Adhyaya 235

Verse 1

ब्रह्मोवाच । दानधर्मं प्रशंसंति सर्वधर्मेषु सर्वदा । हरौ सुप्ते विशेषेण दानं ब्रह्मत्वकारणम्

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ໃນທຸກທາງແຫ່ງທັມມະ ການໃຫ້ທານຖືກສັນລະເສີນຢູ່ເສມອ. ແລະໂດຍພິເສດ ເມື່ອພຣະຫຣິ (ຮາຣິ) ຢູ່ໃນພຣະນິທຣາອັນທິບ (ໃນຈາຕຸຣມາສະຍະ) ການບໍລິຈາກທານເປັນເຫດໃຫ້ບັນລຸສະຖານະພຣະພຣະຫມາ.

Verse 2

अन्नं ब्रह्म इति प्रोक्तमन्ने प्राणाः प्रतिष्ठिताः । तस्मादन्नप्रदो नित्यं वारिदश्च भवेन्नरः

“ອາຫານແມ່ນພຣະພຣະຫມາ” ເຂົາໄດ້ກ່າວໄວ້; ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດທັງຫມົດຕັ້ງຢູ່ໃນອາຫານ. ດັ່ງນັ້ນ ຄົນຄວນເປັນຜູ້ໃຫ້ອາຫານເປັນນິດ ແລະ ເປັນຜູ້ໃຫ້ນ້ຳດ້ວຍ.

Verse 3

वारिदस्तृप्तिमायाति सुखमक्षय्यमन्नदः । वार्यन्नयोः समं दानं न भूतं न भविष्यति

ຜູ້ໃຫ້ນ້ຳຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ; ຜູ້ໃຫ້ອາຫານຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມສຸກອັນບໍ່ເສື່ອມ. ທານທີ່ເທົ່າກັບການໃຫ້ນ້ຳແລະອາຫານ ບໍ່ເຄີຍມີ ແລະ ຈະບໍ່ມີໃນອະນາຄົດ.

Verse 4

मणिरत्नप्रवालानां रूप्यं हाटकवाससाम् । अन्येषामपि दानानामन्नदानं विशिष्यते

ແມ່ນແຕ່ທານແຫ່ງແກ້ວມະນີ ຣັດນະ ປະຣະວານ, ເງິນ, ຄຳ, ແລະ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ—ໃນທານທັງປວງ ທານອາຫານຍ່ອມເປັນທານອັນເລີດຍິ່ງ.

Verse 6

वैकुण्ठपदवाञ्छा चेद्विष्णुना सह संगमे । सर्वपापक्षयार्थाय चातुर्मास्येऽन्नदो भवेत्

ຖ້າປາຖະໜາສະຖານະໄວກຸນຖະ ແລະການຮ່ວມສະຫມັກກັບພຣະວິສນຸ ເພື່ອໃຫ້ບາບທັງປວງສິ້ນໄປ ຄວນເປັນຜູ້ໃຫ້ທານອາຫານໃນລະດູຈາຕຸຣມາສະຍາ।

Verse 7

सत्यंसत्यं हि देवर्षे मयोक्तं तव नारद । जन्मांतरसहस्रेषु नादत्तमुपतिष्ठते

ແທ້ແທ້ແທ້ແທ້ ໂອ ທ່ານດະເວະຣິສີ! ສິ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າ ນາຣະດະ ນັ້ນໝັ້ນຄົງ: ຕະຫຼອດພັນພັນຊາດ ສິ່ງທີ່ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ທານ ບໍ່ມາເປັນທີ່ພຶ່ງໃຫ້ເຮົາ.

Verse 8

तस्मादन्नप्रदानेन सर्वे हृष्यंति जन्तवः । देवाश्च स्पृहयंत्येनमन्नदानप्रदायिनम्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍການໃຫ້ທານອາຫານ ສັດມີຊີວິດທັງປວງຍິນດີ; ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍຍັງປາຖະໜາຜູ້ໃຫ້ທານອາຫານນັ້ນ.

Verse 9

अन्नोदकप्रदानं च गोप्रदानं च नित्यदा । वेदपाठो वह्निहोमश्चातुर्मास्ये महाफलम्

ການໃຫ້ທານອາຫານແລະນ້ຳເປັນປະຈຳ ແລະການໃຫ້ທານງົວ; ພ້ອມທັງການສວດພຣະເວດ ແລະການບູຊາດ້ວຍໄຟສັກສິດ—ທັງໝົດນີ້ໃຫ້ຜົນໃຫຍ່ໃນຈາຕຸຣມາສະຍາ.

Verse 10

भोजनं गुरुविप्राणां घृतदानं च सत्क्रिया । एतानि यस्य तिष्ठन्ति चातुर्मास्ये न मानवः

ການຖວາຍອາຫານແກ່ຄູບາອາຈານ ແລະພຣາຫມະນະ, ການໃຫ້ທານເນີຍໃສ (ghee), ແລະການປະພຶດກິລິຍາອັນຄວນແກ່ການນັບຖື—ຫາຍາກນັກທີ່ມະນຸດຈະຮັກສາໃຫ້ໝັ້ນຄົງໃນຈາຕຸຣມາສະຍາ.

Verse 11

सद्धर्मः सत्कथा चैव सत्सेवा दर्शनं सताम् । विष्षुपूजा रतिर्दाने चातुर्मास्येषु दुर्लभाः

ທຳມະແທ້, ຄຳສອນອັນດີ, ການຮັບໃຊ້ຄົນດີ ແລະ ການໄດ້ເຫັນຜູ້ບຸນ; ການບູຊາພຣະວິສນຸ ແລະ ຄວາມຍິນດີໃນການໃຫ້ທານ—ເປັນສິ່ງຫາຍາກໃນເດືອນຈາຕຸຣມາສະຍາ।

Verse 12

पितॄनुद्दिश्य यो मर्त्यश्चातुर्मास्येऽन्नदो भवेत् । सर्वपापविशुद्धात्मा पितृलोकमवामुयात्

ຜູ້ໃດໃນມະນຸດ ທີ່ອຸທິດແດ່ພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ແລະ ເປັນຜູ້ໃຫ້ອາຫານໃນຈາຕຸຣມາສະຍາ—ຈິດບໍລິສຸດຈາກບາບທັງປວງ—ຈະໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພິຕຣະ।

Verse 13

देवाः सर्वेऽन्नदानेन तृप्ता यच्छन्ति वांछितम् । पिपीलिकाऽपि यद्गेहाद्भक्ष्यमादाय गच्छति

ດ້ວຍການໃຫ້ອາຫານ ທວງເທວະທັງປວງພໍໃຈ ແລະ ປະທານພອນຕາມປາຖະໜາ. ແມ່ນແຕ່ມົດນ້ອຍຍົກເອົາເຂົ້າຄຳໜຶ່ງຈາກເຮືອນໄປ ກໍເປັນເຫດໃຫ້ເກີດບຸນ.

Verse 14

रात्रौ दिवाऽनिषिद्धान्नो ह्यन्नदानमनुत्तमम् । हरौ सुप्ते हि पापघ्नं वार्य मपि शत्रुषु

ກາງຄືນຫຼືກາງວັນ ການໃຫ້ອາຫານທີ່ບໍ່ຖືກຫ້າມ ເປັນທານອັນສູງສຸດ. ແທ້ຈິງ ເມື່ອພຣະຫຣິ (Hari) ບັນທົມໃນການນອນອັນສັກສິດໃນຈາຕຸຣມາສະຍາ ແມ່ນແຕ່ການຖວາຍນ້ຳກໍລ້າງບາບໄດ້—ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ສັດຕູ.

Verse 15

चातुर्मास्ये दुग्धदानं दधि तक्रं महाफलम् । जन्मकाले येन बद्धः पिंडस्तद्दानमुत्तमम्

ໃນຈາຕຸຣມາສະຍາ ການໃຫ້ນົມ, ນົມສົ້ມ (curd) ແລະ ນ້ຳນົມຈາງ (buttermilk) ໄດ້ຜົນຍິ່ງໃຫຍ່. ແລະ ອາຫານໃດທີ່ເຄີຍຫຼ້ຽງຊີວິດໃນຍາມເກີດ ການໃຫ້ອາຫານນັ້ນນັບເປັນທານສູງສຸດ.

Verse 16

शाकप्रदाता नरकं यमलोकं न पश्यति । वस्त्रदः सोमलोकं च वसेदाभूतसंप्लवम्

ຜູ້ໃຫ້ທານຜັກອາຫານ ບໍ່ເຫັນນະລົກ ຫຼືໂລກຂອງພຣະຍົມ. ຜູ້ໃຫ້ທານເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ຢູ່ໃນໂລກພຣະໂສມ ຈົນກວ່າມະຫາການລະລາຍຈັກກະວານ.

Verse 17

सुप्ते देवे यथाशक्ति ह्यन्यासु प्रतिमासु च । पुष्पवस्त्रप्रदानेन सन्तानं नैव हीयते

ເມື່ອພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນການບັນທົມອັນສັກສິດ (ຈາຕຸຣມາສະຍາ) ແລະໃນເດືອນອື່ນໆຕາມກຳລັງ ດ້ວຍການຖວາຍດອກໄມ້ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ວົງສານຸວົງຈະບໍ່ເຄີຍຫຼຸດຫາຍ.

Verse 18

चन्दनागुरुधूपं च चातुर्मास्ये प्रयच्छति । पुत्रपौत्रसमायुक्तो विष्णुरूपी भवेन्नरः

ຜູ້ໃຫ້ທານຈັນທະນາ, ອະກຸຣຸ ແລະທູບ ໃນຊ່ວງຈາຕຸຣມາສະຍາ ຈະມີລູກແລະຫຼານພ້ອມ; ຜູ້ນັ້ນຈະເຖິງສະພາບດຸດດັ່ງພຣະວິສນຸ (ຮັດສະມີແລະພຣະພອນ).

Verse 19

सुप्ते देवे जगन्नाथे फलदानं प्रय च्छति । विप्राय वेदविदुषे यमलोकं न पश्यति

ເມື່ອພຣະຈັກກະນາຖາ (ຈອມໂລກ) ຢູ່ໃນການບັນທົມອັນສັກສິດ ຜູ້ຖວາຍຜົນໄມ້ ແລະໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ວິເທດ ຈະບໍ່ເຫັນໂລກຂອງພຣະຍົມ.

Verse 20

विद्यादानं च गोदानं भूमिदानं प्रयच्छति । विष्णुप्रीत्यर्थमेवेह स तारयति पूर्वजान्

ຜູ້ໃຫ້ທານຄວາມຮູ້, ໃຫ້ທານງົວ, ແລະໃຫ້ທານດິນ ໂດຍມຸ່ງເພື່ອຄວາມປິຕິຂອງພຣະວິສນຸເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນແມ່ນແຕ່ບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນໃນພາຍຫຼັງ.

Verse 21

गुडसैंधवतैलादिमधुतिक्ततिलान्नदः । देवतायास्समुद्दिश्य तासां लोकं प्रयाति हि

ຜູ້ໃດບໍລິຈາກນ້ຳຕານກ້ອນ, ເກືອຫີນ, ນ້ຳມັນ, ນ້ຳເຜິ້ງ, ຢາຂົມ, ໝາກງາ ແລະ ອາຫານ ໂດຍອຸທິດແດ່ພຣະເທວະທີ່ນັບຖື—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະເທວະນັ້ນແທ້ໆ.

Verse 22

चातुर्मास्ये तिलान्दत्त्वा न भूयः स्तनपो भवेत् । यवप्रदाता वसते वासवं लोकमक्षयम्

ໃນການຖືພຣະວິນັຍຈາຕຸຣມາສະຍະ ຜູ້ໃດໃຫ້ທານໝາກງາ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ໄດ້ເກີດຄືນເປັນເດັກນ້ອຍດູດນົມອີກ. ຜູ້ໃຫ້ທານຂ້າວບາເລ ຍ່ອມພັກອາໄສໃນໂລກອັນບໍ່ເສື່ອມຂອງວາສະວະ (ພຣະອິນ).

Verse 23

हूयेत हव्यं वह्नौ च दानं दद्याद्द्विजातये । गावः सुपूजिताः कार्याश्चातुर्मास्ये विशेषतः

ຄວນຖວາຍຮະວະຍະລົງໃນໄຟບູຊາ ແລະ ໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ດວິຈາຕະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ). ໃນຈາຕຸຣມາສະຍະໂດຍພິເສດ ຄວນເຮັດການນັບຖື ແລະ ບູຊາງົວໃຫ້ສົມຄວນ.

Verse 24

यत्किंचित्सुकृतं कर्म जन्मावधि सुसंचितम् । चातुर्मास्ये गते पात्रे विमुखे यन्न दीयते

ບຸນກຸສົນການງານໃດໆ ທີ່ສະສົມໄວ້ຢ່າງດີຕັ້ງແຕ່ເກີດຈົນຕະຫຼອດຊີວິດ—ຖ້າໃນຈາຕຸຣມາສະຍະ ເມື່ອຜູ້ຮັບທີ່ຄວນຄ່າມາຮອດ ແຕ່ບໍ່ໃຫ້ທານ ແລະ ປະຕິເສດໃຫ້ກັບໄປ—

Verse 25

प्रणश्यति क्षणादेव वचना द्यस्तु प्रच्युतः । दिवसेदिवसे तस्य वर्द्धते च प्रतिश्रुतम्

ບຸນນັ້ນຍ່ອມສູນໄປໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ເນື່ອງຈາກຜູ້ນັ້ນຫຼຸດຈາກຄຳສັດ. ແລະ ທຸກມື້ທຸກວັນ ພາລະຂອງສິ່ງທີ່ໄດ້ຮັບປາກໄວ້ ຍ່ອມເພີ່ມພູນຂຶ້ນ.

Verse 26

तस्मान्नैव प्रतिश्राव्यं स्वल्पमप्याशु दीयते । तावद्विवर्द्धते दानं यावत्तन्न प्रयच्छति

ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ຄວນພຽງແຕ່ສັນຍາ; ແມ່ນແຕ່ທານນ້ອຍໆກໍຄວນໃຫ້ໄວ. ເພາະບຸນທານຈະເພີ່ມຂຶ້ນຕາມທີ່ຍັງບໍ່ທັນມອບ.

Verse 27

यो मोहान्मनुजो लोके यावत्कोटिगुणं भवेत् । ततो दशगुणा वृद्धिश्चातुर्मास्ये प्रदातरि

ຖ້າມະນຸດໃນໂລກນີ້ ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງ ເຮັດໃຫ້ພັນທະ/ບຸນຂອງຕົນເປັນຄູນໂກດິ, ແລ້ວໃນການຈາຕຸຣມາສະ ສໍາລັບຜູ້ໃຫ້ ມັນຍັງເພີ່ມອີກສິບເທົ່າ.

Verse 28

नरके पतनं तस्य याव दिंद्राश्चतुर्दश । अतस्तु सर्वदा देयं नरैर्यत्तु प्रतिश्रुतम्

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ມີການຕົກນະລົກຕາມເວລາທີ່ອິນທຣາທັງສິບສີ່ຍັງດໍາລົງຢູ່. ດັ່ງນັ້ນ ສິ່ງໃດທີ່ສັນຍາໄວ້ ຄວນໃຫ້ເສມອໂດຍມະນຸດ.

Verse 29

अन्यस्मै न प्रदातव्यं प्रदत्तं नैव हारयेत् । चातुर्मास्येषु यः शय्यां द्विजाग्र्याय प्रयच्छति

ບໍ່ຄວນນໍາໄປໃຫ້ຄົນອື່ນ, ແລະສິ່ງທີ່ໃຫ້ແລ້ວກໍບໍ່ຄວນດຶງຄືນ. ຜູ້ໃດໃນໄລຍະຈາຕຸຣມາສະ ຖວາຍຕຽງນອນແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—

Verse 30

वेदोक्तेन विधानेन न स याति यमालयम् । आसनं वारिपात्रं च भाजनं ताम्रभाजनम्

ເມື່ອປະຕິບັດຕາມພິທີທີ່ພຣະເວດກໍານົດ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄປສູ່ວັງຂອງຍະມະ. (ຄວນຖວາຍ) ບ່ອນນັ່ງ, ພາຊະນະນ້ໍາ, ເຄື່ອງໃຊ້, ແລະພາຊະນະທອງແດງ.

Verse 31

चातुर्मास्ये प्रयत्नेन देयं वित्तानुसारतः । सर्वदानानि विप्रेभ्यो ददत्सुप्ते जगद्गुरौ

ໃນການຈາຕຸຣມາສະຍະ ຄວນພາກພຽນໃຫ້ທານຕາມກຳລັງ. ໃຫ້ທານທຸກປະເພດແກ່ພຣາຫມັນ ໃນຍາມທີ່ພຣະຈັກກະດຄູຣຸ (ວິສນຸ) ບັນທົມໃນນິດຣາໂຍກະ—

Verse 32

आत्मानं पूर्वजैः सार्द्धं स मोचयति पातकात् । गौर्भूश्च तिलपात्रं च दीपदानमनुत्तमम्

ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມປົດປ່ອຍຕົນເອງ ພ້ອມທັງບັນພະບຸລຸດ ຈາກບາບ. ທານງົວ, ທານດິນ, ພາຊະນະໃສ່ງາ, ແລະໂດຍພິເສດ ທານປະທີບອັນສູງສຸດ ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ.

Verse 33

ददद्विजातये मुक्तो जायते स ऋणत्रयात्

ຜູ້ໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ຍ່ອມພົ້ນຈາກໜີ້ສາມປະການ ແລະເກີດມາດ້ວຍຄວາມຫຼຸດພົ້ນຈາກມັນ.

Verse 34

स विश्वकर्ता भुवनेषु गोप्ता स यज्ञभुक्सर्वफलप्रदश्च । दानानि वस्तुष्वधिदैवतं च यस्मिन्समुद्दिश्य ददाति मुक्तः

ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສ້າງສັບພະຈັກກະວານ ແລະເປັນຜູ້ປົກປ້ອງໃນທຸກໂລກ; ເປັນຜູ້ເສວຍຍັດ ແລະເປັນຜູ້ປະທານຜົນທຸກປະການ. ເມື່ອຜູ້ໃຫ້ທານມີໃຈບໍ່ຍຶດຕິດ ແລະໃຫ້ທານໂດຍລະລຶກເຖິງພຣະອົງ—ພ້ອມທັງເຫັນພຣະອົງເປັນອະທິເທວະຕາປະຈຳສິ່ງທັງປວງ—ທານນັ້ນຍ່ອມຖືກທິດທາງອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 235

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वर क्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने चातुर्मास्यमाहात्म्ये ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यदानमहिमवर्णनंनाम पञ्चत्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 235 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາແຫ່ງທານໃນຈາຕຸຣມາສະຍະ» ໃນມາຫາຕະມະຍະແຫ່ງເຂດຮາຕະເກສະວະຣະ, ພາຍໃນຕອນເລື່ອງເສສະຊາຍີ ແລະ ຈາຕຸຣມາສະຍະມາຫາຕະມະຍະ, ໃນບົດສົນທະນາພຣະພຣະຫມາ–ນາຣະດະ, ໃນນາກະຣະຂັນດະທີ 6 ຂອງ «ສຣີສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ» (ສຳນວນ 81,000 ຄຳກອນ).