Adhyaya 201

Verse 1

विश्वामित्र उवाच । अथ ते ब्राह्मणाः सर्वे भर्तृयज्ञं महामतिम् । कृतांजलिपुटा भूत्वा स्तुतिं कृत्वा वचोऽब्रुवन्

ວິສວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວບັນດາພຣາຫມັນທັງຫມົດນັ້ນ ໄດ້ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ, ສັນລະເສີນພະຣຕຣິຍະຍັດ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງໃຫຍ່, ແລ້ວກ່າວຄຳເຫຼົ່ານີ້.

Verse 2

यदेतद्भवता प्रोक्तं शोधितो यो भवेद्द्विजः । श्राद्धस्य कन्यकायाश्च सोमपानस्य सोऽर्हति

ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ນັ້ນແມ່ນດັ່ງນີ້: ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ຍ່ອມເປັນຜູ້ຄວນແກ່ພິທີສຣາດທະ, ພິທີກ່ຽວກັບກຸມາຣີ, ແລະການດື່ມໂສມະ.

Verse 3

कथं शुद्धिः प्रकर्तव्या तस्य सर्वं ब्रवीहि नः । नागरस्य समस्तस्य देशांतरगतस्य च

ດັ່ງນັ້ນ ການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດຂອງເຂົາ ຄວນກະທຳແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ທ່ານບອກພວກເຮົາໃຫ້ຄົບຖ້ວນ—ທັງສຳລັບຊຸມຊົນນາກະຣາທັງໝົດ ແລະສຳລັບຜູ້ທີ່ໄປຢູ່ຕ່າງແດນຕ່າງຖິ່ນດ້ວຍ.

Verse 4

देशांतरप्रजातस्य तत्र जातस्य वा पुनः । अज्ञातपितृवर्गस्य सामा न्यं पदमिच्छतः

ສໍາລັບຜູ້ເກີດໃນປະເທດອື່ນ ຫຼືເກີດຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ; ສໍາລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ຮູ້ສາຍພໍ່ ແລະປາດຖະໜາສະຖານະທົ່ວໄປໃນຊຸມຊົນ។

Verse 5

एतन्नः सर्वमाचक्ष्व विस्तरेण महामते

ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່, ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍທຸກຢ່າງນີ້ໃຫ້ພວກເຮົາຢ່າງລະອຽດ.

Verse 6

विश्वामित्र उवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्राह्मणानां नृपोत्तम । अब्रवीद्भर्तृयज्ञस्तु स्वाभिप्रायं सुसंमतम्

ວິສະວາມິດຕະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ, ພະຣາຊາ ພັດຕຣະຍະຍັດ ຈຶ່ງເວົ້າອອກເຖິງຄວາມປະສົງຂອງຕົນທີ່ໄດ້ພິຈາລະນາດີແລ້ວ.

Verse 7

भर्तृयज्ञ उवाच । प्रश्नभारो महानेष भवद्भिः समुदाहृतः । तथापि कथयिष्यामि नमस्कृत्य स्वयंभुवम्

ພັດຕຣະຍະຍັດ ກ່າວວ່າ: ພາລະຂອງຄໍາຖາມທີ່ພວກທ່ານຍົກຂຶ້ນນີ້ ໃຫຍ່ຫຼາຍແທ້. ແຕ່ກໍຕາມ, ຫຼັງຈາກນ້ອມນະມັດສະການຕໍ່ ສະວະຍັມພູ (ພຣະຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ) ແລ້ວ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ.

Verse 8

अज्ञातपितृवंशो यो दूरादपि समागतः । सामान्यं वांछते पद्यं नागरोऽस्मीति कीर्तयन्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ມາແຕ່ໄກ ແມ່ນວ່າບໍ່ຮູ້ສາຍພໍ່, ແຕ່ຍັງປາດຖະໜາສະຖານະທົ່ວໄປໃນເມືອງ ໂດຍປະກາດວ່າ “ຂ້ອຍແມ່ນ ນາກະຣະ”—

Verse 9

तस्य शुद्धिः प्रदा तव्या मुख्यैः शांतैः शुभैर्द्विजैः । गर्तातीर्थोद्भवं विप्रं कृत्वा चैव पुरःसरम्

ການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຂອງຜູ້ນັ້ນ ພຶງຖືກມອບໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ສະງົບ ແລະມີຄຸນງາມ; ໂດຍໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ກ່ຽວກັບ ຕີຣະຖະ «ກັຣຕາ» ເປັນຜູ້ນໍາໜ້າ.

Verse 10

विशुद्धिं याचमानस्य यदि यच्छंति नो द्विजाः । कामाद्वा यदि वा क्रोधात्प्रद्वेषाद्वा च्युतेर्भयात्

ຖ້າຜູ້ໃດຂໍຄວາມບໍລິສຸດ ແຕ່ພຣາຫມັນບໍ່ຍອມມອບໃຫ້—ຈະເປັນເພາະຄວາມໃຄ່ປາຖະໜາ ຫຼືເພາະໂກດ ຫຼືເພາະຄວາມຊັງ ຫຼືເພາະຢ້ານການສູນເສຍຖານະ—

Verse 11

ब्रह्महत्योद्भवं पापं सर्वेषां तत्र जायते । तस्मादभ्यागतो यस्तु दूरादपि विशेषतः

ເມື່ອເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ບາບທີ່ເກີດຈາກ «ພຣະຫມະຫັດຍາ» (ການລົງມືຕໍ່ພຣາຫມັນ ອັນໜັກຫນ່ວງທີ່ສຸດ) ຈະເກີດແກ່ພວກເຂົາທັງປວງ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍພິເສດ ເມື່ອມີຜູ້ມາຂໍພຶງ ແມ່ນແຕ່ມາຈາກໄກ—

Verse 12

तस्य शुद्धिः प्रदातव्या प्रयत्नेन द्विजोत्तमैः । शुद्धिं तु त्रिविधां प्राप्तो मम वाक्यसमुद्भवाम्

ດັ່ງນັ້ນ ການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຂອງຜູ້ນັ້ນ ພຶງຖືກມອບໂດຍພຣາຫມັນຜູ້ດີເລີດ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ. ຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດສາມປະການ.

Verse 13

स शुद्धो नागरो ज्ञेयो जातो देशांतरेष्वपि । पूर्वं विशोधयेद्वंशं ततो मातृकुलं स्मृतम्

ເມື່ອຖືກຊໍາລະແລ້ວດັ່ງນີ້ ຜູ້ນັ້ນພຶງຖືກຮູ້ຈັກວ່າເປັນ «ນາກະຣະ» ແມ່ນແຕ່ເກີດໃນແດນອື່ນ. ກ່ອນອື່ນພຶງຊໍາລະແລະຢືນຢັນສາຍວົງສາ; ແລ້ວຈຶ່ງຮັບຮູ້ຕະກູນຝ່າຍແມ່ຕາມປະເພນີ.

Verse 14

ततः शीलं त्रिभिः शुद्धः सामान्यं पदमर्हति

ຈາກນັ້ນ ເມື່ອຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດໃນສາມປະການ ແລະມີສີນດີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຄວນແກ່ສະຖານະສາມັນ।

Verse 15

सर्वेषामपि विप्राणां वर्षांते समुपस्थिते । शुद्धिः कार्या प्रयत्नेन स्वस्थानस्य विशुद्धये

ສໍາລັບພຣາຫມັນທັງປວງ ເມື່ອສິ້ນລະດູຝົນມາຮອດ ຄວນກະທໍາການຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ເພື່ອຊໍາລະຖິ່ນຖານແລະຊຸມຊົນຂອງຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ।

Verse 16

तदर्थं शरदश्चांते शुभर्त्तौ ब्राह्मणोत्तमाः । चातुश्चरणसंपन्नाः संस्थाप्याः षोडशैव तु

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລາມງຄົດໃນທ້າຍລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນ ຄວນແຕ່ງຕັ້ງພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ 16 ອົງ ຜູ້ສົມບູນດ້ວຍ “ສີ່ຕີນ” ແຫ່ງວິຊາເວດ ແລະຈັນຍາທີ່ຖືກຕ້ອງ ໃຫ້ນັ່ງປະຈໍາພິທີນີ້।

Verse 17

ब्राह्मणाः पुरतः सर्वे शांता दांता जितेंद्रियाः । गर्त्तातीर्थोद्भवं विप्रं तेषां मध्ये निवेशयेत्

ໃຫ້ພຣາຫມັນທັງປວງນັ່ງຢູ່ດ້ານໜ້າ ດ້ວຍຄວາມສະງົບ ມີວິໄນ ແລະຊະນະອິນທຣີ; ແລ້ວໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ສືບສາຍ/ເກີດຈາກ Garttā-tīrtha ນັ່ງຢູ່ກາງພວກເຂົາ।

Verse 18

तदग्रे पीठिका देयाश्चतस्रो लक्षणान्विताः । यावत्कार्त्तिकपर्यंतं चातुश्चरणकल्पिताः

ຕໍ່ໜ້າທ່ານນັ້ນ ຄວນຈັດວາງເວທີ/ບັນລັງ 4 ອັນ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍອັນຖືກຕ້ອງ; ແລະຈັດໃຫ້ເປັນແບບສີ່ປະການ ໃຫ້ໃຊ້ຈົນຮອດທ້າຍເດືອນ Kārttika।

Verse 19

प्रथमा बह्वृचस्यार्थे याजुषस्य तथाऽपरा । सामगस्य तथैवान्या तथाऽद्यस्य चतुर्थिका

ເວທີທຳອິດ ສຳລັບພຣະປະໂຣຫິດ ບະຫວຶຈ (ຣິກເວດ)；ເວທີຕໍ່ໄປ ສຳລັບ ຢາຊຸສ (ຢະຊຸຣເວດ)；ອີກເວທີ ສຳລັບ ສາມະກະ (ສາມະເວດ)；ແລະເວທີທີສີ່ ສຳລັບ ອະຖັຣວັນ (ອະຖັຣວະເວດ)។

Verse 20

मुद्रिकार्थं तथैवान्या पंचमी परिकीर्तिता । श्रीसूक्तं पावमानं च शाकुनं विष्णुदैवतम्

ອີກເວທີໜຶ່ງ ຖືກກ່າວວ່າເປັນເວທີທີຫ້າ ເພື່ອພິທີ ‘ມຸດຣິກາ’ (ຕາປະທັບ/ເຄື່ອງໝາຍ)। ທີ່ນັ້ນ ພຶງສະດຸດສະຫຼອງ ສຣີສູກຕະ, ບາວະມານະ, ແລະການສະດຸດ ‘ຊາກຸນ’ ອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ມີພຣະວິສນຸເປັນເທວະຕາປະທານ।

Verse 21

पारावतं तथा सूक्तं जीवसूक्तेन संयुतम् । बह्वृचः कीर्तयेत्तत्र शांतिकं च तथापरम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະປະໂຣຫິດ ບະຫວຶຈ ພຶງສະດຸດສະຫຼອງ ສູກຕະ «ປາຣາວະຕະ» ແລະສູກຕະທີ່ປະສົມກັບ «ຊີວະສູກຕະ»; ພ້ອມທັງອີກບົດ «ຊານຕິກະ» ເພື່ອຄວາມສະຫງົບສຸກ।

Verse 22

शांतिकं शिवसंकल्पमृषिकल्पं चतुर्विधम् । मंडलंब्राह्मणं चैव गायत्रीब्राह्मणं तथा

(ພຶງສະດຸດ) «ຊານຕິກະ», «ຊິວະສັງກັນປະ», ແລະ «ຣິສິກັນປະ» ສີ່ປະເພດ; ພ້ອມທັງ «ມັນດະລະ‑ບຣາຫມະນະ» ແລະ «ກາຍະຕຣີ‑ບຣາຫມະນະ» ດ້ວຍເຊັ່ນກັນ।

Verse 23

तथा पुरुषसूक्तं च मधुब्राह्मणमेव च । अध्वर्युः कीर्तयेत्तत्र रुद्रान्पंचांगसंयुतान्

ທຳນອງດຽວກັນ (ພຶງສະດຸດ) «ປຸຣຸສະສູກຕະ» ແລະ «ມະທຸ‑ບຣາຫມະນະ». ທີ່ນັ້ນ ພຣະປະໂຣຫິດ ອັດວະຣະຍຸ ພຶງຂັບຮ້ອງ «ຣຸດຣະ» ທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍອົງປະກອບຫ້າ (ປັນຈາງກະ).

Verse 24

देवव्रतं च गायत्रं सोमसूर्यव्रते तथा । एकविंशतिपर्यंतं तथान्यच्च रथंतरम्

ແລ້ວ (ຜູ້ນັ້ນຄວນສວດ) ເທວະວຣະຕະ ແລະ ຄາຍະຕຣະ; ດັ່ງດຽວກັນໃນວຣະຕະໂສມ ແລະ ວຣະຕະສູຣະຍະ; ຈົນເຖິງ ເອກະວິງສະຕິ (ຄັ້ງທີ 21) ແລະຍັງມີບົດສວດອື່ນໆ ເຊັ່ນ ຣະຖັນຕະຣະ ອີກດ້ວຍ।

Verse 25

सौव्रतं संहिता विष्णोर्ज्येष्ठसाम तथैव च । सामवेदोक्तरुद्रांश्च भारुंडैः सामभिर्युतान्

ແລະ (ຄວນສວດ) ເສົາວຣະຕະ, ສັມຫິຕາແຫ່ງພຣະວິສນຸ, ແລະ ເຈຍສຖະສາມັນ ດ້ວຍ; ພ້ອມທັງບົດຣຸທຣະຕາມທີ່ກ່າວໃນສາມະເວດ, ປະກອບດ້ວຍບົດສາມັນ «ພາຣຸນຑະ»।

Verse 26

छंदोगः कीर्तयेत्तत्र यच्चान्यच्छांतिकं भवेत् । गर्भोपनिषदं चैव स्कंदसूक्तं तथापरम्

ໃນພິທີນັ້ນ ພຣະສະຫມະນະຈັນໂດກະ (Chāndoga) ຄວນສວດບົດຈັນໂດກະ ແລະພິທີສັນຕິກຳອື່ນໆທີ່ຖືກກຳນົດ; ພ້ອມທັງ ຄັຣພໂອປະນິສັດ (Garbhopaniṣad) ແລະ ສະກັນດະສູກຕະ (Skanda-sūkta) ຕະຫຼອດຈົນບົດສວດອື່ນໆອີກ।

Verse 27

नीलरुद्रैः समोपेतान्प्राणरुद्रांस्तथापरान् । नवरुद्रांश्च क्षुरिकानाद्यस्तत्र प्रकीर्तयेत्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຄວນປະກາດບົດສວດຣຸທຣະ—ພ້ອມດ້ວຍ ນີລະຣຸທຣະ, ປຣານະຣຸທຣະ ແລະຮູບແບບອື່ນໆ; ອີກທັງ ນະວະຣຸທຣະ ແລະ ບົດ «ກະສຸຣິກາ» ໂດຍເລີ່ມຈາກບົດທຳອິດ—ໃນພິທີນັ້ນ।

Verse 28

ततः पुण्याहघोषेण गीतवादित्रनिस्वनैः । शुक्लमाल्यांबरधरः शुक्लचंदनचर्चितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທ່າມກາງສຽງປະກາດ «ປຸນຍາຫະ» ແລະສຽງຮ້ອງເພງກັບດົນຕີກ້ອງກັງ—ຜູ້ນັ້ນນຸ່ງຫົ່ມຂາວ ແລະຄ້ອງພວງມາລາຂາວ, ທາດ້ວຍຈັນທະນາຂາວ (ເດີນໄປດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ)។

Verse 29

शुद्धिकामो व्रजेत्तत्र यत्र ते ब्राह्मणाः स्थिताः । प्रणम्य शिरसा तेषां ततोवाच्यस्तु मध्यगः

ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມບໍລິສຸດ ຄວນໄປຫາບ່ອນທີ່ພຣະພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນນັ່ງຢູ່. ກ້ມກາບດ້ວຍສີສະແດ່ພວກເຂົາ ແລ້ວຈຶ່ງເວົ້າ ໂດຍຢືນຢູ່ກາງພວກເຂົາ.

Verse 30

मदर्थं प्रार्थय त्वं हि सर्वानेतान्द्विजोत्तमान् । यतः शुद्धिं प्रयच्छंति प्रसादं कर्तुमर्हसि

“ເພື່ອຂ້ອຍ ຈົ່ງຂໍຮ້ອງວອນພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດ. ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາປະທານຄວາມບໍລິສຸດ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ເກີດພຣະປະສາດອັນເມດຕາຂອງພວກເຂົາແກ່ຂ້ອຍ.”

Verse 31

ततस्तु प्रार्थयेद्विप्रांस्तदर्थं च विशुद्धये । गर्तातीर्थोद्भवो विप्रो विनयावनतः स्थितः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຄວນຂໍຮ້ອງວອນພຣະພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ທັງຫຼາຍ ເພື່ອຈຸດປະສົງນັ້ນ ຄືເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດຢ່າງສົມບູນ. ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ເກີດຈາກຕີຣຖະກັຣຕາ ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກ້ມຕົວດ້ວຍຄວາມຖ່ອມຕົນ.

Verse 32

गोचर्मणि समालग्नः शुद्धिकामस्य तस्य च । प्रष्टव्यास्तु ततस्तेन सर्व एव द्विजोत्तमाः

ແລະໄດ້ປູໜັງງົວເປັນທີ່ນັ່ງ/ປູພື້ນ ໃຫ້ແກ່ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມບໍລິສຸດນັ້ນ. ຈາກນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຄວນສອບຖາມປຶກສາພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງໝົດ.

Verse 33

एष शुद्धिकृते प्राप्तः सुदूरान्नागरो द्विजः । अस्य शुद्धिः प्रदातव्या युष्माकं रोचते यदि

“ພຣະພຣາຫມັນນາກະຣະຜູ້ນີ້ ມາຈາກໄກເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດ. ຖ້າພວກທ່ານເຫັນດີ ຂໍໃຫ້ປະທານຄວາມບໍລິສຸດແກ່ລາວ.”

Verse 34

अथ तैर्वेदसूक्तेन निषेधो वा प्रवर्तनम् । वक्तव्यं वचसा नैव मम वाक्यमिदं स्थितम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂດຍບົດສູກຕະແຫ່ງເວດ ພວກເຂົາຄວນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ «ຫ້າມ» ຫຼື «ອະນຸຍາດ»; ບໍ່ຄວນກ່າວດ້ວຍຄໍາສ່ວນຕົວ—ນີ້ແມ່ນກົດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປະກາດໄວ້ແນ່ນອນ।

Verse 35

ततश्च बहुलान्दृष्ट्वा ऋगध्वर्यूंस्ततः परम् । छादोग्यांश्च तथाद्यांश्च क्रमेण तु द्विजोत्तमाः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເມື່ອເຫັນຜູ້ຄົນຫຼາຍ—ນັກຊໍານານຣິກເວດ ແລະພຣະປະໂຣຫິດອັດວະຣະຍຸ; ຕໍ່ມາຍັງມີຊານໂດກາ ແລະອື່ນໆ—ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດຖືກຈັດ/ປຶກສາຕາມລໍາດັບອັນຄວນ।

Verse 36

यदि तेषां मनस्तुष्टिर्जायते द्विजसत्तमाः । ततः सूक्तानि वाक्यानि सौम्यानि सुशुभानि च । वारुणानि तथैंद्राणि मांगल्यप्रभवाणि च

ຖ້າໃຈຂອງພວກເຂົາເກີດຄວາມພໍໃຈ ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ແລ້ວບົດສູກຕະແລະຖ້ອຍຄໍາທີ່ກ່າວດີ—ອ່ອນໂຍນ ງາມສະຫງ່າ ແລະເປັນມົງຄຸນ—ຈະເກີດຂຶ້ນ; ພ້ອມທັງຖ້ອຍຄໍາດັ່ງວະຣຸນ ແລະດັ່ງອິນທຣະ ອັນເກີດຈາກມົງຄຸນເອງ।

Verse 37

श्रेष्ठानि मंत्रलिंगानि वृद्धितुष्टिकराणि च । यदि नो मानसी तुष्टि स्तेषां चैव प्रजायते

ແລ້ວນິມິດແຫ່ງມັນຕຣະອັນປະເສີດຍິ່ງຈະປາກົດ—ນິມິດທີ່ນໍາຄວາມເຈີຣິນ ແລະຄວາມພໍໃຈ. ແຕ່ຖ້າຄວາມພໍໃຈໃນໃຈບໍ່ເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຂົາ…

Verse 38

तदा रौद्राणि याम्यानि नैरृत्यानि विशेषतः । आग्नेयानि त्वनिष्टानि तथा नाशकराणि च

…ເມື່ອນັ້ນ ນິມິດອັນດຸຮ້າຍຈະເກີດຂຶ້ນ—ນິມິດທີ່ກ່ຽວກັບພຣະຍະມະ ແລະໂດຍພິເສດກ່ຽວກັບໄນຣຶຕະ; ພ້ອມທັງນິມິດທີ່ກ່ຽວກັບອັກນິ ອັນບໍ່ເປັນມົງຄຸນ ນໍາຄວາມສູນເສຍ ແລະຄວາມພິນາດມາໃຫ້।

Verse 39

अथ ये तत्र मूर्खाः स्युर्न वेदपठने रताः । पुष्पदानं तु वक्तव्यं तैः संतुष्टैर्द्विजोत्तमैः

ບັດນີ້ ຖ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນມີຄົນໂງ່ ບໍ່ອຸທິດໃຈໃນການສວດວິດ ແລ້ວ ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ເມື່ອພໍໃຈແລ້ວ ຄວນຊີ້ນໍາໃຫ້ເຂົາຖວາຍດອກໄມ້ເປັນທານ।

Verse 40

सीत्कारः कुपितैः कार्यः संतोषेण विवर्जितैः । एवं सर्वेषु कृत्येषु न च कार्यो विनिर्णयः

ສຽງຟູ່ (ສຽງຮືດຮາວ) ເກີດຈາກຜູ້ໂກດ ແລະຂາດຄວາມພໍໃຈ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນກິດພິທີທັງປວງ ບໍ່ຄວນຕັດສິນສຸດທ້າຍໃນສະພາບນັ້ນ.

Verse 41

प्राकृतैर्वचनैश्चैव यथा कुर्वंति मानवाः । तथैव निर्णयस्यांते मध्यगेन विपश्चिता

ດັ່ງທີ່ມະນຸດທັງຫຼາຍປະພຶດດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາທຳມະດາ ສະເໝີ, ຢ່າງນັ້ນແຫຼະ ເມື່ອຈົບການຕັດສິນ ຜູ້ຮູ້ຜູ້ສະຫລາດຜູ້ຢືນຢູ່ກາງ (ເປັນກາງ) ຄວນດໍາເນີນໃຫ້ເໝາະສົມດັ່ງນັ້ນ.

Verse 42

देयं तालत्रयं सम्यक्सर्वेषां निर्णयोद्भवे

ເມື່ອການຕັດສິນເກີດຂຶ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຄວນໃຫ້ “ຕາລາ” ສາມຄັ້ງ ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແກ່ທຸກຄົນ.

Verse 201

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये नागर प्रश्ननिर्णयवर्णनंनामैकोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສະກັນທະມະຫາປຸຣານອັນສັກສິດ—ໃນສັມຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄາຖາ—ໃນພາກທີ 6 ນາກະຣະຂັນດະ—ໃນມາຫາຕະມະຂອງ ຮາຕະເກສະວະຣະ-ເຂດ—ບົດທີ 201 ຊື່ «ການພັນລະນາການຕັດສິນຄໍາຖາມໃນນາກະຣະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.