Adhyaya 17

Verse 2

। ऋषय ऊचुः । चमत्कारपुरोत्पत्तिः श्रुता त्वत्तो महामते । तत्क्षेत्रस्य प्रमाणं यत्तदस्माकं प्रकीर्तय । यानि तत्र च पुण्यानि तीर्थान्यायतनानि च । सहितानि प्रभावेण तानि सर्वाणि कीर्तय

ບັນດາຣິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ພວກເຮົາໄດ້ຟັງຈາກທ່ານແລ້ວເຖິງກຳເນີດຂອງ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ. ບັດນີ້ ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກແກ່ພວກເຮົາເຖິງຂອບເຂດຂອງເຂດສັກສິດນັ້ນ; ແລະຈົ່ງພັນລະນາຕີຣະຖານ ແລະ ສະຖານສັກສິດອັນເປັນບຸນທັງຫມົດທີ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ພ້ອມດ້ວຍອຳນາດທາງທຳຂອງມັນ»

Verse 3

सूत उवाच । पञ्चक्रोशप्रमाणेन क्षेत्रं ब्राह्मणसत्तमाः । आयामव्यासतश्चैव चमत्कारपुरोत्तमम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ເຂດສັກສິດແຫ່ງ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ ມີຂະໜາດຫ້າ ກໂຣຊະ ທັງຄວາມຍາວແລະຄວາມກວ້າງ»។

Verse 4

प्राच्यां तस्य गयाशीर्षं पश्चिमेन हरेः पदम् । दक्षिणोत्तरयोश्चैव गोकर्णेश्वरसंज्ञितौ

ທາງຕາເວັນອອກຂອງມັນມີ ກະຍາຊີຣະ; ທາງຕາເວັນຕົກມີ ຮາຣິພະບາດ (ຮອຍພຣະບາດຂອງຮາຣິ). ແລະທາງໃຕ້ກັບທາງເໜືອ ເປັນສະຖານທີ່ທີ່ເອີ້ນວ່າ ໂກກັນເນສະວະຣະ.

Verse 5

हाटकेश्वर संज्ञं तु पूर्वमासीद्द्विजोत्तमाः । तत्क्षेत्रं प्रथितं लोके सर्वपातकनाशनम्

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ໃນອະດີດມັນເຄີຍມີນາມວ່າ ຮາຕະເກສະວະຣະ; ເຂດສັກສິດນັ້ນໂດງດັງໃນໂລກວ່າ ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 6

यतः प्रभृति विप्रेभ्यो दत्तं तेन महात्मना । चमत्कारेण तत्स्थानं नाम्ना ख्यातिं ततो गतम्

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນມາ, ເນື່ອງຈາກມະຫາອາດມະຜູ້ນັ້ນໄດ້ມອບໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນ, ສະຖານທີ່ນັ້ນ—ໂດຍອິດທິປາຕິຫານ—ຈຶ່ງໂດງດັງດ້ວຍນາມນັ້ນ.

Verse 7

ब्राह्मणा ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तं तस्य पूर्वे गयाशिरः । माहात्म्यं तस्य नो ब्रूहि सूतपुत्र सविस्तरम्

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວນັ້ນ ວ່າທາງຕາເວັນອອກຂອງເຂດນັ້ນມີ ກະຍາຊີຣະ. ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ຂໍຈົ່ງເລົ່າມະຫາອານຸພາບຂອງສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນໃຫ້ພວກເຮົາຟັງໂດຍລະອຽດ»។

Verse 8

सूत उवाच । आसीद्विदूरथोनाम हैहयाधिपतिः पुरा । यो वै दानपतिर्दक्षः शत्रुपक्षक्षयावहः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ໃນອະດີດມີກະສັດແຫ່ງໄຮຫະຍະ ຊື່ ວິດູຣະຖະ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງທານ ຊໍານານ ແລະນໍາຄວາມພິນາດແກ່ກອງສັດຕູ।

Verse 9

स कदाचिन्मृगान्हंतुं नृपः सेनावृतो ययौ । नानावृक्षलताकीर्णं वनं श्वापदसंकुलम्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ກະສັດນັ້ນອອກໄປລ່າກວາງ ໂດຍມີກອງທັບຫ້ອມລ້ອມ ເຂົ້າສູ່ປ່າທີ່ໜາແໜ້ນດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ແລະເຄືອຫຼາຍຊະນິດ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍສັດປ່າ।

Verse 10

स जघान मृगांस्तत्र शरैराशीविषोपमैः । महिषांश्चवराहांश्च तरक्षूञ्च्छम्बरान्रुरून्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງຍິງສັດປ່າດ້ວຍລູກສອນດຸດດັ່ງງູພິດ—ກວາງ, ຄວາຍປ່າ, ໝູປ່າ, ໄຮຢີນາ, ກວາງສຳບາ, ແລະອັນຕິໂລບ—ສະແດງພະລັງອັນດຸເດືອດແຫ່ງການລ່າຂອງກະສັດ।

Verse 11

सिंहान्व्याघ्रान्गजान्मत्ताञ्च्छतशोऽथ सहस्रशः । अथ तेन मृगो विद्धः शरेणाऽनतपर्वणा

ສິງ, ເສືອ, ແລະຊ້າງກໍາລັງຄືກຄືນ (ມັດຕະ) ຖືກພົບເຈີເປັນຮ້ອຍ ແລະເຖິງພັນ; ແລ້ວກວາງນັ້ນຖືກຍິງດ້ວຍລູກສອນທີ່ຂໍ້ຕໍ່ບໍ່ຄົ້ງງໍ।

Verse 12

न पपात धरापृष्ठे सशरो दुद्रुवे द्रुतम् । ततः स कौतुकाविष्टस्तस्य पृष्ठे हयोत्तमम् । प्रेरयामास वेगेन मनोमारुतवेगधृक्

ແມ່ນວ່າຖືກລູກສອນປັກ ກວາງນັ້ນກໍບໍ່ລົ້ມລົງເທິງພື້ນດິນ; ມັນແລ່ນໄປຢ່າງໄວ. ແລ້ວກະສັດຜູ້ຖືກຄວາມພິສົດຄອບງໍາ ໄດ້ກະຕຸ້ນມ້າຊັ້ນດີຕາມຫຼັງ ຂັບໃຫ້ໄວດຸດດັ່ງລົມ ແລະດຸດດັ່ງໃຈ।

Verse 13

ततः सैन्यं समुत्सज्य मृगं लिप्सुर्महीपतिः । अन्यद्वनांतरं प्राप्तो रौद्रं चित्तभयावहम्

ຕໍ່ມາ ພະມະຫາກະສັດຜູ້ປາດຖະນາຈັບເກັ່ງ ໄດ້ປ່ອຍກອງທັບໄວ້ຂ້າງຫຼັງ ແລ້ວເຂົ້າໄປຍັງປ່າອື່ນ ອັນດຸຮ້າຍ ນ່າຢ້ານ ແລະສັ່ນສະເທືອນໃຈ।

Verse 14

कण्टकीबदरीप्रायं शाल्मलीवनसंकुलम् । तथान्यैः कण्टकाकीर्णै रूक्षै र्वृक्षैः समन्वितम्

ບ່ອນນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍພຸ່ມບະດາຣີມີໜາມ ແລະປ່າສາລະມະລີອັນໜາແໜ້ນ; ຍັງຄັບຄັ່ງດ້ວຍຕົ້ນໄມ້ອື່ນໆທີ່ແຫ້ງກະດ້າງ ແລະເຕັມໜາມອີກດ້ວຍ।

Verse 15

तत्र रूक्षाऽखिला भूमिर्निर्जला तमसा वृता । चीरिकोलूकगृधाढ्या शीर्षच्छायाविवर्जिता

ທີ່ນັ້ນ ພື້ນດິນທັງໝົດແຫ້ງຜາກ ບໍ່ມີນ້ຳ ແລະຖືກຄວາມມືດຫຸ້ມຫໍ້; ເຕັມໄປດ້ວຍສຽງນົກຮ້ອງ, ນົກເຄົາ, ແລະນົກແຮ້, ບໍ່ມີເງົາບັງຫົວເລີຍ।

Verse 16

ग्रीष्मे मध्यगते सूर्ये मृगाकृष्टः स पार्थिवः । दूराध्वानं जगामाऽथ प्रासपाणिर्वराश्वगः

ໃນລະດູຮ້ອນ ເມື່ອຕາເວັນຢູ່ກາງຟ້າ ພະລາຊາຜູ້ຖືກເກັ່ງລໍ້ລວງໃຫ້ໄລ່ຕາມ ໄດ້ເດີນທາງໄກ ຖືຫອກໃນມື ແລະຂີ່ມ້າອັນປະເສີດ।

Verse 17

तेन तस्यानुगा भृत्याः सर्वे सुश्रांतवाहनाः । क्षुत्पिपासाकुलाः श्रांताः स्थाने स्थाने समाश्रिताः

ເນື່ອງຈາກການໄລ່ຕາມນັ້ນ ຂ້າຮັບໃຊ້ຜູ້ຕິດຕາມພະອົງທັງໝົດ—ພາຫະນະແລະສັດພາຫະນະເມື່ອຍລ້າຫນັກ—ຖືກຄວາມຫິວແລະກະຫາຍນ້ຳລົບກວນ; ເມື່ອຍອ່ອນແລ້ວກໍພາກັນອາໄສພັກຢູ່ຕາມຈຸດຕ່າງໆຕາມທາງ।

Verse 18

सिंहव्याघ्रैस्तथा चान्यैः पतिता नष्टचेतनाः । भक्ष्यंते चेतयन्तोऽपि तथाऽन्ये चलनाक्षमाः

ບາງຄົນລົ້ມລົງໝົດສະຕິ ຖືກສິງໂຕ ເສືອ ແລະສັດປ່າອື່ນໆກິນ; ບາງຄົນຍັງຮູ້ຕົວ ແຕ່ຂະບວນກາຍບໍ່ໄດ້ ຈຶ່ງຖືກກິນເຊັ່ນກັນ।

Verse 19

ततः सोऽपि महीपालः क्षुत्पिपासासमाकुलः । दृष्ट्वा तद्व्यसनं प्राप्तमात्मनः सेवकैः समम्

ແລ້ວພະຣາຊາເອງ ຖືກຄວາມຫິວແລະຄວາມກະຫາຍນ້ຳຮົ່ມຮວມ ໄດ້ເຫັນໄພພິບັດນັ້ນ ທີ່ຕົກຕໍ່ບັນດາຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພະອົງ ພ້ອມກັນກັບພະອົງເອງ।

Verse 20

कांतारस्यांतमन्विच्छन्प्रेरयामास तं हयम् । जात्यं सर्वगुणोपेतं कशाघातैः प्रताडयन्

ພະອົງສືບຫາຂອບປ່າກັນດານ ແລ້ວຂັບມ້ານັ້ນໃຫ້ໄປຂ້າງໜ້າ—ເປັນມ້າພັນດີ ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄ່າທຸກປະການ—ໂດຍຟາດແສ້ກະຕຸ້ນ।

Verse 21

ततः स नृपतिस्तेन वायुवेगेन वाजिना । नीतो दूरं दुर्गमार्गं सर्वजंतुविवर्जितम्

ແລ້ວພະຣາຊານັ້ນ ຖືກມ້າທີ່ໄວດັ່ງລົມພາໄປໄກ ຕາມເສັ້ນທາງທີ່ລຳບາກ ແລະວ່າງເປົ່າ ບໍ່ມີສັດໃດໆຢູ່ເລີຍ।

Verse 22

एवं तस्य नरेन्द्रस्य कांदिशीकेऽनवस्थिते । सोऽश्वोऽपतद्धरापृष्ठे सोऽप्यधस्तात्तुरंगमात्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພະຣາຊານັ້ນມືນງົດ ແລະບໍ່ໝັ້ນຄົງ, ມ້ານັ້ນກໍລົ້ມລົງເທິງຜືນດິນ, ແລະພະອົງເອງກໍຕົກລົງຈາກຫຼັງມ້າ.