Adhyaya 112

Verse 1

सूत उवाच । ततः कतिपयाहस्य गते तस्मिन्महीपतौ । स्वगृहं प्रति दुःखार्ते परिवारसमन्विते

ສູຕະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ເມື່ອຜ່ານໄປບາງວັນ ກະສັດນັ້ນຜູ້ຖືກຄວາມໂສກຮັດຮຶງ ແລະມີບໍລິວານຕິດຕາມ ກໍອອກເດີນທາງກັບໄປຫາເຮືອນຂອງຕົນ।

Verse 2

पद्भ्यामेव समायाता ह्यष्टषष्टिर्द्विजोत्तमाः । परिश्रांताः कृशांगाश्च धूलिधूसरिताननाः

ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ 68 ອົງ ມາຮອດດ້ວຍການເດີນຕີນ—ເມື່ອຍລ້າ ຮ່າງກາຍຜອມບາງ ແລະໃບໜ້າເປື້ອນຝຸ່ນຈົນອອກສີເທົາ।

Verse 3

यावत्पश्यति दाराः स्वा दिव्याभरण भूषिताः । दिव्यवस्त्रैः सुसंवीता राजपत्न्य इवापराः

ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນພັນລະຍາຂອງຕົນ—ປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນວິເສດ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຜ້າອັນງາມວິຈິດ—ດຸດດັ່ງພຣະມະເຫສີອື່ນໆ ພວກເຂົາກໍຕົກຕະລຶງຢ່າງຫຼາຍ।

Verse 4

ततश्च विस्मयाविष्टाः पप्रच्छुस्ते क्षुधान्विताः । किमिदं किमिदं पापा विरुद्धं विहितं वपुः

ຕໍ່ມາ ພວກເຂົາຖືກຄວາມອັດສະຈັນຄອບງຳ ແລະຖືກຄວາມຫິວທຸກທໍລະມານ ຈຶ່ງຖາມພວກນາງວ່າ: «ນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ໂອ ຜູ້ມີບາບ, ເປັນຫຍັງຮູບພັນນີ້ຈຶ່ງຂັດກັບສິ່ງທີ່ຄວນເປັນ?»

Verse 5

कथं प्राप्तानि वस्त्राणि भूषणानि वराणि च । नूनमस्मद्गतेर्भ्रंशः खे जातो नाऽन्यथा भवेत्

«ພວກເຈົ້າໄດ້ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມງາມ ແລະເຄື່ອງປະດັບອັນປະເສີດເຫຼົ່ານີ້ມາແນວໃດ? ແນ່ນອນວ່າເສັ້ນທາງຂອງພວກເຮົາໄດ້ຫຼຸດຈາກທາງ—ມີຄວາມຜິດພາດເກີດຂຶ້ນໃນສະພາບຂອງພວກເຮົາ; ບໍ່ອາດເປັນຢ່າງອື່ນ»

Verse 6

विकारमेनं संत्यक्त्वा युष्मदीयं सुगर्हिताः । अथ ताः सर्ववृत्तांतमूचुस्तापसयोषितः

ເມື່ອລະທິ້ງການປ່ຽນແປງອັນບໍ່ສົມຄວນນີ້—ຊຶ່ງເປັນທີ່ຄວນຕຳນິສຳລັບພວກເຈົ້າ—ແລ້ວ ພັນລະຍາຂອງຕາປະສະເຫຼົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງເລົ່າເລື່ອງລາວທັງໝົດທີ່ເກີດຂຶ້ນ।

Verse 7

यथा राज्ञी समायाता दमयन्ती नृपप्रिया । भूषणानि च दत्तानि तया चैव यथा द्विजाः

ພວກນາງເລົ່າວ່າ ພຣະນາງດະມະຍັນຕີ ຣາຊິນີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະຣາຊາ ໄດ້ເສດັດມາແນວໃດ ແລະນາງໄດ້ປະທານເຄື່ອງປະດັບແນວໃດ ຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນ, ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ।

Verse 8

यथा शापश्च सञ्जातो ब्राह्मणानां महात्मनाम् । अथ ते मुनयः क्रुद्धास्तच्छ्रुत्वा गर्हितं वचः । राजप्रतिग्रहो निंद्यस्तापसानां विशेषतः

ພວກນາງເລົ່າວ່າ ຄຳສາບໄດ້ເກີດຂຶ້ນຈາກພຣາຫມັນຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນແນວໃດ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນນ່າຕຳນິນັ້ນ ບັນດາມຸນີກໍໂກດ ແລະກ່າວວ່າ: «ການຮັບຂອງຂວັນຈາກພຣະຣາຊາແມ່ນນ່າຕຳນິ—ໂດຍສະເພາະສຳລັບຜູ້ຖືພຣະຕະປະ»។

Verse 9

ततो भूपस्य राष्ट्रस्य नाशार्थं जगृहुर्जलम् । क्रोधेन महताविष्टा वेपमाना निरर्गलम्

ຕໍ່ມາ ເພື່ອໃຫ້ອານາຈັກຂອງພະຣາຊານັ້ນພິນາດ ພວກເຂົາໄດ້ຍົກນ້ຳຂຶ້ນເພື່ອປະກອບພິທີສາບ; ຖືກຄວາມໂກດອັນໃຫຍ່ຄອບງຳ ສັ່ນໄຫວບໍ່ຢຸດຢັ້ງ।

Verse 10

अनेन पाप्मनाऽस्माकं कुभूपेन प्रणाशिता । खे गतिर्लोभयित्वा तु पत्न्योऽस्माकमकृत्रिमाः । सरलास्तद्गणाः सर्वे येनेदृग्व्यसनं स्थितम्

«ດ້ວຍກຳມະບາບນີ້ ພະຣາຊາຜູ້ຊົ່ວນັ້ນໄດ້ນຳຄວາມພິນາດມາໃຫ້ພວກເຮົາ. ລາວຫລອກລວງເສັ້ນທາງແລະຈິດໃຈຂອງພວກເຮົາ ແລ້ວລໍ້ລວງເມຍຜູ້ບໍ່ມີເລ່ຫຼ່ຽມຂອງພວກເຮົາ; ຝູງຊົນທີ່ງ່າຍດາຍທັງໝົດຂອງລາວ—ເພາະລາວ—ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເກີດວິບັດອັນໜັກນີ້.»

Verse 11

सूत उवाच । एवं ते मुनयो यावच्छापं तस्य महीपतेः । प्रयच्छंति च तास्तावदूचुर्भार्या रुषान्विताः

ສູຕະໄດ້ກ່າວວ່າ: ເມື່ອບັນດາມຸນີກຳລັງຈະປະກາດຄຳສາບໃສ່ພະຣາຊານັ້ນ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພັນລະຍາທັງຫຼາຍຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເຄືອງໃຈ ໄດ້ເວົ້າຂຶ້ນ।

Verse 12

न देयो भूपतेस्तस्य शापो ब्राह्मणसत्तमाः । अस्मदीयं वचस्तावच्छ्रोतव्यमविशंकितैः

«ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ, ຢ່າໄດ້ວາງຄຳສາບໃສ່ພະຣາຊານັ້ນເລີຍ. ກ່ອນອື່ນ ຂໍໃຫ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພວກເຮົາໂດຍບໍ່ສົງໄສ.»

Verse 13

वयं सर्वा नरेन्द्रस्य भार्यया समलंकृताः । सुवस्त्रैर्भूषणैर्दिव्यैः श्रद्धापूतेन चेतसा

«ພວກເຮົາທັງໝົດ ໄດ້ຖືກປະດັບເປັນພັນລະຍາຂອງນະເຣນທຣະ; ດ້ວຍເສື້ອຜ້າງາມ ແລະເຄື່ອງປະດັບອັນທິບ; ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ຖືກຊຳລະໂດຍສັດທາ.»

Verse 14

वयं दरिद्रदोषेण सदा युष्मद्गृहे स्थिताः । कर्शिता न च संप्राप्तं सुखं मर्त्यसमु द्भवम्

ແຕ່ເນື່ອງຈາກໂທດແຫ່ງຄວາມທຸກຍາກ ພວກເຮົາໄດ້ຢູ່ໃນເຮືອນຂອງທ່ານຕະຫຼອດໄປ ໂດຍພຶງພາ. ພວກເຮົາຖືກກົດຂີ່ຈົນອ່ອນແຮງ ແລະບໍ່ໄດ້ຮັບແມ່ນແຕ່ຄວາມສຸກທົ່ວໄປຂອງຊີວິດມະນຸດເລີຍ।

Verse 15

एतेषां परलोकोऽत्र विद्यते ये तपोरताः । न च मर्त्यफलं किंचिदपि स्वल्पतरं भवेत्

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ອຸທິດໃຈໃນຕະປະ ແລະການບໍາເນັດ ໃນທີ່ນີ້ “ໂລກອື່ນ” ແມ່ນສິ່ງທີ່ຄວນໃສ່ໃຈແທ້. ສໍາລັບເຂົາເຈົ້າ ຜົນຕອບແທນໃນໂລກມະນຸດ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ ກໍບໍ່ມີຄວາມໝາຍ।

Verse 16

अन्येषां विषयस्थानामिह लोकः प्रकीर्तितः । भोगप्रसक्तचित्तानां नीचानां सुदुरात्मनाम्

ແຕ່ສໍາລັບຄົນອື່ນໆ ຜູ້ທີ່ຕິດຢູ່ໃນອາລົມແລະວັດຖຸສຳຜັດ ໂລກນີ້ເທົ່ານັ້ນຖືກເວົ້າວ່າເປັນ “ດິນແດນ” ຂອງເຂົາ. ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຕິດໃນການເສບສຸກ ມີນິໄສຕໍ່າ ແລະຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງຫນັກ।

Verse 17

गृहस्थाश्रमिणां चैव स्वधर्मरतचेतसाम् । इह लोकः परश्चैव जायते नाऽत्र संशयः

ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ຢູ່ໃນອາສຣົມຄົວເຮືອນ (ຄຣະຫັດ) ຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຍິນດີໃນທໍາຂອງຕົນ ທັງໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າຍ່ອມເກີດເປັນຜົນສໍາເລັດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃນນີ້ເລີຍ।

Verse 18

ता वयं नात्र सन्देहो गृहस्थाश्रममुत्तमम् । संसेव्य साधयिष्यामो लोकद्वयमनुत्तमम्

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ຈະເຂົ້າໄປຮັບໃຊ້ ແລະປະພຶດຕາມອາສຣົມຄົວເຮືອນ (ຄຣະຫັດ) ອັນປະເສີດ ແລະຈະບັນລຸປະໂຫຍດສູງສຸດຂອງສອງໂລກ।

Verse 19

तस्माद्गृहाणि रम्याणि प्रवदंति समाहिताः । भूपालाद्भूमिमादाय वृत्तिं चैवाभिवांछिताम्

ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ສະຫງົບ, ພວກເຂົາຈຶ່ງກ່າວວ່າ: 'ດັ່ງນັ້ນ, ຈົ່ງປະທານເຮືອນທີ່ສວຍງາມໃຫ້ແກ່ພວກຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະ ເມື່ອໄດ້ຮັບທີ່ດິນຈາກພະລາຊາແລ້ວ, ກໍຂໍຈົ່ງປະທານການລ້ຽງຊີບທີ່ພວກຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະໜານັ້ນດ້ວຍເທີ້ນ.'

Verse 20

ततश्चैवाथ वीक्षध्वं पुत्रपौत्रसमुद्भवम् । सौख्यं चापि कुमारीणां बांधवानां विशेषतः

ແລະ ຈາກນັ້ນ ທ່ານຈະໄດ້ເຫັນຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂອງລູກຊາຍ ແລະ ຫຼານຊາຍ, ພ້ອມທັງຄວາມສຸກຂອງລູກສາວ ແລະ ໂດຍສະເພາະແມ່ນຍາດພີ່ນ້ອງຂອງທ່ານ.

Verse 21

न करिष्यथ चेद्वाक्यमेतदस्मदुदीरितम् । सर्वाः प्राणपरित्यागं करिष्यामो न संशयः

ຖ້າຫາກທ່ານບໍ່ປະຕິບັດຕາມຄຳສັ່ງທີ່ພວກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວມານີ້, ພວກຂ້າພະເຈົ້າທັງໝົດຈະສະລະຊີວິດຂອງຕົນຢ່າງແນ່ນອນ ໂດຍບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 22

यूयं स्त्रीवधपापेन युक्ताः सन्तस्ततः परम् । नरकं रौरवं दुर्गं गमिष्यथ सुनिश्चितम्

ພວກທ່ານ ຜູ້ທີ່ແປດເປື້ອນດ້ວຍບາບແຫ່ງການຂ້າແມ່ຍິງ, ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຈະຕ້ອງຕົກນະລົກ ໂຣຣຸວະ ທີ່ໜ້າຢ້ານກົວຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 23

एवं ते मुनयः श्रुत्वा तासां वाक्यानि तानि वै । भूपृष्ठे तत्यजुस्तोयं शापार्थं यत्करैर्धृतम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານັ້ນຂອງພວກແມ່ຍິງ, ບັນດາລືສີຈຶ່ງໄດ້ເທນ້ຳທີ່ຖືໄວ້ໃນມືເພື່ອສາບແຊ່ງນັ້ນ ລົງສູ່ພື້ນດິນ.

Verse 24

ततस्तत्तोयनिर्दग्धं तद्विभागं क्षितेस्तदा । ऊषरत्वमनुप्राप्तमद्यापि द्विजसत्तमाः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງແຜ່ນດິນນັ້ນ ຖືກນ້ຳນັ້ນເຜົາໄໝ້ ແລະກາຍເປັນດິນເຄັມຮ້າງ; ຈົນທຸກມື້ນີ້ກໍຍັງເປັນຢ່າງນັ້ນ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ.

Verse 25

आस्तामन्नादिकं तत्र यदुत्पं न प्ररोहति । न जन्म चाप्नुयाद्भूयः पक्षी वा कीट एव वा

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເຂົ້າແລະພືດອາຫານອື່ນໆ ຖ້າຫວ່ານໄວ້ກໍບໍ່ງອກ. ຜູ້ໃດກໍບໍ່ອາດໄດ້ກໍ່ເກີດອີກທີ່ນັ້ນ ຈະເປັນນົກຫຼືແມ່ນແຕ່ແມງກໍບໍ່ໄດ້.

Verse 26

तृणं वाथ मृगस्तत्र किं पुनर्भक्तिमान्नरः । यस्तत्र कुरुते श्राद्धं श्रद्धया फाल्गुने नरः

ຖ້າແມ່ນແຕ່ຫຍ້າ ຫຼື ກວາງຢູ່ທີ່ນັ້ນຍັງຖືກກະທົບ, ແລ້ວມະນຸດຜູ້ມີພັກຕິຈະຍິ່ງເປັນແນວໃດ. ຜູ້ໃດກະທຳພິທີ ສຣາດທະ (Śrāddha) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍສັດທາ ໃນເດືອນພາລກຸນ (Phālguna)—

Verse 27

पौर्णमास्यां रवैर्वारे स पितॄनुद्धरेन्निजान् । अपि स्वकर्मणा प्राप्तान्नरके दारुणाकृतौ

ໃນວັນເພັງ (ປົວນະມາສີ) ເມື່ອຕົງກັບວັນອາທິດ, ຜູ້ນັ້ນຈະຍົກຂຶ້ນຊ່ວຍພໍ່ບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບຜົນກຳຂອງຕົນແລ້ວຕົກຢູ່ໃນນະລົກອັນນ່າຢ້ານ.

Verse 112

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये दमयन्त्युपाख्यान ऊषरोत्पत्तिमाहात्म्यकथनंनाम द्वादशोत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 112 ຊື່ວ່າ «ການກ່າວເຖິງມະຫາອານຸພາບແຫ່ງການເກີດຂຶ້ນຂອງ ອູສະຣະ (ດິນເຄັມຮ້າງ)» ໃນຕອນດະມະຍັນຕີ ຂອງມາຫາຕມະຍະແຫ່ງເຂດຮາຕະເກສະວະຣະ, ຢູ່ໃນນາກະຣະຂັນຑະ ປຶ້ມທີ 6 ຂອງ ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ, ໃນເອກາຊີຕິ-ສາຫັສຣີ ສັມຫິຕາ.