Adhyaya 164

Verse 1

सूत उवाच । एतस्मिन्नंतरे पुष्पः प्रहृष्टेनान्तरात्मना । चंडशर्मगृहं गत्वा दिष्ट्यादिष्ट्येति चाब्रवीत्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ໃນຂະນະນັ້ນ ປຸສປະ ມີໃຈພາຍໃນປິຕິຍິນດີຢ່າງຫຼາຍ ໄດ້ໄປຫາເຮືອນຂອງ ຈັນຑະສະຣະມະ ແລະຮ້ອງວ່າ «ໂຊກດີ! ໂຊກດີ!»

Verse 2

विवर्णवदनं दृष्ट्वा वाष्पपूर्णेक्षणं तदा । बान्धवैः सहितं सर्वैर्दारैर्भृत्यैस्तथा सुतैः

ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນ ເມື່ອເຫັນເຂົາມີໃບໜ້າຊີດເຊົາ ແລະດວງຕາເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ, ມີຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງຢູ່ລ້ອມຮອບ ພ້ອມທັງເມຍ, ຂ້າຮັບໃຊ້, ແລະລູກຊາຍທັງຫຼາຍ—

Verse 3

पुष्प उवाच । तवार्थे च मया सूर्यः कायत्यागेन तोषितः । पतितत्त्वं न ते काये तत्प्रसादाद्भविष्यति

ປຸສປະ ກ່າວວ່າ: ເພື່ອເຈົ້າ ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດໃຫ້ ພຣະສູຣຍະ ພໍພຣະໄທ ໂດຍການສະຫຼະກາຍຂອງຂ້ອຍ. ໂດຍພຣະກະລຸນານັ້ນ ຈະບໍ່ມີຄວາມຕົກຕ່ຳ ຫຼືຄວາມພິນາດໃນກາຍຂອງເຈົ້າ.

Verse 4

तव पुत्राश्च पौत्राश्च ये भविष्यंति वंशजाः । नागराणां च ते सर्वे भविष्यंति गुणाधिकाः

ລູກຊາຍ ແລະຫຼານຊາຍຂອງເຈົ້າ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຈະເກີດໃນວົງສານຂອງເຈົ້າ—ຈະເປັນ ນາກະຣະ ທັງປວງ ແລະຈະມີຄຸນທຳສູງຍິ່ງ.

Verse 5

तस्मादुत्तिष्ठ गच्छामो नदीं पुण्यां सरस्वतीम् । तस्यास्तटे निवासाय कृत्वा चैवाश्रमं द्विज

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ; ພວກເຮົາໄປຫາແມ່ນ້ຳອັນສັກສິດ ສະຣັສວະຕີ. ທີ່ຝັ່ງຂອງນາງ ເພື່ອຢູ່ອາໄສ ຈົ່ງສ້າງອາສຣົມເຖີດ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ.

Verse 6

त्वया सह वसिष्यामि अहमेव न संशयः । अस्ति मे विपुलं वित्तं ये चान्ये तेऽनुयायिनः

ຂ້ອຍເອງຈະຢູ່ກັບເຈົ້າ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຂ້ອຍມີຊັບສິນຫຼາຍ ແລະຍັງມີຜູ້ອື່ນໆທີ່ເປັນຜູ້ຕິດຕາມຂອງເຈົ້າດ້ວຍ.

Verse 7

तान्सर्वान्पोषयिष्यामि त्यज्यतां मानसो ज्वरः । तच्छ्रुत्वा चण्डशर्मा तु पुत्रैर्बंधुभिरन्वितः

“ຂ້ອຍຈະລ້ຽງດູ ແລະຈັດຫາໃຫ້ພວກເຂົາທັງໝົດ—ຈົ່ງປ່ອຍຄວາມເຜົາຮ້ອນໃນໃຈເສຍ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ຈັນຑະຊັຣມາ ພ້ອມດ້ວຍລູກໆ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ ກໍໄດ້ຕຽມຕົວປະຕິບັດຕາມ.

Verse 8

सरस्वतीं समुद्दिश्य निष्क्रांतो नगरात्ततः । स्थानं प्रदक्षिणीकृत्य नमस्कृत्य सुदुःखितः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເຂົາໄດ້ຕັ້ງໃຈມຸ່ງໄປຫາ ສະຣັສວະຕີ ແລະອອກຈາກເມືອງ. ດ້ວຍຄວາມທຸກໂສກຢ່າງໜັກ ເຂົາໄດ້ເດີນປະທັກສິນາຮອບສະຖານທີ່ສັກສິດ ແລະກໍກົ້ມນົບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 9

बाष्पपूर्णेक्षणो दीन उत्तराभिमुखो ययौ । पुष्पेण सहितश्चैव मुहुर्मुहुः प्रबोधितः

ດ້ວຍດວງຕາເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳຕາ ເຂົາຜູ້ຕ່ຳຕ້ອຍແລະເສົ້າໝອງ ໄດ້ເດີນໄປໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ. ແລະມີ ພຸສປະ ຢູ່ຄຽງຂ້າງ ເຂົາຖືກກະຕຸ້ນແລະປຸກໃຈຢູ່ເລື້ອຍໆ ຄັ້ງແລ້ວຄັ້ງເລົ່າ.

Verse 10

ततः सरस्वतीं प्राप्य पुण्यां शीतजलां नदीम् । सेवितां मुनिसंघैस्तां लोलकल्लोलमालिनीम्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ເຖິງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ອັນສັກສິດ ນ້ຳເຢັນສະອາດ; ຖືກບູຊາໂດຍຝູງມຸນີ ແລະປະດັບດ້ວຍພວງຄື້ນທີ່ກິ້ງໄຫວຢ່າງຫຼິ້ນເລີນ।

Verse 11

तस्या दक्षिणकूले स निवासमकरोत्तदा । पुष्पस्य मतिमास्थाय बन्धुभिः सकलैर्वृतः

ທີ່ນັ້ນ ຢູ່ຝັ່ງໃຕ້ຂອງນາງ ລາວໄດ້ຈັດຕັ້ງທີ່ພັກອາໄສໃນເວລານັ້ນ; ຍອມຮັບຄຳແນະນຳຂອງປຸສປາ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຍາດພີ່ນ້ອງທັງປວງ।

Verse 12

तस्यासीन्नगरस्थस्य प्रतिज्ञा चण्डशर्मणः । सप्तविंशति भिर्लिंगैर्दृष्टैभोक्ष्याम्यहं सदा

ນີ້ແມ່ນປະຕິຍານຂອງຈັນຑະຊະຣະມາ ໃນຂະນະທີ່ຢູ່ໃນນະຄອນ: “ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັບປະທານອາຫານກໍ່ຕໍ່ເມື່ອໄດ້ເຫັນລິງຄະ 27 ອົງແລ້ວ ເທົ່ານັ້ນ”।

Verse 13

तां च संस्मरतस्तस्य प्रतिज्ञां पूर्वसंचिताम् । हृदयं दह्यते तस्य दिवानक्तं द्विजोत्तमाः

ແລະເມື່ອລາວລະລຶກເຖິງປະຕິຍານນັ້ນ ທີ່ເຄີຍສະສົມໄວ້ແຕ່ກ່ອນຢ່າງໝັ້ນຄົງ ຫົວໃຈຂອງລາວກໍ່ເຜົາໄໝ້ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ, ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 14

स च स्नात्वा सरस्वत्यां शुचिर्भूत्वा समाहितः । षडक्षरस्य मन्त्रस्य जपं चक्रे पृथक्पृथक्

ແລະລາວໄດ້ອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ແລ້ວກາຍເປັນຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະມີຈິດໃຈຕັ້ງໝັ້ນ; ລາວໄດ້ສວດຈະປະມະນະມົນຕຣາຫົກພະຍາງ ແຕ່ລະຄັ້ງຢ່າງລະອຽດແຈ້ງ.

Verse 15

नाम चोच्चार्य लिंगस्य नमस्कारान्तमादधे । कर्दमेन द्विजश्रेष्ठाः पंचांगुलशतेन च

ເຂົາໄດ້ເອີ້ນນາມຂອງລິງຄະ ແລ້ວສິ້ນສຸດດ້ວຍການນົບນ້ອມ. ແລະດ້ວຍດິນໂຄນ—ວັດໄດ້ເທົ່າຮ້ອຍຊ່ວງຂອງຫ້ານິ້ວ—ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—(ເຂົາຈັດເຕັມວັດຖຸສໍາລັບບູຊາ/ສະຖາປະນາ)។

Verse 16

संस्थाप्य पूजयेद्भक्त्या पुष्पधूपानुलेपनैः । प्राणरुद्राञ्जपन्पश्चाच्छ्रद्धया परया युतः

ເມື່ອສະຖາປະນາໃຫ້ຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຄວນບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ໂດຍໃຊ້ດອກໄມ້ ທູບ ແລະນ້ໍາຫອມທາ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ ຄວນຈັບະພຣານຣຸດຣະ.

Verse 17

दुःस्थितं सुस्थितं वापि शिवलिंगं न चालयेत् । इति मत्वा द्विजेन्द्रोऽसौ नैव तानि विसर्जयेत्

“ຈະວາງລິງຄະພຣະສິວະບໍ່ດີ ຫຼືວາງດີກໍຕາມ ບໍ່ຄວນເຄື່ອນຍ້າຍ.” ຄິດດັ່ງນັ້ນ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ລະທິ້ງລິງຄະເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 19

उपर्युपरि तेषां च कर्दमेन द्विजोत्तमाः । चक्रे लिंगानि नित्यं स सप्तविंशतिसंख्यया

ແລະເທິງເທິງຂອງພວກນັ້ນ ຊັ້ນແລ້ວຊັ້ນອີກ ດ້ວຍດິນໂຄນ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດ, ເຂົາໄດ້ປັ້ນລິງຄະເປັນນິດ ຈໍານວນຊາວເຈັດ.

Verse 20

अथ तुष्टो महादेवस्तस्य भक्त्यतिरेकतः । निर्भिद्य धरणीपृष्ठं तस्य लिंगमदर्शयत्

ແລ້ວພຣະມະຫາເທວະ ພໍໃຈດ້ວຍຄວາມພັກຕິອັນລົ້ນເກີນຂອງເຂົາ, ໄດ້ແຍກຜິວໜ້າແຜ່ນດິນ ແລະສະແດງລິງຄະຂອງພຣະອົງໃຫ້ເຂົາເຫັນ.

Verse 21

अब्रवीत्सादरं तं च मेघगम्भीरया गिरा । चण्डशर्मन्प्रतुष्टोस्मि तव भक्त्याऽनया द्विज

ແລ້ວພຣະອົງກ່າວກັບເຂົາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ດ້ວຍສຽງເລິກດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງວ່າ: «ໂອ ຈັນຑະຊະຣະມັນ, ໂອ ພຣາຫມະນ, ເຮົາພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງໃນພັກຕິຂອງເຈົ້າ»។

Verse 22

तस्माल्लिंगमिदं नित्यं पूजयस्व प्रभक्तितः । सप्तविंशतिलिंगानां यतः फलमवाप्स्यसि

«ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບູຊາລິງຄະນີ້ທຸກວັນ ດ້ວຍພັກຕິອັນເຕັມຫົວໃຈ; ໂດຍມັນ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັບການບູຊາລິງຄະ 27 ອົງ»۔

Verse 23

अन्योपि च नरो भक्त्या यश्चैनं पूजयिष्यति । सप्तविंशतिलिंगानां सोऽपि श्रेयोऽभिलप्स्यति

«ແລະບຸກຄົນອື່ນໃດກໍຕາມ ຜູ້ບູຊາມັນ(ລິງຄະນີ້)ດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະໄດ້ຮັບຄວາມດີສູງສຸດເຊັ່ນກັນ—ບຸນເທົ່າກັບການບູຊາ 27 ລິງຄະ»۔

Verse 24

एवमुक्त्वा स भगवांस्ततश्चादर्शनं गतः । चंडशर्मापि तं हृष्टः पूजयामास तत्त्वतः

ເມື່ອພຣະອົງກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ຈັນຑະຊະຣະມັນກໍປິຕິຍິນດີ ແລະບູຊາລິງຄະນັ້ນຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈອັນແທ້ຈິງ.

Verse 25

प्रासादं कारयामास तस्य लिंगस्य शोभनम् । नाम चक्रे ततस्तस्य विचार्य च मुहुर्मुहुः

ເຂົາໄດ້ໃຫ້ສ້າງປຣາສາດອັນງາມສົດສ່ອງ ເພື່ອລິງຄະນັ້ນ. ແລ້ວຈຶ່ງຄິດພິຈາລະນາຊ້ຳໆ ແລະຕັ້ງນາມໃຫ້ມັນ.

Verse 26

नगरस्थित लिंगानां यस्मात्संस्मरणात्स्थितः । नागरेश्वरसंज्ञस्तु तस्मादेष भविष्यति

ເນື່ອງຈາກລິງຄະນີ້ຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ໂດຍການລະນຶກເຖິງລິງຄະທີ່ຢູ່ໃນເມືອງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຈະໄດ້ນາມວ່າ «Nāgareśvara»។

Verse 27

सूत उवाच । एवं संस्थाप्य तल्लिंगं चंडशर्मा द्विजोत्तमाः । आराधयामास तदा पुष्पधूपानुलेपनैः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອຕັ້ງລິງຄະນັ້ນແລ້ວ ຈັນດະຊະຣະມາ ຜູ້ເປັນພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງ ໄດ້ບູຊາໃນເວລານັ້ນ ດ້ວຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະນ້ຳຫອມທາກາຍ।

Verse 28

सप्तविंशतिलिंगानां प्राप्नोति च तथा फलम् । पूजितानां द्विजश्रेष्ठा नगरे यानि तानि च

ໂອ ຜູ້ເປັນດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າກັນ ດັ່ງການບູຊາລິງຄະ 27 ອົງ—ອັນເປັນລິງຄະທີ່ຖືກບູຊາຢູ່ໃນເມືອງນັ້ນ.

Verse 29

ततः कालेन महता नागरेश्वरतुष्टितः । शिवलोकं गतः साक्षाद्यानमध्ये निवेशितः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ແລະໄດ້ເຮັດໃຫ້ Nāgareśvara ພໍໃຈ, ລາວໄດ້ໄປຮອດໂລກຂອງພຣະສິວະໂດຍກົງ ແລະຖືກປະທັບໄວ້ກາງລົດທິບພະ.

Verse 30

पुष्पोपि स्थापयामास पुष्पादित्यमथापरम् । पुण्ये सरस्वतीतीरे ततः पूजापरोऽभवत्

ພຸສປະກໍໄດ້ຕັ້ງເທວະອີກອົງໜຶ່ງ ຊື່ «Puṣpāditya». ຢູ່ຝັ່ງອັນສັກສິດຂອງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ຈາກນັ້ນລາວກໍເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນແກ່ການບູຊາຢ່າງໝົດໃຈ.

Verse 31

तस्यापि दर्शनं गत्वा प्रीत्या वचनमब्रवीत् । पुष्प तुष्टोस्मि भद्रं ते वरं प्रार्थय सुव्रत

ເມື່ອໄປເບິ່ງພຣະອົງນັ້ນ ພຣະເທວະໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມປິຕິວ່າ: «ປຸສະປະ, ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ—ຂໍໃຫ້ມີມົງຄຸນ. ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະດີ, ຈົ່ງຂໍພອນ»។

Verse 32

अदेयमपि दास्यामि तस्मात्प्रार्थय मा चिरम्

«ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ປົກກະຕິບໍ່ຄວນໃຫ້ ເຮົາກໍຈະປະທານ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງຂໍ—ຢ່າຊ້າ»។

Verse 33

पुष्प उवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव यदि देयो वरो मम । तद्देहि याचमानस्य मम यद्धृदि संस्थितम्

ປຸສະປະກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າພະອົງ ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ແລະຖ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າພະອົງ—ຂໍຈົ່ງປະທານແກ່ຜູ້ຂໍນີ້ ສິ່ງທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈຂ້າພະອົງ»។

Verse 34

चमत्कारपुरे देव तव या मूर्तयः स्थिताः । द्वादशैव प्रमाणेन पूज्याः सर्वदिवौकसाम्

«ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຮູບພຣະອົງຂອງພຣະອົງທີ່ປະດິດຢູ່ໃນນະຄອນຈະມັດກາຣະປຸຣະ ມີຈໍານວນສິບສອງ ແລະເປັນທີ່ບູຊາຂອງເທວະທັງປວງ»។

Verse 35

तासां पूजाफलं कृत्स्नं संप्राप्नोतु नरो भुवि । यः पूजयति मूर्तिं ते यैषा संस्थापिता मया

«ຂໍໃຫ້ມະນຸດໃນໂລກ ໄດ້ຮັບຜົນບຸນແຫ່ງການບູຊາທັງໝົດຂອງຮູບພຣະອົງເຫຼົ່ານັ້ນ ຖ້າຜູ້ນັ້ນບູຊາຮູບພຣະອົງນີ້ ທີ່ຂ້າພະອົງໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້»។

Verse 36

नागरादित्य इत्येषा ख्याता भवतु भूतले । येयं सरस्वतीतीरे प्रासादे स्थापिता मया

ຂໍໃຫ້ຮູບນີ້ໂດງດັງໃນໂລກວ່າ «Nāgarāditya»—ຮູບທີ່ຂ້ອຍໄດ້ປະດິດສະຖານໃນພຣະວິຫານທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ।

Verse 37

सूत उवाच । स तथेति प्रतिज्ञाय गतश्चादर्शनं रविः । दीपवद्ब्राह्मणश्रेष्ठास्तदद्भुतमिवा भवत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະອາທິດ (ຣະວິ) ຮັບປາກວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ແລ້ວ ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ນັ້ນຊ່າງອັດສະຈັນ ເຫມືອນໂຄມໄຟຖືກດຶງອອກທັນໃດ.

Verse 38

ततः कालेन महता पुष्पोपि द्विजसत्तमाः । सूर्यलोकमनुप्राप्तो विमानेन सुवर्चसा

ຕໍ່ມາ ຫຼັງຈາກເວລາຍາວນານ, ໂອ ທ່ານພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ ປຸສະປະ ກໍໄດ້ເຖິງໂລກຂອງພຣະອາທິດ ໂດຍພາຫະນະວິມານອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 39

शाकम्भरीति विख्याता भार्याऽसीच्चंडशर्मणः । तया संस्थापिता दुर्गा सरस्वत्याः शुभे तटे

ນາງມີນາມໂດງດັງວ່າ «Śākambharī» ເປັນພັນລະຍາຂອງ ຈັນດະຊະຣະມັນ; ແລະໂດຍນາງນັ້ນ ພຣະເທວີດຸຣຄາ ຖືກປະດິດສະຖານໄວ້ທີ່ຝັ່ງອັນເປັນມົງຄຸນຂອງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ.

Verse 41

पुत्रि तुष्टास्मि भद्रं ते शाकंभरि प्रगृह्यताम् । वरं यत्ते सदाभीष्टं मत्प्रसादादसंशयम्

«ລູກສາວເອີຍ, ຂ້ອຍພໍໃຈໃນເຈົ້າ; ຂໍໃຫ້ມົງຄຸນແກ່ເຈົ້າ, ໂອ Śākambharī. ຈົ່ງຮັບພອນໜຶ່ງ—ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາເສມໍ ຈະສຳເລັດໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງຂ້ອຍ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 42

शाकम्भर्युवाच । चतुःषष्टिगणा देवि मातृणां ये व्यवस्थिताः । चमत्कारपुरे ख्याता हास्यात्तुष्टिं व्रजंति याः

ນາງສາກັມພະຣີ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວີ, ກຸ່ມ 64 ຂອງພຣະແມ່ (ມາຕຣີ) ທີ່ຖືກຈັດຕັ້ງຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ຜູ້ມີຊື່ສຽງໃນ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ ແລະ ພໍໃຈດ້ວຍສຽງຫົວເຮາະ—»

Verse 43

या रात्रौ बलिदानेन जाते वृद्धौ ततः परम् । तत्सर्वं जायतां पुण्यं यस्ते मूर्तिं प्रपूजयेत्

ຜົນປະໂຫຍດໃດໆທີ່ເພີ່ມພູນຕໍ່ມາ ຈາກການຖວາຍບາລິໃນຍາມຄ່ຳ—ຂໍໃຫ້ທັງໝົດນັ້ນເປັນບຸນກຸສົນແກ່ຜູ້ທີ່ບູຊາພຣະຮູບອັນສັກສິດຂອງທ່ານຢ່າງຖືກຕ້ອງ।

Verse 44

अत्रागत्य नदीतीरे यैषा संस्थापिता मया

ເມື່ອມາຮອດທີ່ນີ້ ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ, ຮູບນີ້ (ພຣະເທວີ) ຖືກຂ້ອຍສະຖາປະນາໄວ້.

Verse 45

श्रीदेव्युवाच । आश्विनस्य सिते पक्षे महानवमिसंज्ञिते । यो ममाग्रे समागत्य पूजयिष्यति भक्तितः

ພຣະເທວີຜູ້ມີສິຣີ ກ່າວວ່າ: «ໃນເດືອນອາສວິນ ຝ່າຍຂາວ, ໃນວັນທີ່ເອີ້ນວ່າ ມະຫານະວະມີ, ຜູ້ໃດມາຢືນຕໍ່ໜ້າເຮົາ ແລະ ບູຊາດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ—»

Verse 46

तस्य कृत्स्नं फलं सद्यो भविष्यति न संशयः । नागरस्य विशेषेण सत्यमेतन्मयोदितम्

«ສຳລັບຜູ້ມີສັດທານັ້ນ ຜົນທັງໝົດຈະບັງເກີດທັນທີ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໂດຍພິເສດໃນນາກະຣະ (ດິນແດນສັກສິດນີ້) ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ; ເຮົາໄດ້ປະກາດໄວ້ແລ້ວ.»

Verse 47

एवमुक्त्वा तु सा देवी ततश्चादर्शनं गता । तस्या नाम्ना च सा देवी प्रोक्ता शाकम्भरी भुवि

ເມື່ອນາງເທວີກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ໃນໂລກນີ້ ນາງເທວີນັ້ນຖືກຮູ້ຈັກຕາມນາມວ່າ «ຊາກັມບະຣີ».

Verse 48

वृद्धेरनंतरं तस्या यः पूजां कुरुते नरः । तस्य वृद्धेर्न विघ्नः स्यात्कदाचिद्द्विजसत्तमाः

ໂອ ດວິຊະສັດຕະມາ ຜູ້ໃດບູຊານາງເທວີນັ້ນພາຍຫຼັງຈາກອະທິຖານເພື່ອຄວາມເຈຣິນ ຄວາມເຈຣິນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ມີອຸປະສັກໃນເວລາໃດໆ.

Verse 164

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये नागरेश्वरनागरादित्यशाकम्भर्युत्पत्तिवर्णनंनाम चतुःषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນພຣະສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະອັນເຄົາລົບ, ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄຳກອນ, ໃນພາກທີ 6 ນາກະຣະຂັນດະ, ໃນມາຫາດມະຍະແຫ່ງເຂດສັກສິດ ສຣີຮາຖະເກສະວະຣະ, ບົດທີ່ມີຊື່ «ການພັນລະນາກຳເນີດຂອງ ນາກະເຣສະວະຣະ, ນາກະຣາດິຕະຍະ ແລະ ຊາກັມບະຣີ» ຄື ບົດທີ 164 ຈົບລົງ.