Adhyaya 163

Verse 1

सूत उवाच । अथ ते नागराः सर्वे दृष्ट्वा तद्वित्तभाजनम् । न केनापि ग्रहीतव्यं सर्वान्कामान्निरस्य च

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ແລ້ວບັນດານາກະຣະທັງປວງ ເມື່ອເຫັນພາຊະນະບັນຈຸຊັບນັ້ນ ກໍຕົກລົງວ່າ «ຢ່າໃຫ້ໃຜເອົາ» ແລະປະຖິ້ມຄວາມປາຖະໜາສ່ວນຕົວທັງປວງ ພາກັນສຳລວມໃຈ.

Verse 2

ततस्ते समयं कृत्वा समानीय च मध्यगम् । तस्यास्येन ततः प्रोचुर्ब्रह्मस्थाने व्यवस्थि ताः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ຕົກລົງກັນ ແລະນຳເຂົາມາໃຫ້ຢືນຢູ່ກາງວົງ; ແລ້ວພວກເຂົາຢືນຢູ່ໃນ «ສະຖານພຣະພຣະຫມາ» (ສູນກາງອັນສັກສິດ) ແລະກ່າວກັບເຂົາ.

Verse 3

अनेन लोभयुक्तेन तिरस्कृत्य द्विजोत्तमान् । पुष्पवित्तमुपादाय प्रायश्चित्तं प्रकीर्तितम्

«ດ້ວຍຄົນນີ້ຜູ້ມີຄວາມໂລບ ໄດ້ດູໝິ່ນດວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງອັນປະເສີດ)؛ ເອົາເລື່ອງຊັບຂອງປຸສະປະເປັນຫຼັກ ຈຶ່ງປະກາດປຣາຍະຊິດຕະ (ການຊົດໃຊ້ບາບ) ນີ້»

Verse 4

तथा चैव तु षड्भागो गृहीतो विभवस्य च । तस्मादेष समस्तानां बाह्यभूतो भविष्यति

«ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຊັບສິນໄດ້ຖືກເອົາໄປແທ້ໆໜຶ່ງໃນຫົກສ່ວນ. ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາຈະເປັນຄົນນອກສຳລັບຊຸມຊົນທັງປວງ—ຖືກຕັດຂາດຈາກທຸກຢ່າງ».

Verse 5

नागराणां द्विजेद्राणां यथान्यः प्राकृतस्तथा

ໃນຫມູ່ນາກະຣາ ແລະດວິຊະຜູ້ສູງສຸດ ເຂົາຈະຖືວ່າຜູ້ນັ້ນເປັນຄົນທົ່ວໄປ ບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກຜູ້ອື່ນ।

Verse 6

अद्यप्रभृति चानेन यः संबंधं करिष्यति । सोऽपि बाह्यस्तु सर्वेषां नागराणां भविष्यति

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ຜູ້ໃດທີ່ຈະຜູກພັນສຳພັນກັບເຂົາ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະຖືກນາກະຣາທັງປວງຂັບອອກເປັນຄົນນອກ।

Verse 7

भोजनं वाथ पानीयं योऽस्य सद्मनि कर्हिचित् । करिष्यति स चाऽप्येवं पतितः संभविष्यति

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ໃນເວລາໃດກໍຕາມ ຖ້າໃຫ້ອາຫານ ຫຼືແມ່ນແຕ່ນ້ຳດື່ມໃນເຮືອນຂອງເຂົາ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະກາຍເປັນຜູ້ຕົກຕ່ຳເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 8

एवमुक्त्वा ततस्तेन दत्तं तालत्रयं द्विजाः । ब्रह्मस्थाने द्विजश्रेष्ठाः कृत्वा पुष्पसमं च तम्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ດວິຊະທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບຈາກເຂົາເປັນຕາລາມາດສາມຫນ່ວຍ; ໃນສະຖານສັກສິດຂອງພຣະພຣະຫມາ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດໄດ້ກຳນົດໃຫ້ເລື່ອງນັ້ນ “ເທົ່າກັບພຸສປະ” ຄືຕັດສິນໃຫ້ພຸສປະເປັນຝ່າຍຖືກ।

Verse 9

अथ ते ब्राह्मणाः सर्वे जग्मुः स्वंस्वं निवेशनम् । चंडशर्मा स चोद्विग्नः पुष्पपार्श्वं तदा गतः

ແລ້ວບຣາຫມະນະທັງປວງກໍໄດ້ກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນໆ; ສ່ວນຈັນຑະຊະຣະມາ ຜູ້ມີໃຈຫວາດຫວັ່ນ ໄດ້ໄປຫາຂ້າງກາຍຂອງພຸສປະໃນເວລານັ້ນ।

Verse 10

एतेषामेव सर्वेषां संमतेन मया तव । प्रायश्चित्तं तदा दत्तं तथा पि पतितः कृतः

ດ້ວຍຄວາມເຫັນດີຂອງທຸກຄົນເຫຼົ່ານີ້, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດການໄຖ່ບາບຂອງທ່ານ; ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ, ທ່ານກໍຍັງຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ຕົກຕ່ຳ.

Verse 11

तस्मादहं पतिष्यामि सुसमिद्धे हुताशने । नैव जीवितुमिच्छामि स्वजनैः परिवर्जितः

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໂດດເຂົ້າກອງໄຟທີ່ລຸກໄໝ້; ເມື່ອຖືກປະຖິ້ມຈາກຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ, ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ປາດຖະໜາທີ່ຈະມີຊີວິດຢູ່ຕໍ່ໄປ.

Verse 12

पुष्प उवाच । न विषादस्त्वया कार्यः कार्येऽस्मिद्विजसत्तम । वित्तार्थं दूषितस्त्वंहि यतो ब्राह्मणसत्तमैः

ປຸສປາ ກ່າວວ່າ: 'ຢ່າໂສກເສົ້າໃນເລື່ອງນີ້ເລີຍ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນໝູ່ທວິຊາ. ເພາະທ່ານຖືກພວກພາມເຮັດໃຫ້ມົວໝອງພຽງເພື່ອຊັບສົມບັດເທົ່ານັ້ນ.'

Verse 13

नागरांस्तोषयिष्यामि तानहं विविधैर्धनैः । याचयिष्यंति यन्मात्रं तव गात्रविशुद्धये

'ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ຊາວເມືອງເຫຼົ່ານັ້ນພໍໃຈດ້ວຍຊັບສົມບັດຕ່າງໆ. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ພວກເຂົາຮຽກຮ້ອງເພື່ອການຊຳລະຮ່າງກາຍຂອງທ່ານ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດຫາໃຫ້.'

Verse 14

तावन्मात्रं प्रदास्यामि तेभ्यो हि तव कारणात् । एवमुक्त्वा समागत्य ब्रह्मस्थानं त्वरान्वितः

'ເພື່ອເຫັນແກ່ທ່ານ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະມອບໃຫ້ພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນ.' ຫຼັງຈາກເວົ້າແນວນີ້ແລ້ວ, ລາວກໍຮີບໄປຮອດ ພຣົມມະສະຖານ.

Verse 15

चातुश्चरणमानीय मध्यगास्येन सोऽब्रवीत् । चंडशर्मा द्विजो यश्च मदर्थे पतितः कृतः

ເມື່ອນຳພວກເຂົາມາຮວບຮວມກັນຢູ່ກາງສະພາ ລາວກ່າວດ້ວຍສຽງທີ່ຫັນໄປຫາທຸກຄົນວ່າ: «ພຣາຫມັນ ຈັນດະຊະຣະມາ ຜູ້ຖືກເຮັດໃຫ້ຕົກສະຖານະເນື່ອງຈາກຂ້າ…»

Verse 16

युष्माभिर्वित्तलोभेन तद्वित्तं वो ददाम्यहम् । समस्तं मद्गृहे यच्च क्रियतां वचनं द्विजैः

«ເນື່ອງຈາກພວກເຈົ້າໂລບໃນຊັບສິນ ບັດນີ້ຂ້າຈະມອບຊັບນັ້ນໃຫ້ພວກເຈົ້າເອງ. ແລະສິ່ງໃດໆທັງໝົດໃນເຮືອນຂ້າ—ທັງໝົດນັ້ນ—ຂໍໃຫ້ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍຈັດການຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຂົາ»

Verse 17

अथ ते कुपिताः प्रोचुः सर्व एव द्विजोत्तमाः । सीत्कारान्विविधान्कृत्वा क्रोध संरक्तलोचनाः

ຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງໝົດນັ້ນ ໂກດແຄ້ນແລ້ວກ່າວຂຶ້ນ; ພວກເຂົາເຮັດສຽງຟູ່ຟີ່ຫຼາຍຢ່າງ ແລະດວງຕາແດງກ່ຳດ້ວຍຄວາມໂກດ।

Verse 18

धिग्धिक्पापसमाचार जिह्वा ते शतधा ततः । किं न याति यदेवं त्वं प्रजल्पसि विगर्हितम्

«ຖຸຍ! ຖຸຍ! ເຈົ້າຜູ້ມີການປະພຶດບາບ! ຂໍໃຫ້ລີ້ນຂອງເຈົ້າແຕກເປັນຮ້ອຍສ່ວນໃນທັນທີ. ເປັນຫຍັງມັນບໍ່ຫຼຸດອອກໄປ ເມື່ອເຈົ້າເວົ້າຄຳທີ່ນ່າຕຳໜິແບບນີ້?»

Verse 19

पतितोऽयं कृतो ऽस्माभिर्नैव वित्तस्य कारणात् । प्रायश्चित्तं यतो दत्तमेकेनापि दुरात्मना

«ຄົນນີ້ຖືກພວກເຮົາເຮັດໃຫ້ເປັນ ‘ຜູ້ຕົກສະຖານະ’ ບໍ່ແມ່ນເພາະຊັບສິນແຕ່ຢ່າງໃດ; ເພາະການຊົດໃຊ້ບາບ (ປຣາຍະຊິດ) ຖືກຮັບ/ມອບໂດຍຄົນຊົ່ວພຽງຄົນດຽວເທົ່ານັ້ນ»

Verse 20

स्मृतयो दूषितास्तेन पुराणानि विशेषतः । स्थानं चैवास्म दीयं च कर्म चैतत्प्रकुर्वता

ໂດຍເຂົານັ້ນ ຄຳສອນ Smṛti ຖືກເຮັດໃຫ້ມົນທິນ ແລະໂດຍພິເສດ ພູຣານະ (Purāṇa) ກໍຖືກດ່າງພ້ອມ; ຖານະອັນຄວນ, ສິດທີ່ພຶງໄດ້, ແລະພິທີກຳນັ້ນເອງ ຖືກບິດເບືອນໂດຍຜູ້ກະທຳແບບນີ້।

Verse 21

प्रायश्चित्तं प्रदातव्यं चतुर्भिरपरैः सह । संमन्त्र्य मनुना प्रोक्तमेतदेव द्विजोत्तमाः

ພິທີຊຳລະບາບ (prāyaścitta) ຄວນປະຕິບັດຮ່ວມກັບອີກສີ່ຄົນ. ເມື່ອໄດ້ປຶກສາພິຈາລະນາແລ້ວ ມະນຸ (Manu) ໄດ້ກ່າວປະກາດແນ່ນອນຢ່າງນີ້, ໂອ ດວິຊະໂອດຕະມະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ທັງຫຼາຍ।

Verse 22

त्वदीयं पातकं चास्य शरीरेऽद्य व्यवस्थितम् । एकाकिना यतो दत्तं तेनायं पतितः स्थितः

ບາບຂອງເຈົ້າ ມື້ນີ້ໄດ້ຕິດຕັ້ງຢູ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງເຂົາດ້ວຍ; ເພາະເຈົ້າໄດ້ເຮັດພຽງຜູ້ດຽວ ດັ່ງນັ້ນເຂົາຈຶ່ງຢູ່ໃນສະພາບຕົກຕ່ຳ (patita) ຢູ່ເທິງເດີມ।

Verse 23

सूत उवाच । एवमुक्त्वा द्विजाः सर्वे जग्मुः स्वंस्वं निकेतनम् । पुष्पोपि च समुद्विग्नो वैलक्ष्यं परमं गतः

ສູຕະ (Sūta) ກ່າວວ່າ: ເມື່ອເວົ້າຢ່າງນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມະນະ (Brāhmaṇa) ທັງຫຼາຍກໍໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນໆ. ແລະ ພຸສປະ (Puṣpa) ກໍຫວັ່ນໄຫວຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ຕົກຢູ່ໃນຄວາມອາຍແລະຄວາມຫົດຫູ່ຢ່າງຫນັກ।

Verse 24

जगामाथ निजावासं निःश्वसन्नुरगो यथा

ແລ້ວຕໍ່ມາ ເຂົາໄດ້ໄປຍັງທີ່ຢູ່ຂອງຕົນ ພ້ອມກັບຖອນຫາຍໃຈຍາວ ດັ່ງງູໜຶ່ງ।

Verse 25

ततः स चिन्तयामास यावन्नो साहसं कृतम् । तावत्सिद्धिर्मनुष्याणां न कथंचित्प्रजायते

ແລ້ວທ່ານນັ້ນໄດ້ຄິດພິຈາລະນາວ່າ: «ຕາບໃດທີ່ການລ່ວງເກີນອັນຫຸນຫັນຂອງພວກເຮົາຍັງບໍ່ໄດ້ແກ້ໄຂ ຄວາມສຳເລັດຂອງມະນຸດກໍບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ»។

Verse 26

तस्मादहं करिष्यामि चण्डशर्मकृते महत् । कृतघ्नता यथा न स्यात्प्रोक्तं चैव यतो बुधैः

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດການອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເພື່ອ ຈັນຑະຊະຣະມັນ (Caṇḍaśarman) ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຕົນເປັນຜູ້ອະກະຕັນຍູ—ດັ່ງທີ່ນັກປັນຍາໄດ້ກ່າວໄວ້ແທ້.»

Verse 27

ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चौरे भग्नव्रते तथा । निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः

ສຳລັບຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າ, ຂໂຈນ, ແລະຜູ້ທຳລາຍວຣະຕະ (ຄຳປະຕິຍານສັກສິດ) ນັ້ນ ບັນດາຄົນດີແລະຜູ້ຮູ້ໄດ້ກຳນົດວິທີຊຳລະບາບໄວ້; ແຕ່ສຳລັບຜູ້ອະກະຕັນຍູ ບໍ່ມີການຊຳລະບາບເລີຍ.

Verse 28

एवं निश्चित्य मनसा सूर्यवारेण सप्तमी । यदाऽयाता द्विजश्रेष्ठास्तदा चाष्टोत्तरं शतम्

ເມື່ອທ່ານໄດ້ຕັ້ງໃຈແນ່ນອນໃນຈິດແລ້ວ, ເມື່ອວັນທີ 7 (ສັບຕະມີ) ຕົກກັບວັນອາທິດ ແລະເມື່ອພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດມາຮອດ, ໃນເວລານັ້ນພິທີກໍດຳເນີນດ້ວຍຈຳນວນສັກສິດ 108.

Verse 29

प्रदक्षिणाः कृतास्तेन पुष्पादित्यस्य धीमता । तीक्ष्णं शस्त्रं समादाय पूर्वोक्तविधिना ततः । छित्त्वाछित्त्वा निजांगानि जुहुयाज्जातवेदसि

ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາ (ເດີນວຽນບູຊາ) ຮອບ ພຸສປາດິຕະຍະ (Puṣpāditya). ແລ້ວຈຶ່ງຖືອາວຸດຄົມກ້າ ແລະປະຕິບັດຕາມພິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ: ຕັດອະວະຍະຂອງຕົນເອງຊ້ຳໆ ແລ້ວນຳໄປຖວາຍເປັນອາຫຸຕິໃນໄຟຂອງ ຈາຕະເວດັສ (ອັກນິ).

Verse 30

ततः पूर्णाहुतिं यावत्कायशेषेण यच्छति । तावत्प्रत्यक्षतां गत्वा स प्रोक्तो भास्वता स्वयम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຕາມທີ່ເຂົາຍັງບູຊາຈົນເຖິງອາຫຸຕິສຸດທ້າຍ ໂດຍໃຊ້ສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງກາຍ ພຣະອາທິດຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງກໍປາກົດຕໍ່ໜ້າ ແລະກ່າວກັບເຂົາດ້ວຍພຣະອົງເອງ।

Verse 31

पुष्प मा साहसं कार्षीः परितुष्टोऽस्मि तेऽनघ । भूय एव महाभाग ब्रूहि किं ते ददाम्यहम्

«ພຸດສະປະ ຢ່າເຮັດຄວາມຮຸນແຮງຫຼືຄວາມອົດທົນຢ່າງຫວາດຫວັນເຊັ່ນນີ້ເລີຍ. ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າ. ບັດນີ້ອີກຄັ້ງ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ—ຈົ່ງບອກມາ: ເຮົາຈະປະທານຫຍັງໃຫ້ເຈົ້າ?»

Verse 32

पुष्प उवाच । चण्डशर्मा द्विजेन्द्रोऽयं मदर्थे पतितः कृतः । समस्तैर्नागरैर्देव तं तैर्नय समानताम्

ພຸດສະປະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເທວະ, ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດນີ້ ຊື່ ຈັນຑະຊະຣະມາ ຖືກເຮັດໃຫ້ຕົກຕໍ່າເພາະເຮົາ. ໂອ ພຣະເທວະ, ໂດຍຊາວນາກະຣາທັງຫມົດ ຂໍໃຫ້ພວກເຂົານຳລາວກັບຄືນສູ່ສະຖານະເທົ່າທຽມອີກຄັ້ງ»។

Verse 33

शास्त्रं दृष्ट्वा प्रदत्तं मे प्रायश्चित्तं महात्मना । तथापि दूषितः क्षुद्रैः समस्तैरसहिष्णुभिः

«ແມ່ນແຕ່ມະຫາອາດມາໄດ້ເບິ່ງຄຳພີ ແລະກຳນົດພິທີແກ້ບາບ (ປຣາຍະຊິດຕະ) ໃຫ້ເຮົາແລ້ວ ແຕ່ເຮົາກໍຍັງຖືກຄົນນ້ອຍໃຈ ແລະບໍ່ອົດທົນທັງຫມົດ ກ່າວຮ້າຍໃສ່»।

Verse 34

भगवानुवाच । एकस्यापि वचो नैव शक्यते कर्तुमन्यथा । नागरस्य द्विजश्रेष्ठ समस्तानां च किं पुनः

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: «ແມ່ນແຕ່ຄຳຂອງນາກະຣາຄົນດຽວ ກໍບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ; ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຄຳຂອງພວກເຂົາທັງຫມົດຮ່ວມກັນ ຈະກ່າວອັນໃດອີກ?»

Verse 35

परमेष द्विजः पूतश्चंडशर्मा भविष्यति । ब्राह्मोऽयं नागरः ख्यातः समस्ते धरणीतले

ໂອ ຜູ້ສູງສຸດ! ຈັນດະຊະຣະມາ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ ເປັນພຣາຫມັນແທ້. ນາກະຣະນີ້ ຈະມີນາມວ່າ «ພຣາຫມ» ລືຊື່ທົ່ວແຜ່ນດິນ.

Verse 36

एतस्य ये सुताश्चैव भविष्यंति धरातले । विख्यातिं तेऽपि यास्यंति मान्याः पूज्या महीभृताम्

ແລະ ບຸດທັງຫຼາຍຂອງລາວ ທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນໂລກນີ້ ພວກເຂົາກໍຈະໄດ້ຮັບຊື່ສຽງ ເປັນຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ແລະຄວນບູຊາ ແມ່ນແຕ່ກະສັດທັງຫຼາຍກໍຍັງນັບຖື.

Verse 37

ये चापि बांधवा श्चास्य सुहृदश्च समागमम् । करिष्यंति समं तेऽपि भविष्यंति सुशोभनाः

ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງລາວ ແລະ ໝູ່ມິດຜູ້ປາດຖະນາດີ ຜູ້ຈະມາຊຸມນຸມພ້ອມກັນ ພວກເຂົາກໍຈະເປັນຜູ້ງາມສະຫງ່າ ແລະສົດໃສເຊັ່ນກັນ.

Verse 38

त्वं चापि मत्प्रसादेन संपूर्णांगो भविष्यसि

ແລະ ເຈົ້າເອງກໍດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງຂ້າ ຈະເປັນຜູ້ມີອະວະຍະວະຄົບຖ້ວນ ກາຍກະສົມບູນ.

Verse 39

एवमुक्त्वा सहस्रांशुस्ततश्चादर्शनं गतः । पुष्पोऽपि चाक्षतांगत्वं तत्क्षणात्समपद्यत

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ສະຫັດສະຣາມຊຸ (ພຣະອາທິດ) ກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ແລະ ພຸດສະປາ ກໍໄດ້ບັນລຸສະພາບກາຍທີ່ບໍ່ບາດເຈັບ ແລະຄົບຖ້ວນ ໃນທັນທີນັ້ນ.

Verse 163

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागररखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये ब्राह्मनागरोत्पत्तिवृत्तांतवर्णनंनाम त्रिषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ ບົດທີ ໑໖໓ ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາເລື່ອງກຳເນີດຂອງພຣາຫມະນະ ນາກະຣະ» ໃນ ມາຫາຕະມະ ແຫ່ງ ກະເສດຣະ ຮາຖະເກສະວະຣະ ພາຍໃນ ນາກະຣະຂັນດະ ທີ ໖ ຂອງ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ໃນ ເອກາສີຕິສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ.