວ່າຫຍັງ, ‘nagara’ ໝາຍວ່າຫຍັງ?”

Verse 35

ते तमूचुः परं चैतत्कांपिल्यमिति विश्रुतम् । आनर्तनामा देशोऽयं राजात्र पृथिवीजयः

ພວກເຂົາກ່າວກັບພຣະອົງວ່າ: “ນະຄອນນີ້ມີຊື່ສຽງວ່າ ກາມປິລຍາ. ດິນແດນນີ້ເອີ້ນວ່າ ອານັຣຕະ, ແລະກະສັດຢູ່ນີ້ຊື່ ປຣິຖະວີຈະຍະ.”

Verse 36

को भवान्किमिहायातः किंचित्कार्यं वदस्व नः

“ເຈົ້າແມ່ນໃຜ ແລະມາທີ່ນີ້ເພາະຫຍັງ? ຈົ່ງບອກກິດທຸລະຂອງເຈົ້າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ.”

Verse 37

इंद्रद्युम्न उवाच इंद्रद्युम्नो महीपालः पुरासीद्रोचके पुरे । देशे वैजरुके पूर्वं स देशः क्व च तत्पुरम्

ອິນທຣະດຸມນະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້າແມ່ນອິນທຣະດຸມນະ ກະສັດແຫ່ງພື້ນດິນ. ໃນກ່ອນຂ້າຢູ່ເມືອງ ໂຣຈະກະ ໃນແດນ ໄວຈະຣຸກ. ບັດນີ້ແດນນັ້ນຢູ່ໃສ ແລະເມືອງນັ້ນຢູ່ໃສ?»

Verse 38

जना ऊचुः । न वयं तत्पुरं विद्मो न देशं न च भूपतिम् । इन्द्रद्युम्नाभिधानं च यं त्वं पृच्छसि भद्रक

ຊາວບ້ານກ່າວວ່າ: «ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ເມືອງນັ້ນ ບໍ່ຮູ້ແດນນັ້ນ ແລະບໍ່ຮູ້ກະສັດນັ້ນ. ຊື່ ‘ອິນທຣະດຸມນະ’ ທີ່ທ່ານຖາມ ພວກເຮົາກໍບໍ່ຮູ້, ທ່ານຜູ້ດີ»

Verse 39

इंद्रद्युम्न उवाच । चिरायुरस्ति कोऽप्यत्र यस्तं वेत्ति महीपतिम् । देशं वा तत्पुरं वापि तन्मे वदथ मा चिरम्

ອິນທຣະດຸມນະ ກ່າວວ່າ: «ທີ່ນີ້ມີຜູ້ໃດອາຍຸຍືນ ທີ່ຮູ້ຈັກກະສັດນັ້ນ—ຮູ້ແດນຂອງພຣະອົງ ຫຼືແມ່ນເມືອງຂອງພຣະອົງກໍດີ? ຈົ່ງບອກຂ້າໃນບັດນີ້ ຢ່າຊ້າ»

Verse 40

जना ऊचुः । सप्तकल्पस्मरो नाम मार्कंडेयो महामुनिः । श्रूयते नैमिषारण्ये तं गत्वा पृच्छ वेत्स्यसि

ຊາວບ້ານກ່າວວ່າ: «ມີມະຫາມຸນີ ມາຣະກັນເດຍ ຜູ້ມີນາມວ່າ ‘ຜູ້ຈື່ຈຳເຈັດກັລປະ’. ເຂົາເວົ້າກັນວ່າທ່ານພຳນັກຢູ່ໃນໄນມິສາຣັນຍະ. ໄປຫາທ່ານແລ້ວຖາມ ແລ້ວທ່ານຈະຮູ້»

Verse 41

अथासौ सत्वरं गत्वा व्योममार्गेण तं मुनिम् । पप्रच्छ प्रणिपत्योच्चैर्नैमिषारण्यमाश्रितम्

ແລ້ວພຣະອົງກໍຮີບໄປ ໂດຍເດີນທາງຕາມທາງເວຫາ ເຂົ້າໄປຫາມຸນີນັ້ນ ຜູ້ພຳນັກຢູ່ໃນໄນມິສາຣັນຍະ. ພຣະອົງກໍກົ້ມກາບລົງ ແລ້ວຖາມດ້ວຍສຽງດັງ

Verse 42

इंद्रद्युम्नेति वै भूपस्त्वया दृष्टः श्रुतोऽथ वा । चिरायुस्त्वं श्रुतोऽस्माभिः पृच्छामस्तेन सन्मुने

“ພະຣາຊາ ອິນດຣະດຍຸມນະ” ນັ້ນ ທ່ານເຄີຍເຫັນ ຫຼື ເຄີຍໄດ້ຍິນບໍ? ພວກເຮົາໄດ້ຍິນວ່າທ່ານອາຍຸຍືນ ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ພວກເຮົາຈຶ່ງຖາມທ່ານ។

Verse 43

श्रीमार्कंडेय उवाच सप्तकल्पांतरे भूपो न दृष्टो न मया श्रुतः । इंद्रद्युम्नाभिधानोऽत्र तत्र किं नु वदामि ते

ພຣະສີມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຕະຫຼອດເຈັດກັລປະ ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍເຫັນ ແລະບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນ ກ່ຽວກັບພະຣາຊາຜູ້ໃດໃນທີ່ນີ້ຊື່ ‘ອິນດຣະດຍຸມນະ’. ແລ້ວຂ້ອຍຈະກ່າວຫຍັງໃຫ້ທ່ານໄດ້?”

Verse 44

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा निराशः स महीपतिः । वैराग्यं परमं गत्वा मरणे कृतनिश्चयः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ພະຣາຊາກໍໝົດຫວັງ. ພຣະອົງເຂົ້າສູ່ວິຣາກະອັນສູງສຸດ ແລະຕັດສິນໃຈຕໍ່ຄວາມຕາຍ.

Verse 45

तेन चानीय दारूणि प्रज्वाल्य च हुताशनम् । प्रवेष्टुकामः स प्रोक्त इन्द्रद्युम्नो महीपतिः

ຕໍ່ມາ ພະອົງນໍາໄມ້ຟືນມາ ແລະຈຸດໄຟໃຫ້ລຸກໂຊນ. ພະຣາຊາ—ອິນດຣະດຍຸມນະ—ນັ້ນ ຖືກກ່າວວ່າປາຖະໜາຈະເຂົ້າໄປໃນໄຟ.

Verse 46

त्वया चात्र न कर्तव्यमहं ते मित्रतां गतः । नाशयिष्यामि ते मृत्युं यद्यपि स्यान्महत्तरम्

“ທ່ານບໍ່ຄວນເຮັດສິ່ງນີ້ໃນທີ່ນີ້. ຂ້ອຍໄດ້ເປັນມິດຂອງທ່ານແລ້ວ. ຂ້ອຍຈະຂັດຂວາງຄວາມຕາຍຂອງທ່ານ ແມ່ນແຕ່ມັນຈະນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ.”

Verse 47

नीरोगोऽसि सुभव्योऽसि कस्मान्मृत्युं प्रवांछसि । वद मे कारणं मृत्योः प्रतीकारं करोमि ते

“ເຈົ້າປອດໂລກ; ເຈົ້າມີພອນ ແລະ ມີສິຣິມົງຄຸນ. ເປັນຫຍັງຈຶ່ງປາຖະໜາຄວາມຕາຍ? ຈົ່ງບອກເຫດແຫ່ງຄວາມປາຖະໜານັ້ນ; ຂ້ອຍຈະຈັດຢາແກ້ໃຫ້ເຈົ້າ”។

Verse 48

इंद्रद्युम्न उवाच । चिरायुर्मे भवान्प्रोक्तः कांपिल्यपुरवासिभिः । तेनाहं तव पार्श्वेऽत्र समायातो महामुने

ອິນດຣະດຸມນະ ກ່າວວ່າ: “ຊາວເມືອງກາມປິລຍະປຸຣະ ໄດ້ບອກຂ້ອຍວ່າ ທ່ານເປັນຜູ້ມີອາຍຸຍືນ. ເພາະສະນັ້ນ ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຂ້ອຍຈຶ່ງມາຮອດຂ້າງທ່ານທີ່ນີ້.”

Verse 49

इंद्रद्युम्नोद्भवां वार्तां त्वं वदिष्यसि सन्मुने । मत्कीर्तिर्न परिज्ञाता ततो मृत्युं व्रजाम्यहम्

“ໂອ ສັນມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ທ່ານຈະເລົ່າເລື່ອງທີ່ເກີດຈາກອິນດຣະດຸມນະ. ແຕ່ກຽດຊື່ຂອງຂ້ອຍຍັງບໍ່ມີໃຜຮູ້; ເພາະສະນັ້ນ ຂ້ອຍຈະໄປສູ່ຄວາມຕາຍ.”

Verse 50

सूत उवाच । तस्य तं निश्चयं ज्ञात्वा दयावान्स मुनीश्वरः । वृथाश्रमं च तं ज्ञात्वा दाक्षिण्यादिदमब्रवीत्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຮູ້ເຖິງຄວາມຕັ້ງໃຈອັນໝັ້ນຄົງຂອງເຂົາ, ພຣະມຸນີເຈົ້າຜູ້ເມດຕາ—ຜູ້ເຂົ້າໃຈວ່າຄວາມພາກເພຍນັ້ນຈະເປັນໄປໂດຍປ່າວ—ຈຶ່ງກ່າວຄໍານີ້ດ້ວຍຄວາມອ່ອນໂຍນແລະກຸສົນ.”

Verse 51

यद्येवं मा विशाग्निं त्वमहं ज्ञास्यामि तं नृपम् । नाडीजंघो बको नाम ममास्ति परमः सुहृत्

“ຖ້າເປັນຢ່າງນັ້ນ ຢ່າເສົ້າໃຈທໍ້ແທ້, ໂອ ວິຊາກນິ. ຂ້ອຍຈະສືບຮູ້ເລື່ອງກະສັດນັ້ນ. ຂ້ອຍມີມິດສະນິດຢ່າງຍິ່ງຄົນໜຶ່ງ ຊື່ ບະກະ, ທີ່ກໍເອີ້ນວ່າ ນາຑີຈັງຄະ.”

Verse 52

चिरंतनश्च सोऽस्माकं नूनं ज्ञास्यति तं नृपम् । तस्मादागच्छ गच्छावस्तस्य पार्श्वे हिमाचले

ທ່ານນັ້ນເປັນຜູ້ເກົ່າແກ່ ຜູກພັນກັບພວກເຮົາມາດົນ ແລະຈະຮູ້ເລື່ອງພະຣາຊານັ້ນແນ່ນອນ. ດັ່ງນັ້ນ ມາເຖີດ; ພວກເຮົາໄປຫາທ່ານ ຂ້າງພູຫິມາລະຍະ.

Verse 53

साधूनां दर्शनं जातु न वृथा जायते क्वचित्

ການໄດ້ເຫັນໜ້າບຸກຄົນຜູ້ບໍລິສຸດ ບໍ່ເຄີຍເປັນສິ່ງໄຮ້ຜົນ ໃນເວລາໃດໆ.

Verse 54

एवमुक्त्वा ततस्तौ तु प्रस्थितौ मुनिपार्थिवौ । व्योममार्गेण संतुष्टौ बकं प्रति हिमाचले

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພະມຸນີແລະພະຣາຊາກໍອອກເດີນທາງ. ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ພວກເຂົາເດີນທາງຕາມທາງແຫ່ງຟ້າ ໄປຫາບະກະ ໃນແດນຫິມາລະຍະ.

Verse 55

बकोऽपि तं समालोक्य मार्कण्डेयं समागतम् । संमुखः प्रययौ तुष्टः स्वागतेनाभ्यपूजयत्

ບະກະກໍເຊັ່ນກັນ ເມື່ອເຫັນມາກັນເດຍະມາຮອດ ກໍອອກໄປຕ້ອນຮັບຕໍ່ໜ້າ. ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ທ່ານໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຕ້ອນຮັບ.

Verse 56

धन्योऽहं कृतपुण्योऽहं यस्य मे त्वत्समागमः । भो भो ब्रह्मविदां श्रेष्ठ आतिथ्यं ते करोमि किम्

ຂ້ອຍເປັນຜູ້ມີສິຣິ ເປັນຜູ້ມີບຸນ ເນື່ອງຈາກໄດ້ພົບພາທ່ານ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ, ຂ້ອຍຈະຖວາຍການຕ້ອນຮັບອັນໃດແດ່ແກ່ທ່ານ?

Verse 57

श्रीमार्कंडेय उवाच । मत्तोपि त्वं चिरायुश्च यतो मित्रं व्यवस्थितः । इन्द्रद्युम्नो महीपालस्त्वया दृष्टः श्रुतोऽथवा

ພຣະມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ເຈົ້າມີອາຍຸຍືນກວ່າຂ້າ ເນື່ອງຈາກເຈົ້າຕັ້ງຢູ່ເປັນມິດຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ເຈົ້າເຄີຍເຫັນພຣະຣາຊາ ອິນດຣະດຍຸມນ ຫຼືຢ່າງນ້ອຍໄດ້ຍິນກ່ຽວກັບພຣະອົງບໍ?

Verse 58

एतस्य मम मित्रस्य तेन दृष्टेन कारणम् । अन्यथा जायते मृत्युस्ततोऽहं त्वां समागतः

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ມິດຂອງຂ້ານີ້—ເພື່ອໃຫ້ເຂົາໄດ້ຮັບການ ‘ເຫັນ’ ແລະຮູ້ຈັກ—ຂ້າຈຶ່ງມາ. ບໍ່ຊັ້ນແລ້ວ ຄວາມຕາຍຈະເກີດຂຶ້ນ; ດັ່ງນັ້ນຂ້າຈຶ່ງເຂົ້າມາຫາເຈົ້າ.

Verse 59

बक उवाच सप्तद्विगुणितान्कल्पान्स्मराम्यहमसंशयम् । न स्मरामि कथामेव इंद्रद्युम्नसमुद्भवाम्

ບະກະ ກ່າວວ່າ: «ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ຂ້າຈື່ຈຳໄດ້ສິບສີ່ກັລປະ. ແຕ່ຂ້າບໍ່ຈື່ຈຳເລື່ອງໃດໆ ທີ່ເກີດຈາກຕົ້ນກຳເນີດຂອງພຣະຣາຊາ ອິນດຣະດຍຸມນ ເລີຍ»

Verse 60

आस्तां हि दर्शनं तावत्सत्यमेतन्मयोदिम्

«ເລື່ອງການ ‘ເຄີຍເຫັນ’ ນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພັກໄວ້ກ່ອນ; ສິ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວນັ້ນ ແມ່ນຄວາມຈິງ»

Verse 61

इंद्रद्युम्न उवाच । तपसः किं प्रभावोऽयं दानस्य नियमस्य च । यदायुरीदृशं जातं बकत्वेऽपि वदस्व नः

ອິນດຣະດຍຸມນ ກ່າວວ່າ: «ອຳນາດແຫ່ງຕະປະ, ການໃຫ້ທານ, ແລະນິຍະມະ (ວິໄນອັນເຂັ້ມງວດ) ນີ້ແມ່ນຢ່າງໃດ—ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ອາຍຸຍືນເຊັ່ນນີ້ເກີດຂຶ້ນ ແມ່ນແມ່ນຢູ່ໃນສະພາບເປັນບະກະກໍຕາມ? ຂໍຈົ່ງບອກພວກເຮົາ»

Verse 62

बक उवाच घृतकंबलमाहात्म्याद्देवदेवस्य शूलिनः । ममायुरीदृशं जातं बकत्वं मुनिशापतः

ບະກາ ກ່າວວ່າ: “ໂດຍມະຫິມາອານຸພາບຂອງ ຄຣິຕະກັມບະລະ ອັນເປັນຂອງພຣະເທວະເທວ ພຣະສິວະຜູ້ຖືຕຣິສູນ ອາຍຸຂອງຂ້ອຍຈຶ່ງເປັນໄປດັ່ງນີ້; ແຕ່ການເປັນ ‘ບະກາ’ ເກີດຈາກຄຳສາບຂອງມຸນີ.”

Verse 64

अहमासं पुरा बालो ब्राह्मणस्य निवेशने । चमत्कारपुरे रम्ये पाराशर्यस्य धीमतः

“ໃນກ່ອນນັ້ນ ຂ້ອຍເຄີຍເປັນເດັກນ້ອຍ ຢູ່ໃນເຮືອນຂອງພຣາຫມັນ—ຜູ້ສືບສາຍພຣະປາຣາຊະຣະ ຜູ້ມີປັນຍາ—ໃນນະຄອນອັນງາມຊື່ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ.”

Verse 65

कस्यचित्त्वथ कालस्य संक्रांतौ मकरस्य भोः । संप्राप्यातीव चापल्याल्लिंगं जागेश्वरं मया । घृतकुम्भे परिक्षिप्तं पूजितं जनकेन यत्

“ຕໍ່ມາ ໃນເວລາໜຶ່ງ—ໃນວັນ ມະກະຣະສັງກຣານຕິ—ເນື່ອງຈາກຄວາມຊົນຊົນຂອງເດັກນ້ອຍ ຂ້ອຍໄດ້ນຳ ລິງຄະ ຂອງ ຈາເກສະວະຣະ ໄປວາງໃສ່ໃນໝໍ້ນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) ແມ່ນແມ່ນວ່າພໍ່ຂອງຂ້ອຍໄດ້ບູຊາແລ້ວ.”

Verse 66

अथ रात्र्यां व्यतीतायां पृष्टोऽहं जनकेन च । त्वया पुत्र परिक्षिप्तं नूनं जागेश्वरं क्वचित् । तस्माद्वद प्रयच्छामि तेन ते भक्ष्यमुत्तमम्

“ເມື່ອຄືນນັ້ນຜ່ານໄປ ພໍ່ຂອງຂ້ອຍຖາມຂ້ອຍວ່າ: ‘ລູກເອີຍ ເຈົ້າຄົງໄດ້ນຳ ຈາເກສະວະຣະ ໄປວາງໄວ້ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ. ຈົ່ງບອກມາ; ແລ້ວພໍ່ຈະໃຫ້ອາຫານອັນດີເລີດແກ່ເຈົ້າ’.”

Verse 67

ततो मयाज्यकुम्भाच्च तस्मादादाय सत्वरम् । भक्ष्यलौल्यात्पितुर्हस्ते विन्यस्तं घृतसंप्लुतम्

“ແລ້ວ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບຢາກອາຫານ ຂ້ອຍໄດ້ຮີບນຳມັນອອກຈາກໝໍ້ນ້ຳມັນເນີຍ ແລ້ວວາງໃສ່ມືພໍ່—ຖືກທາ ແລະຊຸ່ມໂຊກດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ.”

Verse 68

कस्यचित्त्वथ कालस्य पंचत्वं च समागतः । जातिस्मरस्ततो जातस्तत्प्रभावान्नृपालये

ຕໍ່ມາອີກໄລຍະໜຶ່ງ ຄວາມຕາຍໄດ້ມາຮອດຂ້ອຍ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໂດຍອານຸພາບນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ເກີດໃໝ່ພ້ອມຄວາມຈື່ຈຳຊາດກ່ອນ ໃນຕະກູນກະສັດ.

Verse 69

आनर्ताधिपतेर्हर्म्ये नाम्ना ख्यातस्त्वहं बकः । चमत्कारपुरे देवो हरः संस्थापितो मया

ໃນພະລາຊະວັງຂອງຈອມເມືອງອານັດຕະ ຂ້ອຍໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ບະກະ”. ແລະໃນເມືອງຈະມັດກາຣະປູຣະ ຂ້ອຍໄດ້ສະຖາປະນາພຣະຮະຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 70

तत्प्रभावेण विप्रेंद्र प्राप्तः पैतामहं पदम्

ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງກຸສົນນັ້ນ ລາວໄດ້ບັນລຸຕຳແໜ່ງອັນສູງສຸດຂອງປິຕາມະຫະ—ໂລກຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 71

ततो यानि धरापृष्ठे सुलिंगानि स्थितानि च । घृतेनच्छादयाम्येव मकरस्थे दिवाकरे । मया यत्स्थापितं लिंगं चमत्कारपुरे शुभम्

ຕໍ່ມາ ລິງຄະອັນເປັນມົງຄຸນໃດໆທີ່ຕັ້ງຢູ່ເທິງຜິວແຜ່ນດິນ ເມື່ອດວງອາທິດຢູ່ໃນລາສີມະກະ (Capricorn) ຂ້ອຍຈະປົກຄຸມດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍບໍລິສຸດ (ກີ). ແລະລິງຄະອັນມົງຄຸນທີ່ຂ້ອຍຕັ້ງໄວ້ໃນຈະມັດກາຣະປູຣະ ຂ້ອຍກໍບູຊາດ້ວຍວິທີນີ້ເຊັ່ນກັນ.

Verse 72

आराधितं दिवा नक्तं राज्ये संस्थाप्य पुत्रकम् । नियोज्य सर्वतो भृत्यान्धनवस्त्रसमन्वितान्

ຂ້ອຍໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາພຣະສິວະ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ. ເມື່ອສະຖາປະນາລູກຊາຍໃຫ້ຄອງລາຊະບັນລັງແລ້ວ ຂ້ອຍໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງຂ້າຮັບໃຊ້ຮອບດ້ານ ພ້ອມທັງຊັບສິນແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ.

Verse 73

ततःकालेन महता तुष्टो मे भगवाञ्छिवः । मत्समीपं समासाद्य वाक्यमेतदुवाच सः

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ພຣະພະຄະວານ ພຣະສິວະ ກໍ່ພໍພຣະໄທຕໍ່ຂ້ອຍ. ພຣະອົງເຂົ້າມາໃກ້ ແລະກ່າວວາຈານີ້ວ່າ:

Verse 74

परितुष्टोऽस्मि भद्रं ते तव पार्थिवसत्तम । घृतकंबलदानेन संख्यया रहितेन च

«ເຮົາພໍພຣະໄທຕໍ່ເຈົ້າຢ່າງເຕັມທີ—ຂໍໃຫ້ມີສິຣິມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ ໂອ້ກະສັດຜູ້ປະເສີດ—ເນື່ອງດ້ວຍການຖວາຍຜ້າຫົ່ມຊຸບດ້ວຍນ້ຳມັນເນີຍ (ກີ) ແລະການໃຫ້ໂດຍບໍ່ນັບຈຳນວນ»។

Verse 75

तस्माद्वरय भद्रं ते वरं यन्मनसि स्थितम् । अदेयमपि दास्यामि यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

«ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍໃຫ້ມີມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ—ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນໃຈ. ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ປົກກະຕິບໍ່ຄວນໃຫ້ ເຮົາກໍຈະໃຫ້ ແມ່ນແຕ່ຈະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ.»

Verse 76

ततो मया हरः प्रोक्तो यदि तुष्टोऽसि मे प्रभो । कुरुष्व मां गणं देव नान्यत्किंचिद्वृणोम्यहम्

ແລ້ວຂ້ອຍໄດ້ກ່າວຕໍ່ ພຣະຫະຣະ ວ່າ: «ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທຕໍ່ຂ້ອຍ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ, ຂໍຈົ່ງໃຫ້ຂ້ອຍເປັນຄະນະ (gaṇa) ຂອງພຣະອົງ. ຂ້ອຍບໍ່ຂໍສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ.»

Verse 77

श्रीभगवानुवाच । बकैहि त्वं महाभाग कैलासं पर्वतोत्तमम् । मया सार्धमनेनैव शरीरेण गणो भव

ພຣະພະຄະວານກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງກ່າວຄຳລາ ແລະມາເຖີດ ໂອ້ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ; ໄປຍັງເຂົາໄກລາສະ ຜູ້ປະເສີດກວ່າພູທັງປວງ. ຢູ່ກັບເຮົາ ແມ່ນດ້ວຍຮ່າງກາຍນີ້ເອງ ຈົ່ງເປັນຄະນະ (gaṇa).»

Verse 78

अन्योऽपि मर्त्यलोकेत्र यः करिष्यति मानवः । मकरस्थे रवौ मह्यं संक्रांतौ रजनीमुखे । स नूनं मद्गणो भावी सकृत्कृत्वाऽथ कंबलम्

ແລະບຸກຄົນອື່ນໃດໆໃນໂລກມະຕະ ຜູ້ຈະເຮັດການນີ້ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ—ເມື່ອພຣະອາທິດຢູ່ໃນມະກະ (Capricorn), ໃນເວລາສັງກຣານຕິ, ໃນຍາມແລງເຂົ້າຄ່ຳ—ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຄະນະ (gaṇa) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າແນ່ນອນ ແມ່ນແຕ່ເຮັດພຽງຄັ້ງດຽວ: ການເຮັດ/ຖວາຍກຳບະລະ (ຜ້າຫົ່ມເນີຍໃສ).

Verse 79

त्वं पुनर्मामकं लिंगं समं कुर्वन्भविष्यसि । धर्मसेनेति विख्यातो विकृत्या परिवर्जितः

ແຕ່ເຈົ້ານັ້ນ ຈະເປັນຜູ້ເຮັດລິງຄະ (liṅga) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ເທົ່າກັນ ແລະງາມສົມບູນ; ເຈົ້າຈະໂດ່ງດັງນາມວ່າ «ທັມມະເສນາ» ແລະປາສຈາກຄວາມພິການ ແລະຄວາມເສື່ອມຊ້ຳ.

Verse 80

एवमुक्त्वा स भगवान्मामादाय ततः परम् । कैलासं पर्वतं गत्वा गणकोटीशतामदात्

ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກ ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າໄປດ້ວຍ; ຈາກນັ້ນເສດັດໄປຍັງພູເຂົາໄກລາສ ແລະປະທານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ຄະນະ (gaṇa) ນັບຮ້ອຍໂກຕິ.

Verse 81

कस्यचित्त्वथ कालस्य भ्रममाणो यदृच्छया । गतोऽहं पर्वतश्रेष्ठं हिमवंतं महागिरिम्

ຕໍ່ມາໃນການເວລາບາງສ່ວນ ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າພະເດີນພາລອຍໄປຕາມບັງເອີນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຮອດຈອມເຂົາທັງປວງ—ຫິມະວັນ ພູໃຫຍ່ອັນສູງສົງ.

Verse 82

यत्रास्ते गालवो नाम सदैव तपसि स्थितः । तस्य भार्या विशालाक्षी सर्वलक्षणलक्षिता

ທີ່ນັ້ນມີລະສີຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ກາລະວະ (Gālava) ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະ (tapas) ຢ່າງສະເໝີ; ພັນລະຍາຂອງທ່ານ ວິຊາລາກຊີ (Viśālākṣī) ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ແລະພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທຸກປະການ.

Verse 83

सप्तरक्ता त्रिगंभीरा गूढगुल्फा कृशोदरी । तां दृष्ट्वा मन्मथाविष्टः संजातोऽहं मुनीश्वर

ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສີສັນເຂັ້ມລຶກ ມີຄວາມງາມແຫ່ງຄວາມໂຄ້ງສາມປະການ ຂໍ້ຕີນສົມຮູບ ແລະແອວບາງ. ເມື່ອເຫັນນາງ ໂອ ຈອມມຸນີ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືກກາມະເທວະຄອບງຳດ້ວຍຕັນຫາ.

Verse 84

चिंतितं च मया चित्ते कथमेतां हराम्यहम् । तस्माच्छिष्यत्वमासाद्य भक्तिमस्य करोम्यहम्

ຂ້າພະເຈົ້າຄິດໃນໃຈວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າຈະນຳນາງໄປໄດ້ແນວໃດ?” ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ຮັບສະຖານະເປັນສິດຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະແດງພັກຕິຕໍ່ທ່ານ.

Verse 85

शुश्रूषानिरतो भूत्वा येन प्राप्नोमि भामिनीम्

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າມຸ່ງໝັ້ນໃນການຮັບໃຊ້ ແລະປະຄອງດູແລ ໂດຍວິທີນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າອາດຈະໄດ້ນາງຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍໄຟຮັກ.

Verse 86

ततो बटुकरूपेण संप्राप्तो गालवो मया । संसारस्य विरक्तोऽहं करिष्यामि मह्त्तपः

ຕໍ່ມາ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ກາລະວະ ໂດຍປອມຕົວເປັນບະຕຸກ—ນັກຮຽນພຣະຫມະຈາຣີວັຍໜຸ່ມ—ແລະກ່າວວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າເບື່ອໜ່າຍສັງສານ; ຈະປະພຶດຕະປະສະຍາອັນໃຫຍ່.”

Verse 87

दीक्षां यच्छ विभो मह्यं येन शिष्यो भवामि ते

ໂອ ຜູ້ຄວນເຄົາລົບ, ຂໍທ່ານປະທານດີກຊາ (ພິທີຮັບເຂົ້າ) ໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນສິດຂອງທ່ານ.

Verse 88

आहरिष्याम्यहं दर्भांस्तथा सुमनसः सदा । समिधश्च सदैवाहं फलानि जलमेव च

ຂ້າພະເຈົ້າຈະນຳຫຍ້າກຸສະ ແລະ ດອກໄມ້ອັນຫອມງາມມາເປັນນິດ ແລະຈະນຳໄມ້ຟືນບູຊາ ໝາກໄມ້ ແລະ ນ້ຳມາດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 89

स मां विनयसंपन्नं ज्ञात्वा ब्राह्मणरूपिणम् । ददौ दीक्षां ततो मह्यं शास्त्रदृष्टेन कर्मणा

ພຣະອົງຮູ້ວ່າຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີວິໄນ ແລະປາກົດໃນຮູບພຣາຫມັນ; ຈາກນັ້ນພຣະອົງໄດ້ປະທານພິທີດີກສາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ຕາມກຳມະວິທີທີ່ຄຳພີກຳນົດໄວ້।

Verse 90

अथ दीक्षां समासाद्य तोषयामि दिनेदिने । तं चैव तस्य पत्नीं तां यथोक्तपरिचर्यया । अशुद्धेनापि चित्तेन छिद्रान्वेषणतत्परः

ເມື່ອໄດ້ຮັບດີກສາແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ພຣະອາຈານພໍໃຈທຸກມື້; ແລະຂ້າພະເຈົ້າຍັງຮັບໃຊ້ພັນລະຍາຂອງທ່ານຕາມທີ່ກ່າວໄວ້. ແຕ່ແມ່ນວ່າໃຈບໍ່ບໍລິສຸດ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຍັງມຸ່ງຫາຮອຍຮົ່ວ ຄອຍສອດສ່ອງຫາຊ່ອງວ່າງ।

Verse 91

अन्यस्मिन्दिवसे प्राप्ते सा स्त्रीधर्मसमन्विता । उटजं दूरतस्त्यक्त्वा रात्रौ सुप्ता मनस्विनी

ອີກມື້ໜຶ່ງ ນາງຜູ້ມີໃຈສູງ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳຂອງສະຕຣີ ໄດ້ອອກຈາກກະຕ່ອມອາສຣົມໄປໄກໜ່ອຍ ແລ້ວນອນຫຼັບໃນຍາມຄ່ຳຄືນ।

Verse 92

सोऽहं रूपं महत्कृत्वा तामादाय तपस्विनीम् । सुखसुप्तां सुविश्रब्धां प्रस्थितो दक्षिणामुखः

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແປງຮູບເປັນຮ່າງໃຫຍ່ນ່າຢ້ານ ແລະຈັບເອົານາງຜູ້ຖືຕະປະນັ້ນໄປ; ໃນຂະນະທີ່ນາງນອນຫຼັບຢ່າງສຸກສະບາຍ ແລະບໍ່ລະແວງ, ຂ້າພະເຈົ້າກໍອອກເດີນທາງໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງໃຕ້।

Verse 93

अथासौ संपरित्यक्ता संस्पर्शान्मम निद्रया । चौररूपं परिज्ञाय मां शिष्यं प्ररुरोद ह

ແລ້ວນາງກໍຕື່ນຂຶ້ນ ເນື່ອງຈາກຖືກກະທົບດ້ວຍການສຳຜັດຂອງຂ້ອຍ. ເມື່ອຮູ້ວ່າຂ້ອຍມີຮູບດັ່ງໂຈນ ນາງຈຶ່ງຮ້ອງວ່າ «(ນີ້) ແມ່ນສິດຂອງທ່ານ!»

Verse 94

साब्रवीच्च स्वभर्तारं गालवं मुनिसत्तमम् । एष शिष्यो दुराचारो हरते मामितः प्रभो

ນາງໄດ້ກ່າວຕໍ່ຜົວຂອງນາງ—ກາລະວະ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ—ວ່າ «ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ, ສິດຜູ້ປະພຶດຊົ່ວນີ້ ກຳລັງພາຂ້ອຍອອກຈາກທີ່ນີ້!»

Verse 95

तस्माद्रक्ष महाभाग यावद्दूरं न गच्छति

ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຜູ້ມີວາສະນາ ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້ອຍ ກ່ອນທີ່ເຂົາຈະໄປໄກ।

Verse 96

तच्छ्रुत्वा गालवः प्राह तिष्ठतिष्ठेति चासकृत् । पापाचार सुदुष्टात्मन्गतिस्ते स्तंभिता मया

ເມື່ອກາລະວະໄດ້ຍິນແລ້ວ ກໍກ່າວຊ້ຳໆວ່າ «ຢຸດ! ຢຸດ!» ແລະກ່າວວ່າ «ໂອ ຜູ້ປະພຶດບາບ, ໂອ ຈິດໃຈຊົ່ວຢ່າງຫນັກ—ການເຄື່ອນໄຫວຂອງເຈົ້າ ຖືກຂ້ອຍສະກັດໄວ້ແລ້ວ!»

Verse 97

तस्य वाक्यात्ततो मह्यं गतिस्तंभो व्यजायत । यद्वल्लिखित एवाहं प्रतिष्ठामि सुनिश्चलः

ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານນັ້ນ ການເຄື່ອນໄຫວຂອງຂ້ອຍຖືກສະກັດທັນທີ. ຂ້ອຍຢືນນິ່ງແນ່ນອນ ດັ່ງຖືກຂຽນໄວ້ໃນຮູບພາບ.

Verse 98

ततस्तेन च शप्तोऽहं गालवेन महात्मना । वंचितोऽहं त्वया यस्माद्बको भव सुदुर्मते

ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍຖືກພຣະລິສີຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ກາລະວະ ສາບແຊ່ງວ່າ: «ເພາະເຈົ້າຫລອກລວງຂ້ອຍ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເປັນນົກກະສາ (ບກ) ໂອ້ຜູ້ຈິດຄົດຄ້ຽວ!»

Verse 99

ततः पश्यामि चात्मानं सहसा बकरूपिणम् । बकत्वेऽपि न मे नष्टा या स्मृतिः पूर्वसंभवा

ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍເຫັນຕົນເອງທັນທີ ໃນຮູບນົກກະສາ (ບກ)। ແມ່ນແຕ່ໃນພາວະເປັນບກ ຄວາມຈື່ຈຳຈາກການເກີດກ່ອນກໍບໍ່ສູນຫາຍໄປ।

Verse 100

ततः साऽपि च तत्पत्नी सचैलं स्नानमाश्रिता । मत्स्पर्शादुःखितांगी च शापाय समुपस्थिता

ຕໍ່ມາ ເມຍຂອງລາວກໍຍັງນຸ່ງເສື້ອຜ້າຢູ່ ແລະເຂົ້າສູ່ການອາບນ້ຳເພື່ອຊຳລະມົນທິນ. ຮ່າງກາຍນາງເຈັບປວດຈາກການສຳຜັດອັນບາບນັ້ນ ແລະນາງກ້າວອອກມາເພື່ອສາບແຊ່ງ.

Verse 101

यस्मात्पाप त्वया स्पृष्टा प्रसुप्ताहं रजस्वला । बकधर्मं समाश्रित्य भर्त्ता मे वंचितस्त्वया । अन्यरूपं समास्थाय तस्मात्सत्यं बको भव

«ເພາະເຈົ້າຜູ້ມີບາບ ໄດ້ສຳຜັດຂ້ອຍໃນຍາມຂ້ອຍຫຼັບ ໃນເວລາທີ່ຂ້ອຍມີເລືອດປະຈຳເດືອນ; ແລະໂດຍອາໄສ ‘ທາງຂອງນົກກະສາ’ ເຈົ້າໄດ້ຫລອກລວງຜົວຂ້ອຍ—ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ເຈົ້າຮັບຮູບອື່ນ ແລະເປັນນົກກະສາ (ບກ) ຢ່າງແທ້ຈິງ!»

Verse 102

एवं शप्तस्ततो द्वाभ्यां ताभ्यां वै दुःखसंयुतः । चरणाभ्यां प्रलग्नस्तु गालवस्य महात्मनः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກສາບແຊ່ງໂດຍທັງສອງ ລາວກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມທຸກ. ແລະລາວໄດ້ເກາະກຸມພຣະບາດທັງສອງຂອງພຣະລິສີຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ກາລະວະ.

Verse 103

गणोऽहं देवदेवस्य त्रिनेत्रस्य महात्मनः । पालकेति च विख्यातो गणकोटिप्रभुः स्थितः

ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຄະນະ (gaṇa) ຂອງພຣະເທວະເທວາ, ພຣະຜູ້ມີຕາສາມ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່. ຂ້າພະເຈົ້າມີນາມລືຊາວ່າ «ປາລະກະ» ແລະຖືກສະຖາປະນາເປັນຜູ້ນຳເຫນືອຄະນະນັບໂກດິ.

Verse 104

सोऽहमत्र समायातः प्रभोः कार्येण केनचित् । तव भार्यां समालोक्य कामदेववशं गतः

ຂ້າພະເຈົ້າມາຮອດທີ່ນີ້ເນື່ອງດ້ວຍວຽກງານບາງຢ່າງຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ເມື່ອເຫັນເມຍຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຕົກຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງກາມະເທວະ (ຄວາມໃຄ່).

Verse 105

क्षमापराधं त्वं मह्यमेवं ज्ञात्वा मुनीश्वर । दुर्विनीतः श्रियं प्राप्य विद्यामैश्वर्यमेव च

ໂອ ພຣະມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງນັກບຳເນັດ, ເມື່ອຮູ້ເຊັ່ນນີ້ແລ້ວ ຂໍທ່ານຈົ່ງອະໄພຄວາມຜິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຂາດວິໄນ ແຕ່ກໍໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ທັງວິຊາ ແລະອຳນາດດ້ວຍ.

Verse 106

न तिष्ठति चिरं स्थाने यथाहं मदगर्वितः । शिष्यरूपं समास्थाय ततः प्राप्तस्तवांतिकम्

ຜູ້ໃດທີ່ມຶນເມົາດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍະໂສເຊັ່ນຂ້າພະເຈົ້າ ຍ່ອມບໍ່ອາດຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງເກົ່າໄດ້ດົນ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຮັບຮູບເປັນສິດ ແລ້ວມາເຖິງຕໍ່ໜ້າທ່ານ.

Verse 107

अस्या हरणहेतोश्च महासत्या मुनीश्वर । तस्मात्कुरु प्रसादं मे दीनस्य प्रणतस्य च

ໂອ ພຣະມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເນື່ອງຈາກເຫດທີ່ກ່ຽວກັບການນຳນາງໄປ—ແລະນາງເປັນຜູ້ມີສັດຈະອັນສູງສຸດ—ດັ່ງນັ້ນຂໍທ່ານຈົ່ງໂປດເມດຕາຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ທຸກຍາກ ແລະກົດກົວກ້ອມກາບ.

Verse 108

अनुग्रहप्रदानेन क्षमा यस्मात्तपस्विनाम् । कोकिलानां स्वरो रूपं नारीरूपं पतिव्रता । विद्या रूपं कुरूपाणां क्षमा रूपं तपस्विनाम्

ເນື່ອງຈາກນັກບຳເນັດຕະປະຜູ້ໃຫ້ອະນຸຄຣາະ ຄວາມອະໄພຈຶ່ງເປັນເຄື່ອງປະດັບອັນແທ້ຂອງທ່ານ. ຄວາມງາມຂອງນົກກຸກກິລາຄືສຽງ; ຄວາມງາມຂອງຍິງຄືຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ; ຜູ້ຮູບບໍ່ງາມງາມດ້ວຍວິຊາ; ແລະນັກບຳເນັດງາມດ້ວຍຄວາມອະໄພ.

Verse 109

सूत उवाच । तस्य तत्कृपणं श्रुत्वा सोपि माहेश्वरो मुनिः । ज्ञात्वा तं बांधवस्थाने दयां कृत्वाऽब्रवीद्वचः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳວອນຂໍອັນນ່າສົງສານນັ້ນ ມຸນີຜູ້ເປັນມາເຮສະວະຣະນັ້ນດ້ວຍ—ຮູ້ວ່າເຂົາຢືນຢູ່ໃນຖານະດັ່ງຍາດພີ່ນ້ອງ—ຈຶ່ງເກີດເມດຕາກະຣຸນາ ແລະເວົ້າຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 110

सत्यवाक्तिष्ठते विप्रश्चमत्कारपुरे शुभे

ໂອ ພຣາຫມະນ, ຜູ້ເວົ້າຄວາມຈິງນັ້ນ ພຳນັກຢູ່ໃນນະຄອນອັນເປັນມົງຄຸນ ຊື່ວ່າ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ.

Verse 111

भर्त्तृयज्ञ इति ख्यातस्तदा तस्योपदेशतः । बकत्वं यास्यते नूनं मम वाक्यादसंशयम्

ຕໍ່ມາ ຕາມຄຳສອນຂອງທ່ານ ເຂົາໄດ້ມີຊື່ສຽງວ່າ «ພະຣຕຣິຍັຊຍະ». ແລະແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ດ້ວຍຄຳຂອງຂ້າ ເຂົາຈະເຂົ້າສູ່ສະພາບເປັນນົກຍາງ (heron).

Verse 112

ततः पश्यामि चात्मानं बकत्वेन समाश्रितम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຂ້າເຫັນຕົນເອງ—ໄດ້ອາໄສຢູ່ໃນສະພາບເປັນນົກຍາງ (heron).

Verse 113

एवं मे दीर्घमायुष्यं संजातं शिवभक्तितः । घृतकम्बलमाहात्म्याद्बकत्वं मुनिशापतः

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະ ອາຍຸຍືນໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້າ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກມະຫິມາຂອງ «ຄຣຶຕະກັມບະລະ» ຕາມຄໍາສາບຂອງລະສີ ຂ້າໄດ້ກາຍເປັນນົກບາກ (heron).

Verse 114

इंद्रद्युम्न उवाच एतदर्थं समानीतस्त्वत्सकाशं विहंगम । इंद्रद्युम्नस्य वार्तार्थं मरणे कृतनिश्चयः

ອິນດຣະດຍຸມນະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ນົກເອີຍ, ເພາະເຫດນີ້ແທ້ໆ ເຈົ້າຈຶ່ງຖືກນໍາມາຢູ່ໃກ້ນີ້—ເພື່ອນໍາຂ່າວຂອງອິນດຣະດຍຸມນະ. ຂ້າໄດ້ຕັ້ງໃຈແນ່ໃນຄວາມຕາຍແລ້ວ.

Verse 115

सा त्वया नैव विज्ञाता ममाभाग्यैर्विहंगम । सेवयिष्याम्यहं तस्मात्प्रदीप्तं हव्यवाहनम्

ໂອ ນົກເອີຍ, ເນື່ອງຈາກຄວາມອັບໂຊກຂອງຂ້າ ເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ຮູ້ເລື່ອງນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈະເຂົ້າໄປພຶ່ງພາໄຟອັນລຸກໂຊນ—ພຣະອັກນິ.

Verse 116

प्रतिज्ञातं मया पूर्वमेतन्निश्चित्य चेतसि । इंद्रद्युम्ने ह्यविज्ञाते संसेव्यः पावको मया

ກ່ອນໜ້ານີ້ ຂ້າໄດ້ປະຕິຍານໄວ້ ໂດຍຕັດສິນໃຈແນ່ນອນໃນດວງໃຈວ່າ: ຖ້າອິນດຣະດຍຸມນະຍັງບໍ່ຖືກຮູ້ຈັກ ຂ້າຈະຕ້ອງເຂົ້າໄປພຶ່ງພາໄຟ.

Verse 117

तस्माद्देहि ममादेशं मार्कंडेयसमन्वितः । प्रविशामि यथा वह्निं भ्रष्टकीर्तिरहं बक

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າມອບອະນຸຍາດແກ່ຂ້າ, ໂດຍມີພຣະມາຣະກັນເດຍະຮ່ວມດ້ວຍ, ເພື່ອໃຫ້ຂ້າເຂົ້າໄປໃນໄຟ—ຂ້າ, ນົກບາກ, ຜູ້ທີ່ກຽດຊື່ໄດ້ຕົກຕໍ່າລົງແລ້ວ.

Verse 118

मार्कंडेय उवाच । वेत्सि चान्यं नरं कञ्चिद्वयसा चात्मनोऽधिकम् । पृच्छामि येन तं गत्वा कृते ह्यस्य महात्मनः

ພຣະມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ເຈົ້າຮູ້ຈັກຊາຍອື່ນໃດບໍ ທີ່ອາຍຸແກ່ກວ່າເຈົ້າ? ຂ້ອຍຖາມເພື່ອຈະໄປຫາທ່ານນັ້ນ ແລະໃຫ້ມີການກະທຳບາງຢ່າງເພື່ອມະຫາອາດມານີ້.

Verse 119

श्रद्धया परया युक्तः संप्राप्तोऽयं मया सह । तत्कथं त्यजति प्राणान्सहाये मयि संस्थिते

ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ລາວໄດ້ມາຮ່ວມກັບຂ້ອຍ. ແລ້ວລາວຈະປ່ອຍລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດໄດ້ແນວໃດ ໃນເວລາທີ່ຂ້ອຍ ຜູ້ເປັນສະຫາຍ ຢືນຢູ່ຂ້າງເຂົາ?

Verse 120

अपरं च क्षमं वाक्यं यत्त्वां वच्मि विहंगम । अयं दुःखेन संयुक्तः साधयिष्यति पावकम् । अहमेनमनुद्धृत्य कस्माद्गच्छामि चाश्रमम्

«ໂອ ນົກເອີຍ, ຂໍໃຫ້ເຈົ້າອົດທົນຟັງອີກຄຳໜຶ່ງທີ່ຂ້ອຍຈະເວົ້າ. ຜູ້ນີ້ຖືກຄວາມໂສກເຂົ້າຄອບງຳ ກຳລັງຈະເຂົ້າໄປໃນໄຟ. ຖ້າຂ້ອຍຍັງບໍ່ຊ່ວຍກູ້ເຂົາ ຂ້ອຍຈະກັບອາສຣົມໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 121

सूत उवाच । तयोस्तं निश्चयं ज्ञात्वा बकः परमदुर्मना । सुचिरं चिंतयामास कथं स्यादेतयोः सुखम्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອຮູ້ແນ່ຊັດເຖິງຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງທັງສອງແລ້ວ ນົກບະກະກໍເສົ້າໃຈຢ່າງຫນັກ. ມັນຄິດຕອບຢູ່ດົນນານວ່າ «ຈະເຮັດແນວໃດໃຫ້ຄວາມສຸກສະບາຍເກີດແກ່ທັງສອງ?»

Verse 122

ततो राजा मुनिश्चैव दारूण्याहृत्य पावकम् । प्रवेष्टुकामौ तौ दृष्ट्वा बको वचनमब्रवीत्

ຕໍ່ມາ ກະສັດແລະມຸນີ ໄດ້ເກັບຟືນມາ ແລະຈັດໄຟໃຫ້ພ້ອມ. ເມື່ອເຫັນວ່າທັງສອງປາຖະໜາຈະເຂົ້າໄປໃນໄຟ ນົກບະກະຈຶ່ງເວົ້າຄຳນີ້.

Verse 123

मम वाक्यं कुरु प्राज्ञ यदि जीवितुमिच्छसि । ज्ञातः सोऽद्य मया व्यक्तमिन्द्रद्युम्नं नराधिपम्

ໂອ ຜູ້ຮູ້ປັນຍາ, ຖ້າເຈົ້າປາຖະນາຈະມີຊີວິດ ຈົ່ງເຮັດຕາມຄໍາຂ້ອຍ. ມື້ນີ້ຂ້ອຍໄດ້ຮູ້ຈັກທ່ານຢ່າງແຈ້ງ—ກະສັດອິນດຣະດຍຸມນະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ।

Verse 124

यो ज्ञास्यति मम ज्येष्ठः सर्वशास्त्रविचक्षणः । तत्त्वमेनं समादाय मरणे कृतनिश्चयम्

ພີ່ໃຫຍ່ຂອງຂ້ອຍ ຜູ້ແຍກແຍະເກັ່ງໃນຄໍາພີທັງປວງ ຈະຮູ້ຄວາມຈິງເກືອບແນ່ນອນ. ຈົ່ງນໍາທ່ານນີ້ໄປດ້ວຍ ແມ່ນແຕ່ທ່ານໄດ້ຕັ້ງໃຈຕໍ່ຄວາມຕາຍແລ້ວກໍຕາມ।

Verse 125

निश्वसन्तं यथा नागं बाष्पव्याकुललोचनम् । समागच्छ मया सार्धं कैलासं पर्वतं प्रति

ທ່ານນັ້ນຫາຍໃຈຫນັກດັ່ງນາກ ດວງຕາວຸ້ນວາຍດ້ວຍນ້ໍາຕາ. ຈົ່ງມາກັບຂ້ອຍ ໄປສູ່ພູເຂົາໄກລາສາ।

Verse 126

यत्रास्ति दयितो मह्यमुलूकश्चिरजीवभाक् । स नूनं ज्ञास्यते तं हि मा वृथा मरणं कृथाः

ທີ່ນັ້ນມີສະຫາຍອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້ອຍ ອຸລູກະ (Ulūka) ຜູ້ມີອາຍຸຍືນ. ທ່ານນັ້ນຈະຮູ້ເຂົາແລະຄວາມຈິງແນ່ນອນ. ຢ່າເຮັດຄວາມຕາຍໃຫ້ເປັນໄປໂດຍປ່າວໆ.

Verse 127

ततोऽसौ तेन संयुक्तो बकेन सुमहात्मना । मार्कंडेयेन संप्राप्तः कैलासं पर्वतोत्तमम्

ຕໍ່ມາ ທ່ານນັ້ນໄດ້ໄປພ້ອມກັບ ບະກະ (Baka) ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ແລະ ມາຣະກັນເດຍ (Mārkaṇḍeya) ແລ້ວໄດ້ຮອດພູເຂົາໄກລາສາ ອັນເປັນຍອດແຫ່ງພູທັງປວງ।

Verse 128

सोऽपि दृष्ट्वा बकं प्राप्तं मित्रं परमसंमतम् । समागच्छदसौ हृष्टः स्वागतेनाभ्यनन्दयत्

ລາວກໍໄດ້ເຫັນບະກະມາຮອດ—ເພື່ອນທີ່ນັບຖືສູງສຸດ—ແລ້ວອອກໄປຕ້ອນຮັບດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ພ້ອມຄໍາທັກທາຍສະຫວັດດີ।

Verse 129

अथ तं चैव विश्रान्तं समालिङ्ग्य मुहुर्मुहुः । प्राकारवर्णनामासौ वाक्यमेतदुवाच ह

ຕໍ່ມາ ເມື່ອລາວໄດ້ພັກຜ່ອນແລ້ວ ກໍກອດກັນຊໍ້າໆ; ຜູ້ນັ້ນຊື່ ປຣາກາຣະວັນນະ ໄດ້ກ່າວຄໍານີ້।

Verse 130

स्वागतं ते द्विजश्रेष्ठ भूप सुस्वागतं च ते । सख्येऽद्य यच्च ते कार्यं वदागमनकारणम्

ຂໍຕ້ອນຮັບທ່ານ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ; ແລະຂໍຕ້ອນຮັບທ່ານດ້ວຍ ໂອ ພະຣາຊາ. ມື້ນີ້ ໃນນາມເພື່ອນ ຈົ່ງບອກຂ້ອຍເຖິງກິດທີ່ທ່ານມີ ແລະເຫດໃດຈຶ່ງມາ.

Verse 131

कावेतौ पुरुषौ प्राप्तौ त्वया सार्धं ममांतिकम् । दिव्यरूपौ महाभागौ तेजसा परिवारितौ

ຊາຍສອງຄົນນີ້ແມ່ນໃຜ ທີ່ມາຮອດຫາຂ້ອຍພ້ອມກັບທ່ານ—ມີຮູບລັກດັ່ງເທວະ ມີວາສະນາຍິ່ງ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍລັດສະມີ?

Verse 132

बक उवाच । एष मार्कंडसंज्ञोऽत्र प्रसिद्धो भुवनत्रये । महेश्वरप्रसादेन संसिद्धिं परमां गतः । द्वितीयोऽसौ सुहृच्चास्य कश्चिन्नो वेद्मि तत्त्वतः । मार्कंडेन समायातः सुहृदा व ममांतिकम्

ບະກະກ່າວວ່າ: «ຜູ້ນີ້ຊື່ ມາຣະກັນດະ ເປັນຜູ້ມີຊື່ສຽງໃນສາມໂລກ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ມະເຫສະວະຣະ ທ່ານໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ. ຄົນທີສອງນີ້ແມ່ນມິດສະຫາຍຂອງລາວ—ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ແກ່ນແທ້ຂອງລາວຢ່າງຖ້ວນຖີ່. ລາວມາກັບມາຣະກັນດະ ເປັນເພື່ອນຮ່ວມທາງ ມາຫາຂ້ອຍ»

Verse 135

यदि जानासि तं भूपमिन्द्रद्युम्नं महामते । तत्त्वं कीर्तय येनासौ मरणाद्विनिवर्तते

ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຖ້າເຈົ້າຮູ້ຈັກພະມະຫາກະສັດ ອິນດຣະດຸມນະ, ຈົ່ງປະກາດສັດທຳອັນແທ້ ທີ່ເຮັດໃຫ້ພະອົງຫັນກັບຈາກຄວາມຕາຍໄດ້.

Verse 136

चिरायुस्त्वं मया ज्ञातो ह्यतः प्राप्तोऽस्मि तेंऽतिकम्

ຂ້ອຍຮູ້ວ່າເຈົ້າເປັນຜູ້ມີອາຍຸຍືນ; ເພາະສະນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງມາຮອດຕໍ່ໜ້າເຈົ້າ.

Verse 137

उलूक उवाच । अष्टाविंशत्प्रमाणेन कल्पा जातस्य मे स्थिताः । न दृष्टो न श्रुतः कश्चिदिंद्रद्युम्नो महीपतिः

ອູລູກາ ກ່າວວ່າ: «ຕາມການນັບ ກັລປະ 28 ໄດ້ຜ່ານໄປໃນການດຳລົງຢູ່ຂອງຂ້ອຍ. ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍເຫັນ ຫຼື ບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນ ກ່ຽວກັບກະສັດນາມ ອິນດຣະດຸມນະ ເລີຍ»

Verse 138

इंद्रद्युम्न उवाच । तव कस्मादुलूकत्वं शीघ्रं तन्मे प्रकीर्तय । एतन्मे कौतुकं भावि यत्ते ह्यायुरनन्तकम् । उलूकत्वं च संजातं रौद्रं लोकविगर्हितम्

ອິນດຣະດຸມນະ ກ່າວວ່າ: «ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງກາຍເປັນນົກຮູກ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃຫ້ໄວ. ນີ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍພິສົດໃຈ—ວ່າອາຍຸເຈົ້າດູເໝືອນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ, ແຕ່ການເປັນນົກຮູກກໍເກີດຂຶ້ນ ນ່າຢ້ານ ແລະຖືກໂລກຕຳນິ.»

Verse 139

उलूक उवाच । शृणु तेऽहं प्रवक्ष्यामि दीर्घायुर्मे यथा स्थितम् । महेश्वरप्रसादेन बिल्वपत्रार्चनान्मया । उलूकत्वं मया प्राप्तं भृगोः शापान्महात्मनः

ອູລູກາ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງ, ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຮູ້ວ່າອາຍຸຍືນຂອງຂ້ອຍເກີດຂຶ້ນແນວໃດ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະມະເຫສະວະຣະ, ດ້ວຍການບູຊາດ້ວຍໃບບິລະວະ, ຂ້ອຍໄດ້ຮັບພອນນັ້ນ. ແຕ່ການເປັນນົກຮູກ ຂ້ອຍໄດ້ຮັບເນື່ອງຈາກຄຳສາບຂອງພຣະລິສີ ພຣິກຸ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່.»

Verse 140

अहमासं पुरा विप्रः सर्वविद्यासु पारगः । चमत्कारपुरे श्रेष्ठे नाम्ना ख्यातस्तु घंटकः । ब्रह्मचारी दमोपेतो हरपूजार्चने रतः

ໃນອະດີດ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເປັນພຣາຫມັນ ຊໍານານໃນວິຊາທັງປວງ. ໃນນະຄອນອັນປະເສີດ ຊື່ «ຈະມັດກາຣະປຸຣະ» ຂ້າພະເຈົ້າໂດງດັງດ້ວຍນາມ «ຄັນຕະກະ»—ດໍາລົງພຣະພົມຈັນ ມີວິໄນ ແລະໝັ້ນໃນການບູຊາອາຣະຈະນາພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ).

Verse 141

अखंडितैर्बिल्वपत्रैरग्रजातैस्त्रिपत्रकैः । त्रिकालं पूजितः शंभुर्लक्षमात्रैः सदा मया

ດ້ວຍໃບບິລະວະທີ່ບໍ່ຂາດບໍ່ຊໍາຮຸດ—ໃບອ່ອນເກີດໃໝ່ ແລະເປັນໃບສາມກີບ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ບູຊາພຣະສັມພູ (Śambhu) ສາມເວລາຕໍ່ມື້ ຢ່າງສະເໝີ ໂດຍຖວາຍເຖິງຈໍານວນໜຶ່ງລັກ (ໜຶ່ງແສນ).

Verse 142

ततो वर्षसह्स्रांते तुष्टो मे भगवान्हरः । प्रोवाच दर्शनं गत्वा मेघगंभीरया गिरा

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົບພັນປີ ພຣະພະຄະວານຫຣະ ຜູ້ພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ປາກົດໃນນິມິດແຫ່ງດາຣະຊັນ ແລະກ່າວດ້ວຍສຽງລຶກດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ.

Verse 143

अहं तुष्टोऽस्मि ते वत्स वरं वरय सुव्रत । अखंडितैर्बिल्वपत्रैस्त्रिकाले यत्त्वयार्चितः

«ລູກເອີຍ ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈໃນເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ຖືສິນວັດແນ່ນອນ ຈົ່ງເລືອກພອນໜຶ່ງ—ເພາະເຈົ້າໄດ້ອາຣະຈະນາຂ້າພະເຈົ້າສາມເວລາຕໍ່ມື້ ດ້ວຍໃບບິລະວະທີ່ບໍ່ຂາດ»

Verse 144

बिल्वस्य प्रसवाग्रेण त्रिपत्रेण प्रजायते । एकेनापि यथातुष्टिस्तथान्येषां न कोटिभिः

ຈາກຍອດອ່ອນແຫ່ງການຜຸດງອກຂອງຕົ້ນບິລະວະ ເກີດເປັນໃບສາມກີບສໍາລັບຖວາຍ. ແມ່ນແຕ່ໃບດຽວກໍເຮັດໃຫ້ພຣະສິວະພໍໃຈ—ແຕ່ຖວາຍອື່ນໆເຖິງໂກຕິຫຼາຍ ກໍບໍ່ອາດໄດ້ຄວາມພໍໃຈເທົ່ານັ້ນ.

Verse 145

पुष्पाणामपि भद्रं ते सुगंधानामपि ध्रुवम् । सखे मया प्रणम्योच्चैः स प्रोक्तः शशिशेखरः

ແມ່ນແຕ່ໃນດອກໄມ້ທັງຫຼາຍ ດອກຂອງເຈົ້າກໍເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ; ແມ່ນແຕ່ໃນເຄື່ອງຫອມບູຊາ ຂອງເຈົ້າກໍເປັນອັນປະເສີດ. ໂອ້ສະຫາຍ—ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະປະກາດພຣະສິວະ ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົກກຸດ।

Verse 146

यदि तुष्टोसि मे देव यदि देयो वरो मम । तन्मां कुरु जगन्नाथ जरामरणवर्जितम्

“ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຖ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ—ໂອ້ຈອມໂລກ ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ ແລະຄວາມຕາຍ.”

Verse 147

स तथेति प्रतिज्ञाय महादेवो महेश्वरः । कैलासं प्रति देवेशः क्षणाच्चादर्शनं गतः

ມະຫາເທວະ ມະເຫສະວະ ຮັບປາກວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ.” ແລ້ວຈອມເທວະທັງປວງຫັນໄປສູ່ໄກລາສາ; ໃນພິບຕາດຽວ ພຣະອົງກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ।

Verse 148

ततोहं परितुष्टोथ वरं प्राप्य महेश्वरात् । कृतकृत्यमिवात्मानं चिंतयामि प्रहर्षितः

ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ; ໄດ້ຮັບພອນຈາກມະເຫສະວະ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຄິດວ່າຕົນເອງເປັນດັ່ງຜູ້ສຳເລັດພາລະກິດແລ້ວ ແລະຊື່ນບານຍິນດີ।

Verse 149

एतस्मिन्नेव काले तु भार्गवो मुनिसत्तमः । कुशलः सर्वशास्त्रेषु वेदवेदांग पारगः

ໃນເວລານັ້ນເອງ ມີພຣະລິສີພາຣຄະວະ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ; ຊ່ຽວຊານໃນຄຳພີທັງປວງ ແລະຮູ້ຊຳນານໃນເວດະ ພ້ອມທັງເວດາງຄະທັງຫົກ।

Verse 150

तस्य भार्याऽभवत्साध्वी नाम्ना ख्याता सुदर्शना । प्राणेभ्योऽपि प्रिया तस्य गालवस्य मुनेः सुता

ພັນລະຍາຂອງລາວເປັນນາງຜູ້ມີສິນທຳ ມີນາມລືຊາ “ສຸດັຣຊະນາ” ອັນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງກວ່າຊີວິດ ແລະເປັນທິດາຂອງມຸນີ ກາລະວະ।

Verse 151

तस्य कन्या समभवद्रूपेणाप्रतिमा भुवि । सा मया सहसा दृष्टा क्रीडमाना यथेच्छया

ລາວມີທິດາຜູ້ໜຶ່ງ ງາມຫາຜູ້ເທົ່າບໍ່ໄດ້ໃນແຜ່ນດິນ. ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນນາງຢ່າງກະທັນຫັນ ກຳລັງຫຼິ້ນຢ່າງເສຣີຕາມໃຈປາຖະໜາ.

Verse 152

मध्यक्षामा सुकेशी च बिंबोष्ठी दीर्घलोचना । तामहं वीक्षयित्वा तु कामदेववशं गतः

ນາງມີແອວບາງ ຜົມງາມ ຮິມຝີປາກດັ່ງໝາກບິມບາ ແລະດວງຕາຍາວ. ເມື່ອຂ້ອຍເຫັນນາງ ຂ້ອຍກໍຕົກຢູ່ໃນອຳນາດຂອງ ກາມະເທວະ ພຣະເທວະແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາ.

Verse 153

ततः पृष्टा मया कस्य कन्येयं चारुलोचना । विभक्तसर्वावयवा देवकन्येव राजते

ແລ້ວຂ້ອຍໄດ້ຖາມວ່າ “ແມ່ນທິດາຂອງໃຜ ນາງສາວຕາງາມນີ້?” ອະວະຍະວະທຸກສ່ວນສົມສ່ວນ ນາງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງທິດາເທວະ.

Verse 154

सखीभिः कीर्तिता मह्यं भार्गवस्य मुनेः सुता । एषा चाद्यापि कन्यात्वे वर्तते चारुहासिनी

ໝູ່ສາວຂອງນາງໄດ້ບອກຂ້ອຍວ່າ “ນາງນີ້ແມ່ນທິດາຂອງມຸນີ ພາຣຄະວະ. ຈົນບັດນີ້ນາງຍັງຄົງເປັນສາວພຣົມຈັນ” —ນາງຜູ້ຍິ້ມງາມອ່ອນໂຍນ.

Verse 155

ततोऽहं भार्गवं गत्वा विनयेन समन्वितः । ययाचे कन्यकां ता च कृतांजलिपुटः स्थितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ໄປຫາ ພາຣກະວະ ດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ ແລະໄດ້ຂໍນາງກັນຍາ; ຂ້າພະເຈົ້າຢືນຢູ່ນັ້ນ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 156

सवर्णं मां परिज्ञाय सोऽपि भार्गवनंदनः । दत्तवांस्तां महाभाग विरूपस्यापि कन्यकाम्

ເມື່ອລາວຮູ້ວ່າຂ້າພະເຈົ້າເໝາະສົມຕາມສະຖານະ ບຸດແຫ່ງພາຣກະວະນັ້ນ—ໂອ ຜູ້ມີບຸນວາສະນາ—ກໍຍັງໄດ້ມອບນາງກັນຍາໃຫ້ແກ່ ວິຣູປະ ດ້ວຍ।

Verse 158

सुलज्जा साऽतिदुःखार्ता पश्यांब जनकेन च । विरूपाय प्रदत्तास्मि नाहं जीवितुमुत्सहे

ນາງອາຍອັບອາຍ ແລະເຈັບປວດທຸກໃຈຢ່າງຫນັກ ກ່າວວ່າ: “ແມ່ເອີຍ ເບິ່ງເຖີດ—ພໍ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ ໄດ້ມອບຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ແກ່ ວິຣູປະ; ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ອາດຢາກມີຊີວິດຕໍ່ໄປ.”

Verse 159

विषं वा भक्षयिष्यामि प्रवेक्ष्यामि हुताशनम् । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा निषिद्धः स द्विजस्तया

“ຂ້າພະເຈົ້າຈະກິນພິດ ຫຼືຈະເຂົ້າໄປໃນໄຟ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ນັ້ນຖືກຫ້າມໄວ້ ໂດຍການຄັດຄ້ານຂອງນາງ।

Verse 160

कस्मान्नाथ प्रदत्तासौ विरूपाय त्वया विभो । कन्यकेयं सुरूपाढ्या सर्वलक्षणसंयुता

“ເປັນຫຍັງ ໂອ ພຣະນາຖາ ຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ທ່ານຈຶ່ງມອບນາງໃຫ້ແກ່ ວິຣູປະ? ນາງກັນຍານີ້ງາມສະງ່າ ແລະພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທຸກປະການ.”

Verse 161

एतच्छ्रुत्वा तु वचनं भार्गवो मुनिसत्तमः । ततस्तां गर्हयित्वासौ धिङ्नारी पुरुषायते

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາເວົ້າເຫຼົ່ານີ້, ພຣະພາຣະຄະວະ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງລືສີ ຈຶ່ງຕຳນິນາງວ່າ: "ໜ້າອັບອາຍ! ຍິງຜູ້ປະພຶດແບບນີ້ ປຽບດັ່ງຜູ້ຊາຍ."

Verse 162

अनेन प्रार्थिता कन्या मया चास्मै प्रदीयते । तत्किं निषेधयसि मां दीयमानां सुतामिमाम्

"ຊາຍຜູ້ນີ້ໄດ້ຂໍນາງສາວ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າກໍພວມມອບລູກສາວໃຫ້ແກ່ລາວ. ເຫດໃດເຈົ້າຈຶ່ງຫ້າມບໍ່ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ມອບລູກສາວຜູ້ທີ່ກຳລັງຖືກມອບໃຫ້ນີ້?"

Verse 163

इत्युक्त्वा स प्रसुष्वाप पत्न्याथ कन्यया समम्

ຫຼັງຈາກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ, ລາວກໍນອນຫຼັບໄປ ພ້ອມກັບພັນລະຍາ ແລະ ນາງສາວ.

Verse 164

ततोऽर्द्धरात्रे चागत्य मया सुप्ता च भार्गवी । हृत्वा स्वभवने नीता निशि सुप्ते जने तदा

ຈາກນັ້ນ, ໃນເວລາທ່ຽງຄືນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍມາເຖິງ ແລະ ນາງພາຣະຄະວີ ກໍກຳລັງນອນຫຼັບຢູ່. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລັກພາຕົວນາງ ແລະ ພານາງໄປຍັງທີ່ຢູ່ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ຄົນກຳລັງນອນຫຼັບໃນຍາມຄ່ຳຄືນ.

Verse 165

नियुक्ता कामधर्मेण ह्यनिच्छंती बलान्मया । विप्रः प्रातर्जजागार पिता तस्यास्ततः परम्

ເຖິງແມ່ນວ່ານາງບໍ່ເຕັມໃຈ, ນາງກໍຖືກຂ້າພະເຈົ້າບັງຄັບໃນກາມມະລົມ. ຈາກນັ້ນ, ພໍ່ຂອງນາງ ເຊິ່ງເປັນພຣາມ ກໍຕື່ນຂຶ້ນໃນຕອນເຊົ້າ.

Verse 166

क्वासौ सा दुहिता केन हृता नष्टा मदीयिका । अथासौ वीक्षितुं बाह्ये बभ्राम स्ववनांतिकम्

«ລູກສາວຂ້ອຍຢູ່ໃສ—ໃຜໄດ້ພານາງໄປ ແລະນາງຫາຍຈາກຂ້ອຍ?» ແລ້ວລາວອອກໄປຂ້າງນອກເພື່ອຊອກຫາ ພະເດີນວົນຢູ່ໃກ້ປ່າສວນຂອງຕົນ।

Verse 167

पदसंहतिमार्गेण मुनिभिर्बहुभिर्वृतः । तेन दृष्टाऽथ सा कन्या कृतकौतुकमंगला

ຕາມເສັ້ນທາງທີ່ຖືກເດີນຢ່າງຫນາແນ່ນ ມີມຸນີຫຼາຍອົງລ້ອມຮອບ, ລາວໄດ້ເຫັນນາງສາວນັ້ນ—ປະດັບດ້ວຍສາຍມົງຄຸນແຫ່ງການແຕ່ງງານ ແລະພິທີມົງຄຸນຕ່າງໆ।

Verse 168

रुदंती सस्वनं तत्र लज्जमाना ह्यधोमुखी । ततः कोपपरीतात्मा मां प्रोवाच स भार्गवः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ນາງຮ້ອງໄຫ້ດັງໆ ດ້ວຍຄວາມອາຍ ແລະກົ້ມໜ້າລົງ. ແລ້ວພາຣຄະວະ ຜູ້ມີໃຈຖືກໂກດຄອບງຳ ໄດ້ເວົ້າກັບຂ້ອຍ।

Verse 169

निशाचरस्य धर्मेण यस्मादूढा सुता मम । निशाचरो भवानस्तु कर्मणानेन सांप्रतम्

«ເພາະເຈົ້າໄດ້ນຳລູກສາວຂ້ອຍໄປ ຕາມທຳນຽມຂອງຜູ້ຍ່າງຍາມຄ່ຳ, ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍກຳນັ້ນເອງ—ໃນບັດນີ້—ຈົ່ງເປັນ “ນິຊາຈະຣະ” ເສຍເຖີດ!»

Verse 170

घंटक उवाच । निर्दोषं मां द्विजश्रेष्ठ कस्मात्त्वं शपसि द्रुतम् । त्वयैषा मे स्वयं दत्ता तेन रात्रौ हृता मया

ຆັນຕະກະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງຮີບຮ້ອນສາບແຊ່ງຂ້ອຍ ທັງທີ່ຂ້ອຍບໍ່ມີຜິດ? ນາງນີ້ທ່ານເປັນຜູ້ມອບໃຫ້ຂ້ອຍເອງດ້ວຍໃຈສະໝັກ; ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງນຳນາງໄປໃນຍາມຄ່ຳ»។

Verse 171

यो दत्वा कन्यकां पूर्वं पश्चाद्यच्छेन्न दुर्मतिः । स याति नरकं घोरं यावदाभूतसंप्लवम्

ຜູ້ໃດໄດ້ມອບສາວນ້ອຍໄວ້ກ່ອນ ແລ້ວພາຍຫຼັງຄິດຈະເອົານາງຄືນ—ຄົນໃຈຊົ່ວນັ້ນ ຈະໄປສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານ ຈົນກວ່າການລະລາຍຂອງສັດທັງປວງ।

Verse 172

अथासौ चिंतयामास सत्यमेतेन जल्पितम् । पश्चात्तापसमोपेतो वाक्यमेतदुवाच ह

ແລ້ວເຂົາກໍຄິດພິຈາລະນາວ່າ: «ຄໍາທີ່ເຂົາເວົ້ານັ້ນ ແທ້ຈິງ»। ເມື່ອເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສຳນຶກຜິດ ເຂົາຈຶ່ງເວົ້າຄໍານີ້।

Verse 173

सत्यमेतत्त्वया प्रोक्तं न मे वचनमन्यथा । उलूकरूपसंयुक्तो भविष्यसि न संशयः

«ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້ານັ້ນ ແທ້ຈິງ; ຄໍາຂອງຂ້ອຍກໍຈະບໍ່ແຕກຕ່າງ. ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮູບເປັນນົກເຄົ້າ»।

Verse 174

उत्पत्स्यते यदा चात्र भर्तृयज्ञो महामुनिः । तस्योपदेशमासाद्य भूयः प्राप्स्यसि स्वां तनुम्

«ແລະເມື່ອມະຫາມຸນີ ພະຣະຕຣິຍັຊຍະ (Bhartṛyajña) ເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນີ້, ເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ແລະຮັບຄໍາສອນຂອງທ່ານແລ້ວ, ເຈົ້າຈະໄດ້ຮ່າງກາຍຂອງຕົນຄືນອີກຄັ້ງ»।

Verse 175

ततः कौशिकरूपं तु पश्याम्यात्मानमेव च । तथापि न स्मृतिर्नष्टा मम या पूर्वसंभवा

«ຈາກນັ້ນ ຂ້ອຍເຫັນຕົນເອງແທ້ໆ ຢູ່ໃນຮູບຂອງ ກໍສິກະ (Kauśika)। ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ຄວາມຈໍາຂອງຂ້ອຍທີ່ເກີດຈາກຊາດກ່ອນ ກໍບໍ່ໄດ້ສູນຫາຍ»।

Verse 176

अथ या तत्सुता चोढा मया तस्मिन्गिरौ तदा । सापि मां संनिरीक्ष्याथ तद्रूपं दुःखसंयुता । प्रविष्टा हव्यवाहं सा विधवात्वमनिच्छती

ແລ້ວບຸດສາວຂອງຊາຍນັ້ນ—ຜູ້ທີ່ຂ້ອຍໄດ້ແຕ່ງງານນາງໃນພູນັ້ນ—ເມື່ອເຫັນຂ້ອຍພາຍຫຼັງໃນຮູບອັນແປກໄປ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກ. ນາງບໍ່ປາດຖະນາເປັນແມ່ໝ້າ ຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ໄຟບູຊາ.

Verse 177

एवं मे कौशिकत्वं हि संजातं तु महाद्युते । भार्गवस्य तु शापेन कन्यार्थे यत्तवोदितम्

ໂອ ຜູ້ມີລັດສະໝີອັນຍິ່ງ, ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສະພາບເປັນ “ເກົາສິກະ” ຂອງຂ້ອຍຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ. ມັນເກີດຈາກຄຳສາບຂອງພາຣຄະວະ ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ເພາະເຣື່ອງນາງສາວ.

Verse 178

अखंडबिल्वपत्रेण पूजितो यन्महेश्वरः । चिरायुस्तेनसंजातं सत्यमेतन्मयोदितम्

ເນື່ອງຈາກໄດ້ບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະ ດ້ວຍໃບບິນວະທີ່ບໍ່ຂາດບໍ່ແຕກ, ອາຍຸຍືນຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນໂດຍເຫດນັ້ນ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ—ຂ້ອຍກ່າວຢ່າງນີ້.

Verse 179

सत्यं कथय यत्कृत्यं गृहायातस्य किं तव । प्रकरोमि महाभाग यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ຈົ່ງກ່າວຄວາມຈິງ: ເມື່ອທ່ານກັບມາຮອດເຮືອນແລ້ວ ມີກິດອັນໃດທີ່ທ່ານຕ້ອງເຮັດ? ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຂ້ອຍຈະກະທຳໃຫ້ສຳເລັດ ແມ່ນແຕ່ຈະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ.

Verse 180

इन्द्रद्युम्न उवाच । इन्द्रद्युम्नस्य ज्ञानाय प्राप्तोऽहं यत्तवांतिकम् । नाडीजंघेन चानीतो मरणे कृतनिश्चयः

ອິນທຣະດຍຸມນະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍມາຫາທ່ານ ເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມຮູ້ແທ້ເກືອບກັບອິນທຣະດຍຸມນະ. ນາຑີຈັງຄະໄດ້ນຳຂ້ອຍມາ ໂດຍຂ້ອຍຕັ້ງໃຈແນ່ວ່າຈະຕາຍ»។

Verse 181

यदि नो ज्ञास्यति भवांस्तं कीर्त्या च कुलेन च । प्रविशामि ततो नूनं प्रदीप्तं हव्यवाहनम्

«ຖ້າທ່ານບໍ່ຮູ້ຈັກລາວ—ດ້ວຍກຽດສັກສີ ແລະ ດ້ວຍວົງສາ—ແທ້ແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຂົ້າໄປໃນໄຟທີ່ລຸກໂຊນ»।

Verse 182

नो चेत्कीर्तय मे कञ्चिदन्यं तु चिरजीविनम् । पृच्छामि तेन तं गत्वा येन वेत्ति न वा च सः

«ບໍ່ຊັ້ນ ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງຜູ້ອື່ນທີ່ມີອາຍຸຍືນ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປຫາລາວ ແລະ ຖາມ—ວ່າລາວຮູ້ຈັກຄົນນັ້ນຫຼືບໍ່»។

Verse 183

बक उवाच । युक्तमुक्तमनेनाद्य तत्कुरुष्व वदास्य भोः । यदि जानासि कंचित्वमात्मनश्चिरजीविनम्

ບະກະ ກ່າວວ່າ: «ຄໍາທີ່ລາວເວົ້າໃນມື້ນີ້ ເໝາະສົມແທ້. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດຕາມນັ້ນ ແລະ ບອກຂ້າພະເຈົ້າ, ທ່ານເອີຍ—ທ່ານຮູ້ຈັກຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງໃນໂລກນີ້ທີ່ມີອາຍຸຍືນ (cirajīvin) ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງທ່ານບໍ?»

Verse 184

नो चेदहमपि क्षिप्रं प्रविशामि हुताशनम् । मार्कंडेनापि सहितः सांप्रतं तव पश्यतः

«ບໍ່ຊັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະເຂົ້າໄປໃນໄຟໂດຍໄວ—ພ້ອມກັບມາຣະກັນດະດ້ວຍ—ໃນຂະນະນີ້ ຕໍ່ໜ້າຕາຂອງທ່ານ»។

Verse 185

एवम् ज्ञात्वा महाभाग चिन्तयस्व चिरंतनम् । कंचिद्भूमितलेऽन्यत्र यतस्त्वं चिरजीवधृक्

«ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ, ຈົ່ງຄິດໃຫ້ລະອຽດ ແລະ ເພື່ອການຍາວນານ. ຈົ່ງຊອກຫາຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງຢູ່ບ່ອນອື່ນໃນແຜ່ນດິນ—ເພາະທ່ານແມ່ນຜູ້ທີ່ຮັກສາຊີວິດຍືນ»។

Verse 186

आशया परया प्राप्तस्तवाहं किल मंदिरे । पुमानेष विशेषेण मार्कंडेयः प्रियो मम

ດ້ວຍຄວາມຫວັງອັນສູງສຸດ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາຮອດທີ່ພຳນັກຂອງທ່ານ. ຊາຍນີ້—ໂດຍສະເພາະ ມາຣກັນເດຍ—ເປັນຜູ້ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຮັກໃຄ່.

Verse 187

संत्यत्र पर्वतश्रेष्ठाः शतशोऽथ सहस्रशः । येषु सन्ति महाभागास्तापसाश्चिरजीविनः । नान्यथा जीवितं चास्य कथंचित्संभविष्यति

ທີ່ນີ້ມີພູເຂົາອັນປະເສີດ ຫຼາຍຮ້ອຍ ຫຼາຍພັນ; ໃນນັ້ນມີຕາປະສະຜູ້ມີບຸນ ແລະຜູ້ມີອາຍຸຍືນ ພຳນັກຢູ່. ບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ຊີວິດຂອງເຂົາຈະບໍ່ອາດຖືກຮັກສາໄດ້ເລີຍ.

Verse 188

इंद्रद्युम्नस्य राजर्षेर्हितं परमकं भवेत् । तथावयोर्द्वयोश्चापि तस्माच्चिंतय सत्वरम्

ນີ້ຈະເປັນປະໂຫຍດອັນສູງສຸດແກ່ຣາຊະຣິສີ ອິນດຣະດຍຸມນະ ແລະແກ່ພວກເຮົາທັງສອງດ້ວຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຄິດໃຫ້ໄວ ແລະຕັດສິນໃຈໂດຍດ່ວນ.

Verse 189

तस्य तं निश्चयं ज्ञात्वा मरणार्थं महीपतेः । स उलूकः कृपां गत्वा ततो वचनमब्रवीत्

ເມື່ອຮູ້ແນ່ຊັດເຖິງການຕັດສິນໃຈຂອງພະຣາຊາ—ຄວາມປາດຖະໜາຈະຕາຍ—ອູລູກະ (ນົກຮູກ) ຖືກກະທົບດ້ວຍເມດຕາ ແລ້ວກ່າວຄຳເຫຼົ່ານີ້.

Verse 190

यद्येवं तु महाभाग मर्तुकामोऽसि सांप्रतम् । तदागच्छ मया सार्धं गन्धमादनपर्वतम्

ຖ້າເປັນແນວນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຖ້າທ່ານປາດຖະໜາຈະຕາຍໃນບັດນີ້ຈິງໆ—ຈົ່ງມາກັບຂ້າພະເຈົ້າໄປພູກັນທະມາດະນະ.

Verse 191

तत्र संतिष्ठते गृध्रः स च मे परमः सुहृत् । चिरंतनस्तथा सम्यक्स ते ज्ञास्यति तं नृपम् । कथयिष्यत्यसंदिग्धं मम वाक्यादसंशयम्

ທີ່ນັ້ນມີນົກອິນຊີກິນຊາກອາໄສຢູ່ ແລະມັນເປັນມິດສະນິດສູງສຸດຂອງຂ້າ—ເກົ່າແກ່ ແລະຮູ້ທັນ. ມັນຈະຮູ້ຈັກກະສັດນັ້ນໃຫ້ເຈົ້າຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະຈະເລົ່າເລື່ອງຢ່າງບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າ—ບໍ່ຄລາດເຄືອນ.

Verse 192

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा मार्कंडेयादिभिस्त्रिभिः । प्रोक्तः सर्वैर्महाभाग मा त्वं प्रविश पावकम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ທັງສາມຜູ້ມີມາຣກັນເດຍເປັນຫົວໜ້າ ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ອື່ນໆທັງໝົດ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ຜູ້ມີບຸນວ່າ: “ຢ່າເຂົ້າໄປໃນໄຟ.”

Verse 193

वयं यास्यामहे सर्वे त्वया सार्धं च तत्र हि । कदाचित्सोऽपि जानाति इंद्रद्युम्नं महीपतिम्

“ພວກເຮົາທຸກຄົນຈະໄປທີ່ນັ້ນພ້ອມກັບເຈົ້າ. ບາງທີຜູ້ນັ້ນອາດຈະຮູ້ຈັກພະຣາຊາອິນດຣະດຍຸມນະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ.”

Verse 194

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा आशया परया युतः । स राजा सह तैः सर्वैः प्रययौ गंधमादनम्

ເມື່ອກະສັດໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງພວກເຂົາ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫວັງອັນສູງສຸດ ພະອົງຈຶ່ງອອກເດີນທາງພ້ອມກັບພວກເຂົາທັງໝົດ ໄປສູ່ຄັນທະມາດະນະ.

Verse 195

गृध्रराजोऽपि तान्दृष्ट्वा सर्वानेव कृतांजलिः । उलूकं पुरतो दृष्ट्वा प्रहृष्टः सन्मुखो ययौ

ພະຣາຊາແຫ່ງນົກກິນຊາກເມື່ອເຫັນພວກເຂົາທັງໝົດ ກໍປະນົມມືຄໍານັບ. ແລະເມື່ອເຫັນອູລູກະຢູ່ຂ້າງໜ້າ ມັນກໍຍິນດີ ແລະເດີນອອກມາຕ້ອນຮັບຕໍ່ໜ້າ.

Verse 196

ततोऽब्रवीत्प्रहृष्टात्मा स्वागतं ते द्विजोत्तम । चिरकालात्प्रदृष्टोऽसि क एतेऽन्येऽत्र ये स्थिताः

ແລ້ວລາວກ່າວດ້ວຍໃຈປິຕິຍິນດີວ່າ: «ຂໍຕ້ອນຮັບ ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ)! ນານແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ເຫັນທ່ານອີກ. ຄົນອື່ນໆເຫຼົ່ານີ້ທີ່ຢືນຢູ່ນີ້ແມ່ນໃຜ?»

Verse 197

उलूक उवाच । एष मे परमं मित्रं नाडीजंघो बकः स्मृतः । एतस्यापि तु मार्कण्डः संस्थितः परमः सुहृत्

ອູລູກະ ກ່າວວ່າ: «ນີ້ແມ່ນມິດສະຫາຍອັນປະເສີດຂອງຂ້ອຍ ຊື່ ນາດີຈັງຄະ ຜູ້ຖືກຮຽກວ່າ ບະກະ (ນົກກະສາ/ນົກກະຮອກ). ແລະສໍາລັບເຂົາດ້ວຍ ມາຣະກັນດະ ຢືນຢູ່ເປັນສຸຫຣິດອັນສະນິດສະໜິດຍິ່ງ»

Verse 198

असौ त्रैलोक्यविख्यातः सप्तकल्पस्मरो भुवि । एतस्यापि सुहृत्कश्चिन्नैनं जानामि सत्वरम्

«ເຂົາເປັນຜູ້ມີຊື່ສຽງກະຈາຍໄປທົ່ວສາມໂລກ ແລະໃນໂລກມະນຸດກໍຖືກຈື່ຈໍາຂ້າມໄປເຖິງເຈັດກັລປະ. ແຕ່ສໍາລັບມິດຂອງເຂົາເອງ—ມີຢູ່ແນ່—ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ໄດ້ໂດຍຮີບດ່ວນວ່າເປັນໃຜ»

Verse 199

म्रियमाणो मया ह्येष समानी तस्तवांतिकम् । अयं जीवति विज्ञात इंद्रद्युम्ने नरेश्वरे । नो चेत्प्रविशति क्षिप्रं प्रदीप्तं हव्यवाहनम्

«ເພາະຄົນນີ້ ຂ້ອຍໄດ້ນໍາມາຫາທ່ານໃນຍາມທີ່ເຂົາກໍາລັງຈະຕາຍ. ໄດ້ຮູ້ແນ່ວ່າ ເຂົາຈະມີຊີວິດຢູ່ໄດ້ຕາມທີ່ພຣະຣາຊາ ອິນດຣະດຍຸມນະ ຍັງຖືກຮູ້ຈັກ. ຖ້າບໍ່ແມ່ນເຊັ່ນນັ້ນ ເຂົາຈະເຂົ້າສູ່ໄຟອັນລຸກໂຊນຢ່າງໄວ»

Verse 200

स त्वं जानासि चेद्ब्रूहि इन्द्रद्युम्नं महीपतिम् । चिरंतनो मयापि त्वं तेन प्रष्टुं समागतः

«ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າທ່ານຮູ້ ຂໍໃຫ້ກ່າວເຖິງພຣະຣາຊາ ອິນດຣະດຍຸມນະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນ. ທ່ານເປັນຜູ້ເກົ່າແກ່ ແລະຂ້ອຍກໍມາເພື່ອຖາມທ່ານເຖິງພຣະອົງນັ້ນ»

Verse 201

गृध्र उवाच । इन्द्रद्युम्नेति विख्यातं राजानं न स्मराम्यहम् । न दृष्टो न श्रुतश्चापि इन्द्रद्युम्नो महीपतिः

ນົກອິນຊີ (ກຣິດຣະ) ກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຈື່ຈຳກະສັດຜູ້ໃດທີ່ໂດງດັງວ່າ ‘ອິນດຣະດຍຸມນະ’ ເລີຍ. ອິນດຣະດຍຸມນະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເຫັນ ແລະບໍ່ເຄີຍໄດ້ຍິນດ້ວຍ»។

Verse 202

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सोऽपि राजा सुदुर्मनाः । मनसा चिन्तयामास मरणे कृतनिश्चयः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ກະສັດຜູ້ນັ້ນກໍເສົ້າໝອງຢ່າງຫນັກ; ແລະໃນໃຈກໍຄິດພິຈາລະນາ ພ້ອມຕັ້ງໃຈແນ່ຕໍ່ຄວາມຕາຍ।

Verse 203

ततस्तु कौतुकाविष्टस्तं पप्रच्छ द्विजोत्तमम् । कर्मणा केन संप्राप्तमायुष्यं चेदृशं वद

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຖືກຄວາມຢາກຮູ້ຄອບງຳ ລາວໄດ້ຖາມພຣະດວິຊະຜູ້ປະເສີດວ່າ: «ໂດຍກຳໃດ ທ່ານຈຶ່ງໄດ້ອາຍຸຍືນເຊັ່ນນີ້? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ»।

Verse 204

ततः संभावयिष्यामि श्रुत्वा तेऽहं विभावसुम्

«ແລ້ວເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງຈາກທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະນົບນ້ອມບູຊາ ແລະເຄົາລົບຍົກຍ້ອງ ວິພາວະສຸ ຕາມຄວນ»।