Adhyaya 239

Verse 1

नारद उवाच । उपचारैः षोडशभिः पूजनं क्रियते कथम् । ते के षोडश भावाः स्युर्नित्यं ये शयने हरेः

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ການບູຊາດ້ວຍອຸປະຈາຣະ 16 ປະການ ກະທໍາແນວໃດ? ແລະ 16 ຂໍ້ແຫ່ງຄວາມເລື່ອມໃສນັ້ນ ແມ່ນຫຍັງບ້າງ ທີ່ຄວນຖວາຍທຸກວັນ ເມື່ອພຣະຫຣິຢູ່ໃນພະສະພາບ ‘ບັນທົມ’ ອັນສັກສິດ?»

Verse 2

एतद्विस्तरतो ब्रूहि पृच्छतो मे प्रजापते । तव प्रसादमासाद्य जगत्पूज्यो भवाम्यहम्

«ໂປຣດອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງລະອຽດ ໂອ້ ພຣະປະຊາປະຕິ, ເພາະຂ້າພະເຈົ້າກໍາລັງຖາມ. ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນະມັດສະການໃນໂລກ»।

Verse 3

ब्रह्मोवाच । विष्णुभक्तिर्दृढा कार्या वेदशास्त्रविधानतः । वेदमूलमिदं सर्वं वेदो विष्णुः सनातनः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຄວນຝຶກຝົນພັກຕິອັນໝັ້ນຄົງຕໍ່ພຣະວິສະນຸ ຕາມບັນຍັດແຫ່ງເວດ ແລະ ສາດສະຕຣາ. ທຸກສິ່ງມີເວດເປັນຮາກ ແລະ ເວດນັ້ນແມ່ນພຣະວິສະນຸອັນນິລັນດອນ.

Verse 4

ते वेदा ब्राह्मणाधारा ब्राह्मणाश्चाग्निदैवताः । अग्नौ प्रास्ताहुतिर्विप्रो यज्ञे देवं यजन्सदा

ເວດເຫຼົ່ານັ້ນອາໄສຢູ່ໃນພຣາຫມັນ ແລະ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍນັ້ນຖືອພຣະອັກນິເປັນເທວະ. ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທຳພິທີຫວ່ານອາຫຸຕິລົງໃນໄຟ ແລະ ບູຊາເທວະດ້ວຍຍັດຍະຢູ່ເສມອ.

Verse 5

जगत्संधारयेत्सर्वं विष्णुपूजारतः सदा । नारायणः स्मृतो ध्यातः क्लेशदुःखादिनाशनः

ຜູ້ໃດທີ່ອຸທິດຕົນບູຊາພຣະວິສະນຸຢູ່ເສມອ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງດ້ວຍທຳມະ. ພຣະນາຣາຍະນະ—ເມື່ອຖືກລະລຶກ ແລະ ພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ—ຍ່ອມທຳລາຍຄວາມທຸກ ແລະ ຄວາມເສົ້າໂສກທັງຫຼາຍ.

Verse 6

चातुर्मास्ये विशेषेण जलरूपगतो हरिः । जलादन्नानि जायंते जगतां तृप्तिहेतवे

ໃນຊ່ວງຈາຕຸຣມາສະຍະ ໂດຍພິເສດ ພຣະຫຣິສະຖິດຢູ່ໃນຮູບແຫ່ງນ້ຳ. ຈາກນ້ຳ ເກີດຂຶ້ນເຂົ້າແລະທັນຍາຫານ ເປັນເຫດໃຫ້ໂລກທັງປວງໄດ້ອິ່ມແລະພໍໃຈ.

Verse 7

विष्णुदेहांशसंभूतं तदन्नं ब्रह्म इष्यते । तदन्नं विष्णवे दत्त्वा ह्यावाहनपुरःसरम्

ອາຫານນັ້ນເກີດຈາກສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງພຣະກາຍຂອງພຣະວິສະນຸ ຈຶ່ງຖືກຖອດຖອນວ່າເປັນພຣະພຣະຫມັນ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ອາວາຫະນະເຊີນພຣະອົງກ່ອນແລ້ວ ຄວນນຳອາຫານນັ້ນເອງຖວາຍແດ່ພຣະວິສະນຸ.

Verse 8

पुनर्जन्मजराक्लेशसंस्कारैर्नाभिभूयते । आकाशसंभवो वेद एक एव पुराऽभवत्

ພຣະອົງບໍ່ຖືກຄອບງຳໂດຍສັງສະການທີ່ນຳໄປສູ່ການເກີດຊ້ຳ, ຄວາມແກ່ ແລະ ຄວາມທຸກ. ໃນການກ່ອນ ວິເທດທີ່ເກີດຈາກອາກາດ ເຄີຍເປັນອັນດຽວ.

Verse 9

ततो यजुःसामसंज्ञामृग्वेदः प्राप भूतये । ऋग्वेदोऽभिहितः पूर्वं यजुःसहस्रशीर्षेति च

ຕໍ່ມາ ເພື່ອຄວາມເຈຣິນຂອງສັດທັງຫຼາຍ ຣິກເວດະຈຶ່ງຖືກເອີ້ນອີກວ່າ “ຢະຈຸສ” ແລະ “ສາມັນ”. ກ່ອນອື່ນໄດ້ກ່າວເຖິງຣິກເວດະ ແລະຍັງສອນຢະຈຸສທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ “ສະຫັດສະຣະຊີຣະສ” ດ້ວຍ.

Verse 10

षोडशर्चं महासूक्तं नारायणमयं परम् । तस्यापि पाठमात्रेण ब्रह्महत्या निव र्तते

ມະຫາສູກຕະອັນສູງສຸດ ມີ 16 ບົດ ແລະເປັນນາຣາຍະນະມະຍະທັງມວນ. ແມ່ນແຕ່ການສວດອ່ານພຽງຢ່າງດຽວ ກໍທຳໃຫ້ບາບ “ພຣະຫມະຫັດຍາ” (ຂ້າພຣາຫມັນ) ຖອນກັບ ແລະສິ້ນໄປ.

Verse 11

विप्रः पूर्वं न्यसेद्देहे स्मृत्युक्तेन निजे बुधः । ततस्तु प्रतिमायां च शालग्रामे विशेषतः

ກ່ອນອື່ນ ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ຄວນກະທຳນຍາສາ (nyāsa) ລົງໃນກາຍຂອງຕົນ ຕາມວິທີທີ່ສະມຣິຕິສອນ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງກະທຳໃນພຣະປະຕິມາດ້ວຍ ໂດຍສະເພາະໃນສາລະກຣາມ (Śālagrāma).

Verse 12

क्रमेण च ततः कुर्यात्पश्चादावाहनादिकम् । आवाह्य सकलं रूपं वैकुण्ठस्थानसंस्थितम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຕາມລຳດັບ ຈຶ່ງກະທຳພິທີຕໍ່ໄປ ເລີ່ມຈາກອາວາຫະນະ (āvāhana) ແລະອື່ນໆ. ເມື່ອໄດ້ເຊີນຮູບພຣະອົງອັນຄົບຖ້ວນ ຜູ້ສະຖິດໃນແດນໄວກຸນຖະ ແລ້ວ ຈຶ່ງດຳເນີນການບູຊາຕໍ່ໄປ.

Verse 13

कौस्तुभेन विराजंतं सूर्यकोटिसमप्रभम् । दंडहस्तं शिखासूत्रसहितं पीतवाससम्

ຄວນພິຈາລະນາພຣະອົງຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເພັດເກົາສະຕຸພະ ຮຸ່ງໂຮງດັ່ງດວງອາທິດນັບກະຕິ; ຖືຄັນດັນດາໃນພຣະຫັດ ປະດັບດ້ວຍຊິຄາ ແລະສາຍສັກສິດ ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ।

Verse 14

महासंन्यासिनं ध्यायेच्चातुर्मास्ये विशेषतः । एवं रूपमयं विष्णुं सर्वपापौघहारिणम्

ຄວນພິຈາລະນາພຣະວິສະນຸເປັນມະຫາສັນຍາສີ ໂດຍພິເສດໃນລະດູຈາຕຸຣມາສະຍາ; ເມື່ອພິຈາລະນາໃນຮູບນີ້ ພຣະວິສະນຸຈະກຳຈັດກະແສບາບທັງປວງ।

Verse 15

आवाहयेच्च पुरतो ध्यानसंस्थं द्विजोत्तम । ऋचा प्रथमया चास्योंकारादिसमुदीर्णया

ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາດວິຊະ, ຄວນອາວາຫະນາເຊີນພຣະອົງໃຫ້ປະທັບຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ໃນສະພາບຕັ້ງມັ່ນໃນສະມາທິ; ແລະເຊີນດ້ວຍຣິຈ (ṛc) ບົດທຳອິດ ທີ່ເປີດດ້ວຍ «ໂອມ».

Verse 16

द्वितीयया चासनं च पार्षदैश्च समन्वितम् । सौवर्णान्यासनान्येषां मनसा परिचिन्तयेत्

ດ້ວຍຣິຈ (ṛc) ບົດທີສອງ ຄວນຖວາຍອາສະນະ (ບ່ອນນັ່ງ) ພ້ອມດ້ວຍບໍລິວານຂອງພຣະອົງ; ແລະຄວນນຶກໃນໃຈເຖິງອາສະນະຄຳສຳລັບພວກເຂົາ।

Verse 17

चिन्तनैर्भक्तियोगेन परिपूर्णं च तद्भवेत् । पाद्यं तृतीयया कार्यं गंगां तत्र स्मरेद्बुधः

ດ້ວຍການນຶກຄິດປະກອບກັບພັກຕິໂຢກະ ພິທີບູຊານັ້ນຈຶ່ງສົມບູນ. ດ້ວຍຣິຈ (ṛc) ບົດທີສາມ ຄວນຖວາຍນ້ຳລ້າງພຣະບາດ (pādya) ແລະຜູ້ຮູ້ຄວນລະນຶກເຖິງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ (Gaṅgā) ໃນນ້ຳນັ້ນ.

Verse 18

अर्घ्यः कार्यस्ततो विष्णोः सरिद्भिः सप्तसागरैः । पुनराचमनं कार्यममृतेन जगत्पतेः

ຈາກນັ້ນ ພຶງຖວາຍອັຣຄະຍະແດ່ພຣະວິສນຸ ດ້ວຍນ້ຳທີ່ຮະລຶກເປັນແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ ແລະມະຫາສະໝຸດ 7. ແລ້ວພຶງເຮັດອາຈະມະນະອີກຄັ້ງ ແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ດ້ວຍນ້ຳທີ່ຮະລຶກເປັນອະມຣິຕະ.

Verse 19

त्रिभिराचमनैः शुद्धिर्ब्राह्मणस्य निगद्यते । अद्भिस्तु प्रकृतिस्थाभिर्हीनाभिः फेनबुद्बुदैः

ຄວາມບໍລິສຸດຂອງພຣາຫມັນ ຖືກກ່າວວ່າ ບັນລຸໄດ້ດ້ວຍອາຈະມະນະ 3 ຄັ້ງ. ແມ່ນໃຊ້ນ້ຳທີ່ຢູ່ໃນສະພາບທໍາມະຊາດ ປາສະຈາກຟອງແລະຟອງປຸກປຸກ.

Verse 20

हृत्कण्ठ तालुगाभिश्च यथावर्णं द्विजातयः । शुध्येरन्स्त्री च शूद्रश्च सकृत्स्पृष्टाभिरंततः

ດ້ວຍນ້ຳຊໍາລະທີ່ແຕະຖຶງບ່ອນຫົວໃຈ, ຄໍ, ແລະພື້ນປາກ (ຕາລຸ) ບັນດາດວິຊະຈຶ່ງບໍລິສຸດຕາມວິນັຍຂອງຕົນ. ແມ່ນແມ່ຍິງ ແລະຊູດຣະ ກໍບໍລິສຸດໄດ້ໃນທຸກດ້ານ ເມື່ອນ້ຳນັ້ນແຕະພຽງຄັ້ງດຽວ.

Verse 21

पञ्चम्याऽचमनं कार्यं भक्तियुक्तेन चेतसा । भक्तिग्राह्यो हृषीकेशो भक्त्याऽत्मानं प्रयच्छति

ໃນວັນທີ 5 ພຶງເຮັດອາຈະມະນະ ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ປະກອບດ້ວຍພັກຕິ. ພຣະຫຣິສີເກສະ ຖືກເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍພັກຕິເທົ່ານັ້ນ ແລະດ້ວຍພັກຕິ ພຣະອົງປະທານພຣະອົງເອງ.

Verse 22

ततः सुवासितैस्तोयैः सर्वोषधिसमन्वितैः । शेषोदकैः स्वर्णघटैः स्नानं देवस्य कारयेत्

ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍນ້ຳຫອມຫວານທີ່ປະສົມດ້ວຍສະຫມຸນໄພຢາທັງປວງ ແລະດ້ວຍນ້ຳສັກສິດທີ່ເຫຼືອ ທີ່ເກັບໄວ້ໃນໝໍ້ຄໍາ ພຶງໃຫ້ອາບນ້ຳແດ່ພຣະເທວະຮູບ.

Verse 23

तीर्थोदकैः श्रद्धया च मनसा समुपाहृतैः । अश्रद्धया रत्नराशिः प्रदत्तो निष्फलो भवेत्

ທານທີ່ນໍານ້ໍາຕີຣຖະມາຖວາຍ ດ້ວຍສັດທາແລະໃຈອັນໝົດຈິດ ຍ່ອມໃຫ້ຜົນ; ແຕ່ແມ່ນກອງເພັດນິລະມະນີທີ່ໃຫ້ໂດຍບໍ່ມີສັດທາ ກໍເປັນໄຮ້ຜົນ.

Verse 24

वार्यपि श्रद्धया दत्तमनंतत्वाय कल्पते । चातुर्मास्ये विशेषेण श्रद्धया पूयते नरः

ແມ່ນແຕ່ນໍ້າ ຖ້າໃຫ້ດ້ວຍສັດທາ ກໍເປັນເຫດໃຫ້ເກີດບຸນອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ. ໂດຍພິເສດໃນການຈາຕຸຣມາສະຍະ ຄົນຍ່ອມຖືກຊໍາລະດ້ວຍສັດທາ.

Verse 25

षष्ठ्या स्नानं ततः कार्यं पुनराचमनं भवेत् । दद्याच्च वाससी स्वर्णसहिते भक्तिशक्तितः

ແລ້ວໃນວັນທີຫົກ ຄວນອາບນໍ້າຊໍາລະ ແລະເຮັດອາຈະມະນະອີກຄັ້ງ. ແລະຕາມກໍາລັງແຫ່ງພັກຕິ ຄວນຖວາຍຜ້າຄູ່ໜຶ່ງພ້ອມຄໍາ.

Verse 26

आच्छादितं जगत्सर्वं वस्त्रेणाच्छादितो हरिः । चातुर्मास्ये विशेषेण वस्त्रदानं महाफलम्

ໂລກທັງປວງຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຜ້າ ແລະພຣະຫຣິ (Hari) ກໍຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຜ້າເຊັ່ນກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍພິເສດໃນຈາຕຸຣມາສະຍະ ການຖວາຍຜ້າຍ່ອມໃຫ້ຜົນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 27

पुनराचमनं देयं यतये विष्णुरूपिणे । वस्त्रदानं च सप्तम्या कार्यं विष्णोर्मुनीश्वर

ຄວນຖວາຍອາຈະມະນະອີກຄັ້ງ ແກ່ຍະຕິ (ນັກບວດ) ຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະວິດສະນຸ. ແລະໃນວັນທີເຈັດ ໂອ ພຣະມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຄວນເຮັດການຖວາຍຜ້າແດ່ພຣະວິດສະນຸ.

Verse 28

यज्ञोपवीतमष्टम्या तच्चाध्यात्मतया शृणु । सूर्यकोटिसमस्पर्शं तेजसा भास्वरं तथा

ໃນມື້ທີແປດ, ຄວນຖວາຍເສັ້ນດ້າຍສັກສິດ; ແລະ ຈົ່ງຟັງຄວາມໝາຍພາຍໃນຂອງມັນ. ມັນປຽບເໝືອນການສຳຜັດຂອງດວງອາທິດສິບລ້ານດວງ, ເຮືອງຮອງດ້ວຍລັດສະໝີແຫ່ງຈິດວິນຍານ.

Verse 29

क्रोधाभिभूते विप्रे तु तडित्कोटिसभप्रभम् । सूर्येन्दुवह्निसंयोगाद्गुणत्रयसमन्वितम्

ແຕ່ສຳລັບພາມຜູ້ທີ່ຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ, ມັນຈະຮຸ່ງເຮືອງຄືກັບແສງຟ້າແມບສິບລ້ານສາຍ. ຈາກການປະສົມປະສານຂອງດວງອາທິດ, ດວງຈັນ ແລະ ໄຟ, ມັນຈຶ່ງປະກອບດ້ວຍຄຸນລັກສະນະສາມປະການ.

Verse 30

त्रयीमयं ब्रह्मविष्णुरुद्ररूपं त्रिविष्टपम् । यस्य प्रभावाद्विप्रेंद्र मानवो द्विज उच्यते

ໂອ້ ພາມຜູ້ປະເສີດ, ສິ່ງທີ່ສ້າງຂຶ້ນຈາກພະເວດທັງສາມ—ເຊິ່ງປະກົດເປັນ ພະພົມ, ພະວິຊະນຸ, ແລະ ພະຣຸດຣະ—ແລະ ເປັນດັ່ງແດນສະຫວັນ: ດ້ວຍອານຸພາບຂອງມັນ, ມະນຸດຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ 'ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ'.

Verse 31

जन्मना जायते शूद्रः संस्काराद्द्विज उच्यते । शापानुग्रहसामर्थ्यं तथा क्रोधः प्रसन्नता

ໂດຍການເກີດ ຜູ້ໜຶ່ງເກີດມາເປັນ ສູດ; ໂດຍພິທີກຳອັນສັກສິດ ຜູ້ໜຶ່ງຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ 'ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ'. ຈາກນັ້ນຈຶ່ງເກີດຄວາມສາມາດໃນການສາບແຊ່ງ ຫຼື ໃຫ້ພອນ—ແລະ ເຊັ່ນດຽວກັນກັບພະລັງແຫ່ງຄວາມໂກດ ແລະ ອານຸພາບແຫ່ງຄວາມເມດຕາ.

Verse 32

त्रैलोक्यप्रवरत्वं च ब्राह्मणादेव जायते । न ब्राह्मणसमो बन्धुर्न ब्राह्मणसमा गतिः

ຄວາມເປັນໃຫຍ່ໃນສາມໂລກເກີດຂຶ້ນຈາກພາມເທົ່ານັ້ນ. ບໍ່ມີຍາດພີ່ນ້ອງໃດທຽບເທົ່າພາມ; ບໍ່ມີຈຸດໝາຍປາຍທາງໃດທຽບເທົ່າພາມ.

Verse 33

न ब्राह्मणसमः कश्चित्त्रैलोक्ये सचराचरे । दत्तोपवीते ब्रह्मण्ये सुप्ते देवे जनार्दने

ໃນສາມໂລກ ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ບໍ່ມີໃຜເທົ່າທຽມພຣາຫມັນ—ໂດຍສະເພາະເມື່ອໄດ້ຮັບສາຍສັກສິດ (ຢັຊໂຍປະວີຕ) ມີຈິດສັດທາໃນພຣະພຣະຫມັນ ແລະເມື່ອພຣະຈະນາຣະດະນະ (ວິດສະນຸ) ບັນທົມໃນນິດຣາມາຍາ।

Verse 34

सर्वजगद्ब्रह्ममयं संजातं नात्र संशयः । नवम्या च सुलेपश्च कर्तव्यो यज्ञमूर्तये

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຈັກກະວານທັງປວງໄດ້ເຕັມໄປດ້ວຍພຣະພຣະຫມັນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແລະໃນວັນນະວະມີ (ວັນທີ 9 ຕາມຈັນທະຄະຕິ) ຄວນກະທຳການທາລະເພະອັນປະນີດ ແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຮູບກາຍແຫ່ງຍັຊະ (ພິທີບູຊາ).

Verse 35

सुयक्षकर्दमैर्लिप्तो विष्णुर्येन जगद्गुरुः । तेना प्यायितमेतद्धि वासितं यशसा जगत्

ໂດຍຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ທາພຣະວິດສະນຸ—ຄູອາຈານແຫ່ງໂລກ—ດ້ວຍຄຣີມ/ຂີ້ຕົມຫອມອັນປະເສີດ; ໂດຍກຳລັງກຸສົນນັ້ນ ດິນແດນນີ້ຈຶ່ງຖືກຫຼ້ຽງດູຢ່າງແທ້ ແລະໂລກທັງປວງກໍຫອມຟຸ້ງດ້ວຍກຽດຊື່ຂອງຜູ້ນັ້ນ.

Verse 36

तेजसा भास्करो लोके देवत्वं प्राप्य मानवः । ब्रह्मलोकादिके लोके मोदते चंदनप्रदः

ດ້ວຍລັດສະມີສະຫວ່າງໄສດຸດດວງອາທິດໃນໂລກ ມະນຸດຍ່ອມບັນລຸສະພາບເທວະ. ຜູ້ຖວາຍໄມ້ຈັນທະນາ (ຈັນທະນ໌) ຍ່ອມຊື່ນບານໃນພຣະພຣະຫມະໂລກ ແລະໂລກອັນສູງສົ່ງອື່ນໆ.

Verse 37

चंदनालेपसुभगं विष्णुं पश्यंति मानवाः । न ते यमपुरं यांति चातुर्मास्ये विशेषतः

ຜູ້ຄົນທີ່ໄດ້ເຫັນພຣະວິດສະນຸຜູ້ງາມສະຫງ່າດ້ວຍການທາຈັນທະນາ ຍ່ອມບໍ່ໄປສູ່ນະຄອນຂອງຍະມະ—ໂດຍສະເພາະໃນລະດູສັກສິດຈາຕຸຣມາສະຍະ.

Verse 39

लक्ष्म्याः सर्वत्र गामिन्या दोषो नैव प्रजायते । यथा सर्वमयो विष्णुर्न दोषैरनुभूयते

ສໍາລັບພຣະລັກສະມີ ຜູ້ແຜ່ໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ ບໍ່ເກີດມີຄວາມດ່າງພ້ອຍເລີຍ; ເຫມືອນພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ສະຖິດໃນທຸກຮູບ ບໍ່ຖືກຄວາມດ່າງພ້ອຍປົກຄຸມ.

Verse 40

तथा सर्वमयी लक्ष्मीः सतीत्वान्नैव हीयते । प्रतिमासु च सर्वासु सर्वभूतेषु नित्यदा

ດັ່ງນັ້ນພຣະລັກສະມີ ຜູ້ແຜ່ຊຶມໃນທຸກສິ່ງ ບໍ່ເຄີຍຫຼຸດຖອຍ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມສັດຊື່ແລະຄວາມບໍລິສຸດອັນສົມບູນ. ພຣະນາງສະຖິດຢູ່ໃນພຣະຮູບທຸກອົງ ແລະໃນສັດທັງປວງ ທຸກເວລາ.

Verse 41

मनुष्यदेवपितृषु पुष्पपूजा विधीयते । पुष्पैः संपूजितो येन हरिरेकः श्रिया सह

ການບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ ຖືກກໍານົດໄວ້ສໍາລັບມະນຸດ ພຣະເທວະ ແລະບັນພະບຸລຸດ. ຜູ້ໃດບູຊາພຣະຫຣິ ພ້ອມດ້ວຍພຣະສຣີ(ລັກສະມີ) ດ້ວຍດອກໄມ້ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບູຊາທັງປວງ.

Verse 42

आब्रह्मस्तंबपर्यंतं पूजितं तेन वै जगत् । अतः सुश्वेतकुसुमैर्विष्णुं संपूजयेत्सदा

ໂດຍຜູ້ນັ້ນ ໂລກທັງປວງຖືກບູຊາຢ່າງແທ້ຈິງ ຕັ້ງແຕ່ພຣະພຣະຫມາ ຈົນເຖິງໃບຫຍ້ານ້ອຍໆ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນບູຊາພຣະວິດສະນຸເສມອ ດ້ວຍດອກໄມ້ຂາວບໍລິສຸດ.

Verse 43

चातुर्मास्ये विशेषेण भक्तियुक्तः सदा शुचिः । भक्त्या सुविहिता ब्रह्मन्पुष्पपूजा नरैर्यदि

ໂດຍສະເພາະໃນໄລຍະຈາຕຸຣມາສະຍະ ຜູ້ມີພັກຕິ ແລະບໍລິສຸດເສມອ ຖ້າມະນຸດທັງຫຼາຍປະກອບການບູຊາດອກໄມ້ດ້ວຍພັກຕິຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂອ ພຣາຫມັນ ຍ່ອມເປັນບຸນອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 44

यंयं काममभिध्यायेत्तस्य सिद्धिर्निरंतरा । पुष्पैरुपचितं विष्णुं यद्यन्ये प्रणमंति च

ຄວາມປາຖະນາໃດທີ່ຜູ້ຄົນຕັ້ງໃຈພິຈາລະນາ ຄວາມສຳເລັດຂອງມັນຈະເກີດຂຶ້ນບໍ່ຂາດສາຍ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ນ້ອມກາຍກົດບູຊາພຣະວິສນຸຜູ້ປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ ກໍໄດ້ຮັບມງຄົດນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 45

तेषामप्यक्षया लोकाश्चातुर्मास्येऽधिकं फलम् । एकादश्या धूपदानं कर्तव्यं यतये हरौ

ສຳລັບເຂົາເຈົ້າດ້ວຍ ໂລກທີ່ໄດ້ບັນລຸນັ້ນບໍ່ເສື່ອມສູນ. ແລະໃນການຖືພຣະວັດຈາຕຸຣມາສະຍາ ຜົນບຸນຍິ່ງເພີ່ມພູນ. ໃນວັນເອກາດະຊີ ຄວນຖວາຍທູບແດ່ພຣະຫາຣິ ໂອ້ຜູ້ຖືຕະບະ.

Verse 46

वनस्पति रसो दिव्यो गंधाढ्यो गन्ध उत्तमः । आघ्रेयः सर्वदेवानां धूपोऽयं प्रतिगृह्यताम्

ທູບນີ້ແມ່ນສານະສຳຄັນອັນທິບພະຈາກພືດພັນ ອຸດົມດ້ວຍກິ່ນຫອມ—ເປັນກິ່ນຫອມອັນປະເສີດ ຄວນໃຫ້ເທວະທັງປວງສູດດົມ. ຂໍໃຫ້ຮັບທູບນີ້ເຖີດ.

Verse 47

इमं मंत्रं समुच्चार्य धूपमागुरुजं शुभम् । दद्याद्भगवते नित्यं चातुर्मास्ये महाफलम्

ເມື່ອສະດຸດສຽງມົນຕຣານີ້ແລ້ວ ຄວນຖວາຍທູບອັນເປັນມງຄົດ ທຳດ້ວຍໄມ້ອາກະຣຸ ແດ່ພຣະພະຄະວານເປັນນິດ. ໃນຊ່ວງຈາຕຸຣມາສະຍາ ຈະໄດ້ຜົນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 48

कर्पूरचन्दनदलैः सितामधुसमन्वितम् । मांसीजटाभिः सहितं सुप्ते देवेऽथ सत्तम

ດ້ວຍການນຳກາຟູນ ແລະເກັດໄມ້ຈັນທະນາ ປະສົມກັບນ້ຳເຜິ້ງຂາວ ແລະເພີ່ມມານຊີກັບຈະຕາ—ເມື່ອພຣະເຈົ້າບັນທົມຫຼັບ ໂອ້ຜູ້ປະເສີດໃນຄຸນທຳ (ຄວນຖວາຍເຊັ່ນນີ້).

Verse 49

देवा घ्राणेन तुष्यंति धूपं घ्राणहरं शुभम् । द्वादश्या दीपदानं तु कर्तव्यं मुक्तिमिच्छुभिः

ເທວະດາທັງຫຼາຍພໍໃຈດ້ວຍກິ່ນຫອມ; ທູບເປັນມົງຄຸນ ແລະກຳຈັດກິ່ນເໝັນ. ໃນວັນທວາດະສີ ຜູ້ປາຖະໜາມົກສະຄວນຖວາຍໂຄມໄຟ.

Verse 50

दीपः सर्वेषु कार्येषु प्रथमस्तेजसां पतिः । दीपस्तमौघनाशाय दीपः कांतिं प्रयच्छति

ໂຄມໄຟເປັນອັນດັບທຳອິດໃນພິທີທັງປວງ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແສງ. ໂຄມໄຟທຳລາຍຄວາມມືດຫນາແນ່ນ ແລະປະທານຄວາມສະຫວ່າງ.

Verse 51

तस्माद्दीपप्रदानेन प्रीयतां मे जनार्दनः । अयं पौराणजो मंत्रो वेदर्चेन समन्वितः । दीपप्रदाने सकलः प्रयुक्तो नाशयेदघम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍການຖວາຍໂຄມໄຟ ຂໍໃຫ້ຈະນາຣະດະນະ (Janārdana) ພໍໃຈແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ນີ້ແມ່ນມັນຕຣາແຫ່ງປຸຣານະ ປະກອບດ້ວຍການສັນລະເສີນແບບເວດ. ເມື່ອນຳໃຊ້ຄົບຖ້ວນໃນພິທີຖວາຍໂຄມໄຟ ຍ່ອມທຳລາຍບາບ.

Verse 52

चातुर्मास्ये दीपदानं कुरुते यो हरेः पुरः । तस्य पापमयो राशिर्निमेषादपि दह्यते

ຜູ້ໃດຖວາຍໂຄມໄຟໃນຊ່ວງຈາຕຸຣມາສະຍະ ຕໍ່ໜ້າພຣະຫຣິ (Hari) ກອງບາບທັງປວງຂອງຜູ້ນັ້ນຖືກເຜົາໝົດ ໃນເວລາບໍ່ທັນກະພິບຕາ.

Verse 53

तावत्पापानि गर्जंति तावद्बिभेति पातकी । यावन्न विहितो भास्वान्दीपो नारायणालये

ບາບທັງຫຼາຍຮ້ອງຄຳຮາມຢູ່ເທົ່ານັ້ນ ແລະຄົນບາບກໍຫວາດຫວັນຢູ່ເທົ່ານັ້ນ—ຈົນກວ່າໂຄມໄຟອັນສະຫວ່າງຈະຖືກຕັ້ງຕາມພິທີໃນວິຫານຂອງນາຣາຍະນະ.

Verse 54

दर्शनादपि दीपस्य सर्वसिद्धिर्नृणां भवेत्

ແມ່ນແຕ່ເຫັນໂຄມໄຟພຽງຢ່າງດຽວ ສິດທິທັງປວງກໍອາດເກີດແກ່ມະນຸດໄດ້।

Verse 55

कामनां यां समुद्दिश्य दीपं कारयते हरौ । सासा सिद्ध्यति निर्विघ्ना सुप्तेऽनंते गुणोत्तरम्

ຄວາມປາດຖະນາໃດທີ່ຕັ້ງໃຈ ຖ້າຈັດເຮັດໂຄມໄຟແລ້ວນໍາໄປຖວາຍແດ່ພຣະຫຣິ ຄວາມປາດຖະນານັ້ນຈະສໍາເລັດໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ ໂດຍສະເພາະເມື່ອອະນັນຕະ(ພຣະວິດສະນຸ) ບັນທົມໃນຍົກນິດຣາ ອຸດົມດ້ວຍຄຸນອັນສູງສຸດ।

Verse 56

पंचायतनसंस्थेषु तथा देवेषु पंचसु । विहितं दीपदानं च चातुर्मास्ये महाफलम्

ການຖວາຍໂຄມໄຟຢ່າງຖືກພິທີໃນໄລຍະຈາຕຸຣມາສະຍະ ໃຫ້ຜົນອັນໃຫຍ່—ຈະເຮັດໃນຮູບແບບປັນຈາຍະຕະນະ ຫຼືຖວາຍແດ່ເທວະທັງຫ້າກໍຕາມ।

Verse 57

एको विष्णुस्तुष्यते मुक्तिदाता नित्यं ध्यातः पूजितः संस्तुतश्च । यच्चाभीष्टं यच्च गेहे शुभं वा तत्तद्देयं मुक्तिहेतोर्नृवर्यैः

ພຣະວິດສະນຸພຽງອົງດຽວ—ຜູ້ປະທານໂມກສະ—ພໍພຣະໄທເມື່ອຖືກລະລຶກດ້ວຍສະມາທິເປັນນິດ ຖືກບູຊາ ແລະຖືກສັນລະເສີນ. ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງໃດທີ່ຮັກແພງ ແລະສິ່ງມົງຄຸນໃດໃນເຮືອນ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດຄວນໃຫ້ເປັນທານ ເພື່ອເຫດແຫ່ງໂມກສະ।

Verse 239

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये तपोऽधिकारषोडशोपचारदीपमहिमवर्णनंनामैकोनचत्वारिंशदुत्तर द्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນ «ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ» ໃນ «ນາຄະຣະຂັນດະ» ພາກທີ 6—ໃນມາຫາດມະຍະແຫ່ງເຂດສັກສິດຮາຏະເກສະວະຣະ, ໃນນິທານ «ເສສະຊາຍີ», ໃນສົນທະນາລະຫວ່າງພຣະພຣົມມາແລະນາຣະດະ, ໃນ «ຈາຕຸຣມາສະຍະ-ມາຫາດມະຍະ» ບົດທີ່ມີຊື່ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງໂຄມໄຟໃນບັນດາການບູຊາ 16 ປະການ ແລະອະທິການແຫ່ງຕະປະ» ອັນເປັນບົດທີ 239 ກໍສິ້ນສຸດລົງແຕ່ພຽງນີ້।

Verse 381

दशम्या पुष्पपूजा च भक्तिपूजा तथैव च । पुष्पे चैव सदा लक्ष्मीर्वसत्येव निरंतरम्

ໃນວັນດະສະມີ (ວັນທີ 10 ຂອງເດືອນຈັນ) ຄວນບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ ແລະບູຊາດ້ວຍຄວາມສັດທາ. ແທ້ຈິງ ພຣະນາງລັກສະມີສະຖິດຢູ່ໃນດອກໄມ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.