Adhyaya 4

Verse 1

लोमश उवाच । विष्णुनोक्तं वचः श्रुत्वा दक्षो वचनमब्रवीत् । वेदानामप्रमाणं च कृतं ते मधुसूदन

ໂລມະສະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວິສນຸຕຣັດແລ້ວ ດັກສະຈຶ່ງກ່າວຕອບວ່າ: “ໂອ ມະທຸສູດະນະ, ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງ ວິດາດູເໝືອນບໍ່ມີອຳນາດເປັນຫຼັກຖານ.”

Verse 2

वैदिकं कर्म चोत्सृज्य कथं सेश्वरतां व्रजेत् । तदुच्यतां महाविष्णो येन धर्मः प्रतिष्ठितः

ຖ້າລະທິ້ງພິທີກຳຕາມວິດາ ຈະໄປສູ່ເສັ້ນທາງທີ່ມີພຣະເຈົ້າເປັນສູນກາງໄດ້ແນວໃດ? ໂອ ມະຫາວິສນຸ, ຂໍຈົ່ງກ່າວອະທິບາຍສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ທັມມະຕັ້ງມັ່ນ.

Verse 3

दक्षेणोक्तो महाविष्णुरुवाच परिसांत्वयन् । त्रैगण्यविषया वेदाः संभवंति न चान्यथा

ເມື່ອດັກສະກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມະຫາວິສນຸຈຶ່ງຕອບ ພ້ອມປອບໂຍນຢ່າງອ່ອນໂຍນວ່າ: “ວິດາທັງຫຼາຍເກີດຂຶ້ນໂດຍມີຕຣິຄຸນເປັນຂອບເຂດ; ບໍ່ມີຢ່າງອື່ນເລີຍ.”

Verse 4

वेदोदितानि कर्माणि ईश्वरेण विना कथम् । सफलानि भविष्यंति विफलान्येव तानि च

ການກະທຳທີ່ວິດາບັນຍັດໄວ້ ຈະໃຫ້ຜົນໄດ້ແນວໃດໂດຍບໍ່ມີພຣະອີສະວະຣະ? ຖ້າບໍ່ມີພຣະເຈົ້າ ການກະທຳເຫຼົ່ານັ້ນກໍເປັນແຕ່ຄວາມລົ້ມເຫຼວ ບໍ່ເກີດຜົນ.

Verse 5

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ईश्वरं शरणं व्रऐजा । एवं ब्रुवति गोविन्द आगतः सैन्यसागरः । वीरभद्रेण सदृशो ददृशुस्तं तदा सुराः

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທັງປວງ ຈົ່ງເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະອີສະວະຣະ (Īśvara). ໃນຂະນະທີ່ໂກວິນດາກໍາລັງກ່າວຢູ່ນັ້ນ ກອງທັບໃຫຍ່ດັ່ງມະຫາສະຫມຸດກໍເຂົ້າມາ; ແລ້ວເທວະທັງຫຼາຍເຫັນຜູ້ໜຶ່ງຄ້າຍວີຣະພັດຣະ।

Verse 6

इंद्रोपि प्रहसन्विष्णुमात्मवादरतं तदा । वज्रपाणिः सुरैः सार्द्धं योद्धुकामोऽभवत्तदा

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອິນທຣະກໍຫົວເຮາະໃສ່ພຣະວິສນຸ ຜູ້ມຸ່ງມັ່ນໃນຖ້ອຍຄໍາແຫ່ງທິດສະດີຂອງຕົນ; ແລ້ວພຣະອິນທຣະຜູ້ຖືວັດຊຣະ ກໍເກີດຄວາມປາຖະໜາຈະຮົບ ພ້ອມກັບເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 7

भृगुणाचारितः शीघ्रमुच्चाटनपरेण हि । तदा गणाः सुरैः सार्धं युयुधुस्ते गणान्विताः

ຖືກພຣະພຣິກຸ (Bhṛgu) ກະຕຸ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ—ເພາະທ່ານມຸ່ງຈະຂັບໄລ່ເຂົາເຈົ້າ—ໃນເວລານັ້ນ ພວກຄະນະ (gaṇa) ພ້ອມດ້ວຍກອງຂອງຕົນ ກໍຮົບພ້ອມກັບເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 8

शरतोमरनागचैर्जघ्नुस्ते च परस्परम् । नेदुःशंखाश्च बहुशस्तस्मिन्रणमहोत्सवे

ພວກເຂົາຟັນຟາດກັນແລະກັນ ດ້ວຍລູກສອນ, ຫອກພຸ່ງ, ແລະຊ້າງ; ແລະສັງຂ໌ກໍຄໍາຮ້ອງດັງຊ້ໍາໆ ໃນມະໂຫລະສົບແຫ່ງສົງຄາມນັ້ນ।

Verse 9

तथा दुन्दुभयो नेदुः पटहा डिंडिमादयः । तेन शब्देन महताश्लाघ्यमानास्तदा सुराः । लोकपालैश्च सहिता जघ्नुस्ताञ्छिवकिंकरान्

ໃນເວລານັ້ນ ກອງກະຫຼອງສົງຄາມກໍດັງກຶກກ້ອງ—ທັງດຸນດຸບີ, ປະຖາ, ແລະດິນດິມາ. ດ້ວຍສຽງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍຖືກປຸກໃຈໃຫ້ກ້າຫານ; ແລະພ້ອມກັບໂລກະປາລະ (Lokapāla) ພວກເຂົາໄດ້ຟັນຟາດພວກຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະສິວະນັ້ນ।

Verse 10

खड्गैश्चापि हताः केचिद्गदाभिश्च विपोथिताः । देवैः पराजिताः सर्वे गणाः शतसहस्रशः

ບາງພວກຖືກຟັນລົງດ້ວຍດາບ ແລະບາງພວກຖືກທຸບແຕກດ້ວຍຄ້ອນກະບອງ. ດັ່ງນັ້ນ ພວກຄະນະນັບແສນໆ ຖືກເທວະທັງຫຼາຍປະຫານໃຫ້ພ່າຍແພ້.

Verse 11

इंद्राद्यौर्लोकपालैश्च गणास्ते च पराङ्गमुखाः । कृताश्च तत्क्षणादेव भृगोर्मंत्रबलेन हि

ພວກຄະນະເຫຼົ່ານັ້ນ ຖືກອິນທຣະ ແລະບັນດາໂລກະປາລະ ໃຫ້ຫັນໜ້າຖອຍ—ຖືກຕີແຕກ—ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແທ້ໆແລ້ວເພາະອຳນາດມັນຕຣາຂອງພຣະພຶກຄຸ (Bhṛgu).

Verse 12

उच्चाटनं कृतं तेषां भृगुणा यज्विना तदा । यजनार्थं च देवानां तुष्ट्यर्थं दीक्षितस्य च

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະພຶກຄຸ ຜູ້ປະກອບຍັດຍະ ໄດ້ກະທຳພິທີອຸຈຈາຕະນະ (uccāṭana) ຕໍ່ພວກເຂົາ; ເພື່ອໃຫ້ຍັດຍະຂອງເທວະດຳເນີນຕໍ່ໄປ ແລະເພື່ອໃຫ້ຜູ້ຮັບດີກສາ (ຜູ້ອຸປະຖຳ) ພໍໃຈ.

Verse 13

तेनैव देवा जयिनो जातास्तत्क्षणमेव हि । स्वानां पराजयं दृष्ट्वा वीरभद्रो रुपान्वितः

ດ້ວຍການກະທຳນັ້ນເອງ ພວກເທວະກໍໄດ້ເປັນຜູ້ຊະນະໃນພິບຕາ. ເມື່ອເຫັນຄວາມພ່າຍແພ້ຂອງພວກຕົນ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ມີຮູບອັນນ່າຢ້ານ ກໍຕຽມຈະຕອບໂຕ້.

Verse 14

भूतान्प्रेतान्पिशाचांश्च कृत्वा तानेव पृष्ठतः । वृषभस्थान्पुरस्कृत्य स्वयं चैव महाबलः । तीक्ष्णं त्रिशूलमादाय पातयामास तान्रणे

ລາວໃຫ້ພວກພູຕະ, ເປຣຕະ, ແລະປິສາຈະ ຢູ່ຂ້າງຫຼັງຕົນ; ແລ້ວໃຫ້ພວກທີ່ຂີ່ງົວຢູ່ດ້ານໜ້າ. ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ນັ້ນ ຈັບຕຣິຊູລອັນແຫຼມຄົມ ແລ້ວຟັນຟາດລົງໃຫ້ພວກນັ້ນລົ້ມໃນສົງຄາມ.

Verse 15

देवान्यक्षान्पिशाचांश्च गुह्यकान्राक्षसां स्तथा । शूलघातैश्च ते सर्वे गणा देवान्प्रजघ्निरे

ດ້ວຍການຟາດຟັນດ້ວຍຕຣິສູນ (ຫອກສາມງ່າ) ບັນດາຄະນະທັງປວງນັ້ນໄດ້ປະຫານເທວະ ພ້ອມທັງຢັກສະ, ປິສາຈ, ກຸຫຍະກະ ແລະ ຣາກສະດ້ວຍ।

Verse 16

केचिद्द्विधाकृताः खङ्गैर्मुद्गरैश्चापि पोथिताः । परश्वधैः खंडशश्च कृताः केचिद्रणाजिरे

ບາງພວກຖືກຟັນດ້ວຍດາບແຍກເປັນສອງ; ບາງພວກຖືກທຸບດ້ວຍຄ້ອນ. ບາງພວກຖືກຟັນດ້ວຍຂວານເປັນຊິ້ນໆ ໃນສະໜາມຮົບ।

Verse 17

शूलैर्भिन्नाश्च शतशः केचिच्च शकलीकृताः । एवं पराजिताः सर्वे पलायनपरायणाः

ຫຼາຍຮ້ອຍຄົນຖືກຕຣິສູນທະລຸກທະລວງ ແລະບາງພວກຖືກຕັດເປັນເສັ້ນເສັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນທຸກພວກພ່າຍແພ້ ແລະມຸ່ງແຕ່ຈະຫນີພົ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 18

परस्परं परिष्वज्य गतास्तेपि त्रिविष्टपम् । केवलं लोकपालाश्च इंद्राद्यास्तस्थुरुत्सुकाः । बृहस्पतिं पृच्छमानाः कुतोस्माकं जयो भवेत्

ພວກເຂົາກອດກັນແລະກັນ ແລ້ວກໍໄປສູ່ຕຣິວິສະຕະປະ (ສະຫວັນ). ແຕ່ມີແຕ່ລົກກະປາລະ—ອິນທຣະ ແລະອື່ນໆ—ຢືນຢູ່ດ້ວຍຄວາມກະວົນກະວາຍ ຖາມພຣະບຣິຫັສປະຕິວ່າ: “ໄຊຊະນະຂອງພວກເຮົາຈະມາຈາກໃສ?”

Verse 19

बृहस्पतिरुवाचेदं सुरेंद्रं त्वरितस्तदा । बृहस्पतिरुवाच । यदुक्तं विष्णुना पूर्वं तत्सत्यं जातमद्य वै

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະບຣິຫັສປະຕິໄດ້ເວົ້າກັບສຸເຣນທຣະ (ອິນທຣະ) ຢ່າງຮີບດ່ວນວ່າ: “ສິ່ງທີ່ພຣະວິສະນຸເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນ ບັດນີ້ໄດ້ເປັນຄວາມຈິງໃນວັນນີ້ແລ້ວ.”

Verse 20

अस्ति चेदीश्वरः कश्चित्फलरूप्यस्य कर्म्मणः । कर्तारं भजते सोपि न ह्यकर्तुः प्रभुर्हिसः

ຖ້າມີພຣະເຈົ້າຜູ້ແຈກຜົນແຫ່ງກຳ ແມ່ນແຕ່ພຣະອົງນັ້ນກໍອາໄສຜູ້ກະທຳ; ເພາະພຣະອົງບໍ່ແມ່ນນາຍເຫນືອຜູ້ບໍ່ກະທຳກຳ.

Verse 21

न मंत्रौषधयः सर्वे नाभिचारा न लौकिकाः । न कर्माणि न वेदाश्च न मीमांसाद्वयं तथा

ບໍ່ແມ່ນມົນຕຣາແລະຢາທັງປວງ, ບໍ່ແມ່ນພິທີອາຖັນຫຼືວິທີໂລກີ; ບໍ່ແມ່ນພິທີກຳ, ບໍ່ແມ່ນແມ່ນແຕ່ພຣະເວດ, ຫຼືມີມາງສາສອງສາຂາ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນບໍ່ສາມາດສຳເລັດໄດ້ໂດຍລຳພັງ.

Verse 22

ज्ञातुमीशाः संभवंति भक्त्याज्ञेयस्त्वनन्यया । शांत्या च परया तृष्ट्या ज्ञातव्यो हि सदाशिवः

ພຣະເຈົ້າສາມາດຮູ້ໄດ້ແທ້ດ້ວຍພັກຕິ—ດ້ວຍພັກຕິອັນເອກະຈິດ. ດ້ວຍຄວາມສະຫງົບສູງສຸດ ແລະຄວາມອິ່ມໃຈລຶກຊຶ້ງ ຈຶ່ງຄວນຮູ້ຈັກສະດາຊິວະ.

Verse 23

तेन सर्वं संभवंति सुखदुःझखात्मकं जगत् । परंतु संवदिष्यामि कार्याकार्यविवक्षया

ຈາກພຣະອົງນັ້ນ ໂລກທັງປວງນີ້—ອັນປະກອບດ້ວຍສຸກແລະທຸກ—ເກີດຂຶ້ນ. ແຕ່ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວ ເພື່ອແຍກແຍະສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດ ແລະບໍ່ຄວນເຮັດ.

Verse 24

त्वमिंद्र बालिशो भूत्वा लोकपालैः सहाद्य वै । आगतो बालिशो भूत्वा इदानीं किं करिष्यसि

ໂອ ອິນທຣະ, ເຈົ້າໄດ້ປະພຶດຢ່າງໂງ່ເຂົາ ແລະມາຮອດທີ່ນີ້ໃນວັນນີ້ພ້ອມກັບຜູ້ພິທັກໂລກ. ມາດ້ວຍຄວາມໂງ່ເຂົາແລ້ວ ບັດນີ້ເຈົ້າຈະເຮັດຫຍັງ?

Verse 25

एते रुद्रसहायाश्च गणाः परमशोभनाः । कुपिताश्च महाभागा न तु शेषं प्रकुर्वते

ເຫຼົ່າຄະນະບໍລິວານຂອງພະຣຸດຣະເຫຼົ່ານີ້ ຊ່າງງົດງາມຍິ່ງນັກ. ແຕ່ເມື່ອໂມໂຫແລ້ວ ຜູ້ຊົງອິດທິລິດເຫຼົ່ານີ້ຈະທຳລາຍລ້າງຈົນບໍ່ເຫຼືອຫຍັງເລີຍ.

Verse 26

एवं बृहस्पतेर्वाक्यं श्रुत्वा तेऽपि दिवौकसः । चिंतामापेदिरे सर्वे लोकपाला महेश्वराः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າຂອງພະພຶຫັດສະບໍດີ ເຫຼົ່າເທວະດາຜູ້ນຳໂລກ ຫຼື ໂລກະບານ ທັງຫຼາຍຕ່າງກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມວິຕົກກັງວົນຢ່າງໜັກ.

Verse 27

ततोऽब्रवीद्वीरभद्रो गणैः परिवृतो भृशम् । सर्वे यूयं बालिशत्वादवदानार्थमागताः

ຈາກນັ້ນ ພະວີຣະພັດຣະ ຜູ້ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍເຫຼົ່າຄະນະບໍລິວານ ຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນວ່າ: "ພວກເຈົ້າທັງຫຼາຍ ຍ້ອນຄວາມໂງ່ເຂົາ ຈຶ່ງພາກັນມາທີ່ນີ້ເພື່ອຮັບໂທດທັນ."

Verse 28

अवदानानि दास्यामि तृप्त्यर्थं भवतां त्वरन् । एवमुक्त्वा शितैर्बाणैर्जघानाथ रुषान्वितः

"ຂ້າຈະມອບໂທດທັນໃຫ້ພວກເຈົ້າຢ່າງວ່ອງໄວ ເພື່ອ 'ຄວາມພໍໃຈ' ຂອງພວກເຈົ້າ." ເມື່ອກ່າວຈົບ ດ້ວຍຄວາມຄຽດແຄ້ນ ພະອົງຈຶ່ງໂຈມຕີພວກເຂົາດ້ວຍລູກທະນູອັນແຫຼມຄົມ.

Verse 29

तैर्बाणैर्निहताः सर्वे जग्मुस्ते च दिशो दश

ເມື່ອຖືກລູກທະນູເຫຼົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍພາກັນແຕກຕື່ນໜີກະຈັດກະຈາຍໄປທົ່ວທິດທັງສິບ.

Verse 30

गतेषु लोकपालेषु विद्रुतेषु सुरेषु च । यज्ञवाटे समायातो वीरभद्रो गणान्वतः

ເມື່ອຜູ້ພິທັກໂລກທັງຫຼາຍໄດ້ຫນີໄປ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍກໍກະຈາຍດ້ວຍຄວາມຢ້ານ, ວີຣະພັດຣະໄດ້ມາຮອດລານພິທີຍັດຍະ ພ້ອມກັບຄະນະຂອງພຣະສິວະ.

Verse 31

तदा त ऋषयः सर्वे सर्वमेवेश्वरेश्वरम् । विज्ञप्तुकामाः सहसा ऊचुरेवं जनार्दनम्

ແລ້ວບັນດາລິສີທັງປວງ ປາດຖະນາຈະທູນຂໍຕໍ່ ຈະນາຣະດະນະ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເຈົ້າ ຜູ້ເປັນທຸກສິ່ງ—ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະອົງດັ່ງນີ້.

Verse 32

रक्ष यज्ञं हि दक्षस्य यज्ञोसि त्वं न संशयः । एतच्छ्रुत्वा तु वचनमृषीणां वै जनार्दनः

«ຂໍພຣະອົງປົກປ້ອງຍັດຍະຂອງທັກສະ; ເພາະພຣະອົງແມ່ນຕົວຕົນຂອງຍັດຍະແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»। ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງລິສີເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະນາຣະດະນະກໍ…

Verse 33

योद्धुकामः स्थितो युद्धे विष्णुरध्यात्मदीपकः । वीरभद्रो महाबाहुः केशवं वाक्यमब्रवीत्

ວິສນຸ—ຜູ້ເປັນປະທີບສ່ອງແສງແຫ່ງອາດຕະພາຍໃນ—ຢືນຢູ່ໃນສົງຄາມ ພ້ອມຈະຮົບ. ແລ້ວວີຣະພັດຣະ ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່ ໄດ້ກ່າວຄໍາແກ່ ເກສະວະ ດັ່ງນີ້.

Verse 34

अत्र त्वयागतं कस्माद्विष्णो वेत्त्रा महाबलम् । दक्षस्य पक्षमाश्रित्य कथं जेष्यसि तद्वद

«ໂອ ວິສນຸ ຜູ້ຖືພະລັງອັນໃຫຍ່, ເຈົ້າມາທີ່ນີ້ເພາະຫຍັງ? ອາໄສຝ່າຍຂອງທັກສະ ເຈົ້າຈະຊະນະໄດ້ແນວໃດ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍ»។

Verse 35

दाक्षायण्या कृतं यच्च न दृष्टं किं त्वयानघ । त्वं चापि यज्ञे दक्षस्य अवदानार्थमागतः । अवदानं प्रयच्छामि तव चापि महाभूज

ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີບາບ, ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຫັນຫຍັງທີ່ ດາກຊາຍະນີ (ສະຕີ) ໄດ້ເຮັດດອກບໍ? ແລະເຈົ້າກໍມາທີ່ພິທີຍັດຍະຂອງ ດັກຊະ ເພື່ອຮັບສ່ວນທີ່ຄວນໄດ້. ຂ້ອຍຈະປະທານສ່ວນນັ້ນໃຫ້ເຈົ້າດ້ວຍ, ໂອ ຜູ້ແຂນໃຫຍ່ກ້າແຂງ.

Verse 36

एवमुक्त्वा प्रणम्यादौ विष्णुं सदृशरूपिणम् । वीरभद्रोऽग्रतो भूत्वा विष्णुं वाक्यमथाब्रवीत्

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ວີຣະພັດຣະ ໄດ້ກ້ມກາບກ່ອນຕໍ່ ພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ມີຮູບພັນຄ້າຍ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວຈຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍາອີກຄັ້ງຕໍ່ພຣະວິດສະນຸ.

Verse 37

यथा शंभुस्तथा त्वं हि मम नास्त्यत्र संशयः । तथापि त्वं महाबाहो योद्धुकामोऽग्रतः स्तितः । नेष्याम्यपुनरावृत्तिं यदि तिष्ठेस्त्वमात्मना

«ດັ່ງທີ່ ພຣະຊຳພຸ ເປັນຢ່າງໃດ ເຈົ້າກໍເປັນຢ່າງນັ້ນ; ຂ້ອຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແຕ່ກໍຍັງ, ໂອ ຜູ້ແຂນໃຫຍ່, ເຈົ້າຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ອຍດ້ວຍໃຈປາຖະໜາຈະຮົບ. ຖ້າເຈົ້າຍັງດື້ດຶງດ້ວຍໃຈຕົນ ຂ້ອຍຈະສົ່ງເຈົ້າໄປສູ່ພາວະທີ່ບໍ່ຫວນກັບ.»

Verse 38

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वीरभद्रस्य धीमतः । उवाच प्रहसन्देवो विष्णुः सर्वेश्वरेश्वरः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນຂອງ ວີຣະພັດຣະ ຜູ້ມີປັນຍາ, ພຣະວິດສະນຸ ເທວະຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫນືອເຈົ້າທັງປວງ ໄດ້ຕອບກັບດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ.

Verse 39

विष्णुरुवाच । रुद्रतेजःप्रसूतोसि पवित्रोऽसि महामते । अनेन प्रार्थितः पूर्वं यज्ञार्थं च पुनः पुनः

ພຣະວິດສະນຸ ກ່າວວ່າ: «ເຈົ້າເກີດຈາກພະລັງເຕຊະອັນເຜົາໄໝ້ຂອງ ຣຸດຣະ; ເຈົ້າບໍລິສຸດ, ໂອ ຜູ້ມີໃຈກວ້າງ. ແຕ່ກ່ອນນັ້ນດ້ວຍ ພຣະອົງໄດ້ວອນຂໍເຈົ້າຊ້ຳໆ ເພື່ອປະໂຫຍດແຫ່ງພິທີຍັດຍະ.»

Verse 40

अहं भक्तपराधीनस्तथा सोऽपि महेश्वरः । तेनैव कारणेनात्र दक्षस्य यजनं प्रति

«ຂ້າເປັນຜູ້ພຶ່ງພາຕໍ່ບັນດາຜູ້ມີພັກຕິຂອງຂ້າ—ແລະພຣະມະເຫສະວະຣະກໍເຊັ່ນດຽວກັນ. ເພາະເຫດນັ້ນແທ້ໆ ໃນເລື່ອງກ່ຽວກັບຍັດຍະຂອງທັກສະ…»

Verse 41

आगतोऽहं वीरभद्र रुद्रकोपसमुद्भव । अहं निवारयामि त्वां त्वं वा मां विनिवारय

«ຂ້າໄດ້ມາແລ້ວ ໂອ ວີຣະພັດຣະ—ຜູ້ເກີດຈາກຄວາມໂກດຂອງຣຸດຣະ. ຂ້າຈະຫ້າມເຈົ້າ; ຫຼືບໍ່ຊັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງຫ້າມຂ້າ. »

Verse 42

इत्युक्तवति गोविंदे प्रहस्य स महाभुजः । प्रश्रयावनतो भूत्वा इदमाह जनार्दनम्

ເມື່ອໂກວິນດະໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີແຂນແຮງກໍຍິ້ມ. ແລ້ວຈຶ່ງໂຄ້ງກາຍດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແກ່ຈະນາຣະດະນະ.

Verse 43

यथा शिवस्तथा त्वं हि यथा त्वं च तथा शिवः । सेवकाश्च वयं सर्वे तव वा शंकरस्य च

«ດັ່ງພຣະສິວະເປັນແນວໃດ ເຈົ້າກໍເປັນແນວນັ້ນ; ແລະດັ່ງເຈົ້າເປັນແນວໃດ ພຣະສິວະກໍເປັນແນວນັ້ນ. ພວກເຮົາທັງໝົດເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້—ຂອງເຈົ້າ ຫຼືຂອງພຣະຊັງກະຣະ.»

Verse 44

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सोऽच्युतः संप्रहस्य च । इदं विष्णुर्महावाक्यं जगाद परमेश्वरः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງເຂົາ ພຣະອະຈຸຕະ (ຜູ້ບໍ່ເຄີຍພ່າຍ) ກໍຍິ້ມ. ແລ້ວພຣະວິສະນຸ—ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້.

Verse 45

योधयस्व महाबाहो मया सार्धमशंकितः । तवास्त्रैः पूर्यमाणोऽहं गच्छामि भवनं स्वकम्

«ຈົ່ງຮົບກັບຂ້າ ໂອ ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່ ໂດຍບໍ່ລັງເລ. ເມື່ອຂ້າຖືກອາວຸດຂອງເຈົ້າຫຸ້ມຫໍ່ ຂ້າຈະໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ»។

Verse 46

तथेत्युक्त्वा तु वीरोऽसौ वीरभद्रो महाबलः । गृहीत्वा परमास्त्राणि सिंहनादैर्जगर्ज ह

ເມື່ອກ່າວວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ» ວີຣະບັດຣະ ຜູ້ກ້າຫານມີພະລັງຫຼາຍ ໄດ້ຈັບອາວຸດສູງສຸດ ແລະຮ້ອງຄຳຮາມດັ່ງສິງໂຕ।

Verse 47

विष्णुश्चापि महाघोषं शंखनादं चकार सः । तच्छ्रुत्वा ये गता देवा रणं हित्वाऽययुः पुनः

ພຣະວິສະນຸກໍ່ເຮັດສຽງກ້ອງໃຫຍ່ ໂດຍເປົ່າສັງຂ໌. ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍທີ່ເຄີຍຫນີໄປໄດ້ຍິນ ກໍ່ກັບຄືນອີກ ລະທິ້ງການຖອນຕົວຈາກສະໜາມຮົບ।

Verse 48

व्यूहं चक्रुस्तदा सर्वे लोकपालाः सवासवाः । तदेन्द्रेण हतो नंदीवज्रेण शतपर्वणा

ໃນເວລານັ້ນ ຜູ້ພິທັກໂລກທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍພຣະອິນທຣາ ໄດ້ຈັດຕັ້ງຂະບວນຮົບ. ແລ້ວນັນດີຖືກພຣະອິນທຣາຟາດດ້ວຍວັດຊຣະທີ່ມີຮ່ອຍຂໍ້ ຈົນລົ້ມລົງ।

Verse 49

नंदीना च हतः शक्रस्त्रिशूलेन स्तनांतरे । वायुना च हतो भृंगी भृंगिणा वायुराहतः

ພຣະອິນທຣາຖືກນັນດິນຟາດລົ້ມ ໂດຍຕຣິສູນປັກກາງອົກ. ແລະ ພຣິງກີຖືກວາຍຸສັງຫານ ໃນຂະນະທີ່ວາຍຸເອງກໍ່ຖືກພຣິງກີຕີຖືກ.

Verse 50

शूलेन सितधारेण संनद्धो दण्डधारिणा । यमेन सह संग्रामं महाकालो बलान्वितः

ມະຫາກາລາ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ຖືຕຣິສູລາປາຍຄົມສະຫວ່າງ ແລະພ້ອມອາວຸດດັນດະ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ສົງຄາມກັບພຣະຍະມະ।

Verse 51

कुबेरेण च संगम्य कूष्मांडानां पतिः स्वयम् । वरुणेन समं युद्धं मुंडश्चैव महाबलः

ເມື່ອໄດ້ຮ່ວມກັບກຸເບຣາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງກູສະມານດາ ກໍໄດ້ກ້າວອອກໄປດ້ວຍຕົນເອງ; ແລະ ມຸນຑະຜູ້ມີພະລັງໃຫຍ່ ສູ້ຮົບຢ່າງສະເໝີພາບກັບວຣຸນະ।

Verse 52

युयुधे परयाशक्त्या त्रैलोक्यं विस्मयन्निव । नैरृतेन समागम्य चंडश्चबलवत्तरः

ລາວສູ້ຮົບດ້ວຍພະລັງອັນສູງສຸດ ດັ່ງກັບກຳລັງເຮັດໃຫ້ສາມໂລກພິສົດ; ແລະ ຈັນຑະຜູ້ແຂງກ້າຍິ່ງກວ່າ ໄດ້ມາປະຈັນໜ້າກັບໄນຣຶຕະ।

Verse 53

युयुधे परमास्त्रेण नैरृत्यं च विडंबयन् । योगिनीचक्रसंयुक्तो भैरवो नायको महान्

ຖືອາສະຕຣາອັນສູງສຸດ ລາວສູ້ຮົບຕໍ່ໄປ ພ້ອມທັງເຮັດໃຫ້ໄນຣຶຕະອັບອາຍ; ພຣະໄພຣະວະ ນາຍົກຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ຢືນຄຽງຄູ່ກັບວົງຢົກຄິນີທັງຫຼາຍ।

Verse 54

विदार्य देवानखिलान्पपौ शोणितमद्बुतम् । क्षेत्रपालास्तथा चान्ये भूतप्रमथगुह्यकाः

ພວກເຂົາສັບສະຫຼາຍເທວະທັງປວງ ແລ້ວດື່ມເລືອດອັນພິສົດ; ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ພວກເຂດຣະປາລາ ແລະກອງອື່ນໆ—ພູຕະ, ປຣະມະຖະ, ແລະ ກຸຫຍະກະ—ກໍກະຫຼົ່ມກະເຫຼີມຢ່າງດຸເດືອດ।

Verse 55

साकिनी डाकिनी रौद्रा नवदुर्गास्तथैव च । योगिन्यो यातुदान्यश्च तथा कूष्मांडकादयः । नेदुः पपुः शोणितं च बुभुजुः पिशितं बहु

ສາກິນີ, ດາກິນີ, ຜູ້ດຸຮ້າຍ ແລະ ນະວະດຸຣຄາ 9 ອົງ; ໂຍຄິນີ, ຢາຕຸທານີ ແລະ ຝູງຄູສະມານດາ—ຮ້ອງກັງວານ, ດື່ມເລືອດ, ແລະ ກິນເນື້ອຫຼາຍ.

Verse 56

भक्ष्यमाणं तदा सैन्यं विलोक्य सुरराट्स्वयम् । विहाय नंदिनं पश्चाद्वीरभद्रं समाक्षिपत्

ເມື່ອເຫັນກອງທັບຂອງຕົນຖືກກິນຢູ່, ຈອມກະສັດແຫ່ງເທວະດາໄດ້ຫັນຈາກນັນດິນ ແລ້ວເຂົ້າຈູ່ໂຈມ ວີຣະພັດຣະ.

Verse 57

वीरभद्रो विहायैव विष्णुं देवेन्द्रमास्थितः । तयोर्युद्धमभूद्धोरं बुधांगारकयोरिव

ວີຣະພັດຣະປະລະວິສະນຸໄວ້ ແລ້ວເຂົ້າປະຈັນໜ້າກັບອິນທຣະ ຈອມເທວະດາ; ການຮົບຂອງທັງສອງນ່າສະພຶງກົວ ດັ່ງພຸດກັບອັງຄານ.

Verse 58

वीरभद्रं यदा शक्रो हंतुकामस्त्वरान्वितः । तावच्छंक्रं गजस्थं हि पुरयामास मार्गणैः

ເມື່ອສັກຣະປາດຖະນາຈະຂ້າວີຣະພັດຣະ ແລະເຮັດດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ, ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ພຣະອົງກໍຍິງລູກສອນເປັນຝົນ ໃສ່ຜູ້ຢູ່ເທິງຊ້າງ.

Verse 59

वीरभद्रो रुषाविष्टो दुर्निवार्यो महाबलः । तदेद्रेंणाहतः शीघ्रं वज्रेण शतपर्वणा

ວີຣະພັດຣະຜູ້ຖືກຄວາມໂກດກຽວຄອບງຳ ຜູ້ຕ້ານທານຍາກ ແລະມີພະລັງອັນໃຫຍ່, ຖືກອິນທຣະຟາດດ້ວຍວັດຊຣະ ອາວຸດຮ້ອຍຂໍ້ ຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 60

सगजं च सवज्रं च वासवं ग्रस्तुमुद्युतः । हाहाकारो महा नासीद्भूतानां तत्र पश्यताम्

ວີຣະພັດຣະ ຮີບຮ້ອນຈະກືນກິນ ວາສະວະ (ອິນທຣະ) ພ້ອມທັງຊ້າງ ແລະ ວັດຊຣະ; ຕໍ່ໜ້າຝູງສັດທັງຫຼາຍທີ່ກຳລັງເບິ່ງຢູ່ ກໍເກີດສຽງຮ້ອງອື້ອອງດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈຢ່າງໃຫຍ່।

Verse 61

वीरभद्रं तताभूतं तथाभूतं हंतुकामं पुरंदरम् । तव्रमाणस्तदा विष्णुर्वीरभद्राग्रतः स्थितः

ເມື່ອເຫັນວີຣະພັດຣະຢູ່ໃນສະພາບນ່າຢ້ານຢ່າງນັ້ນ ແລະເຫັນພຸຣັນດະຣະ (ອິນທຣະ) ກຳລັງຕົກຢູ່ໃນພະຍັນຕະລາຍ, ວິສະນຸຜູ້ປາຖະໜາຈະປົກປ້ອງລາວ ຈຶ່ງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າວີຣະພັດຣະ।

Verse 62

शक्रं च पृष्ठतः कृत्वा योधयामास वै तदा । वीरभद्रस्य विष्णोश्च युद्धं परमभूत्तदा

ວິສະນຸໄດ້ໃຫ້ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ຢູ່ຂ້າງຫຼັງຕົນ ແລ້ວເຂົ້າປະລະມື; ໃນຂະນະນັ້ນ ການຮົບລະຫວ່າງວີຣະພັດຣະ ແລະ ວິສະນຸ ກໍຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 63

शस्त्रास्त्रैर्विविधाकारैर्योधयामासतुस्तदा । पुनर्नंदिनमालोक्य शक्रो युद्ध विशारदः

ແລ້ວທັງສອງກໍຕໍ່ສູ້ກັນດ້ວຍອາວຸດ ແລະ ອາສະຕຣະຫຼາຍຮູບແບບ. ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອເຫັນນັນດິນ, ຊັກຣະ (ອິນທຣະ) ຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນສົງຄາມ ກໍຫັນໃຈໄປຫາລາວ।

Verse 64

द्वंद्वयुद्धं सुतुमुलं देवानां प्रमथैः सह । प्रमथा मथिता देवैः सर्वे ते प्राद्रवन्रणात्

ການດວນດຽວອັນອື້ອອງຮຸນແຮງ ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງເທວະທັງຫຼາຍ ແລະ ພຣະມະຖະ (Pramatha). ແຕ່ພຣະມະຖະຖືກເທວະບີບຄັ້ນຈົນແຕກພ່າຍ ທຸກຕົນພາກັນໜີອອກຈາກສະໜາມຮົບ।

Verse 65

गणान्पराङ्मुखान्दृष्ट्वा सर्वे ते व्याधयो भृशम् । रुद्रकोपात्समुद्भूता देवाश्चापि प्रदुद्रुवुः

ເມື່ອເຫັນພວກກະນະຫັນໜ້າຫຼີກໄປ ໂລກໄພອັນດຸຮ້າຍທັງຫຼາຍ ທີ່ເກີດຈາກຄວາມໂກດຂອງຣຸດຣະ ກໍແຜ່ລາມຢ່າງຮຸນແຮງ; ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງປວງກໍຫນີຕົວດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ។

Verse 66

ज्वरैस्तु पीडितान्देवान्दृष्ट्वा विष्णुर्हसन्निव । जीवग्राहेण जग्राह देवांस्तांश्च पृथक्पृथक्

ເມື່ອເຫັນເທວະທັງປວງຖືກໄຂ້ທໍລະມານ ພຣະວິສນຸດັ່ງກັບຍິ້ມ ໄດ້ຈັບເທວະເຫຼົ່ານັ້ນທີລະອົງ ດ້ວຍການກຳທີ່ “ຊຶງຊີວິດ”।

Verse 67

देवाश्चिनौ तदाहूय व्याधीन्हंतुं तदा भृतिम् । ददौ ताभ्यां प्रयत्नेन गणयित्वा सुबुद्धिमान्

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນອັສວິນທັງສອງມາ ແລະຜູ້ມີປັນຍາອັນດີນັ້ນ ໄດ້ມອບໜ້າທີ່ໃຫ້ທັງສອງ ເພື່ອກຳຈັດໂລກໄພເຫຼົ່ານັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນແລະການໄຕ່ຕອງຢ່າງລະອຽດ।

Verse 68

ज्वरांश्च सन्निपातांश्च अन्ये भूतद्रुहस्तदा । तान्सर्वान्निगृहीत्वाथ अश्विनौ तौ मुदान्वितौ । विज्वरानथ देवांश्च कृत्वा मुमुदतुश्चिरम्

ແລ້ວອັສວິນທັງສອງຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ໄດ້ປາບປາມໄຂ້ທັງຫຼາຍ, ອາການ “ສັນນິປາຕະ” ອັນອັນຕະລາຍ, ແລະອຳນາດອື່ນໆທີ່ທຳຮ້າຍສັດມີຊີວິດ. ເມື່ອເຮັດໃຫ້ເທວະທັງປວງພົ້ນໄຂ້ແລ້ວ ທັງສອງກໍຊື່ນບານຢູ່ດົນນານ।

Verse 69

तैर्जितं योगिनीचक्रं भैरवं व्याकुलीकृतम् । तीक्ष्णाग्रैः पातयामासुः शरैर्भूतगणानपि

ເມື່ອຖືກພວກເຂົາຊະນະ ວົງຢໂກຄິນີກໍປັ່ນປ່ວນສັບສົນ ແມ່ນແຕ່ໄພຣະວະກໍຖືກສັ່ນຄອນ. ດ້ວຍລູກສອນປາຍແຫຼມ ພວກເຂົາຍັງຍິງລົງກອງພູດະທັງຫຼາຍອີກດ້ວຍ।

Verse 70

सुरैर्विद्रावितं सैन्यं विलोक्य पतितं भुवि । वीरभद्रो रुपाविष्टो विष्णुं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອເຫັນກອງທັບຖືກເທວະດາຂັບໄລ່ແຕກພ່າຍ ແລະລົ້ມຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ວີຣະພັດຣະໄດ້ເຂົ້າສູ່ຮູບອັນນ່າຢ້ານ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄໍາຕໍ່ພຣະວິດສະນຸ।

Verse 71

त्वं शूरोसि महाबाहो देवानां पालको ह्यसि । युध्यस्व मां प्रयत्नेन यदि ते मतिरीदृशी

“ໂອ ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່ ເຈົ້າແມ່ນວິລະຊົນ; ແທ້ຈິງເຈົ້າແມ່ນຜູ້ພິທັກຮັກສາເທວະດາ. ຖ້າໃຈເຈົ້າຕັ້ງໄວ້ແນວນັ້ນ ຈົ່ງສູ້ກັບຂ້າດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທັງໝົດ” ເຂົາກ່າວ។

Verse 72

इत्युक्त्वा तं समासाद्य विष्णुं सर्वेश्वरेश्वरम् । ववर्ष निशितैर्बाणैर्वीरभद्रो महाबलः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ວີຣະພັດຣະຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະວິດສະນຸ—ຈອມເຈົ້າເໜືອຈອມເຈົ້າທັງປວງ—ແລ້ວສາດລູກສອນຄົມກະທັ້ງຫຼາຍດັ່ງຝົນຕົກລົງໃສ່ພຣະອົງ।

Verse 73

तदा चक्रेण भगवान्वीरभद्रं जघान सः । आयांतं चक्रमालोक्य ग्रसितं तत्क्षणाच्च तत्

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຟາດວີຣະພັດຣະດ້ວຍຈັກຣາ. ແຕ່ເມື່ອເຫັນຈັກຣາພຸ່ງມາ ມັນກໍຖືກກືນເຂົ້າໃນທັນທີນັ້ນເອງ।

Verse 74

ग्रसितं चक्रमालोक्य विष्णुः परपुरंजयः । मुखं तस्य परामृज्य विष्णुनोद्गिलितं पुनः

ເມື່ອເຫັນຈັກຣາຂອງພຣະອົງຖືກກືນໄປ ພຣະວິດສະນຸ—ຜູ້ຊະນະປ້ອມປະການຂອງສັດຕູ—ໄດ້ປາດໜ້າຂອງພຣະອົງ ແລ້ວຈັກຣານັ້ນກໍຖືກພຣະວິດສະນຸຄາຍອອກມາອີກຄັ້ງ।

Verse 75

स्वचक्रमादाय महानुभावो दिवं गतोऽथो भुवनैकभर्ता । ज्ञात्वा च तत्सर्वमिदं च विष्णुः कृती कृतं दुष्प्रसहं परेषाम्

ພຣະອົງຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່—ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກທັງປວງ—ໄດ້ຮັບຄືນຈັກຣາຂອງພຣະອົງ ແລ້ວເດີນທາງໄປສູ່ສະຫວັນ. ພຣະວິສນຸ ເມື່ອຮູ້ທຸກຢ່າງທີ່ເກີດຂຶ້ນ ກໍເຫັນວ່າ ກິດການໜຶ່ງໄດ້ສຳເລັດ ຊຶ່ງຜູ້ອື່ນຍາກຈະຕ້ານທານໄດ້.