Adhyaya 165

Verse 1

सूत उवाच । ततःप्रभृतिपुण्ये च सरस्वत्यास्तटेशुभे । बाह्यानां नागराणां च स्थानं जातं महत्तरम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຈາກເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີອັນເປັນມົງຄຸນແລະເປັນບຸນ ຖິ່ນຖານຂອງນາກະຣະພາຍນອກກໍເຕີບໃຫຍ່ ແລະໂດດເດັ່ນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 2

पुत्रपौत्रप्रवृद्धानां दौहित्राणां द्विजोत्तमाः । चमत्कारपुरस्याग्रे यज्ज्ञातं विद्यया धनैः

ໂອ ດວິຊະອຸດຕະມາ ເມື່ອລູກຊາຍ ແລະຫຼານຊາຍຂອງເຂົາເຈົ້າເພີ່ມພູນ ທັງຫຼານຊາຍທາງລູກສາວກໍເພີ່ມຂຶ້ນ ທີ່ນັ້ນ—ຕໍ່ໜ້າເມືອງຈະມັດກາຣະປຸຣະ—ສິ່ງທີ່ໄດ້ບັນລຸກໍຖືກຮູ້ຈັກດ້ວຍວິຊາແລະຊັບສິນ.

Verse 3

कस्यचित्त्वथ कालस्य विश्वामित्रेण धीमता । शप्ता सरस्वती कोपात्कृता रुधिरवाहिनी

ຕໍ່ມາ ໃນການໜຶ່ງ ພຣະລິສີ ວິສວາມິດຕຣະ ຜູ້ມີປັນຍາ ໂດຍຄວາມໂກດ ໄດ້ສາບແຊ່ງ ນາງສະຣັສວະຕີ ໃຫ້ໄຫຼເປັນທາງນ້ຳເລືອດ។

Verse 4

ततः संसेव्यते हृष्टै राक्षसैः सा दिवानिशम् । गीतनृत्यपरैश्चान्यैर्भूतैः प्रेतैः पिशाचकैः

ຕໍ່ມາ ບ່ອນນັ້ນຖືກພວກຣາກສະສະຜູ້ຍິນດີ ເຂົ້າມາສັນຈອນບໍລິການ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ; ອີກທັງພວກຜີອື່ນໆ ຜູ້ມັກເພງແລະຟ້ອນ—ພູຕະ, ເປຣຕະ, ພິສາຈະ—ກໍມາດ້ວຍ.

Verse 5

ततस्ते नागरा बाह्यास्तां त्यक्त्वा दूरतः स्थिताः । कांदिशीकास्ततो याता भक्ष्यमाणास्तु राक्षसैः । नर्मदायास्तटे पुण्ये मार्कण्डाश्रमसंनिधौ

ຕໍ່ມາ ພວກນາກະຣະພາຍນອກນັ້ນ ລະທິ້ງບ່ອນນັ້ນແລ້ວຢູ່ໄກ. ຈາກນັ້ນພວກເຂົາໄປສູ່ ກາມດິສີ ໂດຍຖືກຣາກສະສະກິນເປັນເຫຍື່ອ, ຈົນກວ່າຈະຮອດຝັ່ງອັນສັກສິດຂອງແມ່ນ້ຳນັຣມະດາ ໃກ້ອາສຣົມຂອງມາຣະກັນເດຍ.

Verse 6

ऋषय ऊचुः । कस्मात्सरस्वती शप्ता विश्वामित्रेण धीमता । महानद्या कोऽपराधस्तया तस्य विनिर्मितः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ເປັນຫຍັງ ນາງສະຣັສວະຕີ ຈຶ່ງຖືກວິສວາມິດຕຣະຜູ້ມີປັນຍາ ສາບແຊ່ງ? ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ນັ້ນ ໄດ້ກໍ່ຜິດອັນໃດຕໍ່ທ່ານ?

Verse 7

सूत उवाच । आसीत्पुरा महद्वैरं विश्वामित्रवसिष्ठयोः । ब्राह्मण्यस्य कृते विप्राः प्राणान्तकरणं महत् । स सर्वैर्ब्राह्मणैः प्रोक्तो विश्वामित्रो महामुनिः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນອະດີດ ເຄີຍມີຄວາມພິພາດອັນໃຫຍ່ຫຼວງລະຫວ່າງ ວິສວາມິດຕຣະ ແລະ ວະສິດຖະ. ເພື່ອໄດ້ຮັບພາວະແຫ່ງພຣາຫມະນະ, ໂອ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ, ທ່ານໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຢ່າງຮຸນແຮງຈົນເກືອບສິ້ນຊີວິດ; ແລະ ວິສວາມິດຕຣະ ມະຫາມຸນີ ຖືກພຣາຫມະນະທັງປວງຮັບຮູ້ຢ່າງນັ້ນ.

Verse 8

क्षत्रियोऽपि पुरस्कृत्य देवदेवं पितामहम् । न चैकेन वसिष्ठेन तेनैतद्वैरमाहितम्

ແມ່ນແຕ່ເປັນກະສັດຊັ້ນກະສັດ (ກະສັດຕຣິຍະ) ກໍຕາມ ທ່ານໄດ້ຍົກ «ປິຕາມະຫະ» ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນເທວະເທວະ ໄວ້ເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ; ແລະຄວາມອາຄາດນີ້ ບໍ່ໄດ້ກໍ່ຂຶ້ນໂດຍວະສິດຖະພຽງຜູ້ດຽວ ແຕ່ມີເຫດກວ້າງຂວາງກວ່ານັ້ນ।

Verse 9

ऋषय ऊचुः । क्षत्रियोऽपि कथं विप्रो विश्वा मित्रो महामते । वसिष्ठेन कथं नोक्तो यः प्रोक्तो ब्रह्मणा स्वयम्

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງໃຫຍ່, ແມ່ນແຕ່ເປັນກະສັດຕຣິຍະ ວິສວາມິດຕະ ກາຍເປັນພຣາຫມະນະໄດ້ແນວໃດ? ແລະເປັນເຫດໃດວະສິດຖະຈຶ່ງບໍ່ຍອມຮັບ, ທັງໆທີ່ພຣະພຣະຫມາໄດ້ປະກາດເອງ?

Verse 10

एतन्नः सर्वमाचक्ष्व परं कौतूहलं स्थितम्

ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງທັງໝົດໂດຍລະອຽດ; ຄວາມຢາກຮູ້ອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຮົາແລ້ວ।

Verse 11

सूत उवाच । आसीत्पुरा ऋचीकाख्यो भृगुपुत्रो महामुनिः । व्रताध्ययनसंपन्नः सुतपस्वी महायशाः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນການກ່ອນໆ ມີມະຫາມຸນີນາມ ຣິຈີກະ ບຸດຂອງພຣິກຸ; ສົມບູນດ້ວຍວຣະຕະແລະການສຶກສາຄຳພີ, ມີຕະປະສະຍາອັນແກ່ກ້າ, ແລະມີຊື່ສຽງຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 12

तीर्थयात्राप्रसंगेन स कदाचिन्मुनीश्वरः । स्थानं भोजकटं नाम प्राप्तो गाधिमहीपतेः । यत्र सा कौशिकीनाम नदी त्रैलोक्यविश्रुता

ໃນຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນວາລະການເດີນທາງຈາລິກໄປຕາມຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ທ່ານມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລິສີ ໄດ້ໄປຮອດສະຖານທີ່ຊື່ ໂພຊະກະຕະ ໃນແດນຂອງພຣະຣາຊາ ກາທິ; ທີ່ນັ້ນມີແມ່ນ້ຳ ກໍສິກີ ອັນລືຊື່ໃນສາມໂລກ ໄຫຼຜ່ານ।

Verse 13

तस्यां स्नात्वा द्विजश्रेष्ठो यावत्तिष्ठति तीरगः । समाधिस्थो जपं कुर्वन्संतर्प्य पितृदेवताः

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳນັ້ນແລ້ວ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດໄດ້ຢູ່ທີ່ທ່າຂ້າມ; ຕັ້ງຢູ່ໃນສະມາທິ ກໍເຮັດຈະປະ ແລະຖວາຍຕັຣປະນະໃຫ້ປິຕຣະ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 14

तावत्तत्र समायाता राजकन्या सुशोभना । सर्वलक्षणसम्पूर्णा सर्वैरेव गुणैर्युता

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະທິດາລາຊະທີ່ງາມສະຫງ່າໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ; ພ້ອມດ້ວຍລັກສະນະມົງຄຸນທຸກປະການ ແລະຄຸນງາມຄວາມດີທັງປວງ।

Verse 15

स तां संवीक्षते यावत्सर्वावयवशोभनाम् । तावत्कामशरैर्व्याप्तः कर्तव्यं नाभ्यविंदत

ເມື່ອລາວເບິ່ງນາງຜູ້ງາມສະຫງ່າທຸກອະວະຍະວະ ຢູ່ນັ້ນ, ທັນໃດນັ້ນກໍຖືກລູກສອນຂອງກາມະເທວະຊອກຊອນເຂົ້າຄອບງຳ, ຈົນບໍ່ອາດຮູ້ວ່າຄວນເຮັດສິ່ງໃດ।

Verse 16

ततः पप्रच्छ लोकान्स लब्ध्वा कृच्छ्रेण चेतनाम् । कस्येयं कन्यका साध्वी किमर्थमिह चागता

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ຄືນສະຕິດ້ວຍຄວາມລຳບາກ ແລ້ວຖາມຜູ້ຄົນວ່າ: “ແມ່ນລູກສາວຜູ້ດີງາມນີ້ເປັນຂອງໃຜ, ແລະນາງມາທີ່ນີ້ເພື່ອຫຍັງ?”

Verse 17

क्व यास्यति वरारोहा सर्वं मे कथ्यतां जनाः

“ນາງຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນຈະໄປໃສ? ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າຜູ້ຄົນ ເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ທຸກຢ່າງ” ເຂົາກ່າວ។

Verse 18

जना ऊचुः । एषा गाधिसुतानाम ख्याता त्रैलोक्यसुन्दरी । अन्तःपुरात्समायाता गौरीपूजनलालसा

ປະຊາຊົນກ່າວວ່າ: «ນາງນີ້ເປັນທີ່ລືອຊາວ່າເປັນທິດາຂອງ ກາທິ ເປັນຄວາມງາມແຫ່ງສາມໂລກ. ນາງອອກມາຈາກພະລາຊວັງພາຍໃນ ດ້ວຍໃຈປາຖະໜາຈະບູຊາ ພຣະເທວີ ໂກຣີ»។

Verse 19

वांछमाना सुभर्त्तारं सर्वैः समुदितंगुणैः । प्रासादोऽयं स्थितो योऽत्र नदीतीरे बृहत्तरः

«ນາງປາຖະໜາຈະໄດ້ຄູ່ຄອງອັນດີ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄຸນຄວາມດີທຸກປະການ ຈຶ່ງມາທີ່ນີ້; ແລະພະລາຊວັງໃຫຍ່ນີ້ກໍຕັ້ງຢູ່ທີ່ຝັ່ງນ້ຳ»។

Verse 20

उमा संतिष्ठते चात्र सर्वैः संपूजिता सुरैः । एतां च स्नापयित्वेयं पूजयित्वा यथा क्रमम्

ທີ່ນີ້ ພຣະເທວີ ອຸມາ ປະທັບຢູ່—ໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມບູຊາຈາກເທວະທັງປວງ. ຄວນອາບນ້ຳໃຫ້ພຣະອົງ (ພຣະຮູບ) ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາຕາມລຳດັບ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 21

नैवेद्यं विविधं दत्त्वा करिष्यति ततः परम् । वीणाविनोदमात्रं च श्रुतिमार्गसुखावहम्

ເມື່ອຖວາຍນາໄວດະຍະ (naivedya) ຫຼາກຫຼາຍແລ້ວ ນາງຈະຕໍ່ມາບັນເທີງດ້ວຍສຽງວີນາອັນອ່ອນໂຍນ—ເປັນການສຳລານເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ນຳຄວາມຫວານຊື່ນແຫ່ງມາຄະທາງສຽງສັກສິດມາໃຫ້.

Verse 22

ततो यास्यति हर्म्यं स्वं मन्दीभूते च भास्करे । ऋचीकस्तु तदाकर्ण्य लोकानां वचनं च यत्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອດວງອາທິດອ່ອນແສງລົງ (ໃກ້ແລງ) ນາງຈະໄປຫາເຮືອນຫຼວງຂອງຕົນ. ແຕ່ ຣິຈີກະ (Ṛcīka) ໄດ້ຍິນຄຳຂອງປະຊາຊົນແລ້ວ ຈຶ່ງຄິດພິຈາລະນາເຖິງມັນ.

Verse 23

ययौ गाधिगृहं शीघ्रं कामबाणप्रपीडितः । तं दृष्ट्वा सहसा प्राप्तमृचीकं भृगु सत्तमम् । संमुखः प्रययौ तूर्णं गाधिः पार्थिवसत्तमः

ຖືກລູກສອນແຫ່ງກາມະຕັນຫາທຳຮ້າຍ ລາວຈຶ່ງໄປຫາເຮືອນຂອງພຣະຣາຊາ ກາທິ ຢ່າງວ່ອງໄວ. ເມື່ອເຫັນ ຣິຈີກະ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງສ໌ພຣຶກຸ ມາຮອດກະທັນຫັນ ພຣະຣາຊາກາທິ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາຜູ້ປົກຄອງ ກໍຮີບອອກໄປຮັບຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາ.

Verse 24

गृह्योक्तेन विधानेन कृत्वा चैवार्हणं ततः । कृतांजलिपुटो भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີຕ້ອນຮັບ ແລະຖວາຍກຽດຕາມຂະບວນພິທີໃນເຮືອນແລ້ວ ພຣະອົງກໍປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 25

निःस्पृहस्यापि ते विप्र किमागमनकारणम् । तत्सर्वं मे समाचक्ष्व येन यच्छामि तेऽखिलम्

ໂອ ພຣາຫມະນະ, ແມ່ນແຕ່ທ່ານເປັນຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດຄວາມປາຖະໜາ ແຕ່ເຫດໃດຈຶ່ງມາ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍໃຫ້ທ່ານໄດ້ທຸກຢ່າງ.

Verse 26

ऋचीक उवाच । तव कन्याऽस्ति विप्रेंद्र वरार्हा वरवर्णिनी । ब्राह्मोक्तेन विवाहेन तां मे देहि महीपते

ຣິຈີກະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ເປັນເອກໃນບັນດາກະສັດ, ທ່ານມີທິດາຜູ້ໜຶ່ງ ຄວນແກ່ຄູ່ຄອງອັນປະເສີດ ແລະມີຜິວພັນງາມ. ໂອ ຈອມແຜ່ນດິນ, ຂໍຈົ່ງມອບນາງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເປັນພັນລະຍາ ຕາມພິທີແຕ່ງງານແບບພຣາຫມະ ດັ່ງທີ່ຄຳສອນກຳນົດ.

Verse 27

एतदर्थमहं प्राप्तो गृहे तव स्मरार्दितः । सा मया वीक्षिता राजन्गौरीपूजार्थमागता

ເພາະເຫດນີ້ແທ້ໆ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຮອດເຮືອນຂອງທ່ານ ໂດຍຖືກກາມະເທວະທຳໃຫ້ຮ້ອນໃຈ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນນາງ ເມື່ອນາງມາເພື່ອບູຊາພຣະນາງ ໂກຣີ.

Verse 28

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा भयसंत्रस्तो गाधिः पार्थिवसत्तमः । असवर्णं च तं मत्वा दरिद्रं वृद्धमेवच । अदाने शापभीतस्तु ततो व्याजमुवाच सः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາ ກາທິ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງກະສັດ ກໍຫວາດຫວັນສັ່ນສະທ້ານ. ທ່ານຄິດວ່າຜູ້ນັ້ນສະຖານະບໍ່ເທົ່າ, ທັງຈົນແລະເຖົ້າ; ແຕ່ດ້ວຍຄວາມຢ້ານຄໍາສາບແຊ່ງຖ້າບໍ່ໃຫ້ ຈຶ່ງເວົ້າດ້ວຍຂໍ້ອ້າງ.

Verse 29

अस्माकं कन्यकादाने शुल्कमस्ति द्विजोत्तम । तच्चेद्यच्छसि कन्यां तां तुभ्यं दास्याम्यसंशयम्

ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ໃນການຍົກທິດາຂອງເຮົາໃຫ້ ມີຄ່າສິນສອດ. ຖ້າທ່ານມອບຄ່ານັ້ນໄດ້ ເຮົາຈະຍົກນາງໃຫ້ທ່ານ ຢ່າງບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 30

ऋचीक उवाच । ब्रूहि पार्थिवशार्दूल कन्याशुल्कं मम द्रुतम् । येन यच्छामि ते सर्वं यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ຣຶຈີກະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ, ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໄວໆ ຄ່າສິນສອດຂອງທິດາເຈົ້າ; ເພື່ອຂ້ອຍຈະມອບໃຫ້ເຈົ້າທຸກຢ່າງ ແມ່ນແຕ່ຈະຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ.

Verse 31

गाधिरुवाच । एकतः श्यामकर्णानामश्वानां वातरंहसाम् । शतानि सप्त विप्रेंद्र श्वेतानां चैव सर्वतः

ກາທິ ກ່າວວ່າ: ດ້ານໜຶ່ງ ຕ້ອງເປັນມ້າໄວດັ່ງລົມ ຈໍານວນເຈັດຮ້ອຍ ມີຫູດໍາ; ແລະ ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ສ່ວນອື່ນທັງໝົດຕ້ອງຂາວລ້ວນ.

Verse 32

य आनीय प्रदद्यान्मे तस्मै कन्यां ददाम्यहम्

ຜູ້ໃດນໍາມ້າເຫຼົ່ານັ້ນມາ ແລະມອບໃຫ້ຂ້ອຍ—ຂ້ອຍຈະຍົກທິດາໃຫ້ຜູ້ນັ້ນ.

Verse 33

सूत उवाच । स तथेति प्रतिज्ञाय ऋचीको मुनिसत्तमः । कान्यकुब्जं समासाद्य गंगातीरे विवेश ह

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ແລ້ວ ຣິຈີກະ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ຮັບປາກ. ເມື່ອເຖິງ ການຍະກຸບຊະ ກໍເຂົ້າໄປຍັງຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ.

Verse 34

अश्वो वोढेति यत्सूक्तं चतुःषष्टिसमुद्भवम् । छंदऋषिदेवतायुक्तं जपं चक्रे ततः परम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ກະທຳຈະປະ (japa) ຂອງບົດສັນລະເສີນທີ່ເລີ່ມດ້ວຍ «ອັດສະໂວ ໂວດຫາ…» ອັນເກີດຈາກຊຸດຫົກສິບສີ່ ແລະພ້ອມດ້ວຍສັນທະ, ຣິສິ, ແລະເທວະຕາປະຈຳ.

Verse 35

विनियोगं वाजिकृतं गाधिना यत्प्रकीर्तितम् । ततस्ते वाजिनस्तस्मान्निष्क्रांताः सलिलाद्द्विजाः

ຕາມວິນິໂຍກະ ການກໍ່ໃຫ້ເກີດມ້າ ທີ່ ກາທິ ໄດ້ປະກາດໄວ້, ໂອ ທະວິຊະ, ມ້າເຫຼົ່ານັ້ນກໍອອກມາຈາກນ້ຳນັ້ນ.

Verse 36

सर्वश्वेताः सुवेगाश्च श्यामैकश्रवणास्तथा । शतानि सप्तसंख्यानि तावत्संख्यै र्नरैयुताः

ມ້າເຫຼົ່ານັ້ນລ້ວນແຕ່ຂາວຜ່ອງ ໄວຢ່າງຍິ່ງ ແລະມີຫູດຳພຽງຂ້າງດຽວ. ມີຈຳນວນເຈັດຮ້ອຍ ແລະມີຊາຍຕິດຕາມຈຳນວນເທົ່າກັນ.

Verse 37

ततः प्रभृति विख्यातमश्वतीर्थं धरातले । गंगातीरे शुभे पुण्ये कान्यकुब्जसमीपगम् । यस्मिन्स्नाने कृते मर्त्यो वाजिमेधफलं लभेत्

ນັບແຕ່ນັ້ນມາ ອັດສະວະຕີຣະຖະ (Aśvatīrtha) ກໍໂດ່ງດັງໃນໂລກ—ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະບໍລິສຸດ ໃກ້ການຍະກຸບຊະ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັບພິທີອັດສະວະເມດຫະ (Aśvamedha).

Verse 165

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्येऽश्वतीर्थोत्पत्तिवर्णनंनाम पंचषष्ट्यधिकशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ອັນນ່າຄາລະວະ ໃນການຮວບຮວມ 81,000 ຄາຖາ ບົດທີ 165 ໃນພາກທີ 6 «ນາຄະຣະຂັນດະ» ໃນມາຫາດມະຍະແຫ່ງເຂດສັກສິດ ຮາຏະເກສະວະຣະ ຊື່ «ການພັນລະນາກໍາເນີດອັສວະຕີຣຖະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.