Adhyaya 123

Verse 1

सूत उवाच । तथान्यदपि तत्रास्ति शुक्लतीर्थमनुत्तमम् । दर्भैः संसूचितं श्वेतैर्यदद्यापि द्विजोत्तमाः

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: “ທີ່ນັ້ນຍັງມີຕີຣຖະອັນສູງສຸດອີກແຫ່ງ ຊື່ວ່າ ສຸກລະຕີຣຖະ. ຈົນທຸກມື້ນີ້—ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ—ມັນຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍຫຍ້າດັບພະສີຂາວ.”

Verse 2

चमत्कारपुरे पूर्वमासीत्कश्चित्सुशल्यवित् । रजकः शुद्धकोनाम पुत्रपौत्रसमन्वितः

ໃນອະດີດ ທີ່ເມືອງ ຈະມັດກາຣະປຸຣະ ມີຊ່າງຊັກຜ້າຄົນໜຶ່ງ ຊື່ ສຸດທະກະ ຊ່ຽວຊານໃນວິຊາຂອງຕົນ ແລະມີລູກຫຼານພ້ອມ.

Verse 3

स सर्वरजकानां च प्राधान्येन व्यवस्थितः । प्रधानब्राह्मणानां च करोत्यंबरशोधनम्

ລາວໄດ້ຕັ້ງຢູ່ເປັນຫົວໜ້າໃນບັນດາຊ່າງຊັກຜ້າທັງໝົດ ແລະຍັງຊຳລະຊຸດເຄື່ອງໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ເປັນຫົວໜ້າອີກດ້ວຍ.

Verse 4

कस्यचित्त्वथ कालस्य नीलीकुण्ड्यां समाहितः । प्राक्षिपद्ब्राह्मणेंद्राणां वासो विज्ञातवांश्चिरात्

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາໜຶ່ງ ໃນຂະນະທີ່ລາວກໍາລັງເຮັດວຽກຢູ່ທີ່ ນີລີກຸນດີ ດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍາ, ລາວໄດ້ໂຍນເຄື່ອງນຸ່ງຂອງພຣະພຣາຫມັນຜູ້ສູງສົ່ງລົງໄປ—ເປັນການກະທໍາທີ່ລາວຈຶ່ງຮູ້ຕົວໃນພາຍຫຼັງ.

Verse 5

अथासौ मन्दचित्तश्च स्वामाहूयकुटुम्बिनीम् । पुत्रांश्च वचनं प्राह रहस्ये भयविह्वलः

ຕໍ່ມາ ດ້ວຍໃຈທີ່ຫວັ່ນໄຫວ ລາວໄດ້ເອີ້ນເມຍແລະລູກຊາຍທັງຫຼາຍມາ, ແລ້ວໃນທີ່ລັບ ກ່າວຄໍານີ້ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວສັ່ນໄຫວ.

Verse 6

निर्मूल्यानि सुवस्त्राणि ब्राह्मणानां महात्मनाम् । नीलीमध्ये विमोहेन प्रक्षिप्तानि बहूनि च

“ເຄື່ອງນຸ່ງງາມອັນປະເສີດ ຂອງພຣະພຣາຫມັນຜູ້ມີໃຈໃຫຍ່ ອັນປະເມີນຄ່າບໍ່ໄດ້ ມີຫຼາຍຜືນ—ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງຂອງຂ້ອຍ—ໄດ້ຖືກໂຍນລົງໄປໃນກາງນີລີ.”

Verse 7

वधबन्धादिकं कर्म ते करिष्यंत्यसंशयम् । तस्मादन्यत्र गच्छामो गृहीत्वा रजनीमिमाम्

“ແນ່ນອນ ພວກເຂົາຈະກະທໍາການຕີ ແລະມັດຜູກ ແລະອື່ນໆ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈົ່ງໄປບ່ອນອື່ນ ພາເອົາຄືນນີ້ໄປ (ອອກເດີນທາງທັນທີ).”

Verse 8

एवं स निश्चयं कृत्वा सारमादाय मंदिरात् । प्रस्थितो भार्यया सार्द्धं कांदिशीको द्विजोत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອລາວຕັດສິນໃຈແລ້ວ ໄດ້ເອົາຊັບສິນອັນມີຄ່າອອກຈາກເຮືອນ, ຊາຍຊາວກາໍດິຊີນັ້ນກໍໄດ້ອອກເດີນທາງພ້ອມກັບເມຍ—ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ.

Verse 9

तावत्तस्य सुता गत्वा स्वां सखीं दाशसंभवाम् । उवाच क्षम्यतां भद्रे यन्मया कुकृतं कृतम्

ໃນເວລານັ້ນ ລູກສາວຂອງລາວໄດ້ໄປຫາໝູ່ສະໜິດຂອງນາງ ຜູ້ເກີດໃນຕະກູນຊາວຫາປາ ແລະກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ເຈົ້າອະໄພໃຫ້ຂ້ອຍ ຜູ້ດີເອີຍ ສໍາລັບຄວາມຜິດທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເຮັດ»។

Verse 10

अज्ञानाज्ज्ञानतो वापि प्रक्रीडंत्या त्वया सह । प्रणयाद्बाल्यभावाच्च क्रोधाद्वाथ महेर्ष्यया

«ຈະເປັນເພາະຄວາມບໍ່ຮູ້ ຫຼືຮູ້ຢູ່ແລ້ວ—ໃນຍາມທີ່ຂ້ອຍຫຼິ້ນກັບເຈົ້າ—ຈະເປັນເພາະຄວາມຮັກ ຄວາມເປັນເດັກ ຄວາມໂກດ ຫຼືຄວາມອິດສາອັນແຮງ…»

Verse 11

अथ सा सहसा श्रुत्वा बाष्पपर्याकुलेक्षणा । उवाच किमिदं भद्रे यन्मामित्थं प्रभाषसे

ເມື່ອນາງໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນທັນທີ ດວງຕາຂອງນາງກໍເຕັມໄປດ້ວຍນ້ໍາຕາ ແລະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ດີເອີຍ ນີ້ແມ່ນຫຍັງ ທີ່ເຈົ້າເວົ້າກັບຂ້ອຍແບບນີ້?»

Verse 12

सख्युवाच । मम तातेन नीलायां प्रक्षिप्तान्यंबराणि च । ब्राह्मणानां महार्हाणि विभ्रमेण सुलोचने

ໝູ່ສະໜິດກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາງາມ, ພໍ່ຂອງຂ້ອຍໃນຄວາມຫຼົງສັບສົນຊົ່ວຂະນະ ໄດ້ໂຍນເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມບາງຢ່າງລົງໃນນ້ໍານີລາ—ເປັນເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມອັນລໍາຄ່າຂອງພຣາຫມັນ»។

Verse 13

तत्प्रभाते परिज्ञाय दंडं धास्यंति दारुणम् । एवं चित्ते समास्थाय तातः संप्रस्थितोऽधुना

«ເມື່ອຮຸ່ງເຊົ້າ ເມື່ອເລື່ອງນີ້ຖືກຮູ້ ພວກເຂົາຈະລົງໂທດຢ່າງໂຫດຮ້າຍ. ດ້ວຍຄວາມຄິດນີ້ຝັງແນ່ໃນໃຈ ພໍ່ຂອງຂ້ອຍໄດ້ອອກເດີນທາງໄປແລ້ວໃນບັດນີ້»។

Verse 14

अहं तवातिकं प्राप्ता दर्शनार्थमनिन्दिते । अनुज्ञाता प्रयास्यामि त्वया तस्मात्प्रमुच्यताम्

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຂ້າພະເຈົ້າມາໃກ້ທ່ານເພື່ອໄດ້ເຫັນພຽງແຕ່ນັ້ນ. ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກທ່ານແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈາກໄປ; ດັ່ງນັ້ນຂໍໃຫ້ປ່ອຍຂ້າພະເຈົ້າຈາກການຊັກຊ້າ.

Verse 15

अथ सा तद्वचः श्रुत्वा प्रसन्नवदनाऽब्रवीत् । यद्येवं मा सरोजाक्षि कुत्रचित्संप्रयास्यसि

ນາງໄດ້ຟັງຄໍານັ້ນແລ້ວ ໃບໜ້າຜ່ອງໃສ ແລະກ່າວວ່າ: “ຖ້າເປັນດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ, ຢ່າໄປໃສເລີຍ.”

Verse 16

निवारय द्रुतं गत्वा तातं नो गम्यतामिति । अस्ति पूर्वोत्तरे भागे स्थानादस्माज्जलाशयः

“ໄປໄວໆ ແລະຫ້າມພໍ່ຂອງເຮົາ—ຢ່າໃຫ້ທ່ານຈາກໄປ. ເພາະທາງທິດອີສານຈາກບ່ອນນີ້ ມີອ່າງນ້ໍາຢູ່.”

Verse 19

ततः स विस्मयाविष्टः स्वयं सस्नौ कुतूहलात् । यावच्छुक्लत्वमापन्नस्तादृक्कृष्णवपुर्धरः

ຕໍ່ມາ ລາວຕື່ນຕະລຶງຢ່າງຫຼາຍ ແລະອາບນ້ໍາຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້—ຈົນຜູ້ທີ່ມີກາຍສີຄໍາຄືນັ້ນ ໄດ້ຮັບຄວາມຂາວຜ່ອງແລະຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 20

तस्मात्तत्रैव वस्त्राणि प्रक्षालयतु सत्वरम् । तातः स तव यास्यंति विशुद्धिं परमां शुभे

“ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ທ່ານລ້າງເສື້ອຜ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງໃຫ້ໄວ. ແລ້ວພໍ່ຂອງເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດສູງສຸດ, ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ.”

Verse 21

अथ सा सत्वरं गत्वा निजतातस्य तद्वचः । सत्वरं कथयामास प्रहृष्टवदना सती

ແລ້ວນາງກໍຮີບໄປຫາພໍ່ຂອງນາງ ແລະເລົ່າຖ້ອຍຄໍານັ້ນໃຫ້ຟັງຢ່າງວ່ອງໄວ; ໃບໜ້ານາງສະຫວ່າງໄສດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ។

Verse 22

मम सख्या समादिष्टं नातिदूरे जलाशयः । तत्र श्वेतत्वमायाति सर्वं क्षिप्तं सितेतरम्

ນາງກ່າວວ່າ: “ໝູ່ຂ້ອຍໄດ້ຊີ້ບອກອ່າງນ້ໍາໜຶ່ງຢູ່ບໍ່ໄກ. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ໂຍນລົງໄປ—ແມ່ນບໍ່ຂາວກໍຕາມ—ທີ່ນັ້ນຈະກາຍເປັນຂາວຜ່ອງ (ບໍລິສຸດ ແລະສະຫວ່າງ).”

Verse 23

तस्मात्प्रक्षालय प्रातस्तत्र गत्वा जलाशये । वस्त्राण्यमूनि शुक्लत्वं संप्रयास्यंत्यसंशयम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃຫ້ໄປທີ່ນັ້ນໃນຍາມອາລຸນ ໄປຫາອ່າງນ້ໍານັ້ນແລະຊັກລ້າງ. ເສື້ອຜ້າເຫຼົ່ານີ້ຈະໄດ້ຄວາມຂາວຜ່ອງແນ່ນອນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 24

रजक उवाच । नैतत्संपत्स्यते पुत्रि यन्नीलस्य परिक्षयः । वस्त्रलग्नस्य जायेत यतः प्रोक्तं पुरातनैः

ຊ່າງຊັກຜ້າກ່າວວ່າ: “ລູກສາວເອີຍ, ສິ່ງນີ້ບໍ່ຈະເປັນໄປໄດ້—ທີ່ສີນ້ໍາຄາມ (ນີລ) ທີ່ຕິດໃນຜ້າຈະຖືກທໍາລາຍ. ເພາະບັນດາຜູ້ເຖົ້າແກ່ໃນການເກົ່າໄດ້ກ່າວໄວ້ແລ້ວ.”

Verse 25

वज्रलेपस्य मूर्खस्य नारीणां कर्कटस्य च । एको ग्रहस्तु मीनानां नीलीमद्यपयोस्तथा

“ສໍາລັບຊັ້ນທີ່ແຂງດັ່ງວັດຊຣະ, ສໍາລັບຄົນໂງ່, ສໍາລັບແມ່ຍິງ, ແລະສໍາລັບປູ—ກ່າວກັນວ່າມີແຕ່ ‘ການກໍາ’ ອັນດຽວ (ກໍາແນ່ນບໍ່ປ່ອຍ). ເຊັ່ນດຽວກັນ ສໍາລັບປາ ແລະສໍາລັບສີນີລ, ເຫຼົ້າ, ແລະນົມດ້ວຍ.”

Verse 26

कन्योवाच । तत्र ह्यागम्यतां तावद्वस्त्रणयादाय यत्नतः । तोयाच्छुद्धिं प्रयास्यंति तदाऽगंतव्यमेव हि

ນາງສາວເວົ້າວ່າ: «ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນກ່ອນ ໂດຍເອົາເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມໄປດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ. ຈາກນ້ຳນັ້ນ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດ—ດັ່ງນັ້ນ ຈຳເປັນຕ້ອງໄປເບິ່ງແທ້»។

Verse 27

भूयोऽपि मंदिरे वाऽथ तस्मात्स्थानाद्दिगंतरम् । गंतव्यं सकलैरेव ममैतद्धृदि संस्थितम्

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ—ຈະໄປວັດວາອາຮາມ ຫຼື ຈະໄປໄກຈາກບ່ອນນັ້ນກໍຕາມ—ທຸກຄົນຕ້ອງອອກເດີນທາງ; ຄວາມຕັ້ງໃຈນີ້ຝັງແນ່ນອນໃນໃຈຂ້ອຍ.

Verse 28

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा साधुसाध्विति तेऽसकृत् । प्रोच्य बांधवभृत्याश्च रात्रावेव प्रजग्मिरे

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງນາງ ພວກເຂົາກໍຮ້ອງຊ້ຳໆວ່າ «ດີແທ້, ດີແທ້!» ແລ້ວໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະ ຜູ້ຮັບໃຊ້ຮູ້ ກ່ອນຈະອອກເດີນທາງໃນຄືນນັ້ນເລີຍ.

Verse 29

दाशकन्यां पुरः कृत्वा संशयं परमं गताः । विभवेन समायुक्ता निजेन द्विजसत्तमाः

ພວກເຂົາໃຫ້ລູກສາວຊາວປະມົງເດີນນຳໜ້າ ແລ້ວບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດກໍອອກເດີນທາງໄປ; ຖືກຄວາມສົງໄສອັນໃຫຍ່ຄອບງຳ ແຕ່ກໍມີຊັບສິນ ແລະ ສິ່ງຈຳເປັນຂອງຕົນພ້ອມສັນ.

Verse 30

ततः सा दर्शयामास दाशकन्या जलाशयम् । बहुवीरुधसंछन्नं दुष्प्रवेशं च देहिनाम्

ຕໍ່ມາ ລູກສາວຊາວປະມົງນັ້ນໄດ້ຊີ້ໃຫ້ພວກເຂົາເຫັນອ່າງນ້ຳ; ຖືກເຄືອໄມ້ຫຼາຍຊະນິດປົກຄຸມ ແລະ ເຂົ້າໄປຍາກສຳລັບຜູ້ມີກາຍ.

Verse 31

ततः स रजकस्तत्र वस्त्राण्यादाय सर्वशः । प्रविष्टः सलिले तस्मिन्क्षालयामास वै द्विजाः

ຕໍ່ມາ ຊ່າງຊັກຜ້ານັ້ນ ໄດ້ເອົາເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມທັງໝົດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນນ້ຳນັ້ນ ແລະເລີ່ມຊັກລ້າງແທ້ໆ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ।

Verse 32

अथ तानि सुवस्त्राणि मेचकाभानि तत्क्षणात् । जातानि स्फटिकाभानि तत्क्षणादेव कृत्स्नशः

ແລ້ວຜ້າດີເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ເບິ່ງເປັນສີຟ້າເຂັ້ມ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ກໍກາຍເປັນສະຫວ່າງໃສດັ່ງຜົນຶກ ໃນທັນທີ ແລະທັງໝົດ।

Verse 33

ततस्तुष्टिसमायुक्तः साधुसाध्विति चाऽब्रवीत् । समालिंग्य सुतां प्राह दाशकन्यां च सादरम्

ຕໍ່ມາ ລາວເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະກ່າວວ່າ «ດີແທ້! ດີແທ້!» ຈາກນັ້ນກອດລູກສາວຂອງຕົນ ແລະເວົ້າກັບລູກສາວຊາວຫາປາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 34

सुवस्त्राणि द्विजेंद्राणामर्पयामो यथाक्रमम्

«ພວກເຮົາຈົ່ງນໍາຜ້າດີໆ ໄປຖວາຍແດ່ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ ຕາມລໍາດັບອັນຄວນ»।

Verse 35

ततः स स्वगृहं गत्वा तानि वस्त्राणि कृत्स्नशः । यथाक्रमेण संहृष्टः प्रददौ द्विजसत्तमाः

ຕໍ່ມາ ລາວໄປຮອດເຮືອນຂອງຕົນ ແລະນໍາເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມເຫຼົ່ານັ້ນທັງໝົດ ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ແຈກຖວາຍຕາມລໍາດັບ ແດ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 36

अथ ते ब्राह्मणा दृष्ट्वा तां शुद्धिं वस्त्रसंभवाम् । तं च श्वेतीकृतं चेदृग्रजकं विस्मयान्विताः

ແລ້ວບັນດາພຣາຫມັນເຫັນຄວາມບໍລິສຸດທີ່ປາກົດຈາກເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະເຫັນຄົນຊັກຜ້ານັ້ນເອງກາຍເປັນສີຂາວຢ່າງນ່າພິສົດ ຈຶ່ງອັດແນ່ນດ້ວຍຄວາມພິສົດໃຈ।

Verse 37

पप्रच्छुः किमिदं चित्रं वस्त्रमूर्धजसंभवम् । अनौपम्यं च संजातं वदस्व यदि मन्यसे

ພວກເຂົາຖາມວ່າ: «ນີ້ແມ່ນເລື່ອງປະຫລາດອັນໃດ—ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມເກີດຈາກເສັ້ນຜົມຫຼື? ມະຫັດສະຈັນທີ່ບໍ່ມີຜູ້ເທົ່າໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ຈົ່ງບອກພວກເຮົາ ຖ້າທ່ານເຫັນວ່າຄວນ»។

Verse 38

रजक उवाच । एतानि विप्रा वस्त्राणि मया क्षिप्तानि मोहतः । नीलीमध्ये सुवस्त्राणि विनष्टानि च कृत्स्नशः

ຄົນຊັກຜ້າກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຜ້າເຫຼົ່ານີ້ຂ້ອຍໂຍນລົງໄປໃນອ່າງຍ້ອມສີຄາມ ເພາະຄວາມຫຼົງ. ຜ້າດີໆຖືກທຳລາຍໝົດສິ້ນ»។

Verse 39

ततो भयं महद्भूतं कुटुम्बेन समन्वितः । चलितो रजनीवक्त्रे दिगंते ब्राह्मणोत्तमाः

ຕໍ່ມາ ຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງເກີດຂຶ້ນ; ເຂົາພ້ອມຄອບຄົວ ອອກເດີນທາງໃນຄວາມມືດແຫ່ງຄືນ ໄປສູ່ທິດອັນໄກ—ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ।

Verse 40

अथैषा तनयाऽस्माकं गता निजसखीं प्रति । दाशात्मजां सुदुःखार्ता पुनर्दर्शनलालसा

ແລ້ວລູກສາວຂອງພວກເຮົາ ຜູ້ຖືກຄວາມໂສກເສົ້າບີບຄັ້ນຢ່າງໜັກ ແລະປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນນາງອີກຄັ້ງ ໄດ້ໄປຫາໝູ່ສະໜິດຂອງນາງ—ລູກສາວຂອງຊາວປະມົງ।

Verse 41

तया सर्वमभिप्रायं ज्ञात्वा मे दुःखहेतुकम् । ततः संदर्शयामास स्थिताग्रे स्वजलाशयम्

ນາງໄດ້ຮູ້ຊັດເຈນເຖິງເຈດຈຳນົງທັງໝົດ ແລະເຫດແຫ່ງຄວາມໂສກຂອງຂ້ອຍ; ແລ້ວນາງຈຶ່ງຊີ້ໃຫ້ເຫັນອ່າງນ້ຳຂອງນາງເອງ ທີ່ຢູ່ໃກ້ໜ້າ.

Verse 42

तस्मिन्प्रक्षिप्तमात्राणि वस्त्राणीमानि तत्क्षणात् । ईदृग्वर्णानि जातानि विस्मयस्य हि कारणम्

ພຽງແຕ່ໂຍນເສື້ອຜ້າເຫຼົ່ານີ້ລົງໃນນ້ຳນັ້ນ ໃນທັນທີ ມັນກໍເກີດເປັນສີສັນບໍລິສຸດແບບນັ້ນ—ເປັນເຫດໃຫ້ອັດສະຈັນແທ້.

Verse 43

तथा मे मूर्धजाः कृष्णास्तत्र स्नातस्य तत्क्षणात् । परं शुक्लत्वमापन्ना एतत्प्रोक्तं मया स्फुटम्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ຜົມຫົວຂອງຂ້ອຍທີ່ເຄີຍດຳ ເມື່ອຂ້ອຍອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນ ໃນທັນທີກໍກາຍເປັນຂາວບໍລິສຸດຢ່າງສິ້ນເຊີງ; ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວໃຫ້ທ່ານຟັງຢ່າງຊັດແຈ້ງແລ້ວ.

Verse 44

एवं ते ब्राह्मणाः श्रुत्वा कौतूहलसमन्विताः । तत्र जग्मुः परीक्षार्थं विक्षिप्य तदनंतरम्

ເມື່ອບຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຍິນແລ້ວ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້; ພວກເຂົາຈຶ່ງໄປທີ່ນັ້ນເພື່ອທົດລອງດ້ວຍຕົນເອງ ແລະອອກເດີນທາງທັນທີ.

Verse 45

कृष्णद्रव्याणि भूरीणि केशादीनि सहस्रशः । सर्वं तच्छुक्लतां याति त्यक्त्वा वर्णं मलीमसम्

ສິ່ງຂອງສີດຳຈຳນວນຫຼາຍ—ຜົມແລະອື່ນໆ—ນັບພັນໆ ທີ່ນັ້ນກໍກາຍເປັນຂາວ; ທຸກຢ່າງຫັນໄປສູ່ຄວາມຂາວ ໂດຍລະທິ້ງສີທີ່ມືດໝອງແລະເປື້ອນມົນ.

Verse 46

ततो वृद्धतया ये च विशेषाच्छ्वेतमूर्धजाः । ते सस्नुः श्रद्धया युक्तास्तरुणाश्चापि धर्मिणः

ຕໍ່ມາ ຜູ້ທີ່ຜົມຂາວເນື່ອງຈາກຄວາມເຖົ້າ ໂດຍສະເພາະ ໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍສັດທາ; ແລະຊາຍໜຸ່ມຜູ້ຖືທຳກໍອາບນ້ຳເຊັ່ນກັນ.

Verse 47

ततः शुक्लत्वमापन्नास्तेजोवीर्यसमन्विताः । भवंति तत्प्रभावेन प्रयांति च परां गतिम्

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸຄວາມຂາວຜ່ອງ ແລະມີຕະເຈະກັບພະລັງວິຣິຍະຄົບຖ້ວນ; ໂດຍອຳນາດຂອງສະຖານສັກສິດນັ້ນ ພວກເຂົາກໍໄປສູ່ຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 48

अथ तद्वासवो दृष्ट्वा शुक्लतीर्थं प्रमुक्तिदम् । पूरयामास रजसा मानुषोत्थभयेन च

ຕໍ່ມາ ວາສະວະ (ອິນທຣາ) ເຫັນ «ສຸກກະຕີຣະຖະ» ຜູ້ໃຫ້ຄວາມພົ້ນທຸກ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວທີ່ເກີດຈາກມະນຸດ ຈຶ່ງເອົາຝຸ່ນດິນໄປຖົມໃຫ້ເຕັມ.

Verse 49

अद्यापि तत्र यत्किंचिज्जायतेऽथ तृणादिकम् । तत्सर्वं शुक्लतामेति तत्तोयस्य प्रभावतः

ແມ່ນແຕ່ທຸກມື້ນີ້ ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ແມ່ນແຕ່ຫຍ້າແລະອື່ນໆ—ລ້ວນກາຍເປັນສີຂາວ ເນື່ອງຈາກອຳນາດຂອງນ້ຳນັ້ນ.

Verse 50

श्वैतैस्तैस्तारयेत्सर्वान्पितॄन्नरकगानपि

ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາສີຂາວເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ໜຶ່ງສາມາດຊ່ວຍຂ້າມພົ້ນບັນພະບຸລຸດທັງປວງ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ໄປຢູ່ນະຣົກ—ໄດ້.

Verse 51

तत्तीर्थोत्थां मृदं गात्रे योजयित्वा नरोत्तमः । स्नानं करोति तीर्थानां सर्वेषां लभते फलम्

ບຸກຄົນຜູ້ປະເສີດ ນໍາດິນສັກສິດທີ່ເກີດຈາກຕີຣຖະນັ້ນທາລົງກາຍ ແລ້ວອາບນ້ໍາ ຈຶ່ງໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບອາບນ້ໍາໃນຕີຣຖະທັງປວງ។

Verse 52

यस्तैर्दर्भैर्नरो भक्त्या तिलैश्चारण्यसंभवैः । करोति तर्पणं विप्राः स प्रीणाति पितामहान्

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຜູ້ໃດດ້ວຍສັດທາ ໃຊ້ຫຍ້າດັຣພະເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະເມັດງາທີ່ເກີດໃນປ່ານັ້ນ ເຮັດພິທີຕັຣປະນະ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມເຮັດໃຫ້ບັນພະບຸລຸດພໍໃຈ.

Verse 53

अथाश्वमेधात्संप्राप्यं गयाश्राद्धेन यत्फलम् । नीलसंज्ञगवोत्सर्गे तथात्रापि द्विजोत्तमाः

ໂອ ທ່ານດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ບຸນຜົນທີ່ໄດ້ຈາກພິທີອັສວະເມທະ ແລະຈາກການເຮັດສຣາດທະທີ່ຄະຍາ, ກໍໄດ້ຮັບເທົ່າກັນຢູ່ນີ້ ໂດຍການປ່ອຍຖວາຍງົວອັນສັກສິດທີ່ມີນາມວ່າ «ນີລາ».

Verse 54

ऋषय ऊचुः । शुक्लतीर्थं कथं जातं तत्र त्वं सूतनंदन । विस्तरेण समाचक्ष्व परं कौतूहलं हि नः

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ຊຸກລະຕີຣຖະເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກໃຫ້ພວກເຮົາຟັງໂດຍລະອຽດ, ເພາະພວກເຮົາມີຄວາມສົນໃຈຢ່າງຍິ່ງ»។

Verse 55

सूत उवाच । श्वेतद्वीपः समानीतो विष्णुना प्रभविष्णुना । तत्क्षेत्रे कलिभीतेन यथा शौक्ल्यं न संत्यजेत्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ສເວຕະດວີປະ ຖືກພຣະວິສນຸ—ອົງຜູ້ມີອໍານາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ນໍາມາທີ່ນີ້, ເພື່ອໃຫ້ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກະລິ ມັນຈະບໍ່ລະທິ້ງຄວາມຂາວບໍລິສຸດຂອງຕົນ».

Verse 56

कलिकालेन संस्पृष्टः श्वेतद्वीपोऽपि श्यामताम् । न प्रयाति द्विजश्रेष्ठास्ततस्तत्र निवेशितः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ! ແມ່ນແຕ່ຖືກກະທົບໂດຍຍຸກກາລີ ສະເວຕະທະວີປະກໍບໍ່ກາຍເປັນຄວາມມືດ; ເພາະສະນັ້ນ ຈຶ່ງຖືກສ້າງຕັ້ງໄວ້ທີ່ນັ້ນ.