Adhyaya 264

Verse 1

ब्रह्मोवाच । कार्तिकेयश्च पार्वत्याः प्राणेभ्यश्चातिवल्लभः । संक्रीडति समीपस्थो नानाचेष्टाभिरुद्यतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ກາຣຕິເກຍ ເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພາຣະວະຕີ ເຫນືອກວ່າລົມຫາຍໃຈຂອງນາງເອງ. ພຣະອົງຫຼິ້ນຢູ່ໃກ້ໆ ຄືກຄື້ນດ້ວຍທ່າທາງແລະກິດຈະກຳຫຼາກຫຼາຍ.

Verse 2

रक्तकांतिर्महातेजाः षण्मुखोऽद्भुत विक्रमः । क्वचिद्गायति चात्यर्थं क्वचिन्नृत्यति स्वेच्छया

ມີປະກາຍແດງສົດ ແລະພະລັງຕະຫຼອດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣະກຸມາຣາຜູ້ມີຫົວໜ້າຫົກ ກ້າຫານອັນອັດສະຈັນ; ບາງຄັ້ງຮ້ອງເພງດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິ່ງ ແລະບາງຄັ້ງຟ້ອນລຳຕາມພຣະປະສົງຢ່າງເສຣີ।

Verse 3

मातरं पितरं दृष्ट्वा विनयावनतः क्वचित् । क्वचिच्च गंगापुलिने सिकतालेपनाकृतिः

ບາງຄັ້ງເມື່ອເຫັນພຣະມານາ ແລະພຣະບິດາ ກໍໂຄ້ງຄຳນົບດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ; ແລະບາງຄັ້ງຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຊາຫນະວີ (ຄົງຄາ) ກໍຫຼິ້ນດ້ວຍການປ້າຍຊາຍ ແລະປັ້ນເປັນຮູບຮ່າງ।

Verse 4

गणैः सह विचिन्वानो विविधान्वनभूरुहान् । एवं प्रक्रीडितस्तस्य दिवसाः पंच जज्ञिरे

ພຣະອົງພ້ອມດ້ວຍຄະນະຄົນຕິດຕາມ (ຄະນະ) ໄດ້ພາກັນທ່ອງໄປ ພິຈາລະນາຕົ້ນໄມ້ ແລະພືດພັນໃນປ່າຫຼາຍຊະນິດ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພຣະອົງຫຼິ້ນສະນຸກຢ່າງນີ້ ຫ້າວັນກໍຜ່ານໄປ।

Verse 5

ततो देवा महेन्द्राद्यास्तारकत्रासविद्रुताः । स्तुवन्तः शंकरं सर्वे तारकस्य जिघृक्षया

ຕໍ່ມາ ບັນດາເທວະ ເລີ່ມແຕ່ພຣະອິນທຣາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ຫນີອອກມາດ້ວຍຄວາມຢ້ານຕໍ່ຕາຣະກະ ລ້ວນພາກັນສັນລະເສີນພຣະສັງກະຣະ (ຊິວະ) ໂດຍປາດຖະໜາຈະຈັບແລະປະຫານຕາຣະກະໃຫ້ພ່າຍແພ້।

Verse 6

चक्रुः कुमारं सेनान्यं जाह्नव्यां स्वगणैः सुराः । सस्वनुर्देववाद्यानि पुष्पवर्षं पपात ह

ເທິງແມ່ນ້ຳຊາຫນະວີ (ຄົງຄາ) ບັນດາເທວະພ້ອມດ້ວຍຂະບວນບໍລິວານຂອງຕົນ ໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງພຣະກຸມາຣາເປັນແມ່ທັບແຫ່ງກອງທັບ. ເຄື່ອງດົນຕີເທວະດັງກ້ອງ ແລະຝົນດອກໄມ້ກໍຕົກລົງມາ।

Verse 7

वह्निस्तु स्वां ददौ शक्तिं हिमवान्वाहनं ददौ । सर्वदेवसमुद्भूतगणकोटिसमावृतः

ອັກນິໄດ້ປະທານພະລັງຫອກ (ສັກຕິ) ຂອງພຣະອົງ ແລະ ຫິມະວານໄດ້ປະທານພາຫະນະໃຫ້. ພຣະວິລະນັ້ນຢືນຢູ່ຢ່າງອົງອາດ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍກະໂຣດກະໂຣດແຫ່ງຄະນະທີ່ເກີດຈາກເທວະທັງປວງ.

Verse 8

प्रणम्य मुनिसंघेभ्यः प्रययौ रिपुविग्रहे । ताम्रवत्यां नगर्यां च शंखं दध्मौ प्रतापवान्

ເມື່ອນົບນ້ອມຕໍ່ຫມູ່ຄະນະມຸນີແລ້ວ ພຣະອົງກໍອອກເດີນທາງໄປສູ່ສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານສັດຕູ. ແລະໃນນະຄອນຕາມຣະວະຕີ ຜູ້ມີລິດເດດໄດ້ເປົ່າສັງຂ໌ຂອງພຣະອົງ.

Verse 9

ततस्तारकसैन्यस्य दैत्यदानवकोटयः । समाजग्मुस्तस्य पुराच्छंखनादभयातुराः

ຕໍ່ມາ ຈາກນະຄອນນັ້ນ ພວກໄດຕະ ແລະ ດານະວະ ນັບເປັນກະໂຣດໆ ໃນກອງທັບຂອງຕາຣະກະ ໄດ້ພາກັນມາຊຸມນຸມ ດ້ວຍຄວາມຫວາດຫວັ່ນຕໍ່ສຽງສັງຂ໌.

Verse 10

स्ववाहनसमारूढाः संयता बलदर्पिताः । देवाः सर्वेऽपि युयुधुः स्कन्दतेजोपबृंहिताः

ເທວະທັງປວງຂຶ້ນຂີ່ພາຫະນະຂອງຕົນ ມີວິໄນ ແລະ ພອງໃຈໃນກຳລັງ. ທຸກພຣະອົງໄດ້ຮົບພຸ້ນ ໂດຍໄດ້ຮັບການເສີມພະລັງຈາກລັດສະຫມີແຫ່ງສະກັນດະ.

Verse 11

तदा दानवसैन्यानि निजघान च सर्वशः । विष्णुचक्रेण ते छिन्नाः पेतुरुर्व्यां सहस्रशः

ໃນເວລານັ້ນ ກອງທັບດານະວະຖືກຟັນຟາດທຳລາຍທົ່ວທິດ. ຖືກຕັດຂາດດ້ວຍຈັກຣາຂອງວິສນຸ ແລະ ລົ້ມລົງສູ່ພື້ນດິນເປັນພັນໆ.

Verse 12

ततो भग्नाश्च शतशो दानवा निहतास्तदा । नद्यः शोणितसंभूता जाता बहुविधामुने

ຕໍ່ມາ ດານະວະນັບຮ້ອຍ ຖືກທຳລາຍ ແລະ ຖືກສັງຫານ. ໂອ ມຸນີ, ແມ່ນ້ຳຫຼາຍຮູບແບບ ເກີດຈາກເລືອດ ກໍ່ປາກົດຂຶ້ນ.

Verse 13

तद्भग्नं दानवबलं दृष्ट्वा स युयुधे रणे । बभंज सद्यो देवेशो बाणजालैरनेकधा

ເມື່ອເຫັນກອງດານະວະຖືກທຳລາຍແລ້ວ ລາວກໍ່ສູ້ຕໍ່ໃນສົງຄາມ. ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ກໍ່ບົດຂີ້ພວກນັ້ນທັນທີ ດ້ວຍຕາຂ່າຍລູກສອນຫຼາຍປະການ.

Verse 14

शक्तिनायुध्य गंगिन्याश्चिक्षेप कृष्णप्रेरिताः । सरथं च सयंतारं चक्रे तं भस्मसात्क्षणात्

ໂດຍການຊັກນຳຂອງ ກຣິສນະ ກຳລັງເທວະໄດ້ຂວ້າງສັກຕິ ແລະ ອາວຸດ. ໃນພິບຕາດຽວ ພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ລາວ—ພ້ອມທັງລົດສົງຄາມ ແລະ ຄົນຂັບ—ກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 15

शेषाः पातालमगमन्हतं दृष्ट्वाऽथ तारकम् । ततो देवगणाः सर्वे शसंसुस्तस्य विक्रमम्

ເມື່ອເຫັນຕາຣະກະຖືກສັງຫານ ສັດຕູທີ່ເຫຼືອກໍ່ຫນີລົງໄປສູ່ ປາຕາລະ. ຈາກນັ້ນ ກອງເທວະທັງປວງ ພາກັນສັນລະເສີນວິກຣະມະອັນກ້າຫານຂອງພຣະອົງ.

Verse 16

देवदुन्दुभयो नेदुः पुष्पवृष्टिस्तथाऽभवत् । ते लब्धविजयाः सर्वे महेश्वरपुरोगमाः

ກອງກະດິ່ງສະຫວັນດັງກ້ອງ ແລະ ຝົນດອກໄມ້ກໍ່ຕົກລົງ. ພວກເຂົາທັງໝົດ—ມີພຣະມະເຫສະວະເປັນຜູ້ນຳ—ຊື່ນບານ ເພາະໄດ້ຊະນະ.

Verse 17

सिषिचुः सर्वदेवानां सेनापत्ये षडाननम् । ततः स्कंदं समालिंग्य पार्वती हर्षगद्गदा

ເທວະທັງປວງໄດ້ປະພິທີອະພິເສກ ແຕ່ງຕັ້ງພຣະສະດານະນະຜູ້ມີຫົວຫນ້າຫົກ ເປັນແມ່ທັບໃຫຍ່ແຫ່ງກອງທັບເທວະ. ແລ້ວພຣະປາຣະວະຕີ ດ້ວຍສຽງສັ່ນເພາະຄວາມປິຕິ ໄດ້ກອດພຣະສະກັນດະ.

Verse 18

मांगल्यानि तदा चक्रे स्वसखीभिः समावृता । एवं च तारकं हत्वा सप्तमेऽहनि बालकः

ນາງຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍໝູ່ສະຫາຍຂອງນາງ ແລະໄດ້ປະກອບພິທີມົງຄຸນຕ່າງໆ. ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກປະຫານຕາຣະກະ ເດັກເທວະຜູ້ສັກສິດໄດ້ສຳເລັດໃນວັນທີເຈັດ.

Verse 19

मंदराचलमासाद्य पितरौ संप्रहर्षयन् । उवाच सकलं स्कन्दः परमानंदनिर्भरः

ເມື່ອໄປຮອດພູມັນດະຣາ ແລະເຮັດໃຫ້ພໍ່ແມ່ຊື່ນບານ, ພຣະສະກັນດະຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍອານັນດະອັນສູງສຸດ ໄດ້ກ່າວທຸກສິ່ງຢ່າງຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 20

काले दारक्रियां तस्य चिन्तयामास शंकरः । स उवाच प्रसन्नात्मा गांगेयममितद्युतिम्

ເມື່ອເວລາອັນຄວນມາຮອດ, ພຣະຊັງກະຣະໄດ້ຄິດພິຈາລະນາເຖິງພິທີແຕ່ງງານຂອງພຣະບຸດ. ດ້ວຍໃຈອັນຜ່ອງໃສ ພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບຜູ້ເກີດຈາກແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ຜູ້ມີຣັດສະມີຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້.

Verse 21

प्राप्तः कालस्तव विभो पाणिग्रहणसंमतः । कुरु दारान्समासाद्य धर्मस्ते पुंससंमतः

“ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ເວລາອັນຄວນສຳລັບພິທີຈັບມືແຕ່ງງານຂອງທ່ານໄດ້ມາຮອດແລ້ວ. ຈົ່ງຮັບຄູ່ຄອງ ແລະຕັ້ງເຮືອນເຮັດຄອບຄົວ—ນີ້ແມ່ນທຳມະທີ່ເໝາະສົມກັບຖານະຂອງທ່ານ.”

Verse 23

क्रीडस्व विविधैर्भोगैर्विमानैः सह कामिकैः । तच्छ्रुत्वा भगवान्स्कन्दः पितरं वाक्यमब्रवीत् । अहमेव हि सर्वत्र दृश्यः सर्वगणेषु च । दृश्यादृश्यपदार्थेषु किं गृह्णामि त्यजामि किम्

«ຈົ່ງເລີນຫຼິ້ນດ້ວຍຄວາມສຸກຫຼາກຫຼາຍ ພ້ອມວິມານທິບ ແລະຄູ່ຄອງອັນເປັນທີ່ຮັກ» ເມື່ອຟັງແລ້ວ ພຣະສະກັນດະຕອບພໍ່ວ່າ: «ຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວຢູ່ທົ່ວທຸກສະຖານ—ປາກົດໃນຫມູ່ທັງປວງ. ໃນສິ່ງທີ່ເຫັນ ແລະບໍ່ເຫັນ ຂ້າຈະເອົາຫຍັງ ແລະຈະປະຫຍັງ?»

Verse 24

याः स्त्रियः सकला विश्वे पार्वत्या ताः समा हि मे । नराः सर्वेऽपि देवेश भवद्वत्तान्विलोकये

«ແມ່ຍິງທັງປວງໃນໂລກ ສໍາລັບຂ້າ ເທົ່າກັບພຣະນາງປາຣະວະຕີ. ຜູ້ຊາຍທັງປວງດ້ວຍ, ໂອ ຈອມເທວະ, ຂ້າເຫັນເທົ່າກັບທ່ານ»

Verse 25

त्वं गुरुर्मां च रक्षस्व पुनर्नरकमज्जनात् । येन ज्ञातमिदं ज्ञानं त्वत्प्रसादादखंडितम्

«ທ່ານແມ່ນຄູບາອາຈານຂອງຂ້າ—ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງຂ້າອີກຄັ້ງ ຈາກການຈົມລົງໃນນະລົກ. ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ຂ້າໄດ້ເຂົ້າໃຈປັນຍານີ້ອັນບໍ່ແຕກຂາດ; ຂໍຢ່າໃຫ້ມັນສູນເສຍ»

Verse 26

पुनरेव महाघोरसंसाराब्धौ निमज्जये । दीपहस्तो यथा वस्तु दृष्ट्वा तत्करणं त्यजेत्

«ຂໍຢ່າໃຫ້ຂ້າຈົມອີກໃນມະຫາສະຫງົບອັນນ່າຢ້ານຂອງສັງສານ. ເຫມືອນຄົນຖືໂຄມໄຟ ເມື່ອເຫັນຂອງແລ້ວ ກໍວາງການຄົ້ນຫາລົງ»

Verse 27

तथा ज्ञानमधिप्राप्य योगी त्यजति संसृतिम् । ज्ञात्वा सर्वगतं ब्रह्म सर्वज्ञ परमेश्वर

«ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ເມື່ອໂຍຄີໄດ້ບັນລຸປັນຍາຢ່າງຄົບຖ້ວນ ກໍລະທິ້ງການເກີດຕາຍ. ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງພຣະພຣະຫມັນອັນແຜ່ຊຶມທົ່ວທຸກສິ່ງ—ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ຮູ້ທຸກຢ່າງ—(ຍ່ອມພົ້ນ)»

Verse 28

निवर्त्तंते क्रियाः सर्वा यस्य तं योगिनं विदुः । विषये लुब्धचित्तानां वनेऽपि जायते रतिः

ຜູ້ໃດທີ່ກິລິຍາອັນບັງຄັບທັງປວງຢຸດສະງົບຢູ່ໃນຕົນ—ຜູ້ນັ້ນເຂົາເອີ້ນວ່າ «ໂຍຄີ». ແຕ່ຜູ້ທີ່ໃຈໂລບຕໍ່ອາລົມວັດຖຸ ຄວາມຕິດພັນກໍເກີດໄດ້ແມ່ນແຕ່ໃນປ່າ.

Verse 29

सर्वत्र समदृष्टीनां गेहे मुक्तिर्हि शाश्वती । ज्ञानमेव महेशान मनुष्याणां सुदुर्लभम्

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ເບິ່ງເຫັນສະເໝີກັນທຸກແຫ່ງ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນແມ່ນຖາວອນ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນເຮືອນ. ໂອ ມະເຫສານາ, ສິ່ງທີ່ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງສໍາລັບມະນຸດ ແມ່ນຄວາມຮູ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 30

लब्धं ज्ञानं कथमपि पंडितो नैव पातयेत् । नाहमस्मि न माता मे न पिता न च बांधवः

ຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ມາບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດ ບັນດິດບໍ່ຄວນໃຫ້ມັນຕົກຫາຍເສື່ອມໄປ. «ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນຕົວຕົນແຫ່ງກາຍ; ບໍ່ແມ່ນ ‘ແມ່ຂອງຂ້ອຍ’, ບໍ່ແມ່ນ ‘ພໍ່ຂອງຂ້ອຍ’, ແລະບໍ່ແມ່ນ ‘ຍາດພີ່ນ້ອງ’ ໃດໆທີ່ເປັນຂ້ອຍ»।

Verse 31

ज्ञानं प्राप्य पृथक्भावमापन्नो भुवनेष्वहम् । प्राप्यं भागमिदं दैवात्प्रभावात्तव नार्हसि

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ແລ້ວ ຂ້ອຍໄດ້ເຂົ້າສູ່ສະພາບແຫ່ງຄວາມແຍກອອກ (ຈາກອັດຕາໂລກີ) ທ່າມກາງໂລກເຫຼົ່ານີ້. ສ່ວນແຫ່ງຊະຕານີ້ມາໂດຍພຣະພອນແຫ່ງວາສະນາ; ແຕ່ດ້ວຍພະລັງອໍານາດຂອງທ່ານ ຂໍຢ່າໃຫ້ມັນຜັນຜວນ (ຢ່າໃຫ້ຂ້ອຍຕົກຕໍ່າ).

Verse 32

वक्तुमेवंविधं वाक्यं मुमुक्षोर्मे न संशयः । यदाग्रहपरा देवी पुनःपुनरभाषत

ຂ້ອຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສວ່າ ຄໍາເວົ້າແບບນີ້ເໝາະສົມສໍາລັບຜູ້ປາຖະໜາຫຼຸດພົ້ນ. ແລ້ວພຣະເທວີ ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນປະສົງ ກໍໄດ້ກ່າວຊໍ້າໆອີກຄັ້ງແລ້ວອີກຄັ້ງ.

Verse 33

तदा तौ पितरौ नत्वा गतोऽसौ क्रौञ्चपर्वतम् । तत्राश्रमे महापुण्ये चचार परमं तपः

ແລ້ວນັ້ນ ທ່ານໄດ້ນົບນ້ອມກາບໄຫວ້ບິດາມານດາທັງສອງ ແລ້ວໄປຍັງພູກຣໍາຈາ. ໃນອາສຣົມອັນມີບຸນຍິ່ງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ປະພຶດຕະປະສູງສຸດ.

Verse 34

जजाप परमं ब्रह्म द्वादशाक्षरबीजकम् । पूर्वं ध्यानेन सर्वाणि वशीकृत्येन्द्रियाणि च

ທ່ານໄດ້ສວດຈາປະຣະພຣະພຣະຫມະອັນສູງສຸດ ຄືມັນຕຣາເມັດພັນສິບສອງພະຍາງ. ກ່ອນອື່ນ ດ້ວຍສະມາທິ ທ່ານໄດ້ຄວບຄຸມອິນທຣີຍະທັງປວງໃຫ້ຢູ່ໃນອໍານາດ.

Verse 35

ममतां संवियुज्याथ ज्ञानयोगमवाप्तवान् । सिद्धयस्तस्य निर्विघ्ना अणिमाद्या यदाऽगताः

ທ່ານໄດ້ປະລະມະມະຕາ ແລະຄວາມຮູ້ສຶກວ່າ “ຂອງຂ້ອຍ” ແລ້ວບັນລຸຍົກະແຫ່ງປັນຍາ. ແລ້ວບັນດາສິດທິ ເລີ່ມຈາກອະນິມາ ກໍມາຮອດທ່ານໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ.

Verse 36

तदा तासां गणा क्रुद्धो वाक्यमेतदुवाच ह । ममापि दु्ष्टभावेन यदि यूयमुपागताः

ໃນເວລານັ້ນ ຫົວໜ້າແຫ່ງພວກນາງໂກດເຄືອງ ແລ້ວກ່າວຄໍານີ້ວ່າ: “ຖ້າພວກເຈົ້າມາຫາຂ້ອຍດ້ວຍໃຈຊົ່ວ…”

Verse 37

तदास्मत्समशांतानां नाभिभूतिं करिष्यथ । एवं ज्ञात्वा महेशोऽपि यतो ज्ञानमहोदयम्

“ໃນກໍລະນີນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ອາດຂົ່ມເຫັງຜູ້ສະງົບເຊັ່ນພວກຂ້ອຍໄດ້” ດັ່ງນີ້. ເມື່ອຮູ້ແລ້ວ ພຣະມະເຫສະກໍຫັນໄປສູ່ການຜຸດຂຶ້ນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງປັນຍາ.

Verse 38

मत्तोऽपि ज्ञानयोगेनस्कन्दोऽप्यधिकभावभृत् । विस्मयाविष्टहृदयः पार्वतीमनुशिष्टवान्

ແມ່ນແຕ່ເກີນກວ່າຂ້າພະເຈົ້າ ສະກັນດະຜູ້ມີພະລັງທາງວິນຍານຍິ່ງຂຶ້ນດ້ວຍໂຍກະແຫ່ງປັນຍາ; ໃຈເຕັມດ້ວຍຄວາມພິສົດ ໄດ້ສອນພາຣະວະຕີ।

Verse 39

पुत्रशोकपरां चोमां शुभैर्वाक्यामृतैर्हरः । चातुर्मासस्य माहात्म्यं सर्वपापप्रणाशनम्

ຮະຣິ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕະ ໄດ້ປອບໂຍນອຸມາຜູ້ຈົມໃນຄວາມໂສກເສົ້າເພາະບຸດ ແລະສອນມະຫາຕະພາບແຫ່ງຈາຕຸຣມາສະຍະ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 40

महेश्वरो वा मधुकैटभारिर्हृद्याश्रितो ध्यानमयोऽद्वितीयः । अभेदबुद्ध्या परमार्तिहंता रिपुः स एवातिप्रियो भवेत्ततः

ຈະເປັນມະເຫສະວະຣະ ຫຼືຜູ້ປາບມະທຸ-ໄກຕະພະກໍຕາມ—ຜູ້ສະຖິດໃນດວງໃຈ ເປັນຮູບແຫ່ງສະມາທິ ເປັນເອກະອັນບໍ່ມີສອງ—ເມື່ອເຫັນດ້ວຍປັນຍາບໍ່ແຍກ (ອະເພດະ) ພຣະອົງເປັນຜູ້ທຳລາຍທຸກຂ໌ອັນສູງສຸດ; ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ສັດຕູກໍກາຍເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 41

सूत उवाच । एतद्वः कथितं विप्राश्चातुर्मास्यसमुद्भवम् । माहात्म्यं विस्तरेणैव किमन्यच्छ्रोतुमिच्छथ

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງຢ່າງລະອຽດແລ້ວ ກ່ຽວກັບມະຫາຕະພາບທີ່ເກີດຈາກຈາຕຸຣມາສະຍະ. ພວກເຈົ້າປາດຖະນາຈະຟັງອັນໃດອື່ນອີກ?”

Verse 264

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये तारकासुरवधो नाम चतुःषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 264 ຊື່ “ການປາບຕາຣະກາສຸຣະ” ໃນ ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ, ໃນ ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ—ພາຍໃນ ນາຄະຣະຂັນດະ ທີ 6, ໃນ ມາຫາຕະພາບແຫ່ງ ຮາຕະເກສະວະຣະ-ເຂດ, ໃນ ນິທານ ເສສະຊາຍີ, ໃນ ສົນທະນາ ພຣະພຣະຫມາ–ນາຣະດະ, ໃນ ມາຫາຕະພາບ ຈາຕຸຣມາສະຍະ।