Adhyaya 135

Verse 1

सूत उवाच । तथान्यापि च तत्रास्ति दीर्घिकाख्या सुशोभना । सरसी लोकविख्याता सर्वपातकनाशनी

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ທີ່ນັ້ນຍັງມີສະຫຼອງນ້ຳອັນງາມອີກແຫ່ງ ຊື່ «ດີຣຄິກາ» ໂດງດັງທົ່ວໂລກ ເປັນສະຣະສີອັນສັກສິດທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 2

यस्यां स्नातो नरः सम्यग्भास्करस्योदयं प्रति । ज्येष्ठशुक्लचतुर्दश्यां मुच्यते सर्वपातकैः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນສະຫຼອງນັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນຂຶ້ນ ໃນວັນຈັດຕຸຣະດະສີ ຂ້າງຂຶ້ນ ເດືອນເຈຍດຖະ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ.

Verse 3

आसीत्पूर्वं द्विजो वीरशर्मनामातिविश्रुतः । वेदविद्याव्रतस्नातो वर्धमाने पुरोत्तमे

ໃນອະດີດ ມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຊື່ «ວີຣະຊະຣະມັນ» ໂດງດັງຫຼາຍ ຊ່ຽວຊານໃນວິຊາເວດ ແລະພິທີວຣະຕະ ອາໄສຢູ່ເມືອງອັນປະເສີດ «ວັດທະມານະ».

Verse 4

तस्य कन्या समुत्पन्ना कदाचिल्लक्षणाच्च्युता । अतिदीर्घा प्रमाणेन जनहास्यविवर्द्धिनी

ຕໍ່ມາ ລູກສາວຂອງລາວເກີດຂຶ້ນ ແຕ່ຢູ່ຄັ້ງໜຶ່ງນາງຂາດຈາກເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນ; ດ້ວຍຮ່າງກາຍສູງຍາວເກີນປົກກະຕິ ນາງກາຍເປັນເຫດໃຫ້ຜູ້ຄົນຫົວເຮາະເຢາະເຍີ້ຍ.

Verse 5

ततः सा यौवनं प्राप्ता तद्रूपापि कुमारिका । न कश्चिद्वरयामास शास्त्रवाक्यमनुस्मरन्

ຕໍ່ມາ ນາງເຖິງວັຍສາວ; ແມ່ນແຕ່ມີຮູບຮ່າງເຊັ່ນນັ້ນ ກໍບໍ່ມີໃຜມາຂໍແຕ່ງງານ ເພາະລະລຶກເຖິງຖ້ອຍຄຳໃນຊາສະຕຣະ.

Verse 6

अतिसंक्षिप्तकेशा या अतिदीर्घातिवामना । उद्वाहयति यः कन्यां पुरुषः काममोहितः

ສາວຜູ້ມີຜົມສັ້ນເກີນໄປ ຫຼື ສູງເກີນໄປ ຫຼື ເຕັ້ຍເກີນໄປ—ຊາຍຜູ້ຖືກກາມະຫຼອກລວງ ແຕ່ງງານກັບນາງ

Verse 7

षण्मासाभ्यंतरे मृत्युं स प्राप्नोति नरो ध्रुवम् । एतस्मात्कारणात्सर्वे तां त्यजंति कुमारिकाम्

ພາຍໃນຫົກເດືອນ ຊາຍນັ້ນຈະປະສົບຄວາມຕາຍແນ່ນອນ; ເພາະເຫດນີ້ ທຸກຄົນຈຶ່ງປະຖິ້ມນາງສາວນັ້ນ.

Verse 8

पुरुषा अतिदीर्घत्वयुक्तां वीक्ष्य समंततः । ततो वैराग्यमापन्ना तपस्तेपेऽतिदारुणम्

ເມື່ອນາງເຫັນຊາຍທັງຫຼາຍຢູ່ທົ່ວທິດມີອາຍຸຍືນຍາວພິເສດ ນາງກໍເກີດຄວາມເບື່ອໜ່າຍຄາຍກິເລດ ແລ້ວຈຶ່ງປະພຶດຕະປະສະອັນຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 9

चांद्रायणानि कृच्छ्राणि तया चीर्णान्यनेकशः । पाराकाणि यथोक्तानि तथा सांतपनानि च

ນາງໄດ້ປະພຶດພິທີປະຖິ້ມບາບ Cāndrāyaṇa ແລະ Kṛcchra ຫຼາຍເທື່ອ; ແລະຕາມທີ່ບັນຍັດໄວ້ ນາງຍັງໄດ້ປະຕິບັດ Pārāka ແລະ Sāṃtapana ອີກດ້ວຍ.

Verse 10

व्रतं यद्विद्यते किंचिन्नियमः संयमस्तथा । अन्यच्चापि शुभं कृत्यं तत्सर्वं च तया कृतम्

ບັນດາວຣະຕະ (vrata) ໃດໆທີ່ມີ, ນິຍະມະ (niyama) ແລະ ສັງຍະມະ (saṃyama) ໃດໆທີ່ມີ—ພ້ອມທັງກິດອັນເປັນມົງຄຸນອື່ນໆ—ນາງໄດ້ປະຕິບັດທັງໝົດ.

Verse 11

एवं तस्या व्रतस्थाया जरा सम्यगुपस्थिता । तथापि तेजसो वृद्धिर्ववृधे तपसा कृता

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຄວາມແກ່ຊະລາຈະມາຮອດນາງຢ່າງສົມຄວນ ໃນຂະນະທີ່ນາງຍືນຫມັ້ນໃນວຣະຕະ ແຕ່ຮັດສະມີເຕຊະຂອງນາງກໍຍິ່ງເພີ່ມພູນ ໂດຍພະລັງຕະປະສະຍາຂອງນາງ।

Verse 12

सा च नित्यं महेन्द्रस्य सभां यात्यतिकौतुकात् । देवर्षीणां मतं श्रोतुं देवतानां विशेषतः

ແລະດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ຢ່າງຍິ່ງ ນາງໄປຍັງສະພາຂອງມະເຫນທຣະທຸກມື້ ໂດຍສະເພາະເພື່ອຟັງຄວາມເຫັນ ແລະຄໍາຊີ້ນໍາຂອງດິວະຣິສີ ແລະເທວະດາທັງຫຼາຍ।

Verse 13

यदा सा स्वासनं त्यक्त्वा प्रयाति स्वगृहोन्मुखी । तदैवाभ्युक्षणं चक्रुस्तत्र शक्रस्य किंकराः

ເມື່ອໃດກໍຕາມ ນາງລຸກຈາກອາສນະຂອງຕົນ ແລະເດີນມຸ່ງໜ້າກັບເຮືອນ ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ບໍລິວານຂອງສັກຣະ (ອິນທຣະ) ທີ່ນັ້ນກໍເຮັດພິທີພອຍນໍ້າສັກສິດ (ອະພະຍຸກຊະນະ)។

Verse 14

तथान्यदिवसे दृष्टं क्रियमाणं तया हि तत् । अभ्युक्षणं स्वकीये च आसने द्विजसत्तमाः

ຕໍ່ມາ ໃນອີກມື້ໜຶ່ງ ນາງໄດ້ເຫັນຈິງໆວ່າ ພິທີພອຍນໍ້າສັກສິດນັ້ນ ກໍາລັງຖືກກະທໍາຢູ່ເທິງອາສນະຂອງນາງເອງ—ໂອ ດວິຊະສັດຕະມະ, ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ।

Verse 15

ततः कोपपरीतांगी दीर्घिका सा कुमारिका । त्रिशाखां भृकुटीं कृत्वा ततः प्राह पुरंदरम्

ແລ້ວເດັກສາວຜູ້ມີອາຍຸຍືນນັ້ນ ຖືກຄວາມໂກດຄອບງໍາກາຍ ນາງຂມວດຄິ້ວເປັນຮອຍສາມຊັ້ນ ແລ້ວກ່າວກັບປຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ)។

Verse 16

किं दोषं वीक्ष्य मे शक्र प्रोक्षितं चासनं त्वया । परद्वा रकृतं दोषं किं मयैतत्कृतं क्वचित्

ໂອ ສັກຣະ! ເຈົ້າເຫັນຄວາມຜິດອັນໃດໃນຂ້າ ຈຶ່ງພອຍນ້ຳຊຳລະອາສນະຂອງຂ້າໂດຍເຈົ້າ? ນີ້ແມ່ນມົນທິນທີ່ຜູ້ອື່ນກໍ່ໄວ້ທີ່ປະຕູ ຫຼືຂ້າເຄີຍເຮັດສິ່ງໃດຜິດຢູ່ນີ້ບໍ?

Verse 17

तस्मान्मे पातकं ब्रूहि नो चेच्छापं सुदारुणम् । त्वयि दास्याम्यसंदिग्धं सत्ये नात्मानमालभे

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງບອກບາບກຳຂອງຂ້າໃຫ້ຊັດ; ຖ້າບໍ່ບອກ ຂ້າຈະວາງຄຳສາບອັນຮ້າຍແຮງໃສ່ເຈົ້າແນ່ນອນ. ດ້ວຍສັດຈະ ຂ້າຈະເຮັດໂດຍບໍ່ລັງເລ; ຂ້າຈະບໍ່ຂັດຂວາງຕົນເອງ.

Verse 18

इन्द्र उवाच । न ते दीर्घेऽस्तिदोषोत्र कश्चिदेकं विना शुभे । तेनाथ क्रियते चैतदासनस्याभिषेचनम्

ອິນທຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ໂອ ດີຣຄາ, ໃນທີ່ນີ້ເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມຜິດໃດເລີຍ ນອກແຕ່ຢ່າງດຽວ. ເພາະເຫດນັ້ນ ຈຶ່ງກະທຳພິທີຊຳລະອາສນະນີ້.”

Verse 19

त्वं कुमार्यपि संप्राप्ता ऋतुकालं विगर्हिता । तेन दोषं त्वमापन्ना नान्यदस्तीह कारणम्

“ເຖິງແມ່ນເຈົ້າຍັງເປັນສາວພົມມະຈາຣິນີ ແຕ່ເຈົ້າໄດ້ຮອດເວລາເລືອດປະຈຳເດືອນ ແລະຖືກປະລະໃຫ້ຂາດການຈັດການ. ເພາະເຫດນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງຕິດຄວາມຜິດ; ບໍ່ມີເຫດອື່ນໃນນີ້.”

Verse 20

तस्मादद्यापि त्वां कश्चिदुद्वाहयति तापसः । त्वं तं वरय भर्त्तारं येन गच्छसि मेध्यताम्

“ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ມື້ນີ້ກໍຍັງອາດມີຕາປະສະ (ນັກບຳເນັດ) ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງມາແຕ່ງງານກັບເຈົ້າ. ຈົ່ງເລືອກເຂົາເປັນຜົວ, ໂດຍເຂົາເຈົ້າຈະໄດ້ຮອດຄວາມບໍລິສຸດ ແລະຄວາມເໝາະສົມຕໍ່ພິທີກຳ.”

Verse 21

ततश्च लज्जया युक्ता सा तदा दीर्घकन्यका । गत्वा भूमितले तूर्णं वर्धमाने पुरोत्तमे

ຕໍ່ມາ ນາງ ດີຣຄະກັນຍາ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມອາຍ ໄດ້ລົງສູ່ພື້ນດິນຢ່າງໄວ ໃນເມືອງວັດທະມານາ ອັນປະເສີດ।

Verse 22

ततः फूत्कर्तुमारब्धा चत्वरेषु त्रिकेषु च । उच्छ्रित्य दक्षिणं पाणिं भ्रममाणा इतस्ततः

ຕໍ່ມາ ນາງເລີ່ມຮ້ອງເອີ້ນຕາມລານກາງເມືອງ ແລະທາງສາມແຍກ; ຍົກມືຂວາຂຶ້ນ ແລ້ວເດີນວົນໄປມາທົ່ວໄປ।

Verse 23

यदि कश्चिद्द्विजो जात्या करोति मम सांप्रतम् । पाणिग्राहं तपोऽर्द्धस्य श्रेयो यच्छामि तस्य च

ນາງກ່າວວ່າ: “ຖ້າມີດວິຊະຜູ້ໃດໂດຍຊາດ ມາຮັບມືຂ້ອຍເປັນພິທີແຕ່ງງານໃນບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະມອບບຸນແລະຄຸນທາງທຳ ຈາກຕະປະຂອງຂ້ອຍຄື່ງໜຶ່ງໃຫ້ເຂົາ.”

Verse 24

एवं तां प्रविजल्पन्तीं श्रुत्वा लोका दिवानिशम् । उन्मत्तामिति मन्वाना हास्यं चक्रुः परस्परम्

ເມື່ອຜູ້ຄົນໄດ້ຍິນນາງເວົ້າແບບນັ້ນທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ ກໍຄິດວ່າ “ນາງບ້າ” ແລ້ວພາກັນຫົວເຮາະກັນເອງ।

Verse 25

ततः कतिपयाहस्य प्रकुर्वंती च दीर्घिका । कुष्ठव्याधिगृहीतेन ब्राह्मणेन परिश्रुता

ຜ່ານໄປຫຼາຍມື້ ເມື່ອດີຣຄິກາຍັງຄົງກະທຳຢ່າງນັ້ນ ຊື່ສຽງຂອງນາງກໍໄປຮອດພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຖືກໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ) ຄອບງຳ।

Verse 26

ततः प्रोवाच मन्दं स समाहूय सुदुःखिताम्

ຕໍ່ມາ ທ່ານໄດ້ເອີ້ນນາງຜູ້ໂສກເສົ້າຢ່າງຫນັກໜ່ວງເຂົ້າມາໃກ້ ແລ້ວເວົ້າຢ່າງອ່ອນໂຍນ។

Verse 27

अहं त्वामुद्वहाम्यद्य कृत्वा पाणिग्रहं तव । यदि मद्वचनं सर्वं सर्वदैवानुतिष्ठसि

«ມື້ນີ້ ຂ້ອຍຈະແຕ່ງງານກັບເຈົ້າ ໂດຍຮັບມືເຈົ້າໃນພິທີປານິຄຣາຫະ; ຖ້າເຈົ້າຈະປະຕິບັດຄໍາຂ້ອຍທຸກປະການຕະຫຼອດໄປ» ທ່ານກ່າວ។

Verse 28

कुमारिकोवाच । करिष्यामि न संदेहस्तव वाक्यं द्विजाधिप । कुरु पाणिग्रहं मेऽद्य विधिदृष्टेन कर्मणा

ນາງສາວກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍຈະເຮັດຕາມຄໍາຂອງທ່ານ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ສູງສຸດ. ຂໍໃຫ້ທ່ານຮັບມືຂ້ອຍມື້ນີ້ ຕາມພິທີກຳທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມວິທີ.»

Verse 29

सूत उवाच । ततस्तस्याः कुमार्याः स पाणिं जग्राह दक्षिणम् । गृह्योक्तेन विधानेन देवाग्निगुरुसंनिधौ

ສູຕະກ່າວວ່າ: ຈາກນັ້ນ ທ່ານໄດ້ຈັບມືຂວາຂອງນາງສາວ ຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້ໃນພິທີຄອບຄົວ (ກຣິຫຍະ) ໃນທ່າມກາງພຣະເທວະ, ໄຟສັກສິດ ແລະ ອາຈານ.

Verse 30

अथ सा प्राह भूयोऽपि विवाहकृतमंगला । आदेशं देहि मे नाथ यं करोमि तवाधुना

ແລ້ວນາງໄດ້ເວົ້າອີກຄັ້ງ ໂດຍມີມົງຄຸນແຫ່ງພິທີແຕ່ງງານປົກຄຸມ: «ໂອ ນາຖາ ຂໍທ່ານປະທານຄໍາສັ່ງແກ່ຂ້ອຍ; ບັດນີ້ ຂ້ອຍຄວນເຮັດສິ່ງໃດເພື່ອທ່ານ?»

Verse 31

पतिरुवाच । अष्टषष्टिषु तीर्थेषु स्नातुमिच्छामि सुन्दरि । साहाय्येन त्वदीयेन यदि शक्नोषि तत्कुरु

ຜົວເວົ້າວ່າ: «ນາງຜູ້ງາມເອີຍ ຂ້າປາຖະນາຈະອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະອັນສັກສິດ 68 ແຫ່ງ. ຖ້າເຈົ້າສາມາດ ຈົ່ງຊ່ວຍຂ້າດ້ວຍແຮງຊ່ວຍຂອງເຈົ້າ»។

Verse 32

बाढमित्येव सा प्रोच्य ततस्तूर्णं पतिव्रता । तत्प्रमाणं दृढं कृत्वा रम्यं वंशकुटीरकम्

ນາງຕອບວ່າ «ດີແທ້» ແລ້ວແມ່ຍິງຜູ້ຮັກສາພັນທະຕໍ່ຜົວນັ້ນກໍເຮັດທັນທີ. ນາງກຳນົດຂະໜາດໃຫ້ຖືກ ເຮັດໃຫ້ແນ່ນຫນາ ແລະສ້າງກຸດິນ້ອຍຈາກໄມ້ໄຜ່ອັນງາມ.

Verse 33

मृदु तूलसमायुक्तं ततः प्राह निजं पतिम् । कृतांजलिपुटा भूत्वा प्रहृष्टेनान्तरात्मना

ຕໍ່ມາ ນາງໄດ້ປູຮອງດ້ວຍຝ້າຍນຸ່ມໆ ແລ້ວເວົ້າກັບຜົວຂອງນາງ; ນາງປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະໃຈພາຍໃນເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ.

Verse 34

एतत्तव कृते रम्यं कृतं वंशकुटीरकम् । मम नाथारुहाशु त्वं येन कृत्वाथ मूर्धनि । नयामि सर्वतीर्थेषु क्षेत्रेषु सुशुभेषु च

«ໂອ ນາຖາຂອງຂ້າ, ເພື່ອທ່ານ ຂ້າໄດ້ສ້າງກຸດິໄມ້ໄຜ່ນ້ອຍອັນງາມນີ້. ຂໍໃຫ້ຂຶ້ນໄວໆ; ຂ້າຈະວາງມັນໄວ້ເທິງສີສະຂອງຂ້າ ແລະນຳທ່ານໄປທົ່ວຕີຣຖະທັງປວງ ແລະກະເສດຣະອັນງາມສະຫງ່າດ້ວຍ»។

Verse 35

ततः कुष्ठी प्रहृष्टात्मा शनैरुत्थाय भूतलात् । तया चोद्धृतदेहः सन्सुप्तो वंशकुटीरके

ຕໍ່ມາ ຄົນເປັນໂລກຂີ້ທູດນັ້ນ ໃຈຍິນດີ ຄ່ອຍໆລຸກຂຶ້ນຈາກພື້ນດິນ. ນາງຍົກຮ່າງກາຍຂອງເຂົາຂຶ້ນ ແລ້ວເຂົາກໍນອນພັກຢູ່ໃນກຸດິໄມ້ໄຜ່ນັ້ນ.

Verse 36

ततस्तं मस्तके कृत्वा सर्वतीर्थे यथासुखम् । सर्वक्षेत्रेषु बभ्राम स्नापयन्ती निजं पतिम्

ແລ້ວນາງໄດ້ວາງສາມີໄວ້ເທິງສີສະ ແລະເດີນທາງຢ່າງສະບາຍໃນທີ່ຕີຣຖະທັງປວງ ແລະເຂດສັກສິດທັງຫມົດ ພ້ອມທັງອາບນ້ຳໃຫ້ສາມີຂອງນາງທຸກແຫ່ງສະຖານທີ່ບຸນສິດ.

Verse 37

यथा यथा स चक्रेऽथ स्नानं तीर्थेषु कुष्ठभाक् । तथातथास्य गात्रेषु तेजो वृद्धिं प्रगच्छति

ແລະເມື່ອຊາຍຜູ້ປ່ວຍໂລກຂີ້ທູດນັ້ນ ອາບນ້ຳຊ້ຳໆໃນທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດ ຄວາມສະຫວ່າງແລະພະລັງກໍເພີ່ມພູນຂຶ້ນໃນອະວັຍະວະຂອງລາວຕາມນັ້ນ.

Verse 38

ततः क्रमेण सा साध्वी भ्रममाणा महीतले । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे संप्राप्ता रजनी मुखे

ຕໍ່ມາຕາມລຳດັບ ນາງຜູ້ມີສິນທຳອັນບໍລິສຸດ ເດີນທາງພາຍໃນໂລກ ໄດ້ເຖິງເຂດສັກສິດຂອງ ຮາຏເກສະວະຣະ ໃນຍາມຄ່ຳເລີ່ມຕົ້ນ.

Verse 39

क्लान्ता वैक्लव्यमापन्ना भाराक्रान्ता पतिव्रता । निद्रान्धा निश्वसन्ती च प्रस्खलन्ती पदेपदे

ນາງເມື່ອຍລ້າ ແລະອ່ອນແຮງຫຼາຍ ຖືກນ້ຳໜັກພາລະກົດທັບ ເປັນນາງຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ ຕາບອດດ້ວຍຄວາມງ່ວງ ຫາຍໃຈຫນັກ ແລະສະດຸດທຸກກ້າວ.

Verse 40

अथ तत्र प्रदेशे तु माण्डव्यो मुनिपुंगवः । शूलारोपितगात्रस्तु संतिष्ठति सुदुःखितः

ໃນພື້ນທີ່ນັ້ນເອງ ມີພຣະມຸນີມານຑະວະ ຜູ້ເປັນຍອດໃນບັນດາລະສີ ກາຍຖືກປັກຕິດໄວ້ກັບຫຼັກ ແລະຢືນຢູ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດຢ່າງຫນັກ.

Verse 41

अथ सा तं समासाद्य शूलं रात्रौ पतिव्रता । निजगात्रेण भारार्त्ता गच्छमाना महासती

ແລ້ວນາງມະຫາສະຕີ ຜູ້ຮັກສາພຣະທຳແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ ໄດ້ເດີນຜ່ານຄືນ ຖືກທຸກທໍລະມານເນື່ອງຈາກພາລະໃນກາຍ ແລະໄດ້ພົບເສົານັ້ນ។

Verse 42

तया संचालितः सोऽथ मांडव्यो मुनिपुंगवः । परां पीडां समासाद्य ततः प्राह सुदुःखितः

ເມື່ອນາງໄດ້ກະທົບເຂົາ ມຸນີມານດະວະຍະ ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ຕະປະສີ ກໍໄດ້ປະສົບຄວາມທຸກທໍລະມານຍິ່ງຂຶ້ນ ແລະດ້ວຍຄວາມເສົ້າທຸກຢ່າງໜັກ ໄດ້ເວົ້າອອກມາ។

Verse 43

केनेदं पाप्मना शल्यं ममांतः परिचालितम् । येनाहं दुःखयुक्तोऽपि भूयो दुःखास्पदीकृतः

ຜູ້ມີບາບຜູ້ໃດໄດ້ກະທົບ ‘ຫອກແຫ່ງຄວາມທຸກ’ ທີ່ຢູ່ໃນຂ້ອຍນີ້—ເຮັດໃຫ້ຂ້ອຍ ທັງທີ່ທຸກຢູ່ແລ້ວ ກັບກາຍເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງທຸກຍິ່ງກວ່າເກົ່າ?

Verse 44

दीर्घिकोवाच । न मया त्वं महाभाग निद्रोपहतया दृशा । दृष्टस्तेन परिस्पृष्टो ह्यस्पृश्यः पापकृत्तमः

ດີຣຄິກາ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ທ່ານຜູ້ມີວາສະນາສູງ, ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ເຫັນທ່ານ ເພາະສາຍຕາຖືກຄວາມງ່ວງນອນຄອບງຳ. ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈຶ່ງຖືກແຕະຕ້ອງໂດຍຜູ້ມີບາບຢ່າງຍິ່ງ, ຜູ້ບໍ່ຄວນແຕະ.”

Verse 45

न त्वया सदृशश्चान्यः पापात्मास्ति धरातले । शिरस्युद्भूतशूलोऽपि यो मृत्युं नाधिगच्छति

“ໃນແຜ່ນດິນນີ້ ບໍ່ມີຜູ້ມີບາບຄືທ່ານອີກ—ແມ່ນແຕ່ມີເສົາຜຸດຂຶ້ນຈາກສີສະ ກໍຍັງບໍ່ບັນລຸຄວາມຕາຍ.”

Verse 46

अहं पतिव्रता मूढ वहामि शिरसा धृतम् । तीर्थयात्राकृते कांतं विकलांगं सुवल्लभम्

ຂ້າພະເຈົ້າເປັນແມ່ຍິງຜູ້ຮັກສາສັດຕະຕໍ່ຜົວ—ແມ່ນແຕ່ໂງ່ກໍຕາມ—ຂ້າພະເຈົ້າອຸ້ມຜົວຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຜູ້ພິການອະວະຍະວະ ໄວ້ເທິງສີສະ ເພື່ອໄປຈາລິກສູ່ຕີຣະຖານອັນສັກສິດ।

Verse 47

कस्मात्तस्यास्तिरस्कारं मम यच्छसि निष्ठुरम् । अज्ञातां मूढबुद्धिः सन्विशेषान्मानुषोद्भवाम्

ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງໂຫດຮ້າຍ ຖົມຖິ້ມຄວາມດູຖູກໃສ່ຂ້າພະເຈົ້າ? ທ່ານບໍ່ຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າ ແຕ່ດ້ວຍປັນຍາອັນໂງ່ ກໍບໍ່ຈໍາແນກຂໍ້ຄວນຄວາມສົມຄວນໃນການປະພຶດຂອງມະນຸດໄດ້।

Verse 48

माण्डव्य उवाच । अहं यादृक्त्वया प्रोक्तस्तादृगेव न संशयः । पापात्मा मूढबुद्धिश्च अस्पृश्यः सर्वदेहिनाम्

ມານດະວະຍະ ກ່າວວ່າ: «ດັ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງຂ້າພະເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າກໍເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີບາບ ປັນຍາຫຼົງ ແລະເປັນອັສປຣິດ (ຜູ້ບໍ່ຄວນແຕະ) ສໍາລັບສັດມີກາຍທັງປວງ».

Verse 49

यदि प्रातस्तवायं च भर्त्ता जीवति निष्ठुरे । येन मे जनिता पीडा प्राणांतकरणी दृढा

ຖ້າຮອດຕອນເຊົ້າ ຜົວຂອງເຈົ້າຍັງມີຊີວິດຢູ່, ໂອ້ ຜູ້ໂຫດຮ້າຍ—ຜູ້ນັ້ນຜູ້ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເກີດຄວາມເຈັບປວດອັນແນ່ນອນ ຈົນຈະສິ້ນຊີວິດ—

Verse 50

तस्मादेष तवाभीष्टः स्पृष्टः सूर्यस्य रश्मिभिः । मया शप्तः परित्यागं जीवितस्य करिष्यति

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ທີ່ເຈົ້າຮັກແລະປາຖະໜານີ້ ເມື່ອຖືກຕ້ອງໂດຍລໍາແສງຕາເວັນ ແລະຖືກຂ້າພະເຈົ້າສາບແຊ່ງ ຈະລະທິ້ມຊີວິດຂອງຕົນໄປ।

Verse 51

दीर्घिकोवाच । यद्येवं मरणं पत्युः प्रभाते संभविष्यति । मदीयस्य ततः प्रातर्नोद्गमिष्यति भास्करः

ດີຣຄິກາ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າການຕາຍຂອງຜົວຂ້ອຍຈະເກີດໃນຍາມອາລຸນ, ເພາະຂ້ອຍ ພະອາທິດຈະບໍ່ຂຶ້ນໃນຕອນເຊົ້າ»។

Verse 52

एवमुक्त्वा ततः साथ निषसाद धरातले । भूमौ तद्भर्तृसंयुक्तं मुक्त्वा वंशकुटीरकम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງກໍນັ່ງລົງເທິງພື້ນດິນ; ປະລະກະຕ່ອມໄມ້ໄຜ່ນ້ອຍນັ້ນພ້ອມກັບຜົວ ແລະຢູ່ເທິງດິນນັ້ນເອງ।

Verse 53

अथ तां प्राह कुष्ठी स पिपासा संप्रवर्तते । तस्मात्तोयं समानेहि पानार्थमतिशीतलम्

ແລ້ວຊາຍຜູ້ເປັນໂລກຂີ້ທູດ ກ່າວກັບນາງວ່າ: «ຄວາມຫິວນ້ຳເກີດຂຶ້ນໃນຂ້ອຍ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງນຳນ້ຳມາໃຫ້ດື່ມ—ໃຫ້ເຢັນຈັດ»។

Verse 54

तथैव सा समाकर्ण्य भर्तुरादेशमुत्सुका । इतस्ततश्च बभ्राम जलार्थं न प्रपश्यति । न च निर्याति दूरं सा त्यक्त्वारण्ये तथाविधम्

ນາງໄດ້ຍິນຄຳສັ່ງຂອງຜົວ ກໍຮີບຮ້ອນດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈ; ນາງເດີນວົນໄປມາຫານ້ຳ ແຕ່ບໍ່ເຫັນ. ນາງກໍບໍ່ອອກໄປໄກ ເພາະບໍ່ຢາກປະລະຜົວໃນສະພາບນັ້ນໃນປ່າ.

Verse 55

भर्तारं श्वापदोत्थं च भयं हृदि वितन्वती । उपविश्य ततो भूमौ स्पृष्ट्वा पादौ पतेस्तदा । प्रोवाच दीर्घिका वाक्यं तारवाक्येन दुःखिता

ດ້ວຍຄວາມຢ້ານຢູ່ໃນໃຈ ທັງເພາະຜົວ ແລະເພາະສັດປ່າ, ນາງນັ່ງລົງເທິງດິນ. ແລ້ວນາງແຕະຕ້ອງຕີນຂອງຜົວ; ດີຣຄິກາ ຜູ້ເຈັບປວດເພາະຄຳຮຸນແຮງ ກ່າວຖ້ອຍຄຳອອກມາ।

Verse 56

पतिव्रता त्वमाचीर्णं यदि सम्यङ्मया स्फुटम् । तेन सत्येन भूपृष्ठान्निर्गच्छतु जलं शुभम्

«ຖ້າຂ້ອຍໄດ້ປະພຶດວັດຖະປະຕິບັດຂອງແມ່ຍິງຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລະຊັດເຈນ ດ້ວຍສັດຈະນັ້ນ ຂໍໃຫ້ນ້ຳມົງຄຸນຜຸດອອກຈາກໜ້າດິນ»।

Verse 57

एवमुक्त्वा जघानाथ पादाघातेन मेदिनीम् । कान्तभक्तिं पुरस्कृत्य तस्य जीवितवांछया

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາງໄດ້ຕີພື້ນດິນດ້ວຍການກະແທກຂາ ຍົກຄວາມພັກດີຕໍ່ຄູ່ຄອງເປັນຫຼັກ ເພາະປາດຖະໜາໃຫ້ລາວມີຊີວິດຢູ່។

Verse 58

एतस्मिन्नन्तरे तोयं पादाघातादनन्ततरम् । निष्क्रांतं निर्मलं स्वादु माण्डव्यस्य च पश्यतः

ໃນຂະນະນັ້ນ ຈາກການກະແທກຂາ ນ້ຳຈຳນວນຫຼາຍໄດ້ພຸ່ງອອກມາທັນທີ ບໍລິສຸດ ໃສ ແລະຫວານ ໃນຂະນະທີ່ມານດະວະຍະເບິ່ງຢູ່।

Verse 59

ततस्तं स्नापयामास तस्मिंस्तोये श्रमातुरम् । अपाययत्ततः पश्चात्स्वयं स्नात्वा पपौ जलम्

ຈາກນັ້ນ ນາງໄດ້ອາບນ້ຳໃຫ້ຜູ້ທີ່ເມື່ອຍລ້າໃນນ້ຳນັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ລາວດື່ມ; ຕໍ່ມານາງອາບນ້ຳຕົນເອງ ແລະດື່ມນ້ຳນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 60

एतस्मिन्नंतरे सूर्यः पतिव्रतकृताद्भयात् । नाभ्युदेति समुत्पन्नस्ततः कालात्ययो महान्

ໃນຂະນະນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວອັນເກີດຈາກອານຸພາບຂອງພະຍາຜູ້ສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ (ປະຕິວຣະຕາ) ພະອາທິດບໍ່ຂຶ້ນ; ຈາກນັ້ນເກີດຄວາມຄັດຄ້ານໃຫຍ່ໃນການເຄື່ອນໄຫວຂອງເວລາ।

Verse 61

अथ रात्रिं समालोक्य दीर्घां ये कामुका जनाः । ते सर्वे तुष्टिमापन्नास्तथा च कुल स्त्रियः

ເມື່ອເຫັນວ່າຄືນນັ້ນຍາວນານ ຜູ້ຄົນຜູ້ຫຼົງໃນກາມສຸກທັງປວງ ລ້ວນຍິນດີພໍໃຈ ພ້ອມທັງແມ່ຍິງໃນຄອບຄົວດ້ວຍ।

Verse 62

कौशिका राक्षसाश्चापि चोरा जाराश्च ये नराः । ते सर्वे प्रोचुः संहृष्टाः समालिंग्य परस्परम्

ທັງພວກກໍສິກາ ແລະພວກຣາກສະສາ ທັງໂຈນ ແລະຊາຍຜູ້ເປັນຊູ້ຮັກລັບ ລ້ວນຮ້ອງຂານດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ພ້ອມກອດກັນແລະກັນ।

Verse 63

अद्यास्माकं विधिस्तुष्टो भगवान्मन्मथस्तथा । येन दीर्घा कृता रात्रिर्नाशं नीतश्च भास्करः

ເຂົາເວົ້າວ່າ: “ມື້ນີ້ຊະຕາຂອງພວກເຮົາເປັນມົງຄຸນ ແລະພຣະມັນມະຖະກໍພໍໃຈ; ເພາະພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄືນຍາວ ແລະໃຫ້ພຣະອາທິດຫາຍໄປ.”

Verse 64

ये पुनर्ब्राह्मणाः शांता यज्ञकर्मसमुद्यताः । ते सर्वे दुःखमापन्नाः सूर्योदयविनाकृताः

ແຕ່ພວກພຣາຫມັນຜູ້ສະຫງົບ ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນພິທີຍັດຍະ ລ້ວນຕົກຢູ່ໃນຄວາມໂສກ ເພາະຖືກຕັດຂາດຈາກການຂຶ້ນຂອງຕາເວັນ।

Verse 65

न कश्चिद्यजनं चक्रे याजनं न च सद्द्विजः । न श्राद्धं न च संकल्पं न स्वाध्यायं कथंचन

ບໍ່ມີໃຜເຮັດພິທີຍັດຍະ; ບໍ່ມີດວິຊະຜູ້ດີໃດເຮັດພິທີເປັນປຸໂຣຫິດ. ບໍ່ມີສຣາດທະ, ບໍ່ມີສັງກັລປະ, ແລະບໍ່ມີການສະວາດຢາຍະເລີຍ।

Verse 66

न स्नानं न च दानं च लोकयात्रां विशेषतः । व्यवहारं न कृत्यं च किंचिद्धर्मसमुद्भवम्

ບໍ່ມີການອາບນ້ຳ ບໍ່ມີການໃຫ້ທານ ແລະໂດຍພິເສດ ບໍ່ມີວິຖີຊີວິດສາທາລະນະຕາມປົກກະຕິ; ບໍ່ມີການຕິດຕໍ່ ບໍ່ມີໜ້າທີ່—ສິ່ງໃດທີ່ເກີດຈາກທຳມະກໍບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດ.

Verse 67

एतस्मिन्नन्तरे देवाः सर्वे शक्रपुरोगमाः । परं दौःस्थ्यं समापन्ना यज्ञभागविवर्जिताः

ໃນຊ່ວງນັ້ນ ທວງເທວະທັງປວງ ມີສັກຣະ (Śakra) ເປັນຜູ້ນຳ ຕົກຢູ່ໃນຄວາມລຳບາກຢ່າງໃຫຍ່ ເນື່ອງຈາກຖືກຕັດຂາດຈາກສ່ວນແຫ່ງຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ).

Verse 68

ततो भास्करमासाद्य ऊचुर्दुःखसमन्विताः । कस्मान्नोद्गमनं देव प्रकरोषि दिवाकर

ແລ້ວພວກເຂົາເຂົ້າໄປໃກ້ພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ແລະເວົ້າດ້ວຍຄວາມທຸກໃຈວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະ, ໂອ ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດວັນ—ດິວາກະຣະ, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ໃຫ້ພຣະອົງຂຶ້ນ?”

Verse 69

एतत्त्वया विना सर्वं जगद्व्याकुलतां गतम्

“ເມື່ອບໍ່ມີພຣະອົງ ໂລກທັງປວງນີ້ກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມວຸ້ນວາຍ.”

Verse 70

तस्माल्लोकहितार्थाय त्वमुद्गच्छ यथापुरा । अग्निष्टोमादिका यज्ञा वर्तंते येन भूतले

“ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຂຶ້ນອີກຄັ້ງເຫມືອນເກົ່າ—ເພື່ອໃຫ້ຍັດຍະອັກນິສໂຕມ ແລະຍັດຍະອື່ນໆ ດຳເນີນໄປໄດ້ໃນແຜ່ນດິນ.”

Verse 71

सूर्य उवाच पतिव्रतासमादेशात्त्यक्तश्चाभ्युदयो मया । तस्माद्गत्वा सुराः सर्वे तां वदंतु कृते मम

ພຣະສຸຣະຍະກ່າວວ່າ: «ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງນາງຜູ້ຮັກສາພັນທະຕໍ່ສາມີ (ປະຕິວຣະຕາ) ຂ້າໄດ້ລະທິ້ງການຂຶ້ນຂອງຂ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວະທັງປວງ ຈົ່ງໄປເວົ້າກັບນາງແທນຂ້າ»។

Verse 72

येन तद्वाक्यमासाद्य प्रवर्त्तामि यथासुखम् । अन्यथा मां शपेत्क्रुद्धा नूनं सा हि पतिव्रता

«ຂ້າຈະກັບໄປເຄື່ອນຕາມທາງຂອງຂ້າຢ່າງສະບາຍ ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາຂອງນາງເທົ່ານັ້ນ; ບໍ່ຊັ້ນ ນາງຈະໂກດແລະສາບຂ້າແນ່—ເພາະນາງແມ່ນປະຕິວຣະຕາຢ່າງແທ້ຈິງ»។

Verse 73

एवं सा तपसा युक्ता प्रोत्कृष्टं हि सुरोत्तमाः । पतिव्रतात्वमाधत्ते तथान्यदपरं महत्

«ດັ່ງນັ້ນ ນາງຜູ້ປະກອບດ້ວຍຕະປະ (ພຣະວິນັຍອົບຮົມ) ແມ່ນສູງສົ່ງຢ່າງແທ້, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ. ນາງມີສະພາບເປັນປະຕິວຣະຕາ ແລະຍັງມີຄຸນຄ່າຍິ່ງໃຫຍ່ອື່ນໆອີກ»។

Verse 74

कस्तस्या वचनं शक्तः कर्तुमेवमतोऽन्यथा । एतस्मात्कारणाद्भीतो नोद्गच्छामि कथंचन

«ໃຜຈະສາມາດເຮັດຜິດຈາກຄໍາຂອງນາງໄດ້? ເພາະເຫດນີ້ ຂ້າຈຶ່ງຢ້ານ ແລະບໍ່ຂຶ້ນເລີຍ ບໍ່ວ່າຢ່າງໃດກໍຕາມ»។

Verse 76

ततस्ते विबुधाः सर्वे गत्वा तत्क्षेत्रमुत्तमम् । प्रोचुस्तां दीर्घिकां वाक्यैर्मृदुभिः पुरतः स्थिताः

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງປວງໄດ້ໄປຍັງພື້ນທີ່ສັກສິດອັນປະເສີດນັ້ນ ແລະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້ານາງ ແລ້ວກ່າວກັບນາງ ດີຣຄິກາ (Dīrghikā) ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນໂຍນ।

Verse 77

त्वया पतिव्रते सूर्यो यन्निषिद्धो न तत्कृतम् । शुभं यतो हताः सर्वा भूतले शोभनाः क्रियाः

ໂອ ນາງຜູ້ຮັກສາພັນທະພະຍາ-ຜົວ (ປະຕິວຣະຕາ) ເພາະເຈົ້າໄດ້ຫ້າມພຣະອາທິດ ດັ່ງນັ້ນມັນຈຶ່ງບໍ່ເກີດຂຶ້ນ (ພຣະອາທິດບໍ່ຂຶ້ນ)। ເພາະເຫດນັ້ນ ພິທີກຳອັນມົງຄຸນ ແລະງາມດີໃນໂລກທັງໝົດ ຖືກທຳລາຍໄປ।

Verse 78

तस्मादुद्गच्छतु प्राज्ञे त्वद्वाक्यात्तीक्ष्णदीधितिः । यज्ञक्रिया विशेषेण येन वर्तंति भूतले

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ມີປັນຍາ ຂໍໃຫ້ພຣະອາທິດຜູ້ມີລຳແສງແຮງກ້າ ຂຶ້ນມາຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ພິທີຍັດ (ຍັຍຍະ) ໂດຍສະເພາະ ດຳເນີນຕໍ່ໄປໃນໂລກ।

Verse 79

न तत्क्रतुसहस्रेण यजंतः प्राप्नुयुः फलम् । पतिव्रतात्वमापन्ना यत्स्त्री विंदति केवलम्

ຜົນບຸນທີ່ຍິງຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ຮັບແຕ່ພຽງເຂົ້າສູ່ທຳມະປະຕິວຣະຕາ (ຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ຜົວ) ນັ້ນ ຊາຍທັງຫຼາຍແມ່ນແມ່ນຈະບູຊາດ້ວຍຍັດພັນຄັ້ງ ກໍບໍ່ອາດໄດ້ຮັບ।

Verse 80

शप्तश्चानेन दुष्टेन मांडव्येन सुपाप्मना । कार्यं विनापि निर्दिष्टस्तद्ब्रूयां भास्करं कथम्

ຂ້ອຍຖືກຄຳສາບໂດຍຄົນຊົ່ວນັ້ນ ມານດະວະຍະ ຜູ້ມີບາບໜັກ। ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີເຫດ ຂ້ອຍກໍຖືກບັງຄັບໃຫ້ຢູ່ໃນຂໍ້ກຳນົດນັ້ນ। ແລ້ວຂ້ອຍຈະກ່າວ ຫຼືຍອມຕາມ ເລື່ອງພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 81

उदयार्थं न मे यज्ञैः कार्यं किंचिन्न चापरैः । श्राद्धदानादिकैः कृत्यैः संजातैर्दर्यितं विना

ສຳລັບການຂຶ້ນ (ອຸດະຍະ) ຂອງຂ້ອຍ ຂ້ອຍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງພຶ່ງພາຍັດ ຫຼືພິທີອື່ນໃດໆ—ເຊັ່ນ ສຣາດທະ ແລະການໃຫ້ທານ—ທີ່ຖືກກະທຳໃນໂລກ। ເສັ້ນທາງຂອງຂ້ອຍດຳເນີນໄປ ໂດຍບໍ່ຖືກບັງຄັບດ້ວຍກຳກັບເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 82

सूत उवाच । ततस्ते विबुधाः सर्वे समालोक्य परस्परम् । चिरकालं सुदुःखार्तास्तामूचुर्विनयान्विताः

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ຕໍ່ມາ ບັນດາເທວະທັງປວງໄດ້ເບິ່ງກັນແລະກັນ ແລ້ວຜູ້ທີ່ຖືກທຸກຂ໌ໂສກຫນັກມາດົນ ໄດ້ກ່າວກັບນາງດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ।

Verse 83

उद्गच्छतु रविर्भद्रे तवायं दयितः पतिः । प्रयातु निधनं सद्यो भूयादेष मुनीश्वरः

«ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຂໍໃຫ້ພະອາທິດຂຶ້ນ; ນີ້ແມ່ນຜົວອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງເຈົ້າ. ຂໍໃຫ້ພະມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້ານີ້ໄປສູ່ຄວາມຕາຍໃນທັນທີ—ແລ້ວຈະໄດ້ກັບຄືນອີກ»।

Verse 84

पुनर्जीवापयिष्यामो वयमेनमपि द्रुतम् । मृत्युमार्गमनुप्राप्तं त्वत्कृते पतिवत्सले

«ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ເຂົາຟື້ນຄືນຊີວິດໃນໄວວາ ແມ່ນແຕ່ເຂົາໄດ້ເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມຕາຍແລ້ວ—ເພາະເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ຮັກແລະຈົ່ງຮັກຜົວ»।

Verse 85

पञ्चविंशतिवर्षीयं कामदेवमिवापरम् । त्वं द्रक्ष्यसि सुदीप्तांगं सर्वलक्षणलक्षितम्

«ເຈົ້າຈະໄດ້ເຫັນເຂົາຟື້ນຄືນເປັນຊາຍໜຸ່ມອາຍຸຊາວຫ້າປີ—ດັ່ງກັບກາມະເທວະອີກອົງໜຶ່ງ—ກາຍກະຈ່າງໄສ ແລະມີລັກສະນະມງຄົດຄົບຖ້ວນ»।

Verse 86

भूत्वा पंचदशाब्दीया पद्मपत्रायतेक्षणा । मर्त्यलोके सुखं सम्यक्त्वेच्छया साधयिष्यसि

«ແລະເຈົ້າເອງ ເມື່ອກາຍເປັນສາວນ້ອຍອາຍຸສິບຫ້າປີ ມີດວງຕາດັ່ງກີບໃບດອກບົວ ຈະບັນລຸຄວາມສຸກໃນໂລກມະນຸດຢ່າງສົມບູນ ຕາມຄວາມປາຖະໜາຂອງເຈົ້າ»।

Verse 87

एषोऽपि मुनिशार्दूलो विपाप्मा सांप्रतं शुभे । शूलवेधेन निर्मुक्तः सुखभागी भवत्क्लम

ມຸນີຜູ້ດຸດັ່ງເສືອນີ້ກໍ່ ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ, ພົ້ນຈາກບາບແລ້ວ; ຖືກປົດຈາກການຖືກຫອກທະລຸ, ຈະໄດ້ຮັບສຸກ—ແລະຄວາມລໍາບາກຂອງເຈົ້າຈະສິ້ນໄປ.

Verse 88

सूत उवाच । बाढमित्येव च प्रोक्ते तया स द्विजसत्तमाः । उद्गतो भगवान्सूर्यस्तत्क्षणादेव वेगतः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາງໄດ້ກ່າວວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ», ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ, ພຣະອາທິດຜູ້ມີພຣະພາກ ກໍ່ຮຸ່ງຂຶ້ນໃນຂະນະນັ້ນເອງ ຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 89

ततः सूर्यांशुसंस्पृष्टः स मृतश्च सुकुष्ठभाक् । विबुधानां करैः स्पृष्टः पुनरेव समुत्थितः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຖືກສັມຜັດໂດຍລໍາແສງຂອງພຣະອາທິດ, ຊາຍນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ຕາຍແລ້ວ ແລະປ່ວຍເປັນໂລກຂີ້ກະດົງ—ກໍ່ຖືກສັມຜັດໂດຍມືຂອງເທວະດາ ແລະຟື້ນຄືນຊີວິດອີກຄັ້ງ.

Verse 90

पंचविंशतिवर्षीयः कामदेव इवापरः । संस्मरन्पूर्विकां जातिं सर्वा हर्ष समन्वितः

ເຂົາກາຍເປັນຊາຍໜຸ່ມອາຍຸຊາວຫ້າປີ ດັ່ງກັບກາມະເທວະອີກອົງໜຶ່ງ; ເມື່ອລະລຶກເຖິງຊາດກ່ອນ ກໍ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີທົ່ວທຸກດ້ານ.

Verse 91

दीर्घिकापि परिस्पृष्टा स्वयं देवेन शंभुना । संजाता यौवनोपेता दिव्यलक्षणलक्षिता

ແລະ ດີຣຄິກາ ກໍ່ເຊັ່ນກັນ—ຖືກພຣະເທວະຊຳພູ (ພຣະສິວະ) ສັມຜັດຮອບດ້ວຍພຣະອົງເອງ—ກໍ່ເກີດເປັນສາວໜຸ່ມອີກຄັ້ງ ມີເຄື່ອງໝາຍທິບ ແລະລັກສະນະມົງຄຸນປະດັບພ້ອມ.

Verse 92

पद्मपत्रेक्षणा रम्या चन्द्रबिम्बसमानना । मध्ये क्षामा सुगौरांगी पीनोन्नतपयोधरा

ນາງງາມລະອຽດ ມີດວງຕາດັ່ງໃບດອກບົວ ແລະໃບໜ້າດັ່ງດວງຈັນເຕັມດວງ; ກາງກາຍບາງ ຜິວຂາວຜ່ອງ ອົງອວຍງາມ ອົງອົບເຕັມສູງ—ນາງປາກົດໃນວັຍໜຸ່ມສະຫວ່າງໄສ।

Verse 93

ततस्तं मुनिशार्दूलं शूलाग्रादवतार्य च । प्रोचुश्च विबुधश्रेष्ठाः सादरं हर्षसंयुताः

ແລ້ວບັນດາເທວະຜູ້ປະເສີດ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະຄວາມເຄົາລົບ ໄດ້ນໍາ “ເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ” ລົງຈາກປາຍຕຣິສູນ ແລ້ວກ່າວກັບທ່ານ।

Verse 94

एतत्सत्यं कृतं वाक्यं मुने तव यथोदितम् । मृतोऽपि ब्राह्मणः कुष्ठी संस्पृष्टो रविरश्मिभिः

«ໂອ ມຸນີເອີຍ, ຖ້ອຍຄໍາທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້ ໄດ້ເປັນຄວາມຈິງ ຕາມທີ່ທ່ານປະກາດ. ແມ່ນແຕ່ພຣາຫມະນຜູ້ເປັນໂລກກຸດຖະ ເຖິງຈະຕາຍແລ້ວ ເມື່ອຖືກສັມຜັດໂດຍລັງສີພຣະອາທິດ…»

Verse 95

पुनरुत्थापितोऽस्माभिः कृतश्च तरुणः पुनः । अनया भार्यया सार्धं तस्मात्त्वं स्वाश्रमं व्रज

«ພວກເຮົາໄດ້ຊູບຊີວິດເຂົາຄືນ ແລະເຮັດໃຫ້ເຂົາໜຸ່ມອີກຄັ້ງ. ດັ່ງນັ້ນ ທ່ານຈົ່ງໄປຍັງອາສຣົມຂອງຕົນ ພ້ອມກັບນາງຜູ້ເປັນພັນລະຍານີ້.»

Verse 96

नास्माकं दर्शनं व्यर्थं कथंचिदपि जायते । तस्मात्प्रार्थय यच्चित्ते तव नित्यं समाश्रितम्

«ການປາກົດຂອງພວກເຮົາ ບໍ່ເຄີຍເປັນໄປຢ່າງໄຮ້ຜົນ ແມ່ນແຕ່ປານໃດກໍຕາມ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຂໍສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ໃນໃຈຂອງທ່ານ ທີ່ທ່ານຍຶດໄວ້ເປັນຄວາມປາຖະໜາປະຈໍາ.»