Adhyaya 2

Verse 1

लोमश उवाच । एकदा तु तदा तेन यज्ञः प्रारंभितो महान् । तत्राहूतास्तदा सर्वे दीक्षितेन तपस्विना

ໂລມະຊະ ກ່າວວ່າ: ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນເວລານັ້ນ ທ່ານໄດ້ເລີ່ມພິທີຍັດຍະອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະທີ່ນັ້ນ ນັກຕະປະຜູ້ຮັບດິກສາ (dīkṣā) ໄດ້ເຊີນທຸກຄົນມາຮ່ວມ.

Verse 2

ऋषयो विविधास्तत्र वशिष्ठाद्याः समागताः । अगस्त्यः कश्यपोऽत्रिश्च वामदेवस्तथा भृगुः

ທີ່ນັ້ນ ບັນດາຣິຊິຫຼາຍຫຼາຍໄດ້ມາຊຸມນຸມ—ເລີ່ມຈາກ ວະສິດຖະ; ອະກັດສະຕະ, ກັດຊະຍະປະ, ອະຕຣິ, ວາມະເທວະ ແລະ ພຣຶກຸ ກໍມາດ້ວຍ.

Verse 3

दधीचो भगवान्व्यासो भरद्वाजोऽथ गौतमः । एते चान्ये च बहवः समाजग्मुर्महर्षयः

ດະທີຈິ, ພຣະວະຍາສະຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ພະຣະດວາຊະ, ແລະຕໍ່ມາ ໂກຕະມະ—ພວກນີ້ ແລະອີກຫຼາຍມະຫາຣິຊິ ໄດ້ມາຊຸມນຸມພ້ອມກັນ.

Verse 4

तथा सर्वे सुरगणा लोकपालस्तथाऽपरे विद्याधराश्च गंधर्वाः किंनराप्सरसां गणाः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ບັນດາເທວະກອງທັບທັງໝົດໄດ້ມາ, ພ້ອມກັບຜູ້ພິທັກໂລກ ແລະອື່ນໆ: ວິດຍາທະຣະ, ກັນທັຣວະ, ແລະຝູງຄິນນະຣະ ກັບ ອັບສະຣາ.

Verse 5

सप्तलोकात्समानीतो ब्रह्मा लोकपितामहः । वैकुंठाच्च तथा विष्णुः समानीतो मरवं प्रति

ຈາກໂລກທັງເຈັດ ພຣະພຣະຫມາ—ປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ—ຖືກນຳມາທີ່ນັ້ນ; ແລະເຊັ່ນດຽວກັນ ພຣະວິສນຸ ຖືກນຳມາຈາກ ໄວກຸນຖະ ມຸ່ງໜ້າໄປຫາ ມະຣະວະ.

Verse 6

देवेन्द्रो हि समानीत इंद्राण्या सह सुप्रभः । तथा चंद्रो हि रोहिण्या वरुणः प्रिययया सह

ພຣະອິນທຣາຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ແລະສົງ່າງາມ ຖືກນຳມາທີ່ນັ້ນພ້ອມກັບພຣະນາງອິນທຣານີ. ດັ່ງນັ້ນພຣະຈັນທຣາມາພ້ອມກັບໂຣຫິນີ ແລະພຣະວຣຸນະມາພ້ອມກັບມະເຫສີອັນເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 7

कुबेरः पुष्पकारूढो मृगाऽरूढोऽथ मारुतः । बस्ताऽरूढः पावकश्च प्रेताऽरूढोऽथ निरृति

ກຸເບຣະມາໂດຍຂີ່ພຸສປະກະ. ມາຣຸຕະ (ວາຍຸ) ຂີ່ກວາງມາ. ພາວະກະ (ອັກນິ) ຂີ່ແບ້ມາ ແລະ ນິຣຶຕິຂີ່ພຣະເຕະ (ວິນຍານຜີ) ມາ.

Verse 8

एते सर्वे समायाता यज्ञवाटे द्विजन्मनः । ते सर्वे सत्कृतास्तेन दक्षेण च दुरात्मना

ທັງໝົດນີ້ໄດ້ມາຮອດລານບູຊາຍັດຍະ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ. ແລະທຸກອົງຖືກຕ້ອນຮັບດ້ວຍການຄາລະວະອັນສົມຄວນ ໂດຍດັກສະນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເຂົາມີໃຈຊົ່ວ.

Verse 9

भवनानि महार्हाणि सुप्रभाणि महांति च । त्वष्ट्रा कृतानि दिव्यानि कौशल्येन महात्मना

ມີວິຫານແລະເຮືອນຫຼວງອັນມີຄ່າຍິ່ງ ກວ້າງໃຫຍ່ ແລະສະຫວ່າງໄສງາມຕາ. ເປັນສິ່ງກໍ່ສ້າງທິບພະ ທີ່ພຣະຕວັດສະຕຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ສ້າງດ້ວຍຝີມືອັນຊໍານານຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 10

तेषु सर्वेषु धिष्ण्येषु यथाजोषं समास्थिताः

ໃນບັນດາບ່ອນນັ່ງອັນສັກສິດ ແລະຕຳແໜ່ງທີ່ຈັດໄວ້ທັງໝົດນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ນັ່ງປະຈຳຕາມຄວາມເໝາະສົມ ແລະຕາມຄວາມສະດວກສະບາຍ.

Verse 11

वर्त्तमाने महायज्ञे तीर्थे कनखले तथा । ऋत्विजश्च कृतास्तेन भृग्वाद्याश्च तपोधनाः

ເມື່ອມະຫາຍັດຍະກຳລັງດຳເນີນຢູ່ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດຄະນະຄະລະ ທ່ານໄດ້ແຕ່ງຕັ້ງພຣະລຶສີຜູ້ມີຕະປະ ເລີ່ມຈາກພຣະພຶກຸ ເປັນປະໂລຫິດປະກອບພິທີຍັດຍະ।

Verse 12

दीक्षायुक्तस्तदा दक्षः कृतकौतुकमंगलः । भार्यया सहितो विप्रैः कृतस्वत्ययनो भृशम्

ຕໍ່ມາ ທັກສະ (Dakṣa) ໄດ້ຮັບດີກສາສຳລັບພິທີ ແລະໄດ້ປະກອບພິທີມົງຄຸນເບື້ອງຕົ້ນ ພ້ອມກັບພັນລະຍາ ໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຢ່າງຫຼາຍຈາກພຣາຫມະນ໌ ດ້ວຍພອນແຫ່ງສະຫວັດດີ ແລະການຄຸ້ມຄອງ।

Verse 13

रेजे महत्त्वेन तदा सुहृद्भिः परितः सदा । एतस्मिन्नंतरे तत्र दधीचिर्वाक्यमब्रवीत्

ໃນເວລານັ້ນ ທ່ານສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີ ແລະມີມິດສະຫາຍຫ້ອມລ້ອມຢູ່ເສມອ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ທີ່ນັ້ນ ດະທີຈິ (Dadhīci) ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້।

Verse 14

दधीचिरुवाच । एते सुरेशा ऋषयो महत्तराः सलोकपालाश्च समागतास्तव । तथाऽपि यज्ञस्तु न शोभते भृशंपिनाकिना तेन महात्मना विना

ດະທີຈິກ່າວວ່າ: “ໂອ ທັກສະ, ພຣະເທວະຜູ້ເປັນໃຫຍ່, ພຣະລຶສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ແລະຜູ້ພິທັກໂລກ (lokapāla) ກໍມາຊຸມນຸມເພື່ອທ່ານ. ແຕ່ຍັດຍະນີ້ບໍ່ສົດງາມເລີຍ ຫາກຂາດພຣະພິນາກິນ (Śiva) ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ຜູ້ຖືຄັນທະນູ.”

Verse 15

येनैव सर्वाण्यपि मंगलानि जातानि शंसंति महाविपश्चितः । सोऽसौ न दृष्टोऽत्र पुमान्पुराणो वृषध्वजो नीलकण्ठः कपर्दी

ຜູ້ທີ່ເປັນບໍ່ເກີດຂອງມົງຄຸນທັງປວງ—ດັ່ງທີ່ພຣະລຶສີຜູ້ຮູ້ຍິ່ງປະກາດ—ແຕ່ບຸລຸດບູຮານນັ້ນບໍ່ປາກົດຢູ່ນີ້: ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ (Vṛṣadhvaja), ພຣະນີລະກັນຖະ (ຄໍສີຟ້າ), ກະປັດດີ (ຜູ້ມີຜົມມັດ) ພຣະສິວະ।

Verse 16

अमंगलान्येव च मंगलानि भवंति येनाधिकृतानि दक्ष । त्रियंबकेनाथ सुमंगलानि भवंति सद्योह्यपमंगलानि

ໂອ ດັກສະ, ສິ່ງທີ່ບໍ່ເປັນມົງຄຸນກໍກາຍເປັນມົງຄຸນໄດ້ ເມື່ອພຣະອົງຈັດວາງ; ໂດຍຕຣິຍັມບະກະ ອະປະມົງຄຸນກໍກາຍເປັນສຸມົງຄຸນທັນທີ.

Verse 17

तस्मात्त्वयैव कर्तव्यमाह्वानं परमेष्ठिना । त्वरितं चैव शक्रेण विष्णुना प्रभविष्णुना

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ປະຣະເມດຖິນ, ເຈົ້າຄວນເຮັດພິທີອາວະຫານ (ເຊີນພຣະ) ດ້ວຍຕົນເອງ; ແລະໃຫ້ໄວ ພ້ອມດ້ວຍ ຊັກຣະ ແລະ ວິສນຸ ຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງ.

Verse 18

सर्वैरेव हि गंतव्यं यत्र देवो महेश्वरः

ແທ້ຈິງແລ້ວ, ທຸກຄົນຕ້ອງໄປຫາບ່ອນທີ່ພຣະມະເຫສະວະຣະປະທັບຢູ່.

Verse 19

दाक्षायण्या समेतं तमानयध्वं त्वरान्विताः । तेन सर्वं पवित्रं स्याच्छंभुना योगिना भृशम्

ຈົ່ງຮີບຮ້ອນ ແລະນຳພຣະອົງມາທີ່ນີ້ ພ້ອມກັບ ດາກສາຍະນີ (ສະຕີ). ໂດຍຊັມບູ ຜູ້ເປັນໂຍຄີນັ້ນ ທຸກສິ່ງຈະບໍລິສຸດຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 20

यस्य स्मृत्या च नामोक्त्या समग्रं सुकृतं भवेत् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन समानेयो वृषध्वजः

ເພີຍແຕ່ລະລຶກເຖິງ ແລະເອີ້ນນາມຂອງພຣະອົງ ບຸນກຸສົນທັງປວງກໍສົມບູນ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງພະຍາຍາມທຸກຢ່າງ ເພື່ອເຊີນ ວຶສະທະວະຈະ (ພຣະສິວະ ຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ) ມາທີ່ນີ້.

Verse 21

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा प्रहसन्नाह दुष्टधीः । मूलं विष्णुर्हि देवानां यत्र धर्मः सनातनः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ຜູ້ມີຈິດຊົ່ວກໍຫົວເຮາະ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ພຣະວິສນຸແມ່ນຮາກແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ບ່ອນທີ່ທຳມະນິລັນດອນສະຖິດຢູ່»។

Verse 22

यस्मिन्वेदाश्च यज्ञाश्च कर्माणिविविधानि च । प्रतिष्ठितानि सर्वाणि सोऽसौ विष्णुरिहागतः

ຜູ້ທີ່ໃນພຣະອົງ ພຣະເວດາ, ຍັດຍະ (ພິທີບູຊາ), ແລະກຳມະຫຼາຍປະເພດ ລ້ວນຕັ້ງຢູ່—ພຣະວິສນຸອົງນັ້ນແຫຼະ ໄດ້ເສດັດມາທີ່ນີ້।

Verse 23

सत्यलोकात्समायातो ब्रह्मा लोकपितामहः । वेदैश्चोपनिषद्भिश्च आगमैर्विविधैः सह

ຈາກສັດຕະຍະໂລກາ ພຣະພຣະຫມາ ປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກທັງປວງ ໄດ້ເດີນທາງມາ—ພ້ອມດ້ວຍພຣະເວດາ, ອຸປະນິສັດ, ແລະອາຄະມະນານາປະເພດ।

Verse 24

तथा सुरगणैः साकमागतः सुरराट् स्वयम् । तथा यूयं समायाता ऋषयो वीतकल्मषाः

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ຈອມເທວະເອງກໍໄດ້ມາ ພ້ອມກັບຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍ; ແລະພວກທ່ານກໍໄດ້ມາຮອດ—ບັນດາລຶສີຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນບາບ।

Verse 25

येये यज्ञोचिताः शांतास्तेते सर्वे समागताः । वेदवेदार्थतत्त्वज्ञाः सर्वे यूयं दृढव्रताः

ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງທີ່ຄວນແກ່ຍັດຍະ ແລະມີຈິດສະງົບ ທັງໝົດນັ້ນໄດ້ຊຸມນຸມມາຢູ່ນີ້. ພວກທ່ານທຸກຄົນແມ່ນຜູ້ຮູ້ພຣະເວດາ ແລະຮູ້ແກ່ນສານແທ້ແຫ່ງພຣະເວດາ—ຜູ້ຖືວຣະຕະຢ່າງໝັ້ນຄົງ।

Verse 26

अत्रैव च किमस्माकं रुद्रेणापि प्रयोजनम् । कन्या दत्ता मया विप्रा ब्रह्मणा नोदितेन हि

ໃນທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ພວກເຮົາຈະຕ້ອງການພຣະຣຸດຣະອີກຫຍັງ? ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຂ້າໄດ້ມອບນາງກັນຍາແລ້ວ ໂດຍການຊີ້ນໍາຂອງພຣະພຣະຫມາ।

Verse 27

अकुलीनो ह्यसौ विप्रा नष्टो नष्टप्रियः सदा । भूतप्रेतपिशाचानां पतिरेको दुरत्ययः

«ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີຊາດຕະກູນສູງ ພິນາດແລ້ວ ແລະມັກຫຼົງໃນສິ່ງທີ່ສູນເສຍເສມອ. ລາວຜູ້ດຽວເປັນເຈົ້າແຫ່ງພູດ ເປຣຕະ ແລະປິສາຈ—ຍາກຈະຊະນະ»।

Verse 28

आत्मसंभावितो मूढःस्तब्धो मौनी समत्सरः । कर्मण्यस्मिन्नयोग्योऽसौ नानीतो हि मयाऽधुना

«ຫຼົງຕົນເອງ ໂງ່ງົວ ດື້ດຶນ ນິ່ງງຽບ ແລະອິດສາ—ລາວບໍ່ເໝາະສົມກັບພິທີນີ້; ດັ່ງນັ້ນບັດນີ້ຂ້າຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ນໍາລາວມາ»។

Verse 29

तस्मात्त्वया न वक्तव्यं पुनरेवं वचोद्विज । सर्वैर्भवद्भिः कर्तव्यो यज्ञो मे सफलो महान्

«ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ເຈົ້າຢ່າເວົ້າຄໍາເຊັ່ນນີ້ອີກ. ໂດຍພວກເຈົ້າທັງຫຼາຍ ຈົ່ງປະກອບຍັດຍະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຂ້າໃຫ້ສໍາເລັດ—ແລະມັນຈະໃຫ້ຜົນ»।

Verse 30

एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य दधीचिर्वाक्यमब्रवीत्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາຂອງລາວແລ້ວ ດະທີຈິ ຈຶ່ງເວົ້າຄໍາຕອບກັບ।

Verse 31

दधीचिरुवाच । सर्वेषामृषिवर्याणां सुराणां भावितात्मनाम् । अनयोऽयं महाञ्जातो विना तेन महात्मना

ດະທີຈິ ກ່າວວ່າ: «ໃນບັນດາລະສີຜູ້ປະເສີດ ແລະ ເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດ ໄພພິບັດໃຫຍ່ນີ້ເກີດຂຶ້ນ—ເນື່ອງຈາກມະຫາອາດຕະມານັ້ນ (ບໍ່ຢູ່/ຖືກກັ້ນໄວ້)».

Verse 32

विनाशोऽपि महान्सद्योह्यत्रत्यानां भविष्यति । एवमुक्त्वा दधीचोऽसावेक एव विनिर्गतः

«ແທ້ຈິງແລ້ວ ຄວາມພິນາດອັນໃຫຍ່ຈະຕົກມາຢ່າງວ່ອງໄວໃສ່ຜູ້ຢູ່ທີ່ນີ້» ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ດະທີຈິ ກໍອອກໄປ—ຜູ້ດຽວ.

Verse 33

यज्ञवाटाच्च दक्षस्य त्वरितः स्वाश्रमं ययौ । मुनौ विनिर्गते दक्षः प्रहसन्निदमब्रवीत्

ຈາກລານພິທີບູຊາ (ຍັດຍະວາດ) ຂອງດັກສະ ລາວໄດ້ຮີບໄປຫາອາສຣົມຂອງຕົນ. ເມື່ອມຸນີອອກໄປແລ້ວ ດັກສະກໍຍິ້ມ ແລະກ່າວຄໍາເຫຼົ່ານີ້.

Verse 34

गतः शिवप्रियो वीरो दधीचिर्नाम नामतः । आविष्टचित्ता मंदाश्च मिथ्यावादरताः खलाः

«ດະທີຈິ ວີຣະຜູ້ກ້າ ຜູ້ມີນາມໂດງດັງ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສິວະ ໄດ້ໄປແລ້ວ. (ແຕ່) ພວກຄົນຊົ່ວເຫຼົ່ານີ້—ປັນຍາທຶບ ຈິດຖືກຄອບງໍາ ແລະຫຼົງໃນຄໍາຕົວະ—ຍັງຢູ່».

Verse 35

वेदबाह्य दुराचारास्त्याज्यास्ते ह्यत्र कर्मणि । वेदवादरता यूयं सर्वे विष्णुपुरोगमाः

«ຜູ້ຢູ່ນອກພຣະເວດ ແລະປະພຶດຊົ່ວ ຄວນຖືກຂັບອອກຈາກພິທີກຳນີ້. ແຕ່ພວກເຈົ້າທັງຫມົດເປັນຜູ້ຍຶດຖືຄໍາສອນແຫ່ງພຣະເວດ—ເປັນຜູ້ຕິດຕາມໂດຍມີພຣະວິສນຸນໍາໜ້າ».

Verse 36

यज्ञं मे सफलं विप्राः कुर्वंतु ह्यचिरादिव । तदा ते देवयजनं चक्रुः सर्वे सहर्षयः

“ພວກພຣາຫມັນເອີຍ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ຍັດຍະຂອງເຮົາສຳເລັດຜົນໂດຍໄວ” ເມື່ອນັ້ນ ທຸກຄົນພ້ອມດ້ວຍລະສີ ໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 37

एतस्मिन्नंतरे तत्र पर्वते गंधमादने । धारागृहे विमानेन सखीभिः परिवारिता

ໃນຂະນະນັ້ນ ຢູ່ເທິງພູກັນທະມາດະນະ ໃນທາຣາຄຶຫະ (“ເຮືອນແຫ່ງສາຍນ້ຳ”) ນາງໄດ້ມາຮອດໂດຍວິມານຟ້າ ມີສະຫາຍສາວໆຫ້ອມລ້ອມ।

Verse 38

दाक्षायणी महादेवी चकार विविधास्तदा । क्रीडा विमानमध्यस्ता कन्दुकाद्याः सहस्रशः

ແລ້ວດາກສາຍະນີ ມະຫາເທວີ ໄດ້ຫຼິ້ນກິລາຫຼາຍຢ່າງ ນັ່ງຢູ່ໃນວິມານກາງຟ້າ—ຫຼິ້ນລູກບານ ແລະການສະໜຸກອື່ນໆນັບພັນ।

Verse 39

क्रीडासक्ता तदा देवी ददर्शाथ महासती । यज्ञं प्रयांतं सोमं च रोहिण्या सहितं प्रभुम्

ເມື່ອເທວີກຳລັງຫຼິ້ນຢ່າງເພີນໃຈ ມະຫາສະຕີ ໄດ້ເຫັນໂສມະ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ກຳລັງໄປສູ່ຍັດຍະ ພ້ອມດ້ວຍໂຣຫິນີ।

Verse 40

क्व गमिष्यति चंद्रोऽयं विजये पृच्छ सत्वरम् । तयोक्ता विजया देवी तं पप्रच्छ यथोचितम्

ນາງກ່າວວ່າ “ພຣະຈັນທະເທວະນີ້ຈະໄປໃສ?” “ວິຊະຍາ ຈົ່ງຖາມລາວໂດຍໄວ.” ເມື່ອຖືກກ່າວແລ້ວ ເທວີວິຊະຍາ ຈຶ່ງຖາມພຣະຈັນທະຢ່າງເໝາະສົມ।

Verse 41

कथितं तेन तत्सर्वं दक्षस्यैव मखादिकम् । तच्छ्रुत्वा त्वरिता देवी विजया जातसंभ्रमा । कथयामास तत्सर्वं यदुक्तं शशिना भृशम्

ພຣະຈັນໄດ້ເລົ່າໃຫ້ນາງຟັງທຸກຢ່າງ ເລີ່ມແຕ່ພິທີຍັດຂອງທັກສະ ແລະອື່ນໆ. ເມື່ອໄດ້ຍິນ ພຣະນາງວິຊະຍາກໍຮີບຮ້ອນ ໃຈສັ່ນໄຫວ ແລະໄດ້ບອກຄືນທັງໝົດຕາມທີ່ພຣະຈັນເວົ້າໄວ້ຢ່າງລະອຽດ.

Verse 42

विमृश्य कारणं देवी किमाह्वानं करोति न । दक्षः पिता मे माता च विस्मृता मां कुतोऽधुना

ພຣະນາງໄດ້ຄິດພິຈາລະນາເຫດຜົນ ແລ້ວຄິດວ່າ: “ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ເຊີນຂ້າ? ທັກສະແມ່ນພໍ່ຂອງຂ້າ ແລະແມ່ຂອງຂ້າດ້ວຍ—ພວກເຂົາລືມຂ້າໄປແລ້ວບໍ? ຈະເປັນໄປໄດ້ແນວໃດໃນບັດນີ້?”

Verse 43

पृच्छामि शंकरं चाद्य कारणं कृतनिश्चया । स्थापयित्वा सखीस्तत्र आगता शंकरं प्रति

ພຣະນາງຕັ້ງໃຈແນ່ນອນວ່າ: “ມື້ນີ້ຂ້າຈະຖາມພຣະສັງກະຣະເຖິງເຫດຜົນ.” ແລ້ວນາງກໍປະໄວ້ເພື່ອນສາວຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະໄປຫາພຣະສັງກະຣະ.

Verse 44

ददर्शतं सभामध्ये त्रिलोचनमवस्थितम् । गणैः परिवृतं सर्वैश्चंडमुंडादिभिस्तदा

ນາງໄດ້ເຫັນພຣະຜູ້ມີສາມຕາ ປະທັບຢູ່ກາງສະພາ. ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍພວກຄະນະທັງປວງ ເຊັ່ນ ຈັນດະ ແລະ ມຸນດະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 45

बाणो भृंगिस्तथा नंदी शैलादो हि महातपाः । महाकालो महाचंडो महामुंडो महाशिराः

ທີ່ນັ້ນມີ ບານະ, ພຣຶງກິ ແລະ ນັນດີ; ມີ ໄຊລາດະ ຜູ້ບໍາເນັດຕະບະອັນຍິ່ງ. ຍັງມີ ມະຫາກາລ, ມະຫາຈັນດະ, ມະຫາມຸນດະ ແລະ ມະຫາສິຣາ.

Verse 46

धूम्राक्षो धूम्रकेतुश्च धूम्रपादस्तथैव च । एते चान्ये च बहवो गणा रुद्रानुवर्तिनः

ມີ ທູມຣາກສະ, ທູມຣະເກຕຸ ແລະ ທູມຣະປາດ ດ້ວຍ. ພວກນີ້ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ ເປັນຄະນະ (gaṇa) ຜູ້ຕິດຕາມ ພຣະຣຸດຣະ.

Verse 47

केचिद्भयानका रौद्राः कबंधाश्च तथा परे । विलोचनाश्च केचिच्च वक्षोहीनास्तथा परे

ບາງພວກນ່າຢ້ານ ແລະດຸຮ້າຍ; ບາງພວກເປັນລໍາຕົວບໍ່ມີຫົວ. ບາງພວກມີຕາແປກປະຫຼາດ, ແລະບາງພວກອີກບໍ່ມີອົງອົບ (ອົງອົບ/ອົງອົບ).

Verse 48

एवंभूताश्च शतशः सर्वे ते कृत्तिवाससः । जटाकलापसंभूषाः सर्वे रुद्राक्षभूषणाः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາມີເປັນຮ້ອຍໆ—ທຸກຄົນນຸ່ງຫົ່ມຜິວສັດ, ປະດັບດ້ວຍກອງຜົມຈະຕາ (jaṭā) ແລະທຸກຄົນປະດັບດ້ວຍລູກປັດຣຸດຣາກຊະ (rudrākṣa).

Verse 49

जितेंद्रिया वीतरागाः सर्वे विषयवैरिणः । एभिः सर्वैः परिवृतः शंकरो लोकशंकरः । दृष्टस्तया उपाविष्ट आसने परामाद्भुते

ທຸກຄົນມີການຄວບຄຸມຕົນ, ປາສຈາກຕັນຫາ, ເປັນສັດຕູຕໍ່ອາຣົມວັດຖຸ. ເມື່ອຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພວກເຂົາທັງໝົດ, ນາງໄດ້ເຫັນ ພຣະສັງກະຣະ—ຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ໂລກ—ປະທັບນັ່ງເທິງອາສນະອັນອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 50

आक्षिप्तचित्ता सहसा जगाम शिवसंनिधिम् । शिवेन स्थापिता स्वांके प्रीतियुक्तेन वल्लभा

ໃຈນາງຖືກກະທົບຂຶ້ນທັນທີ ແລະນາງກໍໄປສູ່ສຳນັກຂອງພຣະສິວະໃນທັນໃດ. ພຣະສິວະຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກ ໄດ້ອຸ້ມວາງນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ໄວ້ເທິງຕັກຂອງພຣະອົງ ດ້ວຍຄວາມເມດຕາ.

Verse 51

प्रेम्णोदिता वचोभिः सा बहुमानपुरःसरम् । किमागमनकार्यंमे वद शीघ्रं सुमध्यमे

ດ້ວຍຄວາມຮັກເປັນແຮງດົນໃຈ ນາງໄດ້ກ່າວດ້ວຍຖ້ອຍຄຳທີ່ນຳໜ້າດ້ວຍການເຄົາລົບແລະກຽດຕິຍົດ: «ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໄວໆ ໂອ ຜູ້ມີແອວງາມ—ການມາຂອງເຈົ້າເພື່ອຫຍັງ?»

Verse 52

एवमुक्ता तदा तेन उवाचासितलोचना

ເມື່ອຖືກທ່ານກ່າວດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະນັ້ນ ນາງຜູ້ມີດວງຕາດຳກໍໄດ້ຕອບກັບ।

Verse 53

सत्युवाच । पितुर्मम महायज्ञे कस्मात्तव न रोचते । गमनं देवदेवश तत्सर्वं कथय प्रभो

ສັດຍາກ່າວວ່າ: «ໃນມະຫາຍັດຂອງພໍ່ຂ້ອຍ ເປັນຫຍັງການໄປຂອງພຣະອົງຈຶ່ງບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ? ຂໍພຣະອົງເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງທັງໝົດ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນນາຍ»

Verse 54

सुहृदामेष वै धर्मः सुहृद्भिः सह संगतिम् । कुर्वंति यन्महादेव सुहृदां प्रीतिवर्धिनीम्

«ນີ້ແທ້ແມ່ນທຳມະຂອງມິດສະຫາຍ, ໂອ ມະຫາເທວະ: ຄືການຄົບຫາຢູ່ຮ່ວມກັບມິດສະຫາຍ ເພື່ອເພີ່ມພູນຄວາມປິຕິຂອງຜູ້ປາດຖະນາດີ»

Verse 55

तसमात्सर्वप्रयत्नेन अनाहूतोऽपि गच्छ भोः । यज्ञवाटं पितुर्मेऽद्य वचनान्मे सदाशिव

«ດັ່ງນັ້ນ ຂໍພຣະອົງພະຍາຍາມທຸກວິທີ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ໄດ້ຮັບເຊີນກໍຈົ່ງໄປເຖິງ, ໂອ ສະດາຊິວະ; ມື້ນີ້ຈົ່ງໄປຍັງລານຍັດຂອງພໍ່ຂ້ອຍ ຕາມຄຳຂໍຂອງຂ້ອຍ»

Verse 56

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा ब भाषे सूनृतं वचः । त्वया भद्रे न गंतव्यं दक्षस्य यजनं प्रति

ເມື່ອຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງແລ້ວ ພຣະອົງຕອບດ້ວຍຄໍາອ່ອນໂຍນ ແລະຈິງໃຈວ່າ: «ໂອ ນາງຜູ້ສູງສົ່ງ ເຈົ້າບໍ່ຄວນໄປຫາພິທີຍັດຍະຂອງດັກສະ»។

Verse 57

तस्य ये मानिनः सर्वे ससुरासुकिंनराः । ते स्रेव यजनं प्राप्ताः पितुस्तव न संशयः

«ບັນດາຜູ້ທີ່ລາວໃຫ້ກຽດທັງໝົດ—ພ້ອມທັງເທວະ ແລະ ກິນນະຣະ—ໄດ້ໄປຮອດພິທີຍັດຍະຂອງພໍ່ເຈົ້າແລ້ວ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 58

अनाहूताश्च ये सुभ्रु गच्छंति परमन्दिरम् । अपमानं प्राप्नुवन्ति मरणादधिकं ततः

«ໂອ ນາງຄິ້ວງາມ, ຜູ້ໃດທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບເຊີນແຕ່ໄປຫາເຮືອນອັນສູງສົ່ງຂອງຜູ້ອື່ນ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມອັບອາຍ; ມັນຮ້າຍກວ່າຄວາມຕາຍ.»

Verse 59

परेषां मंदिरं प्राप्त इंद्रोपि लघुतां व्रजेत् । तस्मात्त्वाया न गंतव्यं दक्षस्य यजनं शुभे

«ແມ່ນແຕ່ພຣະອິນທຣາ ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງຜູ້ອື່ນ ກໍອາດຖືກຫຼຸດຄ່າໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ເຈົ້າບໍ່ຄວນໄປຫາພິທີຍັດຍະຂອງດັກສະ.»

Verse 60

एवमुक्ता सती तेन महेशेन महात्मना । उवाच रोषसंयुक्तं वाक्यं वाक्यविदां वरा

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນໂດຍພຣະມະເຫສະວະຣະຜູ້ໃຈໃຫຍ່, ນາງສະຕີ—ຜູ້ເລີດໃນວິຊາຖ້ອຍຄໍາ—ໄດ້ຕອບກັບດ້ວຍຄໍາທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂກດເຄືອງ.

Verse 61

यज्ञो हि सत्यं लोके त्वं स त्वं देववरेश्वर । अनाहूतोऽसि तेनाद्य पित्रा मे दृष्टचारिणा । तत्सर्वं ज्ञातुमिच्छामि तस्य भावं दुरात्मनः

ຍັດຍາ (yajña) ແມ່ນພິທີບູຊາອັນສັກສິດ ທີ່ຖືກນັບຖືວ່າເປັນຄວາມຈິງໃນໂລກ—ແລະ ພຣະອົງແມ່ນຄວາມຈິງນັ້ນເອງ ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະເສີດເຫນືອເທວະທັງປວງ. ແຕ່ມື້ນີ້ ພໍ່ຂ້າພະອົງຜູ້ມີຄວາມປະພຶດບິດເບືອນ ບໍ່ໄດ້ເຊີນພຣະອົງ. ຂ້າພະອົງປາຖະໜາຮູ້ທຸກຢ່າງ—ເຈດຕະນາຂອງຜູ້ໃຈຊົ່ວນັ້ນແມ່ນຫຍັງ?

Verse 62

तस्माच्चाद्यैव गच्छामि यज्ञवाडं पितुर्म्मम । अनुज्ञां देहि मे नाथ देवदेव जगत्पते

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະອົງຈະໄປໃນມື້ນີ້ເທົ່ານັ້ນ ໄປຫາລານຍັດຍາຂອງພໍ່ຂ້າພະອົງ. ຂໍພຣະອົງປະທານອະນຸຍາດແກ່ຂ້າພະອົງ ໂອ ພຣະນາຖ—ໂອ ເທວະເທວາ ໂອ ຈອມໂລກທັງປວງ.

Verse 63

इत्युक्तो भगवान्रुद्रस्तया देव्या शिवः स्वयम् । विज्ञाताखिलदृग्द्रष्टा भगवान्भूतभावनः

ເມື່ອເທວີກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຣຸດຣະ, ພຣະສິວະເອງ—ຜູ້ຮູ້ແລະເຫັນທຸກສິ່ງ, ພຣະອົງຜູ້ບັນດານໃຫ້ສັດທັງປວງເກີດແລະດຳລົງ, ກໍເຂົ້າໃຈທຸກຢ່າງໂດຍສິ້ນເຊີງ.

Verse 64

स तामुवाच देवेशो महेशः सर्वसिद्धिदः । गच्छ देवि त्वरायुक्ता वचनान्मम सुव्रते

ແລ້ວພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ມະເຫສະ—ຜູ້ປະທານສິດທິສຳເລັດທຸກປະການ—ໄດ້ກ່າວກັບນາງວ່າ: “ໄປເຖີດ ໂອ ເທວີ; ໄປໂດຍໄວ ໂອ ຜູ້ຖືພຣະວິນັຍອັນດີ, ຕາມຄຳຂອງເຮົາ.”

Verse 65

एतं नंदिनमारुह्य नानाविधगणान्विता । गणाः षष्टिसहस्राणि जग्मूरौद्राः शिवज्ञया

ນາງຂຶ້ນຂີ່ນັນດິນ ແລະມີຝູງກະນະຫຼາຍຮູບແບບຕິດຕາມ. ກະນະຜູ້ດຸດັນດັ່ງຣຸດຣະ ຈຳນວນຫົກສິບພັນ ໄດ້ອອກເດີນທາງຕາມພຣະບັນຊາຂອງພຣະສິວະ.

Verse 66

तैर्गणैः संवृता देवी जगाम पितृमंदिरम् । निरीक्ष्य तद्बलं सर्वं महादेवोतिविस्मितः

ດ້ວຍການຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍພວກຄະນະ ພຣະເທວີໄດ້ເດີນໄປສູ່ວັງຂອງພຣະບິດາ. ເມື່ອພຣະມະຫາເທວະເຫັນກຳລັງທັງໝົດນັ້ນ ກໍປະຫລາດໃຈຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 67

भूषणानि महार्हाणि तेभ्यो देव्यै परंतपः । प्रेषयामास चाव्यग्रो महादेवोऽनु पृष्ठतः

ພຣະມະຫາເທວະ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ ບໍ່ຊັກຊ້າ ໄດ້ສົ່ງເຄື່ອງປະດັບອັນລ້ຳຄ່າໄປຖວາຍແດ່ພຣະເທວີ ໃຫ້ຕາມຫຼັງນາງໄປ.

Verse 68

देव्या गतं वै स्वपितुर्गृहं तदा विमृश्य सर्वं भगवान्महेशः । दाक्षायणी पित्रवमानिता सती न यास्यतीति स्वपुरं पुनर्जगौ

ເມື່ອພຣະເທວີໄດ້ໄປຮອດເຮືອນຂອງພຣະບິດາແລ້ວ ພຣະມະເຫສະຜູ້ປະເສີດໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງທຸກຢ່າງ. ພຣະອົງເຫັນວ່າ ສະຕີ ດາກຊາຍະນີ ຜູ້ຖືກພໍ່ຫຍັບຫຍາມ ຈະບໍ່ກັບຄືນ ເລຍກັບໄປຍັງພຣະວັງຂອງພຣະອົງອີກຄັ້ງ.