Adhyaya 248
ອັດທະຍາຍນີ້ເປັນການສົນທະນາທາງທິດສະດີທາງທຳມະກ່ຽວກັບຕົ້ນປາລາຊາ (palāśa) ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ພຣະພຶກສາພຣະພຣະຫມ» (brahmavṛkṣa) ເປັນຮູບທຳມະຊາດສັກສິດທີ່ມີອານຸພາບໃນພິທີກຳ. ຜູ້ເວົ້າ (ວານີ) ກ່າວວ່າຕົ້ນນີ້ຄວນຮັບການບູຊາດ້ວຍອຸປະຈາຣະຫຼາຍຢ່າງ ໃຫ້ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາ ແລະທຳລາຍບາບໜັກ. ເນື້ອຫາວາງນິມິດສາມສ່ວນໃນໃບ: ຊ້າຍ/ຂວາ/ກາງ ເຊື່ອມກັບພຣະເທວະ ແລະຂະຫຍາຍເປັນການສັກສິດທົ່ວຮ່າງຂອງຕົ້ນ: ພຣະເທວະສະຖິດຢູ່ຮາກ, ລຳຕົ້ນ, ກິ່ງ, ດອກ, ໃບ, ໝາກ, ເປືອກ, ແລະໄສ້ໃນ ເປັນດັ່ງ «ທິດສະດີຮ່າງກາຍ» ຂອງຕົ້ນໄມ້. ຜົນບຸນທີ່ກ່າວໄວ້ມີວ່າ ການກິນອາຫານຈາກພາຊະນະໃບປາລາຊາໃຫ້ຜົນດັ່ງພິທີຍັນຍະໃຫຍ່ຫຼາຍຄັ້ງ (ປຽບດັ່ງ aśvamedha) ໂດຍເນັ້ນເປັນພິເສດໃນຊ່ວງ ຈາຕຸຣມາສະຍະ (Cāturmāsya)។ ການບູຊາດ້ວຍນົມໃນວັນອາທິດ ແລະການປະພຶດສັດທາໃນວັນພະຫັດ ຖືກຍົກຍ້ອງ; ແມ່ນແຕ່ເຫັນຕົ້ນປາລາຊາຕອນຮຸ່ງອາລຸນກໍຖືວ່າຊຳລະມົນທິນ. ທ້າຍສຸດ ອັດທະຍາຍຢືນຢັນວ່າຕົ້ນນີ້ແມ່ນ «devabīja» ແລະເປັນຮູບປາກົດຂອງພຣະພຣະຫມ ຄວນບູຊາດ້ວຍສັດທາ ໂດຍສະເພາະໃນຊ່ວງຈາຕຸຣມາສະຍະ ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ ແລະການບັນເທົາທຸກຂ໌.
Shlokas
Verse 1
वाण्युवाच । पलाशो हरिरूपेण सेव्यते हि पुराविदैः । बहुभिर्ह्युपचारैस्तु ब्रह्मवृक्षस्य सेवनम्
ວານີ (Vāṇī) ກ່າວວ່າ: ຕົ້ນປະລາຊະ (palāśa) ຖືກບູຊາແລະຮັບໃຊ້ໂດຍຜູ້ຮູ້ປະເພນີໂບຮານ ໃນຮູບແຫ່ງພຣະຫຣິ (Hari). ແທ້ຈິງ ການບໍລິການຕໍ່ຕົ້ນພຣະພຣະຫມາ (Brahma-tree) ນີ້ ຄວນເຮັດດ້ວຍພິທີບູຊາ ແລະເຄື່ອງສັກກາລະຫຼາຍປະການ.
Verse 2
सर्वकामप्रदं प्रोक्तं महापातकनाशनम् । त्रीणि पत्राणि पालाशे मध्यमं विष्णुशापितम्
ມັນຖືກກ່າວວ່າ ໃຫ້ສໍາເລັດຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ ແລະທໍາລາຍບາບໃຫຍ່. ຕົ້ນປະລາຊະ (palāśa) ມີໃບສາມໃບ; ໃບກາງຖືກກ່າວວ່າມີຮອຍຄໍາສາບຂອງພຣະວິສນຸ (Viṣṇu).
Verse 3
वामे ब्रह्मा दक्षिणे च हर एकः प्रकीर्तितः । पलाशपात्रे यो भुंक्ते नित्यमेव नरोत्तमः
ທາງຊ້າຍແມ່ນພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ແລະທາງຂວາແມ່ນພຣະຫຣະ (Hara) ແຕ່ອົງດຽວ ຖືກປະກາດວ່າສະຖິດຢູ່. ຜູ້ເປັນຄົນດີຍິ່ງ ຜູ້ກິນເປັນນິດຈາກພາຊະນະທີ່ເຮັດດ້ວຍໃບປະລາຊະ (palāśa) ຍ່ອມໄດ້ບຸນກຸສົນອັນສັກສິດຢູ່ເສມອ.
Verse 4
अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम् । चातुर्मास्ये विशेषेण भोक्तुर्मोक्षप्रदं भवेत्
ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບຜົນເທົ່າກັບພິທີຍັດຍາ ອັສວເມທະ ໜຶ່ງພັນ. ໂດຍພິເສດໃນການ ຈາຕຸຣມາສະຍາ ມັນເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະແກ່ຜູ້ທີ່ຮັບປະທານຕາມພິທີ.
Verse 5
पयसा वाथ दुग्धेन रविवारेऽनिशं यदि । चातुर्मास्येऽर्चितो यैस्तु ते यांति परमंपदम्
ຖ້າໃນວັນອາທິດ ມີການບູຊາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງດ້ວຍນ້ຳ ຫຼືນ້ຳນົມ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຖວາຍບູຊາໃນການ ຈາຕຸຣມາສະຍາ ຢ່າງນັ້ນ ຈະໄປຮອດພຣະບົດສູງສຸດ (ປະຣະມະປະດະ).
Verse 6
दृश्यते यदि पालाशः प्रातरुत्थाय मानवैः । नरकानाशु निर्धूय गम्यते परमं पदम्
ຖ້າມະນຸດຕື່ນຂຶ້ນຕອນເຊົ້າແລ້ວໄດ້ເຫັນຕົ້ນປາລາຊະ (palāśa), ພວກເຂົາຈະສັດສະເທືອນອອກຈາກສະພາບນະຣົກໄດ້ໄວ ແລະໄປຮອດພຣະບົດສູງສຸດ.
Verse 7
पालाशः सर्वदेवानामाधारो धर्मसाधनम् । यत्र लोभस्तु तस्य स्यात्तत्र पूज्यो महातरुः
ຕົ້ນປາລາຊະ (palāśa) ແມ່ນທີ່ພຶ່ງພາຂອງເທວະທັງປວງ ແລະເປັນເຄື່ອງມືໃນການສຳເລັດທຳມະ. ບ່ອນໃດທີ່ຄວາມໂລບເກີດຂຶ້ນຕໍ່ມັນ ບ່ອນນັ້ນຄວນບູຊາຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ນັ້ນແທນ.
Verse 8
यथा सर्वेषु वर्णेषु विप्रो मुख्यतमो भवेत् । मध्ये सर्वतरूणां च ब्रह्मवृक्षो महोत्तमः
ເຊັ່ນດຽວກັນກັບໃນວັນນະທັງປວງ ພຣາຫມະນະເປັນຜູ້ສູງສຸດ, ໃນບັນດາຕົ້ນໄມ້ທັງປວງ ຕົ້ນພຣະພຣະຫມາ (Brahma-tree) ກໍເປັນຕົ້ນໄມ້ອັນປະເສີດສູງສຸດ.
Verse 9
यस्य मूले हरो नित्यं स्कंधे शूलधरःस्वयम् । शाखासु भगवान्रुद्रः पुष्पेषु त्रिपुरांतकः
ທີ່ຮາກຂອງມັນ ພຣະຮະຣະ (Hara) ສະຖິດຢູ່ເປັນນິດ; ທີ່ລໍາຕົ້ນ ພຣະຜູ້ຖືຕຣິສູນຢືນຢູ່ໂດຍພຣະອົງເອງ. ທີ່ກິ່ງງ່າມີ ພຣະພະຄະວານ ຣຸດຣະ; ແລະທີ່ດອກມີ ຕຣິປຸຣານຕະກະ (Tripurāntaka).
Verse 10
शिवः पत्रेषु वसति फले गणपतिस्तथा । गंगापतिस्त्वचायां तु मज्जायां भगवा न्भवः
ໃນໃບຂອງມັນ ພຣະສິວະ (Śiva) ສະຖິດຢູ່; ໃນຜົນມີ ພຣະຄະນະປະຕິ (Gaṇapati) ເຊັ່ນກັນ. ທີ່ເປືອກມີ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງຄົງຄາ; ແລະໃນແກ່ນກາງມີ ພຣະພະຄະວານ ພະວະ (Bhava).
Verse 11
ईश्वरस्तु प्रशाखासु सर्वोऽयं हरवल्लभः । हरः कर्पूरधवलो यथावद्वर्णितः सदा
ໃນກິ່ງຍ່ອຍຫຼາຍໆ ພຣະອົງນີ້ສະຖິດຢູ່ທົ່ວໄປ—ເປັນທີ່ຮັກຂອງຮະຣະ. ຮະຣະຜູ້ຂາວດັ່ງການບູນ (camphor) ຖືກພັນນາໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງເສມອ.
Verse 12
तथा ह्ययं ब्रह्मरूपः सितवर्णो महाभगः । चिंतितो रिपुनाशाय पापसंशोषणाय च
ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງນີ້ເປັນຮູບແຫ່ງພຣະພຣະຫມັນ (Brahman)—ສະຫວ່າງໄສ ຂາວຜ່ອງ ແລະເປັນມະຫາມົງຄຸນ. ເມື່ອພິຈາລະນາພຣະອົງ ຍ່ອມທໍາລາຍສັດຕູ ແລະເຮັດໃຫ້ບາບແຫ້ງຫາຍດ້ວຍ.
Verse 13
मनोरथप्रदानाय जायते नात्र संशयः । गुरुवारे समायाते चातुर्मास्ये तथैव च
ມັນຍ່ອມເກີດຂຶ້ນເພື່ອປະທານຄວາມປາຖະໜາອັນຮັກ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໂດຍພິເສດເມື່ອວັນພະຫັດມາຮອດ ແລະໃນລະດູການຈາຕຸຣມາສະຍະ (Cāturmāsya) ອັນສັກສິດດ້ວຍ.
Verse 14
पूजितश्च स्तुतो ध्यातः सर्वदुःखविनाशकः
ເມື່ອໄດ້ບູຊາ ສັນລະເສີນ ແລະ ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ ພຣະອົງເປັນຜູ້ທຳລາຍທຸກຄວາມໂສກທັງປວງ।
Verse 15
देवस्तुत्यो देवबीजं परं यन्मूर्तं ब्रह्म ब्रह्मवृक्षत्वमाप्तम् । नित्यं सेव्यः श्रद्धया स्थाणुरूपश्चातुर्मास्ये सेवितः पापहा स्यात्
ຄວນແກ່ການສັນລະເສີນຂອງເທວະດາ, «ເມັດພັນແຫ່ງເທວະ» ອັນສູງສຸດ—ພຣະພຣະຫມັນທີ່ປາກົດເປັນຮູບ—ໄດ້ບັນລຸສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມະວຶກ (ຕົ້ນພຣະຫມະ) ອັນສັກສິດ. ໃນຮູບຂອງ ສະຖານຸ (ພຣະອົງຜູ້ໝັ້ນຄົງ) ຄວນຮັບໃຊ້ທຸກວັນດ້ວຍສັດທາ; ເມື່ອຮັບໃຊ້ໃນຊ່ວງ ຈາຕຸຣມາສະຍະ ຈະເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ।
Verse 248
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये पैजवनोपाख्याने पालाशमहिमवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ດັ່ງນີ້ ໃນ ສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ ອັນສັກສິດ—ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ—ໃນຂັນທະທີ 6 (ນາຄະຣະຂັນທະ), ໃນມາຫາຕະມະຂອງຕີຣຖະແຫ່ງ ຮາຏະເກສະວະກະເສດຣະ, ໃນຕອນ ເສສະຊາຍຍຸ, ໃນບົດສົນທະນາຂອງ ພຣະພຣະຫມາ ແລະ ນາຣະດະ, ໃນ ຈາຕຸຣມາສະຍະ-ມາຫາຕະມະ, ໃນນິທານ ໄປຊະວະນະ—ບົດທີ 248 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ພາລາຊະ» ຈຶ່ງສິ້ນສຸດລົງ.