Adhyaya 5

Verse 1

लोमश उवाच । विष्णौ गते तदा सर्वे देवाश्च ऋषिभिः सह । विनिर्जिता गणैः सर्वे ये च यज्ञोपजीविनः

ໂລມະຊະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະວິສນຸໄດ້ເດີນທາງໄປແລ້ວ ເທວະທັງປວງພ້ອມດ້ວຍລຶສີ ຖືກພວກຄະນະ (gaṇa) ປາລາຊັຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ; ຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍພິທີບູຊາກໍຖືກປາລາຊັຍທັງໝົດເຊັ່ນກັນ.

Verse 2

भृगुं च पातयामास स्मश्रूणां लुंचनं कृतम् । द्विजांश्चोत्पाटयामास पूष्णो विकृतविक्रियान्

ພຣະອົງໄດ້ຕີໃຫ້ພຣຶກຸລົ້ມ ແລ້ວດຶງຖອນໜວດອອກ. ພຣະອົງຍັງລາກພາພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ອອກໄປ; ແລະພູສັນກໍຖືກເຮັດໃຫ້ໜ້າທີ່ຂອງຕົນບິດເບືອນຢ່າງພິການ.

Verse 3

विडंबिता स्वधा तत्र ऋषयश्च विडंबिताः । ववृषुस्ते पुरीषेण वितानाग्नौ रुपान्विताः

ທີ່ນັ້ນ ສະວະທາ ຖືກເຢາະເຢີ້ຍ ແລະພວກລຶສີກໍຖືກຫຍັບຫຍາມ. ພວກຄະນະເຫຼົ່ານັ້ນ ຮັບຮູບຫຼາຍປະການ ແລ້ວພາກັນຫວ່ານຂີ້ເຫຍື້ອລົງເຫມືອນຝົນ ໃສ່ໄຟບູຊາໃຕ້ວິຕານາ (ພະລານພິທີ).

Verse 4

अनिर्वाच्यं तदा चक्रुर्गणाः क्रोधसमन्विताः । अंतर्वेद्यंतरगतो दक्षो वै महतो भयात्

ແລ້ວພວກຄະນະທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດ ໄດ້ກະທຳສິ່ງທີ່ບໍ່ອາດພູດບອກໄດ້. ດັກສະ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວຢ່າງໃຫຍ່ ໄດ້ລອດເຂົ້າໄປໃນເຂດພາຍໃນຂອງຮົ້ວລ້ອມແທ່ນບູຊາ.

Verse 5

तं निलीनं समाज्ञाय आनिनायरुषान्वितः । कपोलेषु गृहीत्वा तं खड्गेनोपहतं शिरः

ເມື່ອຮູ້ວ່າລາວກໍາລັງລີ້ຢູ່, ພະວິຣະພັດທຣະ ດ້ວຍຄວາມໂມໂຫຮ້າຍ ຈຶ່ງລາກລາວອອກມາ; ຈັບແກ້ມຂອງລາວໄວ້ ແລ້ວຟັນຫົວດ້ວຍດາບ.

Verse 6

अभेद्यं तच्छिरो मत्वा वीरभद्रः प्रतापवान् । स्कंधं पद्भ्यां समाक्रम्य कधरेऽपीडयत्तदा

ໂດຍຄິດວ່າຫົວຂອງລາວແຂງເກີນກວ່າຈະທໍາລາຍໄດ້, ພະວິຣະພັດທຣະຜູ້ຊົງລິດ ຈຶ່ງຢຽບ່າໄຫລ່ ແລະ ບົດຄໍຂອງລາວ.

Verse 7

गंधरात्पाट्यमानाच्च शिरश्छिन्नं दुरात्मनः । दक्षस्य च तदा तेन वीरभद्रेण धीमता । तच्छिरः सुहुतं कुंडे ज्वलि

ໃນຂະນະທີ່ມັນຖືກບິດອອກຈາກຄໍ, ຫົວຂອງທ້າວທັກຊະຜູ້ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍ ກໍຖືກຕັດຂາດໂດຍພະວິຣະພັດທຣະຜູ້ສະຫຼາດ; ແລະ ຫົວນັ້ນກໍຖືກໂຍນລົງໃນກອງໄຟບູຊາທີ່ກໍາລັງລຸກໄຫມ້.

Verse 8

ये चान्य ऋषयो देवाः पितरो यक्षराक्षसाः । गणैरुपद्रुताः सर्वे पलायनपरा ययुः

ແລະ ບັນດາລືສີ, ເທວະດາ, ບັນພະບຸລຸດ, ຍັກ ແລະ ລາກສົດ ອື່ນໆ ທີ່ຖືກພວກຄະນະໄລ່ຕີ ກໍພາກັນຕັ້ງໃຈທີ່ຈະຫນີ ແລະ ໄດ້ຫລົບຫນີໄປ.

Verse 9

चंद्रादित्यगणाः सर्वे ग्रहनक्षत्रतारकाः । सर्वे विचलिता ह्यासन्गणैस्तेपि ह्युपद्रुताः

ບໍລິວານທັງຫມົດຂອງພະຈັນ ແລະ ພະອາທິດ ຄື ດາວເຄາະ, ນັກສັດ ແລະ ດວງດາວ ຕ່າງກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມວຸ້ນວາຍ; ເພາະແມ່ນແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງຖືກພວກຄະນະບຽດບຽນ.

Verse 10

सत्यलोकं गतो ब्रह्मा पुत्रशोकेन पीडितः । चिंतयामास चाव्यग्रः किं कार्यं कार्यमद्य वै

ພຣະພຣະຫມາໄດ້ໄປຮອດສັດຕະຍະໂລກ ຖືກທຸກໂສກເນື່ອງຈາກລູກ ແລະໄດ້ຄິດພິຈາລະນາຢ່າງໝັ້ນຄົງວ່າ «ວັນນີ້ຄວນເຮັດຫຍັງ, ໜ້າທີ່ໃດຍັງເຫຼືອໃຫ້ສຳເລັດ?»

Verse 11

मनसा दूयमानेन शंन लेभे पितामहः । ज्ञात्वा सर्वं प्रयत्नेन दुष्कृतं तस्य पापिनः

ໃນຂະນະທີ່ໃຈຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມທຸກ ພຣະອົງຜູ້ເປັນປູ່ໃຫຍ່ (ພຣະພຣະຫມາ) ບໍ່ພົບຄວາມສະຫງົບ ເພາະພຣະອົງໄດ້ຮູ້ຢ່າງແນ່ຊັດ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມ ຖຶງກຳມະຊົ່ວທັງປວງຂອງຜູ້ມີບາບນັ້ນ (ທັກສະ)។

Verse 12

गमनाय मतिं चक्रे कैलासं पर्वतं प्रति । हंसारूढो महातेजाः सर्वदेवैः समन्वितः

ພຣະອົງຕັ້ງໃຈຈະໄປສູ່ພູເຂົາໄກລາສາ; ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີຮັດສະມີອັນໃຫຍ່ ຂຶ້ນຂີ່ຫົງ ແລະອອກເດີນທາງພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງປວງ।

Verse 13

प्रविष्टः पर्वतश्रेष्ठं स ददर्श सदाशिवम् । एकांतवासिनं रुद्रं शैलादेन समन्वितम्

ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນພູເຂົາອັນປະເສີດນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ເຫັນສະດາຊິວະ—ຣຸດຣະຜູ້ຢູ່ຢ່າງສັນໂດດ—ມີໄຊລາດາ (ນັນດິນ) ຄອຍປະຄອງຢູ່ໃກ້ຊິດ।

Verse 14

कपर्द्दिनं श्रिया युक्तं वेदांगानां च दुर्गमम् । तथाविधं समालोक्य ब्रह्म क्षोभपरोऽभवत्

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງຜູ້ມີຜົມມັດ (ກະປັດດິນ) ປະດັບດ້ວຍສິຣີອັນທິບ ແລະລຶກລັບຈົນແມ່ນແຕ່ວິຊາເວດາງກະກໍຍາກຈະເຂົ້າເຖິງ, ພຣະພຣະຫມາກໍເກີດຄວາມສັ່ນໄຫວຢູ່ພາຍໃນ.

Verse 15

दंडवत्पतितो भूमौक्षमापयितुमुद्यतः । संस्पृशं स्तत्पदाब्जं च चतुर्मुकुटकोटिभिः । स्तुतिं कर्तुं समारेभे शिवस्य परमात्मनः

ລາວໄດ້ກົ້ມກາບລົງດິນດັ່ງດັນດະວັດ ດ້ວຍໃຈປາຖະໜາຂໍອະໄພ ແລະໄດ້ແຕະພຣະບາດດອກບົວຂອງພຣະສິວະ ດ້ວຍມົກກຸດນັບບໍ່ຖ້ວນຂອງສີ່ໜ້າ ແລ້ວເລີ່ມສັນລະເສີນພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມັນສູງສຸດ।

Verse 16

ब्रह्मोवाच । नमो रुद्राय शांताय ब्रह्मणे परमात्मने । त्वं हि विश्वसृजां स्रष्टा धाता त्वं प्रपितामहः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ຂໍນະມັດສະການແດ່ ຣຸດຣະຜູ້ສະງົບ ແດ່ ພຣະພຣະຫມັນ ອາດຕະມັນສູງສຸດ. ພຣະອົງແທ້ໆແມ່ນຜູ້ສ້າງໃນບັນດາຜູ້ສ້າງໂລກ, ເປັນຜູ້ທຳນຸບຳລຸງ, ແລະເປັນປູ່ທວດໃຫຍ່ຂອງທຸກສິ່ງ.

Verse 17

नमो रुद्राय महते नीलकंठाय वेधसे । विश्वाय विश्वबीजाय जगदानंदहेतवे

ນະມັດສະການແດ່ ຣຸດຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ແດ່ ນີລະກັນຖະ (ຄໍສີຟ້າ), ແດ່ ຜູ້ກຳນົດລະບຽບ. ນະມັດສະການແດ່ ຜູ້ເປັນທັງປວງ, ແດ່ ເມັດພັນແຫ່ງຈັກກະວານ, ແດ່ ເຫດແຫ່ງອານັນດາຂອງໂລກ.

Verse 18

ओंकारस्त्वं वषट्कारः सर्वारंभप्रवर्तकः । यज्ञोसि यज्ञकर्मासि यज्ञानां च प्रवर्तकः

ພຣະອົງແມ່ນອົງການ Oṃ; ພຣະອົງແມ່ນສຽງ Vaṣaṭ; ພຣະອົງເປັນຜູ້ເຮັດໃຫ້ການເລີ່ມຕົ້ນທຸກຢ່າງເຄື່ອນໄຫວ. ພຣະອົງແມ່ນຍັດຍະ, ພຣະອົງແມ່ນກຳມະແຫ່ງຍັດຍະ, ແລະພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຂັບເຄື່ອນຍັດຍະທັງປວງ.

Verse 19

सर्वेषां यज्ञकर्तॄणां त्वमेव प्रतिपालकः । शरण्योसि महादेव सर्वेषां प्राणिनां प्रभो । रक्ष रक्ष महादेव पुत्रशोकेन पीडितम्

ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວເປັນຜູ້ປົກປ້ອງຜູ້ປະກອບຍັດຍະທັງປວງ. ພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ. ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງ, ຈົ່ງປົກປ້ອງ, ໂອ ມະຫາເທວະ, ຜູ້ຖືກທຸກທ້ອນດ້ວຍຄວາມໂສກເພາະລູກຊາຍ.

Verse 20

महादेव उवाच । श्रृणुष्वावहितो भूत्वा मम वाक्यं पितामह । दक्षस्य यज्ञभंगोयं न कृतश्च मया क्वचित्

ພຣະມະຫາເທວະຕັດວ່າ: ໂອ ພິຕາມະຫາ, ຈົ່ງຟັງຄໍາຂອງເຮົາດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ. ການລົ້ມລະລາຍພິທີຍັດຍະຂອງດັກສະນີ້ ບໍ່ເຄີຍເປັນການກະທໍາຂອງເຮົາເລີຍ.

Verse 21

स्वीयेन कर्मणा दक्षो हतो ब्रह्मन्न संशयः

ດັກສະຖືກທໍາລາຍໂດຍກຳຂອງຕົນເອງ, ໂອ ພຣະພຣະຫມາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 22

परेषां क्लेशदं कर्म न कार्यं तत्कदाचन । परमेष्ठिन्परेषां यदात्मनस्तद्भविष्यति

ການກະທໍາທີ່ໃຫ້ຄວາມທຸກແກ່ຜູ້ອື່ນ ບໍ່ຄວນເຮັດເລີຍ ໃນການໃດໆ. ໂອ ພຣະປະຣະເມດຖິນ, ສິ່ງໃດທີ່ຄົນເຮັດຕໍ່ຜູ້ອື່ນ ສິ່ງນັ້ນຈະເປັນຕໍ່ຕົນເອງ.

Verse 23

एवमुक्त्वा तदा रुद्रो ब्रह्मणा सहितः सुरैः । ययौ कनखलं तीर्थं यज्ञवाटं प्रजापतेः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະຣຸດຣະພ້ອມດ້ວຍພຣະພຣະຫມາ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ໄດ້ໄປຍັງຕີຣຖະກະນະຄະລະ ໄປຫາລານພິທີຍັດຍະຂອງປຣະຊາປະຕິ (ດັກສະ).

Verse 24

रुद्रस्तदा ददर्शाय वीरभद्रेण यत्कृतम् । स्वाहा स्वधा तथा पूषा भृगुर्मतिमतां वरः

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະຣຸດຣະໄດ້ເຫັນສິ່ງທີ່ວີຣະພະດຣະໄດ້ກະທໍາ—ທັງສະວາຫາ ແລະສະວະທາ, ພູສະນ ແລະພຣຶກຸ ຜູ້ເປັນຍອດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ ຖືກປະສົບຢ່າງໃດໃນຄວາມປັ່ນປ່ວນນັ້ນ.

Verse 25

तदान्य ऋषयः सर्वे पितरश्च तथाविधाः । येऽन्ये च बहवस्तत्र यक्षगंधर्वकिन्नराः

ແລ້ວບັນດາຣິສີອື່ນໆທັງໝົດ ແລະພິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ໃນສະພານັ້ນດັ່ງດຽວກັນ—ພ້ອມທັງຜູ້ອື່ນອີກຫຼາຍ ຄື ຢັກສະ, ຄັນທະວະ, ຄິນນະຣະ—ກໍຖືກພັດພາເຂົ້າໃນວິບັດນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 26

त्रोटिता लुंचिताश्चैव मृताः केचिद्रणाजिरे

ບາງພວກຖືກທຸບແຕກ ບາງພວກຖືກສີກຂາດ ແລະບາງພວກກໍຖືກຄວາມຕາຍໃນພື້ນດິນດັ່ງສະໜາມຮົບນັ້ນ।

Verse 27

शंभुं समागतं दृष्ट्वा वीरभद्रो गणैः सह । दंडप्रणामसंयुक्तस्तस्थावग्रे सदाशिवम्

ເມື່ອເຫັນພຣະສັມພຸມາຮອດ ວີຣະພັດຣະພ້ອມດ້ວຍພວກຄະນະ ກໍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະສະດາສິວະ ພ້ອມກັບການກົ້ມກາຍກຣາບແບບດັນດະວັດ (ກຣາບລົງທັງກາຍ)។

Verse 28

दृष्ट्वा पुरः स्थितं रुद्रो वीरभद्रं महाबलम् । उपाच प्रहसन्वाक्यं किं कृतं वीर नन्विदम्

ເມື່ອເຫັນວີຣະພັດຣະຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ຣຸດຣະກໍກ່າວດ້ວຍຮອຍຍິ້ມວ່າ: “ໂອ້ ວີຣະ, ນີ້ແທ້ໆແມ່ນສິ່ງໃດທີ່ໄດ້ກະທຳໄວ້?”

Verse 29

दक्षमानय शीघ्रं भो येनेदं कृतमीदृशम् । यज्ञे विलक्षणं तात यस्येदं फलमीदृशम्

“ຈົ່ງນຳດັກສະມາໃຫ້ໄວ, ໂອ້ເຈົ້າ! ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດເລື່ອງນີ້ແບບນີ້. ໂອ້ລູກເອີຍ, ຍັດຍະນີ້ຊ່າງປະຫຼາດຍິ່ງ, ເພາະຜົນຂອງມັນກັບອອກມາເປັນແບບນີ້!”

Verse 30

एवमुक्तः शंकरेण वीरभद्रस्त्वरान्वितः । कबंधमानयित्वाथ शंभोरग्रे तदाक्षिपत्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອພຣະສັງຄະຣະ (Śaṅkara) ກ່າວຈົບ, ວິຣະພັດຣະ (Vīrabhadra) ດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ຈຶ່ງໄດ້ນຳເອົາຮ່າງທີ່ບໍ່ມີຫົວມາ ແລະ ໂຍນລົງຕໍ່ໜ້າພຣະສຳພູ (Śambhu).

Verse 31

तदोक्तः शंकरेणैव वीरभद्रो महामनाः । शिरः केना पनीतं च दक्षस्यास्य दुरात्मनः

ຈາກນັ້ນ ພຣະສັງຄະຣະ ຈຶ່ງຖາມ ວິຣະພັດຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ວ່າ: "ຫົວຂອງ ທ້າວທັກສະ (Dakṣa) ຜູ້ມີຈິດໃຈຊົ່ວຮ້າຍນີ້ ຖືກໃຜຕັດອອກໄປ?"

Verse 32

दास्यामि जीवनं वीर कुटिलस्यापि चाधुना । एवमुक्तः शंकरेण वीरभद्रोऽब्रवीत्पुनः

"ໂອ ວິຣະບຸລຸດ, ເຮົາຈະມອບຊີວິດໃຫ້ດຽວນີ້ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເປັນຄົນຄົດໂກງຜູ້ນີ້ກໍຕາມ." ເມື່ອພຣະສັງຄະຣະກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ, ວິຣະພັດຣະ ຈຶ່ງຕອບກັບໄປອີກຄັ້ງ.

Verse 33

मया शिरो हुतं चाग्नौ तदानीमेव शंकर । अवशिष्टं शिरःशंभो पशोश्च विकृताननम्

ວິຣະພັດຣະ ກ່າວວ່າ: "ຂ້ານ້ອຍໄດ້ບູຊາຫົວນັ້ນໃນກອງໄຟໄປແລ້ວ, ໂອ ພຣະສັງຄະຣະ. ສິ່ງທີ່ຍັງເຫຼືອຢູ່, ໂອ ພຣະສຳພູ, ແມ່ນຫົວຂອງສັດບູຊາຍັນ ທີ່ມີໃບໜ້າບິດບ້ຽວ."

Verse 34

इति ज्ञात्वा ततो रुद्रः कबंधोपरि चाक्षिपत् । शिरः पशोश्च विकृतं कूर्चयुक्तं भयावहम्

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນັ້ນ, ພຣະຣຸດຣະ (Rudra) ຈຶ່ງໄດ້ວາງຫົວສັດທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ ແລະ ຜິດຮູບຮ່າງ ຊຶ່ງມີຈຸກຜົມ ໃສ່ເທິງຮ່າງທີ່ບໍ່ມີຫົວນັ້ນ ເຮັດໃຫ້ມັນເບິ່ງໜ້າສະພຶງກົວ.

Verse 35

स दक्षो जीवितं लेभे प्रसादाच्छंकरस्य च । स दृष्ट्वाग्रे तदा रुद्रं दक्षो लज्जासमन्वितः । तुष्टाव प्रणतो भूत्वा शंकरं लोकशंकरम्

ດັ່ງນັ້ນ ດັກສະ ໄດ້ກັບຄືນຊີວິດ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງ ພຣະສັງກະຣະ. ເມື່ອເຫັນ ຣຸດຣະ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ດັກສະ ອາຍອັບ ຈຶ່ງກົ້ມກາບ ແລະສັນລະເສີນ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກທັງປວງ.

Verse 36

दक्ष उवाच । नमामि देवं वरदं वरेण्यं नमामि देवेश्वरं सनातनम् । नमामि देवाधिपमीश्वरं हरं नमामि शंभुं जगदेकबंधुम्

ດັກສະ ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມກາບໄຫວ້ ພຣະເທວະຜູ້ປະທານພອນ ຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາຢ່າງຍິ່ງ. ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມກາບໄຫວ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ນິລັນດອນ. ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມກາບໄຫວ້ ພຣະຮະຣະ ອົງອິດສະວະຣະ ຈອມເທວະ. ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມກາບໄຫວ້ ພຣະສັມພູ ຍາດແທ້ພຽງອົງດຽວຂອງໂລກທັງມວນ.

Verse 37

नमामि विश्वेश्वरविश्वरूपं सनातनं ब्रह्म निजात्मरूपम् । नमामि सर्वं निजभावभावं वरं वरेण्यं नतोऽस्मि

ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມກາບໄຫວ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ຜູ້ມີຮູບເປັນສາກົນ—ພຣະພຣະຫມັນນິລັນດອນ ຜູ້ເປັນຮູບແຫ່ງອາຕະມາ. ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມກາບໄຫວ້ ພຣະອົງຜູ້ເປັນທຸກສິ່ງ ເປັນພື້ນຖານພາຍໃນຂອງສະພາວະທັງປວງ—ຜູ້ສູງສຸດ ຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາຢ່າງຍິ່ງ; ຂ້າພະເຈົ້າກົ້ມກາບຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Verse 38

लोमश उवाच । दक्षेण संस्तुतो रुद्रो बभाषे प्रहसन्रहः

ໂລມະສະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອ ຣຸດຣະ ຖືກ ດັກສະ ສັນລະເສີນ ດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະອົງກໍໄດ້ກ່າວ ພ້ອມຮອຍຍິ້ມ ແລະສຽງຫົວເບົາໆຢ່າງອ່ອນໂຍນ.

Verse 39

हर उवाच । चतुर्विधा भजंते मां जनाः सुकृतिनः सदा । आर्तो जिज्ञासुरर्थार्थी ज्ञानी च द्विजसत्तम

ພຣະຮະຣະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ມີກຸສົນທັງຫຼາຍ ບູຊາຂ້າພະເຈົ້າເປັນນິດ ມີສີ່ປະເພດ: ຜູ້ທຸກທ້ອນ, ຜູ້ໃຝ່ຮູ້, ຜູ້ປາຖະໜາຜົນປະໂຫຍດໂລກີ, ແລະ ຜູ້ຮູ້ສັດຈະ.

Verse 40

तस्मान्मे ज्ञानिनः सर्वे प्रियाः स्युर्नात्र संशयः । विना ज्ञानेन मां प्राप्तुं यतंते ते हि बालिशः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາທັງປວງ ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຜູ້ພະຍາຍາມເຖິງເຮົາໂດຍບໍ່ມີຄວາມຮູ້ ແທ້ຈິງແມ່ນຄົນໂງ່ເດັກນ້ອຍ.

Verse 41

केवलं कर्मणा त्वं हि संसारात्तर्तुमिच्छसि

ເຈົ້າແທ້ໆ ປາດຖະນາຈະຂ້າມພົ້ນຈາກສັງສານ ໂດຍອາໄສແຕ່ກຳການກະທຳຢ່າງດຽວ.

Verse 42

न वेदैश्च न दानैश्च न यज्ञैस्तपसा क्वचित् । न शक्नुवंति मां प्राप्तुं मूढाः कर्म्मवशानराः

ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍເວດາ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍທານ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຍັດ ບໍ່ແມ່ນດ້ວຍຕະປະ—ໃນເວລາໃດກໍຕາມ—ຄົນຫຼົງຜິດທີ່ຖືກກຳຄອບງຳໂດຍການກະທຳລ້ວນໆ ບໍ່ອາດບັນລຸເຖິງເຮົາໄດ້.

Verse 43

तस्माज्ज्ञानपरो भूत्वा कुरु कर्म्म समाहितः । सुखदुःखसमो भूत्वा सुखी भव निरंतरम्

ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງເປັນຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນປັນຍາ ແລະເຮັດກຳດ້ວຍໃຈທີ່ຕັ້ງມັ່ນ. ເປັນຜູ້ເທົ່າທຽມໃນສຸກແລະທຸກ ແລ້ວຈົ່ງຢູ່ໃນຄວາມສຸກພາຍໃນຢ່າງບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 44

लोमश उवाच । उपदिष्टस्तदा तेन शंभुना परमेष्ठिना । दक्षं तत्रैव संस्थापाय ययो रुद्रः स्वपर्वतम्

ໂລມະຊະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສອນຈາກ ສັມພູ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ແລ້ວ ຣຸດຣະໄດ້ສະຖາປະນາ ດັກສະ ໃຫ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງເດີນທາງໄປສູ່ພູຂອງພຣະອົງ.

Verse 45

ब्रह्मणापि तथा सर्वे भृग्वाद्याश्च महर्षयः । आश्वासिता बोधिताश्च ज्ञानिनश्चाभवन्क्षणात्

ເຊັ່ນດຽວກັນ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ໄດ້ປອບໃຈ ແລະຊີ້ນໍາ ບັນດາລະສີໃຫຍ່ ເລີ່ມຈາກ Bhṛgu ແລະໃນພິບຕາດຽວ ພວກເຂົາກໍຕັ້ງຢູ່ໃນປັນຍາອັນແທ້ຈິງ।

Verse 46

गतः पितामहो ब्रह्मा ततश्च सदनं स्वकम्

ຈາກນັ້ນ ພຣະພິຕາມະຫາ ພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ເດີນທາງກັບໄປຍັງພຣະສະຖານຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 47

दक्षोपि च स्वयं वाक्यात्परं बोधमुपागतः । शिवध्यानपरो भूत्वा तपस्तेपे महामनाः

ດັກສະ (Dakṣa) ກໍເຊັ່ນກັນ ໂດຍຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ໄດ້ບັນລຸຄວາມເຂົ້າໃຈອັນສູງສຸດ। ເມື່ອອຸທິດໃຈໃນການພິຈາລະນາພຣະສິວະ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງນັ້ນ ໄດ້ປະພຶດຕະປະສະ (tapas) ຢ່າງເຂັ້ມງວດ।

Verse 48

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन संक्षेव्यो भगवाञ्छिवः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຄວນຮັບໃຊ້ ແລະນະມັດສະການພຣະພະຄະວານ ສິວະ ຢ່າງຂະຫຍັນຫມັ້ນເພັງ।

Verse 49

संमार्जनं च कुर्वंति नरा ये च शिवांगणे । ते वै शिवपुरं प्राप्य जगद्वंद्या भग्सि च

ຜູ້ໃດທີ່ກວາດຖູ ແລະຊໍາລະລ້າງ ໃນລານພຣະສິວະ ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງຈະໄດ້ເຖິງນະຄອນຂອງພຣະສິວະ ແລະກາຍເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນະມັດສະການໃນໂລກດ້ວຍ।

Verse 50

ये शिवस्य प्रयच्छति दर्प्पणं सुमहाप्रभम् । भविष्यंति शिवस्याग्रे पार्षदत्वेन ते नराः

ຜູ້ໃດນຳກະຈົກອັນສະຫງ່າງາມ ແລະສ່ອງແສງຢ່າງຍິ່ງ ໄປຖວາຍແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນປາຣະສະດະ (ຜູ້ຕິດຕາມ) ໃນພຣະພັກຂອງພຣະອົງ।

Verse 51

चामराणि प्रयच्छंति देवदेवस्य शूलिनः । चामरैर्वीज्यपानास्ते भविष्यंति जगत्त्रय

ຜູ້ໃດຖວາຍຈາມະຣາ (ພັດຂົນຢາກ) ແດ່ພຣະຜູ້ຖືຕຣິສູນ ພຣະເທວະເທວາ ຜູ້ນັ້ນໃນໂລກທັງສາມຈະໄດ້ຮັບການພັດວີຈະດ້ວຍຈາມະຣາ ເປັນກຽດສັກສີດັ່ງພຣະຣາຊາ।

Verse 52

दीपदानं प्रयच्छंति महादेवालये नराः । तेजस्विनो भविष्यंति ते त्रैलोक्यप्रदीपका

ຜູ້ຄົນທີ່ຖວາຍປະທີບ (ໂຄມໄຟ) ໃນວິຫານພຣະມະຫາເທວະ ຈະເປັນຜູ້ມີຮັດສະມີ ແລະເປັນດັ່ງໂຄມໄຟສ່ອງສະຫວ່າງແກ່ໂລກທັງສາມ।

Verse 53

धूपं ये वै प्रयच्छन्ति शिवाय परमात्मने । यशस्विनो भविष्यंति उद्धरन्ति कुलद्वयम्

ຜູ້ໃດຖວາຍທູບແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນອາດຕະມາສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະມີຊື່ສຽງກຽດຍົດ ແລະຍົກຊູສອງສາຍຕະກູນໃຫ້ສູງຂຶ້ນ।

Verse 54

नैवेद्यं ये प्रयच्छंति भकया हरिहराग्रतः । सिक्थेसिक्थे क्रतुफलं प्राप्नुवंति हि ते नराः

ຜູ້ໃດຖວາຍນໄວເທຍ (ອາຫານບູຊາ) ດ້ວຍສັດທາ ຕໍ່ໜ້າພຣະຫຣິ ແລະພຣະຫຣະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຍັດຍາ; ແທ້ຈິງ ໃນທຸກກ້າວ ແລະໃນທຸກສ່ວນນ້ອຍ ກໍໄດ້ບຸນດັ່ງການບຳເນີນກຣະຕຸ।

Verse 55

भग्नं शिवालयं ये च प्रकुर्वंति नरोत्तमाः । प्राप्नुवति फल ते वै द्विगुणं नात्र संशयः

ຜູ້ຄົນຜູ້ດີທີ່ຟື້ນຟູວັດພຣະສິວະທີ່ແຕກພັງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນເປັນສອງເທົ່າ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 56

नूतनं ये प्रकृर्वंति इष्टकैरश्मनापि वा । स्वर्गे हि ते प्रमोदंते यावत्तिष्ठति निर्मलम् । यशो भूमौ द्विजश्रेष्ठा कार्या विचारणा

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສ້າງໃໝ່ ຈະເປັນດ້ວຍອິດຫຼືດ້ວຍຫີນກໍຕາມ ຍ່ອມຊື່ນບານໃນສະຫວັນ ຕາມເວລາທີ່ສະຖານບໍລິສຸດນັ້ນຍັງດຳລົງຢູ່. ຊື່ສຽງຂອງເຂົາຢູ່ໃນໂລກ; ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງພິຈາລະນາໜ້າທີ່ນີ້.

Verse 57

कारयंति च ये विप्राः प्रासादं बहुभूमिकम् । शिवस्याथ महाप्राज्ञाः प्राप्नुवंति परां गतिम्

ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ໃຫ້ສ້າງພຣະປາສາດຫຼາຍຊັ້ນແດ່ພຣະສິວະ ເປັນຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່ ແລະຍ່ອມບັນລຸສະຖານະສູງສຸດ.

Verse 58

शुद्धं धवलितं ये च कुर्वन्ति हरमंदिरम् । स्वीयं परकृतं चापि तेऽपि यांति परां गतिम्

ຜູ້ໃດທີ່ຊຳລະໃຫ້ສະອາດ ແລະທາຂາວໃຫ້ສະຫວ່າງແກ່ວັດພຣະຫຣະ (ພຣະສິວະ) ຈະເປັນວັດຂອງຕົນ ຫຼືວັດທີ່ຜູ້ອື່ນສ້າງກໍຕາມ ເຂົາເຫຼົ່ານັ້ນກໍຍ່ອມໄປສູ່ສະຖານະສູງສຸດເຊັ່ນກັນ.

Verse 59

वितानं ये प्रयच्छति नराः सुकृतिनोपि हि । तारयति कुलं कृत्स्नं शिवलोकं गताः पुनः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີກຸສົນທີ່ຖວາຍວິຕານ (ຜ້າຄຸມ/ຫຼັງຄາບັງ) ແກ່ສະຖານບູຊາ ກໍຍົກຊູຄອບຄົວແລະວົງຕະກູນທັງໝົດໄດ້; ເມື່ອໄປຮອດໂລກພຣະສິວະແລ້ວ ກໍເປັນຜູ້ກູ້ຊີວິດແກ່ວົງຕະກູນທັງມວນອີກຄັ້ງດ້ວຍບຸນຂອງຕົນ.

Verse 60

ये च नादमयीं घंटां निबध्नंति शिवालये । तेजस्विनः कीर्तिमंतो भविष्यंति जगत्त्रये

ຜູ້ໃດຕິດຕັ້ງລະຄັງກ້ອງກັງວານໃນວິຫານພຣະສິວະ ຈະເປັນຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ແລະມີກຽດຊື່ລືຊາໃນສາມໂລກາທັງປວງ।

Verse 61

एककालं द्विकालं वा त्रिकालं चानुपश्यति । आढ्यो वापि दरिद्रो वा सुखं दुःखात्प्रचुच्यते

ບໍ່ວ່າຈະເບິ່ງພຣະອົງເທື່ອດຽວ ສອງເທື່ອ ຫຼືສາມເທື່ອຕໍ່ມື້ ຈະຮັ່ງມີຫຼືຍາກຈົນກໍຕາມ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກທຸກຂ໌ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມສຸກສະບາຍ।

Verse 62

श्रद्धावान्भजते यो वा शिवाय परमात्मने । कुलकोटिं समुद्धृत्य शिवेन सह मोदते

ຜູ້ໃດມີສັດທາ ບູຊາພຣະສິວະ—ພຣະອາດຕະມະສູງສຸດ—ຈະຍົກກູ້ວົງຕະກູນໄດ້ເຖິງສິບລ້ານ ແລະຊື່ນບານຮ່ວມກັບພຣະສິວະ।

Verse 63

अत्रैवोदाहरंतीम मितिहासं पुरातनम् । ऐंद्रद्युम्नेश्च संवादं यमस्य च महात्मनः

ໃນທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ພວກເຮົາຈະຍົກອ້າງເລື່ອງເກົ່າແກ່ອັນສັກສິດ: ບົດສົນທະນາລະຫວ່າງ ໄອນດຣະດຸມນະ ແລະ ພຣະຍະມະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່।

Verse 64

पुरा कृतयुगे ह्यसीदिन्द्रसेनो नराधिपः । प्रतिष्ठानाधिपो वीरो मृगयारसिकः सदा

ໃນການເກົ່າແກ່ ໃນຍຸກກຣິຕະ ມີກະສັດນາມ ອິນດຣະເສນະ ເປັນຈອມກະສັດແຫ່ງມະນຸດ ປົກຄອງເມືອງ ປຣະຕິດຖານະ. ແມ່ນແມ່ນວີຣະບຸລຸດ ແຕ່ກໍຫຼົງໄຫຼໃນຄວາມຫຼົງໃຫຼການລ່າສັດຢູ່ເສມອ.

Verse 65

अब्रह्मण्यः सदा क्रूरः केवलासुतृपः सदा । परप्राणौर्निजप्राणान्पुष्णाति स खलः सदा

ເຂົາເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣາຫມັນຢູ່ເສມອ, ໂຫດຮ້າຍຢູ່ເສມອ, ແລະບໍ່ເຄີຍພໍໃຈ. ເຂົາໃຊ້ຊີວິດຂອງຜູ້ອື່ນເພື່ອຫຼ້ຽງຊີວິດແລະຄວາມສຸກຂອງຕົນ; ດັ່ງນັ້ນເຂົາເປັນຄົນຊົ່ວຢູ່ເສມອ.

Verse 66

परस्त्रीलं पटोऽत्यंतं परद्रव्येषु लोलुपः । ब्राह्मणा घातितास्तेन सुरापश्च निरंतरम्

ເຂົາມີລິ້ນລົມແລະກົດລະບຽບຫຼອກລວງຢ່າງຍິ່ງໃນການໄລ່ຕາມເມຍຂອງຄົນອື່ນ, ແລະໂລບຫຼາຍຕໍ່ຊັບສິນຂອງຄົນອື່ນ. ພຣາຫມັນຖືກເຂົາຂ້າ, ແລະເຂົາດື່ມເຫຼົ້າບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 67

गुरुलत्पगतोत्यर्थं सदा सौवर्णतस्करः । तथाभूतानुगाः सर्वे राज्ञस्तस्य दुरात्मनः

ເຂົາຕົກຕ່ຳຫ່າງໄກຈາກຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຄູອາຈານແລະຜູ້ເຖົ້າ, ແລະເປັນຂໂຈນລັກຄຳຢູ່ເສມອ. ບັນດາຜູ້ຕິດຕາມຂອງກະສັດຜູ້ຊົ່ວນັ້ນທັງໝົດ ກໍກາຍເປັນຄົນມີນິໄສດຽວກັນ.

Verse 68

एवं बहुविधं राज्यं चकार स दुरात्मवान् । ततः कालेन महता पंचत्वं प्राप दुर्मतिः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນັ້ນໄດ້ປົກຄອງອານາຈັກດ້ວຍວິທີຊົ່ວຫຼາຍປະການ. ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ, ຜູ້ມີຄວາມຄິດຊົ່ວນັ້ນໄດ້ພົບຈຸດຈົບ ແລະກັບຄືນສູ່ທາດທັງຫ້າ.

Verse 69

तदा याम्यैश्च नीतोऽसाविंद्रसेनो दुरात्मवान् । यमान्तिकमनुप्राप्तस्तदा राजा सकल्मषः

ໃນເວລານັ້ນ ອິນທຣະເສນາຜູ້ຊົ່ວຖືກພວກຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະຍົມນຳພາໄປ. ກະສັດຜູ້ເປື້ອນເປື້ອນດ້ວຍບາບ ຖືກນຳໄປຮອດຕໍ່ໜ້າພຣະຍົມໂດຍກົງ.

Verse 70

यमेन दृष्टस्तत्रासाविंद्रसेनोग्रतः स्थितः । अभ्युत्थानपरो भूत्वा ननाम शिरसा शिवम्

ເມື່ອພະຍົມເຫັນລາວຢູ່ທີ່ນັ້ນ ອິນທຣະເສນາຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ. ລາວລຸກຂຶ້ນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະກົ້ມສະຫວັດດີດ້ວຍສີສະຕໍ່ພຣະສິວະ.

Verse 71

दूतान्संभर्त्सयामास यमो धर्मभृतां वरः । पाशैर्बद्धं चंद्रसेनं मुक्त्वा प्रोवाच धर्मराट्

ພະຍົມ ຜູ້ທົງຮັກສາທຳມະອັນສູງສຸດ ໄດ້ຕຳນິທູດຂອງຕົນ. ພໍປົດຈັນທຣະເສນາອອກຈາກບ່ວງບາດ ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງຄວາມຍຸດຕິທຳກໍ່ກ່າວວ່າ.

Verse 72

गच्छ पुण्यतमांल्लोकान्भुंक्ष्व राजन्यसत्तम । यावदिंद्रश्च नाकेऽस्ति यावत्सूर्यो नभस्तले

«ໄປເຖິງໂລກອັນມີບຸນສູງສຸດ ແລະເສວຍຜົນບຸນເຖີດ ໂອ້ກະສັດຜູ້ປະເສີດ—ຕາບໃດທີ່ອິນທຣາຍັງຢູ່ໃນສະຫວັນ ແລະຕາບໃດທີ່ດວງອາທິດຍັງສ່ອງໃນຟ້າ»।

Verse 73

पंचभूतानि यावच्च तावत्त्वं च सुखी भव । सुकृती त्वं महाराज शिवभक्तोऽसि नित्यदा

«ຕາບໃດທີ່ທາດທັງຫ້າຍັງດຳລົງ ຕາບນັ້ນຂໍໃຫ້ເຈົ້າມີຄວາມສຸກ. ໂອ້ມະຫາກະສັດ ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີກຸສົນ ເພາະເຈົ້າເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະເສມອ.»

Verse 74

यमस्य वचनं श्रुत्वा इंद्रसेनोभ्यभाषत । अहं शिवं न जानामि मृगयारसिको ह्यहम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພະຍົມ ອິນທຣະເສນາຈຶ່ງຕອບວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກພຣະສິວະ; ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຫຼົງໃຫຼໃນການລ່າສັດແທ້ໆ»។

Verse 75

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य यमो भाष्यमभाषत । आहर प्रहरस्वेति उक्तं चेदं सदा त्वया

ເມື່ອຍົມຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ຍົມຣາຊາຈຶ່ງຕອບວ່າ: «ແຕ່ເຈົ້າເຄີຍກ່າວຄໍານີ້ເປັນນິດ: ‘ນໍາມາ! ຟັນ!’»

Verse 76

तेन कर्मविपाकेन सदा पूतोसि मानद । तस्मात्त्वं गच्छ कैलासं पर्वतं शंकरं प्रति

«ດ້ວຍຜົນສຸກງອມຂອງກຳນັ້ນ ເຈົ້າບໍລິສຸດຢູ່ເປັນນິດ ໂອ້ຜູ້ປະທານກຽດ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງໄປຫາພູໄກລາສ ເຂົ້າເຝົ້າພຣະສັງກະຣາ»

Verse 77

एवं संभाषमाणस्य यमस्य च महात्मनः । आगताः शिवद्वतास्ते वृषारूढा महाप्रभाः

ໃນຂະນະທີ່ຍົມຣາຊາຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ກໍາລັງສົນທະນາຢູ່ນັ້ນ ທູດຂອງພຣະສິວະຜູ້ມີຣັດສະຫມີແລະອໍານາດ ຂີ່ງົວມາຮອດ.

Verse 78

नीलकंठा दशभुजाः पंचवक्त्रास्त्रिलोचनाः । कपर्द्दिनः कुंडलिनः शशंकांकितमौलयः

ພວກເຂົາມີຄໍສີຟ້າ ມືສິບ ໜ້າຫ້າ ຕາສາມ—ມີຜົມມັດເປັນຊ່ອງ ສວມຕຸ້ມຫູ ແລະມີເຄື່ອງໝາຍດວງຈັນຢູ່ເທິງມົງກຸດ.

Verse 79

तान्दृष्ट्वा सहसोत्थाय यमो धर्मभृतां वरः । पूजयामास तान्सर्वान्महेंद्रप्रतिमांस्तदा

ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາ ຍົມຣາຊາຜູ້ເປັນຍອດໃນຜູ້ທຳຮັກສາທຳ ກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ ແລະບູຊານົບນ້ອມພວກເຂົາທັງໝົດ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງມະເຫນທຣາ (ອິນທຣາ).

Verse 80

त्वरीरेनैव ते सर्वे ऊचुर्वैवस्वतं यमम् । अत्रागतो महाभाग इंद्रसेनोऽमितद्युतिः । नाम्नाः प्रवर्त्तको नित्यं रुद्रस्य च महात्मनः

ດ້ວຍຄວາມໄວ ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ກ່າວຕໍ່ ຍະມະ ໄວວັສວະຕະ ວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ອິນທຣະເສນະ ຜູ້ມີຮັດສະມີອັນຫາຂອບ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນີ້—ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ນາມອັນສັກສິດຂອງ ຣຸທຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຖືກເອີ້ນຂຶ້ນເປັນນິດ»។

Verse 81

श्रुत्वा च वचनं तेषां यमेन च पुरस्कृतः । इंद्रसेनो विमानस्थः प्रेषितो हि शिवालयम्

ເມື່ອຍະມະໄດ້ຟັງຄໍາຂອງພວກເຂົາ ແລະໄດ້ໃຫ້ກຽດຕາມພິທີ ອິນທຣະເສນະ ຜູ້ນັ່ງຢູ່ໃນວິມານຟ້າ ກໍຖືກສົ່ງໄປຫາ ອາໄລຂອງພຣະສິວະ ແທ້ໆ.

Verse 82

आनीतोयं तदा तैश्च पार्षदप्रवरोत्तमैः । शंभुना हि तदा दृष्ट इंद्रसेनोऽमितद्युतिः

ໃນເວລານັ້ນ ພວກບໍລິວານຜູ້ປະເສີດຍິ່ງໄດ້ນໍາພາລາວມາ; ແລະໃນຂະນະນັ້ນ ອິນທຣະເສນະ ຜູ້ມີຮັດສະມີບໍ່ມີຂອບເຂດ ຖືກພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ທອດພຣະເນດເຫັນ.

Verse 83

अभ्युत्थायागतो रुद्रः परिष्वज्य तदा नृपम् । अर्द्धासनगतं कृत्वा इंद्रसेनं ततोऽब्रवीत्

ຣຸທຣະໄດ້ລຸກຂຶ້ນແລະເດີນອອກມາຕ້ອນຮັບ; ພຣະອົງໂອບກອດພຣະຣາຊາ ແລ້ວໃຫ້ອິນທຣະເສນະນັ່ງຢູ່ເທິງອາສນະຂອງພຣະອົງເພີ່ງຄື່ງ ແລະຈຶ່ງກ່າວກັບລາວ.

Verse 84

किं दातव्यं नृपश्रेष्ठ प्रयच्छामि तवेप्सितम् । इति श्रुत्वा वचस्तस्य महेशस्य तदा नृपः । आनंदाश्रुकणान्मुंचन्प्रेम्णा नोवाच किंचन

«ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຈະໃຫ້ສິ່ງໃດດີ? ເຮົາຈະປະທານສິ່ງທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ» ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງມະເຫສະ ພຣະຣາຊາກໍປ່ອຍນ້ໍາຕາແຫ່ງຄວາມປິຕິ ແລະດ້ວຍຄວາມຮັກພ້ອມພັກຕິ ບໍ່ອາດເວົ້າຫຍັງໄດ້ເລີຍ.

Verse 85

तदा कृतो महेशेन पार्षदो हि महात्मना । चंडो नाम्नाच विख्यातोमुण्डस्य च सखा प्रियः

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະມະເຫສະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງເຂົາເປັນພາຣະສະດະ (ຜູ້ຕິດຕາມໃນຄະນະ)។ ເຂົາໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ຈັນດະ” ແລະເປັນມິດສະນິດອັນຮັກຂອງ ມຸນດະ ດ້ວຍ.

Verse 86

नामोच्चारणमात्रेण रुद्रस्य परमात्मनः । सिद्धिं प्राप्तो हि पापिष्ठ इद्रसेनो नराधिपः

ພຽງແຕ່ເອີ້ນອອກນາມຂອງ ຣຸດຣະ ຜູ້ເປັນອາດຕະສູງສຸດ ແມ່ນແຕ່ກະສັດຜູ້ບາບໜັກທີ່ສຸດ ອິດຣະເສນະ ກໍໄດ້ບັນລຸສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດທາງວິນຍານ) ແທ້.

Verse 87

रहेहरेति वै नाम्ना शंभोश्चक्रधरस्य च । रक्षिता बहवो मर्त्याः शिवेन परमात्मना

ດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນສັກສິດ “ຣາເຮ ຮາເຣ” ຊຶ່ງເປັນນາມທີ່ສຳພັນກັບ ຊັມພູ ແລະກັບຜູ້ຖືຈັກຣະ ດ້ວຍ ມະນຸດຫຼາຍຄົນໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງໂດຍ ພຣະຊິວະ ອາດຕະສູງສຸດ.

Verse 88

महेशान्नापरो देवो दृश्यतेभुवनत्रये । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूजनीयः सदाशिवः

ໃນສາມໂລກ ບໍ່ປາກົດວ່າມີເທວະໃດຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າ ພຣະມະເຫສະ. ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ຄວນນະມັດສະການບູຊາ ສະດາຊິວະ ເປັນນິດ.

Verse 89

पत्रैःपुष्पैः फलैर्वापि जलैर्वा विमलैः सदा । करवीरैः पूज्यमानः शंकरो वरदो भवेत्

ຈະເປັນໃບໄມ້ ດອກໄມ້ ໝາກໄມ້ ຫຼືນ້ຳບໍລິສຸດຢູ່ເສມອ—ເມື່ອບູຊາ ພຣະຊັງກະຣະ ໂດຍສະເພາະດ້ວຍດອກກະຣະວີຣະ ພຣະອົງຈະເປັນຜູ້ປະທານພອນ.

Verse 90

करवीराद्दशगुणमर्कपुष्पं विशिष्यते । विभूत्यादिकृतं सर्वं जगदेतच्चराचरम्

ດອກອາຣະກະ (arka) ຖືກກ່າວວ່າ ປະເສີດກວ່າດອກກະຣະວີຣະ (karavīra) ສິບເທົ່າ ໃນການບູຊາ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ໂລກນີ້ທັງໝົດ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ຢຸດນິ່ງ ຖືກສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍພະລັງອັນຮຸ່ງເຮືອງ (vibhūti) ແລະ ອື່ນໆ ຂອງພຣະອົງ.

Verse 91

शिवस्यांगणलग्ना या तस्मात्तां धारयेत्सदा । ततस्त्रिपुंड्रे यत्पुम्यं तच्छृणुध्वं द्विजोत्तमाः

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນສວມໄວ້ເສມອ ສິ່ງທີ່ຕິດກັບພຣະກາຍຂອງພຣະສິວະ—ຄື ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ (vibhūti). ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຟັງບຸນກຸສົນທີ່ຢູ່ໃນ ຕຣິປຸນດຣະ (tripuṇḍra) ສາມເສັ້ນຂີ້ເຖົ່າ.

Verse 92

सर्वपापहरं पुण्यं तच्छृणुध्वं द्विजोत्तमाः । स्तेनः कोऽपि महापापो घातितो राजदूतकैः

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງຟັງບຸນອັນບໍລິສຸດ ທີ່ລົບລ້າງບາບທັງປວງ. ມີໂຈນຄົນໜຶ່ງ—ຜູ້ມີບາບໃຫຍ່—ຖືກຂ້າໂດຍຂ້າລາຊການຂອງພຣະຣາຊາ.

Verse 93

तं खादितुं समायातः श्वाशिरस्युपरिस्थितः । नखांतरालसंलग्ना रक्षा तस्यैव पापिनः

ເມື່ອຫມາຕົວໜຶ່ງມາເພື່ອກິນເຂົາ ແລະ ຢືນຢູ່ເທິງຫົວຂອງເຂົາ, ເຄື່ອງຄຸ້ມຄອງອັນໜຶ່ງ ທີ່ຕິດຢູ່ລະຫວ່າງເລັບນິ້ວມື ກໍກາຍເປັນການປົກປ້ອງແທ້ໆ ຂອງຄົນບາບນັ້ນ.

Verse 94

ललाटे पतिता तस्य त्रिपुंड्रांकिंतमुद्रया । चैतन्येन विना तस्य देहमात्रैकलग्नया

ມັນຖືກປະທັບດ້ວຍຕາປະທັບຂອງ ຕຣິປຸນດຣະ (ສາມເສັ້ນຂີ້ເຖົ່າ) ແລະ ຕົກລົງໃສ່ໜ້າຜາກຂອງເຂົາ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກຂາດຈິດຮູ້ຕົວແລະສັດທາ ມັນຈຶ່ງຕິດຢູ່ກັບເຂົາແຕ່ເປັນເພີຍເຄື່ອງໝາຍທາງກາຍເທົ່ານັ້ນ.

Verse 95

कैलासं तस्करो नीतो रुद्रदूतैस्ततस्तदा । विभूतेर्महिमानं तु को विशेषितुर्महति

ໃນເວລານັ້ນເອງ ໂຈນຖືກທູດຂອງຣຸດຣານໍາໄປສູ່ໄກລາສ. ແທ້ຈິງ ໃຜຈະສາມາດພັນລະນາໄດ້ຄົບຖ້ວນ ມະຫິມາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງວິພູຕິ—ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ?

Verse 96

विभूत्वा मंडितांगानां नराणां पुण्यकर्मणाम् । मुखे पंचाक्षरो येषां रुद्रास्ते नात्र शंशयः

ບຸກຄົນຜູ້ມີບຸນ ຜູ້ທີ່ອວັຍວະຖືກປະດັບດ້ວຍວິພູຕິ ແລະໃນປາກມີມົນຕຣາຫ້າພະຍາງ—ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຣຸດຣາໃນຮູບມະນຸດ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 97

जटाकलापिनो ये च ये रुद्राक्षविभूषणाः । ते वै मनुष्यरूपेण रुद्रा नास्त्यत्र संशयः

ຜູ້ທີ່ມີຜົມຈັດເປັນຊຸດຈະຕາ ແລະຜູ້ທີ່ປະດັບດ້ວຍລູກປັດຣຸດຣາກະສະ—ພວກເຂົາແທ້ໆແມ່ນຣຸດຣາປາກົດໃນຮູບມະນຸດ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 98

तस्मात्सदाशिवः पुंभिः पूजनीयो हि नित्यशः । प्रातर्मध्याह्नकाले च सायं संध्या विशिष्यते

ດັ່ງນັ້ນ ສະດາຊິວະ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກມະນຸດທຸກມື້ເປັນນິດ; ໂດຍພິເສດໃນຍາມເຊົ້າ ຍາມທ່ຽງ ແລະຍາມສົນທະຍາຕອນແລງ.

Verse 99

प्रातस्तु दर्शनाच्छंभोर्नैशमेनो व्यपोहति । मध्याह्ने दर्शनाच्छंभोः सप्तजन्मार्जितं नृणाम् । पापं प्रणाशमायाति निशायां नैव गण्यते

ຍາມເຊົ້າ ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະຊັມພູ ບາບໃນຄືນຈະຖືກຂັບໄລ່. ຍາມທ່ຽງ ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະຊັມພູ ບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດເຈັດຊາດຂອງມະນຸດຈະພິນາດ. ສ່ວນບຸນໃນຍາມຄືນນັ້ນ ນັບປະເມີນບໍ່ໄດ້.

Verse 100

शिवेति द्व्यक्षरं नाम महा पापप्रणाशनम् । येषां मुखोद्गतं नॄणां तैरिदं धार्यते जगत्

“ສິວະ” — ນາມສອງພະຍາງນີ້ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບໃຫຍ່. ຜູ້ໃດທີ່ນາມນີ້ອອກຈາກປາກ ໂລກນີ້ຖືກຄ້ຳຈຸນໂດຍພວກເຂົາ.

Verse 101

शिवांगणे तु या भेरी स्थापिता पुण्यकर्मभिः । तस्या नादेन पूता वै ये च पापरता जनाः । पाषंडिनोऽप्यसद्वादास्तेऽपि यांति परां गतिम्

ກອງເບຣີທີ່ຕັ້ງໄວ້ໃນລານຂອງພຣະສິວະໂດຍກຳລັງກຸສົນ; ດ້ວຍສຽງຂອງມັນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຫມົດໃຈໃນບາບກໍຖືກຊຳລະ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ນອກທາງ ແລະຜູ້ເວົ້າຄຳສອນບໍ່ຈິງ ກໍໄດ້ເຖິງຄະຕິສູງສຸດ.

Verse 102

पशोर्यस्य च संबद्धा चर्मणा च शिवालये । नृभिर्या स्थापिता भेरी मृदंगमुरजादि च । स पशुः शिवसान्निध्यमाप्नोत्यत्र न संशयः

ແມ່ນແຕ່ສັດທີ່ໜັງຂອງມັນຖືກນຳໄປໃຊ້ໃນວິຫານພຣະສິວະ ເພື່ອເຄື່ອງດົນຕີທີ່ມະນຸດຕັ້ງໄວ້—ເຊັ່ນ ເບຣີ, ມຣິດັງກະ, ມຸຣະຈະ—ສັດນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມໃກ້ຊິດກັບພຣະສິວະ; ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 103

तस्मात्ततं च विततं घनं सुषिरमेव च । चामराणि महार्हाणि मंचकाः शयनानि च

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຈັດຖວາຍເຄື່ອງດົນຕີທຸກປະເພດ—ສາຍ, ໜັງຕຶງ, ແຂງ, ແລະກົງໂພງ—ພ້ອມທັງຈາມະຣະອັນລ້ຳຄ່າ, ຕຽງນັ່ງ ແລະຕຽງນອນ.

Verse 104

गाथाश्च इतिहासाश्च गायनं च यथाविधि । बहुरूपादिकं शंभोः प्रियान्येतानि कल्पयेत्

ຄວນຈັດໃຫ້ຖືກຕາມພິທີ ການສວດກາຖາອັນສັກສິດ ແລະເລື່ອງລາວໂບຮານ, ພ້ອມທັງການຂັບຮ້ອງບູຊາຕາມຂໍ້ກຳນົດ; ເພາະການຖວາຍບູຊາແຫ່ງການສັນລະເສີນອັນຫຼາກຫຼາຍເຫຼົ່ານີ້ ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສຳພູ (ສິວະ).

Verse 105

कल्पयित्वा च गच्छंति शिवलोकं हि पापिनः । सुधर्माणो महात्मानः शिवपूजाविशारदाः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບ ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດວິນັຍເຫຼົ່ານີ້ແລ້ວ ກໍໄປຮອດໂລກຂອງພຣະສິວະ; ກາຍເປັນຜູ້ທຳມະ ໃຈໃຫຍ່ ແລະຊ່ຽວຊານໃນການບູຊາພຣະສິວະ។

Verse 106

गुरोर्मुखाच्च संप्राप्तशिवपूजारताश्च ये । शिवरूपेण ये विश्वं पश्यंति कृतनिश्चयाः

ຜູ້ໃດໄດ້ຮັບຄຳສອນຈາກປາກຄູບາອາຈານໂດຍກົງ ແລະຊື່ນຊົມໃນການບູຊາພຣະສິວະ; ຜູ້ມີຄວາມແນ່ນອນທີ່ເຫັນສາກົນທັງປວງເປັນຮູບຂອງພຣະສິວະ—ຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ມີພອນຢ່າງສູງສຸດ।

Verse 107

सम्यग्बुद्ध्या समाचारा वर्णाश्रमयुता नराः । ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्वयाः शूद्राश्चान्ये तथा नराः

ມະນຸດຜູ້ມີປັນຍາຖືກຕ້ອງ ແລະປະພຶດດີ ດຳລົງຢູ່ຕາມວິນັຍແຫ່ງວັນນະແລະອາສຣົມ; ຈະເປັນພຣາຫມັນ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ, ຊູດຣະ ຫຼືຄົນອື່ນໆ ກໍລ້ວນຖືກຮວມໃນເສັ້ນທາງນີ້।

Verse 108

श्वपचोऽपि वरिष्ठः स शंभोः प्रियतरो भवेत् । शंभुनाधिष्ठितं सर्वं जगदेतच्चराचरम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ປຸງເນື້ອໝາ (ຜູ້ເກີດຕ່ຳສຸດ) ຖ້າມີຄວາມສັດທາອຸທິດ ກໍຈະກາຍເປັນຜູ້ດີເລີດ ແລະເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງພຣະສຳພູ; ເພາະໂລກນີ້ທັງໝົດ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ ຖືກພຣະສຳພູປົກຄອງ ແລະແຜ່ຊຶມຢູ່ທົ່ວໄປ।

Verse 109

तस्मात्सर्वं शिवमयं ज्ञातव्यं सुविशेषतः । वेदैः पुराणैः शास्त्रैश्च तथौपनिपदैरपि

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນຮູ້ໃຫ້ແນ່ຊັດໂດຍພິເສດວ່າ ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງເປັນສິວະມະຍະ ເຕັມໄປດ້ວຍພຣະສິວະ; ວິດາ, ປຸຣານະ, ຊາສຕຣະ ແລະ ອຸປະນິຊັດ ກໍສອນໄວ້ເຊັ່ນນັ້ນ.

Verse 110

आगमैर्विविधैः शंभुर्ज्ञातव्यो नात्र संशयः । निष्कामैश्च सकामैश्च पूजनीयः सदा शिवः

ພຣະສັມພູ ພຶງຮູ້ຈັກໄດ້ດ້ວຍອາຄະມະຫຼາຍປະເພດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ຈະເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ຫຼືຜູ້ມີຄວາມປາຖະໜາ ກໍຄວນບູຊາພຣະສິວະເສມອ.

Verse 111

लोमश उवाच । कथयामि पुरावृत्तमितिहासं पुरातनम् । नंदी नाम पुरा वैश्यो ह्यवंतीपुरमावसत्

ໂລມະສະ ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າຕຳນານເກົ່າແກ່ຈາກການກ່ອນ. ດົນນານມາແລ້ວ ມີພໍ່ຄ້າວັຍສະຍະຊື່ ນັນດີ ອາໄສຢູ່ເມືອງອະວັນຕີ (ອຸຈະຍິນີ).

Verse 112

शिवध्यानपरो भूत्वा शिवपूजां चकार सः । नित्यं तपोवनस्थं हि लिंगमेकं समर्चयत्

ເຂົາໄດ້ຕັ້ງໃຈໃນການພິຈາລະນາພຣະສິວະ ແລະໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາພຣະສິວະ. ທຸກມື້ເຂົາໄດ້ສັກກາລະບູຊາລິງຄະອົງດຽວ ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນປ່າຂອງນັກຕະປະ.

Verse 113

उषस्युषसि चोत्थाय प्रत्यहं शिववल्लभः । नंदीलिंगार्च्चनरतो बभूवातिशयेन हि

ທຸກມື້ເມື່ອຮຸ່ງອາລຸນ ເຂົາລຸກຂຶ້ນ ແລະໃນຖານະຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ ກໍໄດ້ອຸທິດໃຈຢ່າງຍິ່ງໃນການບູຊາ ນັນດີ-ລິງຄະ.

Verse 114

लिंगं पंचामृतेनैव यथोक्तेनाभ्यषेचयत् । विप्रैः समावृतो नित्यं वेदवेदांगपारगैः

ເຂົາໄດ້ອາບນ້ຳລິງຄະພຣະສິວະດ້ວຍປັນຈາມຣິຕະ ຕາມທີ່ບັນຍັດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ທຸກມື້ເຂົາຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພຣາຫມະນະ ຜູ້ຊໍານານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະ ໃນຂະນະທີ່ພິທີດໍາເນີນ.

Verse 115

यथाशास्त्रेण विधिना लिंगार्चनपरोऽभवत् । स्नापयित्वा ततः पुष्पैर्नानश्चर्यसमन्वितैः

ຕາມພຣະຄຳສອນແຫ່ງສາດສະຕຣາ ແລະພິທີການອັນຖືກຕ້ອງ ທ່ານໄດ້ຕັ້ງໃຈທັງປວງໃນການບູຊາລິງຄະ. ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳຊຳລະແລ້ວ ກໍຖວາຍດອກໄມ້ຫຼາຍຊະນິດອັນນ່າອັດສະຈັນ។

Verse 116

मुक्ताफलैरिंद्रनीलैर्गोमेदैश्च निरंतरम् । वैडूर्यैश्चैव नीलैश्च माणिक्यैश्च तथार्चयत्

ທ່ານໄດ້ບູຊາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງດ້ວຍໄຂ່ມຸກ, ໄພທູນສີຟ້າ (ອິນທຣະນີລ), ໂກເມດະກະ, ໄວດູຣຍະ (ຕາແມວ), ເພັດສີນ້ຳເງິນ ແລະ ມານິກຍະ (ທັບທິມ) ເພື່ອປະດັບລິງຄະເປັນພຣະບູຊາອັນລ້ຳຄ່າ।

Verse 117

एवं नंदी महाभागो बहून्यब्दानि चार्च्चयत् । विजनस्थं तदा लिंगं नानाभोगसमन्वितम्

ດັ່ງນັ້ນ ນັນດີຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ໄດ້ບູຊາຢູ່ຫຼາຍປີ. ໃນສະຖານທີ່ອັນສະງົບສົມບູນນັ້ນ ລິງຄະຕັ້ງຢູ່ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາແລະການປະກອບພິທີອັນຫຼາກຫຼາຍ।

Verse 118

एकदा मृगयासक्तः किरातो भूतहिंसकः । अविवेकपरो भूत्वा मृगयारसिकः सदा

ຄັ້ງໜຶ່ງ ມີຄິຣາຕະຄົນໜຶ່ງ ຜູ້ຕິດໃຈການລ່າສັດ ແລະຊອບຂ້າສັດມີຊີວິດ. ເຂົາຂາດປັນຍາພິຈາລະນາ ແລະມີແຕ່ຄວາມຫຼົງໃນການລ່າຢູ່ເສມອ.

Verse 119

पापी पापसमाचारो विचरन्गिरिकंदरे । अनेकश्वापदाकीर्णे हन्यमान इतस्ततः

ເຂົາເປັນຄົນບາບ ແລະປະພຶດການບາບ ພາກັນທ່ອງໄປໃນຖ້ຳພູ. ໃນບ່ອນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍສັດປ່າຫຼາຍຊະນິດ ເຂົາຖືກຈົມຕີ ແລະຖືກໄລ່ຕະເວນໄປມາ.

Verse 120

एवं विचरमाणोऽसौ किरातो भूतहिंसकः । यदृच्छयागतस्तत्र यत्र लिंगं सुपूजितम्

ເມື່ອລາວເດີນທາງພະເລີນໄປມາຢ່າງນັ້ນ ກິຣາຕະຜູ້ຂ້າສັດນັ້ນ ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນໂດຍບັງເອີນ—ທີ່ບ່ອນທີ່ລິງຄະຖືກບູຊາຢ່າງສົມບູນງາມ।

Verse 121

उदकं वीक्ष्माणोऽसौ तृषया पीडितो भृशम् । ततो वने सरः शीघ्रं दृष्ट्वा तोये समाविशत्

ລາວຖືກຄວາມຫິວນ້ຳບີບຄັ້ນຢ່າງໜັກ ເລີຍຊອກຫານ້ຳ. ແລ້ວເຫັນສະຫຼອງນ້ຳໃນປ່າຢ່າງວ່ອງໄວ ຈຶ່ງລົງເຂົ້າໄປໃນນ້ຳນັ້ນ।

Verse 122

तीरे संस्थाप्य दुष्टात्मा तत्सर्वं मृगयादिकम् । गंडूषोत्सर्जनं कृत्वा पीत्वा तोयं च निर्गतः

ຄົນໃຈຊົ່ວນັ້ນ ວາງເຄື່ອງລ່າສັດ ແລະຂອງທີ່ໄດ້ຈາກການລ່າທັງໝົດໄວ້ທີ່ຝັ່ງ. ແລ້ວບ້ວນປາກຄາຍນ້ຳ ດື່ມນ້ຳແລ້ວ ຈຶ່ງຂຶ້ນຈາກສະຫຼອງນ້ຳ।

Verse 123

शिवालयं ददर्शाग्रे अनेकाश्चर्यमंडितम् । दृष्टं सुपूजितं लिंगं नानारत्नैः पृथक्पृथक्

ຕໍ່ໜ້າລາວ ລາວເຫັນວິຫານພຣະສິວະ ປະດັບດ້ວຍຄວາມອັດສະຈັນຫຼາຍປະການ. ລາວເຫັນລິງຄະທີ່ຖືກບູຊາຢ່າງດີຍິ່ງ ແລະປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີນານາ ແຍກເປັນສ່ວນໆ।

Verse 124

तथा लिंगं समालक्ष्य यदा पूजां समाहरत् । रत्नानि सर्वभूतानि विधूतानि इतस्ततः

ແລ້ວເມື່ອລາວພິຈາລະນາລິງຄະຢ່າງລະອຽດ ແລະເມື່ອຈະຈັດການບູຊາ ແກ້ວມະນີ ແລະເຄື່ອງຖວາຍນານາທີ່ກະຈາຍຢູ່ນີ້ນັ້ນ ຖືກຮວບຮວມມາຈາກທຸກທິດທາງ।

Verse 125

स्नपनं तस्य लिंगस्य कृतं गंडूषवारीणा । करेणैकेन पूजार्थं बिल्वपत्राणि सोऽर्पयत्

ເຂົາໄດ້ກະທຳພິທີສະນານ (ອະພິເສກ) ແກ່ລິງຄະນັ້ນ ດ້ວຍນ້ຳທີ່ອົມໄວ້ໃນປາກ ແລະດ້ວຍມືຂ້າງໜຶ່ງ ໄດ້ຖວາຍໃບບິລວະເພື່ອບູຊາ।

Verse 126

द्वितीयेन करेंणैव मृगमांसं समर्पयत् । दण्डप्रणामसंयुक्तः संकल्पं मनसाऽकरोत्

ດ້ວຍມືຂ້າງທີສອງ ເຂົາໄດ້ຖວາຍເນື້ອກວາງ ແລະພ້ອມກັບການກົ້ມກາບແບບດັ່ງດ້າມໄມ້ (ດັນຑະປຣະນາມ) ເຂົາໄດ້ຕັ້ງສັງກັລປະໃນໃຈ।

Verse 127

अद्यप्रभृति पूजां वै करिष्यामि प्रयत्नतः । त्वं मे स्वामी च भक्तोहमद्यप्रभृति शंकर

«ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ຂ້ອຍຈະບູຊາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ. ພຣະອົງເປັນເຈົ້ານາຍຂອງຂ້ອຍ ແລະຂ້ອຍເປັນຜູ້ພັກດີຂອງພຣະອົງ—ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ໂອ ຊັງກະຣະ!»

Verse 128

एवं नैयमिको भूत्वा किरातो गृहमागतः । नन्दी ददर्श तत्सर्वं किरातेन इतस्ततः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຂົາເປັນຜູ້ຮັກສາວິໄນທາງທຳຢ່າງເຂັ້ມງວດ ນາຍພານກໍກັບເຮືອນ. ນັນດີໄດ້ເຫັນທຸກຢ່າງທີ່ນາຍພານໄດ້ເຮັດ ຢູ່ນີ້ຢູ່ນັ້ນ.

Verse 129

चिंतायुक्तोऽभवन्नंदी जातं किं छिद्रमद्य मे । कथितानि च विघ्नानि शिवपूजारतस्य च । उपस्थितानि तान्येव मम भाग्यविपर्ययात्

ນັນດີເກີດຄວາມກັງວົນ: «ມື້ນີ້ຂ້ອຍມີຂໍ້ບົກພ່ອງອັນໃດເກີດຂຶ້ນ? ອຸປະສັກທີ່ເຄີຍກ່າວໄວ້ສຳລັບຜູ້ຫມັ້ນໃນການບູຊາພຣະຊິວະ—ອຸປະສັກເຫຼົ່ານັ້ນເອງກໍປາກົດຂຶ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມອັບໂຊກຂອງຂ້ອຍ».

Verse 130

एवं विमृश्य सुचिरं प्रक्षाल्य शिवमंदिरम् । यथागतेन मार्गेण नंदी स्वगृहमागतः

ເມື່ອໄດ້ຄິດພິຈາລະນາຢູ່ດົນນານ ແລະໄດ້ຊຳລະລ້າງພຣະວິຫານພຣະສິວະໃຫ້ບໍລິສຸດແລ້ວ ນັນດີກໍກັບໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນຕາມເສັ້ນທາງເກົ່າທີ່ໄດ້ມາ។

Verse 131

ततो नंदिनमागत्य पुरोधा गतमानसम् । अब्रवोद्वचनं तं तु कस्मात्त्वं गतमानसः

ຕໍ່ມາ ປຸໂຣຫິດປະຈຳເຮືອນໄດ້ເຂົ້າມາຫານັນດີ ເຫັນວ່າໃຈເສົ້າໝອງ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ເປັນຫຍັງໃຈເຈົ້າຈຶ່ງຫວັ່ນໄຫວກັງວົນ?”

Verse 132

पुरोहितं प्रति तदा नन्दी वचनमब्रवीत्

ໃນເວລານັ້ນ ນັນດີໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳຕໍ່ປຸໂຣຫິດ।

Verse 133

अद्य दृष्टं मया विप्र अमेध्यं शिवसंनिधौ । केनेदं कारितं तत्र न जानामि कथंचन

ນັນດີກ່າວວ່າ: “ມື້ນີ້ ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນສິ່ງບໍ່ບໍລິສຸດຢູ່ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະສິວະເອງ. ໃຜເຮັດສິ່ງນີ້ຢູ່ນັ້ນ ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ເລີຍ”

Verse 134

ततः पुरोधा वचनं नन्दिनं चाब्रवीत्तदा । येन विस्खलितं तत्र रत्नादीनां प्रपूजनम् । सोऽपि मूढो न संदेहः कार्याकार्येषु मंदधीः

ຕໍ່ມາ ປຸໂຣຫິດໄດ້ກ່າວກັບນັນດີວ່າ: “ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ການບູຊາຢູ່ນັ້ນ—ພ້ອມທັງການຖວາຍອັນມີແກ້ວມະນີແລະອື່ນໆ—ຖືກຂັດຂວາງ, ຄົນນັ້ນແນ່ນອນເປັນຜູ້ຫຼົງຜິດ ປັນຍາຊ້າ ບໍ່ຮູ້ແຍກວ່າສິ່ງໃດຄວນເຮັດ ແລະສິ່ງໃດບໍ່ຄວນເຮັດ.”

Verse 135

तस्माच्चिंता न कर्तव्या त्वया अमुरपि प्रभो । प्रभाते च मया सार्द्धं गम्यतां तच्छिवालयम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ຢ່າໄດ້ກັງວົນເຖິງຜູ້ນັ້ນເລີຍ. ເມື່ອຮຸ່ງອາລຸນ ຂໍໃຫ້ໄປກັບຂ້ອຍສູ່ວິຫານພຣະສິວະນັ້ນ.

Verse 136

निरीक्षणार्थं दुष्टस्य तत्कार्यं विदधाम्यहम् । एतच्छ्रुत्वा तु वचनं नन्दी तस्य पुरोधसः

ເພື່ອສັງເກດແລະທົດສອບຄົນຊົ່ວນັ້ນ ຂ້ອຍຈະດໍາເນີນເລື່ອງນັ້ນເອງ. ເມື່ອນັນດີໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງປຸໂຣຫິດຂອງລາວ…

Verse 137

आस्थितः स्वगृहे नक्तं दूयमानेन चेतसा । तस्यां रात्र्यां व्यतीतायामाहूय च पुरोधसम्

ລາວຢູ່ໃນເຮືອນຕະຫຼອດຄືນ ໃຈຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມທຸກ. ເມື່ອຄືນນັ້ນຜ່ານໄປ ລາວຈຶ່ງເອີ້ນປຸໂຣຫິດມາ.

Verse 138

गतः शिवालयं नन्दी समं तेन महात्मना । ततो दृष्टं पूर्वदिने कृतंतेन दुरात्मना

ນັນດີໄດ້ໄປສູ່ວິຫານພຣະສິວະ ພ້ອມກັບປຸໂຣຫິດຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ. ທີ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ເຫັນສິ່ງທີ່ຄົນຊົ່ວນັ້ນໄດ້ເຮັດໄວ້ໃນມື້ກ່ອນ.

Verse 139

सम्यक्प्रपूजनं कृत्वा नानारत्नपरिच्छदम् । पञ्चोपचारसंयुक्तं चैकादस्यन्वितं तथा

ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບຮັດຖະນະຫຼາກຫຼາຍ ແລະເຄື່ອງບູຊາພິທີການຕ່າງໆ ພ້ອມດ້ວຍອຸປະຈາຣະຫ້າປະການ ແລະຍັງຮັກສາອີກາດະສີ (Ekādaśī) ຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 140

अनेकस्तुतिभिः स्तुत्वा गिरीशं ब्राह्मणैः सह । तदा यामद्वयं जातं स्तूयमानस्य नंदिनः

ເມື່ອໄດ້ສັນລະເສີນ «ກິຣີຊະ» ພຣະສິວະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພູ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຫຼາຍບົດ ພ້ອມກັບພຣາຫມັນ, ເວລາສອງຍາມກໍຜ່ານໄປ ໃນຂະນະທີ່ນັນດິນຍັງສັນລະເສີນຢູ່ບໍ່ຂາດສາຍ।

Verse 141

आयातो हि महाकालस्थारूपो महाबलः । कालरूपो महारौद्रो धनुष्पाणिः प्रतापवान्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ໃນຮູບທີ່ສະຖິດຢູ່ແຫ່ງມະຫາກາລາ ກໍມາຮອດ; ເປັນຮູບແຫ່ງກາລະ (ເວລາ) ດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ຖືຄັນທະນູ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍອານຸພາບ।

Verse 142

तं दृष्ट्वा भयवित्रस्तो नन्दी स विललाप ह । पुरोधाश्चैव सहसा भयभीतस्तदाभवत्

ເມື່ອເຫັນຜູ້ນັ້ນ ນັນດິນກໍຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ ສັ່ນກົວແລະຮ້ອງໄຫ້; ພຣະປຸໂຣຫິດກໍກົວຂຶ້ນທັນທີໃນເວລານັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 143

किरातेन कृतं तत्र यथापूर्वमविस्खलम् । तां पूजां प्रपदाहत्य बिल्वपत्रं समर्पयत्

ທີ່ນັ້ນ ສິ່ງທີ່ກິຣາຕະ (ນາຍພານ) ເຄີຍເຮັດໄວ້ ກໍເປັນໄປດັ່ງເກົ່າ ບໍ່ມີການຂັດຂວາງແຕ່ຢ່າງໃດ. ເຂົາເຂົ້າໄປຫາການບູຊານັ້ນ ແລະຖວາຍໃບບິລວະໜຶ່ງໃບ।

Verse 144

स्नपनं तस्य कृत्वा च ततो गंडूषवारिणा । नैवेद्यं तत्पलं चैव किरातः शिवमर्पयत्

ເມື່ອເຮັດພິທີສະນາປະນະ (ອາບນ້ຳສັກສິດ) ໃຫ້ແກ່ພຣະລິງຄະນັ້ນແລ້ວ, ຕໍ່ຈາກນັ້ນກໍໃຊ້ນ້ຳທີ່ອົມໄວ້ໃນປາກເປັນນ້ຳບູຊາ; ກິຣາຕະໄດ້ຖວາຍນະໄວເທຍ (ອາຫານບູຊາ) ແລະຜົນໄມ້ນັ້ນແກ່ພຣະສິວະ।

Verse 145

दण्डवत्पतितो भूमावुत्थाय स्वगृहं गतः । तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यं चिंतयामास वै चिरम्

ລາວໄດ້ກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດ ລົງນອນເຕັມຕົວເທິງດິນ ແລ້ວລຸກຂຶ້ນໄປຫາເຮືອນຂອງຕົນ; ເມື່ອເຫັນອັດສະຈັນໃຫຍ່ນັ້ນ ກໍ່ຄິດພິຈາລະນາຢູ່ດົນນານ।

Verse 146

पुरोधसा सह तदा नंदीव्याकुलचेतसा । तेन चाकारिता विप्रा बहवो वेदवादिनः

ໃນເວລານັ້ນ ລາວຢູ່ກັບປຸໂຣຫິດປະຈໍາເຮືອນ; ນັນດີຜູ້ຈິດໃຈວຸ້ນວາຍ ໄດ້ໃຫ້ເຊີນພຣາຫມັນຫຼາຍຄົນ ຜູ້ກ່າວອະທິບາຍພຣະເວດ।

Verse 147

निवेद्य तेषु तत्सर्वं किरातेन च यत्कृतम् । किं कार्यमथ भो विप्राः कथ्यतां च यथातथम्

ເມື່ອໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້ທັງໝົດ ວ່າກິຣາຕະໄດ້ເຮັດຫຍັງແນວໃດ ແລ້ວ ລາວຈຶ່ງຖາມວ່າ: «ບັດນີ້ຄວນເຮັດຢ່າງໃດ ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ? ຂໍໃຫ້ກ່າວຕາມທີ່ຄວນເປັນແທ້»।

Verse 148

संप्रधार्य ततः सर्वे मिलित्वा धर्मशास्त्रतः । ऊचुः सर्वे तदा विप्रा नंदिनं चातिशंकिनम्

ແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ປຶກສາກັນ ຮ່ວມກັນຕາມທຳມະສາດ; ແລະພຣາຫມັນທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວກັບນັນດີ ຜູ້ຫວາດຫວັນຢ່າງຫນັກ।

Verse 149

इदं विघ्नं समुत्पन्नं दुर्निवार्यं सुरैरपि । तस्मादानय लिंगं त्वं स्वगृहं वैश्यसत्त्

«ອຸປະສັກນີ້ເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ແມ່ນຍາກຈະຂັບໄລ່ໄດ້ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍັງຍາກ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງນໍາລິງຄະໄປສູ່ເຮືອນຂອງເຈົ້າ ໂອ ວັຍສະຍະຜູ້ປະເສີດ»।

Verse 150

तथेति मत्वासौ नंदी शिवस्योत्पाटनं तदा । कृत्वा स्वगृह मानीय प्रतिष्ठाप्य यताविधि

ເມື່ອຄິດວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ນັນດີຈຶ່ງຖອນລິງຄະຂອງພຣະສິວະ ແລ້ວນຳໄປຍັງເຮືອນຂອງຕົນ ສະຖາປະນາຕາມພິທີອັນຄວນ।

Verse 151

सुवर्णपीठिकां कृत्वा नवरत्नसुशोभिताम् । उपचारैरनेकैश्च पूजयामास वै तदा

ລາວໄດ້ສ້າງຖານຄຳອັນງາມ ປະດັບດ້ວຍນວະຣັດນະເກົ້າປະການ ແລ້ວບູຊາລິງຄະນັ້ນດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາ ແລະການປະຄົມຮັບຫຼາຍປະການ।

Verse 152

अथापरे द्युरायातः कितरातः शिवमंदिरम् । यावद्विलोक्यामास लिंगमैशं न दृष्टवान्

ຕໍ່ມາໃນອີກວັນໜຶ່ງ ກິຣາຕະໄດ້ມາຮອດວິຫານພຣະສິວະ; ເມື່ອເຂົາມອງຫາໄປທົ່ວ ກໍບໍ່ເຫັນລິງຄະຂອງພຣະເຈົ້າເລີຍ।

Verse 153

मौनं विहाय सहसा ह्याक्रोशन्निदमब्रवीत् । हे शंभो क्व गतोसि त्वं दर्शयात्मानमद्य वै

ເຂົາລະທິ້ງຄວາມງຽບສະຫງົບທັນໃດນັ້ນ ແລ້ວຮ້ອງຕະໂກນກ່າວວ່າ: “ໂອ້ ສັມພູ! ພຣະອົງໄປຢູ່ໃສ? ຂໍພຣະອົງສະແດງພຣະອົງໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນໃນມື້ນີ້ແທ້ໆ!”

Verse 154

न दृष्टोसि मया त्वं हि त्यजाम्यद्य कलेवरम् । हे शंभो हे जगन्नाथ त्रिपुरांतकर प्रभो

“ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງເລີຍ ດັ່ງນັ້ນມື້ນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະລະທິ້ງກາຍນີ້. ໂອ້ ສັມພູ, ໂອ້ ຈະກັນນາຖ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ໂອ້ ພຣະຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ຜູ້ປະຫານຕຣິປຸຣາ!”

Verse 155

हे रुद्र हे महादेवदर्शयात्मानमात्मना

ໂອ ພຣະຣຸດຣະ, ໂອ ພຣະມະຫາເທວະ - ຈົ່ງເປີດເຜີຍຕົວຕົນຂອງພຣະອົງດ້ວຍອຳນາດຂອງພຣະອົງເອງ!

Verse 156

एवं साक्षेपमधुरैर्वाक्यैः क्षिप्तः सदाशिवः । किरातेन ततो रंगैर्वीरोसौ जठरं स्वकम्

ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອຖືກ ຄິຣາຕະ ກ່າວດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ອ່ອນຫວານແຕ່ແຝງດ້ວຍການຕຳນິ, ນາຍພານຜູ້ກ້າຫານນັ້ນຈຶ່ງຕີທ້ອງຂອງຕົນ.

Verse 157

विभेदाशु ततो बाहूनास्फोट्यैव रुषाब्रवीत् । हे शंभो दर्शयात्मानं कुतो मां त्यज्य यास्यसि

ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍການຈີກເນື້ອຕົວເອງຢ່າງໄວວາ ແລະ ຕີແຂນດ້ວຍຄວາມກະວົນກະວາຍ, ລາວຈຶ່ງກ່າວດ້ວຍຄວາມໂມໂຫວ່າ: 'ໂອ ພຣະສຳພູ, ຈົ່ງປາກົດຕົວອອກມາ! ທ່ານຈະໄປໃສ ໂດຍຖິ້ມຂ້ານ້ອຍໄວ້?'

Verse 158

इति क्षित्वा ततोंत्राणि मांसमुकृत्त्य सर्वतः । तस्मिन्गर्ते करेणैव किरातः सहसाक्षिपत्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນ, ລາວຈຶ່ງຄວັກເອົາເຄື່ອງໃນ ແລະ ຕັດຊີ້ນອອກຈາກທຸກດ້ານ; ຈາກນັ້ນ ຄິຣາຕະ ກໍ່ໂຍນມັນລົງໃນຂຸມນັ້ນທັນທີດ້ວຍມືຂອງລາວເອງ.

Verse 159

स्वस्थं च हृदयं कृत्वा सस्नौ तत्सरसि ध्रुवम् । तथैव जलमानीय बिल्वपत्त्रं त्वरान्वितः

ຈາກນັ້ນ, ເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈສະຫງົບລົງ, ລາວໄດ້ອາບນ້ຳໃນທະເລສາບນັ້ນຢ່າງແນ່ນອນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ, ລາວໄດ້ນຳເອົານ້ຳ ແລະ ໃບຕູມ ມາຢ່າງຮີບດ່ວນ,

Verse 160

पूजयित्वा यथान्यायं दंडवत्पतितो भुवि

ເມື່ອໄດ້ບູຊາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ ລາວໄດ້ກົ້ມກາບລົງກັບພື້ນແບບດັນດະວັດຢ່າງຄົບຖ້ວນ។

Verse 161

ध्यानस्थितस्ततस्तत्र किरातः शिवसंनिधौ । प्रादुर्भूतस्तदा रुद्रः प्रमथैः परिवारितः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອກິຣາຕະຢູ່ໃນສະມາທິຢ່າງຈົ່ງຈ່ອງ ໃນສານນິທິຂອງພຣະສິວະ ພຣະຣຸດຣະກໍປາກົດ ໂດຍມີພຣະມະຖະຫ້ອມລ້ອມ।

Verse 162

कर्पूरगौरोद्युतिमान्कपर्दी चंद्रशेखरः । तं गृहीत्वा करे रुद्र उवाच परिसांत्वयन्

ພຣະຣຸດຣະ—ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຂາວກຳພູນ, ຜູ້ມີຜົມມັດເປັນປອກ, ຜູ້ປະດັບດ້ວຍພຣະຈັນເປັນມົກກຸດ—ໄດ້ຈັບມືລາວ ແລະກ່າວດ້ວຍຄຳປອບໂຍນ।

Verse 163

भोभो वीर महाप्राज्ञ मद्भक्तोसि महामते । वरं वृणीष्वात्महितं यत्तेऽभिलषितं महत्

«ໂອ ວີຣະ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ແລະຈິດໃຈສູງສົ່ງ—ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ມີພັກຕິຕໍ່ເຮົາແທ້. ຈົ່ງເລືອກພອນເພື່ອປະໂຫຍດສູງສຸດຂອງຕົນ ຕາມຄວາມປາຖະໜາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງເຈົ້າ»

Verse 164

एवमुक्तः स रुद्रेण महाकालो मुदान्वितः । पपात दंडवद्भूमौ भक्त्या परमया युतः

ເມື່ອຖືກພຣະຣຸດຣະກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມະຫາກາລະກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ແລະລົງກາບກັບພື້ນເຫມືອນທ່ອນໄມ້ ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 165

ततो रुद्रं बभापे स वरं सम्प्रार्थयाम्यहम् । अहं दासोस्मि ते रुद्र त्वं मे स्वामी न संशयः

ແລ້ວເຂົາໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະຣຸດຣະວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າຂໍພອນ. ໂອ ພຣະຣຸດຣະ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ; ພຣະອົງເປັນເຈົ້ານາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 166

एतद्बुद्धात्मनो भक्तिं देहि जन्मनिजन्मनि । त्वं माता च पिता त्वं च त्वं बंधुश्च सखा हि मे

ຂໍພຣະອົງປະທານພັກຕິແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ທີ່ໃຈມຸ່ງໝັ້ນໃນສິ່ງນີ້—ໃນການເກີດແຕ່ລະຊາດ. ພຣະອົງເປັນແມ່ ແລະເປັນພໍ່; ພຣະອົງເປັນຍາດ ແລະເປັນມິດແທ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 167

त्वं गुहुस्त्वं महामंत्रो मंत्रवेद्योऽसि सर्वदा । तस्मात्त्वदपरं नान्यत्त्रिषु लोकेषु किंचन

ພຣະອົງແມ່ນຄວາມລຶກລັບທີ່ເຊື່ອນຊ້ອນ; ພຣະອົງແມ່ນມະຫາມັນຕຣາ, ແລະພຣະອົງແມ່ນຜູ້ທີ່ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍມັນຕຣາຢູ່ເສມອ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນສາມໂລກ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເກີນພຣະອົງເລີຍ।

Verse 168

निष्कामं वाक्यमाकर्ण्य किरातस्य तदा भवः । ददौ पार्षदमुख्यत्वं द्वारपालत्वमेव च

ເມື່ອພຣະພະວະໄດ້ຟັງຄໍາເວົ້າອັນບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາຂອງກິຣາຕະ ແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງປະທານຕໍາແໜ່ງເປັນຫົວໜ້າໃນບັນດາບໍລິວານ ແລະຍັງປະທານໜ້າທີ່ເປັນຜູ້ພິທັກປະຕູອີກດ້ວຍ।

Verse 169

तदा डमरुनादेन नादितं भुवनत्रयम् । भेरीभांकारशब्देन शंखानां निनदेन च

ໃນຂະນະນັ້ນ ສາມໂລກທັງປວງກໍກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງດະມະຣຸ, ດ້ວຍສຽງກອງເບຣີທີ່ດັງກັບກ້ອງ, ແລະດ້ວຍສຽງສັງຂາທີ່ກັງວານສະທ້ອນ।

Verse 170

तदा दुंदुबयो नेदुः पटहाश्चसहस्रशः । नंदी तं नादमाकर्ण्य विस्मयात्तवरीतो ययौ

ໃນຂະນະນັ້ນ ກອງດຸນດຸບີກໍດັງກຶກກ້ອງ ແລະກອງປະຖະຫານັບພັນກໍດັງພ້ອມກັນ. ນັນດີໄດ້ຍິນສຽງອື້ອື່ນນັ້ນ ກໍປະຫລາດໃຈ ແລະຮີບອອກໄປ.

Verse 171

तपोवनं यत्र शिवः स्थितः प्रमथसंवृतः । किरातो हि तथा दृष्टो नंदिना च तदा भृशम्

ນັນດີໄດ້ໄປຮອດປ່າແຫ່ງຕະບະ ບ່ອນທີ່ພຣະສິວະປະທັບຢູ່ ໂດຍມີພຣະມະຖະຫ້ອມລ້ອມ. ທີ່ນັ້ນ ນັນດີເຫັນກິຣາຕະຢ່າງແຈ້ງຊັດ.

Verse 172

उवाच प्रश्रितो वाक्यं स नंदी विस्मयान्वितः । किरातं स्तोतुकामऽसौ परमेण समाधिना

ນັນດີຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປະຫລາດໃຈ ໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ. ປາຖະໜາຈະສັນລະເສີນກິຣາຕະ ໃນສະມາທິອັນສູງສຸດ.

Verse 173

इहानीतस्त्वया शंभुस्त्वं भक्तोसि परंतप । त्वं भक्तोऽहमिह प्राप्तो मां निवेदय शंकरे

“ພຣະສຳພູຖືກເຈົ້ານຳມາທີ່ນີ້; ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພັກຕິ ໂອ ຜູ້ປາບສັດຕູ. ຂ້າພະເຈົ້າກໍເປັນຜູ້ມີພັກຕິທີ່ມາຮອດນີ້—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າແຈ້ງຂ້າພະເຈົ້າແດ່ພຣະສັງກະຣະ.”

Verse 174

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य किरातस्त्वरयान्वितः । नंदिनं च करे गृह्य शंकरं समुपागतः

ເມື່ອກິຣາຕະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ກໍເຮັດດ້ວຍຄວາມຮີບດ່ວນ; ຈັບມືນັນດີ ແລະເຂົ້າໄປຫາພຣະສັງກະຣະ.

Verse 175

प्रहस्य भगवान्रुद्रः किरातं वाक्यमब्रवीत् । कोऽयं त्वया समानीतो गणानामिह सन्निधौ

ພຣະຣຸດຣະຜູ້ມີພຣະພາກ ຊົມຍິ້ມ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ກິຣາຕະວ່າ: «ຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ ທີ່ເຈົ້ານຳມາສູ່ທີ່ປະທັບຂອງກະນະຂ້ອຍ?»

Verse 176

किरात उवाच । विज्ञप्तोऽसौ किरातेन शंकरो लोकशंकरः । तव भक्तः सदा देव तव पूजारतो ह्यसौ

ກິຣາຕະກ່າວວ່າ: «ໂອ ສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກທັງປວງ—ຊາຍນີ້ ກິຣາຕະອີກຄົນໜຶ່ງໄດ້ແນະນຳໃຫ້ຂ້ອຍຮູ້ຈັກ. ທ່ານເຈົ້າ, ລາວເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ທ່ານເສມອ ແລະມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາທ່ານຢູ່ເທື່ອ»

Verse 177

प्रत्यहं रत्नमाणिक्यैः पुष्पैश्चोच्चावचैरपि । जीवितेन धनेनापि पूजितोऽसि न संशयः

«ທຸກໆມື້ ດ້ວຍເພັດນິນຈິນດາ ແລະແກ້ວມະນີ, ດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາກຫຼາຍຊະນິດ, ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຊີວິດ ແລະຊັບສິນຂອງລາວ—ລາວໄດ້ບູຊາທ່ານ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»

Verse 178

तस्माज्जानीहि मन्मित्रं नंदिनं भक्तवत्सल

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເມດຕາຕໍ່ຜູ້ພັກດີ, ຂໍໃຫ້ທ່ານຮັບຮູ້ນັນດິນ—ເພື່ອນຂອງຂ້ອຍ»

Verse 179

महादेव उवाच । न जानामि महाभाग नंदिनं वैश्यचर्चितम् । त्वं मे भक्तः सखा चेति महाकाल महामते

ມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ຈັກນັນດິນ ຜູ້ທີ່ຖືກເວົ້າຖຶງໃນຫມູ່ໄວຊະຍະ. ແຕ່ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ພັກດີຂອງຂ້ອຍ ແລະເປັນສະຫາຍຂອງຂ້ອຍດ້ວຍ, ໂອ ມະຫາກາລ ຜູ້ມີປັນຍາ»

Verse 180

उपाधिरहिता च येऽपि चैव मनस्विनः । तेऽतीव मे प्रिया भक्तास्ते विशिष्टा नरोत्तमाः

ຜູ້ໃດທີ່ປາດຈາກອຸປາທິ ແລະການແບ່ງແຍກໂລກີ ພ້ອມທັງມີໃຈໝັ້ນຄົງ—ບັນດາຜູ້ພັກດີນັ້ນ ເປັນທີ່ຮັກຢ່າງຍິ່ງຂອງເຮົາ; ເປັນນະໂຣຕະມະອັນວິເສດ.

Verse 181

तव भक्तो ह्यहं तात स च मे प्रियकृत्तरः । तावुभौ स्वीकृतौ तेन पार्षदत्वेन शंभुना

ພໍ່ເອີຍ ເຮົາເປັນຜູ້ພັກດີຂອງທ່ານ ແລະຜູ້ນັ້ນກໍເປັນຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ເຮົາພໍໃຈຍິ່ງກວ່າ. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍພຣະສຳພູ (Śambhu) ພວກເຮົາທັງສອງຈຶ່ງຖືກຮັບເຂົ້າເປັນພາຣະສະດະ (pārṣada) ຂອງພຣະອົງ.

Verse 182

ततो विमानानि बहूनि तत्र समागतान्येव महाप्रभाणि । किरातवर्येण स वैश्यवर्य उद्धारितस्तेन महाप्रभेण

ຕໍ່ມາ ວິມານຫຼາຍຄັນອັນສະຫວ່າງໄສ ແລະມີລັດສະໝີອັນຍິ່ງ ໄດ້ມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ໂດຍຫົວໜ້າກິຣາຕະຜູ້ສູງສຸດນັ້ນ ຜູ້ເປັນໄວຊະຍະທີ່ດີເລີດກໍຖືກຍົກຂຶ້ນ ແລະຖືກຊ່ວຍໃຫ້ພົ້ນໂດຍມະຫາປຣະພູຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງນັ້ນ.

Verse 183

कैलासं पर्वतं प्राप्तौ विमानैर्वेगवत्तरैः । सारूप्यमेव संप्राप्तावीश्वरेण महात्मना

ພວກເຂົາໄດ້ເຖິງພູເຂົາໄກລາສ ໂດຍວິມານທີ່ໄວຍິ່ງ. ແລະໂດຍພຣະອີສະວະຣະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸ sārūpya—ຄວາມຄ້າຍຄືຮູບພຣະອົງ.

Verse 184

नीराजितौ गिरिजया शिवेन सहितौ तदा । उवाचेदं ततो देवी प्रहस्य गजगामिनी

ໃນເວລານັ້ນ ກິຣິຈາພ້ອມດ້ວຍພຣະຊິວະ ໄດ້ເຮັດນີຣາຊະນະ ດ້ວຍການໂບກໄຟບູຊາຢ່າງເຄົາລົບ ແກ່ທັງສອງ. ແລ້ວເທວີຜູ້ມີກ້າວຍ່າງດັ່ງຊ້າງ ກໍຍິ້ມ ແລະກ່າວຄໍາເຫຼົ່ານີ້.

Verse 185

यथा त्वं हि महादेव तथा चैतौ न संशयः । स्वरूपेण च गत्या च हास्यभावैः सुपूजितौ

ໂອ ມະຫາເທວາ, ດັ່ງທີ່ເຂົາເຄົາລົບບູຊາພຣະອົງ ສອງຄົນນີ້ກໍເຊັ່ນກັນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ—ໄດ້ຮັບການນະມັດສະການດີ ດ້ວຍຮູບລັກ, ດ້ວຍການເຄື່ອນໄຫວ, ແລະດ້ວຍທ່າທີຍິ້ມຫົວເຮາະອັນອ່ອນໂຍນ।

Verse 186

मया त्वमेक एवासीः सेवितो वै न संशयः । देव्यास्तद्वचनं श्रुत्वा किरातो वैश्य एव च

“ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບໃຊ້ບູຊາພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ” ດັ່ງນັ້ນເວົ້າ. ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງເທວີ ກິຣາຕະ ແລະ ໄວຊະຍະ ຜູ້ຢືນຢູ່ນັ້ນກໍມີປະຕິກິລິຍາ।

Verse 187

सद्यः पराङ्मुखौ भूत्वा शंकरस्य च पश्यतः । भवावस्त्वनुकंप्यौ च भवता हि त्रिलोचन

ທັນທີນັ້ນ ພວກເຂົາຫັນໜ້າຫຼີກໄປ ໃນຂະນະທີ່ ສັງກະຣະ ກໍກຳລັງເບິ່ງຢູ່. “ໂອ ຕຣິໂລຈະນະ, ສອງຄົນນີ້ຄວນໄດ້ຮັບຄວາມເມດຕາກະລຸນາຈາກພຣະອົງ” ເທວີກ່າວ.

Verse 188

तव द्वारि स्थितौ नित्यं भाववस्ते नमोनमः

“ພວກເຂົາຈະຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູຂອງພຣະອົງເປັນນິດ—ນັ້ນແມ່ນໃຈປາຖະໜາຂອງເຂົາ. ແດ່ພຣະອົງ ໂອ ພະວະ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.”

Verse 189

तयोर्भावं स भगवान्विदित्वा प्रहसन्भवः । उवाच परया भक्त्या भवतोरस्तु वांछितम्

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພະວະ ຮູ້ເຖິງໃຈຄວາມຂອງສອງຄົນນັ້ນ ແລ້ວຍິ້ມຫົວເຮາະ. ພຣະອົງກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດຂອງເຈົ້າທັງສອງ ຂໍໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາທີ່ເຈົ້າປະສົງ ສຳເລັດເຖິງ.”

Verse 190

तदा प्रभृति तावेतौ द्वारपालौ बभूवतुः । शिवद्वारि स्थितौ विप्रा मध्याह्ने शिवदर्शिनौ

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ທັງສອງນັ້ນໄດ້ເປັນຜູ້ເຝົ້າປະຕູ. ຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູຂອງພຣະສິວະ, ໂອ ພຣາຫມັນ, ເຂົາໄດ້ເຫັນພຣະສິວະໃນເວລາທ່ຽງວັນ.

Verse 191

एको नंदी महाकालो द्वावेतौ शिववल्लभौ । ऊचतुस्तौ मुदायुक्तावेक एव सदाशिवः

ຄົນໜຶ່ງເປັນ ນັນດີ ອີກຄົນເປັນ ມະຫາການ—ທັງສອງນີ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ. ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ເຂົາໄດ້ປະກາດວ່າ: “ສະດາສິວະ ມີພຽງອົງດຽວແທ້.”

Verse 192

एकांगुलिं समुद्धृत्य महादेवोभ्यभाषत । तथा नंदी उवाचेदमुद्धृत्य स्वांगुलिद्वयम्

ພຣະມະຫາເທວະ ຍົກນິ້ວມືຂຶ້ນໜຶ່ງນິ້ວ ແລ້ວກ່າວ. ຕໍ່ມາ ນັນດີກໍກ່າວເຊັ່ນກັນ ໂດຍຍົກນິ້ວມືຂອງຕົນຂຶ້ນສອງນິ້ວ.

Verse 193

एवं संज्ञान्वितौ द्वारि तिष्ठतस्तौ महात्मनः । शंकरस्य महाभागाः श्रृण्वंतु ऋषयो ह्यमी

ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຖືກຊີ້ນໍາດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍເຫຼົ່ານັ້ນ ມະຫາອາດສອງອົງຈຶ່ງຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ຈົ່ງຟັງເລື່ອງຂອງ ສັງກະຣະ—ບັນດາລຶສີເຫຼົ່ານີ້ຟັງຢ່າງຕັ້ງໃຈແທ້.

Verse 194

शैलादेन पुरा प्रोक्तं शिवधर्ममनंतकम् । प्राणिनां कृपया विप्राः सर्वेषां दुष्कृतात्मनाम्

ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ, ໃນການກ່ອນ ໄຊລາດະ ໄດ້ສອນດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ພຣະທຳຂອງພຣະສິວະອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ເພື່ອສັດມີຊີວິດທັງປວງ—ແມ່ນແຕ່ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຈິດໃຈຈົມຢູ່ໃນກຳຊົ່ວທັງຫມົດ.

Verse 195

ये पापिनोऽप्यधर्मिष्ठा अंधा मूकाश्च पंगवः । कुलहीना दुरात्मानः श्वपचा अपि मानवाः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບ ແລະຍຶດອະທຳ—ຄົນຕາບອດ, ຄົນເວົ້າບໍ່ໄດ້, ຄົນຂາພິການ; ຜູ້ບໍ່ມີຊາດຕະກູນສູງ, ຈິດໃຈຊົ່ວ, ແມ່ນແຕ່ຄົນເກີດໃນພວກປຸງເນື້ອໝາ—

Verse 196

यादृशास्तादृशाश्चान्ये शिवभक्तिपुरस्कृताः । तेऽपि गच्छंति सांनिध्यं देवदेवस्य शूलिनः

ບໍ່ວ່າຜູ້ຄົນຈະເປັນແນວໃດ ຫຼືຈະເປັນປະເພດໃດ—ເມື່ອມີພະຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະສິວະນຳໜ້າ—ພວກເຂົາກໍໄດ້ເຂົ້າເຖິງຄວາມສະໜິດໃກ້ຂອງພຣະຜູ້ຖືຕຣິສູນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ।

Verse 197

लिंगं सिकतामयं ये पूजयंति विपश्चितः । ते रुद्रलोकं गच्छंति नात्र कार्या विचारणा

ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ບູຊາລິງຄະ ແມ່ນແຕ່ທີ່ເຮັດດ້ວຍຊາຍ ຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງຣຸດຣະ; ໃນເລື່ອງນີ້ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສົງໄສ ຫຼືພິຈາລະນາໃດໆ।