Adhyaya 24

Verse 1

। सूत उवाच । तत्र विष्णुपदं नाम तीर्थं तीर्थे शुभे स्थितम् । अपरं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ທີ່ນັ້ນ ໃນແດນຕີຣຖະອັນມົງຄຸນ ມີທ່ານ້ຳສັກສິດຊື່ «ວິສນຸປະດະ» ຕັ້ງຢູ່. ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ນີ້ແມ່ນຕີຣຖະອື່ນທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ।

Verse 2

अयने दक्षिणे प्राप्ते यस्तत्पूज्य समाहितः । निवेदयेत्तथात्मानं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

ເມື່ອອະຍະນະທາງໃຕ້ມາຮອດ ຜູ້ໃດມີໃຈສະຫງົບຮວບຮວມ ບູຊາສະຖານນັ້ນ ແລະຖວາຍຕົນເອງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍສັດທາອັນໝັ້ນຄົງ—

Verse 3

स मृतोऽप्ययने याम्ये तद्विष्णोः परमं पदम् । प्राप्नोति नात्र संदेहस्तत्प्रभावाद्द्विजोत्तमाः

ແມ່ນແຕ່ຖ້າເຂົາຈະຕາຍໃນຍາມອະຍະນະທາງໃຕ້ ເຂົາກໍຈະໄດ້ບັນລຸພະບົດອັນສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ. ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ດ້ວຍອານຸພາບຂອງສະຖານນັ້ນ।

Verse 4

तथा चैवोत्तरे प्राप्ते पूजयित्वा यथाविधि । सम्यङ्निवेदयेद्भक्त्या आत्मानं यः समाहितः । सोऽपि विष्णोः पदं पुण्यं प्राप्य संजायते सुखी

ດັ່ງນັ້ນເມື່ອການເຄື່ອນໄປທາງເໜືອມາຮອດ ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈສະຫງົບມັ່ນ ບູຊາຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະດ້ວຍສັດທາ ຖວາຍຕົນເອງຢ່າງສົມຄວນ ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ບັນລຸສະຖານະອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະວິສນຸ ແລະເປັນຜູ້ມີສຸກສະຫງົບ.

Verse 5

ऋषय ऊचुः । कथं तत्र पदं जातं विष्णोरव्यक्तजन्मनः । कथं निवेद्यते तत्र सम्यगात्माऽ यनद्वये

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: ຮອຍພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີການເກີດອັນບໍ່ປາກົດ ເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນໄດ້ແນວໃດ? ແລະໃນອະຍະນະສອງປະການ (ສອງທາງແຫ່ງດວງອາທິດ) ຈະຖວາຍຕົນເອງຢູ່ທີ່ນັ້ນໃຫ້ຖືກຕ້ອງໄດ້ແນວໃດ?

Verse 6

तस्मिन्दृष्टेऽथवा स्पृष्टे यत्फलं लभ्यते नरैः । तत्सर्वं सूतज ब्रूहि परं कौतृहलं हि नः

ແລະຜົນບຸນໃດທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບ ແຕ່ພຽງເຫັນ ຫຼືແຕະຕ້ອງມັນ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ; ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງພວກເຮົາໃຫຍ່ຫຼາຍນັກ.

Verse 7

सूत उवाच । बलिर्बद्धो यदा तेन विष्णुना प्रभविष्णुना । तदा क्रमैस्त्रिभिर्व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອບາລິຖືກພຣະວິສນຸຜູ້ມີອຳນາດຫຼາຍຜູກມັດ ໃນເວລານັ້ນ ດ້ວຍສາມກ້າວ ພຣະອົງໄດ້ແຜ່ຄອບຄຸມສາມໂລກ ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 8

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे संन्यस्तः प्रथमः क्रमः । महर्लोके द्विती यस्तु तदा तेन महात्मना

ໃນເຂດສັກສິດຂອງຮາຕະເກສະວະຣະ ກ້າວທຳອິດໄດ້ຖືກວາງລົງ; ແລະກ້າວທີສອງ ໃນເວລານັ້ນ ໂດຍພຣະມະຫາວິນຍານນັ້ນ ໄດ້ຖືກວາງໄວ້ໃນມະຫັລໂລກ.

Verse 9

तृतीयस्य समुद्योगं यदा चक्रे स चक्रधृक् । तदा भिन्नं द्विजश्रेष्ठा ब्रह्मांडं लघुतां गतम्

ເມື່ອພຣະອົງຜູ້ຖືຈັກຣາ ຈັດການຈະກ້າວກ້າວທີສາມ ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ ບຣະຫມານະອັນດາ ຖືກຈອກ ແລະຮູ້ສຶກດັ່ງຫຍໍ້ລົງ।

Verse 10

पादाग्रेणाथ संभिन्ने ब्रह्मांडे निर्मलं जलम् । अंगुष्ठाग्रेण संप्राप्तं क्रमेण धरणीतले

ເມື່ອບຣະຫມານະອັນດາ ຖືກຈອກດ້ວຍປາຍພຣະບາດ ນ້ຳອັນບໍລິສຸດກໍໄຫຼອອກ; ແລະດ້ວຍປາຍນິ້ວໂປ້ງພຣະບາດ ມັນຄ່ອຍໆລົງມາຮອດຜິວແຜ່ນດິນຕາມລຳດັບ।

Verse 11

ब्रह्मलोकं तदा कृत्स्नं प्लावयित्वा जलं हि तत् । शुद्धस्फटिकसंकाशं कुन्देन्दुसदृशद्युति । मत्स्यकच्छपसंकीर्णं ग्राहयूथैः समाकुलम्

ນ້ຳນັ້ນໄດ້ທ່ວມທັ້ງບຣະຫມະໂລກາ. ມັນໃສສະອາດດັ່ງແກ້ວຜຸດ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດອກກຸນດາ ແລະດວງຈັນ; ເຕັມໄປດ້ວຍປາ ແລະເຕົ່າ ແລະແອອັດດ້ວຍຝູງຈະເຂ້ຫຼາຍໝູ່।

Verse 12

ततः प्रभृति सा लोके गंगा विष्णुपदी स्मृता । पवित्रमपि तत्क्षेत्रं नयन्ती सा पवित्रताम्

ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ໃນໂລກນີ້ ນາງຖືກຈື່ຈຳວ່າ ຄົງຄາ «ວິສນຸປະດີ»। ແມ່ນແຕ່ສະຖານທີ່ທີ່ບໍລິສຸດຢູ່ແລ້ວ ນາງກໍນຳໃຫ້ບໍລິສຸດຍິ່ງຂຶ້ນອີກ।

Verse 13

एवं विष्णोः पदं तत्र संजातं मुनिसत्तमाः । सर्वपापहरं पुंसां तदा विष्णुपदी स्मृता

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ຮອຍພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸໄດ້ປະກົດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ. ມັນກຳຈັດບາບທັງປວງຂອງມະນຸດ ແລະໃນເວລານັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ວິສນຸປະດີ».

Verse 14

यस्तस्यां श्रद्धया युक्तः स्नानं कृत्वा यथोदितम् । स्पर्शयेत्तत्पदं विष्णोः स याति परमं पदम्

ຜູ້ໃດມີສັດທາ ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ ແລະແຕະຮອຍພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ—ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮອດຖິ່ນສູງສຸດ.

Verse 15

यस्तत्रकुरुते श्राद्धं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । स्नात्वा विष्णुपदीतोये गयाश्राद्धफलं लभेत्

ຜູ້ໃດປະກອບພິທີ śrāddha ຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍສັດທາອັນຖືກຕ້ອງ ຫຼັງອາບນ້ຳໃນນ້ຳວິສນຸປະດີ ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບ Gayā-śrāddha ອັນໂດ່ງດັງ.

Verse 16

माघमासे नरः स्नानं प्रातरुत्थाय तत्र यः । करोति सततं मर्त्यः स प्रयागफलं लभेत्

ໃນເດືອນມາຄະ (Māgha) ຜູ້ເປັນມະນຸດຜູ້ໃດຕື່ນແຕ່ເຊົ້າ ແລະອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ ຈະໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບພຣະຍາກະ (Prayāga).

Verse 17

अथवा वत्सरं यावत्क्षणं कृत्वात्र भक्तितः । तत्र स्नानं च यः कुर्यात्स मुक्तिं लभते नरः

ຫຼືຈະເປັນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ ຫຼືຕະຫຼອດໜຶ່ງປີກໍຕາມ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ).

Verse 18

यस्यास्थीनि जले तत्र क्षिप्यंते मनुजस्य च । अपि पाप समाचारः स प्राप्नोति परां गतिम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດເຄີຍດຳລົງຊີວິດດ້ວຍບາບ ຖ້າກະດູກຂອງເຂົາຖືກໂຍນລົງໃນນ້ຳທີ່ນັ້ນ ກໍຈະໄດ້ຮອດຄວາມໄປສູງສຸດ.

Verse 19

अपि पक्षिपतंगा ये पशवः कृमयो मृगाः । प्रविष्टाः सलिले तस्मिंस्तृषार्ता भक्तिवर्जिताः

ແມ່ນແຕ່ນົກ ແລະ ແມງໄມ້—ສັດປ່າ, ໜອນ, ແລະ ກວາງ—ເຂົ້າໄປໃນນ້ຳນັ້ນ ເພາະຄວາມຫິວນ້ຳ ແລະ ບໍ່ມີພັກຕິກໍຕາມ।

Verse 20

तेऽपि पापविनिर्मुक्ता देहांते चातिदुर्लभम् । चक्रिणस्तत्पदं यांति जरामरणवर्जितम्

ເຂົາເຈົ້າກໍຍັງພົ້ນຈາກບາບ ແລະ ເມື່ອສິ້ນຊີວິດ ກໍໄປຮອດພະຖານອັນຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ ຂອງພຣະຜູ້ຖືຈັກຣ—ປອດຈາກຊະລາ ແລະ ມະລະນະ।

Verse 21

किं पुनः श्रद्धयोपेताः पर्वकाल उपस्थिते । दत्त्वा दानं द्विजेन्द्राणां नरा वेदविदां द्विजाः

ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ, ເມື່ອເວລາບຸນມົງຄຸນມາຮອດ, ຜູ້ຄົນຜູ້ມີສັດທາ ໄດ້ຖວາຍທານແກ່ດວິເຈນທຣາ—ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ເວດ—ຈະໄດ້ບຸນຫຼາຍພຽງໃດ!

Verse 22

तत्र गाथा पुरा गीता नारदेन महर्षिणा । विष्णुपद्याः समालोक्य प्रभावं पापनाशनम्

ໃນເລື່ອງນັ້ນ, ມີຄາຖາໜຶ່ງທີ່ມະຫາລິສີ ນາຣະດະ ເຄີຍຂັບຮ້ອງໃນອະດີດ, ຫຼັງຈາກໄດ້ເຫັນອານຸພາບອັນທຳລາຍບາບ ແລະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງ ວິສນຸປະດີ।

Verse 23

किं व्रतैर्नियमैर्वापि तपोभिर्विविधैर्मखैः । कृतैर्विष्णुपदीतोये संस्थिते धरणीतले

ເມື່ອນ້ຳສັກສິດຂອງ ວິສນຸປະດີ ມີຢູ່ໃນໂລກນີ້ແລ້ວ, ຈະຈຳເປັນຫຍັງອີກກັບວຣະຕະ ແລະ ນິຍະມະ, ຕະປະອັນຫຼາກຫຼາຍ, ຫຼື ຍັດຍະຫຼາຍພິທີ?

Verse 24

एकः सर्वेषु तीर्थेषु स्नानं मर्त्यः समाचरेत् । एको विष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं फलम्

ຖ້າມະນຸດໄປອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະທັງປວງ ນັ້ນເປັນບຸນພຽງຫນຶ່ງ; ແຕ່ອາບນ້ຳຄັ້ງດຽວໃນນ້ຳວິສນຸປະດີ (Viṣṇupadī) ໄດ້ຜົນສະເໝີກັບທັງໝົດນັ້ນ।

Verse 25

एको दानानि सर्वाणि ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति । एको विष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं हि तत्

ຖ້າຜູ້ໜຶ່ງຖວາຍທານທຸກປະເພດແກ່ພຣາຫມັນ ນັ້ນເປັນບຸນກ້ອນໃຫຍ່ຫນຶ່ງ; ແຕ່ຜູ້ອາບນ້ຳຄັ້ງດຽວໃນນ້ຳວິສນຸປະດີ (Viṣṇupadī) ໄດ້ຜົນສະເໝີກັນແທ້।

Verse 26

पञ्चाग्निसाधको ग्रीष्मे वर्षास्वाकाशमाश्रितः । जलाश्रयश्च हेमंत एकः स्यात्पुरुषः क्षितौ

ໃນໂລກນີ້ ອາດມີຊາຍຜູ້ໜຶ່ງປະຕິບັດຕະປະ «ໄຟຫ້າ» ໃນລະດູຮ້ອນ, ຢູ່ກາງແຈ້ງໃນລະດູຝົນ, ແລະອາໄສນ້ຳໃນລະດູໜາວ—ປະພຶດວິນັຍອັນເຂັ້ມງວດຕາມລະດູການ।

Verse 27

अन्यो विष्णुपदीतोये स्नात्वा विष्णुपदं स्पृशेत् । तावुभावपि निर्दिष्टौ समौ पुरुषसत्तमौ

ອີກຜູ້ໜຶ່ງ ອາບນ້ຳໃນນ້ຳວິສນຸປະດີ (Viṣṇupadī) ແລ້ວໄດ້ສຳຜັດຮອຍພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ; ທັງສອງນີ້ຖືກກ່າວໄວ້ວ່າເທົ່າທຽມກັນ ເປັນຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາມະນຸດ।

Verse 28

एकांतरोपवासी य एकः स्याज्जीवितावधि । एकोविष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं फलम्

ຜູ້ໜຶ່ງອາດຖືອົບວາສວັນລະມື້ ຕະຫຼອດຊີວິດ; ແຕ່ອາບນ້ຳຄັ້ງດຽວໃນນ້ຳວິສນຸປະດີ (Viṣṇupadī) ໄດ້ຜົນສະເໝີກັບນັ້ນເທົ່າກັນ।

Verse 29

त्रिरात्रोपोषितस्त्वेको यावद्वर्षशतं नरः । एको विष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं फलम्

ຊາຍຄົນໜຶ່ງອາດຖືອຸໂປສະຖະສາມຄືນ ຊໍ້າໆ ຈົນຄົບຮ້ອຍປີ; ແຕ່ການອາບນ້ຳພຽງຄັ້ງດຽວໃນນ້ຳ Viṣṇupadī ໃຫ້ຜົນບຸນເທົ່າກັນ.

Verse 30

सूत उवाच । एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठो नारदो द्विजसत्तमाः । विरराम मुनीनां स बहूनां पुरतोऽसकृत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາຣະດະ ຜູ້ເປັນມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຕໍ່ໜ້າມຸນີຫຼາຍອົງ ແລະພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ ກໍຢຸດຄໍາປາໄສຂອງທ່ານ.

Verse 31

तस्मात्सर्व प्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत । संस्पृशेच्च पदं विष्णोर्य इच्छेच्छ्रेय आत्मनः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທັງປວງ ຄວນອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ; ແລະຜູ້ໃດປາຖະໜາຄວາມດີສູງສຸດແກ່ຕົນ ຄວນແຕະຮອຍພະບາດຂອງວິສນຸດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 32

ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तमात्मानं विनिवेदयेत् । विष्णोः पदस्य संप्राप्ते अयने दक्षिणोत्तरे

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: “ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວ—ເລື່ອງການຖວາຍຕົນດ້ວຍການຍອມຈໍານົນ—ເມື່ອໄປຮອດຮອຍພະບາດຂອງວິສນຸ ໃນການຜັນອາຍະນະ ທັງທາງໃຕ້ຫຼືທາງເໜືອ—”

Verse 33

तत्केन विधिना सूत मन्त्रैश्च वद सत्वरम् । वयं येन च तत्कुर्मः सर्वं भक्तिसमन्विताः

“ໂອ ສູຕະ, ດ້ວຍພິທີການແນວໃດ ແລະດ້ວຍມັນຕຣາໃດບ້າງ—ຂໍຈົ່ງບອກໃຫ້ໄວ—ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາທຸກຄົນ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍພັກຕິ ຈະໄດ້ປະຕິບັດໄດ້ຄົບຖ້ວນ.”

Verse 34

सूत उवाच । दक्षिणे चोत्तरे चापि संप्राप्ते चायनद्वये । पूजयित्वा पदं विष्णोरिमं मन्त्रमुदीरयेत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອອາຍະນະທັງສອງ—ອາຍະນະໃຕ້ ຫຼື ອາຍະນະເໜືອ—ມາຮອດ ຫຼັງຈາກບູຊາຮອຍພຣະບາດຂອງພຣະວິສນຸ ຈຶ່ງຄວນສະດຸດມົນນີ້।

Verse 35

षण्मासाभ्यंतरे मृत्युर्यद्यकस्माद्भवेन्मम । तत्ते पदं गतिर्मे स्यादहं ते भृत्यतां गतः

«ຖ້າໃນໄລຍະຫົກເດືອນ ຄວາມຕາຍມາຮອດຂ້ອຍຢ່າງກະທັນຫັນ ຂໍໃຫ້ພຣະບາດນັ້ນ (ຮອຍພຣະບາດອັນສັກສິດ) ເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະ ເປັນທາງຂອງຂ້ອຍ; ຂ້ອຍໄດ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງແລ້ວ»।

Verse 36

एवं प्रोच्य हरिं पश्चात्पूजयेद्ब्राह्मणांस्ततः । अथ तैः सममश्नीयात्ततः प्राप्नोति सद्गतिम्

ເມື່ອກ່າວຕໍ່ພຣະຫຣິ (ພຣະວິສນຸ) ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນບູຊາແລະໃຫ້ກຽດແກ່ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ; ແລ້ວຈຶ່ງຮັບປະທານອາຫານຮ່ວມກັນກັບເຂົາເຈົ້າ—ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄະຕິອັນດີງາມ।