Adhyaya 257

Verse 1

पार्वत्युवाच । द्वादशाक्षरमाहात्म्यं मम विस्तरतो वद । यथावर्णं यत्फलं च यथा च क्रियते मया

ນາງປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: «ຂໍພຣະອົງອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງລະອຽດເຖິງມະຫາພຣະອານຸພາບຂອງມັນຕຣາ 12 ພະຍາງ—ຮູບແບບຕາມພະຍາງ, ຜົນທີ່ໄດ້, ແລະວິທີປະຕິບັດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດ»។

Verse 2

श्रीमहादेव उवाच । द्विजातीनां सहोंकारसहितो द्वादशाक्षरः । स्त्रीशूद्राणां नमस्कारपूर्वकः समुदाहृतः

ພຣະສີມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: «ສໍາລັບຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ) ມັນຕຣາ 12 ພະຍາງຖືກສອນພ້ອມກັບ ‘ໂອມ’; ສໍາລັບແມ່ຍິງແລະຊູດຣະ ຖືກປະກາດໃຫ້ນໍາໜ້າດ້ວຍຄໍານົບນ້ອມ ‘ນະໂມ’»។

Verse 3

प्रकृतीनां रामनाम संमतो वा षडक्षरः । सोऽपि प्रणवहीनः स्यात्पुराणस्मृतिनिर्णयः

ສໍາລັບຊາວບ້ານທົ່ວໄປ ສູດ 6 ພະຍາງທີ່ຍອມຮັບວ່າເປັນ ‘ນາມະຣາມະ’ ຖືກຮັບເອົາ; ແລະສູດນັ້ນກໍຄວນບໍ່ມີປຣະນະວະ ‘ໂອມ’—ນີ້ແມ່ນຂໍ້ຕັດສິນຂອງປຸຣານະ ແລະ ສະມຣິຕິ.

Verse 4

क्रमोऽयं सर्ववर्णानां प्रकृतीनां सदैव हि । क्रमेण रहितो यस्तु करोति मनुजो जपम् । तस्य प्रकुप्यति विभुर्नरकादिप्रदायकः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ນີ້ແມ່ນລໍາດັບທີ່ຕັ້ງໄວ້ສໍາລັບທຸກວັນນະ ແລະສໍາລັບຊາວບ້ານທົ່ວໄປເສມອ. ແຕ່ຜູ້ໃດເຮັດຈະປະ (japa) ໂດຍບໍ່ມີລໍາດັບອັນຖືກຕ້ອງ ພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ຈະພິໂລດ ແລະກາຍເປັນຜູ້ໃຫ້ນະລົກ ແລະຜົນທຸກທໍລະມານອື່ນໆ.

Verse 5

पार्वत्युवाच । मया त्रिमात्रया स्वामिन्सेव्यते जगदीश्वरः । रूपमस्य कथं जाने वचसामप्यगोचरम्

ນາງປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນນາຍ! ຂ້າພະເຈົ້າບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນດ້ວຍສາມມາດຣາ; ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຈະຮູ້ຮູບພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ ໃນເມື່ອພຣະອົງເກີນກວ່າຄໍາເວົ້າຈະເຂົ້າເຖິງ?»

Verse 6

ईश्वर उवाच प्रणवस्याधिकारो न तवास्ति वरवर्णिनि । नमो भगवते वासुदेवायेति जपः सदा

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ເຈົ້າບໍ່ມີສິດໃນພຣະນະວະ (ໂອມ). ດັ່ງນັ້ນ ການຈະປະຈຶ່ງເຮັດເປັນນິດ: ‘ນະໂມ ພະຄະວະເຕ ວາສຸເທວາຍ’»។

Verse 7

पार्वत्युवाच । यदि सप्रणवं दद्याद्द्वादशाक्षरचिंतनम । प्रणवे नाधिकारो मे कथं भवति धूर्जटे

ພຣະປາຣະວະຕີກ່າວວ່າ: «ຖ້າການພິຈາລະນາມົນຕຣາສິບສອງພະຍາງຈະໃຫ້ພ້ອມກັບພຣະນະວະ (ໂອມ), ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ມີສິດໃນພຣະນະວະ, ຈະເປັນແນວໃດສໍາລັບຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ທູຣະຈະຕິ?»

Verse 8

ईश्वर उवाच । प्रणवः सर्वदेवानामादिरेष प्रकीर्तितः । ब्रह्मा विष्णुः शिवश्चैव वसंति दयितायुताः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ພຣະນະວະ (ໂອມ) ຖືກສັນລະເສີນວ່າເປັນຕົ້ນກໍາເນີດດັ້ງເດີມຂອງເທວະທັງປວງ. ໃນນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສະນຸ, ແລະພຣະສິວະ ກໍສະຖິດຢູ່ ພ້ອມດ້ວຍຄູ່ຄອງອັນເປັນທີ່ຮັກ»។

Verse 9

तत्र सर्वाणि भूतानि सर्व तीर्थानि भागशः । तिष्ठंति सर्वतीर्थानि कैवल्यं ब्रह्म एव यः

«ໃນນັ້ນ ສັດທັງປວງ ແລະ ຕີຣຖະ (ທ່າສັກສິດ) ທັງປວງ ສະຖິດຢູ່ຕາມສ່ວນຂອງຕົນ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີຕີຣຖະທັງປວງ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ນັ້ນແມ່ນພຣະພຣະຫມັນເອງ ແລະສະພາບແຫ່ງໄກວັນຍະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)»។

Verse 10

तस्य योग्या तदा देवि भविष्यसि यदा तपः । चातुर्मास्ये हरिप्रीत्यै करिष्यसि शुभानने

«ໂອ ເທວີ ຜູ້ໜ້າງາມ, ເຈົ້າຈະເໝາະສົມສໍາລັບສິ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຈົ້າປະພຶດຕະປະ (ການບໍາເພັນພະຕະ). ໃນຊ່ວງຈາຕຸຣມາສະຍະ ເພື່ອໃຫ້ພຣະຫຣິພໍໃຈ ເຈົ້າຈະກະທໍາພະຕະນັ້ນ»។

Verse 11

तपसा प्राप्यते कामस्तपसा च महत्फलम् । तपसा जायते सर्वं तत्तपः सुलभं नरैः

ດ້ວຍຕະປະ (ການບຳເນັດພະຕະບະ) ຄວາມປາຖະໜາຈຶ່ງສຳເລັດ; ດ້ວຍຕະປະ ຜົນອັນໃຫຍ່ກໍເກີດ. ສັບພະສິ່ງເກີດຈາກຕະປະ—ແຕ່ຕະປະນັ້ນ ບໍ່ງ່າຍສຳລັບມະນຸດ.

Verse 12

यशः सौभाग्यमतुलं क्षमासत्यादयो गुणाः । सुलभं तपसा नित्यं तपश्चर्त्तुं न शक्यते

ຊື່ສຽງ, ໂຊກດີອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້, ແລະຄຸນທຳເຊັ່ນ ຄວາມອົດທົນ ແລະຄວາມສັດຈິງ ລ້ວນໄດ້ມາເປັນນິດດ້ວຍຕະປະ. ແຕ່ການຮັກສາຕະປະໃຫ້ຕໍ່ເນື່ອງ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງງ່າຍ.

Verse 13

यदा हि तपसो वृद्धिस्तदा भक्तिर्हरौ भवेत् । तदा हि तपसो हानिर्यदा भक्तिं विना कृतम्

ເມື່ອຕະປະເພີ່ມພູນ ຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະຫາຣິ (Hari) ຄວນເກີດຂຶ້ນ. ແຕ່ຕະປະຈະເສື່ອມຖອຍ ເມື່ອກະທຳໂດຍບໍ່ມີພັກດີ.

Verse 14

तावत्तपांसि गर्जंति देहेऽस्मिन्सततं नृणाम् । यदा विष्णुं स्मरेन्नित्यं जिह्वाग्रं पावनं भवेत्

ຕາມທີ່ຕະປະທັງຫຼາຍ “ຮ້ອງກັງວານ” ຢູ່ໃນກາຍມະນຸດນີ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ແຕ່ເມື່ອຜູ້ໃດລະລຶກພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ຢູ່ເປັນນິດ ປາຍລີ້ນຂອງຜູ້ນັ້ນກໍກາຍເປັນສິ່ງຊຳລະບາບ.

Verse 15

यथा प्रदीपे ज्वलिते प्रणश्यति महत्तमः । तथा हरेः कथायां च याति पापमनेकधा

ເຫມືອນຄວາມມືດອັນໃຫຍ່ສູນໄປເມື່ອຈຸດປະທີບ, ດັ່ງນັ້ນໃນການເລົ່າພຣະກະຖາຂອງພຣະຫາຣິ ບາບກໍຈາກໄປໃນຫຼາຍທາງ.

Verse 16

तस्मात्पार्वति यत्नेन हरौ सुप्ते तपः कुरु । चातुर्मास्येऽथ संप्राप्ते प्रणवेन समन्वितम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ປາຣະວະຕີ ຈົ່ງພາກພຽນປະພຶດຕະປະສະ ໃນເວລາທີ່ພຣະຫະຣິ “ບັນທົມ” ໃນການອັນສັກສິດ. ແລະເມື່ອຈາຕຸຣມາສະຍາມາຮອດ ຈົ່ງປະຕິບັດພ້ອມກັບປຣະນະວະ “ໂອມ”។

Verse 17

विशुद्धहृदया भूत्वा मन्त्रराजमिमं जप स एव भगवांस्तुष्टो द्वादशाक्षरसंयुतम्

ເມື່ອເຮັດໃຈໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ຈົ່ງສວດຈັບ “ຣາຊາແຫ່ງມັນຕຣາ” ນີ້. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້ານັ້ນ ເມື່ອພໍພຣະໄທ ຈະປະທານຄວາມສຳເລັດດ້ວຍມັນຕຣາສິບສອງພະຍາງ.

Verse 18

प्रदास्यति परं ज्ञानं ब्रह्मरूपमखण्डितम् । ब्रह्मकल्पांतकोटीषु जप त्वं द्वादशाक्षरम्

ມັນຈະປະທານປັນຍາສູງສຸດ—ບໍ່ແຕກອອກ ແລະເປັນສະພາບແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ. ດັ່ງນັ້ນ ຕະຫຼອດກົດການໂລກເປັນກະລະປະຫວັດນັບໂກຕິ ແລະການສິ້ນສຸດຂອງມັນ ຈົ່ງສວດຈັບມັນຕຣາສິບສອງພະຍາງ.

Verse 19

मन्त्रराजं सप्रणवं ध्यायेत्सोऽपि न पश्यति । इत्युक्ता सा तपोनिष्ठा तपश्चरितुमागता

ແມ່ນແຕ່ຈະພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງ “ຣາຊາແຫ່ງມັນຕຣາ” ພ້ອມປຣະນະວະ “ໂອມ” ກໍຍັງບໍ່ເຫັນເປົ້າໝາຍໄດ້ດ້ວຍສິ່ງນັ້ນຢ່າງດຽວ. ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສອນແລ້ວ ນາງຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນຕະປະສະ ຈຶ່ງອອກໄປເພື່ອປະພຶດຕະປະສະ.

Verse 20

हिमाचलस्य शिखरे चातुर्मास्ये समागते । ब्रह्मचर्यव्रतपरा वसनत्रयसंयुता

ເມື່ອລະດູອັນສັກສິດແຫ່ງຈາຕຸຣມາສະຍາມາຮອດ ຢູ່ເທິງຍອດພູຫິມາຈະລະ (ຫິມາລະຍະ) ນາງໄດ້ພັກຢູ່—ອຸທິດຕົນໃນວຣະຕະພຣະຫມະຈັນຍະ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຜ້າສາມຜືນ.

Verse 21

प्रातर्मध्येऽपराह्ने च ध्यायन्ती हरिशंकरम् । वपुर्यथा पुरा कृष्टं पूजने शंकरस्य च

ຕອນເຊົ້າ ຕອນທ່ຽງ ແລະຕອນບ່າຍ ນາງໄດ້ເພ່ງສະມາທິໃນ ຮະຣິ-ສັງກະຣະ; ແລະກາຍນາງກໍຜອມລົງ ເຫມືອນເກົ່າ ເນື່ອງຈາກການບູຊາພຣະສັງກະຣະ។

Verse 22

सखीजन समायुक्ता पितुः शृंगे मनोहरे । अतपत्सा विशालाक्षी क्षमादिगुणसंयुता

ມີໝູ່ນາງສາວຫຼາຍຄົນຕິດຕາມ ຢູ່ເທິງຍອດພູອັນງາມຂອງບິດາ ນາງຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນທຳເຊັ່ນຄວາມອົດທົນ ໄດ້ປະພຶດຕະປະສະຍາ (ຕະປະ) ຢ່າງເຂັ້ມງວດ।

Verse 23

गालव उवाच । या हि योगीश्वरध्येया या वन्द्या विश्ववन्दिता । जननी या च विश्वस्य साऽपि कामात्तपोगता

ກາລະວະ ກ່າວວ່າ: ນາງຜູ້ທີ່ບັນດາເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄະຄວນເພ່ງສະມາທິ, ນາງຜູ້ຄວນແກ່ການນະມັດສະການ ແລະໂລກທັງປວງນະມັດສະການ, ນາງຜູ້ເປັນແມ່ແຫ່ງສາກົນ—ນາງນັ້ນເອງ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ ກໍອອກໄປສູ່ຕະປະ (ການບຳເນັດ).

Verse 24

या हि प्रकृतिसद्रूपा तडित्कोटिसमप्रभा । विरजा या स्वयं वन्द्या गुणातीताचरत्तपः

ນາງຜູ້ມີຮູບອັນຄ້າຍຄືປຣະກຣິຕິດັ່ງເດີມ, ມີປະກາຍສະຫວ່າງເທົ່າກັບຟ້າຜ່ານັບໂກດ; ນາງບໍ່ມີມົນທິນ, ຄວນແກ່ການນະມັດສະການໂດຍຕົນເອງ, ແລະຢູ່ເໜືອກຸນະທັງສາມ—ໄດ້ປະພຶດຕະປະ (ການບຳເນັດ).

Verse 25

पृथ्व्यंबु तेजो वायुश्च गगनं यन्मयं विदुः । मूलप्रकृतिरूपा या सा चकारोत्तम तपः

ຜູ້ທີ່ບັນດາປັນຍາຊົນຮູ້ວ່າ ແຜ່ນດິນ, ນ້ຳ, ໄຟ, ລົມ ແລະອາກາດ ລ້ວນປະກອບຂຶ້ນຈາກນາງ; ນາງຜູ້ມີຮູບເປັນມູນປຣະກຣິຕິ—ນາງໄດ້ກະທຳຕະປະອັນສູງສຸດ।

Verse 26

या स्थावरं जंगममाशु विश्वं व्याप्य स्थिता या प्रकृतेः पुरापि । स्पृहादिरूपेण च तृप्तिदात्री देवे प्रसुप्ते तपसाऽप शुद्धिम्

ນາງຜູ້ແຜ່ຊຶມແລະສະຖິດຢູ່ທົ່ວໂລກທັງສິ່ງຢຸດນິ່ງແລະສິ່ງເຄື່ອນໄຫວ; ນາງຜູ້ມີຢູ່ກ່ອນທຳມະຊາດປະກົດ; ແລະໃນຮູບແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາ ນາງປະທານຄວາມອິ່ມໃຈ. ເມື່ອເທວະຫຼັບໄຫຼ ນາງຊຳລະມົນທິນດ້ວຍຕະປະສະຍາ.

Verse 257

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये द्वादशाक्षरनाममहिमपूर्वकपार्वतीतपोवर्णनं नाम सप्तपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 257 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາຕະປະສະຍາຂອງພາຣະວະຕີ ນຳໜ້າດ້ວຍມະຫິມາແຫ່ງນາມສິບສອງພະຍາງ» ໃນ ສຣີສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ, ໃນສັມຫິຕາ 81,000 ຄຳກອນ, ໃນພາກທີ 6 ນາຄະຣະຂັນດະ, ພາຍໃນມາຫາຕະມະຂອງຮາຏະເກສະວະຣະ-ເຂດ, ໃນຕອນເຊສະຊາຍີ, ໃນສົນທະນາຂອງພຣະພຣະຫມາແລະນາຣະດະ, ໃນການສັນລະເສີນຈາຕຸຣມາສະຍະ.