Adhyaya 22

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तं तीर्थे शक्रसमुद्रवम् । स्वामिद्रोहकृतात्पापान्निर्मुक्तो यत्र लक्ष्मणः

ພວກຣິສີກ່າວວ່າ: ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວ—ຕີຣຖະຊື່ «ສັກຣະ-ສະມຸທຣະວະ»—ທີ່ນັ້ນ ລັກສະມະນະ ໄດ້ພົ້ນຈາກບາບອັນເກີດຈາກການທໍາຮ້າຍຕໍ່ນາຍ; ຂໍທ່ານເລົ່າຕໍ່ເພີ່ມເຕີມເຖີດ।

Verse 2

कथं तत्र पुरा शक्रः स्वामिद्रोहसमुद्भवात् । पातकादेव निर्मुक्तः कस्मिन्काले च सूतज

ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ໃນການກ່ອນ ທີ່ນັ້ນ ພຣະສັກຣະ (ອິນທຣະ) ຖືກປົດປ່ອຍຈາກບາບອັນເກີດຈາກການທໍລະຍົດຕໍ່ພຣະນາຍຂອງພຣະອົງໄດ້ແນວໃດ? ແລະເກີດຂຶ້ນໃນເວລາໃດ?

Verse 3

कस्माद्दितेर्महेन्द्रेण कृतं कृत्यं तथाविधम् । येन संसूदितो गर्भः सर्वं विस्तरतो वद

ເປັນຫຍັງ ມະເຮນທຣະ (ອິນທຣະ) ຈຶ່ງໄດ້ກະທໍາການອັນເລວຮ້າຍນັ້ນຕໍ່ ດິຕິ, ຈົນເຮັດໃຫ້ຄັນອ່ອນຂອງນາງຖືກທໍາລາຍ? ຈົ່ງເລົ່າເລື່ອງທັງໝົດໂດຍລະອຽດ.

Verse 4

सूत उवाच । ब्रह्मणो दक्षिणांगुष्ठाज्जज्ञे दक्षः प्रजापतिः । स च संजनयामास पचाशत्कन्यकाः शुभाः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ຈາກນິ້ວໂປ້ຂວາຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ເກີດ ທັກສະ ປຣະຊາປະຕິ. ແລະພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ກໍາເນີດບຸດສາວອັນມົງຄຸນ ຫ້າສິບນາງ ຕາມການເວລາ.

Verse 5

ददौ च दश धर्माय कश्यपाय त्रयोदश । दिव्येन विधिना दक्षः सप्तविंशतिमिंदवे

ທັກສະ ປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດອັນທິບພະ ແລະໄດ້ມອບບຸດສາວສິບນາງໃຫ້ ທັມມະ, ສິບສາມນາງໃຫ້ ກັດຍະປະ, ແລະຊາວເຈັດນາງໃຫ້ ພຣະຈັນ (ໂສມ).

Verse 6

अदितिश्च दितिश्चैव द्वे भार्ये मुख्यतां गते । कश्यपस्य द्विजश्रेष्ठाः प्राणेभ्योऽपि प्रिये सदा

ອະດິຕິ ແລະ ດິຕິ ເປັນພຣະຍາສອງນາງອັນສໍາຄັນທີ່ສຸດຂອງ ກັດຍະປະ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາພຣາຫມິນ. ນາງທັງສອງເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງ ເຫນືອກວ່າລົມຫາຍໃຈຂອງພຣະອົງເສຍອີກ.

Verse 7

ततः स जनयामास देवाञ्च्छक्रपुरःसरान् । अदित्यां चैव दैत्यांश्च दित्यां स बलवत्तरान्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ໃຫ້ກໍ່ເກີດເທວະດາ ມີສັກຣະ (ອິນທຣະ) ເປັນຜູ້ນໍາ ຈາກອະດິຕີ; ແລະຈາກດິຕີ ໄດ້ໃຫ້ກໍ່ເກີດພວກໄດຕະຍະ ຜູ້ມີພະລັງອັນແຂງກ້າ।

Verse 8

तेषां त्रैलोक्यराज्यार्थं मिथो जज्ञे महाहवः । तत्र शक्रेण ते दैत्याः संग्रामे विनिपातिताः

ເພື່ອອໍານາດເຫນືອສາມໂລກ ສົງຄາມໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງພວກເຂົາ. ໃນສະໜາມຮົບນັ້ນ ພວກໄດຕະຍະຖືກສັກຣະ (ອິນທຣະ) ປະຫານໃຫ້ລົ້ມລົງ।

Verse 9

ततः शोकपरा चक्रे दितिर्व्रतमनुत्तमम् । पुत्रार्थं नियमोपेता क्षेत्रेऽत्रैव समाहिता

ຕໍ່ມາ ດິຕີຜູ້ຖືກຄວາມໂສກຄອບງໍາ ໄດ້ຮັບປະຕິບັດວຣະຕະອັນສູງສຸດ. ເພື່ອຂໍບຸດ ນາງຖືວິໄນເຂັ້ມງວດ ແລະຕັ້ງຈິດສະຫງົບຢູ່ໃນກະເສດຕຣະອັນສັກສິດນີ້ເອງ।

Verse 10

ततो वर्षसहस्रांते तस्यास्तुष्टो महेश्वरः । उवाच परितुष्टोऽस्मि वरं प्रार्थय वांछितम्

ເມື່ອຄົບພັນປີ ມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ພໍໃຈຕໍ່ນາງ ແລະກ່າວດ້ວຍຄວາມຍິນດີວ່າ: “ເຮົາພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ່—ຈົ່ງຂໍພອນທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ.”

Verse 11

साऽब्रवीद्यदि मे तुष्टस्त्वं देव शशिशेखर । तत्पुत्रं देहि देवानां सर्वेषां बलवत्तरम् । यज्ञभागप्रभोक्तारं देवानां दर्पनाशनम्

ນາງກ່າວວ່າ: “ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າແທ້ ໂອ ພຣະເທວະ ໂອ ຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ (ສະສິເສຂະຣະ) ຂໍຈົ່ງປະທານບຸດໃຫ້ຂ້າ—ໃຫ້ແຂງແກ່ກວ່າເທວະດາທັງປວງ—ເປັນຜູ້ຮັບສ່ວນຍັດຍະ ແລະທໍາລາຍຄວາມຈອງຫອງຂອງເທວະດາ.”

Verse 12

अवध्यं संगरे पूर्वैः सर्वैदेवैः सवासवैः । स तथेति प्रतिज्ञाय जगामादर्शनं हरः

(ນາງຂໍບຸດ) ໃຫ້ເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກຂ້າໃນສົງຄາມ ໂດຍເທວະເກົ່າທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ວາສະວະ (ອິນທຣາ) ກໍຕາມ. ຮະຣະຮັບປາກ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ແລ້ວຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ.

Verse 13

दितिश्चैवाऽदधाद्गर्भं कश्यपान्मुनिपुंगवात् । ततः शक्रो भयं चक्रे ज्ञात्वा तं गर्भसंभवम् । वदतो मुनिमुख्यस्य नारदस्य महात्मनः

ແລ້ວ ດິຕິກໍໄດ້ຖືພາ ຈາກກັສຍະປະ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່. ຕໍ່ມາ ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ກໍເກີດຄວາມຢ້ານ ເມື່ອຮູ້ເຖິງການຖືພານັ້ນ—ເພາະໄດ້ຍິນຈາກນາຣະດະ ມະຫາອາດມາ ຜູ້ເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງລະດັບຣິຊີ.

Verse 14

ततो दुष्टां मतिं कृत्वा तस्य गर्भस्य नाशने । चक्रे तस्याः स शुश्रूषां दिवारात्रमतंद्रितः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄິດຊົ່ວຂຶ້ນມາ ເພື່ອທຳລາຍຄັນນັ້ນ ລາວຈຶ່ງເຂົ້າໄປຮັບໃຊ້ນາງ ບໍ່ຂາດຕອນ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ເພື່ອຄອຍຫາໂອກາດ.

Verse 15

छिद्रमन्वेषमाणस्तु सुसूक्ष्ममपि च द्विजाः । न तस्या लभते क्वाऽपि गता मासा नवैव तु

ແຕ່ໂອ ທ່ານຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງເອີຍ, ແມ່ນແຕ່ລາວຊອກຫາຊ່ອງໂຫວ່ນທີ່ລະອຽດທີ່ສຸດ ກໍບໍ່ພົບຄວາມຜິດພາດໃດໆໃນນາງ—ຈົນກະທັ້ງເດືອນທີ່ເກົ້າຜ່ານໄປ.

Verse 16

ततश्च दशमे मासि संप्राप्ते प्रसवोद्भवे । गर्भालसा निशावक्त्रे सुप्ता सा दक्षिणामुखी

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເດືອນທີ່ສິບມາຮອດ ແລະການຄອດໃກ້ຈະເກີດ, ນາງຜູ້ເມື່ອຍລ້າຈາກການຖືພາ ໄດ້ຫຼັບໃນຍາມຄ່ຳ ໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງທິດໃຕ້.

Verse 17

निद्रावशं तु संप्राप्ता विसंज्ञा समपद्यत । शक्रहस्तावमर्दोत्थपादसौख्येन निश्चला

ຖືກຄອບງຳດ້ວຍຄວາມງ່ວງນອນ, ນາງຈຶ່ງໝົດສະຕິ ແລະ ນອນນິ້ງຢູ່, ຕີນຂອງນາງຮູ້ສຶກສະບາຍຈາກການບີບນວດດ້ວຍມືຂອງພະສັກກະ.

Verse 18

तां विसंज्ञामथो वीक्ष्य त्यक्त्वा पादौ शतक्रतुः । प्रविवेशोदरं तस्यास्तीक्ष्णं शस्त्रं करे दधत् । तेनाऽसौ सप्तधा चके गर्भं शस्त्रेण देवपः

ເມື່ອເຫັນນາງໝົດສະຕິ, ພະສະຕະກະຕຸ ຈຶ່ງປ່ອຍຕີນຂອງນາງ, ເຂົ້າໄປໃນທ້ອງຂອງນາງໂດຍຖືອາວຸດແຫຼມຄົມໃນມື, ແລະ ຕັດເດັກໃນທ້ອງອອກເປັນເຈັດສ່ວນ.

Verse 19

अथाऽपश्यत्क्षणात्सप्त वालकान्पूर्णविग्रहान् । ततस्तानपि सप्तैव सप्तधा कृतवान्हरिः

ທັນໃດນັ້ນ ພະອົງກໍເຫັນເດັກນ້ອຍເຈັດຄົນ, ແຕ່ລະຄົນມີຮ່າງກາຍສົມບູນ; ຈາກນັ້ນ ພະຫະຣິ ຈຶ່ງແບ່ງເດັກເຈັດຄົນນັ້ນອອກເປັນເຈັດສ່ວນຕື່ມອີກ.

Verse 20

जाता एकोनपञ्चाशदथ तत्रैव बालकाः । तान्दृष्ट्वा वृद्धिमापन्नांस्ततो भीतः शतक्रतुः । निश्चक्रामोदरातूर्णं दित्या यावन्न लक्षितः

ດັ່ງນັ້ນ, ຈຶ່ງມີເດັກນ້ອຍສີ່ສິບເກົ້າຄົນເກີດຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາເຕີບໃຫຍ່ແຂງແຮງແລ້ວ, ພະສະຕະກະຕຸ ຈຶ່ງເກີດຄວາມຢ້ານກົວ ແລະ ຮີບອອກຈາກທ້ອງຂອງນາງ ກ່ອນທີ່ນາງດິຕິຈະຮູ້ຕົວ.

Verse 21

ततः प्रभाते विमले प्रोद्गते रविमंडले । दितिः संजनयामास सप्तधा सप्त बालकान्

ຈາກນັ້ນ, ໃນຍາມຮຸ່ງເຊົ້າອັນບໍລິສຸດ, ເມື່ອດວງຕາເວັນຂຶ້ນມາແລ້ວ, ນາງດິຕິ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດລູກເຈັດກຸ່ມ ກຸ່ມລະເຈັດຄົນ.

Verse 22

ततोऽभ्येत्य सहस्राक्षो दुर्गंधेन समावृतः । निस्तेजा म्लानवक्त्रश्च लज्जयाऽ धोमुखः स्थितः

ແລ້ວ ສະຫັດສະຣາກສະ ໄດ້ເຂົ້າມາຂ້າງໜ້າ ຖືກກິ່ນເໝັນຫຸ້ມຫໍ້; ຣັດສະມີຂອງລາວດັບລົງ ໃບໜ້າເຫືອດເຊົາ ແລະຍືນກົ້ມຫົວດ້ວຍຄວາມອາຍ।

Verse 23

तं दृष्ट्वा तादृशं शक्रं दितिः प्रोवाच सादरम् । प्रणतं संस्थितं पार्श्वे भयव्याकुलचेतसम्

ເມື່ອເຫັນ ຊັກຣະ ຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ ດິຕິ ໄດ້ກ່າວກັບລາວດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ; ໃນຂະນະທີ່ລາວຢືນຢູ່ຂ້າງໜຶ່ງ ກົ້ມກາບ ໃຈຫວາດຫວັນດ້ວຍຄວາມຢ້ານ.

Verse 24

किं त्वं शक्र निरु त्साहस्तेजोद्युतिविवर्जितः । शरीरात्तव दुर्गन्धः कस्मादीदृक्प्रजायते

“ໂອ ຊັກຣະ, ເປັນຫຍັງບັດນີ້ເຈົ້າຈຶ່ງຂາດຄວາມກ້າຫານ ແລະປາດສະຈາກຕະເຈະກັບຣັດສະມີ? ແລະເປັນຫຍັງກິ່ນເໝັນແຮງເຊັ່ນນີ້ຈຶ່ງເກີດຈາກກາຍຂອງເຈົ້າ?”

Verse 25

किं त्वया निहतो विप्रोगुरुर्वाबालकोऽथवा । नारी वा येन ते नष्टं तेजो गात्रसमुद्भवम्

“ເຈົ້າໄດ້ຂ້າພຣາຫມັນບໍ? ຫຼືຂ້າຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ຫຼືບາງທີເດັກນ້ອຍ—ຫຼືແມ່ຍິງ—ຈົນເຮັດໃຫ້ຣັດສະມີທີ່ເກີດຈາກອະວັຍວະຂອງເຈົ້າຖືກທຳລາຍບໍ?”

Verse 26

हतो नखांभसा वा त्वं घृष्टः शूर्पानिलेन च । अजामार्जनिकोत्थैश्चरजोभिर्वा समाश्रितः

“ຫຼືເຈົ້າຖືກຕີດ້ວຍ ‘ນ້ຳເລັບ’ ຫຼືຖືກລົມຈາກພັດລົມຝັດເຂົ້າຖູກຖູ? ຫຼືເຈົ້າຖືກຝຸ່ນທີ່ເກີດຈາກການກວາດແລະການຊຳລະລ້າງປົກຄຸມບໍ?”

Verse 27

शक्र उवाच । सत्यमेतन्महाभागे यत्त्वयोक्तोऽस्मि सांप्रतम् । रात्रौ प्रविष्टः सुप्ताया जठरे तव पापकृत्

ສັກຣະ ກ່າວວ່າ: ແທ້ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ມີບຸນຄຸນ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໃນບັດນີ້. ຍາມຄ່ຳ ເມື່ອເຈົ້າຫຼັບ, ຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ກະທຳບາບ—ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນຄັນ (ຄອດ) ຂອງເຈົ້າ.

Verse 28

कृन्तश्चैकोनपञ्चाशत्कृत्वो गर्भो मया शुभे । तावन्मात्रास्ततो जाता बालकाः सर्व एव ते

ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຜ່າຕັດຕົວອ່ອນໃນຄັນ 49 ຄັ້ງ. ແລະຈາກສ່ວນເຫຼົ່ານັ້ນ ເດັກນ້ອຍທັງໝົດກໍເກີດຂຶ້ນມາ.

Verse 29

ततो भीत्या विनिष्क्रान्तस्त्वया देवि न लक्षितः । एतस्मात्कारणाज्जाता तेजोहानिरनिन्दिते

ຕໍ່ມາ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອອກໄປ—ໂອ ເທວີ—ໂດຍເຈົ້າບໍ່ທັນຮູ້ເຫັນ. ດ້ວຍເຫດນີ້ແທ້ໆ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຄວາມສະຫວ່າງແຫ່ງຕະເຈະຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຫຼຸດຖອຍລົງ.

Verse 30

दितिरुवाच । यस्मात्सत्यं त्वया प्रोक्तं पुरतो मम देवप । तस्मात्प्रार्थय मत्तस्त्वं वरं यन्मनसेप्सि तम्

ດິຕິ ກ່າວວ່າ: ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ກ່າວຄວາມຈິງຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຈອມເທວະ, ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຂໍພອນຈາກຂ້າພະເຈົ້າ—ສິ່ງໃດທີ່ໃຈເຈົ້າປາດຖະໜາ.

Verse 31

शक्र उवाच । एते तव सुता देवि च्छिद्यमाना मयासिना । रुदन्तो वारिता मन्दं मा रुदन्तु मुहुर्मुहुः

ສັກຣະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວີ, ລູກຊາຍເຫຼົ່ານີ້ຂອງເຈົ້າ ແມ່ນຖືກດາບຂອງຂ້າພະເຈົ້າຕັດຂາດ; ເມື່ອພວກເຂົາຮ້ອງໄຫ້ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຫ້າມໄວ້ຢ່າງອ່ອນໂຍນ. ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາຢ່າຮ້ອງໄຫ້ຊ້ຳໆອີກເລີຍ.

Verse 32

मरुतो नामविख्यातास्तस्मात्संतुजगत्रये । दैत्यभावविनिर्मुक्ता मद्विधेया मम प्रियाः

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າໂດງດັງໃນສາມໂລກ ດ້ວຍນາມ «ມາຣຸດ»—ພົ້ນຈາກສັນດານດານະວະ ເຊື່ອຟັງຂ້າ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ.

Verse 33

यज्ञभागभुजः सर्वे भविष्यंति मया सह । यस्मादेतन्मया तीर्थं बालकैस्तव मंडितम्

ພວກເຂົາທັງໝົດຈະໄດ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງຍັດຍາກັບຂ້າ; ເພາະວ່າ ຕີຣະຖະອັນສັກສິດນີ້ ຂ້າໄດ້ປະດັບດ້ວຍລູກໆຂອງເຈົ້າ.

Verse 34

बहुभिर्यास्यति ख्यातिं बालमंडनमित्यतः । या च स्त्री गर्भसंयुक्ता स्नानं भक्त्या करिष्यीत । न भविष्यंति छिद्राणि तस्या गर्भे कथंचन

ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈະໂດງດັງໃນຫຼາຍຄົນວ່າ «ບາລະມັນດະນະ». ແລະຜູ້ຍິງທີ່ຖືພາ ຖ້ານາງອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ດ້ວຍສັດທາ ກໍຈະບໍ່ມີອັນຕະລາຍ ຫຼືຄວາມບົກພ່ອງໃດໆໃນຄັນຂອງນາງເລີຍ.

Verse 35

प्राप्ते प्रसवकाले तु या जलं प्राशयिष्यति । तीर्थस्यास्य सुखेनैव प्रसविष्यति सा सुतम्

ແລະເມື່ອເຖິງເວລາຄອດ ຜູ້ຍິງຜູ້ໃດດື່ມນ້ຳແຫ່ງຕີຣະຖະນີ້ ນາງຈະຄອດລູກດ້ວຍຄວາມງ່າຍ ແລະສຸກສະບາຍ.

Verse 36

दितिरुवाच । तवोच्छेदाय देवेश याचितः प्राङ्मया हरः । एकं देव सुतं देहि सर्वदेवनिबर्हणम्

ດິຕິກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ໃນກ່ອນນັ້ນ ຂ້າເຄີຍວອນຂໍຕໍ່ຮະຣະ (ຮາຣະ) ເພື່ອການທຳລາຍທ່ານ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍປະທານບຸດພຽງຄົນດຽວໃຫ້ຂ້າ ຜູ້ສາມາດປາບເທວະທັງປວງໄດ້».

Verse 37

त्वया चैकोनपंचाशत्प्रकारः स विनिर्मितः । यस्मादृतं त्वया प्रोक्तं तस्मादेतद्भविष्यति

ໂດຍທ່ານ ພຣະອົງນັ້ນຖືກປັ້ນແຕ່ງເປັນ 49 ຮູບແບບ. ເນື່ອງຈາກຄໍາທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວແມ່ນຄວາມຈິງ ດັ່ງນັ້ນສິ່ງນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ.

Verse 38

सूत उवाच । ततः प्रभृति ते जाता मरुतो विबुधैः समम् । यज्ञभागस्य भोक्तारो दितेः शक्रस्य शासनात्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ພວກມາຣຸດເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ມີຐານະເທົ່າທຽມກັບເທວະດາ; ແລະຕາມພຣະບັນຊາຂອງຊັກຣະ ພວກເຂົາໄດ້ເປັນຜູ້ຮັບສ່ວນແຫ່ງຍັດຍະ ແມ່ນແມ່ນເກີດຈາກດິຕິກໍຕາມ.

Verse 39

अथ प्राह सहस्राक्षो देवाचार्यं बृहस्पतिम् । मातुर्द्रोहकृतं पापं कथं यास्यति संक्ष यम्

ແລ້ວສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣະ) ໄດ້ກ່າວຕໍ່ບຣິຫັດສະປະຕິ ອາຈານແຫ່ງເທວະດາວ່າ: “ບາບທີ່ເກີດຈາກການທໍລະຍົດຕໍ່ແມ່ ຈະຖືກທໍາລາຍໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 42

सूत उवाच । ततस्तूर्णं सह साक्षः सहस्राक्षेशसंज्ञितम् । लिंगं संस्थापयामास स्वयमेव द्विजोत्तमाः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວໃນທັນທີ ສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣະ) ເອງ—ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ—ໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະ ທີ່ມີນາມວ່າ “ສະຫັດສະຣາກເສຊະ”.

Verse 43

त्रिकालं पूजयामासपुष्पधूपानुलेपनैः । तथान्यैर्बलिसत्का रैर्गीतैर्नृत्यैःपृथग्विधैः

ພຣະອົງໄດ້ບູຊາລິງຄະນັ້ນ ວັນລະສາມເວລາ ດ້ວຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະນ້ໍາຫອມທາກາຍ; ພ້ອມທັງບູຊາອື່ນໆ ແລະການຖວາຍກຽດ ດ້ວຍບົດຮ້ອງ ແລະການຟ້ອນຫຼາຍຮູບແບບ.

Verse 44

ततो वर्षसहस्रांते तुष्टस्तस्य महेश्वरः । प्रोवाच वरदोऽस्मीति शक्र प्रार्थय वांछितम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົບພັນປີ ພຣະມະເຫສະວະຣະ (ພຣະສິວະ) ພໍໃຈໃນເຂົາ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ເຮົາເປັນຜູ້ປະທານພອນ. ໂອ ສັກຣະ ຈົ່ງຂໍສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ»។

Verse 45

शक्र उवाच । मातुर्द्रोहकृतं पापं यातु मे त्रिपुरांतक । तथाऽन्येषां मनुष्याणां येऽत्र त्वां श्रद्धयान्विताः । पूजयिष्यंति सद्भक्त्या स्नानं कृत्वा समाहिताः

ສັກຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຕຣິປຸຣານຕະກະ, ຂໍໃຫ້ບາບທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກໍ່ໂດຍການທໍລະຍົດຕໍ່ແມ່ ຈົ່ງອອກໄປຈາກຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະດັ່ງດຽວກັນ ຂໍໃຫ້ບາບຂອງມະນຸດອື່ນໆ ຜູ້ມີສັດທາ ຈະອາບນ້ຳແລ້ວ ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ ແລະພັກດີແທ້ ມາບູຊາພຣະອົງ ຈົ່ງຖືກຊໍາລະໃຫ້ຫມົດ»។

Verse 46

सूत उवाच । स तथेति प्रतिज्ञाय जगामादर्शनं हरः । शक्रोऽपि रहितः पापैर्जगाम त्रिदशालयम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ຮັບປາກວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ແລ້ວກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ສັກຣະກໍພົ້ນຈາກບາບ ແລ້ວກັບໄປສູ່ທີ່ຢູ່ຂອງເທວະສາມສິບ (ສະຫວັນ)។

Verse 47

एवं तत्र समुत्पन्नं तीर्थं तद्बालमंडनम् । स्वामिद्रोहकृतात्पापान्मुच्यंते यत्र मानवाः

ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ນັ້ນໄດ້ເກີດຂຶ້ນຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ຊື່ວ່າ «ບາລະມັນດະນະ» ບ່ອນທີ່ມະນຸດພົ້ນຈາກບາບທີ່ເກີດຈາກການທໍລະຍົດຕໍ່ນາຍຫຼືຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ຄວນເຄົາລົບ.

Verse 48

एतद्वः सर्वमाख्यातं बालमंडनसंभवम् । माहात्म्यं तु द्विज श्रेष्ठाः शृणुध्वमथ सादरम्

ທັງໝົດນີ້—ກ່ຽວກັບການເກີດຂຶ້ນຂອງ ບາລະມັນດະນະ—ເຮົາໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງແລ້ວ. ບັດນີ້ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ມາຫາຕະມະຍະ (ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ອັນສັກສິດ) ຂອງມັນ.

Verse 49

आश्विनस्य सिते पक्षे दशम्यादि यथाक्रमम् । यस्तत्र कुरुते श्राद्धं यावत्पंचदशी तिथिः

ໃນປັກສ໌ສວ່າງຂອງເດືອນ ອາສວິນ ເລີ່ມແຕ່ວັນຈັນທຣະທີ 10 ຕາມລຳດັບ—ຜູ້ໃດເຮັດພິທີ ສຣາດທະ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈົນເຖິງວັນທີ 15 (ວັນເຕັມດວງ)…

Verse 50

तीर्थानां स हि सर्वेषां स्नानजं लभते फलम् । श्राद्धस्य करणाद्वापि वाजिमेधफलं द्विजाः

ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບຜົນຈາກການອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະທັງປວງແທ້. ແລະໂດຍການເຮັດ ສຣາດທະ ອີກດ້ວຍ, ໂອ ທະວິຊະ, ຍ່ອມໄດ້ບຸນເທົ່າກັບພິທີ ອັສວະເມດຫະ.

Verse 51

तस्मिन्काले सहस्राक्षः समागच्छति भूतले । भागानां मर्त्यजातानां सेवनाय सदैव हि

ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ມີພັນຕາ (ອິນທຣະ) ຍ່ອມລົງມາສູ່ພື້ນດິນ ໂດຍມີໃຈມຸ່ງໝັ້ນຢູ່ເສມອ ເພື່ອຮັບສ່ວນທີ່ຈັດສັນໃຫ້ແກ່ມະນຸດ (ເຄື່ອງບູຊາ/ບຸນ).

Verse 52

यावद्भूमितले शक्रस्तिष्ठत्येवं द्विजोत्तमाः । तीर्थे तीर्थानि सर्वाणि तावत्तिष्ठन्ति तत्र वै

ຕາບໃດທີ່ ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ຍັງຢືນຢູ່ເທິງພື້ນດິນ, ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຕາບນັ້ນ ຕີຣຖະທັງປວງຍ່ອມສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ພາຍໃນຕີຣຖະດຽວນັ້ນແທ້.

Verse 53

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तस्मिन्काले विशेषतः । स्नात्वा तत्र शुभे तीर्थै शक्रेश्वरमथाऽर्चयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ໂດຍສະເພາະໃນເວລານັ້ນ—ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວໃນຕີຣຖະອັນມົງຄຸນນັ້ນ ຄວນບູຊານະມັດສະການ ຊັກເຣສະວະຣະ (Śakreśvara).

Verse 54

अत्र श्लोकौ पुरा गीतौ नारदैन सुर षिंणा । शृण्वंतु मुनयः सर्वे कीर्त्यमानौ मया हि तौ

ໃນບ່ອນນີ້ ມີຄາຖາສອງບົດ ທີ່ນາຣະດະ ມຸນີໃນຫມູ່ເທວະ ເຄີຍຂັບຮ້ອງໄວ້ແຕ່ກ່ອນ. ຂໍໃຫ້ມຸນີທັງປວງຟັງເຖີດ ເພາະຂ້ອຍກໍາລັງສວດທັງສອງບົດນັ້ນ។

Verse 55

बालमंडनके स्नात्वा शक्रेश्वरमथेक्षयेत् । यः पुमानाश्विने मासि प्राप्ते श्रवण पञ्चके । स पापैर्मुच्यते सर्वैराजन्ममरणाद्भुवि

ໄດ້ອາບນ້ໍາທີ່ບາລະມັນດະນະແລ້ວ ຄວນໄປເບິ່ງພຣະສັກເຣສະວະຣະ. ຜູ້ໃດກະທໍາໃນເດືອນອາສະວິນາ ເມື່ອ «ສຣາວະນະ-ປັນຈະກະ» ມາຮອດ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງໃນໂລກ ຕັ້ງແຕ່ເກີດຈົນຕາຍ.

Verse 56

प्रभावात्तस्य तीर्थस्य सत्यमेतद्द्विजोत्तमाः

ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງແທ້—ນີ້ແມ່ນພະລັງອານຸພາບ ແລະຄຸນຄ່າຊໍາລະບາບຂອງຕີຣຖະອັນສັກສິດນັ້ນ.