Adhyaya 150

Verse 1

सूत उवाच । शुक्रस्तस्य वचः श्रुत्वा चित्ते कृत्वा दयां ततः । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं गत्वा सिद्धिप्रदायकम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອສຸກຣະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ກໍເກີດເມດຕາໃນໃຈ ແລ້ວໄປຍັງກະເສດສັກສິດຮາຖະເກສະວະຣະ ຜູ້ປະທານສິດທິ (siddhi)។

Verse 2

चकार विधिवद्धोमं स्वमांसेन हुताशने । मंत्रैराथर्वणै रौद्रैः कुण्डं कृत्वा त्रिकोणकम्

ທີ່ນັ້ນ ທ່ານໄດ້ປະກອບພິທີໂຮມະຕາມວິທີອັນຖືກຕ້ອງ ຖວາຍເນື້ອຂອງຕົນເອງແກ່ໄຟອັນລຸກໂຊນ ແລະໃຊ້ມັນຕຣາອາຖັຣວະອັນດຸຮ້າຍ ຈັດຕັ້ງກຸນດະຮູບສາມແຈ (trikoṇa-kuṇḍa)។

Verse 3

एवं संजुह्वतस्तस्य तेन वै विधिना तदा । यथा रुद्रेण संतुष्टा देवी केलीश्वरी तदा

ເມື່ອທ່ານຖວາຍບູຊາຢ່າງນັ້ນຕາມພິທີນັ້ນ ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວີເກລີສະວະຣີກໍພໍໃຈ—ດັ່ງທີ່ເຄີຍພໍໃຈໂດຍຣຸດຣະໃນກ່ອນນັ້ນ.

Verse 4

तं प्रोवाच समेत्याशु शुक्रं दैत्यपुरोहितम् । मा त्वं भार्गवशार्दूल कुरु मांसपरिक्षयम्

ນາງໄດ້ເຂົ້າມາໄວໆ ແລະກ່າວກັບສຸກຣະ ປຸໂຣຫິດແຫ່ງພວກໄດຕະຍະວ່າ: “ໂອ ເສືອໃຫຍ່ໃນວົງສາບາຣຄະວະ, ຢ່າໃຫ້ເນື້ອກາຍຂອງເຈົ້າຮ່ອຍຫາຍເລີຍ.”

Verse 5

भाविताऽहं त्रिनेत्रेण तत्किं ब्रूहि करोमि ते

“ຂ້ອຍໄດ້ຮັບພະລັງອໍານາດຈາກພຣະອົງຜູ້ມີສາມພຣະເນດ; ດັ່ງນັ້ນຈົ່ງກ່າວມາ—ຂ້ອຍຈະເຮັດຫຍັງໃຫ້ເຈົ້າ?”

Verse 6

शुक्र उवाच । यथा रुद्रस्य साहाय्यं त्वयात्र विहितं शुभे । अंधकस्याऽपि कर्तव्यं तथैवैष वरो मम

ສຸກຣະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ, ເຊັ່ນທີ່ເຈົ້າໄດ້ຊ່ວຍພຣະຣຸດຣະຢູ່ນີ້, ດັ່ງນັ້ນກໍຈົ່ງກະທຳເພື່ອອັນທະກະ. ນີ້ແມ່ນພອນຂອງຂ້າ»។

Verse 7

ये केचिद्दानवा युद्धे भक्षिताश्च विनाशिताः । अस्य सैन्यस्य ते सर्वे पुनर्जीवंतु सत्वरम्

«ດານະວະໃດໆໃນກອງທັບນີ້ ທີ່ຖືກກິນ ຫຼືຖືກທຳລາຍໃນສົງຄາມ—ຂໍໃຫ້ທຸກຜູ້ທຸກນາມ ຟື້ນຄືນຊີວິດໂດຍໄວ»។

Verse 8

देव्युवाच । जीवयिष्यामि तान्सर्वान्दानवान्निहतान्रणे । नवसंभक्षितान्विप्र प्रविष्टान्योगिनीमुखे

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້າຈະຊຸກຊີວິດດານະວະທັງໝົດທີ່ຖືກຂ້າໃນສົງຄາມ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ພຶ່ງຖືກກິນ ແລະເຂົ້າໄປໃນປາກຂອງໂຢກິນີແລ້ວກໍຕາມ»។

Verse 9

एवमुक्त्वा ददौ तस्मै सा देवी हर्षितानना । नाम्नाऽमृतवतीं विद्यां यया जीवंति ते मृताः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ເທວີຜູ້ມີໃບໜ້າສົດໃສດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ໄດ້ມອບວິທະຍາອັນສັກສິດຊື່ «ອະມຣິຕະວະຕີ» ໃຫ້ແກ່ລາວ; ໂດຍວິທະຍານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຕາຍກໍຟື້ນຄືນຊີວິດໄດ້.

Verse 10

ततः शुक्रः प्रहृष्टात्मा गत्वांधकमुवाच ह । सिद्धा केलीश्वरी देवी यथा शम्भोस्तथा मम

ຕໍ່ມາ ສຸກຣະມີໃຈຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ ໄປຫາອັນທະກະ ແລະກ່າວວ່າ: «ເທວີເກລີອິສະວະຣີ ເປັນຜູ້ສຳເລັດສິດທິ ແລະບໍ່ຜິດພາດ; ເຊັ່ນທີ່ນາງເປັນຂອງສັມພູ (ສີວະ) ດັ່ງນັ້ນນາງກໍເປັນຂອງຂ້າ»។

Verse 11

तया दत्ता शुभा विद्या मम दैत्या मृताश्च ये । तान्सर्वांस्तत्प्रभावेन योजयिष्यामि जीविते

ວິທະຍາອັນມງຄຸນທີ່ນາງໄດ້ປະທານໃຫ້ຂ້າ ໂດຍອານຸພາບຂອງມັນ ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ໄດຕະຍາຂອງຂ້າທີ່ຕາຍໄປ ຟື້ນຄືນຊີວິດທັງໝົດ।

Verse 12

त्वयाऽस्याः सततं भक्तिः कार्या दानव सत्तम । अष्टम्यां च विशेषेण चतुर्दश्यां च सर्वदा

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດານະວະ ເຈົ້າພຶງຮັກສາພັກຕິຕໍ່ນາງໃຫ້ສະເໝີ ໂດຍພິເສດໃນວັນອັດຖະມີ (Aṣṭamī) ແລະໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ (Caturdaśī) ຢູ່ເທື່ອງໆ।

Verse 13

एषा सा परमा शक्तिर्यया व्याप्तमिदं जगत् । केवलं भक्तिसाध्या सा न दण्डेन कथंचन

ນາງນີ້ແມ່ນພະລັງອັນສູງສຸດ ທີ່ແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມໂລກນີ້ທັງໝົດ। ນາງບັນລຸໄດ້ດ້ວຍພັກຕິເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍການບັງຄັບ ຫຼືອານາດໂທດໃດໆ।

Verse 14

एवमुक्तस्तु शुक्रेण स तदा दानवाधिपः । तां देवीं पूजयामास भावभक्तिसमन्वितः

ເມື່ອຖືກສຸກຣະກ່າວສອນດັ່ງນັ້ນ ພະຍາດານະວະໃນເວລານັ້ນ ໄດ້ບູຊາພຣະເທວີນັ້ນ ດ້ວຍພັກຕິອັນເຕັມຫົວໃຈ।

Verse 15

स्तुत्वा च विविधैः स्तोत्रैस्ततः प्रोवाच सादरम् । तथान्या मातरः सर्वा यथाज्येष्ठं यथाक्रमम्

ເມື່ອສັນລະເສີນນາງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍປະເພດແລ້ວ ລາວຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ແລະດັ່ງນັ້ນເອງ ລາວກໍໄດ້ກ່າວຕໍ່ບັນດາແມ່ເທວີອື່ນໆທັງໝົດ ຕາມລຳດັບຜູ້ໃຫຍ່ ແລະຕາມຂັ້ນຕອນອັນຖືກຕ້ອງ।

Verse 16

अज्ञानाद्यन्मया देवि कृतः कोपस्तवोपरि । मर्षणीयस्तथा सोऽद्य दीनस्य प्रणतस्य च

ໂອ ພຣະເທວີເຈົ້າ, ຄວາມໂກດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສະແດງຕໍ່ພຣະອົງເນື່ອງຈາກອະວິຊາ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງອະໄພໃນວັນນີ້; ເພາະຂ້າພະເຈົ້າທຸກຍາກ ແລະຂໍກົ້ມກາບສົມຍອມ.

Verse 17

श्रीदेव्युवाच । परितुष्टाऽस्मि ते वत्स प्रभावाद्भार्गवस्य च । वरं वरय तस्मात्त्वं न वृथा दर्शनं मम

ພຣະເທວີຜູ້ມີສິຣີຕັດວ່າ: ລູກເອີຍ, ພຣະອົງພໍໃຈໃນເຈົ້າ, ແລະຍັງເນື່ອງຈາກອານຸພາບແຫ່ງພາຣກະວະ (ສຸກຣະ) ດ້ວຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເລືອກພອນເຖີດ; ການປາກົດຂອງພຣະອົງຕໍ່ເຈົ້າຈະບໍ່ເປັນໄປໂດຍປ່າວ.

Verse 18

अन्धक उवाच । अनेनैव तु रूपेण ये त्वां ध्यायंति देहिनः । पूजयंति च सद्भक्त्या संस्थाप्य प्रतिमां तव । तेषां सिद्धिः प्रदातव्या त्वया हृदयवांछिता

ອັນທະກະກ່າວວ່າ: ສັດທີ່ມີກາຍທັງຫຼາຍ ຜູ້ທີ່ພິຈາລະນາພຣະອົງໃນຮູບນີ້ເທົ່ານັ້ນ, ແລະຕັ້ງປະຕິມາຂອງພຣະອົງແລ້ວບູຊາດ້ວຍພັກດີອັນບໍລິສຸດ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປະທານຄວາມສຳເລັດຕາມທີ່ໃຈປາດຖະໜາແກ່ເຂົາເຈົ້າ.

Verse 19

देव्युवाच । यो मामनेन रूपेण स्थापयिष्यति मानवः । तस्य मोक्षं प्रदास्यामि पापस्यापि न संशयः

ພຣະເທວີຕັດວ່າ: ມະນຸດຜູ້ໃດຈະຕັ້ງພຣະອົງໃນຮູບນີ້, ພຣະອົງຈະປະທານໂມກສະໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບກໍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 20

योऽष्टम्यां च चतुर्दश्यां मम पूजां करिष्यति । तस्मै स्वर्गं प्रदास्यामि पापस्यापि दनूत्तम

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນດານະວະ, ຜູ້ໃດຈະບູຊາພຣະອົງໃນວັນອັດຖະມີ ແລະ ວັນຈະຕຸຣະທັດສີ (ວັນທີ 8 ແລະ 14 ຂອງຈັນທະຄະຕິ), ພຣະອົງຈະປະທານສະຫວັນໃຫ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບກໍດຽວກັນ.

Verse 21

केवलं दर्शनं यश्च ध्यानं वा मे करिष्यति । तस्य राज्यं प्रदास्यामि भोगान्मानुषसंभवान्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນຂ້າ ຫຼື ພິຈາລະນາສະມາທິເຖິງຂ້າ—ຂ້າຈະປະທານອຳນາດຄອງລັດ ແລະ ຄວາມສຸກບຸນບາລີທີ່ເກີດໃນມະນຸດໃຫ້ເຂົາ।

Verse 22

एवमुक्त्वाऽथ सा देवी ततश्चादर्शनं गता । तैश्च मातृगणैः सार्धं पश्यतस्तस्य तत्क्षणात्

ເມື່ອນາງເທວີກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາທັນທີ—ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ແມ່ເທວະທັງຫຼາຍ—ໃນຂະນະທີ່ເຂົາກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ໃນພິບຕານັ້ນເລີຍ।

Verse 23

शक्रोऽपि दानवान्सर्वांस्तया संसिद्धया ततः । मृतान्संजीवयामास दैतेयान्नवभक्षितान्

ແລ້ວພຣະສັກກະ (ອິນທຣາ) ກໍໂດຍອານຸພາບອັນສຳເລັດນັ້ນ ຊຸກຊີວິດຄືນໃຫ້ນັກຮົບດານະວະທັງປວງທີ່ຕາຍ—ຄືພວກໄດຕະຍະທີ່ພຶ່ງຖືກກິນ—ໃຫ້ຟື້ນຄືນມາ।

Verse 24

तैः समेत्य स दैत्येन्द्रः प्रहृष्टेनांतरात्मना । तां पुरीं प्राप्य शक्रस्य राज्यं चक्रे दिवानिशम्

ເມື່ອໄດ້ພົບພ້ອມກັນກັບພວກເຂົາແລ້ວ ຈອມເຈົ້າໄດຕະຍະນັ້ນ—ໃຈພາຍໃນຊື່ນບານຢ່າງຍິ່ງ—ໄດ້ເຂົ້າເຖິງນະຄອນນັ້ນ ແລະ ຍຶດອຳນາດຂອງພຣະສັກກະ ທັງກາງວັນກາງຄືນ।

Verse 25

तां देवीं ध्यायमानस्तु पूजयानो दिवानिशम् । अष्टम्यां च चतुर्दश्यां विशेषेण महाबलः

ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງນັ້ນ ພິຈາລະນາສະມາທິເຖິງເທວີ ແລະ ບູຊານາງທັງກາງວັນກາງຄືນ ໂດຍເນັ້ນເປັນພິເສດໃນວັນອັດຖະມີ ແລະ ຈະຕຸຣະດະສີ।

Verse 26

अथ तस्याः प्रभावं तं ज्ञात्वा व्याससमुद्भवः । स्थानेऽत्र स्थापयामास संसिद्धिं प परां गतः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຮູ້ແຈ້ງເຖິງອານຸພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງນາງ ຜູ້ເກີດຈາກວະຍາສະ ໄດ້ສ້າງຕັ້ງການບູຊານາງໃນສະຖານທີ່ນີ້ ແລະບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ।

Verse 27

सूत उवाच एवं केलीश्वर देवी संजाता परमेश्वरी । तस्मात्स्थाप्या च पूज्या च ध्येया चैव विशेषतः

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ເທວີເກລີອິສະວະຣາ ໄດ້ເປັນພຣະເທວີສູງສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນອັນເຊີນປະດິດສະຖານ, ຄວນບູຊາ, ແລະຄວນພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ—ໂດຍພິເສດ»។

Verse 28

एवं देव्या नरो यश्च पठते वा शृणोति वा । वाच्यमानं स मुच्येत व्यसनेन गरीयसा

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອ່ານສະດຸດສະດອງ ຫຼືຟັງເລື່ອງລາວຂອງພຣະເທວີນີ້ ໃນຍາມທີ່ອ່ານອອກສຽງ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກໄພພິບັດອັນໜັກໜ່ວງໄດ້ແມ່ນກະທັ້ງ.

Verse 29

भ्रष्टराज्योऽथवा राजा यः शृणोत्यष्टमीदिने । स राज्यं लभते भूयो निखिलं हतकंटकम्

ແມ່ນແຕ່ກະສັດຜູ້ສູນເສຍອານາຈັກ ຖ້າຟັງໃນວັນອັດຖະມີ (ວັນທີ 8 ຂອງຂ້າງເດືອນ) ຈະໄດ້ຮັບອຳນາດກັບຄືນອີກ ຄົບຖ້ວນ ແລະປາສະຈາກໜາມ (ອຸປະສັກ) ທັງປວງ.

Verse 30

युद्धकाले च संप्राप्ते यश्चैतच्छृणुयान्नरः । स हत्वा शत्रुसंघातं विजयं च समाप्नुयात्

ແລະເມື່ອເວລາສົງຄາມມາຮອດ ຜູ້ໃດທີ່ຟັງສິ່ງນີ້ ຈະປະຫານກອງສັດຕູໃຫ້ພິນາດ ແລະບັນລຸໄຊຊະນະ.