Adhyaya 196

Verse 1

सूत उवाच । अथ तां यौवनोपेतां स्वसुतां प्रेक्ष्य पार्थिवः । अनौपम्येन रूपेण संयुक्तां वरवर्णिनीम् । आनर्तश्चिन्तयामास कन्यकां प्रददाम्यहम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ແລ້ວກະສັດແຫ່ງອານັຣຕະ ເມື່ອເຫັນທິດາຂອງຕົນເຂົ້າສູ່ວັຍຍຸວະ ມີຮູບງາມຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະຜິວພັນອັນປະເສີດ ກໍ່ຄິດໃນໃຈວ່າ: «ຂ້ອຍຈະມອບນາງກັບໃຜເປັນຄູ່ຄອງ?»

Verse 2

अनर्हाय च यो दद्या द्वराय निजकन्यकाम् । कार्यकारणलोभेन नरकं स प्रगच्छति

«ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ມອບທິດາຂອງຕົນໃຫ້ແກ່ເຈົ້າບ່າວທີ່ບໍ່ສົມຄວນ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບໃນຜົນປະໂຫຍດ ຫຼືເຫດຈູງໃຈອື່ນໆ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ນະຣົກ»។

Verse 3

एवं चिंतयतस्तस्य महान्कालो व्यवस्थितः । न पश्यति च तद्योग्यं कंचिद्वरमनुत्तमम्

ເມື່ອລາວຄິດພິຈາລະນາຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ເວລາອັນຍາວນານກໍຜ່ານໄປ; ແຕ່ລາວບໍ່ເຫັນຜູ້ເປັນເຈົ້າບ່າວອັນສູງສຸດທີ່ເໝາະສົມກັບນາງເລີຍ।

Verse 4

अथ संप्रेषयामास सर्वभूताश्रयेषु ये । चित्रकर्मणि विख्यातान्नरांश्चित्रकरांस्तदा

ແລ້ວລາວໄດ້ສົ່ງຄົນ—ຊ່າງວາດຮູບທີ່ມີຊື່ສຽງໃນສິລະປະການວາດພາບ—ຜູ້ສາມາດເດີນໄປມາໃນຖິ່ນພຳນັກຂອງສັດທັງປວງໄດ້।

Verse 5

गच्छध्वं मम वाक्येन सर्वा न्भूमितले नृपान् । लिखित्वा पट्टमध्ये तु दर्शयध्वं ततः परम्

«ຈົ່ງໄປຕາມຄຳຂ້ອຍ ໄປຫາກະສັດທັງປວງໃນແຜ່ນດິນ. ແລ້ວວາດພາບພວກເຂົາໃສ່ຜ້າ ແລະນຳມາສະແດງຕໍ່ໄປ»।

Verse 6

सुताया मम येनाऽसौ दृष्ट्वाऽभीष्टं नराधिपम् । पत्यर्थं वरयेत्साध्वी मम दोषो भवेन्न हि

ເພື່ອໃຫ້ລູກສາວຂອງຂ້ອຍ—ເມື່ອໄດ້ເຫັນກະສັດທີ່ນາງປາຖະໜາ—ຈະເລືອກທ່ານນັ້ນເປັນສາມີ; ແລ້ວຄວາມຜິດຈະບໍ່ຕົກຢູ່ເທິງຂ້ອຍເລີຍ।

Verse 7

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वे चित्रकरास्तदा । प्रस्थिता धरणीपृष्ठे पार्थिवानां गृहेषु च

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳສັ່ງນັ້ນ ຊ່າງວາດຮູບທັງປວງກໍອອກເດີນທາງໄປທົ່ວຜືນແຜ່ນດິນ ແລະເຂົ້າໄປຍັງເຮືອນຂອງບັນດາກະສັດ।

Verse 8

ते लिखित्वा महीपाला न्यौवनस्थान्वयोऽन्वितान् । रूपौदार्यगुणोपेतान्दर्शयामासुरग्रतः । रत्नवत्याः क्रमेणैव तस्य भूपस्य शासनात्

ເມື່ອໄດ້ຂຽນຮູບບັນດາກະສັດ—ໜຸ່ມແນ່ນ ຢູ່ໃນວັຍອັນຮຸ່ງເຮືອງ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມ ຄວາມສົງ່າ ແລະຄຸນທຳ—ເຂົາໄດ້ນຳມາສະແດງຕໍ່ໜ້ານາງ ຣັດນະວະຕີ ທີລະຄົນ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງກະສັດນັ້ນ।

Verse 9

अथ तेषां तु सर्वेषां मध्ये राजा वृहद्बलः । दशार्णाधिपतिर्भव्यः पत्यर्थं च वृतस्तया

ແລ້ວໃນທ່າມກາງພວກເຂົາທັງໝົດ ກະສັດ ວຶຫັດບະລະ—ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງດະຊາຣະນະອັນເປັນມົງຄຸນ—ຖືກນາງເລືອກເປັນສາມີ।

Verse 10

तदाऽनर्ताधिपो हृष्टः प्रेषयामास तं प्रति । विवाहार्थं सुविज्ञाय वाक्य मेतदुवाच ह

ໃນເວລານັ້ນ ເຈົ້າແຫ່ງອະນັຣຕະມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ສົ່ງທູດໄປຫາພຣະອົງນັ້ນ; ແລະເມື່ອຮູ້ແນ່ຊັດວ່າເປັນເລື່ອງວິວາຫະ ຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້।

Verse 11

गच्छध्वं मम वाक्येन दशार्णाधिपतिं प्रति । वाच्यः स विनयाद्गत्वा विवाहार्थं ममांतिकम्

“ຈົ່ງໄປດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາ ເຖິງເຈົ້າແຫ່ງດະຊາຣະນະ. ໄປດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລ້ວຈົ່ງກ່າວໃຫ້ພຣະອົງມາຫາເຮົາ ເພື່ອການວິວາຫະ.”

Verse 12

समागच्छ निजां कन्यां येन यच्छाम्यहं तव । नाम्ना रत्नवतीं ख्यातां त्रैलोक्यस्यापि सुन्दरीम्

“ຈົ່ງມາເຖີດ ເພື່ອໃຫ້ເຮົາມອບທິດາຂອງເຮົາໃຫ້ເຈົ້າ—ນາງຜູ້ມີນາມວ່າ ຣັດນະວະຕີ ອັນໂດ່ງດັງ ເປັນນາງງາມທີ່ຖືກສັນລະເສີນແມ່ນແຕ່ໃນສາມໂລກ.”

Verse 13

गत्वा स सत्वरं तत्र यत्र राजा बृहद्बलः । प्रोवाच सकलं वाक्यमानर्ताधिपतेः स्फुटम्

ລາວໄດ້ໄປຢ່າງຮີບດ່ວນໄປຫາບ່ອນທີ່ພະຣາຊາ ບຣິຫັດບະລະ ປະທັບຢູ່ ແລະໄດ້ຖ່າຍທອດຖ້ອຍຄໍາທັງໝົດຂອງຈອມເມືອງອະນັຣຕະ ຢ່າງຊັດເຈນ।

Verse 14

सोऽपि तत्सहसा श्रुत्वा तेषां वाक्यमनुत्तमम् । परमां तुष्टिमासाद्य प्रस्थितस्तत्पुरं प्रति । सैन्येन महता युक्तश्चतुरंगेण पार्थिवः

ພະຣາຊານັ້ນເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາອັນປະເສີດຂອງພວກເຂົາຢ່າງກະທັນຫັນ ກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ແລ້ວອອກເດີນທາງໄປຫາເມືອງນັ້ນ; ພະຣາຊາພ້ອມດ້ວຍກອງທັບໃຫຍ່ ອັນເປັນຈະຕຸຣັງຄະ.

Verse 196

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये दशार्णाधिपतेर्बृहद्बलस्यानर्तेशपुरं प्रत्यागमनवर्णनंनाम षण्णवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໃນສຣີສະກັນດະມະຫາປຸຣານະ—ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄາຖາ—ໃນນາຄະຣະຂັນດະທີ 6, ໃນມາຫາຕະມະຂອງເຂດສັກສິດຮາຏະເກສະວະຣະ, ບົດທີ 196 ຊື່ “ການພັນນາການເດີນກັບໄປອະນັຣເຕສະປຸຣະຂອງພະຣາຊາບຣິຫັດບະລະ ແຫ່ງດະຊາຣະນະ” ຈົບລົງ.