Adhyaya 148

Verse 1

। सूत उवाच । एवं तं निःस्पृहं ज्ञात्वा गृहं प्रति निजात्मजम् । पिंगला दुःखसंयुक्ता व्यासमेतदुवाच ह

ສູຕະກ່າວວ່າ: “ເມື່ອນາງຮູ້ວ່າ ລູກຊາຍຂອງນາງປາດຈາກຄວາມປາຖະໜາໂລກີ ແລະບໍ່ຫັນກັບບ້ານອີກ ປິງກະລາ—ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກ—ໄດ້ກ່າວຄໍານີ້ແກ່ ວະຍາສະ.”

Verse 2

अहं तपश्चरिष्यामि पुत्रार्थं द्विजसत्तम । अनुज्ञां देहि मे येन तोषयामि महेश्वरम् । पुत्रो येन भवेन्मह्यं वंशवृद्धिकरः परः

“ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ເພື່ອໄດ້ລູກຊາຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະພຶດຕະປະສະ (ຕະປັດ). ຂໍທ່ານໃຫ້ອະນຸຍາດ ເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະບູຊາໃຫ້ພຣະມະເຫສະວະຣະພໍໃຈ; ແລະໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ມີລູກຊາຍຜູ້ດີເລີດ ຜູ້ເພີ່ມພູນວົງສາ.”

Verse 3

एवं सा निश्चयं कृत्वा लब्ध्वानुज्ञां मुनेस्ततः । क्षेत्रमेतत्समासाद्य तपस्तेपे पतिव्रता

ເມື່ອນາງຕັ້ງໃຈແນ່ວແນ່ແລ້ວ ແລະໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກມຸນີ ນາງຜູ້ເປັນພັນລະຍາຜູ້ສັດຊື່ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ກະເສດອັນສັກສິດນີ້ ແລະປະພຶດຕະປະສະ (ຕະປັດ).

Verse 4

संस्थाप्य शंकरं देवं तदग्रे निर्मलोदकम् । कृत्वा वापीं सुविस्तीर्णां स्नानात्पातकनाशनीम्

ນາງໄດ້ສະຖາປະນາພຣະເທວະ ຊັງກະຣະ ແລ້ວຈັດນໍ້າອັນບໍລິສຸດໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ; ແລະນາງໄດ້ຂຸດສ້າງສະລະນໍ້າກວ້າງໃຫຍ່ ອັນການອາບນໍ້າໃນນັ້ນທໍາລາຍບາບໄດ້.

Verse 5

ततस्तस्या गतस्तुष्टिं भगवांस्त्रिपुरांतकः । वरदोऽस्मीति तां प्राह प्रहृष्टेनांतरात्मना

ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຕຣິປຸຣານຕະກະ ໄດ້ພໍໃຈຕໍ່ນາງ; ແລະດ້ວຍໃຈພາຍໃນອັນຍິນດີ ພຣະອົງກ່າວກັບນາງວ່າ: “ເຮົາເປັນຜູ້ປະທານພອນ.”

Verse 6

श्रीमहादेव उवाच । परितुष्टोऽस्मि ते भद्रे वरं वरय सुव्रते । यः स्थितो हृदये नित्यं नादेयं विद्यते मम

ພຣະມະຫາເທວະຕັດວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ, ເຮົາພໍໃຈໃນເຈົ້າຢ່າງຍິ່ງ. ໂອ ຜູ້ຖືສິນດີ, ຈົ່ງເລືອກພອນ. ຜູ້ໃດຢູ່ໃນດວງໃຈເຮົາຕະຫຼອດ ສໍາລັບເຮົາ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ຄວນໃຫ້»។

Verse 7

वटिकोवाच । सुतं देहि सुरश्रेष्ठ मम वंशविवर्धनम् । चित्ताह्लादकरं नित्यं सुशीलं विनयान्वितम्

ວະຕິກີກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຫມູ່ເທວະ, ຂໍປະທານບຸດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອເພີ່ມພູນວົງສາ. ໃຫ້ເປັນຜູ້ທີ່ເຮັດໃຈໃຫ້ຊື່ນບານເສມອ, ມີຄຸນທຳດີ ແລະມີຄວາມຖ່ອມຕົນ»។

Verse 8

श्रीमहादेव उवाच । भविष्यति न संदेहस्तव पुत्रः सुशोभने । यादृक्त्वया महाभागे प्रार्थितस्तद्विशेषतः

ພຣະມະຫາເທວະຕັດວ່າ: «ໂອ ຜູ້ງາມສະຫງ່າ, ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ເຈົ້າຈະໄດ້ບຸດ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຈະເປັນໄປຕາມທີ່ເຈົ້າອະທິຖານ ຢ່າງພິເສດທຸກປະການ»។

Verse 9

अन्यापि मानुषी याऽत्र वाप्यां स्नात्वा समाहिता । पञ्चम्यां वत्सरं यावच्छुक्लपक्षे ह्युपस्थिते । पूजयिष्यति मल्लिंगं यच्चाद्य स्थापितं त्वया

«ແມ່ຍິງມະນຸດຄົນອື່ນໃດກໍຕາມ ຜູ້ມີໃຈສະຫງົບຮວບຮວມ ອາບນ້ຳໃນສະລະນ້ຳສັກສິດນີ້ ແລະໃນວັນປັນຈະມີ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ (ຊຸກລະປັກ) ຕໍ່ເນື່ອງຈົນຄົບໜຶ່ງປີ ຈະບູຊາ “ມັລລິງຄະ” ອັນເຈົ້າໄດ້ສະຖາປະນາໃນມື້ນີ້—»

Verse 10

साथ लप्स्यति सत्पुत्रं दत्त्वा फलमनुत्तमम् । या च दौर्भाग्यसंयुक्ता तृतीयादिवसेऽत्र वै

«—ນາງຈະໄດ້ຮັບບຸດຜູ້ດີງາມ ແລະໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ແລະແມ່ຍິງຜູ້ປະສົບເຄາະຮ້າຍ ຖ້າມາທີ່ນີ້ໃນວັນຕຣິຕີຍາ (ວັນທີ 3) ແລະວັນອື່ນໆ—»

Verse 11

स्नात्वाऽत्र सलिले पश्चान्मल्लिंगं पूजयिष्यति । सा सौभाग्य समोपेता वर्षांते च भविष्यति

ເມື່ອນາງອາບນ້ຳໃນນ້ຳສັກສິດແຫ່ງນີ້ແລ້ວ ແລະຕໍ່ມາບູຊາມັລລິງກະ (Malliṅga) ນາງຈະໄດ້ຮັບຄວາມໂຊກດີແລະສິຣິມົງຄຸນ—ແທ້ຈິງໃນທ້າຍປີ।

Verse 12

यः पुनः पुरुषश्चात्र स्नात्वा मां पूजयिष्यति । सकामो लप्स्यते कामान्विकामो मोक्षमेव च

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຜູ້ຊາຍໃດກໍຕາມທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ແລ້ວບູຊາຂ້າພະເຈົ້າ: ຜູ້ມີຄວາມປາຖະໜາຈະໄດ້ສົມປາຖະໜາ; ຜູ້ປາຖະໜາດັບສິ້ນຈະໄດ້ແຕ່ໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ) ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 13

एवमुक्त्वा महादेवस्ततश्चादर्शनं गतः । साऽपि लेभे सुतं व्यासात्कपिंजलमिति श्रुतम्

ເມື່ອມະຫາເທວະກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ। ນາງເອງກໍໄດ້ບຸດຈາກ ວະຍາສະ (Vyāsa) ເຊິ່ງໄດ້ຍິນວ່າຊື່ ກະປິນຈະລະ (Kapiñjala)។

Verse 14

यादृक्तेन पुरा प्रोक्तो देवदेवेन शूलिना । येनैव स्थापिता चात्र देवी केलीवरी पुरा । सर्वसिद्धिप्रदा लोके तत्र याऽराधिता पुरा

ດັ່ງທີ່ເຄີຍຖືກປະກາດໄວ້ໃນອະດີດໂດຍ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ຖືຕຣິສູນ: ພຣະອົງນັ້ນເອງເຄີຍສະຖາປະນາ ເທວີ ເກລີວະຣີ (Kelīvarī) ໄວ້ທີ່ນີ້ໃນການກ່ອນ; ແລະເທວີນັ້ນ ຜູ້ເຄີຍຖືກບູຊາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນໂລກວ່າ ເປັນຜູ້ປະທານສິດທິແລະຄວາມສຳເລັດທຸກປະການ।