Adhyaya 230

Verse 1

सूत उवाच । एवं गणत्वमापन्ने ह्यन्धके दानवोत्तमे । तस्य पुत्रो वृकोनाम निरुत्साहो द्विषज्जये

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອອັນທະກະ—ຜູ້ປະເສີດໃນດານະວະ—ໄດ້ບັນລຸສະຖານະເປັນກະນະແລ້ວ, ບຸດຂອງເຂົາຊື່ «ວຶກະ» ກໍເກີດຄວາມທໍ້ຖອຍໃນການຊະນະສັດຕູ.

Verse 2

भयेन महता युक्तो हतशेषैश्च दानवैः । प्रविवेश समुद्रांतं सुदुर्गं ब्राह्मणोत्तमाः

ຖືກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຄອບງຳ ແລະມີດານະວະທີ່ເຫຼືອຮອດເປັນຜູ້ຕິດຕາມ ລາວໄດ້ເຂົ້າໄປສູ່ດິນແດນທີ່ຖືກທະເລລ້ອມຮອບ—ເປັນປ້ອມປາການທີ່ເຂົ້າເຖິງຍາກຢ່າງຍິ່ງ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ.

Verse 3

ततः शक्रः प्रहृष्टात्मा प्रणम्य वृषभध्वजम् । तस्यादेशं समासाद्य प्रविवेशामरावतीम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ມີໃຈຍິນດີປິຕິ ໄດ້ກາບນົບພຣະເຈົ້າຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (ພຣະສິວະ). ເມື່ອໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາແລ້ວ ລາວເຂົ້າໄປສູ່ອະມະຣາວະຕີ.

Verse 4

चकार च सुखी राज्यं त्रैलोक्येऽपि द्विजोत्तमाः । यज्ञभागान्पुनर्लेभे यथार्थं च धरातले

ແລະລາວໄດ້ປົກຄອງດ້ວຍຄວາມສຸກ—ແມ່ນແຕ່ເຫນືອສາມໂລກ ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ. ລາວໄດ້ຮັບຄືນສ່ວນແຫ່ງຍັດຍະບູຊາອັນຖືກຕ້ອງ ຢ່າງສົມຄວນ ໃນແຜ່ນດິນ.

Verse 5

एतस्मिन्नेव काले तु ह्यंधकस्य सुतो वृकः । निष्क्रम्य सागरात्तूर्णं जंबुद्वीपं समागतः

ໃນເວລານັ້ນເອງ ວຣະກະ ບຸດຂອງອັນທະກະ ໄດ້ອອກຈາກທະເລຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະມາຮອດຊັມບູທະວີປ.

Verse 6

हाटकेश्वरजं क्षेत्रं मत्वा पुण्यं सुसिद्धिदम् । पित्रा यत्र तपस्तप्तमंधकेन दुरात्मना

ລາວເຫັນວ່າ ຂອບເຂດສັກສິດຂອງຮາຖະເກສະວະຣະ ເປັນດິນແດນບຸນ ແລະໃຫ້ຜົນສຳເລັດອັນດີຍິ່ງ; ດັ່ງນັ້ນລາວໄດ້ໄປທີ່ນັ້ນ—ບ່ອນທີ່ພໍ່ຂອງລາວ ອັນທະກະ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ ເຄີຍບຳເນັດຕະປະ (tapas) ມາກ່ອນ.

Verse 7

सगुप्तस्तु तपस्तेपेऽयथा वेत्ति न कश्चन । ध्यायमानः सुरश्रेष्ठं भक्त्या कमलसंभवम्

ເຂົາໄດ້ປິດບັງຕົນ ແລະບຳເນັດຕະປະສະຍາ ຈົນບໍ່ມີໃຜຮູ້. ດ້ວຍສັດທາ ເຂົາໄດ້ເພ່ງພິຈາລະນາພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ ເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ເທວະດາ.

Verse 8

यावद्वर्षसहस्रांतं जलाहारो द्वितीयकम् । तपस्तेपे स दैत्येन्द्रो ध्यायमानः पितामहम्

ຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນປີເຕັມ ເຂົາດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສນ້ຳເປັນອາຫານອັນດຽວ. ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະນັ້ນ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຍາ ໂດຍເພ່ງພິຈາລະນາພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ).

Verse 9

वायुभक्षस्ततो जातस्तावत्कालं द्विजोत्तमाः । अंगुष्ठाग्रेण भूपृष्ठं स्पर्शमानो जितेन्द्रियः

ຕໍ່ມາ ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ເຂົາດຳລົງຢູ່ຕະຫຼອດເວລານັ້ນ ໂດຍກິນແຕ່ລົມ. ຜູ້ຊະນະອິນທຣີຍະນັ້ນ ແຕະພື້ນແຜ່ນດິນດ້ວຍປາຍນິ້ວໂປ້ງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 10

एवं च पञ्चमे प्राप्ते सहस्रे द्विजसत्तमाः । ब्रह्मा तस्य गतस्तुष्टिं दृष्ट्वा तस्य तपो महत्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ ເມື່ອຄົບພັນປີທີຫ້າແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາກໍເກີດຄວາມພໍໃຈ ເມື່ອໄດ້ເຫັນຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຕະປະສະຍາຂອງເຂົາ.

Verse 11

ततोऽब्रवीत्तमागत्य तां गर्तां ब्राह्मणोत्तमाः । भोभो वृक निवर्तस्व तपसोऽस्मात्सुदारुणात्

ຈາກນັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ຫຼຸມນັ້ນ ແລະກ່າວວ່າ, ໂອ ທ່ານພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ: “ໂອ ວຣຶກ ເອີຍ, ຈົ່ງຢຸດຈາກຕະປະສະຍາອັນໂຫດຮ້າຍນີ້ເຖີດ.”

Verse 12

वरं वरय भद्रं ते यो नित्यं मन सि स्थितः

ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍໃຫ້ຄວາມມົງຄຸນມີແກ່ເຈົ້າ—ພອນທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າເປັນນິດ।

Verse 13

वृक उवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव यदि देयो वरो मम । जरामरणहीनं मां तत्कुरुष्व पितामह

ວຶກາ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະເຈົ້າພໍໃຈໃນຂ້າ, ແລະຖ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າ, ຂໍໃຫ້ຂ້າພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ແລະຄວາມຕາຍ, ໂອ ພຣະປິຕາມະຫາ»।

Verse 14

श्रीब्रह्मोवाच । मम प्रसादतो वत्स जरामरणवर्जितः । भविष्यसि न सन्देहः सत्यमेतन्मयोदितम्

ພຣະສີບຣະຫມາ ກ່າວວ່າ: «ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ, ລູກເອີຍ, ເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ແລະຄວາມຕາຍ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ນີ້ແມ່ນຄຳຈິງທີ່ເຮົາກ່າວ»।

Verse 15

एवमुक्त्वा ततो ब्रह्मा तत्रैवांतरधी यत । वृकोऽपि कृतकृत्यस्त्वागतश्च स्वगृहं पितुः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະບຣະຫມາກໍຫາຍໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ສ່ວນວຶກາກໍຮູ້ສຶກວ່າກິດສຳເລັດແລ້ວ ແລະກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງບິດາຕົນ.

Verse 16

गिरिं रैवतकं नाम सर्वर्तुकुसुमोज्ज्वलम् । तत्र गत्वा निजामात्यैः समं मन्त्र्य च सत्व रम् । इन्द्रोपरि ततश्चक्रे यानं युद्धपरीप्सया

ລາວໄດ້ໄປຍັງພູທີ່ຊື່ ໄຣວະຕະກະ ອັນສະຫວ່າງໄສດ້ວຍດອກໄມ້ທຸກລະດູ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ປຶກສາກັບອຳມາດຂອງຕົນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລ້ວຈຶ່ງອອກເດີນທາງໄປຕໍ່ຕ້ານພຣະອິນທຣາ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາໃນສົງຄາມ.

Verse 17

इंद्रोऽपि च परिज्ञाय दानवं तं महाबलम् । जरामृत्युपरित्यक्तं प्रभावात्परमेष्ठिनः

ແມ່ນແຕ່ພຣະອິນທຣາກໍຮູ້ແຈ້ງວ່າ ດານະວະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ໂດຍອານຸພາບຂອງພຣະປະຣະເມດຖິນ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ພົ້ນຈາກຊະຣາແລະມະຣະນະແລ້ວ.

Verse 18

परित्यज्य भयाच्चैव पुरीं चैवामरावतीम् । ब्रह्मलोकं गतस्तूर्णं देवैः सर्वैः समन्वितः

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ ພຣະອິນທຣາໄດ້ລະທິ້ງນະຄອນອະມະຣາວະຕີ ແລະຮີບໄປສູ່ພຣະພຣະຫມາໂລກ (Brahmaloka) ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງປວງ.

Verse 19

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो वृकश्च त्रिदशालये । ससैन्यपरिवारेण प्रहृष्टेन समन्वितः

ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ວຶກະໄດ້ມາຮອດສະຖານທີ່ພັກຂອງເທວະ ພ້ອມກອງທັບແລະບໍລິວານຫ້ອມລ້ອມ ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານຍິນດີ.

Verse 20

ततश्चैंद्रपदे तस्मिन्स्वयमेव व्यवस्थितः । शुक्रात्प्राप्याभिषेकं च पुष्पस्नानसमुद्भवम्

ແລ້ວເຂົາໄດ້ນັ່ງລົງໂດຍຕົນເອງໃນຕຳແໜ່ງບັນລັງຂອງພຣະອິນທຣານັ້ນ ແລະໄດ້ຮັບພິທີອະພິເສກຈາກສຸກຣະ—ການສະຖາປະນາອັນເກີດຈາກການອາບນ້ຳດ້ວຍດອກໄມ້.

Verse 21

सोऽभिषिक्तस्तु शुक्रेण देवराज्यपदे वृकः । स्थापयामास दैतेयान्देवतानां पदेषु च

ວຶກະຜູ້ໄດ້ຮັບອະພິເສກຈາກສຸກຣະ ໄດ້ຂຶ້ນນັ່ງໃນຕຳແໜ່ງອຳນາດແຫ່ງອານາຈັກເທວະ; ແລະໄດ້ສະຖາປະນາພວກໄດເຕຍໃຫ້ຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງແລະຖານະຂອງເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 22

आदित्यानां वसूनां च रुद्राणां मरुतामपि । यज्ञभागकृते विप्राः शुक्रशासनमाश्रिताः

ເພື່ອຈັດສັນສ່ວນຍັດຍາຄວນໄດ້ແກ່ ອາທິຕະ, ວະສຸ, ຣຸດຣະ ແລະ ມະຣຸດ ດ້ວຍ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍໄດ້ອາໄສພຣະບັນຍັດ ແລະ ການຄຸ້ມຄອງຂອງ ສຸກຣະຈາຣຍະ।

Verse 230

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये जलशाय्युपाख्याने वृकेन्द्रराज्यलंभनवर्णनंनाम त्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງບົດທີ 230 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການທີ່ ວຶກະ ໄດ້ຮັບລາຊະອຳນາດແຫ່ງ ອິນທຣະ» ໃນ ສຣີສະກັນທະ ມະຫາປຸຣານ, ໃນ ເອກາຊີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ, ພາກທີ 6 ຄື ນາກະຣະຂັນຑະ, ພາຍໃຕ້ມາຫາຕມະຍະແຫ່ງ ຮາຏະເກສະວະຣະ-ກະເສດຣະ, ໃນຕອນ «ຈະລະຊາຍີ».