Adhyaya 156

Verse 1

सूत उवाच । एवं सम्बोधिता तेन सा भार्या विजने गता । कन्याप्रदानस्य रुचिः संजाता तदनन्तरम्

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງພັນລະຍາຖືກທ່ານນັ້ນຕັກເຕືອນສອນສັ່ງແລ້ວ ນາງກໍໄປສູ່ບ່ອນສະງົບສົມບູນ; ແລະຕໍ່ມາບໍ່ດົນ ຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະມອບກະນຍາໃນພິທີແຕ່ງງານ ກໍເກີດຂຶ້ນໃນນາງ.

Verse 2

ततः स पादौ प्रक्षाल्य मणिभद्रस्य सत्वरम् । उदकं साक्षतं हस्ते कन्यादानकृते ददौ

ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ລ້າງຕີນຂອງ ມະນິພັດຣະ ຢ່າງຮີບດ່ວນ; ແລ້ວມອບນ້ຳພ້ອມອັກສະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ) ໃສ່ມືຂອງທ່ານ ເພື່ອການກະທຳພິທີກະນຍາດານ.

Verse 3

सोऽपि हस्तकृते तोये तं क्षत्रियमुवाच ह । अद्यैव कुरु मे शीघ्रं विवाहं कन्यया सह

ແລ້ວມະນິພັດຣະ ຖືນ້ຳທີ່ວາງໃນຝາມື ໄດ້ກ່າວກັບກະສັດຕຣິຍະນັ້ນວ່າ: «ຈົ່ງຈັດພິທີແຕ່ງງານໃຫ້ຂ້າກັບນາງກະສິກາ—ມື້ນີ້ເລີຍ ໃຫ້ໄວ»।

Verse 4

यस्मादिच्छामि संस्थातुं तेन ते गृहमागतः । क्षत्रिय उवाच । नात्र नक्षत्रमर्हं तु न किंचिद्भगदैवतम्

«ເນື່ອງຈາກຂ້າປາດຖະນາຈະຕັ້ງຖິ່ນຖານໃນການແຕ່ງງານ ຂ້າຈຶ່ງມາຮອດເຮືອນຂອງເຈົ້າດ້ວຍເຫດນັ້ນ»। ກະສັດຕຣິຍະຕອບວ່າ: «ແຕ່ທີ່ນີ້ບໍ່ມີນັກສະຕຣະທີ່ເໝາະສົມ ແລະບໍ່ມີລາງມົງຄຸນຈາກເທວະດາ»।

Verse 5

विवाहस्य न वारस्तु प्रसुप्ते मधुसूदने । अस्मिन्काले तु संप्राप्ते या कन्या परिणीयते

ເມື່ອມະທຸສູດນະ (ພຣະວິສນຸ) ຢູ່ໃນ «ການບັນທົມ» ໃນຊ່ວງທີ່ບໍ່ເປັນມົງຄຸນ ກໍບໍ່ມີວາລະອັນຄວນສຳລັບພິທີແຕ່ງງານ. ແຕ່ຖ້າໃນເວລານັ້ນ ນາງກະສິກາຜູ້ໜຶ່ງຖືກຍົກໃຫ້ແຕ່ງງານ,

Verse 6

सा च संवत्सरान्मध्ये ध्रुवं वैधव्यमाप्नुयात् । एवं दैवज्ञमुख्यानां श्रुतं प्रवदतां मया

ນາງນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມເປັນແມ່ໝ້າຍແນ່ນອນ ພາຍໃນໜຶ່ງປີ. ດັ່ງນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ຍິນຈາກບັນດາເທວະຍະຍານຜູ້ເປັນເອກ ແລະຂ້າຈຶ່ງກ່າວຕາມນັ້ນ।

Verse 7

तस्माच्छुभे तु संप्राप्ते नक्षत्रे भगदैवते । त्वं विवाहय मे कन्यां प्रोत्थिते मधुसूदने । येन क्षेमंकरी ते स्यात्तथा पुत्रप्रपौत्रिणी

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອນັກສະຕຣະອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ມີພຣະພະຄະ (Bhaga) ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ໄດ້ມາຮອດ ແລະເມື່ອມະທຸສູດນະ (ພຣະວິສນຸ) ຕື່ນຂຶ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຈັດພິທີແຕ່ງງານໃຫ້ລູກສາວຂ້າ—ເພື່ອໃຫ້ນາງເປັນຜູ້ນຳພາຄວາມສຸກສະຫງົບ ແລະມີພອນເປັນແມ່ຂອງລູກຊາຍ ແລະຫຼານຊາຍ।

Verse 8

मणिभद्र उवाच । नक्षत्रं वह्निदैवत्यं प्रसुप्तो मधुसूदनः

ມະນິພັດຣະ ກ່າວວ່າ: «ນັກສັດຕະນີ້ມີພຣະອັກນິເປັນຜູ້ປົກຄອງ, ແລະ ພຣະມະທຸສູດະນະ (ພຣະວິສນຸ) ຢູ່ໃນການນິດຣາຂອງພຣະອົງ»។

Verse 9

सांप्रतं वत्सरांतोऽयं विवाहे विहिते सति । कामाग्निरुत्थितः काये सांप्रतं मां प्रबाधते

ບັດນີ້ປາຍປີກໍໃກ້ເຂົ້າມາ ແລະ ການແຕ່ງງານກໍໄດ້ຈັດວາງແລ້ວ. ໄຟແຫ່ງກາມະໄດ້ລຸກຂຶ້ນໃນກາຍຂ້ອຍ ແລະ ມັນກໍທໍລະມານຂ້ອຍຢູ່ບັດນີ້.

Verse 10

तस्मात्कुरु प्रसादं मे कन्याविवहितेन तु । तव वित्तं प्रदास्यामि सुखी येन भविष्यसि

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານໂປດເມດຕາຂ້ອຍ ໂດຍຈັດໃຫ້ການແຕ່ງງານແກ່ນາງສາວນັ້ນຕາມຄໍາຂໍຂອງຂ້ອຍ. ຂ້ອຍຈະມອບຊັບສິນໃຫ້ທ່ານ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານເປັນສຸກ.

Verse 11

सूत उवाच । तस्माच्च वित्तलोभेन क्षत्रियो द्विजसत्तमाः । विवाहं कारयामास तत्क्षणादेव स द्विजाः

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ກະສັດຕະຣິຍະນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂລບໃນຊັບສິນ ໄດ້ໃຫ້ຈັດພິທີແຕ່ງງານທັນທີ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ»។

Verse 12

ददौ कन्यां सुदुःखार्तामश्रुपूर्णेक्षणां स्थिताम् । सन्निधौ वह्निविप्राणां तदा तेन विवाहिता

ລາວໄດ້ມອບນາງສາວຜູ້ຖືກຄວາມໂສກໃຫຍ່ກົດທັບ ຢືນຢູ່ດ້ວຍດວງຕາເຕັມນ້ໍາຕາ. ໃນທ່າມກາງພຣະໄຟອັນສັກສິດ ແລະ ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍ ໃນເວລານັ້ນ ນາງຖືກແຕ່ງງານໂດຍລາວ.

Verse 13

नीत्वा निजगृहं पश्चात्कामधर्मे नियोजिता । अनिच्छंतीमपि सतीं तामतीव निरर्गलः

ຫຼັງຈາກພານາງໄປເຮືອນຂອງຕົນແລ້ວ, ລາວກໍບັງຄັບນາງໃຫ້ເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງແຫ່ງກາມມະລົມ. ເຖິງແມ່ນວ່ານາງຈະເປັນຍິງຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະ ບໍ່ເຕັມໃຈກໍຕາມ, ລາວກໍກະທຳຕໍ່ນາງໂດຍປາສະຈາກຄວາມຢັບຢັ້ງຊັ່ງໃຈ.

Verse 14

सोऽपि निष्कामतां प्राप्य निर्भर्त्स्य च मुहुर्मुहुः । भाषिकाभिरनेकाभिस्तापयित्वा च भामिनीम्

ແລະ ລາວຜູ້ເຊິ່ງໝົດຄວາມປາຖະໜາແລ້ວ ກໍໄດ້ດ່າທໍນາງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ; ແລະ ດ້ວຍວາຈາທີ່ຫຍາບຊ້າຫຼາຍປະການ ລາວໄດ້ເຮັດໃຫ້ຍິງຜູ້ມີສະເໜ່ນັ້ນຕ້ອງທົນທຸກທໍລະມານ.

Verse 15

शांतिं नीता ततस्तेन प्रत्यूषे समुपस्थिते । भृत्यवर्गः समस्तोऽपि ततो निःसारितो गृहात्

ຈາກນັ້ນ ນາງກໍຖືກເຮັດໃຫ້ຍອມຈຳນົນດ້ວຍຄວາມງຽບ; ແລະ ເມື່ອຮຸ່ງເຊົ້າວັນໃໝ່ ພວກຄົນຮັບໃຊ້ທັງໝົດກໍຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກເຮືອນ.

Verse 16

इर्ष्याधर्मं समास्थाय परमं द्विजसत्तमाः । एक एव कृतस्तेन द्वारपालो नपुंसकः

ໂອ ພາມຜູ້ປະເສີດເອີຍ, ດ້ວຍຄວາມອິດສາລິສະຍາຢ່າງຮຸນແຮງ, ລາວຈຶ່ງໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງຄົນເຝົ້າປະຕູພຽງຜູ້ດຽວ ເຊິ່ງເປັນຂັນທີ.

Verse 17

प्रोक्तं न च त्वया देयः प्रवेशोऽत्र गृहे मम । भृत्यस्य भिक्षुकस्यैव वृद्धस्य व्रतिनस्तथा

ລາວໄດ້ສັ່ງວ່າ: 'ເຈົ້າຕ້ອງບໍ່ໃຫ້ໃຜເຂົ້າມາໃນເຮືອນຂອງຂ້ອຍນີ້ເດັດຂາດ—ບໍ່ວ່າຈະເປັນຄົນຮັບໃຊ້, ຂໍທານ, ຄົນແກ່, ຫຼື ແມ່ນແຕ່ນັກບວດຜູ້ຖືສິນ.'

Verse 18

एवं कृत्वा विधानं तु ततश्चक्रे जनैः समम् । व्यवहारक्रियाः सर्वा द्रव्यलक्षैः सहस्रशः

ເມື່ອໄດ້ຈັດວາງພິທີການແລະລະບຽບການແລ້ວ ລາວກໍໄດ້ຮ່ວມກັບຜູ້ຄົນທັງຫຼາຍ ດຳເນີນກິດຈະການໂລກທຸກປະການ ຄ້າຂາຍຊັບສິນເປັນຮ້ອຍແລະພັນລັກຢ່າງຫຼາຍຫຼວງ।

Verse 19

श्वशुरस्यापि नो दत्तं किंचित्तेन दुरात्मना । भार्यायाः श्वेतवस्त्राणि मुक्त्वाऽन्यन्नैव किंचन

ຄົນຊົ່ວນັ້ນບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຫຍັງເລີຍ ແມ່ນແຕ່ແກ່ພໍ່ເຖົ້າຂອງຕົນ; ສ່ວນແກ່ເມຍ ນອກຈາກເສື້ອຜ້າສີຂາວ ກໍບໍ່ໃຫ້ສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ।

Verse 20

यामद्वयेऽपि संप्राप्ते दिनस्य गृहमागतः । मितमन्नं तत स्तस्या भोजनार्थं प्रयच्छति

ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຜ່ານໄປສອງຍາມຂອງວັນແລ້ວ ລາວຈຶ່ງກັບມາເຮືອນ ແລະໃຫ້ອາຫານແກ່ນາງແຕ່ພຽງປະລິມານທີ່ກຳນົດໄວ້ ເພື່ອໃຫ້ກິນ।

Verse 21

यावन्मात्रं च सा भुंक्त एकविप्रान्वितः स्वयम् । भुक्त्वा चैव ततो याति व्यवहारकृते बहिः

ນາງກິນເທົ່າໃດ ລາວກໍກິນເທົ່ານັ້ນເອງ ໂດຍມີພຣາຫມັນພຽງຄົນດຽວຢູ່ຄຽງຂ້າງ; ເມື່ອກິນແລ້ວ ລາວກໍອອກໄປອີກ ເພື່ອກິດການຄ້າຂອງຕົນ।

Verse 22

आगच्छति पुनर्हर्म्यं संध्याकाल उपस्थिते । साऽपि तिष्ठति हर्म्यस्था पत्नी तस्य दुरात्मनः

ເມື່ອເວລາແລງມາຮອດ ລາວກໍກັບມາຍັງຄຸ້ມເຮືອນຫຼວງ; ແລະເມຍຂອງຄົນຊົ່ວນັ້ນກໍຢູ່ພາຍໃນເຮືອນ ພັກອາໄສຢູ່ໃນຄຸ້ມນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 23

वैराग्यं परमं प्राप्ता दुःखशोकसमन्विता । मत्सीव पतिता तोयादन्यस्मिंस्तु स्थलांतिके

ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າແລະຄວາມທຸກທໍລະມານ, ນາງໄດ້ບັນລຸຄວາມເບື່ອໜ່າຍຢ່າງຮຸນແຮງ, ຄືກັບປາທີ່ຕົກອອກຈາກນ້ຳມາຢູ່ເທິງພື້ນດິນ.

Verse 24

चक्रवाकी विमुक्तेव संप्राप्ते दिवसक्षये । हंसी हंसवियुक्तेव मृगीव मृगवर्जिता

ເມື່ອຕາເວັນຕົກດິນ, ນາງປຽບເໝືອນນົກຈັກກະວາກທີ່ແຍກຈາກຄູ່; ຄືກັບຫົງໂຕແມ່ທີ່ພັດພາກຈາກຫົງໂຕຜູ້; ຄືກັບກວາງໂຕແມ່ທີ່ປາສະຈາກກວາງໂຕຜູ້.

Verse 25

सोऽपि नित्यं ददौ भोज्यं विप्रस्यैकस्य च द्विजाः । प्रोच्य तं ब्राह्मणं पूर्वं सामपूर्वमिदं वचः

ໂອ້ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຈາກນັ້ນລາວກໍເຄີຍຖວາຍອາຫານແກ່ພາມຜູ້ໜຶ່ງທຸກໆມື້. ແຕ່ກ່ອນອື່ນໝົດ, ລາວໄດ້ເວົ້າກັບພາມຜູ້ນັ້ນດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ອ່ອນໂຍນ ແລະ ກ່າວແນວນີ້.

Verse 26

अधोवक्त्रेण भोक्तव्यं सदा विप्र गृहे मम । यदि पश्यसि मे भार्यां संप्राप्स्यसि विडंबनाम्

ໂອ້ ພາມ, ຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຂ້ອຍ ເຈົ້າຕ້ອງກິນເຂົ້າໂດຍກົ້ມໜ້າລົງສະເໝີ. ຖ້າເຈົ້າເບິ່ງເມຍຂອງຂ້ອຍ, ເຈົ້າຈະພົບກັບຄວາມອັບອາຍ.

Verse 27

एवं विडंबितास्तेन ह्यूर्ध्ववक्त्रावलोकिनः । ये चान्ये भयसंत्रस्ता न यांति च तदालयम्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ເງີຍໜ້າຂຶ້ນຈຶ່ງຖືກລາວເຍາະເຍີ້ຍ; ແລະ ຄົນອື່ນໆກໍຢ້ານກົວ ຈົນບໍ່ກ້າໄປທີ່ເຮືອນຫຼັງນັ້ນເລີຍ.

Verse 28

कस्यचित्त्वथ कालस्य पुष्पोनाम द्विजोत्तमः । तीर्थयात्राप्रसंगेन संप्राप्तस्तत्पुरं प्रति

ຕໍ່ມາອີກໄລຍະໜຶ່ງ ມີພຣາຫມັນຜູ້ສູງສຸດນາມ ປຸສປະ (Puṣpa) ໂດຍໂອກາດແຫ່ງການເດີນທາງຈາລິກໄປຕາມຕີຣຖະ ໄດ້ມາຮອດນະຄອນນັ້ນ។

Verse 29

पूर्वे वयसि संस्थश्च दर्शनीयतमाकृतिः । क्षुत्क्षामः सुपरिश्रांतो मध्याह्ने समुपस्थिते

ທ່ານຍັງຢູ່ໃນວັຍໜຸ່ມ ແລະມີຮູບລັກງາມນ່າເບິ່ງ; ແຕ່ເມື່ອຍາມທ່ຽງມາຮອດ ທ່ານຖືກຄວາມຫິວໂຫຍຫຼຸດແຮງ ແລະເມື່ອຍລ້າຢ່າງຫນັກ.

Verse 31

ततस्तं प्रार्थयामास गत्वा भोज्यं च स द्विजाः । तेनापि स द्विजः प्रोक्तस्तदासौ द्विजसत्तमाः

ແລ້ວພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ແລະຂໍອາຫານ. ໃນຂະນະນັ້ນ ເຈົ້າຂອງເຮືອນໄດ້ກ່າວກັບພຣາຫມັນນັ້ນ—ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ—ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍານີ້.

Verse 32

अधोवक्त्रेण भोक्तव्यं त्वया वीक्ष्या न मे प्रिया । नो चेद्विडंबनां विप्र संप्राप्स्यसि न संशयः

«ເຈົ້າຈົ່ງກິນໂດຍກົ້ມໜ້າລົງ ແລະຢ່າເບິ່ງເມຍອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ. ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ, ເຈົ້າຈະປະສົບຄວາມອັບອາຍ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»।

Verse 33

एवं ज्ञात्वा महाभाग यत्क्षेमं तत्समाचर

«ເມື່ອຮູ້ແລ້ວ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຈົ່ງປະພຶດຕາມສິ່ງທີ່ປອດໄພ ແລະເກື້ອກູນຕໍ່ຄວາມສຸກສະບາຍຂອງເຈົ້າ»।

Verse 34

पुष्प उवाच । क्षुत्क्षामस्य न मे कार्यं परदारविलोकनैः । वेदाध्ययनयुक्तस्य तीर्थयात्रारतस्य च

ປຸສະປະ ກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍອ່ອນແອເນື່ອງຈາກຄວາມຫິວ; ຂ້ອຍບໍ່ຄວນເບິ່ງເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ—ໂດຍສະເພາະເມື່ອຂ້ອຍອຸທິດໃຈໃນການຮຽນພຣະເວດ ແລະຍິນດີໃນການເດີນທາງສັກສິດ (ຕີຣະຖະຍາຕຣາ)»។

Verse 35

मणिभद्र उवाच । तदागच्छ मया सार्धं सांप्रतं मम मंदिरम् । विशेषात्तव दास्यामि भोजनं दक्षिणान्वितम्

ມະນິພັດຣະ ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງມາກັບຂ້ອຍໃນບັດນີ້ໄປຍັງເຮືອນຂອງຂ້ອຍ. ຂ້ອຍຈະຖວາຍອາຫານພິເສດໃຫ້ເຈົ້າ ພ້ອມດ້ວຍດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ອັນສົມຄວນ»។

Verse 36

एवं तौ संविदं कृत्वा ययतुर्ब्राह्मणोत्तमाः । हट्टमार्गे गतौ तत्र यत्र षंढो व्यव स्थितः

ເມື່ອທັງສອງໄດ້ຕົກລົງກັນແລ້ວ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງສອງກໍອອກເດີນທາງ. ພວກເຂົາໄປຕາມຖະໜົນຕະຫຼາດ ໄປຫາບ່ອນທີ່ຄົນຂັນທີ (eunuch) ຢືນປະຈຳຢູ່.

Verse 37

तत्पार्श्वे ब्राह्मणं धृत्वा प्रविष्टो गृहमध्यतः । भार्यया श्रपयामास धान्यं मानमितं तदा

ເຂົາໄດ້ພາພຣາຫມັນໄວ້ຂ້າງກາຍ ແລ້ວເຂົ້າໄປກາງເຮືອນ. ຈາກນັ້ນເຂົາໃຫ້ເມຍຂອງຕົນຫຸງຂ້າວ/ທັນຍາຫານ ຕາມປະລິມານທີ່ວັດໄວ້ໃນເວລານັ້ນ.

Verse 38

ततो देवार्चनं कृत्वा वैश्वदेवांत आगतम् । पुष्पमाहूय तत्पादौ प्रक्षाल्य च निवेश्य च

ຕໍ່ມາ ເຂົາໄດ້ບູຊາເທວະດາ ແລະກັບມາຫຼັງຈາກພິທີ ໄວສະວະເທວະ (vaiśvadeva). ເຂົາເອີ້ນປຸສະປະມາ ລ້າງຕີນຂອງລາວ ແລ້ວຈັດໃຫ້ນັ່ງຢ່າງສົມຄວນ.

Verse 39

कृत्वार्चनविधिं तस्य दत्त्वान्नं च सुसंस्कृतम् । उपविश्य ततः पश्चाद्भोजनार्थं ततो द्विजाः । पुष्पोऽपि वीक्षते तस्याः पादौ पंकजसंनिभौ

ຫຼັງຈາກສຳເລັດພິທີບູຊາ ແລະ ຖວາຍອາຫານທີ່ກະກຽມໄວ້ເປັນຢ່າງດີແລ້ວ, ເຫຼົ່າພາມກໍນັ່ງລົງເພື່ອຮັບປະທານອາຫານ. ປຸດສະປາ ກໍໄດ້ແນມເບິ່ງຕີນຂອງນາງທີ່ງາມດັ່ງດອກບົວ.

Verse 40

यथायथा स कौतुक्याद्वीक्षते यौवनाश्रितः । कौतुक्यात्तेन च ततस्तस्या वक्त्रं निरीक्षितम्

ແລະ ໃນຂະນະທີ່ລາວ ຖືກຊັກຈູງດ້ວຍຕັນຫາແຫ່ງໄວໜຸ່ມ ພາຍໃຕ້ຂໍ້ອ້າງຂອງຄວາມຢາກຮູ້ຢາກເຫັນ ໄດ້ຈ້ອງເບິ່ງຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ, ດ້ວຍ 'ຄວາມຢາກຮູ້' ນັ້ນເອງ ລາວຈຶ່ງໄດ້ເບິ່ງໄປທີ່ໃບໜ້າຂອງນາງ.

Verse 41

ततश्चाकारयामास मणिभद्रः प्रकोपतः । तं षण्ढमुक्तवाञ्जारं त्वमेनं च विडंबय

ຈາກນັ້ນ ມະນີພັດທະຣະ ດ້ວຍຄວາມຄຽດແຄ້ນ ຈຶ່ງສັ່ງໃຫ້ຄົນຮັບໃຊ້ລົງມື ໂດຍກ່າວວ່າ: 'ບັກຂັນທີ, ບັກຊູ້, ຈົ່ງໄປ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຊາຍຄົນນີ້ອັບອາຍຂາຍໜ້າ!'

Verse 42

ततस्तेन द्विजश्रेष्ठाः स पुष्पो मूर्ध्नि ताडितः

ດັ່ງນັ້ນ, ໂອ້ ພາມຜູ້ປະເສີດ, ປຸດສະປາ ຈຶ່ງຖືກມັນຕີເຂົ້າທີ່ຫົວ.

Verse 43

अधो निपतितं भूमौ रुधिरेण परिप्लुतम् । चरणाभ्यां समाकृष्य दूतो मार्गं समाश्रितः

ລາວລົ້ມຄວ້ຳໜ້າລົງກັບພື້ນດິນ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍເລືອດ, ລາວຖືກລາກຂາໄປ ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ສົ່ງຂ່າວອອກເດີນທາງ.

Verse 44

यावच्चतुष्पथं नीतो यत्र संचरते जनः । हाहाकारो महानासीत्तस्मिन्पुरवरे तदा

ເມື່ອເຂົາຖືກນໍາໄປຮອດສີ່ແຍກທາງ ບ່ອນທີ່ປະຊາຊົນເດີນຜ່ານ ກໍເກີດສຽງຮ້ອງໂຮຮາດັງໃຫຍ່ໃນນະຄອນອັນປະເສີດນັ້ນ।

Verse 45

सर्वेषामेव पौराणां तदवस्थं विलोक्य तम् । ततोऽन्यैः शीततोयेन सोभिषिक्तो दयान्वितैः

ເມື່ອຊາວເມືອງທັງຫມົດເຫັນເຂົາຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ ຄົນອື່ນໆຜູ້ມີເມດຕາ ຈຶ່ງພອຍພອຍພອດນໍ້າເຢັນລົງໃສ່ເຂົາ।

Verse 46

कृत्वा वायुप्रदानं च गमितश्चेतनां प्रति । स प्राप्य चेतनां कृच्छ्रात्तत्तोयात्तानथाब्रवीत्

ເຂົາໄດ້ຖືກຊ່ວຍເຮັດການປະຄອງລົມຫາຍໃຈ ແລະນໍາໃຫ້ເຂົາກັບຄືນສູ່ສະຕິ. ເມື່ອໄດ້ສະຕິຄືນມາດ້ວຍຄວາມລໍາບາກ ເຂົາຈຶ່ງເວົ້າກັບພວກນັ້ນຈາກໃນນໍ້ານັ້ນ।

Verse 47

न मया विहितं चौर्यं परदारा न सेविताः । पश्यध्वं मणिभद्रेण यथाहं क्लेशितो जनाः

«ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍເຮັດການລັກຂໂມຍ ແລະບໍ່ເຄີຍໄປຄົບຫາກັບເມຍຂອງຄົນອື່ນ. ຈົ່ງເບິ່ງເຖີດ ທ່ານທັງຫລາຍ—ມະນິພັດຣະໄດ້ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍທຸກທໍລະມານແນວໃດ!»

Verse 48

तीर्थयात्रापरो विप्रो ब्रह्मचर्यपरायणः । भोजनार्थं समामन्त्र्य नीतोऽवस्थामिमां ततः

«ຂ້ອຍເປັນພຣາຫມັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການເດີນທາງຈາລິກໄປຕາມຕີຣຖະອັນສັກສິດ ແລະຍຶດໝັ້ນໃນພຣະຫມະຈັນທະ. ພວກເຂົາເຊີນຂ້ອຍດ້ວຍຂໍ້ອ້າງວ່າຈະໃຫ້ອາຫານ ແລ້ວນໍາຂ້ອຍມາສູ່ສະພາບອັນທຸກທໍລະມານນີ້»។

Verse 49

किं नास्ति वात्र भूपालो येनैतदसमंजसम् । ब्राह्मणस्य विशेषेण निर्दोषस्य महाजनाः

“ທີ່ນີ້ບໍ່ມີພະມະຫາກະສັດດອກຫຼື ເຖິງໃຫ້ຄວາມອະຍຸດຕິທຳແບບນີ້ເກີດຂຶ້ນ—ໂດຍສະເພາະຕໍ່ພຣາຫມັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຜິດ, ໂອ ມະຫາຊົນຜູ້ສູງສົ່ງ?”

Verse 50

जना ऊचुः । बहवस्तेन पापेन विप्राः पूर्वं विडंबिताः । राजप्रसादयुक्तेन चेर्ष्यां प्राप्य शरीरिणा

ປະຊາຊົນກ່າວວ່າ: “ໂດຍຄົນບາບນັ້ນ ພຣາຫມັນຫຼາຍຄົນເຄີຍຖືກເຢາະເຍີ້ຍ ແລະຖືກຫຍັບຫຍາມ—ເຂົາອາໄສພະຣາຊະອະນຸເຄາະ ແລະຖືກຄວາມອິດສາຂັບດັນ ໃນຮ່າງກາຍມະນຸດ.”

Verse 51

कोऽपि राजप्रसादान्न किंचिद्ब्रूतेऽस्य सम्मुखम् । तस्मादुत्तिष्ठ गच्छामो दास्यामस्तेऽशनं वयम्

“ເນື່ອງຈາກເຂົາມີພະຣາຊະອະນຸເຄາະ ຈຶ່ງບໍ່ມີໃຜກ່າວຫຍັງຕໍ່ໜ້າເຂົາ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ—ເຮົາໄປກັນ; ເຮົາຈະຖວາຍອາຫານໃຫ້ທ່ານ.”

Verse 156

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागर खण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये पुष्पादित्यमाहात्म्ये मणिभद्रकृतपुष्पब्राह्मणविडंबनवर्णनंनाम षट्पञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ, ໃນນາກະຣະຂັນດະທີ 6—ໃນມາຫາຕະມະຂອງ ຫາຏະເກສະວະຣະ-ເຂດ ແລະ ປຸສປາດິຕະຍະ ມາຫາຕະມະ—ບົດທີ່ມີຊື່ “ການພັນລະນາການຫຍັບຫຍາມພຣາຫມັນ ປຸສປະ ໂດຍ ມະນິພັດຣະ” ຄື ບົດທີ 156 ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງ.