Adhyaya 145

Verse 1

ऋषय ऊचुः । यत्त्वया कथितं सूत न मृता सा कुमारिका । हता रौद्रप्रहारैश्च कौतुकं तन्महत्तरम्

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ສູຕະ, ຕາມທີ່ເຈົ້າເລົ່າ ນາງສາວນັ້ນບໍ່ໄດ້ຕາຍແທ້ ແມ່ນແຕ່ຖືກຟັນຕີດ້ວຍການຈົມຕີອັນດຸຮ້າຍ. ນີ້ເປັນເລື່ອງນ່າອັດສະຈັນຍິ່ງ—ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍ.»

Verse 2

यतो भूयः प्रसंजाता योगिनी हरतुष्टिदा । यत्त्वार्थं सर्वमाचक्ष्व कारणं च तदद्भुतम्

«ເພາະນາງໄດ້ເກີດຂຶ້ນອີກເທື່ອໜຶ່ງ ເປັນໂຢກິນີຜູ້ປະທານຄວາມຊື່ນບານ ແລະຄວາມພໍໃຈ. ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເລົ່າໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ທັງຄວາມໝາຍ ແລະເຫດອັນອັດສະຈັນນັ້ນ.»

Verse 3

सूत उवाच । सा प्रविष्टा समं तेन सुपुण्यममरेश्वरम् । माघकृष्णचतुर्दश्यां न मृत्युर्यत्र विद्यते

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ນາງໄດ້ເຂົ້າໄປພ້ອມກັບເຂົາ ສູ່ສະຖານບູຊາອະມະເຣສະວະຣະ ອັນມີບຸນສູງສຸດ. ໃນວັນຈະຕຸດັດສີ ຂອງປັກມືດເດືອນມາຄະ ຄວາມຕາຍບໍ່ຄອບງຳທີ່ນັ້ນ.

Verse 4

ततोऽष्टौ वसवस्तत्र द्वादशार्कास्तथैव च । एकादशापरे रुद्रा नासत्यौ द्वौ च सुन्दरौ

ຕໍ່ມາ ທີ່ນັ້ນມີວະສຸ 8 ອົງ, ອາທິຕະຍະ 12 (ດວງຕາເວັນ) ດ້ວຍ, ແລະຣຸດຣະອື່ນໆ 11 ອົງ; ພ້ອມທັງນາສັດຕະຍະສອງອົງ (ອັສວິນ) ຜູ້ງາມ.

Verse 5

ऋषय ऊचुः । अमरेश्वर इत्युक्तो यो देवो ह्यमरत्वदः । केन संस्थापितो ह्यत्र किंप्रभावश्च कीर्तय

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ເທວະຜູ້ນີ້ເອີ້ນວ່າ ອະມະເຣສະວະຣະ ຜູ້ປະທານອະມະຕະພາບແກ່ຜູ້ອະມະ. ໃຜເປັນຜູ້ສະຖາປະນາພຣະອົງໃນທີ່ນີ້ ແລະພະລັງສັກສິດຂອງພຣະອົງແມ່ນຢ່າງໃດ? ຂໍໃຫ້ປະກາດເຖິງ».

Verse 6

सूत उवाच । अदितिश्च दितिश्चैव प्रजापतिसुते शुभे । कृते पुरातिरूपाढ्ये कश्यपेन महात्मना

ສູຕະເວົ້າວ່າ: «ອະດິຕິ ແລະ ດິຕິ ເປັນທິດາອັນມີມົງຄຸນຂອງປຣະຊາປະຕິ. ໃນການເກົ່າກ່ອນອັນອຸດົມດ້ວຍຮູບອັນພິສົດ, ກັດສະຍະປະມະຫາອາດຕະມາ ໄດ້ຮັບນາງທັງສອງເປັນພຣະຍາ».

Verse 8

अदित्यां विबुधा जाता दितेश्चैव तु दैत्यपाः । तेषां सापत्न्यभावेन महद्वैरमुपस्थितम् । अथ दैत्यैः सुरा ध्वस्ताः कृताश्चान्ये पराङ्मुखाः । अन्ये तु भयसंत्रस्ता दिशो जग्मुः क्षतांगकाः

ຈາກອະດິຕິ ເກີດເປັນເທວະທັງຫຼາຍ; ແລະຈາກດິຕິ ເກີດເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງດານະວະ (ໄດຕະຍະ). ເນື່ອງຈາກຄວາມແຂ່ງຂັນຂອງເມຍຮ່ວມ ຈຶ່ງເກີດຄວາມອາຄາດໃຫຍ່. ຕໍ່ມາ ເທວະຖືກໄດຕະຍະທຳລາຍແຕກພ່າຍ; ບາງພວກຖືກບັງຄັບໃຫ້ຖອຍກັບດ້ວຍຄວາມພ່າຍແພ້, ອີກບາງພວກຕົກໃຈຢ້ານ ໜີໄປຕາມທິດທັງຫຼາຍ ດ້ວຍຮ່າງກາຍບາດເຈັບ.

Verse 9

ततो दुःखसमायुक्ता देवमातात्र संस्थिता । तपश्चक्रे दिवानक्तं शिवध्यानपरायणा

ຕໍ່ມາ ມານດາແຫ່ງເທວະດາ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກ ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະປະພຶດຕະປະສະຍາ ທັງກາງວັນກາງຄືນ ມຸ່ງໝັ້ນໃນການພິຈາລະນາພຣະສິວະ।

Verse 10

एवं तस्यास्तपःस्थाया गते युगचतुष्टये । निर्भिद्य धरणीपृष्ठं शिवलिंगं समुत्थितम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ນາງຍືນຢັນໃນຕະປະສະຍາ ເມື່ອສີ່ຍຸກຜ່ານໄປ ພຣະລິງຄະຂອງພຣະສິວະໄດ້ພຸ່ງຂຶ້ນ ຜ່າພື້ນຜິວແຜ່ນດິນໃຫ້ແຕກອອກ।

Verse 11

ततस्तस्मै कृतानन्दा स्तुत्वा स्तोत्रैः पृथग्विधैः । अष्टांगप्रणिपातेन नमश्चक्रे समाहिता

ຕໍ່ມາ ນາງເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍບົດສະຕູຕິຫຼາຍປະເພດ ແລະດ້ວຍໃຈທີ່ຮວບຮວມ ນາງໄດ້ກົ້ມກາບແບບອັດຖາງຄະ (ແປດອະວະຍະ) ຖວາຍນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 12

एतस्मिन्नंतरे वाणी संजाता गगनांगणे । शरीररहिता दिव्या मेघगम्भीरनिःस्वना

ໃນຂະນະນັ້ນ ມີສຽງໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນໃນອາກາດກວ້າງ—ບໍ່ມີຮ່າງກາຍ ເປັນທິບ ແລະກັງວານເລິກດັ່ງສຽງເມກຟ້າຮ້ອງ।

Verse 13

वरं प्रार्थय कल्याणि यस्ते हृदि व्यवस्थितः । प्रसन्नोऽहं प्रदास्यामि तवाद्य शशिशेखरः

«ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົນ (ກັນຍານີ) ເຈົ້າຈົ່ງຂໍພອນທີ່ປາຖະໜາ. ຜູ້ທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນດວງໃຈຂອງເຈົ້າ—ຂ້າ, ສະສິເສກະຣະ (Śaśiśekhara) ພຣະສິວະ, ພໍໃຈແລ້ວ ແລະຈະປະທານໃຫ້ເຈົ້າໃນມື້ນີ້»

Verse 14

अदितिरुवाच । मम पुत्राः सुरश्रेष्ठ हन्यन्ते युधि दानवैः । तत्कुरुष्व गतायासानवध्यान्रणमूर्धनि

ອະດິຕິກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ບຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍາລັງຖືກດານະວະຂ້າໃນສົງຄາມ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາພົ້ນຈາກຄວາມເມື່ອຍລ້າ ແລະ ບໍ່ອາດຖືກຂ້າ ຢູ່ແນວໜ້າຂອງສົງຄາມ»។

Verse 15

श्रीभगवानुवाच । एतल्लिंगं मदीयं ये स्पृष्ट्वा यास्यंति संयुगे । अवध्यास्ते भविष्यन्ति यावत्संवत्सरं शुभे

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດສຳຜັດລິງຄະຂອງເຮົານີ້ ແລ້ວໄປສູ່ສົງຄາມ, ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກຂ້າ, ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ»។

Verse 16

अन्योऽपि मानवो योऽत्र चतुर्दश्यां समाहितः । माघमासस्य कृष्णायां प्रकरिष्यति जागरम्

ອີກທັງມະນຸດອື່ນໆ ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນວັນທີ 14 ຂອງເດືອນຈັນ ດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ ໃນຄືນຂອງຄຣິດສະນະປັກຂະ ເດືອນມາຄະ ຈະປະຕິບັດການຕື່ນຢູ່ຕະຫຼອດຄືນ—

Verse 17

सोऽपि संवत्सरं यावद्भविष्यति निरामयः । अपि मृत्युदिने प्राप्ते योऽस्मिन्नायतने शुभे

ຜູ້ນັ້ນກໍຈະຢູ່ດີມີສຸຂ ບໍ່ມີໂລກໄພ ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອວັນແຫ່ງຄວາມຕາຍມາຮອດ ສໍາລັບຜູ້ຢູ່ໃນສະຖານສັກສິດອັນເປັນມງຄົດນີ້—

Verse 18

आगमिष्यति तं मृत्युर्दूरात्परिहरिष्यति । एवमुक्त्वाथ सा वाणी विरराम ततः परम्

ຄວາມຕາຍ ແມ່ນແຕ່ຈະມາ ກໍຈະຫຼີກຫ່າງອອກໄປ ແລະ ຈະຫຼີກເວັ້ນລາວຈາກໄກ. ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ສຽງທິບນັ້ນກໍສົງບົບລົງ ຈາກນັ້ນໄປ.

Verse 19

अदितिश्चापि सन्तुष्टा हतशेषान्सुतांस्ततः । समानीयाथ तल्लिंगं तेषामेव न्यदर्शयत् । कथयामास तत्सर्वं माहात्म्यं यद्वरोदितम्

ອະດິຕິກໍພໍໃຈ ແລ້ວນາງໄດ້ຮວບຮວມບຸດທີ່ຍັງເຫຼືອຈາກການຂ້າຟັນ. ນາງນໍາເຂົາເຈົ້າມາພ້ອມກັນ ແລະຊີ້ໃຫ້ເຫັນລິງຄະນັ້ນ ພ້ອມທັງເລົ່າມະຫາອານຸພາບທັງໝົດທີ່ສຽງຜູ້ປະທານພອນໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 20

ततस्ते विबुधाः सर्वे तल्लिंगं प्रणिपत्य च । प्रतिजग्मुस्तुष्टियुक्ताः शस्त्राण्यादाय तान्प्रति

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງໝົດນັ້ນ ກໍກົດກາບລິງຄະນັ້ນ ແລະອອກເດີນທາງອີກຄັ້ງດ້ວຍໃຈອິ່ມເອີມ ຖືອາວຸດເພື່ອປະຈັນໜ້າກັບສັດຕູເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 21

यत्र ते दानवा हृष्टाः स्थिताः शक्रपदे शुभे । स्वर्गभोगसमायुक्ता नन्दनांतर्व्यवस्थिताः

ທີ່ນັ້ນ ພວກດານະວະມີຄວາມຍິນດີ ຢືນຢູ່ໃນແດນອັນມົງຄຸນແຫ່ງອໍານາດຂອງຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ພ້ອມດ້ວຍການເສບສຸກສະຫວັນ ແລະພັກອາໄສຢູ່ໃນນັນດະນະວະນະ.

Verse 22

अथ ते दानवा दृष्ट्वा संप्राप्तांस्त्रिदिवौकसः । सहसा संगरार्थाय नानाशस्त्रधरान्बहून्

ແລ້ວພວກດານະວະເຫັນຊາວສະຫວັນມາຮອດ ກໍຮີບຮ້ອນຕຽມສູ້ຮົບທັນທີ ມີຫຼາຍຄົນຖືອາວຸດນານາຊະນິດ.

Verse 23

रथवर्यान्समारुह्य धृतशस्त्रास्त्रवर्मणः । युद्धार्थं सम्मुखा जग्मुर्गर्जमाना घना इव

ພວກເຂົາຂຶ້ນຂີ່ລົດຮົບອັນປະເສີດ ຖືອາວຸດ ອາສະຕຣະ ແລະເກາະປ້ອງກັນ ເດີນໜ້າເຂົ້າປະຈັນໜ້າເພື່ອຮົບ ຮ້ອງຄໍາຮາມດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ.

Verse 24

ततः समभवद्युद्धं देवानां दानवैः सह । रोषप्रेरितचित्तानां मृत्युं कृत्वा निवर्तनम्

ຕໍ່ມາ ສົງຄາມໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງເທວະດາ ແລະ ດານະວະ. ໃຈຖືກຄວາມໂກດຂັບດັນ ຈຶ່ງຖອນກັບຫຼັງ ຫຼັງຈາກໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຕາຍ.

Verse 25

ततस्ते विबुधाः सर्वे हरलब्धवरास्तदा । जघ्नुर्दैत्यानसंख्याताच्छितैः शस्त्रैरनेकधा

ຕໍ່ມາ ເທວະດາທັງປວງ ຜູ້ໄດ້ຮັບພອນຈາກ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ໃນເວລານັ້ນ ໄດ້ຟັນຂ້າດາຍຕະຍະນັບບໍ່ຖ້ວນ ດ້ວຍອາວຸດຄົມ ຫຼາຍວິທີ.

Verse 26

हतशेषाश्च ये तेषां ते त्यक्त्वा त्रिदशालयम् । पलायनकृतोत्साहाः प्रविष्टा मकरालयम्

ແລະຜູ້ທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່ໃນພວກເຂົາ ໄດ້ລະທິ້ງວິຫານຂອງເທວະດາສາມສິບສາມ ແລ້ວຫນີດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ເຂົ້າສູ່ມະຫາສະໝຸດ ອັນເປັນຖິ່ນອາໄສຂອງມະກະຣາ.

Verse 27

ततः शक्रः समापेदे स्वराज्यं दानवैर्हृतम् । यदासीत्पूर्वकाले तत्समग्रं हतकण्टकम्

ຕໍ່ມາ ສັກກະຣະ (Śakra) ໄດ້ກັບຄືນຮັບອຳນາດອັນເປັນລາຊະສິດຂອງຕົນ ທີ່ດານະວະໄດ້ຍຶດໄປ. ມັນຖືກຟື້ນຄືນຢ່າງຄົບຖ້ວນ ເຫມືອນໃນການກ່ອນ ປາສະຈາກໜາມແຫ່ງອຸປະສັກທັງປວງ.

Verse 28

ततस्ते दानवाः शेषा ज्ञात्वा तल्लिंगसंभवम् । माहात्म्यं वृषनाथस्य क्षेत्रस्यास्योद्भवस्य च

ຕໍ່ມາ ດານະວະທີ່ຍັງເຫຼືອ ເມື່ອຮູ້ຖຶງກຳເນີດຂອງລິງຄະນັ້ນ ກໍໄດ້ຮູ້ຈັກມະຫາອານຸພາບຂອງ ວຣິສະນາຖະ (Vṛṣanātha) ແລະການປາກົດອັນສັກສິດຂອງເຂດສັກສິດນີ້ດ້ວຍ.

Verse 29

शुक्रेण कथितं सर्वं माघकृष्णे निशागमे । चतुर्दश्यां शुचिर्भूत्वा यस्तल्लिंगं प्रपूजयेत् । कालाघ्रातोऽपि न प्राणैः स पुमांस्त्यज्यते क्वचित्

ທັງໝົດນີ້ ພຣະສຸກຣະໄດ້ກ່າວໄວ້ ໃນຄືນສຸດທ້າຍຂອງປັກຂ້າງມືດເດືອນມາຄະ. ຜູ້ໃດໃນວັນຈັນທຣະທີ 14 ຊໍາລະຕົນໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລ້ວບູຊາລິງຄະນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບເຕັມທີ—ແມ່ນແຕ່ຖືກເວລາ (ຄວາມຕາຍ) ສຳຜັດ—ລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດກໍບໍ່ລະທິ້ງເຂົາເລີຍ.

Verse 30

तस्माद्यूयं समासाद्य तल्लिंगं तद्दिने निशि । पूजयध्वं महाभागा येन स्युर्मृत्युवर्जिताः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີເອີຍ, ຈົ່ງເຂົ້າໄປຫາລິງຄະນັ້ນ ໃນຄືນຂອງວັນນັ້ນເອງ ແລ້ວບູຊາມັນ; ໂດຍການນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈະພົ້ນຈາກຄວາມທຸກຂອງຄວາມຕາຍ.

Verse 31

यावत्संवत्सरस्यातं सत्यमेतन्मयोदितम् । यथा ते देवसंघाश्च तत्प्रभावादसंशयम्

ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ; ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ ຕະຫຼອດວົງຈອນຂອງປີ. ແລະໂດຍອໍານາດຂອງນັ້ນ (ລິງຄະແລະເຂດສັກສິດ) ຝູງເທວະທັງຫຼາຍຍ່ອມມີຄວາມມັ່ນຄົງແລະສໍາເລັດ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 32

अथ तं दानवेन्द्राणां मंत्रं ज्ञात्वा सुरेश्वरः । नारदाद्ब्राह्मणः पुत्राद्भयत्रस्तमनास्ततः

ຕໍ່ມາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ເມື່ອຮູ້ຄໍາປຶກສາລັບຂອງຫົວໜ້າດານະວະ ຈາກບຸດຂອງນາຣະດະ ຜູ້ເປັນພຣາຫມະນະ ກໍເກີດຄວາມຢ້ານຢູ່ໃນໃຈ.

Verse 33

मंत्रं चक्रे समं देवैस्तत्र देवस्य रक्षणे । यथा स्यादुद्यमः सम्यक्तस्मिन्नहनि सर्वदा

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ວາງແຜນຮ່ວມກັບເທວະທັງຫຼາຍ ເພື່ອປົກປ້ອງພຣະເທວະນັ້ນ; ເພື່ອໃຫ້ໃນວັນນັ້ນ ຄວາມພາກເພຍຂອງພວກເຂົາ ເລີ່ມຕົ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະບໍ່ຂາດຕົກເລີຍ.

Verse 34

कोटयस्तु त्रयस्त्रिंशद्देवानां सायुधास्ततः । रक्षार्थं तस्य लिंगस्य तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थिताः । माघकृष्णचतुर्दश्यां सुसंनद्धाः प्रहारिणः

ແລ້ວນັ້ນ ເທວະ 33 ໂກຕິ ຜູ້ຖືອາວຸດ ໄດ້ເຂົ້າປະຈຳຢູ່ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ ເພື່ອປົກປ້ອງລິງຄະ. ໃນວັນຈະຕຸດັດສີ ຂ້າງຄືນຂອງເດືອນມາຄະ ພວກເຂົາພ້ອມສົມບູນ ພ້ອມຈະຟັນຟາດ.

Verse 35

अथ ते दानवा दृष्ट्वा तान्देवांस्तत्र संस्थितान् । भयसंत्रस्तमनसो दुद्रुवुः सर्वतो दिशम्

ແລ້ວພວກດານະວະ ເຫັນເທວະເຫຼົ່ານັ້ນປະຈຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈິດໃຈສັ່ນຫວາດດ້ວຍຄວາມຢ້ານ ແລະຫນີໄປທຸກທິດ.

Verse 36

अथ प्रभाते विमले प्रोद्गते रविमण्डले । भूय एव सुराः सर्वे मंत्रं चक्रुः परस्परम्

ຕໍ່ມາ ໃນຍາມເຊົ້າອັນບໍລິສຸດ ເມື່ອດວງອາທິດຜຸດຂຶ້ນເປັນວົງສະຫວ່າງ ເທວະທັງປວງກໍໄດ້ປຶກສາກັນອີກຄັ້ງ.

Verse 37

यद्येतत्क्षेत्रमुत्सृज्य गमिष्यामः सुरालयम् । लिंगमेतत्समभ्येत्य पूजयिष्यंति दानवाः

ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: “ຖ້າພວກເຮົາລະທິ້ງເຂດສັກສິດນີ້ ແລ້ວໄປສູ່ວິຫານແຫ່ງເທວະ ພວກດານະວະຈະມາທີ່ນີ້ ແລະບູຊາລິງຄະນີ້.”

Verse 38

ततोऽवध्या भविष्यंति तेऽपि सर्वे यथा वयम् । तस्मादत्रैव तिष्ठामस्त्रयस्त्रिंशत्प्रनायकाः

“ເຊັ່ນນັ້ນ ພວກເຂົາທັງປວງກໍຈະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ອາດຖືກທຳລາຍ ເຫມືອນພວກເຮົາ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ—ບັນດາຜູ້ນຳແຫ່ງເທວະສາມສິບສາມ.”

Verse 39

कोटीनामेव सर्वेषां शेषा गच्छन्तु तत्र च । सहस्राक्षेण संयुक्ताः स्वर्गे स्वपररक्षकाः

ໃນບັນດາໂກຕິທັງປວງ ຂໍໃຫ້ຜູ້ທີ່ເຫຼືອໄປທີ່ນັ້ນ (ສະຫວັນ) ຮ່ວມກັບຜູ້ມີພັນຕາ; ໃນສະວັກຄະ ຂໍໃຫ້ເຂົາເຈົ້າພິທັກຮັກສາອານາເຂດຂອງຕົນເອງ।

Verse 41

एते तल्लिंगरक्षार्थं तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थिताः । शेषाः शक्रसमायुक्ताः प्रजग्मुस्त्रिदशालयम्

ພວກນີ້ໄດ້ຢືນຢູ່ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ ເພື່ອພິທັກຮັກສາລິງຄະ; ສ່ວນທີ່ເຫຼືອ ພ້ອມກັບພຣະສັກກະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ໄປສູ່ທີ່ຢູ່ຂອງເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 42

सूत उवाच । एवं प्रभावं लिंगं तु देवदेवस्य शूलिनः । भवद्भिः परिपृष्टं यददित्या स्थापितं पुरा

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງນີ້ແຫຼະແມ່ນອານຸພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງລິງຄະຂອງພຣະຜູ້ຖືສູນ (ຊູລິນ) ພຣະເຈົ້າເຫນືອເທວະທັງປວງ; ລິງຄະທີ່ອະດິຕິໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຖາມ»।

Verse 43

यस्मान्न विद्यते मृत्युस्तेन दृष्टेन देहिनाम् । अमराख्यं ततो लिंगं विख्यातं भुवनत्रये

ເນື່ອງຈາກວ່າ ສຳລັບສັດຜູ້ມີກາຍ ເມື່ອໄດ້ເຫັນມັນແລ້ວ ຄວາມຕາຍບໍ່ມີ; ດັ່ງນັ້ນ ລິງຄະນັ້ນຈຶ່ງໂດງດັງໃນສາມໂລກ ໃນນາມ “ອະມະຣະ” (ອະມະຕະ, ບໍ່ຕາຍ)។

Verse 44

यस्मिन्देशेऽपि सा कन्या हता तेन द्विजन्मना । जाबालिना सुक्रुद्धेन तस्य देवस्य मंदिरे

ໃນດິນແດນນັ້ນເອງ ໃນວິຫານຂອງພຣະເທວະອົງນັ້ນ ມີນາງສາວຜູ້ໜຶ່ງຖືກຂ້າໂດຍຊາຍທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ນາມ ຈາບາລິ ຜູ້ໂກດແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງ।

Verse 45

आसीत्तत्र दिने कृष्णा माघमास चतुर्दशी । तेन नो निधनं प्राप्ता सुहताऽपि तपस्विनी

ໃນວັນນັ້ນແມ່ນວັນຈະຕຸຣະດະສີ (ວັນທີ 14) ໃນຄື່ງເດືອນມືດ ຂອງເດືອນມາຄະ; ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແມ່ຍິງນັກຕະປະ ຖືກຂ້າຢ່າງຮ້າຍແຮງ ກໍບໍ່ເຖິງຄວາມຕາຍ.

Verse 46

एतद्वः सर्वमाख्यातं तस्य लिंगस्य सम्भवम् । माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າຄົບຖ້ວນແລ້ວ ກ່ຽວກັບການເກີດຂຶ້ນ ແລະມະຫາອານຸພາບຂອງລິງຄະນັ້ນ—ອານຸພາບທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 47

यश्चैतत्पठते भक्त्या तस्य लिंगस्य संनिधौ । अपमृत्युभयं तस्य कथंचिन्नैव जायते

ຜູ້ໃດອ່ານບົດນີ້ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະສິວະລິງຄະນັ້ນ, ຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ການຕາຍກ່ອນເວລາ (ອະປະມຣິຕຍຸ) ຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນແກ່ເຂົາເລີຍ.

Verse 48

तस्याग्रेऽस्ति शुभं कुण्डं पूरितं स्वच्छवारिणा । अदित्या निर्मितं देव्या स्नानार्थं चात्मनः कृते

ຕໍ່ໜ້າຂອງມັນ ມີກຸນດະອັນມົງຄຸນ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳໃສສະອາດ; ເປັນຜົນງານທີ່ເທວີ ອະດິຕີ ສ້າງໄວ້ ເພື່ອການອາບນ້ຳຂອງນາງເອງ.

Verse 49

स्नानं कृत्वा नरस्तस्मिन्यस्तल्लिंगं प्रपश्यति । करोति जागरं रात्रौ तस्मिन्नेव दिनेदिने । सोऽद्यापि वत्सरं यावन्नापमृत्युमवाप्नुयात्

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ຊາຍຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນລິງຄະນັ້ນ ແລະຖືການຕື່ນຢາມຄືນ (ຈາກະຣະ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ມື້ແລ້ວມື້ເລົ່າ—ແມ່ນແຕ່ຄົບໜຶ່ງປີ—ກໍຈະບໍ່ປະສົບການຕາຍກ່ອນເວລາ (ອະປະມຣິຕຍຸ).