Adhyaya 11

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । चमत्कारः कथं राजा मुक्तः कुष्ठेन सूतज । कथं तेन तपस्तप्तं कियत्कालं च भूभुजा

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງສູຕະ, ກະສັດນັ້ນພົ້ນຈາກໂລກກຸດຖະ (ໂລກເຮື້ອນ) ໄດ້ແນວໃດ—ເປັນອັດສະຈັນຢ່າງໃດ? ແລະພຣະອົງບຳເນັດຕະປະສະຍາແນວໃດ, ນານເທົ່າໃດ?»

Verse 2

कतमे ब्राह्मणास्ते वै शंखतीर्थं प्रदर्शितम् । यैस्तस्य रोगमुक्त्यर्थं दुःखितस्य महात्मनः

«ແລະບຣາຫມັນໃດບ້າງທີ່ໄດ້ຊີ້ແນະ ສັງຄະຕີຣະຖະ (Śaṅkhatīrtha) ໃຫ້ພຣະອົງ—ຜູ້ທີ່ເປີດເຜີຍມັນເພື່ອໃຫ້ມະຫາອາດມາ ຜູ້ເສົ້າໂສກນັ້ນ ພົ້ນຈາກໂລກ?»

Verse 3

कतमं शंखतीर्थं तत्कस्मिन्स्थाने व्यवस्थितम् । किंप्रभावं च निःशेषं सर्वं विस्तरतो वद

«ສັງຄະຕີຣະຖະນັ້ນແມ່ນຕີຣະຖະໃດ ແລະຕັ້ງຢູ່ສະຖານທີ່ໃດ? ອຳນາດຜົນຂອງມັນແມ່ນຢ່າງໃດ? ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເວົ້າທຸກຢ່າງໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ຢ່າງລະອຽດ»

Verse 4

सूत उवाच । अहं वः कीर्तयिष्यामि कथामेतां मनोहराम् । सर्वपापहरां विप्राश्चमत्कारनृपोद्भवाम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເລື່ອງນີ້ອັນນ່າຟັງໃຫ້ພວກເຈົ້າ—ເລື່ອງທີ່ຊຳລະບາບທັງປວງ—ອັນເກີດຈາກກະສັດຜູ້ອັດສະຈັນ (ຈາມັດກາຣະ)»

Verse 5

स भ्रांतः सर्वतीर्थानि प्रभासाद्यानि कृत्स्नशः । तपस्वी नियताहारो भिक्षान्नकृतभोजनः

ພຣະອົງໄດ້ເດີນທາງພະເວນໄປທົ່ວຕີຣະຖະທັງປວງ ເລີ່ມຈາກປຣະພາສະ (Prabhāsa) ເປັນຕົ້ນ; ດຳລົງຊີວິດເປັນນັກບຳເນັດ ຄວບຄຸມອາຫານ ແລະດຳລົງດ້ວຍອາຫານທີ່ໄດ້ຈາກການບິນທະບາດ (ພິກຂາ)

Verse 6

पृच्छमानो भिषग्मुख्यानौषधानि मुहुर्मुहुः । मंत्रान्मंत्रविदश्चैव रोगनाशाय नित्यतः

ລາວໄດ້ຖາມຊ້ຳໆ ບັນດາແພດຜູ້ເກັ່ງກ້າກ່ຽວກັບຢາ ແລະຖາມຜູ້ຮູ້ມັນຕຣາເຖິງບົດສວດ ເພື່ອໃຫ້ໂລກພະຍາດຂອງຕົນຖືກທຳລາຍເປັນນິດ।

Verse 7

न लेभे किंचिदिष्टं वा स मंत्रं भेषजं च वा । तीर्थं वा नृपशार्दूलो येन स्याद्व्याधिसंक्षयः

ພະຣາຊາຜູ້ດຸດັ່ງເສືອໃນບັນດາກະສັດ ບໍ່ໄດ້ພົບສິ່ງໃດທີ່ປາຖະໜາ—ບໍ່ມີມັນຕຣາ, ບໍ່ມີຢາ, ແມ່ນແຕ່ຕີຣຖະ (tīrtha) ກໍບໍ່ມີ—ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ໂລກພະຍາດສິ້ນສຸດໄດ້।

Verse 9

निवासमकरोत्तस्मिन्क्षेत्रे पुण्यतमे चिरम् । शीर्णपर्णफलाहारो भूमौ शेते सदा निशि । अन्य स्याऽन्यस्य वृक्षस्य मदाहंकारवर्जितः

ລາວໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່ໃນເຂດອັນສັກສິດທີ່ມີບຸນຍິ່ງນັ້ນເປັນເວລາດົນ. ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍໃບໄມ້ແລະໝາກໄມ້ທີ່ຫຼົ່ນ, ກາງຄືນນອນຢູ່ພື້ນດິນເປັນນິດ, ຍ້າຍຈາກຕົ້ນໄມ້ໜຶ່ງໄປອີກຕົ້ນໜຶ່ງ, ປາສະຈາກຄວາມຍິ່ງຍໂສແລະອະຫັງການ.

Verse 10

ततः कतिपयाहस्य भ्रममाणो महीपतिः । सोऽपश्यद्ब्राह्मणश्रेष्ठांस्तीर्थयात्राश्रयान्बहून्

ຕໍ່ມາ ຫຼັງຈາກກະສັດເດີນທາງພະເນຈອນຢູ່ຫຼາຍມື້, ພະອົງໄດ້ເຫັນບຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດຫຼາຍຄົນ—ຜູ້ເດີນທາງຈາລິກທີ່ອາໄສການຈາລິກໄປຕີຣຖະ (tīrtha) ເປັນທີ່ພຶ່ງ.

Verse 11

इति श्रीस्कांदे महापुराणएकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शंखतीर्थोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णने चमत्कारभूपतिना व्राह्मणेभ्यो नगरदानवर्णनंनामैकादशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 11 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາການຖວາຍເມືອງໂດຍກະສັດ ຈາມັດກາຣ ແກ່ບຣາຫມັນ» ຢູ່ໃນການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ຮາຕະເກສະວະຣ-ເຂດ (Hāṭakeśvara-kṣetra), ໃນ ນາກະຣ-ຂັນດະ ທີ 6 ຂອງ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ (ສັມຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ), ໃນພາກທີ່ພັນລະນາກຳເນີດແລະມະຫິມາຂອງ ສັງຄະຕີຣຖະ (Śaṅkhatīrtha).

Verse 13

अस्ति कश्चिदुपायोऽत्र दैवो वा मानुषोऽपि वा । भेषजं वाऽथ मंत्रो वा येन कुष्ठं प्रशाम्यति

ມີວິທີແກ້ໄຂໃດແດ່ຢູ່ທີ່ນີ້ ບໍ່ວ່າຈະເປັນຂອງເທວະດາ ຫຼື ມະນຸດ, ເປັນຢາ ຫຼື ມົນຄາຖາ, ທີ່ຈະຊ່ວຍໃຫ້ພະຍາດຂີ້ທູດນີ້ຫາຍດີໄດ້ບໍ?

Verse 15

अथवा वित्थ नो यूयं त्यक्ष्यामीह कलेवरम् । प्रविश्याग्निं जलं वाऽपि भक्षयित्वाऽथ वा विषम्

ຫຼື ຖ້າທ່ານບໍ່ຮູ້ວິທີໃດເລີຍ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະຖິ້ມຮ່າງກາຍນີ້ຢູ່ທີ່ນີ້ ໂດຍການເຂົ້າກອງໄຟ, ລົງນ້ໍາ, ຫຼື ກິນຢາພິດ.

Verse 16

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सर्वे ते द्विजसत्तमाः । प्रोचुः कृपासमाविष्टास्ततस्तं पृथिवीश्वरम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາເວົ້າຂອງພະອົງ, ເຫຼົ່າພາມຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາສົງສານ ຈຶ່ງໄດ້ກ່າວກັບເຈົ້າແຜ່ນດິນນັ້ນ.

Verse 17

अस्ति पार्थिवशार्दूल स्थानादस्माददूरतः । शंखतीर्थमिति ख्यातं सर्वरोगक्षयावहम्

ໂອ້ ພະຍາຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ບໍ່ໄກຈາກສະຖານທີ່ນີ້ ມີທ່ານ້ໍາສັກສິດທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນນາມ ສັງຂະທີຣະຖະ, ເຊິ່ງຊ່ວຍກໍາຈັດພະຍາດທັງປວງໃຫ້ຫມົດໄປ.

Verse 18

ये नरा व्याधिना ग्रस्ताः काणाश्चांधास्तथा जडाः । हीनांगाश्चाऽधिकांगाश्च कुरूपा विकृताननाः

ຜູ້ຄົນທີ່ທຸກທໍລະມານດ້ວຍພະຍາດ - ຕາບອດຂ້າງດຽວ, ຕາບອດ, ແລະ ປັນຍາອ່ອນ - ຜູ້ທີ່ແຂນຂາຂາດ ຫຼື ມີເກີນ, ແລະ ຜູ້ທີ່ມີຮູບຮ່າງຜິດປົກກະຕິ ມີໃບຫນ້າບິດບ້ຽວ...

Verse 19

तेऽपि चैत्रस्य कृष्णादौ स्नातास्तत्राकृताशनाः । भवंति नीरुजः सद्यश्चित्रासंस्थे निशाकरे

ແມ່ນແຕ່ພວກເຂົາ ໃນຕົ້ນກຶ່ງເດືອນມືດຂອງເດືອນໄຈຕຣາ ໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະອົບອົດອາຫານ ກໍຈະພົ້ນໂລກໄພທັນທີ ເມື່ອດວງຈັນຢູ່ນັກສັດຕຣາ ຈິຕຣາ।

Verse 20

अस्माभिः शतशो दृष्टा द्वादशार्कसमप्रभाः । कामदेवसमाकारास्तेजोवीर्यसमायुताः

ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນເປັນຮ້ອຍໆ ຜູ້ມີລັດສະໝີດັ່ງດວງອາທິດສິບສອງ ງາມດັ່ງກາມະເທວະ ແລະພ້ອມດ້ວຍເຕຊະກຳລັງແລະພະລັງວິຣະຍະ।

Verse 21

राजोवाच । शंखतीर्थं कथं ज्ञेयं मया ब्राह्मणसत्तमाः । कथं चैव समुत्पन्नं वदध्वं मम विस्तरात्

ກະສັດກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮູ້ຈັກ ສັງຄະຕີຣຖະ (Śaṅkhatīrtha) ໄດ້ແນວໃດ? ແລະມັນເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍລະອຽດ.”

Verse 22

ब्राह्मणा ऊत्रुः । आसीत्पूर्वं मुनिश्रेष्ठो लिखिताख्यो महीतले । शांडिल्यस्य मुनेः पुत्रस्तपोवीर्यसमन्वितः

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍຕອບວ່າ: “ໃນກ່ອນການ ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນນີ້ ມີມຸນີຜູ້ປະເສີດນາມ ລິຄິຕະ (Likhita) ເປັນບຸດຂອງມຸນີ ຊານຑິລຍະ (Śāṇḍilya) ຜູ້ມີພະລັງອັນເກີດຈາກຕະປະ.”

Verse 23

अथ तस्यानुजो जज्ञे शंखाख्यो धर्मशास्त्रवित् । कन्दमूलफलाहारः सदैव तपसि स्थितः

ຕໍ່ມາ ນ້ອງຊາຍຂອງທ່ານໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ຊື່ ສັງຄະ (Śaṅkha) ເປັນຜູ້ຮູ້ທັນ ທຳມະສາດຕຣະ ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍຮາກ ຫົວ ແລະໝາກໄມ້ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນຕະປະເປັນນິດ।

Verse 24

कस्यचित्त्वथ कालस्य लिखितस्याऽश्रमं ययौ । शंखः स्वादुफलार्थाय पीडितोतिबुभुक्षया

ໃນເວລາໜຶ່ງ ສັງຂະໄດ້ໄປຫາອາສຣົມຂອງລິຂິຕະ ເພື່ອຊອກຫາໝາກໄມ້ຫວານ ເນື່ອງຈາກຖືກຄວາມຫິວໂຫຍຮຸນແຮງບີບຄັ້ນ।

Verse 25

स शून्यमाश्रमं प्राप्य लिखितस्य महात्मनः । आत्मीयानीति मन्वानः फलानि जगृहे ततः

ເມື່ອເຂົາໄປຮອດອາສຣົມຂອງມະຫາອາດມາ ລິຂິຕະ ແລະເຫັນວ່າວ່າງເປົ່າ ລາວຄິດວ່າ “ເປັນດັ່ງຂອງຕົນເອງ” ແລ້ວຈຶ່ງຢິບໝາກໄມ້ໄປ।

Verse 26

भक्षयामास भूरीणि पक्वानि मधुराणि च । एतस्मिन्नन्तरे प्राप्तो लिखितः शिष्यसंयुतः

ລາວໄດ້ກິນໝາກໄມ້ສຸກຫວານຫຼາຍຢ່າງຢ່າງຫຼາຍ। ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ລິຂິຕະໄດ້ມາຮອດ ພ້ອມດ້ວຍສິດຂອງລາວ।

Verse 27

स गृहीतफलं दृष्ट्वा शंखं प्रोवाच कोपतः

ເມື່ອເຫັນວ່າໝາກໄມ້ຖືກຢິບໄປແລ້ວ ລິຂິຕະຈຶ່ງເວົ້າກັບສັງຂະດ້ວຍຄວາມໂກດ।

Verse 28

अदत्तानि मया पाप फलानि हृतवानसि । कस्मात्त्वं चौर्यरूपेण नानुबन्धमवेक्षसे

“ໂອ້ ຜູ້ມີບາບ! ໝາກໄມ້ທີ່ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ໃຫ້ ເຈົ້າກໍໄດ້ລັກເອົາໄປ. ເປັນດັ່ງໂຈນແລ້ວ ເຈົ້າເປັນຫຍັງບໍ່ພິຈາລະນາຜົນຕາມມາ?”

Verse 29

शंख उवाच । सत्यमेतद्द्विजश्रेष्ठ यत्त्वया परिकीर्तितम् । फलानि प्रगृहीतानि विजनेऽत्र तवाश्रमे

ສັງຂະ ກ່າວວ່າ: «ແທ້ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາທະວິຊະ, ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວແມ່ນຄວາມຈິງ. ໃນບ່ອນສະຫງົບນີ້ ໃນອາສຣົມຂອງທ່ານ ຂ້ອຍໄດ້ເອົາໝາກໄມ້ໄປແທ້»។

Verse 30

तस्मात्कुरु यथार्हं मे निग्रहं चौर्यसंभवम् । इह लोकः परश्चैव येन मे स्यात्सुखावहः

«ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ທ່ານກຳນົດວິໄນທີ່ສົມຄວນແກ່ຂ້ອຍ ອັນເກີດຈາກການລັກນີ້ ເພື່ອໃຫ້ທັງໂລກນີ້ແລະໂລກໜ້າ ເປັນມົງຄຸນ ແລະນຳຄວາມສຸກມາໃຫ້ຂ້ອຍ»។

Verse 31

ततः स हस्तमादाय हस्ते शंखस्य तत्क्षणात् । चकर्त कोपमाविष्टो वार्यमाणोऽपि तापसैः

ຈາກນັ້ນ ລາວຈັບມືຂອງສັງຂະ ແລະໃນທັນທີກໍຕັດມືນັ້ນຂາດ ເພາະຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ ແມ່ນແຕ່ພວກຕາປະສະພະຍາຍາມຫ້າມກໍຕາມ।

Verse 32

छिन्नहस्तोऽपि शंखस्तु तपश्चक्रे सुदारुणम् । विशेषेण समासाद्य स्वाश्रमे भूय एव तु

ແມ່ນແຕ່ມືຖືກຕັດຂາດ ສັງຂະກໍຍັງປະຕິບັດຕະປະສະຢ່າງຮຸນແຮງຍິ່ງ. ເມື່ອກັບໄປອາສຣົມຂອງຕົນອີກຄັ້ງ ລາວກໍດຳເນີນຕໍ່ດ້ວຍຄວາມເຂັ້ມຂັ້ນເປັນພິເສດ।

Verse 33

ततस्तुष्टो महादेवस्तस्य कालेन केन चित् । प्रोवाच दर्शनं गत्वा तं च शंखमुनीश्वरम्

ຕໍ່ມາໃນການເວລາບາງຢ່າງ ມະຫາເທວະກໍພໍໃຈໃນຕົວລາວ. ພຣະອົງເຂົ້າໄປໃກ້ ປະທານດາຣະຊັນ ແລະກ່າວຕໍ່ມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າ ນາມວ່າ ສັງຂະ।

Verse 34

महेश्वर उवाच । भोभो मुने महासत्त्व दुष्करं कृतवानसि । वरं गृहाण मत्तस्त्वं मनसा समभीप्सितम्

ພຣະມະເຫສວຣາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່, ເຈົ້າໄດ້ສໍາເລັດການທີ່ຍາກ. ຈົ່ງຮັບພອນຈາກເຮົາ—ສິ່ງໃດທີ່ໃຈເຈົ້າປາຖະໜາແທ້»។

Verse 35

शंख उवाच । यदि तुष्टोसि मे देव वरं चेद्यच्छसि प्रभो । स्यातां मे तादृशौ हस्तौ भूयोऽपि सुरसत्तम

ສັງຂະ ກ່າວວ່າ: «ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າພະອົງ, ແລະຈະປະທານພອນ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ, ຂໍໃຫ້ຂ້າພະອົງໄດ້ມືດັ່ງເກົ່າອີກຄັ້ງ»។

Verse 36

तथेदं मम नामांकं तीर्थं स्यात्सुरसत्तम । विख्यातं सर्वलोकेषु सर्वपापहरं नृणाम्

«ດັ່ງນັ້ນ ທີ່ທ່ານ້ໍາສັກສິດນີ້ຈະໄດ້ຊື່ຕາມນາມຂ້າພະອົງ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ. ມັນຈະໂດ່ງດັງໃນທຸກໂລກ ແລະຊໍາລະບາບທັງປວງໃຫ້ມະນຸດ»។

Verse 37

हीनांगो वाधिकांगो वा व्याधिना ग्रस्त एव च । अत्र स्नानं करोत्याशु स भूयः स्यात्पुनर्नवः

«ຈະເປັນຜູ້ຂາດອະວະຍະວະ ຫຼືມີອະວະຍະວະເກີນ ຫຼືຖືກໂລກໄພຄອບງໍາກໍຕາມ—ຜູ້ໃດອາບນ້ໍາຢູ່ນີ້ ຈະຟື້ນຄືນໄວ ເຫມືອນໄດ້ຄວາມສົມບູນຄືນມາ»។

Verse 38

भगवानुवाच । एतत्तीर्थं तु विख्यातं तव नाम्ना भविष्यति । अद्यप्रभृति विप्रेन्द्र देहिनां पापनाशनम्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ກ່າວວ່າ: «ທີ່ທ່ານ້ໍານີ້ຈະໂດ່ງດັງດ້ວຍນາມຂອງເຈົ້າແນ່ນອນ. ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ, ໂອ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ, ມັນຈະທໍາລາຍບາບຂອງສັດຜູ້ມີກາຍ»។

Verse 39

हीनांगो वाधिकांगो वा योऽत्र स्नानं करिष्यति । चैत्रे शुक्ले निराहारश्चित्रासंस्थे निशाकरे । सुवर्णांगः स तेजस्वी भविष्यति न संशयः

ບໍ່ວ່າຈະຂາດອະວະຍະວະ ຫຼືມີອະວະຍະວະເກີນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ນີ້—ໃນເດືອນໄຈຕຣາ ຂ້າງຂຶ້ນ ຖືອົບພະວາສ ເມື່ອດວງຈັນຢູ່ນັກຂັດຈິຕຣາ—ຈະມີອະວະຍະວະດັ່ງຄຳ ແລະສະຫວ່າງໄສ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 40

सकामो यदि विप्रेंद्र ध्यायमानः सुरूपताम् । निष्कामो वा परं स्थानं गमि ष्यति शिवात्मकम्

ໂອ ຜູ້ເປັນໃຫຍ່ໃນພຣາຫມັນ! ຖ້າຜູ້ໃດປະຕິບັດດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາ ແລະເພ່ງພິຈາລະນາຄວາມງາມ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮູບງາມ; ແຕ່ຖ້າປາດສະຈາກຄວາມປາຖະໜາ ຈະໄປສູ່ສະຖານສູງສຸດ ອັນເປັນສະພາບແຫ່ງພຣະສິວະ।

Verse 41

अत्र श्राद्धे कृते ब्रह्मंश्चतुर्दश्यां निशाकरे । चित्रास्थिते प्रयास्यंति पितरस्तृप्तिमुत्तमाम्

ໂອ ພຣາຫມັນ! ເມື່ອປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຢູ່ນີ້ ໃນວັນທີ 14 ຂອງດວງຈັນ ເມື່ອດວງຈັນຢູ່ໃນຈິຕຣາ ບັນພະບຸລຸດ (Pitṛs) ຈະໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈສູງສຸດ।

Verse 42

अद्यैव विप्रशार्दूल चैत्रशुक्लांत उत्तमः । अपराह्णे निशानाथश्चित्रायोगं प्रयास्यति

ແທ້ຈິງໃນມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ, ໂອ “ເສືອໃນຫມູ່ພຣາຫມັນ”! ໃນຕອນຈົບອັນປະເສີດຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນໄຈຕຣາ, ໃນຕອນບ່າຍ ຈອມແຫ່ງຄືນ (ດວງຈັນ) ຈະເຂົ້າສູ່ການປະສານຈິຕຣາ (Citrā-yoga).

Verse 43

तत्रोपवासयुक्तस्य सम्यक्स्नातस्य तत्क्षणात् । स्यातां हस्तौ सुरूपाढ्यौ यथा पूर्वं तथा हि तौ

ທີ່ນັ້ນ ສຳລັບຜູ້ຖືອົບພະວາສ (ອົບພະວາສ) ແລະອາບນ້ຳຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ມືທັງສອງຈະມີຮູບງາມສົມບູນ—ເຊັ່ນໃດໃນອະດີດ ກໍກັບຄືນເຊັ່ນນັ້ນແທ້।

Verse 44

एवमुक्त्वा स भगवांस्ततश्चादर्शनं गतः । शंखोऽपि कुतपे काले तत्र स्नानमथाकरोत्

ເມື່ອພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ຕໍ່ມາ ສັງຂະກໍໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ໃນເວລາກຸຕະປະອັນເໝາະສົມ.

Verse 45

ततश्च तत्क्षणाज्जातौ हस्तौ तस्य यथा पुरा । रक्तोत्पलनिभौ कांतौ मत्स्यचिह्नेन चिह्नितौ

ແລ້ວໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ມືສອງຂ້າງຂອງລາວກໍກັບຄືນມາດັ່ງເກົ່າ—ງາມດັ່ງດອກບົວແດງ ແລະຖືກໝາຍໄວ້ດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຮູບປາ.

Verse 46

ब्राह्मणा ऊचुः । एवं तद्धरणीपृष्ठे तीर्थं जातं नृपोत्तम । प्रभावाद्देवदेवस्य चंद्रांकस्य शुभावहम्

ພວກພຣາຫມັນກ່າວວ່າ: “ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ເທິງຜິວແຜ່ນດິນນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຕີຣຖະ (ທ່ານ້ຳສັກສິດ) ອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະໃຫ້ຄຸນປະໂຫຍດ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງເທວະເທວະ ຈັນທຣາງກະ.”

Verse 47

तस्मात्त्वमपि राजेंद्र तत्र स्नानं समाचर । चैत्रे शुक्लचतुर्दश्यां चित्रासंस्थे निशाकरे

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ລາຊິນທຣະ ຈອມກະສັດ, ທ່ານກໍຄວນອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ—ໃນວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນໄຈຕຣະ, ເມື່ອດວງຈັນສະຖິດໃນນັກສັດຕຣະ ຈິຕຣາ.

Verse 48

भविष्यसि न संदेहः सर्वरोगविवर्जितः । वयं ते दर्शयिष्यामः प्राप्ते काले यथोदिते

ທ່ານຈະເປັນຜູ້ພົ້ນຈາກໂລກທັງປວງ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ເມື່ອເວລາອັນເໝາະສົມມາຮອດ ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ ພວກເຮົາຈະນຳທ່ານໄປ ແລະຊີ້ໃຫ້ເຫັນ (ພິທີແລະສະຖານທີ່).

Verse 49

सूत उवाच । ततः कतिपयाहेन चैत्रकृष्णादिरागतः । चित्रासंस्थे निशानाथे संप्राप्ता च चतुर्दशी

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ຫຼັງຈາກຜ່ານໄປບາງມື້ ກໍມາເຖິງຄື່ງເດືອນມືດຂອງເດືອນໄຈຕຣ; ແລະເມື່ອພຣະຈັນຢູ່ໃນນັກຂັດຈິຕຣາ ວັນຈັນທຣະທີ 14 ກໍມາຮອດ.

Verse 50

ततस्ते ब्राह्मणा भूपं समादाय च तत्क्षणात् । शंखतीर्थं समुद्दिश्य गतास्तस्य हितैषिणः

ແລ້ວບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ປາດຖະນາຄວາມດີແກ່ພຣະຣາຊາ ໄດ້ນໍາພຣະອົງໄປໃນທັນທີ ແລະອອກເດີນທາງໄປຍັງ ສັງຂະ-ຕີຣຖະ (Śaṅkha-tīrtha).

Verse 51

ततः स मनसि ध्यात्वा कुष्ठव्याधिपरिक्षयम् । स्नानं चक्रे यथान्यायं श्रद्धया परया युतः

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ພິຈາລະນາໃນໃຈເຖິງການສິ້ນສຸດແຫ່ງໂລກກຸດຖະຂອງຕົນ ແລະໄດ້ອາບນ້ໍາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ດ້ວຍສັດທາອັນສູງສຸດ.

Verse 52

ततः कुष्ठविनिर्मुक्तो द्वादशार्कसमप्रभः । निष्क्रांतः सलिलात्तस्माद्धर्षेण महतान्वितः

ແລ້ວພຣະອົງພົ້ນຈາກໂລກກຸດຖະ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດສິບສອງດວງ ແລະໄດ້ຂຶ້ນຈາກນ້ໍານັ້ນ ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ຫຼວງ.

Verse 53

ततः प्रणम्य तान्सर्वान्ब्राह्मणान्वेदपारगान् । कृतांजलिपुटो भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ກໍາບັງຄົມພຣາຫມັນທັງຫມົດ ຜູ້ຊໍານານໃນພຣະເວດ; ແລະພັບຝາມືເປັນອັນຈະລີ ກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້.

Verse 54

प्रसादेन हि युष्माकं मुक्तोऽहं ब्राह्मणोत्तमाः । कुष्ठव्याधेर्महाकालं गर्हितोस्म्येव देहिनाम्

ໂດຍພຣະກະລຸນາປະສາດຂອງທ່ານທັງຫຼາຍ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພົ້ນຈາກໂລກກຸດຖະ (ໂລກເຮື້ອນ) ອັນນ່າຢ້ານ ທົນທານມາດົນ ແລະຖືກດູຖູກໃນຫມູ່ຜູ້ມີກາຍ।

Verse 55

तस्मान्नाहं करिष्यामि राज्यं ब्राह्मणसत्तमाः । तीर्थेऽत्रैवाधुना नित्यं चरिष्यामि महत्तपः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ສະແຫວງຫາລາຊະອໍານາດອີກ. ຈາກນີ້ໄປ ຢູ່ທີ່ຕີຣະຖະອັນສັກສິດນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະພຶດຕະປະສະຍາອັນໃຫຍ່ໂຕ ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 56

एतद्राज्यं च देशं च हस्त्यश्वादि तथापरम् । यत्किंचिद्विद्यते मह्यं तद्गृह्णंतु द्विजोत्तमाः

ອານາຈັກນີ້ ແລະ ແຜ່ນດິນນີ້, ພ້ອມທັງຊ້າງ ມ້າ ແລະສິ່ງອື່ນໆທັງປວງທີ່ເປັນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ຂໍໃຫ້ດວິຊະຜູ້ປະເສີດຮັບເອົາໄປທັງໝົດ.

Verse 57

ममैवानुग्रहार्थाय दयां कृत्वा बृहत्तराम् । दीनस्य भक्तियुक्तस्य विरक्तस्य विशेषतः

ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງການອະນຸກຣະຫາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍເພີ່ມພູນຄວາມເມດຕາກະລຸນາໃຫ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ໂດຍສະເພາະຕໍ່ຜູ້ທຸກຍາກ ຜູ້ມີພັກຕິ ແລະຜູ້ວິຣັກຕະ (ວາງໃຈຈາກໂລກ) ເຊັ່ນຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 58

ब्राह्मणा ऊचुः । न वयं रक्षितुं शक्ता राज्यं पार्थिवसत्तम । तत्किं तेन गृहीतेन येन स्याद्राज्यविप्लवः

ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດປົກປ້ອງອານາຈັກໄດ້. ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດໃນການຮັບເອົາສິ່ງທີ່ຈະນໍາໄປສູ່ຄວາມປັ່ນປ່ວນໃນລາຊະອານາຈັກ?”

Verse 59

जामदग्न्येन रामेण पुरा दत्ता वसुन्धरा । त्रिःसप्त क्षत्रियैर्हीनां कृत्वास्माकं नृपोत्तम

ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ! ໃນກາລກ່ອນ ຣາມະ ຈາມະດັກນະ (ປະຣະສຸຣາມະ) ໄດ້ປະທານແຜ່ນດິນໃຫ້ພວກເຮົາ ຫຼັງຈາກເຮັດໃຫ້ປາສຈາກກະສັດຕຣິຍະ—ສາມຄັ້ງເຈັດຄັ້ງ।

Verse 60

सा भूयोपि हृताऽस्माकं क्षत्रियैर्बलवत्तरैः । तिरस्कृत्य द्विजान्सर्वांल्लीलयापि मुहुर्मुहुः

ແຕ່ຕໍ່ມາ ມັນກໍຖືກຊິງໄປຈາກພວກເຮົາອີກ ໂດຍກະສັດຕຣິຍະຜູ້ແຂງແຮງກວ່າ ແລະເຂົາໄດ້ດູໝິ່ນດວິຊະທັງປວງ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ແມ່ນແຕ່ດັ່ງຫຼິ້ນໆ.

Verse 61

राजोवाच । अहं वः प्रकरिष्यामि रक्षां ब्राह्मणसत्तमाः । तपस्थितोऽपि कार्येऽत्र न भीः कार्या कथंचन

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດ! ຂ້າພະເຈົ້າຈະຈັດການການຄຸ້ມຄອງໃຫ້ພວກທ່ານ. ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ໃນຕະປະ ໃນເລື່ອງນີ້ຢ່າໄດ້ຫວາດຫວັ່ນແຕ່ປະການໃດ.”

Verse 62

ब्राह्मणा ऊचुः । अवश्यं यदि ते श्रद्धा विद्यते दानसंभवा । क्षेत्रेऽत्रापि महापुण्ये कृत्वा देहि पुरोत्तमम्

ພຣາຫມະນະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຖ້າທ່ານມີສັດທາແທ້ ອັນສຸກງອກເປັນທານ, ໃນເຂດສັກສິດອັນມີບຸນຍິ່ງນີ້ ຂໍໃຫ້ສ້າງແລະປະທານ “ປຸຣະ” ອັນປະເສີດແກ່ພວກເຮົາ.”

Verse 63

सर्वेषां ब्राह्मणेंद्राणां प्राकारपरिखान्वितम् । सुखेन येन तिष्ठामः स्नात्वा तीर्थैः पृथग्विधैः । गृहस्थधर्मिणः सर्वे स्वाध्यायनिरता सदा

“ເປັນປຸຣະສໍາລັບພຣາຫມະນະຜູ້ເປັນເອກທັງປວງ ມີກໍແພງແລະຄູນ້ໍາລ້ອມຮອບ; ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາຢູ່ຢ່າງສະບາຍ ຫຼັງຈາກອາບນ້ໍາໃນຕີຣຖະຫຼາຍປະເພດ. ພວກເຮົາທຸກຄົນຈະດໍາລົງຕາມທໍາຂອງຄົນຄອບຄົວ ແລະພາກພຽນໃນສະວາດຢາຍະເປັນນິດ.”

Verse 64

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा स महीपालस्तथेत्युक्त्वा प्रहर्षितः । नगरं कल्पयामास स्थाने तत्र महत्तमम्

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພະຣາຊາຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນຍິນດີ ຕອບວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ» ແລ້ວໃຫ້ສ້າງນະຄອນໃຫຍ່ອັນສູງສົງ ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 65

प्राकारेण सुतुंगेन परिखाद्येन सर्वतः । आयामव्यासतश्चैव क्रोशमात्रं मनोहरम्

ນະຄອນນັ້ນຖືກລ້ອມຮອບທຸກດ້ານດ້ວຍກໍ່ກຳແພງສູງ ແລະຄູນ້ຳຄອງຕ່າງໆ ມີຄວາມຍາວແລະກວ້າງປະມານໜຶ່ງກໂຣຊາ ງາມນ່າຊົມຍິ່ງ.

Verse 66

त्रिकचत्वरसंशुद्धं शोभितं सर्वतो ध्वजैः । प्रासादैः प्रोन्नतैः कान्तैः समंतात्सुधया वृतैः

ທີ່ສາມແຍກແລະສີ່ແຍກຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະປະດັບດ້ວຍທຸງທົ່ວທຸກດ້ານ; ຮອບດ້ານມີປະສາດສູງງາມ ສະຫວ່າງດ້ວຍປູນຂາວມັນວາວ.

Verse 67

मत्तवारणकोपेतैर्बहुभिर्भूभिरेव च । संपूर्णं सत्यकामाद्यैः साधुलोकप्रशंसितैः

ນະຄອນນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍພະຣາຊາຫຼາຍພະອົງ ມີຊ້າງກຳລັງຄຶກຄືນຕິດຕາມ; ແລະພ້ອມດ້ວຍຜູ້ປົກຄອງເຊັ່ນ ສັດຍະກາມາ ແລະອື່ນໆ ອັນຖືກສັນລະເສີນໂດຍຫມູ່ສາທຸຊົນ.

Verse 68

ततो गृहाणि सर्वाणि पूरयित्वा स भूमिपः । सुवर्णमणिमुक्तादिपदार्थैरपरैरपि

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນນັ້ນ ໄດ້ເຕີມເຕັມເຮືອນທຸກຫຼັງ ດ້ວຍຄຳ ແກ້ວມະນີ ໄຂ່ມຸກ ແລະຂອງມີຄ່າອື່ນໆອີກຫຼາຍ.

Verse 69

ब्राह्मणेभ्यः कुलीनेभ्यो वेदविद्भ्यो विशेषतः । श्रोत्रियेभ्यश्च दांतेभ्यः स तु श्रद्धासमन्वितः

ດ້ວຍສັດທາອັນເຕັມປ່ຽມ ລາວໄດ້ຖວາຍທານເປັນພິເສດແກ່ພຣາຫມັນ—ຜູ້ມີຊາດຕະກູນດີ ແລະຮູ້ວິທະຍາເວດ—ພ້ອມທັງແກ່ສໂຣຕຣິຍະ ແລະຜູ້ສຳລວມຕົນດີ।

Verse 70

यथाज्येष्ठं यथाश्रेष्ठं प्रक्षाल्य चरणौ ततः । शास्त्रोक्तेन विधानेन प्रददौ द्विजसत्तमाः

ຕໍ່ມາ ຕາມລຳດັບອາວຸໂສ ແລະຕາມຄຸນຄ່າອັນປະເສີດ ລາວໄດ້ລ້າງຕີນຂອງພວກເຂົາ ແລ້ວຖວາຍທານແກ່ດວິຊະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ຕາມພິທີທີ່ຄຳພີສອນໄວ້।

Verse 97

ततश्च पार्थिवश्रेष्ठो वैराग्यं परमं गतः । एकाकी यतचित्तात्मा सर्वसत्त्वविराजिते

ຕໍ່ມາ ກະສັດຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໄດ້ບັນລຸວິຣາຄະ (vairāgya) ອັນສູງສຸດ; ຢູ່ຜູ້ດຽວ ຄວບຄຸມຈິດແລະຕົນ ລາວພັກຢູ່ໃນສະຖານທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສັດທັງປວງ।