Adhyaya 185

Verse 1

। अतिथिरुवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं यथा मे पिंगला गुरुः । संजाता कुररो जातो यथा तत्प्रवदान्यहम्

ອະຕິຖິ ກ່າວວ່າ: “ທັງໝົດນີ້ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງແລ້ວ ຕາມທີ່ ປິງຄະລາ ຄູອາຈານຂອງຂ້າ ໄດ້ສອນ. ບັດນີ້ ຂ້າຈະເລົ່າວ່າ ນົກກຸຣະຣາ ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ ແລະເຫດໃດຈຶ່ງເປັນເຊັ່ນນັ້ນ”។

Verse 2

ममासीद्द्रविणं भूरि पितृपैतामहं महत्

ຂ້າເຄີຍມີຊັບສິນຫຼາຍຫຼວງ—ເປັນຄວາມຮັ່ງມີອັນໃຫຍ່ທີ່ສືບມາຈາກພໍ່ ແລະປູ່ຂອງຂ້າ।

Verse 3

येऽथ पुत्राश्च दायादा बांधवा अपि । ते मां सर्वे प्रबाधन्ते द्रव्यसस्यकृते सदा

ແມ່ນແຕ່ລູກຊາຍຂອງຂ້າ, ຜູ້ຮັບມໍຣະດົກ, ແລະຍາດພີ່ນ້ອງອື່ນໆ ກໍຍັງລົບກວນຂ້າຢູ່ເລື້ອຍໆ ເພາະເຫດແຫ່ງຊັບສິນແລະຊົນສົມບັດຢູ່ສະເໝີ।

Verse 4

यस्याहं न प्रयच्छामि स मां चैव प्रबाधते । सीदमानस्तु सुभृशं दर्शयन्प्राणसंक्षयम्

ຜູ້ໃດທີ່ຂ້າບໍ່ໄດ້ໃຫ້ ຜູ້ນັ້ນກໍລົບກວນຂ້າເຊັ່ນກັນ; ຂ້າກໍຈົມລົງຢ່າງໜັກ ດຸດດັ່ງກຳລັງສະແດງອາການທີ່ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດກຳລັງຫຼຸດຫາຍ।

Verse 5

एक साम्ना प्रयाचंते वित्तं भेदेन चापरे । भयदानेन चान्येऽपि केचिद्दंडेन च द्विजाः

ບາງຄົນຂໍເງິນດ້ວຍຄຳຫວານແຫ່ງການຍ້ອງຍໍ; ບາງຄົນດ້ວຍການຍຸແຍກໃຫ້ແຕກຄວາມ; ບາງຄົນດ້ວຍການໃຫ້ຄວາມຢ້ານ; ແລະບາງຄົນ—ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມັນ—ດ້ວຍການຂູ່ດ້ວຍໂທດທັນ.

Verse 6

एवं नाहं क्वचित्सौख्यं तेषां पार्श्वाल्लभामि भोः । चिन्तयानो दिवानक्तं क्लेशस्य परि संक्षयम् । उपायं न च पश्यामि येन शांतिः प्रजायते

ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານເຈົ້າຂາ, ຂ້ອຍບໍ່ພົບຄວາມສຸກໃນທີ່ໃດເມື່ອຢູ່ໃກ້ພວກເຂົາ. ກາງວັນກາງຄືນຂ້ອຍຄິດຫາວິທີໃຫ້ທຸກຂ໌ຂອງຂ້ອຍສິ້ນສຸດ ແຕ່ບໍ່ເຫັນອຸບາຍໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ສັນຕິເກີດຂຶ້ນ.

Verse 7

अन्यस्मिन्दिवसे दृष्टः कृतमांसपरिग्रहः । कुररश्चंचुना व्योम्नि गच्छमानस्त्वरान्वितः

ອີກມື້ໜຶ່ງ ຂ້ອຍເຫັນນົກກຸຣະຣະ ຄາບຊີ້ນໄວ້ໃນປາກ ບິນຜ່ານຟ້າດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ.

Verse 8

हन्यमानः समंताच्च मांसार्थे विविधैः खगैः । अथ तेन परिक्षिप्तं तन्मांसं पक्षिजाद्भयात्

ຖືກນົກຫຼາຍຊະນິດຮຸກຕີຈາກທຸກດ້ານ ເພາະຢາກໄດ້ຊີ້ນນັ້ນ; ແລ້ວມັນກໍປ່ອຍຊີ້ນນັ້ນລົງ ເນື່ອງຈາກຢ້ານນົກອື່ນ.

Verse 9

यावत्तावत्सुखी जातस्तेऽपिसर्वे समुज्झिताः । मयापि क्लिश्यमानेन तद्वच्च निजबांधवैः

ໃນເວລາພຽງແຕ່ນັ້ນ ມັນກໍເກີດຄວາມສຸກ ແລະນົກເຫຼົ່ານັ້ນກໍຖອນຕົວໄປ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຂ້ອຍຜູ້ກຳລັງທຸກຂ໌ ກໍຖືກຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນເອງບີບຄັ້ນ.

Verse 10

सामिषं कुररं दृष्ट्वा वध्यमानं निरामिषैः । आमिषस्य परित्यागात्कुररः सुखमेधते

ເມື່ອເຫັນນົກກຸຣະຣະທີ່ຖືຊີ້ນ ຖືກນົກທີ່ບໍ່ມີຊີ້ນຮຸກຕີ, ກໍເຂົ້າໃຈວ່າ ເມື່ອລະທິ້ງຊີ້ນແລ້ວ ນົກກຸຣະຣະຍ່ອມເຈີຣິນໃນຄວາມສຸກ.

Verse 11

एवं निश्चित्य मनसा सर्वानानीय बांधवान् । पुत्रान्पौत्रांस्ततः सर्वान्पुरस्तेषां निवेदितम्

ເມື່ອຕັດສິນໃຈແນ່ນອນໃນໃຈແລ້ວ ລາວໄດ້ເອີ້ນບັນດາຍາດພີ່ນ້ອງທັງໝົດ—ລູກແລະຫຼານ—ແລ້ວແຈ້ງໃຫ້ທຸກຄົນຮູ້ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາທັງໝົດ.

Verse 12

त्रिःसत्यं शपथं कृत्वा नान्यदस्तीति मे गृहे । विभज्यार्थं यथान्यायं यूयं गृह्णीत बान्धवाः

ເມື່ອສາບານດ້ວຍຄວາມຈິງສາມຄັ້ງ ລາວກ່າວວ່າ: “ໃນເຮືອນຂ້ອຍບໍ່ມີສິ່ງອື່ນອີກ. ຈົ່ງແບ່ງຊັບສິນຕາມຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະຮັບໄປເຖີດ ໂອ້ຍາດພີ່ນ້ອງ.”

Verse 13

ततःप्रभृति तैर्मुक्तः सुखं तिष्ठाम्यहं द्विजाः । एतस्मात्कारणाज्जातो ममासौ कुररो गुरुः

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ຂ້ອຍພົ້ນຈາກສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະຢູ່ຢ່າງສະຫງົບສຸກ, ໂອ້ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ. ເພາະເຫດນີ້ແທ້ ນົກກຸຣະຣະນັ້ນຈຶ່ງເປັນຄູອາຈານຂອງຂ້ອຍ.

Verse 14

अर्थसंपद्विमोहाय विमोहो नरकाय च । तस्मादर्थमनर्थं तं मोक्षार्थी दूरतस्त्यजेत्

ຊັບສົມບັດນຳໃຫ້ເກີດຄວາມຫຼົງ ແລະຄວາມຫຼົງນຳໄປສູ່ນະຣົກ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ປາຖະໜາໂມກສະ ຄວນລະທິ້ງ “ຊັບ” ອັນເປັນອະນັດຖະນັ້ນໃຫ້ໄກ.

Verse 15

यथामिषं जले मत्स्यैर्भक्ष्यते श्वापदैर्भुवि । आकाशे पक्षिभिश्चैव तथा सर्वत्र वित्तवान्

ເຫມືອນເຫຍື່ອຖືກປາກິນໃນນ້ຳ ຖືກສັດດຸຮ້າຍກິນເທິງດິນ ແລະຖືກນົກກິນໃນຟ້າ—ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ຄົນມີຊັບກໍເປັນເຫຍື່ອຢູ່ທຸກແຫ່ງ.

Verse 16

दोषहीनोऽपि धनवान्भूपाद्यैः परिताप्यते । दरिद्रः कृतदोषोऽपि सर्वत्र निरुपद्रवः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີຊັບທີ່ບໍ່ມີຄວາມຜິດ ກໍຖືກກະສັດແລະຜູ້ມີອໍານາດກໍ່ກວນ; ແຕ່ຄົນທຸກຍາກ ແມ່ນແຕ່ເຄີຍຜິດ ກໍຢູ່ທົ່ວໄປຄ່ອນຂ້າງປອດໄພຈາກທຸກຂ໌.

Verse 17

आलंबिताः परैर्यांति प्रस्खलंति पदेपदे । गद्गदानि च जल्पंते धनिनो मद्यपा इव

ພວກເຂົາອາໄສຄົນອື່ນແລ້ວເດີນໄປ; ສະດຸດທຸກກ້າວ; ແລະເວົ້າສັ່ນໆຕິດໆ ດັ່ງຄົນເມົາ—ນີ້ແມ່ນຄົນຮັ່ງມີທີ່ຖືກຊັບຜູກມັດ.

Verse 18

भक्ते द्वेषो बहिः प्रीती रुचितं गुरुलघ्वपि । मुखे च कटुता नित्यं धनिनां ज्वरिणामिव

ຕໍ່ຜູ້ມີພັກຕິ ພວກເຂົາມີຄວາມຊັງ ແຕ່ພາຍນອກກໍສະແດງຄວາມຮັກ; ສິ່ງທີ່ໜັກຫຼືເບົາກໍຊອບຕາມໃຈ; ແລະໃນປາກມີຄວາມຂົມຂື່ນຢູ່ເສມືອນຄົນເປັນໄຂ້—ນັ້ນແມ່ນຄົນຮັ່ງມີ.

Verse 19

अर्थानामर्जने दुःखमर्जितानां च रक्षणे । नाशे दुःखं व्यये दुःखं धिगर्थो दुःखभाजनम्

ໃນການຫາຊັບມີທຸກຂ໌; ໃນການຮັກສາຊັບທີ່ໄດ້ມາກໍມີທຸກຂ໌; ໃນການສູນເສຍກໍທຸກຂ໌; ໃນການໃຊ້ຈ່າຍກໍທຸກຂ໌. ຊັບເອີຍ ຄວນຕໍາໜິ—ເປັນພາຊະນະແຫ່ງຄວາມໂສກ.

Verse 20

अर्थार्थी जीव लोकोऽयं स्मशानमपि सेवते । जनितारमपि त्यक्त्वा निःस्वं यांति सुता अपि

ໂລກຂອງສັດມີຊີວິດນີ້ ຢາກໄດ້ຊັບ ຈົນແມ່ນປ່າຊ້າກໍຍັງໄປຄົ້ນຫາ. ແມ່ນແຕ່ລູກຫຼານກໍທິ້ງພໍ່ຂອງຕົນ ແລ້ວໜີໄປຈາກຜູ້ທີ່ກາຍເປັນຄົນບໍ່ມີຊັບ.

Verse 21

सुतस्य वल्लभस्तावत्पिता पुत्रोऽपि वै पितुः । यावन्नार्थस्य संबन्धस्ताभ्यां भावी परस्परम् । संबन्धे वित्तजे जाते वैरं संजायते मिथः

ພໍ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງລູກ ແລະ ລູກກໍເປັນທີ່ຮັກຂອງພໍ່ ຕາມທີ່ຍັງມີສາຍສຳພັນແຫ່ງຊັບສິນຜູກພັນກັນ. ເມື່ອຄວາມສຳພັນເກີດຈາກເງິນ ຄວາມເປັນສັດຕູກໍເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງກັນ.

Verse 22

एतस्मात्कारणाद्वित्तं मया त्यक्तं तपोधनाः । तेन सौख्येन तिष्ठामि कुररस्योपदेशतः

ດ້ວຍເຫດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລະທິ້ງຊັບສິນ, ໂອ ຜູ້ເປັນຂຸມຊັບແຫ່ງຕະປະ. ໂດຍຄວາມສຸກແຫ່ງການລະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າດຳລົງຢູ່—ຕາມຄຳສອນຂອງນົກກຸຣະຣາ.

Verse 23

शृणुध्वं च महाभागा यथा मेऽहिर्गुरुः स्थितः

ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນທັງຫຼາຍ, ວ່າງູໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າເປັນຄູອາຈານແນວໃດ.

Verse 24

यथा मया गृहं त्यक्तं दृष्ट्वा सर्पविचेष्टितम् । गृहारंभः सुदुःखाय सुखाय न कदाचन

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເຫັນການເຄື່ອນໄຫວຂອງງູ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງລະທິ້ງເຮືອນ. ການເລີ່ມຕົ້ນແລະການຄົງຮັກສາຄອບຄົວ ນຳໄປສູ່ທຸກຂ໌ອັນໃຫຍ່—ບໍ່ເຄີຍນຳໄປສູ່ຄວາມສຸກແທ້.

Verse 25

सर्पः परकृतं वेश्म प्रविश्य सुखमेधते । उषित्वा तत्र सौख्येन भूयोऽन्यत्तादृशं व्रजेत्

ງູເຂົ້າໄປໃນເຮືອນທີ່ຄົນອື່ນສ້າງ ແລະ ເຈີຣິນງອກງາມຢ່າງສະບາຍ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມສຸກແລ້ວ ມັນກໍໄປອີກຫາບ່ອນອື່ນທີ່ຄ້າຍກັນ.

Verse 26

मम त्वं कुरुते नैव ममेदं गृहमित्यसौ । न गृहं जायते तस्य न स्वयं हि कृतं यतः

ມັນບໍ່ເຄີຍຄິດວ່າ «ເຈົ້າເປັນຂອງຂ້ອຍ» ຫຼື «ເຮືອນນີ້ເປັນຂອງຂ້ອຍ» ເລີຍ। ເພາະມັນບໍ່ມີເຮືອນຂອງຕົນ ເນື່ອງຈາກບໍ່ໄດ້ສ້າງເອງ।

Verse 27

यः पुनः कुरुते हर्म्यं स्वयं क्लेशैः पृथग्विधैः । न तस्य याति तत्पश्चान्मृत्युकालेऽपि संस्थिते

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ສ້າງເຮືອນໃຫຍ່ດ້ວຍຕົນເອງ ຜ່ານຄວາມລຳບາກຫຼາຍປະການ—ສິ່ງນັ້ນບໍ່ໄດ້ໄປກັບເຂົາພາຍຫຼັງ ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຄວາມຕາຍມາຮອດກໍຕາມ।

Verse 28

गृहात्संजायते भार्या ततः पुत्रश्च कन्यका । तेषामर्थे करोति स्म कृत्याकृत्यं ततः परम्

ຈາກເຮືອນ ຈຶ່ງມີເມຍ; ຕໍ່ມາກໍມີລູກຊາຍ ແລະ ລູກສາວ. ເພື່ອເຂົາເຈົ້ານັ້ນ ຄົນຈຶ່ງດຳເນີນໄປເຮັດທັງສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ ແລະ ສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດ ຕໍ່ໄປອີກ.

Verse 30

पुत्रदारगृहक्षेत्रसक्ताः सीदंति जंतवः । लोभपंकार्णवे मग्ना जीर्णा वनगजा इव

ສັດທັງຫຼາຍຈົມລົງ ເນື່ອງຈາກຄວາມຕິດພັນຕໍ່ລູກ, ເມຍ, ເຮືອນ, ແລະ ນາທົ່ງ—ຈົມຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດຂີ້ຕົມແຫ່ງຄວາມໂລບ ດັ່ງຊ້າງເຖົ້າໃນປ່າ.

Verse 31

एकः पापानि कुरुते फलं भुंक्ते महाजनः । भोक्तारो विप्रमुच्यंते कर्ता दोषेण लिप्यते

ຄົນຜູ້ໜຶ່ງເຮັດບາບ ແຕ່ «ຝູງຊົນໃຫຍ່» ກັບໄດ້ກິນຜົນ. ຜູ້ເສບຜົນຖືກປົດປ່ອຍ ແຕ່ຜູ້ກະທຳຖືກເປື້ອນດ້ວຍຄວາມຜິດ.

Verse 32

एतस्मात्कारणाद्धर्म्यं मया त्यक्तं द्विजोत्तमाः । मोक्षमार्गार्गला भूतं दृष्ट्वा सर्पविचेष्टितम्

ດ້ວຍເຫດນີ້ແທ້ໆ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ລະທິ້ງຊີວິດເຮືອນທີ່ເຂົາເອີ້ນວ່າ “ທຳມະດີ”. ເພາະໄດ້ເຫັນການເຄື່ອນໄຫວຂອງງູ ທີ່ກາຍເປັນກະສຽນປິດກັ້ນທາງໄປສູ່ໂມກຂະ.

Verse 33

एकरात्रं वसेद्ग्रामे त्रिरात्रं पत्तने वसेत् । यो याति स यतिः प्रोक्तो योऽन्यो योगविडंबकः

ຄວນພັກຢູ່ບ້ານ 1 ຄືນ ແລະພັກຢູ່ເມືອງ 3 ຄືນ. ຜູ້ໃດທີ່ເດີນທາງຕໍ່ໄປບໍ່ຢຸດ ຜູ້ນັ້ນເອີ້ນວ່າ “ຍະຕິ” ແທ້; ຜູ້ອື່ນເປັນແຕ່ຜູ້ປອມໂຍຄະ.

Verse 34

विधूमे च प्रशांताग्नौ यस्तु माधुकरीं चरेत् । गृहे च विप्रमुख्यानां यतिः स नेतरः स्मृतः

ຜູ້ທີ່ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນ “ຍະຕິ” ແທ້—ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ—ແມ່ນຜູ້ທີ່ເມື່ອໄຟເຮືອນບໍ່ມີຄວັນ ແລະສົງບສະຫງົບດີແລ້ວ, ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍວິທີຂໍທານແບບ “ເຜິ້ງ” (ມາທຸກະຣີ) ໄປຫາອາຫານຕາມເຮືອນຂອງພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ.

Verse 35

दण्डी भिक्षां च वा कुर्यात्तदेव व्यसनं विना । यस्तिष्ठति न वैराग्यं याति नैव यतिर्हि सः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຖືຄັນທອນ (ດັນດະ) ແລະອອກຂໍທານ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມຕິດໃຈຫຼືຄວາມເສບຕິດໃນໂລກ, ຖ້າບໍ່ດຳລົງຢູ່ໃນໄວຣາກະ (ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ) ກໍບໍ່ເປັນຍະຕິແທ້.

Verse 36

दिवा स्वप्नं वृथान्नं च स्त्रीकथाऽलोक्यमेव च । श्वेतवस्त्रं हिरण्यं च यतीनां पतनानि षट्

ນອນກາງວັນ, ກິນອາຫານທີ່ໄດ້ມາໂດຍບໍ່ຈຳເປັນ, ເວົ້າເລື່ອງຍິງ ແລະເບິ່ງຍິງ, ນຸ່ງຜ້າຂາວ, ຄອບຄອງຄຳ—ຫົກປະການນີ້ ຖືກປະກາດວ່າເປັນເຫດໃຫ້ຍະຕິຕົກຕ່ຳ.

Verse 37

समः शत्रौ च मित्रे च समलोष्टाश्मकांचनः । सुहृत्पुत्र उदासीनः स यतिर्नेतरः स्मृतः

ຜູ້ທີ່ເທົ່າທຽມຕໍ່ສັດຕູແລະມິດ ເຫັນກ້ອນດິນ ຫີນ ແລະຄຳເປັນສິ່ງດຽວກັນ ແລະບໍ່ຍຶດຕິດ ແມ່ນແຕ່ຕໍ່ລູກຊາຍຂອງມິດ ຢູ່ໃນອຸເປກຂາອັນສະຫງົບ—ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຍະຕິແທ້ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນ.

Verse 38

समौ मानापमानौ च स्वदेशे परिकेपि वा । यो न हृष्यति न द्वेष्टि स यतिर्नेतरः स्मृतः

ຜູ້ທີ່ເຫັນກຽດສັກສີແລະຄວາມອັບອາຍເທົ່າກັນ ຢູ່ໃນປະເທດຂອງຕົນຫຼືຢູ່ບ່ອນອື່ນ ແລະບໍ່ຍິນດີຟູຟ່ອງ ບໍ່ເກີດຄວາມຊັງ—ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນແມ່ນຍະຕິແທ້ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນ.

Verse 39

यस्मिन्गृहे विशेषेण लभेद्भिक्षा च वाशनम् । तत्र नो याति यो भूयः स यतिर्नेतरः स्मृतः

ຜູ້ທີ່ໃນເຮືອນໃດເຮືອນໜຶ່ງ ໄດ້ຮັບບິນທະບາດແລະທີ່ພັກດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບເປັນພິເສດ ແຕ່ບໍ່ໄປທີ່ນັ້ນຊ້ຳໆອີກ—ຜູ້ນັ້ນເທົ່ານັ້ນແມ່ນຍະຕິແທ້ ບໍ່ແມ່ນຜູ້ອື່ນ.

Verse 40

एवं ज्ञात्वा मया विप्र दृष्ट्वा सर्पविचेष्टितम् । सर्वसंगपरित्यागो मोक्षार्थं परिकल्पितः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງນີ້ ໂດຍເບິ່ງການເຄື່ອນໄຫວຂອງງູ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຮັບເອົາການລະທິ້ງການຍຶດຕິດທັງປວງ ເປັນທາງທີ່ມຸ່ງສູ່ໂມກສະ.

Verse 41

एवं ममाहिः संजातो गुरुर्ब्राह्मणसत्तमाः । तत्प्रभावान्महत्तेजः संजातं विग्रहे मम

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ງູນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນຄູອາຈານ (ກຸຣຸ) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະໂດຍອຳນາດຂອງມັນ ຄວາມສະຫວ່າງທາງທຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ.

Verse 42

यथा मे भ्रमरो जातो गुरुस्तद्वद्वदामि च । कस्मिन्वृक्षे मया दृष्टो भ्रमरः कोऽपि संगतः

ດັ່ງທີ່ເຜິ້ງໜຶ່ງໄດ້ເປັນຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ຂອງຂ້ອຍ ຂ້ອຍກໍຈະກ່າວດັ່ງນັ້ນ. ຢູ່ຕົ້ນໄມ້ໃດ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນເຜິ້ງນັ້ນ—ຜູ້ໃດໜຶ່ງທີ່ພົບເຈີໂດຍບັງເອີນ?

Verse 43

शाखाय तु समाश्रित्य कृतपूर्वनिबंधनम् । वसंतसमये प्राप्ते पुष्पवंतश्च ये द्रुमाः

ອາໄສຢູ່ເທິງກິ່ງໄມ້ໜຶ່ງ—ໄດ້ເຮັດການຜູກມັດໄວ້ແຕ່ກ່ອນ—ເມື່ອລະດູໃບໄມ້ຜຸດມາຮອດ ຕົ້ນໄມ້ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍດອກໄມ້ກໍຢືນລ້ອມຮອບຢູ່.

Verse 44

सुगन्धफलपुष्पाश्च सुगन्धदलसंयुताः । तेषामणुं समादाय श्रेष्ठश्रेष्ठतमं रसम्

ຕົ້ນໄມ້ເຫຼົ່ານັ້ນມີຜົນແລະດອກໄມ້ຫອມຫວານ ພ້ອມໃບທີ່ອວບອຸ່ນດ້ວຍກິ່ນຫອມ. (ເຜິ້ງ) ເອົາແຕ່ສ່ວນນ້ອຍຈາກພວກນັ້ນ ແຕ່ດຶງເອົາອັນສານະອັນປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 45

नियोजयति शाखाग्रे तरोरस्य सदैव हि । अनिर्विण्णतया हृष्टस्तदा सम्यङ्निरीक्षितः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ມັນພາກພຽນຢູ່ເທິງປາຍກິ່ງຂອງຕົ້ນໄມ້ນັ້ນຢູ່ເສມອ. ດ້ວຍຄວາມບໍ່ເມື່ອຍລ້າ ມັນຍັງຊື່ນບານ ແລະເຝົ້າມອງເປົ້າໝາຍຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 46

मधुजालं ततो जातं कालेन महता महत् । येनान्ये मधुना तृप्तिं प्राप्ताः शतसहस्रशः

ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນ ຮັງນ້ຳເຜິ້ງອັນໃຫຍ່ກໍເກີດຂຶ້ນ. ດ້ວຍນ້ຳເຜິ້ງນັ້ນ ຜູ້ອື່ນອີກນັບບໍ່ຖ້ວນ—ເປັນຮ້ອຍເປັນພັນ—ໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ.

Verse 47

तच्चेष्टितं मया वीक्ष्य शास्त्राण्यन्यानि भूरिशः । ततस्तेषां समादाय सारभूतं पृथक्पृथक् । कृतानि भूरिशास्त्राणि वेदांतानि च कृत्स्नशः

ເມື່ອໄດ້ເຫັນການປະພຶດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພິຈາລະນາຄຳພີສາດອື່ນໆຫຼາຍປະການ. ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເອົາແກ່ນສານຈາກແຕ່ລະຄຳພີແຍກໃຫ້ຊັດ ແລະຮຽບຮຽງຄຳພີຫຼາຍສາຍ ພ້ອມທັງວິດານຕະທັງປວງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 48

उपजीवंति यान्यन्ये यथा भृङ्गास्तथा द्विजाः

ດັ່ງຜຶ້ງດຳລົງຊີວິດໂດຍເກັບນ້ຳຫວານຈາກດອກໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ ດັ່ງນັ້ນແຫຼະ ພວກດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສການດຶງເອົາຄຳສອນ ແລະວິທີການເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 49

एवं मे मधुपो जातो गुरुत्वे च द्विजोत्तमाः । तेनाहं तेजसा युक्तो नान्यदस्तीह कारणम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນເລື່ອງຄວາມເປັນຄູອາຈານ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກາຍເປັນ “ຜຶ້ງເກັບນ້ຳຫວານ” ໂອ ດວິໂຈຕະມາ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ). ໂດຍເຫດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງປະກອບດ້ວຍເຕຊະ (ລັດສະໝີ); ບໍ່ມີເຫດອື່ນໃນນີ້ເລີຍ.

Verse 50

वेदांतवादिनो येऽत्र प्रभवंति व्रतान्विताः । निर्लोभा गततृष्णाश्च ते भवंति सुतेजसः

ຜູ້ໃດໃນນີ້ທີ່ເຈີຣິນເປັນຜູ້ສອນວິດານຕະ (Vedānta) ມີວຣະຕະ (ຄຳປະຕິຍານ) ເປັນວິໄນ ບໍ່ໂລບ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມຢາກ—ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ມີເຕຊະອັນງາມຍິ່ງ.

Verse 51

एकेनापि विहीना ये प्रभवंति कुबुद्धयः । लोभमोहान्विताः पापा जायंते ते विचेतसः

ແຕ່ຜູ້ມີປັນຍາຕ່ຳ ທີ່ເຈີຣິນໄດ້ແມ່ນຍັງຂາດແມ່ນແຕ່ຂໍ້ດຽວ (ໃນຄຸນທຳເຫຼົ່ານັ້ນ) ຈະກາຍເປັນຄົນບາບ ປະກອບດ້ວຍໂລບແລະໂມຫະ ແລະເກີດມາໂດຍຂາດສະຕິປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 52

वेदांतानि सुभूरीणि मया दृष्ट्वा विचार्य च । समरूपाः कृता ग्रन्था मर्त्यलोकहितार्थिना

ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ເຫັນ ແລະ ໄດ້ພິຈາລະນາຄໍາສອນເວດານຕະອັນດີງາມຫຼາຍປະການ ຂ້ອຍຈຶ່ງຮຽບຮວບຮຽນຮູ້ເປັນຄຳພີຮູບແບບກົງກັນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກມະນຸດ।

Verse 53

एवं मे गुरुतां प्राप्तो मधुपो द्विजसत्तमाः । इषुकारो यथा जातस्तथा चैव ब्रवीमि वः

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມໜັກແໜ້ນແຫ່ງຄວາມເປັນຄູອາຈານ—ເປັນດັ່ງເຜິ້ງທີ່ເກັບນ້ຳຫວານ—ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ. ແລະດັ່ງທີ່ຊ່າງເຮັດລູກສອນໄດ້ກາຍເປັນຜູ້ຊໍານານ ຂ້ອຍກໍຂໍປະກາດແກ່ທ່ານທັງຫຼາຍເຊັ່ນນັ້ນ।

Verse 54

आत्मावलोकनार्थाय मया दृष्टाः सहस्रशः । योगिनो ज्ञानसंपन्नास्तैः प्रोक्तं च स्वशक्तितः

ເພື່ອຈະເຫັນອາດຕະມາໂດຍກົງ ຂ້ອຍໄດ້ພົບພາຍໂຍຄີນັບພັນ ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍປັນຍາແທ້; ແຕ່ລະທ່ານ ຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ ໄດ້ສອນຂ້ອຍໃນສິ່ງທີ່ຕົນຮູ້।

Verse 55

आत्मावलोकनं भावि सुशिष्याय यथा तथा । स समाधिजद्वारेण चतुराशीतिकेन च

ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ ການເຫັນອາດຕະມາຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນແກ່ສິດທີ່ຄວນຄ່າ—ໂດຍປະຕູແຫ່ງສະມາທິ ແລະໂດຍວິໄນທີ່ສອນໃນແບບແປດສິບສີ່ປະການ।

Verse 56

आसनैस्तत्प्रमाणैश्च पद्मासनप्रपूर्वकैः । असंख्यैः कारणैश्चैव ह्यध्यात्मपठनैस्तथा । ततोपि लक्षितो नैव मयाऽत्मा च कथंचन

ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍໄດ້ຝຶກອາສນະຕາມມາດຕະຖານ ເລີ່ມຈາກປັດມາສນະ ພ້ອມທັງວິທີການນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະການອ່ານຄໍາສອນທາງອັດຍາດຕະມະ ແຕ່ກໍຍັງບໍ່ອາດຈະຮັບຮູ້ເຫັນອາດຕະມາໄດ້ເລີຍ ບໍ່ວ່າດ້ວຍວິທີໃດ।

Verse 57

ततो वैराग्यमापन्नः प्रभ्रमामि धरातले । गुर्वर्थे न च लेभेऽहं गुरुमात्मावलोकने

ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍເກີດວິຣາກະ (ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ) ແລະເດີນພະເລີນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນ; ແຕ່ເພື່ອຮູ້ແຈ້ງອາດຕະມາ ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ພົບຄູບາອາຈານແທ້.

Verse 58

अन्यस्मिन्नहनि प्राप्ते राजमार्गेण गच्छता । मया दृष्टो महीपालः सैन्येन महता वृतः

ອີກມື້ໜຶ່ງ ເມື່ອຂ້ອຍເດີນທາງຕາມທາງຫຼວງຂອງພະຣາຊາ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນກະສັດຜູ້ໜຶ່ງ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍກອງທັບໃຫຍ່.

Verse 59

ततोऽहं मार्गमुत्सृज्य संमुखस्य महीपतेः । उटजद्वारमाश्रित्य किंचिदूर्ध्वोपि संस्थितः

ແລ້ວຂ້ອຍລະທິ້ງທາງ ໄປຢືນຫັນໜ້າຕໍ່ກະສັດ; ຂ້ອຍອາໄສຢູ່ທີ່ປະຕູກຸດິອາສຣົມ ແລະຢືນຢູ່ບ່ອນສູງຂຶ້ນນ້ອຍໜຶ່ງ.

Verse 60

तत्रापि च स्थितः कश्चित्पुरुषः कांडकारकः । ऋजुकर्मणि संयुक्तः शराणां नतपर्वणाम्

ທີ່ນັ້ນຍັງມີຊາຍຄົນໜຶ່ງຢືນຢູ່—ເປັນຊ່າງເຮັດກ້ານລູກສອນ—ກຳລັງເຮັດວຽກຢ່າງລະມັດລະວັງ ຈັດເຮັດລູກສອນທີ່ມີຂໍ້ງໍ.

Verse 61

तस्मिन्दूरगते भूपे तथान्यः सेवकोऽभ्यगात्

ເມື່ອກະສັດໄດ້ໄປໄກອອກໄປນ້ອຍໜຶ່ງ ຜູ້ຮັບໃຊ້ອີກຄົນໜຶ່ງກໍເຂົ້າມາໃກ້.

Verse 62

तं पप्रच्छ त्वरायुक्तः शृण्वतोऽपि मम द्विजाः । कांडकर्मणि संसक्तमृजुत्वेन स्थितं तदा

ດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ລາວໄດ້ຖາມເຂົາ—ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍກໍຟັງຢູ່ ໂອ ທ່ານດວິຊະທັງຫຼາຍ—ຜູ້ທີ່ໃນເວລານັ້ນຢືນຈົມຢູ່ໃນວຽກເຮັດກ້ານລູກສອນ ດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນລະມັດລະວັງ।

Verse 63

कियती वर्तते वेला गतस्य पृथिवीपतेः । मार्गेणानेन मे ब्रूहि येन गच्छामि पृष्ठतः

«ນັບແຕ່ພະມະຫາກະສັດເສດັດອອກໄປ ເວລາຜ່ານໄປເທົ່າໃດ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍຕາມເສັ້ນທາງນີ້ ເພື່ອຂ້ອຍຈະໄດ້ຕາມໄປຈາກຂ້າງຫຼັງ»।

Verse 64

सोऽब्रवीत्तं तदा विप्रा अधोवक्त्रः स्थितो नरः । अनेन राजमार्गेण गच्छमानो महीपतिः

ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ທ່ານພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ຊາຍຜູ້ນັ້ນ—ຢືນກົ້ມໜ້າລົງ—ໄດ້ກ່າວກັບເຂົາວ່າ: «ພະມະຫາກະສັດກຳລັງເດີນໄປຕາມທາງຫຼວງຂອງພະຣາຊານີ້»।

Verse 65

न मया वीक्षितः कश्चिदिदानीं राजसेवक । तदन्यं पृच्छ चेत्कार्यं तवानेन ब्रवीतु सः

«ໂອ ຜູ້ຮັບໃຊ້ພະຣາຊາ, ບັດນີ້ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ເຫັນໃຜເລີຍ. ຖ້າເຈົ້າມີທຸລະກິດອັນໃດ ຈົ່ງໄປຖາມຄົນອື່ນ—ໃຫ້ເຂົາເວົ້າກັບເຈົ້າເຖີດ»।

Verse 66

शरकर्मणि संसक्तस्त्वहमत्र व्यवस्थितः । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य स्वचित्ते चिन्तितं मया

«ຂ້ອຍຢູ່ທີ່ນີ້ ຈົມຢູ່ໃນວຽກເຮັດລູກສອນ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງເຂົາ ຂ້ອຍກໍໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງໃນໃຈຂອງຕົນ»।

Verse 67

एकचित्ततया योगो ब्रह्मज्ञानसमुद्भवः । नान्यथा भविता मे स ततश्चित्तनिरोधनम् । करोमि ब्रह्मसंसिद्ध्यै ततो मेऽसौ भविष्यति

ໂຍຄະເກີດຈາກປັນຍາຮູ້ພຣະພຣະຫມັນ ໂດຍຈິດທີ່ຈົ່ງຈໍ່ເປັນອັນດຽວ; ບໍ່ມີທາງອື່ນທີ່ຈະມາຫາຂ້ອຍ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຝຶກການຫ້າມຈິດ ເພື່ອບັນລຸພຣະພຣະຫມັນ—ແລ້ວການຮູ້ແຈ້ງນັ້ນຈະເປັນຂອງຂ້ອຍແນ່ນອນ.

Verse 68

ततःप्रभृति चित्ते स्वे धारयामि सदैव तु । विश्वरूपं तथा सूर्यं हृत्पंकजनिवासिनम्

ນັບແຕ່ນັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ຂ້ອຍຖືຮັກສາໄວ້ໃນຈິດຂອງຕົນຢູ່ເສມອ ພຣະອາທິດຜູ້ມີຮູບສາກົນ (ວິສະວະຣູປ) ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນດອກບົວແຫ່ງຫົວໃຈ.

Verse 69

ततो दिक्षु दिगन्तेषु गगने धरणीतले । तमेकं चैव पश्यामि नान्यत्किंचिद्द्विजोत्तमाः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃນທຸກທິດ ແລະທີ່ສຸດຂອງທິດທັງຫມົດ—ໃນຟ້າ ແລະເທິງພື້ນດິນ—ຂ້ອຍເຫັນແຕ່ພຣະອົງຜູ້ດຽວ; ບໍ່ມີສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ.

Verse 70

अहं च तेजसा युक्तस्तत्प्रभावेण संस्थितः

ແລະຂ້ອຍເອງກໍມີຮັດສະມີສ່ອງໄສ ດໍາລົງຢູ່ໂດຍອໍານາດຂອງພຣະອົງນັ້ນເອງ.

Verse 71

एवं मे स गुरुर्जातः शरकारो द्विजोत्तमाः । शृणुध्वं कन्यका जाता गुरुत्वे मे यथा पुरा

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ, ຊ່າງເຮັດລູກສອນນັ້ນໄດ້ເປັນຄູບາອາຈານ (ກຸຣຸ) ຂອງຂ້ອຍ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງວ່າ ເຊັ່ນເກົ່າ ນາງສາວນ້ອຍຄົນໜຶ່ງໄດ້ເປັນອາຈານຂອງຂ້ອຍດ້ວຍແນວໃດ.

Verse 72

सर्वसंगपरित्यागी यदाहं निर्गतो गृहात् । ममानुपृष्ठतश्चैव ततो भार्या विनिर्गता

«ເມື່ອຂ້ອຍອອກຈາກເຮືອນ ດ້ວຍການລະທິ້ງຄວາມຍຶດຕິດທັງປວງ ພັນລະຍາຂອງຂ້ອຍກໍອອກຕາມຫຼັງມາ»।

Verse 73

शिशुं पुत्रं समादाय कन्यामेकां च शोभनाम् । ततोऽहं भार्यया प्रोक्तो वानप्रस्थाश्रमे स्थितः

«ນາງອຸ້ມລູກຊາຍນ້ອຍ ແລະພາລູກສາວຜູ້ງາມຜ່ອງມາດ້ວຍ; ແລ້ວພັນລະຍາໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍ, ແລະຂ້ອຍກໍຕັ້ງຢູ່ໃນອາສຣົມວານະປຣັສຖະ»។

Verse 74

कुरु मे वचनं मुक्तिरत्रैव हि भविष्यति । ब्रह्मचारी गृहस्थो वा वानप्रस्थोऽथवा यतिः । यदि स्यात्संयतात्मा स नूनं मुक्तिमवाप्नुयात्

«ຈົ່ງເຮັດຕາມຄໍາຂ້ອຍ—ມຸກຕິ (ການຫຼຸດພົ້ນ) ຈະບັງເກີດຢູ່ນີ້ແທ້. ຈະເປັນພຣະຫມະຈາຣີ, ຄະຫັດ, ວານະປຣັສຖະ ຫຼື ຍະຕິ; ຖ້າຜູ້ໃດຄວບຄຸມຈິດໄດ້ ຜູ້ນັ້ນຈະບັນລຸມຸກຕິແນ່ນອນ ດ້ວຍຕີຣຖະອັນສັກສິດນີ້»។

Verse 75

अथवा मां परित्यज्य यदि यास्यसि चान्यतः । तदहं च मरिष्यामि सत्यमेतदसंशयम्

«ແຕ່ຖ້າເຈົ້າລະທິ້ງຂ້ອຍ ແລ້ວໄປທີ່ອື່ນ, ຂ້ອຍກໍຈະຕາຍເຊັ່ນກັນ—ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 76

मृतायां मयि ते बालावेतावनुमरिष्यतः । कुमारी च कुमारश्च तस्मान्नाथ दयां कुरु

«ຖ້າຂ້ອຍຕາຍ, ລູກທັງສອງຂອງເຈົ້ານີ້—ລູກສາວແລະລູກຊາຍ—ຈະຕາຍຕາມຂ້ອຍໄປດ້ວຍ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ້ນາຖາ, ຈົ່ງເມດຕາກະລຸນາ»។

Verse 77

मा व्रजस्व परं तीर्थं परिजानन्नपि स्वयम् । हाटकेश्वरजं क्षेत्रमेतत्पुण्यतरं स्मृतम्

ຢ່າໄປຫາຕີຣຖະອື່ນອັນສູງສຸດ ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າຮູ້ຕີຣຖະທັງຫຼາຍດ້ວຍຕົນເອງ. ຂອບເຂດສັກສິດຂອງຮາຖະເກສະວະຣະນີ້ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ມີບຸນຍິ່ງກວ່າ.

Verse 78

सर्वेषामेव तीर्थानां श्रुतमेतन्मया विभो । वदतां ब्राह्मणेन्द्राणां तथान्येषां तपस्विनाम्

ໂອ ຜູ້ມີ຤ິດທານຸພາບ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນຄຳສອນນີ້ກ່ຽວກັບຕີຣຖະທັງປວງ, ຈາກປາກຂອງພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ ແລະຈາກນັກຕະປະອື່ນໆດ້ວຍ.

Verse 79

श्लोकोऽयं बहुधा नाथ कीर्त्यमानो मया विभो । विश्वामित्रस्य वक्त्रेण सन्मुनेः सत्यवादिनः

ໂອ ພຣະນາຖ, ໂອ ຜູ້ມີ຤ິດທານຸພາບ—ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນຄຳກະວີນີ້ຫຼາຍຄັ້ງ, ເພາະມັນອອກຈາກປາກຂອງວິສະວາມິດຣະ ມຸນີຜູ້ດີ ແລະຜູ້ເວົ້າຄວາມຈິງ.

Verse 81

ततः कृच्छ्रात्प्रतिज्ञातं मयाश्रमनिषेवणम् । वानप्रस्थोद्भवं वा स्यात्ततोऽहं तत्र संस्थितः

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍຄວາມລຳບາກ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະຕິຍານຈະປະພຶດວິໄນແຫ່ງອາສຣະມະ (ຂັ້ນຊີວິດຕາມທຳ). ມັນອາດເປັນວິຖີຂອງວານະປຣັສຖະ—ຜູ້ຢູ່ປ່າ; ເພາະສະນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນການປະພຶດນັ້ນ.

Verse 82

तत्रस्थस्य हि मे कन्या क्रीडते परतः स्थिता । वलयापूरिताभ्यां च प्रकोष्ठाभ्यां ततस्ततः

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ລູກສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຢືນຢູ່ຫ່າງອອກໄປນ້ອຍໜຶ່ງ—ຫຼິ້ນຢ່າງເບົາບາງ, ແຂນທ່ອນຫນ້າທັງສອງເຕັມໄປດ້ວຍກຳໄລ, ເຄື່ອນໄຫວໄປມາທີ່ນັ້ນທີ່ນີ້.

Verse 83

यथायथा सा कुरुते कन्दमूलफलाशनम् । तनुत्वं याति कायेन तथा चैव दिनेदिने

ເມື່ອນາງກິນແຕ່ຫົວພືດ ຮາກພືດ ແລະໝາກໄມ້ເປັນອາຫານ ຮ່າງກາຍນາງກໍຜອມລົງທຸກມື້ທຸກວັນ។

Verse 84

ततो मे जायते दुःखं तेषां पतन संभवम् । कस्यचित्त्वथ कालस्य संजातं वलयत्रयम् । तस्या हस्ते ततस्ताभ्यां शब्दः संजायते मिथः

ແລ້ວຄວາມໂສກເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້ອຍ ເພາະຢ້ານການຕົກຕ່ຳຂອງພວກນັ້ນ. ຕໍ່ມາໄມ່ດົນ ມີກຳໄລສາມວົງຢູ່ໃນມືນາງ ແລະເມື່ອມັນກະທົບກັນ ກໍເກີດສຽງຂຶ້ນ.

Verse 85

ततः कालेन महता ताभ्यामेकं व्यवस्थितम् । न संघर्षो न शब्दश्च तत्रस्थस्य च जायते

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ຈາກກຳໄລນັ້ນເຫຼືອພຽງວົງດຽວ; ຈຶ່ງບໍ່ມີການກະທົບ ແລະບໍ່ມີສຽງເກີດຂຶ້ນ. ຜູ້ຢູ່ດຽວຢ່າງນັ້ນ ຄວາມຂັດແຍ້ງບໍ່ເກີດ.

Verse 86

तद्विचिन्त्य मया सोऽपि ह्याश्रमः परिवर्जितः । चिन्तितं च मया चित्ते कृत्वा चैवं सुनिश्चयम्

ເມື່ອຄິດພິຈາລະນາດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍກໍລະທິ້ງແມ່ນແຕ່ອາສຣົມນັ້ນ. ຂ້ອຍຄິດໃນໃຈ ແລະຕັ້ງປະຕິຍານຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 87

बहुभिः कलहो नित्यं द्वाभ्यां संघर्षणं तथा । एकाकी विचरिष्यामि कुमारीवलयं यथा

ຢູ່ກັບຄົນຫຼາຍ ມັກມີການຖຽງກັນເປັນນິດ; ຢູ່ກັບສອງຄົນ ກໍມີການກະທົບກັນເຊັ່ນກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະທ່ອງທ່ຽວຢູ່ຜູ້ດຽວ ເຫມືອນກຳໄລຂອງສາວນ້ອຍທີ່ຢູ່ວົງດຽວ ບໍ່ມີສຽງກະທົບ.

Verse 88

ततः सुप्तां परित्यज्य तां भार्यां शिशुसंयुताम् । गतोऽहं दूरमध्वानं यत्र नो वेत्ति सा च माम्

ຈາກນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າປະລະເມຍທີ່ກຳລັງນອນຫຼັບພ້ອມລູກນ້ອຍ ແລ້ວເດີນທາງໄກ ໄປຫາບ່ອນທີ່ນາງບໍ່ຮູ້ຂ່າວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ຮູ້ຂ່າວຂອງນາງເຊັ່ນກັນ।

Verse 89

यत्राऽस्तमितशायी च यलब्धकृतभोजनः । भ्रमामि मेदिनीपृष्ठे त्यक्त्वा संसारबन्धनम्

ບ່ອນໃດກໍຕາມ ເມື່ອຕາເວັນຕົກ ຂ້າພະເຈົ້າກໍນອນພັກ ແລະກິນແຕ່ສິ່ງທີ່ໄດ້ມາໂດຍບັງເອີນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າພາລະພັນທະແຫ່ງສັງສານອອກ ແລ້ວພະເຈົ້າພາຍເດີນພະເຈົ້າຢູ່ເທິງໜ້າແຜ່ນດິນ।

Verse 90

ततो मे ज्ञानमापन्नमेवं विप्राः शनैःशनैः । अतीतानागतं चैव वर्तमानं विशेषतः

ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ປັນຍາຮູ້ແຈ້ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງຊ້າໆ ດັ່ງນີ້—ຮູ້ທັງອະດີດ ແລະອະນາຄົດ ແລະໂດຍພິເສດຄືປັດຈຸບັນ।

Verse 91

एवं मे कन्यका जाता गुरुत्वे द्विजसत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທະວິຊະຊາດຜູ້ປະເສີດ ນາງກັນຍາຄົນໜຶ່ງໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ມີພຣະພອນໃຫ້ເປັນຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ແລະເປັນຫຼັກນຳທາງ।

Verse 92

एतद्वः सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि गुरोः कृते । न युष्माकं पुरो मिथ्या कीर्तयामि कथंचन

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງນີ້ໃຫ້ພວກເຈົ້າຟັງ ເນື່ອງຈາກຖືກຖາມເພື່ອກິດຂອງຄູບາອາຈານ. ຕໍ່ໜ້າພວກເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍກ່າວຄຳມຸສາແຕ່ປະການໃດ।

Verse 93

एवं मे ज्ञानमुत्पन्नं प्रकारैः षड्भिरेव च । एभिर्लोकोत्तरं ज्ञानं युष्मत्प्रत्ययकारकम्

ດັ່ງນັ້ນ ປັນຍາໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍວິທີການທັງຫົກປະການຢ່າງແນ່ນອນ. ໂດຍວິທີເຫຼົ່ານີ້ ປັນຍາເຫນືອໂລກ—ທີ່ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າເກີດຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ—ໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ.

Verse 94

सूत उवाच । ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे पप्रच्छुस्तं द्विजोत्तमाः । वानप्रस्थाश्रमं त्यक्त्वा भार्यां शिशुसमन्विताम् । क्व गतस्त्वं तदाचक्ष्व कियत्कालं च संस्थितः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ພຣາຫມັນທັງຫມົດ—ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ—ໄດ້ຖາມລາວວ່າ: “ເຈົ້າລະທິ້ງອາສຣົມວານະປຣັສຖະ ແລະພັນລະຍາຜູ້ມີລູກນ້ອຍແລ້ວ ໄປທີ່ໃດ? ຈົ່ງບອກພວກເຮົາ ແລະເຈົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນດົນເທົ່າໃດ?”

Verse 95

अतिथिरुवाच । अहं भीतः सहस्राणि ग्रामाणां च शतानि च । यत्रास्तमितशायी सन्ननेकानि द्विजोत्तमाः । संख्यया रहितान्येव वर्षाणां च शतानि च

ອະຕິຖິກ່າວວ່າ: “ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພະເລີນໄປຕາມບ້ານນັບພັນ ແລະອີກນັບຮ້ອຍ—ບ່ອນທີ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດຫຼາຍອົງ ນອນພັກເມື່ອຕາເວັນຕົກ. ແທ້ຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຜ່ານໄປຫຼາຍຮ້ອຍປີ ເກີນຈະນັບໄດ້.”

Verse 96

दृष्टानि मुख्यतीर्थानि तथैवायतनानि च । दृष्टाश्च पर्वताः श्रेष्ठा नद्यश्च विमलोदकाः

“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຕີຣຖະອັນສູງສຸດ ແລະໄດ້ເຫັນສະຖານບູຊາອັນສັກສິດດ້ວຍ. ຂ້າພະເຈົ້າຍັງໄດ້ເຫັນພູເຂົາອັນປະເສີດ ແລະແມ່ນ້ຳທີ່ນ້ຳໃສບໍລິສຸດ.”

Verse 97

स्वयमेव मया ज्ञातो वाराणस्यां स्थितेन च । यज्ञः पैतामहो भावी स्थानेऽस्मिन्मामके यतः

“ໃນຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າພັກຢູ່ວາຣານະສີ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮູ້ເອງດ້ວຍຕົນ: ໃນສະຖານທີ່ນີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຈະມີພິທີບູຊາ ‘ໄປຕາມາຫະ’—ພິທີໂບຮານອັນຜູກພັນກັບປູ່ຍ່າຕາຍາຍ—ເກີດຂຶ້ນ.”

Verse 98

ततोऽहं सत्वरं प्राप्तः कौतुकेन द्विजोत्तमाः । कीदृशः स मखो भावी यत्र यज्वा पितामहः

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຮອດໄວວາ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ ເພາະຄວາມຢາກຮູ້: ຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ) ນັ້ນຈະເປັນແນວໃດ ທີ່ພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ເອງເປັນຜູ້ບູຊາ?

Verse 99

सूत उवाच । एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः सर्वे देवाः सवासवाः । वासुदेवं पुरस्कृत्य तथा चैव महेश्वरम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະເທວະທັງປວງກໍມາຮອດ ພ້ອມກັບພຣະອິນທຣາ; ໂດຍນໍາພຣະວາສຸເທວ (Vāsudeva) ໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລະພ້ອມກັນນັ້ນກໍນໍາພຣະມະເຫສະວະຣະ (Maheśvara) ດ້ວຍ.

Verse 100

कमान्तरं समासाद्य पुलस्त्याद्यास्तथर्त्विजः । ब्रह्मापि स्वयमायातो मृगचर्मधरस्तथा

ເມື່ອຮອດເວລາທີ່ກໍານົດ ພຸລັດສະຕະຍະ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍພຣະຣິດວິກ (ປະໂຣຫິດຜູ້ປະກອບພິທີ) ກໍມາຮອດ. ພຣະພຣະຫມາເອງກໍມາ ນຸ່ງຫົ່ມໜັງກວາງ.

Verse 101

ततस्ते तुष्टिमापन्नास्तस्य ज्ञानेन तेन च । प्रोचुश्च वरदास्तुभ्यं सर्व एव दिवौकसः

ຕໍ່ມາ ບັນດາຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນທັງປວງ ພໍໃຈດ້ວຍປັນຍາຄວາມຮູ້ນັ້ນຂອງທ່ານ ແລະພາກັນກ່າວກັບເຈົ້າ ໃນຖານະຜູ້ປະທານພອນທັງຫມົດ.

Verse 102

तस्माद्वरय भद्रं ते प्रार्थयस्व यथेप्सितम् । अवश्यं तव दास्यामो यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເລືອກພອນ—ຂໍໃຫ້ມີມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ. ຈົ່ງຂໍຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ; ພວກເຮົາຈະປະທານໃຫ້ແນ່ນອນ ແມ່ນແຕ່ຈະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ.

Verse 103

अतिथिरुवाच । यदि तुष्टाः सुरा मह्यं प्रयच्छंति वरं मम । अनेनैव शरीरेण देवत्वं प्रार्थयाम्यहम्

ອະຕິຖິກ່າວວ່າ: «ຖ້າເທວະທັງຫຼາຍພໍໃຈ ແລະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍອະທິຖານໃຫ້ໄດ້ຄວາມເປັນເທວະ ໂດຍຮັກສາກາຍນີ້ເທົ່າເກົ່າ»។

Verse 105

देवा ऊचुः । नूनं त्वं विबुधो भूत्वा देवलोके निवत्स्यसि । अनेनेव शरीरेण यज्ञभागविवर्जितः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ແນ່ນອນ ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ສະຫວ່າງໃນສະຫວັນ ແລະຢູ່ໃນໂລກເທວະ; ແຕ່ດ້ວຍກາຍນີ້ເທົ່າເກົ່າ ເຈົ້າຈະຖືກຕັດຂາດຈາກສ່ວນແຫ່ງຍັດຍະ»។

Verse 106

यच्छामो यदि ते विप्र यज्ञांशं मानुषस्य भोः । अप्रामाण्यं श्रुतेर्भावि तव दत्तेन तेन च

«ໂອ ພຣາຫມະນ, ຖ້າພວກເຮົາຈະປະທານສ່ວນຍັດຍະແບບມະນຸດໃຫ້ເຈົ້າ, ດ້ວຍສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ມອບນັ້ນ ຈະເກີດຜົນຕາມມາອັນນ່າຫວັ່ນ: ອຳນາດແຫ່ງສຣຸຕິ (ພຣະເວດ) ຈະຖືກບອດບັງ»។

Verse 107

अतिथिरुवाच । देवत्वेन न मे कार्यं यज्ञांशरहितेन च । तदहं साधयिष्यामि यथा मुक्तिर्भविष्यति

ອະຕິຖິກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາຖະໜາຄວາມເປັນເທວະທີ່ຂາດສ່ວນຍັດຍະ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສ້າງໃຫ້ສຳເລັດທາງທີ່ນຳໄປສູ່ມຸກຕິ (ການຫຼຸດພົ້ນ)»។

Verse 109

यज्ञभागसमोपेतं तथान्येषां दिवौकसाम् । विशेषेण सुरश्रेष्ठाः स्थानं चोपरि संस्थितम्

«ຜູ້ຢູ່ສະຫວັນອື່ນໆກໍໄດ້ຮັບສ່ວນຍັດຍະຢ່າງຄວນຄ່າເຊັ່ນກັນ; ແຕ່ໂອ ເທວະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ມີສະຖານະທີ່ສູງກວ່າຖືກຈັດຕັ້ງໄວ້ເປັນພິເສດ ສຳລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ»។

Verse 110

प्रतिज्ञातस्तथा सर्वैर्वरोऽस्य विबुधैर्यतः । तस्मात्प्रदीयतामस्मै यदभीष्टं सुरोत्तमाः

ເນື່ອງຈາກບັນດາເທວະທັງປວງໄດ້ສັນຍາປະທານພອນໃຫ້ເຂົາແລ້ວ, ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວະຜູ້ສູງສຸດ, ຈົ່ງປະທານສິ່ງທີ່ເຂົາປາຖະໜາໃຫ້ເຂົາເຖີດ.

Verse 111

महेश्वर उवाच । यथाऽस्य जायते तृप्तिर्यज्ञभागाधिका सदा । तथाहं कथयिष्यामि शृण्वंतु विबुधोत्तमाः

ພຣະມະເຫສວະກ່າວວ່າ: “ວິທີໃດທີ່ຄວາມພໍໃຈຂອງເຂົາຈະເພີ່ມພູນເຫນືອກວ່າສ່ວນແຫ່ງຍັດຍາຄືນຢູ່ເສມອ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍ. ຂໍໃຫ້ເທວະຜູ້ສູງສຸດທັງຫຼາຍຈົ່ງຟັງ.”

Verse 112

य एष क्रियते यज्ञस्तस्य नाथो हरिः स्मृतः । एतस्मात्कारणात्प्रोक्तः स देवो यज्ञपूरुषः

ຍັດຍາທີ່ກຳລັງກະທຳນີ້ ມີພຣະຫຣິ (ຮາຣິ) ເປັນອົງພຣະນາຖາຕາມທີ່ຈື່ຈຳກັນ. ເພາະເຫດນີ້ແທ້ ພຣະເທວະນັ້ນຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ “ຍັດຍາປຸຣຸສະ” ຄືອົງບຸກຄົນແຫ່ງຍັດຍາ.

Verse 113

अद्यप्रभृति यत्किंचिच्छ्राद्धं मर्त्ये भविष्यति । दैवं वा पैतृकं वाऽपि तस्य चांते व्यवस्थितः

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ຊຣາດທະໃດໆທີ່ຈະຖືກປະກອບໃນໂລກມະນຸດ ຈະເປັນຖວາຍແດ່ເທວະ ຫຼື ແດ່ບັນພະບຸລຸດກໍຕາມ, ເຂົາຈະສະຖິດຢູ່ໃນບົດສຸດທ້າຍຂອງພິທີນັ້ນ.

Verse 114

एतस्य नाम संकीर्त्य पश्चाच्च यज्ञपूरुषम् । संकीर्त्य भोजनं देयं ब्राह्मणस्य द्विजोत्तमाः

ເມື່ອຂັບຂານນາມຂອງພຣະອົງແລ້ວ ແລະຕໍ່ມາເອີ້ນນາມ “ຍັດຍາປຸຣຸສະ” ແລ້ວ, ຈົ່ງຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ, ໂອ ທະວິຊະຜູ້ສູງສຸດ, ດ້ວຍການຂັບຂານອັນເຄົາລົບນັ້ນເອງ.

Verse 115

तेनास्य भविता तृप्तिर्यज्ञांताऽभ्यधिका सदा । अदत्त्वास्य कृतं श्राद्धं यत्किंचित्प्रभविष्यति

ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຄວາມພໍໃຈຂອງລາວຈະເພີ່ມຂຶ້ນເຫນືອກວ່າຜົນທີ່ໄດ້ແຕ່ທ້າຍພິທີຍັດຍາຢູ່ເສມອ. ແຕ່ śrāddha ໃດໆທີ່ເຮັດໂດຍບໍ່ໄດ້ຖວາຍ/ເຊີນຕາມຄວນ ຈະກາຍເປັນໄຮ້ຜົນແທ້.

Verse 116

तद्यास्यत्यखिलं व्यर्थं तथा भस्महुतं यथा । वैश्वदेवांतमासाद्य यश्चैनं पूजयिष्यति

ທັງໝົດນັ້ນຈະກາຍເປັນໄຮ້ຄ່າທັງສິ້ນ ເຫມືອນຖວາຍຮຸດລົງໃນຂີ້ເທົ່າ. ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ໄປຮອດທ້າຍພິທີ Vaiśvadeva ແລ້ວບູຊາພຣະອົງຢ່າງຖືກຄວນ… ນັ້ນແມ່ນການສຳເລັດທີ່ມີຜົນ.

Verse 117

विष्णुनामसमोपेतं भविष्यति तदक्षयम् । दत्तं स्वल्पमपि प्रायः श्रद्धापूतेन चेतसा

ຂອງທານໃດໆທີ່ຖວາຍພ້ອມນາມພຣະວິສນຸ (Viṣṇu) ຈະກາຍເປັນອະຄະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ. ແມ່ນແຕ່ທານນ້ອຍໆ ຖ້າໃຫ້ດ້ວຍໃຈທີ່ສະອາດດ້ວຍສັດທາ ກໍມັກໃຫ້ຜົນບຸນບໍ່ຂາດ.

Verse 118

श्राद्धे वा वैश्वदेवे वा यश्चैनं नार्चयिष्यति । संप्राप्तं व्यर्थतां तस्य तच्च सर्वं भविष्यति

ບໍ່ວ່າໃນ śrāddha ຫຼືໃນການຖວາຍ Vaiśvadeva ກໍຕາມ ຜູ້ໃດບໍ່ບູຊາພຣະອົງ ທຸກສິ່ງທີ່ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບແລະໄດ້ເຮັດ ຈະກາຍເປັນໄຮ້ຜົນທັງໝົດ.

Verse 119

अस्मिंस्तुष्टिं गते सर्वे सुरा यास्यंति संमुदम् । पितरश्च तमायांति विमुखे संमुखे तथा

ເມື່ອພຣະອົງພໍໃຈ ທວງເທວະທັງປວງຈະຈາກໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ. ແລະພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ກໍຈະເຂົ້າມາຫາພຣະອົງ ຈາກທີ່ເຄີຍເບື້ອງໜ້າຫຼີກໜີ ກໍກາຍເປັນຫັນໜ້າຢ່າງເມດຕາ.

Verse 120

तच्छ्रुत्वा विबुधाः सर्वे महेश्वरवचस्तदा । तथेति मुदिताः प्रोचुर्ब्रह्मविष्णुपुरस्सराः

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະມະເຫສວຣາ ເທວະທັງປວງໃນເວລານັ້ນກໍຍິນດີຕອບວ່າ «ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ໂດຍມີພຣະພຣະຫມາ ແລະ ພຣະວິສນຸ ເປັນຜູ້ນໍາໜ້າ។

Verse 121

ततःप्रभृति संजाता पूजा चातिथिसंभवा । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूजा कार्याऽतिथेः सदा । यज्ञे पूरुषयज्ञस्य न चैकस्य कथंचन

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ການບູຊາ (pūjā) ກໍເກີດຂຶ້ນຄຽງຄູ່ກັບການນັບຖືແຂກ (Atithi)។ ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທຸກປະການ ຄວນບູຊາແຂກເສມອ—ໃນພິທີຍັດຍະ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງ ‘ປູຣຸສະ-ຍັດຍະ’ ແລະຢ່າເລີຍລະເລີຍໃນກໍລະນີໃດໆ.

Verse 122

अतिथिरुवाच । अत्रास्ति मामकं तीर्थं मया यत्र तपः कृतम् । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे पुरुकाले द्विजोत्तमाः

ອະຕິຖິກ່າວວ່າ: «ທີ່ນີ້ມີຕີຣຖະ (tīrtha) ຂອງຂ້າ ບ່ອນທີ່ຂ້າໄດ້ບໍາເນັດຕະປະ (tapas). ຢູ່ໃນເຂດສັກສິດຂອງຮາຏະເກສວຣາ (Hāṭakeśvara) ໃນການເກົ່າກ່ອນ, ໂອ ທ່ານຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ»।

Verse 123

अंगारकेण संयुक्ता चतुर्थी स्याद्यदा तिथिः । सांनिध्यं तत्र कार्यं च सर्वैर्देवैश्च तद्दिने

ເມື່ອວັນຈັນທຣະທີ 4 (Caturthī) ກົງກັບອັງກາຣະກະ (Aṅgāraka—ວັນອັງຄານ) ແລ້ວ, ໃນວັນນັ້ນ ເທວະທັງປວງຄວນສ້າງສານນິທິ (ການປະທັບຢູ່) ແລະສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 124

कुर्यात्तत्रैव यः स्नानं तस्मिन्नहनि संस्थिते । सर्वतीर्थफलं तस्य जायतां वः प्रसादतः

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ອາບນ້ໍາພິທີ (snāna) ຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນວັນນັ້ນເອງ, ຜົນບຸນຂອງຕີຣຖະທັງປວງຈະເກີດແກ່ເຂົາ; ຂໍໃຫ້ສໍາເລັດໂດຍພຣະກະລຸນາ (prasāda) ຂອງພວກທ່ານ.

Verse 125

तथास्त्विति ततः सर्वेऽतिथिं प्रोचुः सुरोत्तमाः । एतस्मिन्नंतरे प्राह पुलस्त्यर्षिः पितामहम्

ແລ້ວບັນດາເທວະຜູ້ສູງສຸດທັງປວງ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ ອະຕິຖິ ວ່າ «ຂໍໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ»। ໃນຂະນະນັ້ນ ຤ິສີ ປຸລັສຕະຍະ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ)។

Verse 126

पुलस्त्य उवाच । ऋत्विजः सकला देवाः संस्थिताः कौतुकान्विताः । उत्तिष्ठंतु च ते शीघ्रं यज्ञकर्मप्रसिद्धये

ປຸລັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ບັນດາຣິດວິຈ (ປະໂລຫິດຜູ້ປະກອບພິທີ) ແລະເທວະທັງປວງ ໄດ້ຊຸມນຸມພ້ອມ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ. ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາລຸກຂຶ້ນໄວໆ ເພື່ອໃຫ້ກິດຍັດຍະ (yajña) ສຳເລັດສົມບູນ»។

Verse 127

एतस्मिन्नंतरे सर्वे तस्य वाक्यप्रणोदिताः । उत्थिता ऋत्विजो ये च स्वानि स्थानानि भेजिरे । ततः प्रववृते यज्ञः सपुनर्द्विजसत्तमाः । कुर्वता यज्ञकर्माणि होमपूर्वाणि यानि च

ໃນຂະນະນັ້ນ ທຸກຄົນຖືກກະຕຸ້ນໂດຍຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ ຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນ; ແລະບັນດາຣິດວິຈ ໄດ້ເຂົ້ານັ່ງຕາມບ່ອນຂອງຕົນ. ຈາກນັ້ນ ພິທີຍັດຍະ ໄດ້ເລີ່ມຂຶ້ນອີກຄັ້ງ, ເມື່ອບັນດາດວິຈະຜູ້ປະເສີດ ກັບມາປະກອບກິດຍັດຍະ ໂດຍເລີ່ມຈາກໂຮມະ (homa) ແລະພິທີຕໍ່ໆໄປ.

Verse 129

कोशकारमिवात्मानं वेष्टयन्नावबुध्यते

ເຫມືອນແມງໄໝທີ່ຫໍ່ຕົນເອງໃນຮັງ, ຜູ້ນັ້ນຫໍ່ຫຸ້ມຕົນເອງ ແລະບໍ່ຮູ້ແຈ້ງເຖິງ ອາດມາ (ຕົນແທ້) ຂອງຕົນ.