Adhyaya 208

Verse 1

विश्वामित्र उवाच । एवं शक्रे दिवं प्राप्ते देवेषु सकलेषु च । गौतमः स्वाश्रमं प्रापत्कोपेन महता ज्वलन्

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອສັກຣະ (ອິນດຣະ) ໄດ້ຂຶ້ນໄປສູ່ສະຫວັນ ແລະເທວະທັງປວງກໍຈາກໄປ, ໂກຕະມະ ກັບຄືນສູ່ອາສຣົມຂອງຕົນ ດຸດດັ່ງໄຟແຫ່ງໂທສະອັນໃຫຍ່.

Verse 2

ततः स कथयामास सर्वं देवविचेष्टितम् । वरदानं च शक्राय शता नन्दस्य चाग्रतः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງກ່ຽວກັບການກະທຳຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ແລະພອນທີ່ປະທານແກ່ສັກຣະ, ຕໍ່ໜ້າຊະຕານັນດະ.

Verse 3

तच्छ्रुत्वा पितरं प्राह विनयावनतः स्थितः । तातांबाया न कस्मात्त्वं प्रसादं प्रकरोषि मे

ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ລາວຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ກົ້ມສະຫຼຸບຫົວ ແລ້ວກ່າວກັບບິດາວ່າ: “ພໍ່ເອີຍ, ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງບໍ່ປະທານຄວາມເມດຕາແກ່ຂ້ອຍ ໃນເລື່ອງແມ່ຂອງຂ້ອຍ?”

Verse 4

उत्थापने न ते किञ्चिदसाध्यं विद्यते विभो । तस्मात्कुरु प्रसादं मे यथा स्यान्मम चांबया

ໂອ ຜູ້ມີ຤ິດທານຸພາບ, ໃນການຍົກຟື້ນສິ່ງທີ່ຕົກຕໍ່າ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າເຮັດບໍ່ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າປະທານພຣະເມດຕາແກ່ຂ້ອຍ ເພື່ອໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ກັບໄປພົບແມ່ອີກຄັ້ງ.

Verse 5

समागमो मुनिश्रेष्ठ दीनस्योत्कण्ठितस्य च । तस्मादुत्थाप्य तां तूर्णं प्रायश्चित्तविधिं ततः । तस्मादादिश मे क्षिप्रं येन शुद्धिः प्रजायते

ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ສໍາລັບຜູ້ທຸກຍາກແລະຜູ້ຄິດຮອດຢ່າງແຮງ ການໄດ້ພົບກັນອີກແມ່ນຄວາມບັນເທົາດຽວ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ຍົກນາງຂຶ້ນຄືນໂດຍໄວ, ແລ້ວຈຶ່ງກໍານົດພິທີປຣາຍະຊິດ. ຂໍໃຫ້ຊີ້ນໍາຂ້ອຍທັນທີ ເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 6

गौतम उवाच । मद्यावलिप्तभांडस्य यदि शुद्धिः प्रजायते । तत्स्त्रीणां जायतेशुद्धिर्योनौ शुक्राभिषेचनात्

ໂກຕະມະກ່າວວ່າ: “ຖ້າພາຊະນະທີ່ເປື້ອນເຫຼົ້າຍັງສາມາດກາຍເປັນບໍລິສຸດໄດ້, ດັ່ງນັ້ນ ຍິງກໍຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ ແມ່ນແຕ່ມີນໍ້າເຊື້ອຖືກປ່ອຍເຂົ້າໃນຄອບມົດລູກ”។

Verse 7

ब्राह्मणस्तु सुरां पीत्वा मौंजीहोमेन शुध्यति । तिंगिनीं साधयित्वा च न तु नारी विधर्मिता

“ພຣາຫມັນເມື່ອດື່ມເຫຼົ້າແລ້ວ ຍ່ອມບໍລິສຸດໄດ້ດ້ວຍພິທີ Mauñjī-homa. ແຕ່ຍິງຜູ້ຕົກໃນອະທັມ ແມ່ນແຕ່ປະກອບ Tiṃginī-sādhana ກໍບໍ່ໄດ້ບໍລິສຸດດ້ວຍເຫດນັ້ນ.”

Verse 8

मद्यभांडमपि प्रायो यथावद्वह्निशोधितम् । विशुध्यति तथा नारी वह्निदग्धा विशुध्यति । यस्या रेतोऽथ संक्रांत मुदरांतेऽन्यसंभवम्

“ແມ່ນແຕ່ພາຊະນະເຫຼົ້າ ເມື່ອຖືກຊໍາລະດ້ວຍໄຟຢ່າງຖືກຕ້ອງ ກໍກາຍເປັນສະອາດ; ດັ່ງນັ້ນ ຍິງກໍບໍລິສຸດໄດ້ເມື່ອຖືກໄຟເຜົາ—ຍິງຜູ້ທີ່ມີນໍ້າເຊື້ອຜ່ານເຂົ້າ ແລະມີການກໍ່ກໍາເນີດລູກຈາກຕົ້ນກໍາເນີດອື່ນໃນຄອບມົດລູກ.”

Verse 9

एतस्मात्कारणान्माता मया ते पुत्र सा शिला । विहिता न हि तस्याश्च विशुद्धिस्तु कथञ्चन

ດ້ວຍເຫດຜົນນີ້, ລູກເອີຍ, ພໍ່ຈຶ່ງໄດ້ ກຳນົດໃຫ້ແມ່ຂອງເຈົ້າກາຍເປັນຫີນກ້ອນນັ້ນ; ເພາະວ່າ ສຳລັບນາງແລ້ວ ບໍ່ມີການຊຳລະລ້າງບາບໃດໆເລີຍ.

Verse 10

शतानन्द उवाच । यद्येवं साधयिष्यामि तत्कृतेऽहं हुताशनम् । विषं वा भक्षयिष्यामि पतिष्यामि जलाशये

ພຣະສັດຕານັນທະ ກ່າວວ່າ: "ຖ້າເປັນແນວນັ້ນ, ເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ ລູກຈະຍ່າງເຂົ້າກອງໄຟ; ຫຼື ລູກຈະກິນຢາພິດ; ຫຼື ລູກຈະໂດດລົງໜອງນ້ຳ."

Verse 11

मातुर्वियोगतस्तात सत्यमेतन्मयोदितम् । धर्मद्रोणाः स्थिताश्चान्ये मन्वाद्या मुनयस्तथा

"ໂອ ພໍ່ເອີຍ, ເພາະການພັດພາກຈາກແມ່, ສິ່ງທີ່ລູກເວົ້ານັ້ນແມ່ນຄວາມຈິງ. ຜູ້ອື່ນໆກໍຢືນເປັນພະຍານເຊັ່ນກັນ ຄື ເທບພະເຈົ້າແຫ່ງທຳ ແລະ ບັນດາລືສີ ທັງຫຼາຍ ໂດຍເລີ່ມຈາກ ພຣະມະນູ."

Verse 12

इतिहासपुराणानि वेदांतानि बहूनि च । संचिंत्य तात सर्वाणि देहि शुद्धिं ममापि ताम् । मम मातुः करिष्यामि नो चेत्प्राणपरिक्षयम्

"ໂດຍການພິຈາລະນາ ຕຳນານ ແລະ ພຣະຄຳພີບູຮານ ທັງໝົດ, ແລະ ຄຳສອນ ເວດານຕະ ຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ໂອ ທ່ານຜູ້ຈະເລີນ, ຂໍຈົ່ງປະທານການຊຳລະລ້າງນັ້ນ ໃຫ້ແກ່ລູກດ້ວຍເຖີດ. ລູກຈະນຳມັນມາໃຫ້ແມ່ຂອງລູກ; ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ລູກຈະສະລະຊີວິດ."

Verse 13

विश्वामित्र उवाच । तच्छ्रुत्वा सुचिरं ध्यात्वा गौतमः प्राह तं सुतम् । परिष्वज्य स्वबाहुभ्यां मूर्ध्न्याघ्राय ततः परम्

ພຣະວິສະວາມິດ ກ່າວວ່າ: "ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ, ແລະ ໄດ້ນັ່ງສະມາທິເປັນເວລາດົນນານ, ພຣະໂຄຕະມະ ຈຶ່ງໄດ້ເວົ້າກັບລູກຊາຍຂອງເພິ່ນ. ໂດຍການໂອບກອດລູກດ້ວຍແຂນທັງສອງ ແລະ ຈູບຫົວຂອງລູກ, ຈາກນັ້ນເພິ່ນຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ໄປ."

Verse 14

यद्येवं वत्स मा कार्षीः साहसं पापसंभवम् । आत्मदेहविघातेन श्रूयतां वचनं मम

ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ ລູກເອີຍ ຢ່າເຮັດການຫຸນຫັນທີ່ກໍໃຫ້ເກີດບາບ ໂດຍທຳຮ້າຍກາຍຕົນເອງ. ຈົ່ງຟັງຄຳຂ້ອຍເຖີດ.

Verse 15

मेध्यत्वे तव मातुश्च शुद्धिर्ज्ञाता मया पुरा । यया सा मम हर्म्यार्हा भविष्यति न संशयः

ດົນນານແລ້ວ ຂ້ອຍໄດ້ຮູ້ວິທີຊຳລະຄວາມບໍລິສຸດຂອງແມ່ເຈົ້າ; ໂດຍວິທີນັ້ນ ນາງຈະກັບມາບໍລິສຸດ ແລະສົມຄວນແກ່ເຮືອນຂອງຂ້ອຍ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 18

उत्पत्स्यते रवेर्वंशे रामरूपी जना र्दनः । रावणस्य वधार्थाय मानुषं रूपमास्थितः । तस्य पादस्य संस्पर्शाद्भूयः शुद्धा भविष्यति । तस्मात्प्रतीक्ष्य तावत्त्वमौत्सुक्यं व्रज पुत्रक । एतत्सम्यङ्मया ज्ञातं वत्स दिव्येन चक्षुषा

ພຣະຈະນາຣະດະນະ ຈະບັງເກີດໃນວົງສາພຣະອາທິດ ໃນຮູບພຣະຣາມ ຮັບຮ່າງມະນຸດເພື່ອປະຫານຣາວະນະ. ໂດຍການສຳຜັດພຣະບາດຂອງພຣະອົງ ນີ້ຈະກັບມາບໍລິສຸດອີກ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຄອຍຖ້າເວລານັ້ນ ແລະວາງຄວາມຮ້ອນໃຈເສຍ ລູກເອີຍ. ຂ້ອຍຮູ້ແຈ້ງດ້ວຍຈັກຂຸທິບ ລູກຂ້ອຍ.

Verse 19

एतच्छ्रुत्वा तथेत्युक्त्वा शतानन्दः प्रहर्षितः । स्थितः प्रतीक्षमाणस्तु तं कालं मातृवत्सलः

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ສະຕານັນດະ ຍິນດີປິຕິ ແລະກ່າວວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ”. ແລ້ວລາວຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄອຍຖ້າເວລາທີ່ກຳນົດ ດ້ວຍໃຈອ່ອນໂຍນຮັກແມ່.

Verse 20

ततः कालेन महता रामरूपी जनार्दनः । रावणस्य वधार्थाय जातो दशरथालये

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ພຣະຈະນາຣະດະນະໃນຮູບພຣະຣາມ ໄດ້ບັງເກີດໃນເຮືອນຂອງທ້າວດະສະຣະຖະ ເພື່ອທຳລາຍຣາວະນະ.

Verse 21

स मया भगवा विष्णुर्बालभावेन संस्थितः । निजयज्ञस्यरक्षार्थं समानीतः स्वमाश्रमम् । राक्षसानां विनाशाय यज्ञकर्मविनाशिनाम्

ພຣະວິສນຸຜູ້ມີພຣະພອນ ສະຖິດໃນຮູບເຈົ້າຊາຍນ້ອຍ ຂ້ອຍໄດ້ນໍາພຣະອົງມາຍັງອາສຣົມຂອງຂ້ອຍ ເພື່ອປົກປ້ອງຍັດຍາ ແລະເພື່ອທໍາລາຍພວກຣາກສະສາທີ່ທໍາລາຍພິທີຍັດຍາ।

Verse 22

हतैस्तै राक्षसै रौद्रैर्मम पूर्णोऽभवन्मखः । अयोध्यायाः समानीतः स मया रघुनंदनः

ເມື່ອພວກຣາກສະສາອັນດຸຮ້າຍເຫຼົ່ານັ້ນຖືກສັງຫານ ຍັດຍາຂອງຂ້ອຍກໍສໍາເລັດສົມບູນ। ແລ້ວຂ້ອຍໄດ້ນໍາພຣະຣາມ ຄວາມປິຕິແຫ່ງວົງຣາກຸ ໄປຍັງອະໂຍທະຍາ।

Verse 23

सीतायाश्च विवाहार्थं लक्ष्मणेन समन्वितः । श्रुत्वा स्वयंवरं तस्याः पार्थिवानां समागमम्

ພຣະອົງມີພຣະລັກສະມະນະເປັນຜູ້ຄຽງຂ້າງ ແລະປາຖະນາການອະພິເສກກັບນາງສີຕາ ຈຶ່ງໄດ້ຍິນເລື່ອງສະວະຍັມວະຣະຂອງນາງ ແລະການຊຸມນຸມຂອງບັນດາກະສັດທັງຫຼາຍທີ່ມາຮ່ວມ।

Verse 24

ततो मार्गे मया दृष्टा गौतमस्याश्रमे शुभे । अहिल्या सा शिला रूपा प्रमाणेन महत्तमा

ຕໍ່ມາໃນເສັ້ນທາງ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນໃນອາສຣົມອັນເປັນມົງຄຸນຂອງໂກຕະມະ ນາງອະຫິລະຍາ ຜູ້ຢູ່ໃນຮູບຫີນ ໃຫຍ່ຫຼວງຕາມຂະໜາດແລະມາດຕາ।

Verse 25

ततः प्रोक्तो मया रामः स्पृशेमां वत्स पाणिना । मानुषत्वं लभेद्येन गौतमस्य प्रिया मुनेः । शापदोषेण संजाता शिलेयं तस्य सन्मुनेः

ແລ້ວຂ້ອຍໄດ້ກ່າວກັບພຣະຣາມວ່າ: “ລູກນ້ອຍຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຈົ່ງແຕະນີ້ດ້ວຍຝາມື; ໂດຍການແຕະນັ້ນ ພຣະຍາອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງມຸນີໂກຕະມະຈະໄດ້ຄືນສູ່ຄວາມເປັນມະນຸດ. ເນື່ອງດ້ວຍໂທດແຫ່ງຄໍາສາບ ນາງຈຶ່ງກາຍເປັນຫີນນີ້—ນາງຂອງຣິສີຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນ.”

Verse 26

अविकल्पं ततो रामो मम वाक्येन तां शिलाम् । पस्पर्श पार्थिवश्रेष्ठ कौतू हलसमन्वितः

ແລ້ວພຣະຣາມ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ບໍ່ລັງເລ ຕາມຄໍາຂ້ອຍ ໄດ້ແຕະຫີນນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພິລຶກພິລັນອັນສົງົບ।

Verse 27

अथ रामेण संस्पृष्टा सहसैवांगना मुनेः । शुशुभे मानुषी जाता दिव्यरूपवपुर्धरा

ເມື່ອຖືກພຣະຣາມແຕະ ພັນລະຍາຂອງມຸນີນັ້ນ ກໍກັບເປັນມະນຸດໃນທັນທີ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງ ດ້ວຍຮ່າງກາຍຮູບງາມດຸຈະເທວະ।

Verse 28

ततः सा लज्जयाऽविष्टा प्रणिपत्य च गौतमम् । स्मरमाणाऽत्मनः कृत्यं यच्छक्रेण समन्वितम्

ຕໍ່ມາ ນາງຖືກຄວາມອາຍຄອບງໍາ ໄດ້ກົດກົ້ມກາບລົງຕໍ່ໜ້າ ພຣະໂຄຕະມະ ໂດຍລະລຶກເຖິງກຳຂອງຕົນ ອັນພົວພັນກັບ ສັກຣະ (ອິນທຣະ)។

Verse 29

प्रायश्चित्तं मम स्वामिन्देहि सर्वमशेषतः । यन्नरस्य समायोगे परस्याह प्रजापतिः

«ໂອ້ ນາຍຂ້າ, ຂໍໃຫ້ທ່ານປະທານປຣາຍະຊິດ (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນ ບໍ່ໃຫ້ເຫຼືອ—ດັ່ງທີ່ ພຣະປຣະຊາປະຕິ ໄດ້ກ່າວໄວ້ ສໍາລັບຜູ້ທີ່ເຂົ້າໄປຮ່ວມພົວພັນກັບພັນລະຍາຂອງຜູ້ອື່ນຢ່າງບໍ່ຄວນ»।

Verse 30

अहं दुष्करमप्येतत्करिष्यामि न संशयः । येन शुद्धिर्भवेन्मह्यं पुरश्चरणसेवनात्

«ແມ່ນແຕ່ຈະຫຍຸ້ງຍາກປານໃດ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະເຮັດແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ໂດຍປະຕິບັດພິທີວິໄນ ປຸຣະຊະຣະນະ (puraścaraṇa) ເພື່ອໃຫ້ຄວາມບໍລິສຸດເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 31

ततः संचिंत्य सुचिरं प्रोवाच गौतमस्तदा । कुरु चान्द्रायणशतं कृच्छ्राणां च सहस्रकम्

ແລ້ວພຣະມຸນີ ໂກຕະມະ ຄິດພິຈາລະນາດົນນານ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງປະຕິບັດວຣະຕະ Cāndrāyaṇa ໜຶ່ງຮ້ອຍ ແລະ ຕະປະ Kṛcchra ໜຶ່ງພັນ»។

Verse 32

प्राजापत्यायुतं चापि तीर्थयात्रापरायणा । अष्टषष्टिषु तीर्थेषु यानि तीर्थानि भूतले । तेषां संदर्शनात्सम्यक्ततः शुद्धिमवाप्स्यसि

«ແລະຍັງຈົ່ງປະຕິບັດຕະປະ Prājāpatya ໜຶ່ງໝື່ນ ດ້ວຍໃຈອຸທິດໃນການເດີນທາງຈາລິກສະຖານທີ່ສັກສິດ. ໃນໂລກນີ້ມີທີຣຖະ 68 ແຫ່ງ; ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ເຫັນພວກນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ»។

Verse 33

सा तथैति प्रतिज्ञाय नित्यं व्रतपरायणा । अष्टषष्टिसु तीर्थेषु वाराणस्यादिषु क्रमात्

ນາງໄດ້ຮັບປາກສັນຍາຕາມນັ້ນ ແລະອຸທິດໃຈຕໍ່ວຣະຕະທຸກມື້; ຈາກນັ້ນນາງໄດ້ໄປຕາມລຳດັບຍັງທີຣຖະ 68 ແຫ່ງ—ເລີ່ມຈາກ ວາຣານະສີ ແລະອື່ນໆ.

Verse 34

बभ्राम तानि लिंगानि पूजयन्ती प्रभक्तितः । क्रमेणैव तु संप्राप्ता हाटकेश्वरसंभवम्

ນາງໄດ້ພາກພຽນເດີນທາງໄປຫາລິງຄະເຫຼົ່ານັ້ນ ພ້ອມກັບການບູຊາດ້ວຍພັກດີອັນເລິກຊຶ້ງ; ແລະຕາມລຳດັບ ນາງໄດ້ເຖິງສະຖານສັກສິດຂອງ ຮາຏເກສະວະຣະ (Hāṭakeśvara).

Verse 35

यावत्पश्यति सा साध्वी तावन्नागबिलो महान् । पूरितो नागरेणैव मार्गः पातालसंभवः

ເມື່ອນາງຜູ້ດີງາມນັ້ນເບິ່ງເຫັນ ທັນໃດນັ້ນ ຖ້ຳນາກະອັນໃຫຍ່ຫຼວງກໍປາກົດຂຶ້ນ; ເສັ້ນທາງທີ່ເວົ້າວ່າເກີດຈາກ ປາຕາລາ (Pātāla) ນັ້ນ ຖືກນາກະເຕັມໄປທັ້ງໝົດ.

Verse 36

गच्छंति येन पूर्वं तु तीर्थयात्रापरायणाः । हाटकेश्वरदेवस्य दर्शनार्थं मुनीश्वराः

ຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນແທ້ໆ ໃນອະດີດ ບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່—ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນການເດີນທາງສັກສິດ—ໄດ້ໄປເພື່ອຂໍເຫັນດາຣະຊະນາ (darśana) ຂອງພຣະຮາຕະເກສະວະຣະ।

Verse 37

अथ सा चिन्तयामास न दृष्टे तु सुरेश्वरे । हाटकेश्वरदेवे च न हि यात्राफलं लभेत्

ແລ້ວນາງກໍໄດ້ຄິດຕອບໃນໃຈວ່າ: “ຖ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ—ຖ້າບໍ່ໄດ້ຊົມພຣະຮາຕະເກສະວະຣະ—ກໍຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນແທ້ຂອງການຈາລິກສັກສິດ.”

Verse 38

तस्मात्तपः करि ष्यामि स्थित्वा चैव सुदुष्करम् । येनाहं तत्प्रभावेन तं पश्यामि सुरेश्वरम्

“ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕະປະ (tapas) ຢືນຢັນໃນວິໄນອັນຫນັກຫນ່ວງຍິ່ງ; ເພື່ອໂດຍພະລັງຂອງຕະປະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ.”

Verse 39

एवं सा निश्चयं कृत्वा तपस्तेपे सुदुष्करम् । दर्शनार्थं हि देवस्य पातालनिलयस्य च

ເມື່ອນາງຕັ້ງໃຈແນ່ນອນແລ້ວ ນາງກໍໄດ້ປະຕິບັດຕະປະອັນຫນັກຫນ່ວງຍິ່ງ ເພື່ອຂໍເຫັນພຣະເທວະ—ຜູ້ມີຖິ່ນພຳນັກຢູ່ໃນປາຕາລາ (Pātāla).

Verse 40

पंचाग्निसाधका ग्रीष्मे हेमन्ते सलिलाश्रया । वर्षास्वाकाशशयना सा बभूव तपस्विनी

ໃນລະດູຮ້ອນ ນາງປະຕິບັດວິໄນ “ໄຟຫ້າ” (pañcāgni); ໃນລະດູໜາວ ນາງອາໄສນ້ຳ; ໃນລະດູຝົນ ນາງນອນຢູ່ໃຕ້ຟ້າໂລ່ງ—ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງເປັນນັກຕະປະຜູ້ແທ້ຈິງ.

Verse 41

हरलिंगं प्रतिष्ठाप्य स्वनाम्ना चांतिके तदा । त्रिकालं पूजयामास गन्धपुष्पानुलेपनैः

ແລ້ວນາງໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ຮະຣະ-ລິງຄະ ໄວ້ໃກ້ໆ ແລະຕັ້ງຊື່ຕາມນາມຂອງນາງ; ນາງບູຊາສາມເວລາທຸກມື້ ດ້ວຍກິ່ນຫອມ ດອກໄມ້ ແລະນ້ຳມັນລູບບູຊາ.

Verse 42

एवं तपसि संस्थायास्तस्याः कालो महान्गतः । न च संदर्शनं जातं हाटकेश्वरसंभवम्

ນາງຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນຕະປະສະຢ່າງນັ້ນ ເວລາອັນຍາວນານໄດ້ຜ່ານໄປ; ແຕ່ກໍບໍ່ມີນິມິດຫຼືການເຫັນ—ບໍ່ມີການປາກົດຂອງ ຮາຏເກສະວະຣະ ແກ່ນາງເລີຍ.

Verse 43

कस्यचित्त्वथ कालस्य शतानन्दश्च तत्सुतः । स तामन्वेषमाणस्तु तस्मिन्क्षेत्रे समागतः । मातृस्नेह परीतात्मा तीर्थान्वेषणतत्परः

ຕໍ່ມາໃນເວລາໜຶ່ງ ລູກຊາຍຂອງນາງ ຊະຕານັນດະ ໄດ້ມາຮອດທົ່ງສັກສິດນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ອອກຕາມຫານາງ; ໃຈຂອງເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກແມ່ ແລະມຸ່ງໝັ້ນສືບສອກຫາຕີຣຖະອັນບໍລິສຸດ.

Verse 44

अथ तां तत्र संवीक्ष्य दारुणे तपसि स्थिताम् । प्रणिपत्य स्थितो दीनः सदुःखो वाक्यमब्रवीत्

ເມື່ອເຫັນນາງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະສະອັນຮຸນແຮງ, ເຂົາໄດ້ກົ້ມກາບ ແລະຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມເສົ້າໝອງແລະທຸກໃຈ, ຈຶ່ງເວົ້າຄຳນີ້.

Verse 45

किमत्र क्लिश्यते कायस्तपः कृत्वा सुदारुणम् । सप्तषष्टिषु तीर्थेषु यानि लिंगानि तेषु च

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງທໍລະມານກາຍຢູ່ທີ່ນີ້ ດ້ວຍຕະປະສະອັນນ່າຢ້ານ? ໃນຕີຣຖະທັງ 67 ນັ້ນ ມີລິງຄະທີ່ສະຖິດຢູ່—

Verse 46

माहेश्वराणि लिंगानि तानि दृष्टानि च त्वया । एतत्पातालसंस्थं च हाटकेश्वरसंज्ञितम्

ລິງຄະມາເຫສະວະຣະເຫຼົ່ານັ້ນ ເຈົ້າໄດ້ເຫັນແລ້ວແທ້. ແຕ່ອົງນີ້ຕັ້ງຢູ່ໃນປາຕາລາ ແລະເອີ້ນວ່າ ຫາດະເກສະວະຣະ—

Verse 47

न पश्यति नरः कश्चिद्दृष्टं क्षेत्रे न केनचित् । तेन शुद्धिश्च संजाता स्वभर्त्रा विहिता तु या

ບໍ່ມີຊາຍໃດເຫັນມັນ; ໃນທີ່ສັກສິດນີ້ກໍບໍ່ເຄີຍມີໃຜເຫັນ. ແຕ່ໂດຍການປະພຶດນັ້ນ ຄວາມບໍລິສຸດທີ່ສາມີຂອງເຈົ້າໄດ້ກຳຊັບໄວ້ ກໍໄດ້ບັງເກີດສຳເລັດແລ້ວ.

Verse 48

तस्मादागच्छ गच्छामस्ताताश्रामपदे शुभे । त्वन्मार्गं वीक्षते तातः कर्षुको वर्षणं यथा

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມາ—ເຮົາໄປຫາອາສຣົມອັນມົງຄຸນ. ພໍ່ຂອງເຈົ້າກຳລັງເບິ່ງທາງຄອຍເຈົ້າ, ເຫມືອນຊາວນາຄອຍຝົນຈະຕົກ.

Verse 49

आहिल्योवाच । यावत्पश्यामि नो देवं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । तावद्गच्छामि नो गेहं यदा पश्यामि तं हरम्

ອາຫິລຍາ ກ່າວວ່າ: “ຕາບໃດທີ່ຂ້ອຍຍັງບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະເທວະຜູ້ມີນາມ ຫາດະເກສະວະຣະ, ຂ້ອຍຈະບໍ່ກັບເຮືອນ. ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງຈະກັບ.”

Verse 50

तदा यास्ये गृहं पुत्र निश्चयोऽयं मया कृतः

“ເມື່ອນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງຈະໄປເຮືອນ, ລູກເອີຍ—ການຕັດສິນໃຈນີ້ຂ້ອຍໄດ້ກຳນົດແນ່ນອນແລ້ວ.”

Verse 51

तच्छ्रुत्वा सोऽपि तां प्राह ह्येष चेन्निश्चयस्तव । मयाऽपि तातपार्श्वे तु प्रगंतव्यं त्वयाप

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ລາວກໍໄດ້ກ່າວກັບນາງວ່າ: «ຖ້ານີ້ແມ່ນຄວາມຕັ້ງໃຈອັນໝັ້ນຄົງຂອງເຈົ້າ ຂ້ອຍກໍຈະໄປກັບເຈົ້າ ໄປຍັງຂ້າງພໍ່ຂອງຂ້ອຍ»។

Verse 52

एवमुक्त्वा ततः सोपि स्थापयामास शांभ वम् । लिंगं च पूजयामास त्रिकालं तपसि स्थितः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວໄດ້ສ້າງຕັ້ງລິງຄະແຫ່ງພຣະສິວະ (ຊາມພະວະ) ແລະຢູ່ໃນຕະປະສະ ບູຊາລິງຄະນັ້ນວັນລະສາມເທື່ອ।

Verse 53

शतानन्दस्तु राजर्षिः गन्धपुष्पानुलेपनैः । नैवेद्यैर्विविधैः सूक्तैर्वेदोक्तैः पर्यतोषयत्

ແຕ່ພຣະຣາຊະຣິສີ ຊະຕານັນທະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າພໍໃຈ ດ້ວຍກິ່ນຫອມ ດອກໄມ້ ແລະນ້ຳຫອມທາກາຍ ດ້ວຍນາຍເວດຍະອາຫານຫຼາກຫຼາຍ ແລະດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຕາມພຣະເວດາ।

Verse 54

षष्ठान्नकालभोज्यस्य व्रतचर्यारतस्य च । एवं तस्याऽपि संस्थस्य गतः कालो महान्मुने । न च तुष्यति देवेश स्ताभ्यां द्वाभ्यां कथञ्चन

ເຖິງແມ່ນວ່າລາວຈະກິນອາຫານແຕ່ໃນເວລາມື້ທີ່ຫົກ ແລະຍິນດີໃນວິໄນແຫ່ງວຣະຕະແລະຈັນຍາ—ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ມະຫາມຸນີ, ເວລາອັນຍາວນານໄດ້ຜ່ານໄປ ໃນຂະນະທີ່ລາວຢູ່ໃນຕະປະສະ; ແຕ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາກໍບໍ່ພໍໃຈດ້ວຍສອງສິ່ງນັ້ນເທົ່ານັ້ນແຕ່ຢ່າງໃດ।

Verse 55

ततः कालेन महता गौतमोऽपि महामुनिः । आजगाम स्वयं तत्र पुत्रदर्शनलालसः

ຫຼັງຈາກເວລາອັນຍາວນານ ມະຫາມຸນີ ໂກຕະມະ ກໍໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນດ້ວຍຕົນເອງ ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະເຫັນລູກຊາຍຂອງຕົນ।

Verse 56

स दृष्ट्वा भार्यया सार्धं पुत्रं तपसि संस्थितम् । तुतोष प्रथमं तावत्पश्चादुःखसमन्वितः

ເມື່ອລາວເຫັນລູກຊາຍຢູ່ກັບພັນລະຍາ ຕັ້ງມັ່ນໃນຕະປະສະຍາ; ແຕ່ທໍາອິດກໍຍິນດີ ແລ້ວຕໍ່ມາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກາ।

Verse 57

अहो बत महत्कष्टं पुत्रो मे कृशतां गतः । तपसः संप्रभावेन नयामि स्वगृहं कथम् । भार्येयं च तथा मह्यं विवर्णा तु कृशा स्थिता

«ໂອ້! ຄວາມລໍາບາກໃຫຍ່ແທ້! ລູກຊາຍຂ້ອຍຜອມຊີດໄປແລ້ວ. ໂດຍອໍານາດແຮງກ້າຂອງຕະປະສະຍາ ຂ້ອຍຈະນໍາເຂົາກັບເຮືອນໄດ້ແນວໃດ? ແລະພັນລະຍາຂ້ອຍກໍຢືນຢູ່ນີ້ ຊີດຂາວ ແລະຜອມບາງ»។

Verse 58

एवं संचिंत्य मनसा तावुभौ प्रत्यभाषत । गम्यतां स्वगृहं कृत्वा तपसः संनिवर्तनम्

ເມື່ອຄິດພິຈາລະນາໃນໃຈດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ລາວຈຶ່ງເວົ້າກັບທັງສອງວ່າ: «ຈົ່ງກັບໄປເຮືອນຂອງພວກເຈົ້າ ແລະຢຸດຕະປະສະຍານີ້ໃຫ້ສົມຄວນ»।

Verse 59

शतानन्द उवाच । तातांबा बहुधा प्रोक्ता तपसः संनिवर्तने । नो गच्छति तथा हर्म्यमदृष्टे हाटकेश्वरे

ສະຕານັນດາກ່າວວ່າ: «ໂອ ພໍ່ແມ່ຜູ້ຄວນເຄົາລົບ, ແມ່ນແທ້ວ່າທ່ານເວົ້າຫຼາຍຄັ້ງໃຫ້ຢຸດຕະປະສະຍາ, ແຕ່ຂ້ອຍຈະບໍ່ກັບເຮືອນ ຈົນກວ່າຈະໄດ້ເຫັນ ຮາຕະເກສະວະຣະ»।

Verse 60

अहं तया विहीनस्तु नैव यास्यामि निश्चितम् । एवं ज्ञात्वा महाभाग यद्युक्तं तत्समाचर

«ແລະຂ້ອຍນັ້ນ ຖ້າຂາດນາງໄປ ຂ້ອຍຈະບໍ່ເດີນທາງແນ່ນອນ. ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ຜູ້ມີບຸນ, ຈົ່ງປະພຶດຕາມທີ່ສົມຄວນ»।

Verse 61

गौतम उवाच । यद्येवं निश्चयो वत्स तव मातुश्च संस्थितः । अहं ते दर्शयिष्यामि तपसा हाटकेश्वरम्

ໂຄຕະມະ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າຄວາມຕັ້ງໃຈນີ້ຕັ້ງມັ່ນໃນເຈົ້າ ແລະໃນແມ່ຂອງເຈົ້າ ໂອ້ລູກທີ່ຮັກ, ດ້ວຍຕະປະຂອງຂ້າ ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ຮາຏເກສະວະຣະ»។

Verse 62

एवमुक्त्वा ततः सोऽपि तपश्चक्रे महामुनिः । एकांतरोपवासस्तु स्थितो वर्षशतं मुनिः । षष्ठान्नकालभोजी च तावत्काले ततोऽभवत्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມະຫາມຸນີນັ້ນກໍເລີ່ມປະຕິບັດຕະປະ. ມຸນີຢູ່ໃນອຸປະວາສສະຫຼັບມື້ (ມື້ກິນ-ມື້ອົດ) ຕະຫຼອດຮ້ອຍປີ; ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນໄລຍະເທົ່າກັນນັ້ນ ທ່ານກິນພຽງແຕ່ໃນຊ່ວງອາຫານຄັ້ງທີຫົກ (ຫ່າງຊ່ວງຢ່າງເຂັ້ມງວດ).

Verse 63

त्रिरात्रभोजी पश्चाच्च स बभूव मुनीश्वरः । तावत्कालं फलैर्निन्ये तावत्कालं जलाशनः । वायुभक्षस्ततो भूयस्तावत्कालमभून्मुनिः

ຕໍ່ມາ ທ່ານມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ ກາຍເປັນຜູ້ກິນພຽງແຕ່ທຸກສາມຄືນ. ໃນໄລຍະເທົ່າກັນ ທ່ານດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຜົນໄມ້; ໃນໄລຍະເທົ່າກັນ ດ້ວຍນ້ຳຢ່າງດຽວ; ແລະຕໍ່ມາອີກ ໃນໄລຍະເທົ່າກັນ ມຸນີດຳລົງດັ່ງຜູ້ “ກິນລົມ” ແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວ.

Verse 64

ततो वर्षसहस्रांते परमे संव्यवस्थिते । प्रभिद्य मेदिनीपृष्ठं निष्क्रांतं लिंगमुत्तमम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄົບພັນປີ ແລະຕະປະໄດ້ສຳເລັດສູງສຸດ ລິງຄະອັນປະເສີດໄດ້ທະລຸຜິວໜ້າແຜ່ນດິນ ແລະຜຸດອອກມາໃຫ້ເຫັນ.

Verse 65

द्वादशार्कप्रतीकाशं सर्वलक्षणलक्षितम । एतस्मिन्नंतरे देवः शंभुः प्रत्यक्षतां गतः

ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດສິບສອງ ແລະມີລັກສະນະມົງຄຸນຄົບຖ້ວນ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະເທວະ ຊຳພູ (Śambhu) ກໍປາກົດຕໍ່ໜ້າຢ່າງແຈ້ງຊັດ.

Verse 66

एतस्मिन्नेव काले तु भगवाञ्छशिशेखरः । तस्य दृष्टिपथं गत्वा वाक्यमेतदुवाच ह

ໃນເວລານັ້ນເທົ່ານັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຊະຊິເສຂະຣະ—ໄດ້ເຂົ້າມາໃນຂອບເຂດສາຍຕາຂອງລາວ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້។

Verse 67

गौतमाऽहं प्रतुष्टस्ते तपसाऽनेन सुव्रत

“ໂອ ໂກຕະມະ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ, ດ້ວຍຕະປະນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈຕໍ່ເຈົ້າຢ່າງເຕັມທີ.”

Verse 68

एतच्च मामकं लिंगं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । पातालाच्च विनिष्क्रांतं तव भक्त्या महामुने

“ໂອ ມະຫາມຸນີ, ລິງຄະຂອງເຮົານີ້ ມີນາມວ່າ ຫາຕະເກສະວະຣະ; ມັນໄດ້ຜຸດຂຶ້ນຈາກປາຕາລະ ເນື່ອງດ້ວຍພັກຕິຂອງເຈົ້າ.”

Verse 69

एतदर्थं तपस्तप्तं सभार्येण त्वया हि तत् । सपुत्रेणाखिलं जातं फलं तस्य यथेप्सितम्

“ແທ້ຈິງ ເຈົ້າໄດ້ບໍາເພັນຕະປະເພື່ອເລື່ອງນີ້ ພ້ອມກັບພັນລະຍາ; ແລະພ້ອມກັບບຸດ ຜົນທັງປວງຂອງຕະປະນັ້ນ ໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນຕາມທີ່ປາດຖະໜາ.”

Verse 70

एतत्पश्यतु ते भार्या अहिल्या दिव्यरूपिणी । अष्टषष्ट्युद्भवं येन यात्राफलमवाप्नुयात्

“ໃຫ້ອະຫິລະຍາ ພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ ຜູ້ມີຮູບອັນທິບ ໄດ້ເບິ່ງສິ່ງນີ້ດ້ວຍ; ໂດຍສິ່ງນີ້ ຜູ້ໃດຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງການຈາລິກບຸນ ອັນເນື່ອງກັບການປະກົດອັນສັກສິດ ‘ຫົກສິບແປດ’.”

Verse 71

त्वं चापि प्रार्थय वरं येन सर्वं ददामि ते

“ເຈົ້າກໍຈົ່ງຂໍພອນໜຶ່ງ; ໂດຍພອນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານທຸກສິ່ງໃຫ້ເຈົ້າ”។

Verse 72

गौतम उवाच । हाटकेश्वरसंज्ञे तु सकृद्दृष्टे च यत्फलम् । पातालस्थे च यत्पुण्यं नराणां जायते फलम् । दृष्टेनानेन तत्पुण्यं पूजितेन विशेषतः

ໂກຕະມະກ່າວວ່າ: “ຜົນທີ່ເກີດຈາກການເຫັນ ຮາຕະເກສະວະຣະ ແຕ່ຄັ້ງດຽວ ແລະ ບຸນທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບເມື່ອພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນ ປາຕາລາ—ບຸນນັ້ນໄດ້ຮັບໂດຍການເບິ່ງລິງຄະທີ່ປະກົດນີ້ ແລະຍິ່ງກວ່ານັ້ນໂດຍການບູຊາ”។

Verse 73

अन्येऽपि ये जनास्तच्च पूजयंति प्रभक्तितः । चैत्रशुक्लचतुर्दश्यां ते प्रयांतु त्रिविष्टपम्

“ຄົນອື່ນໆອີກ ຜູ້ບູຊາພຣະອົງນີ້ດ້ວຍຄວາມສັດທາລຶກຊຶ້ງ ໃນວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນໄຈຕຣະ—ຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າໄປສູ່ ຕຣິວິສຕະປະ (ສະຫວັນ)”។

Verse 74

एतल्लिंगं न जानंति नराः सिद्ध्यभिकांक्षिणः । विशंति विवरं तेन हाटकेश्वरकांक्षया

“ມະນຸດຜູ້ປາຖະໜາສິດທິ ບໍ່ຮູ້ຈັກລິງຄະນີ້; ແລະເນື່ອງຈາກປາຖະໜາຮາຕະເກສະວະຣະ ພວກເຂົາຈຶ່ງເຂົ້າໄປໃນຊ່ອງແຕກ/ໂພງ ເພາະຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດນັ້ນ”។

Verse 76

मुच्यंते मानवास्तद्वच्छतानंदेश्वरादपि । तस्मिन्दिने विहितया ताभ्यां चैव प्रपूजया

“ໃນທຳນອງດຽວກັນ ມະນຸດກໍຖືກປົດປ່ອຍໄດ້ດ້ວຍ ສະຕານັນເທສະວະຣະ ເຊັ່ນກັນ—ໂດຍການບູຊາທັງສອງພຣະອົງຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ໃນວັນນັ້ນ”។

Verse 77

विश्वामित्र उवाच । एतस्मिन्नेव काले तु व्याप्तः स्वर्गोऽखिलो नृप । मानुषैरपि पापाढ्यैः सर्वधर्मविवर्जितैः

ວິສະວາມິດຕະກ່າວວ່າ: «ໃນເວລານີ້ເທົ່ານັ້ນ ໂອ້ພະຣາຊາ ສະຫວັນທັງມວນຖືກເຕັມໄປ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍມະນຸດຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍບາບ ແລະປາດສະຈາກທຳມະທັງປວງ»។

Verse 78

न कश्चित्कुरुते यज्ञं तीर्थ यात्रामथापरम् । न व्रतं नियमं चैव दानस्यापि कथामपि

«ບໍ່ມີໃຜປະກອບຍັດຍະ; ບໍ່ມີໃຜເດີນທາງຈາລິກໄປຫາຕີຣະຖະ. ບໍ່ຮັກສາວຣະຕະ ຫຼືນິຍະມະ ແລະແມ່ນແຕ່ເລື່ອງທານກໍບໍ່ມີໃຜເວົ້າ»។

Verse 79

अपि पापसमोपेता लिंगस्यास्य प्रभावतः । परदारोद्भवा त्पापादहिल्येश्वरदर्शनात्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍບາບ ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງລິງຄະນີ້ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບທີ່ເກີດຈາກການລ່ວງລະເມີດຄູ່ຄອງຂອງຜູ້ອື່ນ ໂດຍພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນອະຫິລະເຍສະວະຣະ (Ahilyeśvara) ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 80

ततो भीताः सुराः सर्वे सस्पर्धैर्मानुषैर्वृताः । प्रोचुः पुरंदरं गत्वा व्यथया प्रया युताः

ຕໍ່ມາ ທວງເທວະທັງປວງຕົກໃຈຢ້ານ ຖືກມະນຸດຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍການແຂ່ງຂັນຫ້ອມລ້ອມ. ພວກເຂົາໄດ້ໄປຫາພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ແລະກ່າວບອກຄວາມທຸກຮ້ອນ ດ້ວຍໃຈກັງວົນ.

Verse 81

मर्त्यलोके सहस्राक्ष सर्वे धर्माः क्षयं गताः । अपि पापसमाचारा अभ्येत्य पुरुषा इह

«ໂອ້ ຜູ້ມີພັນຕາ (ອິນທຣະ) ໃນໂລກມະນຸດ ທຳມະທັງປວງກຳລັງເສື່ອມສູນ. ແມ່ນແຕ່ຊາຍຜູ້ປະພຶດບາບ ກໍພາກັນມາຮອດທີ່ນີ້ (ສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້)»។

Verse 82

अस्माभिः सह गर्वाढ्याः स्पर्धां कुर्वंति सर्वदा । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे लिंगत्रयमनुत्तमम्

ເພາະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍອດ ພວກເຂົາຈຶ່ງແຂ່ງຂັນກັບພວກເຮົາຢູ່ເທື່ອງໆ. ໃນພື້ນທີ່ສັກສິດຮາຖະເກສະວະ ມີລິງຄະສາມອົງອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 83

यत्स्थितं स्थापितं तत्र गौतमेन महात्मना । सपुत्रेण सदारेण तस्य पूजाप्रभावतः

ສິ່ງນັ້ນ (ລິງຄະ/ການສະຖາປະນາອັນສັກສິດ) ທີ່ຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງໂດຍ ພຣະມະຫາອາດມາ ໂກຕະມະ ພ້ອມດ້ວຍລູກຊາຍແລະພັນລະຍາ; ແລະໂດຍອຳນາດແຫ່ງການບູຊາຂອງທ່ານ…

Verse 84

अपि पापसमाचारा इहागच्छंति तेऽखिलाः । यमस्य नरकाः सर्वे सांप्रतं शून्यतां गताः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີການປະພຶດບາບ ກໍພາກັນມາທີ່ນີ້ທັງໝົດ. ດັ່ງນັ້ນ ນະລົກທັງປວງຂອງພຣະຍະມະ ໃນບັດນີ້ ຈຶ່ງກາຍເປັນຄວາມຫວ່າງເປົ່າ.

Verse 85

गौतमेन समानीतः पातालाद्धाटकेश्वरः । तपसा तोषयित्वा तु तत्र स्थाने सुरेश्वरः

ຮາຖະເກສະວະ ຖືກໂກຕະມະນຳຂຶ້ນມາຈາກປາຕາລາ. ເມື່ອພຣະອົງພໍໃຈດ້ວຍຕະປະສະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາຈຶ່ງປະທັບຢູ່ໃນສະຖານນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 86

तत्प्रभावादयं जातो व्यवहारो धरातले

ໂດຍອຳນາດແຫ່ງພຣະພະລັງສັກສິດນັ້ນ ສະພາບການນີ້ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນໂລກມະນຸດ.

Verse 87

एवं ज्ञात्वा प्रवर्तंते यथा यज्ञास्तथा कुरु । तैर्विना नैव तृप्तिः स्यादस्माकं च कथंचन

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ພວກເຂົາກໍດໍາເນີນຕາມຄວນ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງປະກອບຍັດຍະໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມພິທີ. ບໍ່ມີຍັດຍະເຫຼົ່ານັ້ນ ພວກເຮົາຈະບໍ່ມີຄວາມອິ່ມໃຈໄດ້ເລີຍ.

Verse 89

गत्वा धरातलं सर्वे ममादेशाद्द्रुतं ततः । स्वशक्त्या वारयध्वं भो गौतमेश्वरपूजकान्

ດັ່ງນັ້ນ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງເຮົາ ພວກເຈົ້າທັງໝົດຈົ່ງລົງໄປສູ່ໂລກຢ່າງຮວດເລັດ; ແລະດ້ວຍພະລັງຂອງຕົນເອງ ຈົ່ງຫ້າມປະຄອງ, ໂອ ເທວະດາ, ບັນດາຜູ້ບູຊາກໍຕະເມສະວະຣະ.

Verse 90

अहिल्येश्वरदेवस्य शतानंदेश्वरस्य च । शक्रादेशं तु संप्राप्य ते गता धरणीतले

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາສັ່ງຂອງສັກຣະແລ້ວ ພວກເຂົາກໍລົງໄປສູ່ໂລກ ໄປຍັງສະຖານບູຊາຂອງພຣະອະຫິລະເຍສະວະຣະ ແລະ ພຣະສະຕານັນເທສະວະຣະ.

Verse 91

कामादिका नरान्भेजुर्गौतमेश्वरपूजकान् । तथाऽहिल्येश्वरस्यापि शतानंदेश्वरस्य च

ກາມະ ແລະ ກິເລດອື່ນໆ ໄດ້ເຂົ້າຮຸກຮານມະນຸດ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ບູຊາກໍຕະເມສະວະຣະ ແລະທັງຜູ້ເລື່ອມໃສພຣະອະຫິລະເຍສະວະຣະ ກັບ ພຣະສະຕານັນເທສະວະຣະ ດ້ວຍ.

Verse 92

ततो भूयो मखा जाताः समग्रे धरणीतले । संपूर्णदक्षिणाः सर्वे वतानि नियमास्तथा

ແລ້ວຕໍ່ມາ ຍັດຍະກໍເກີດຂຶ້ນອີກຄັ້ງທົ່ວທັງແຜ່ນດິນ—ທຸກພິທີມີທັກສິນາຖວາຍຄົບຖ້ວນ; ແລະ ວັດຕະ ກັບ ນິຍະມະ (ວິໄນ) ກໍຖືປະຕິບັດພ້ອມກັນ.

Verse 93

तीर्थयात्रा जपो होमो याश्चान्याः सुकृतक्रियाः । एतत्सर्वं मया ख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि धराधिप

ການເດີນທາງໄປສູ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດ, ການສວດຈະປະ, ການບູຊາໄຟ (ໂຫມະ) ແລະກິດກຳບຸນອື່ນໆທັງປວງ—ທັງໝົດນີ້ ຂ້າໄດ້ກ່າວແຈ້ງແລ້ວ ເພາະຖືກທ່ານຖາມ, ໂອ ຈອມແຜ່ນດິນ.

Verse 94

गयाकूप्यनुषंगेण शक्रगौतमचेष्टितम् । बालमण्डनमाहात्म्यं शक्रेश्वरसमन्वितम्

ໃນຄວາມກ່ຽວໂຍງກັບ ກະຢາກູປີ (Gayākūpī) ຂ້າໄດ້ເລົ່າການກະທຳຂອງ ສັກຣະ (ອິນທຣາ) ແລະ ໂກຕະມະ; ພ້ອມທັງມະຫິມາຂອງ ບາລະມັນດະນະ (Bālamaṇḍana) ອັນປະກອບດ້ວຍ ສັກເກຣສະວະຣະ (Śakreśvara).

Verse 95

इन्द्रस्य स्थापनं मर्त्ये अहिल्याख्यानमेव च । गौतमेश्वरमाहात्म्यं तथाहिल्येश्वरस्य च

ຂ້າໄດ້ເລົ່າອີກດ້ວຍເຖິງການສະຖາປະນາຂອງ ອິນທຣາ ໃນໂລກມະນຸດ, ແລະນິທານຂອງ ອະຫິລະຍາ (Ahalyā); ມະຫິມາຂອງ ໂກຕະເມສະວະຣະ (Gautameśvara) ແລະຂອງ ອະຫິລະເຢສະວະຣະ (Ahilyeśvara) ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 96

यश्चैतच्छृणुयान्नित्यं श्रद्धया परया युतः । स मुच्येत्पातकात्सद्यः परदारसमुद्भवात्

ຜູ້ໃດຟັງເລື່ອງນີ້ທຸກມື້ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບໃນທັນທີ ອັນເກີດຈາກການລ່ວງລະເມີດຄູ່ຄອງຂອງຜູ້ອື່ນ.

Verse 98

तच्छ्रुत्वा वासवस्तत्र समाहूय च मन्मथम् । क्रोधं लोभं तथा दंभं मत्सरं द्वेषसंयुतम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ວາສະວະ (ອິນທຣາ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນໄດ້ເອີ້ນ ມັນມະຖະ (ກາມະ) ມາຊຸມນຸມ; ພ້ອມທັງເອີ້ນ ຄວາມໂກດ, ຄວາມໂລບ, ຄວາມຫຼອກລວງ (ດັມພະ), ຄວາມອິດສາ ແລະ ຄວາມຊັງ ມາດ້ວຍ.

Verse 208

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये गौतमेश्वराहिल्येश्वर शतानन्देश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 208 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງ ໂຄຕະເມສະວະຣະ, ອະຫິລະເຍສະວະຣະ ແລະ ສະຕານັນເທສະວະຣະ» ໃນ ມາຫາຕະມະຍະ ແຫ່ງ ກະເສດຕະ ຮາຖະເກສະວະຣະ, ພາຍໃນ ນາກະຣະຂັນດະ ທີ 6 ຂອງ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ, ໃນ ເອກາສີຕິສາຫັດສະຣີ ສັມຫິຕາ.