Adhyaya 61

Verse 1

सूत उवाच । ततो घटोत्कचो मुक्त्वा तत्र कामकटंकटाम् । पुत्रेणानुगतो धीमान्वियता द्वारकां ययौ

ສູຕະກ່າວວ່າ: ແລ້ວພາຍຫຼັງ ຜູ້ມີປັນຍາ ກະຖໂຕດກະຈະ (Ghaṭotkaca) ໄດ້ປ່ອຍຄາມະກະຕັງກະຕາ (Kāmakataṅkaṭā) ໄວ້ທີ່ນັ້ນ ແລະເດີນທາງຜ່ານອາກາດໄປຍັງດວາຣະກາ ໂດຍມີລູກຊາຍຕາມໄປດ້ວຍ.

Verse 2

आगच्छन्तं च तंदृष्ट्वा राक्षसं राक्षसानुगम् । द्वारकावासिनो योधाश्चक्रुरत्युल्बणं रवम्

ເມື່ອເຫັນຣາກະສະກຳລັງເຂົ້າມາ ມີຣາກະສະອື່ນໆຕາມອຸ້ມຊ່ວຍ ນັກຮົບຊາວດວາຣະກາກໍຮ້ອງໂຮມດັງກ້າຫານຢ່າງຮຸນແຮງ।

Verse 3

ग्रामे ग्रामे सुसंनद्धा नवलक्षमिता रथाः । राक्षसौ द्वौ समायातौ पात्येतां विशिखैरिति

ໃນບ້ານແຕ່ລະບ້ານ ລົດຮົບທີ່ຕິດອາວຸດພ້ອມສັບພັນ ມີຈຳນວນນັບບໍ່ຖ້ວນ ຖືກຈັດຕຽມ ໂດຍກ່າວວ່າ “ຣາກະສະສອງຕົວມາແລ້ວ ຈົ່ງໃຫ້ມັນລົ້ມດ້ວຍລູກສອນ”।

Verse 4

तान्गृहीतायुधान्दृष्ट्वा यदुवीरान्घटोत्कचः । प्रगृह्य विपुलं बाहुं जगौ तारस्वरेण सः

ເມື່ອເຫັນວີຣະຊົນຍະດຸຖືອາວຸດຢູ່ ກະໂຕດກະຈະກໍຍົກແຂນອັນໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະເວົ້າດ້ວຍສຽງດັງກັງວານຊັດເຈນ।

Verse 5

राक्षसं वित्त मां वीरा भीमपुत्रं घटोत्कचम् । सुप्रियं वासुदेवस्य प्रणामार्थमुपागतम्

“ໂອ ວີຣະຊົນທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຮູ້ຈັກຂ້າ: ຂ້າແມ່ນຣາກະສະ ກະໂຕດກະຈະ ບຸດຂອງພີມະ ເປັນຜູ້ທີ່ວາສຸເທວະຮັກຍິ່ງ ມາເພື່ອກາບນົບນ້ອມ”।

Verse 6

निवेदयत मां प्राप्तं यादवेन्द्राय सात्मजम् । इति तस्य वचः श्रुत्वा ते कृष्णाय न्यवेदयन्

“ຈົ່ງແຈ້ງແກ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຍາດຸວ່າ ຂ້າໄດ້ມາຮອດແລ້ວ ພ້ອມກັບບຸດຂອງຂ້າ” ເມື່ອເຂົາເຈົ້າໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ກໍໄດ້ນຳໄປທູນແດ່ພຣະກຣິດສະນະ।

Verse 7

आह देवः सभास्थश्च शीघ्रमत्राव्रजत्वसौ । ततः प्रवेशयामासुर्द्वारकां ते घटोत्कचम्

ພຣະເຈົ້າຜູ້ປະທັບນັ່ງໃນສະພາ ຕັດວ່າ «ໃຫ້ເຂົາມານີ້ໄວໆ»। ແລ້ວພວກເຂົາກໍນໍາ ກະໂຕດກະຈະ (Ghaṭotkaca) ເຂົ້າສູ່ ດວາຣະກາ (Dvārakā)។

Verse 8

सपुत्रः सोऽपि रम्याणि वनान्युपवनानि च । क्रीडाशैलांश्च हर्म्याणि संपश्यन्नागतः सभाम्

ເຂົາກໍມາພ້ອມກັບບຸດ ເບິ່ງປ່າໄມ້ແລະສວນອັນງາມ ພູເພື່ອຄວາມສະໜຸກ ແລະຄຸ້ມວັງອັນວິຈິດ ແລ້ວຈຶ່ງມາຮອດສະພາ।

Verse 9

स तत्र उग्रसेनं च वसुदेवं च सात्यकिम् । अक्रूररामप्रमुखान्ववन्दे कृष्णमेव च

ທີ່ນັ້ນ ເຂົາໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ ອຸກຣະເສນ (Ugrasena) ແລະ ວະສຸເທວ (Vasudeva) ພ້ອມທັງ ສາຕະຍະກິ (Sātyaki) ຕໍ່ມາກໍນົບນ້ອມຕໍ່ ອະກຣູຣະ (Akrūra) ແລະ ຣາມະ (Rāma) ພ້ອມຫົວໜ້າທັງຫຼາຍ ແລະນົບນ້ອມຕໍ່ ກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ດ້ວຍ।

Verse 10

तं पादयोर्निपतितं समालिंग्य सहात्मजम् । साशिषं स्वसमीपस्थमुपवेश्येदमब्रवीत्

ເມື່ອເຂົາກົ້ມລົງຢູ່ທີ່ພຣະບາດ ກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ກໍກອດເຂົາພ້ອມບຸດ ປະທານພອນ ແລະໃຫ້ນັ່ງໃກ້ຂ້າງ ແລ້ວຈຶ່ງຕັດດັ່ງນີ້।

Verse 11

पुत्र राक्षसशार्दूल कुरूणां कुलवर्धन । कुशलं सर्वतः कच्चित्किमर्थस्ते समागमः

«ລູກເອີຍ—ເສືອໃນຫມູ່ຣາກສະສະ (Rākṣasa), ຜູ້ເພີ່ມພູນວົງສາກຸຣຸ (Kuru)—ເຈົ້າສະບາຍດີທຸກດ້ານບໍ? ເຈົ້າມານີ້ເພື່ອຫຍັງ?»

Verse 12

घटोत्कच उवाच । देव युष्मत्प्रसादेन सर्वतः कुशलं मम । श्रूयतां कारणं स्वामिन्यदर्थमहमागतः

ຆະໂຕດກະຈະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າສຸກດີທຸກປະການ. ຂໍພຣະອົງຟັງເຫດຜົນ—ຈຸດປະສົງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າມາ.

Verse 13

देवोपदिष्ट भार्यायां जातोऽयं तनयो मम । स च प्रश्नं वक्ष्यति त्वां श्रूयतामागतस्त्वतः

ຈາກພັນລະຍາທີ່ພຣະອົງປະທານຕາມພຣະບັນຊາ, ບຸດນີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເກີດຂຶ້ນ. ລາວຈະທູນຖາມພຣະອົງ—ຂໍພຣະອົງຟັງ; ເພາະເຫດນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມາຫາພຣະອົງ.

Verse 14

श्रीकृष्ण उवाच । वत्स मौर्वेय ब्रूहि त्वं सर्वं पृच्छ यदिच्छसि । यथा घटोत्कचो मह्यं सुप्रियश्च तथा भवान्

ພຣະສີກຣິດສະນາ ກ່າວວ່າ: ລູກເອີຍ ບຸດແຫ່ງມູຣວີ, ຈົ່ງເວົ້າໃຫ້ໝົດ; ຈົ່ງຖາມສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ. ເຊັ່ນທີ່ຆະໂຕດກະຈະເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງແກ່ເຮົາ, ເຈົ້າກໍເຊັ່ນກັນ.

Verse 15

बर्बरीक उवाच । प्रणम्य त्वामादिदेवं मनोबुद्धिसमाधिभिः । प्रक्ष्यामि केन श्रेयः स्याज्जंतोर्जातस्य माधव

ບາບາຣີກະ ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມພຣະອົງ ພຣະເຈົ້າເດີມດັ່ງປະຖົມ, ດ້ວຍໃຈ ປັນຍາ ແລະສະມາທິອັນຮວບຮວມ. ໂອ ມາທະວະ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມ: ດ້ວຍສິ່ງໃດ ຄວາມດີສູງສຸດຈຶ່ງເກີດແກ່ສັດຜູ້ເກີດມາ?

Verse 16

केचिच्छ्रेयो धर्ममाहुरैश्वर्यं त्यागभोजनम् । केचिद्दमं तपो द्रव्यं भोगान्मुक्तिं च केचन

ບາງຄົນກ່າວວ່າ ທຳມະແມ່ນຄວາມດີສູງສຸດ; ບາງຄົນກ່າວວ່າ ອຳນາດແລະຄວາມຮັ່ງມີ, ຫຼືການດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການສະລະແລະອາຫານງ່າຍ. ບາງຄົນເວົ້າເຖິງການຂົ່ມໃຈ, ຕະປະ, ຊັບສິນ, ຄວາມເພີດເພີນ—ແລະບາງຄົນກ່າວເຖິງມຸກຕິ ຈາກຄວາມເພີດເພີນນັ້ນ.

Verse 17

तदेवं शतसंख्येषु श्रेयस्सु पुरुषोत्तम । मम चैवं कुलस्यास्य श्रेयो यद्ब्रूहि निश्चितम्

ດັ່ງນັ້ນ ໃນບັນດາ «ຄຸນຄ່າສູງສຸດ» ນັບຮ້ອຍ ໂອ ປຸຣຸໂສຕະມະ ຂໍທ່ານກ່າວຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ສິ່ງໃດແມ່ນຄຸນຄ່າສູງສຸດແທ້ ສໍາລັບຂ້ອຍ ແລະສໍາລັບວົງຕະກູນນີ້ດ້ວຍ।

Verse 18

श्रीकृष्ण उवाच । वत्स पृथक्पृथक्प्रोक्तं वर्णानां श्रेय उत्तमम् । ब्राह्मणानां तपो मूलं दमोऽध्ययनमेव च

ພຣະສີກຣິດສະນະກ່າວວ່າ: ລູກເອີຍ ຄຸນຄ່າສູງສຸດໄດ້ຖືກສອນແຍກຕ່າງຫາກສໍາລັບແຕ່ລະວັນນະ. ສໍາລັບພຣາຫມະນະ ຮາກຖານແມ່ນຕະປະ (ຄວາມພາກພຽນບໍລິສຸດ) ພ້ອມດ້ວຍການຂັບຄຸມຕົນ ແລະການສຶກສາພຣະຄໍາພີ.

Verse 19

धर्मप्रकटनं चापि श्रेय उक्तं मनीषिभिः । बलं साध्यं पूर्व मेव क्षत्रियाणां प्रकीर्तितम्

ນັກປັນຍາທັງຫຼາຍຍັງກ່າວວ່າ ການເຮັດໃຫ້ທັມມະປາກົດ ແລະການຄ້ຳຈຸນທັມມະ ແມ່ນຄຸນຄ່າສູງສຸດ. ສໍາລັບກະສັດຕຣິຍະ ພະລັງກໍາລັງ—ເປັນອັນດັບທໍາອິດ—ໄດ້ຖືກປະກາດວ່າຕ້ອງຝຶກຝົນໃຫ້ສໍາເລັດ.

Verse 20

दुष्टानां शासनं चापि साधूनां परिपालनम् । पाशुपाल्यं च वैश्यानां कृषिर्विज्ञानमेव च

ອີກທັງ: ການລົງໂທດຄົນຊົ່ວ ແລະການປົກປ້ອງຄົນດີ. ສໍາລັບໄວສະຍະ ການລ້ຽງແລະດູແລຝູງງົວ, ກະສິກໍາ, ແລະຄວາມຮູ້ໃນການປະຕິບັດ ແມ່ນໜ້າທີ່ທີ່ຖືກສັນລະເສີນແທ້.

Verse 21

शूद्रस्य द्विजशुश्रूषा तया जीवन्वणिग्भवेत् । शिल्पैर्वा विविधैर्जीवेद्द्विजातिहितमाचरन्

ສໍາລັບຊູດຣະ ການຮັບໃຊ້ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ແມ່ນວິຖີດໍາລົງຊີວິດທີ່ຄວນ; ໂດຍນັ້ນເຂົາອາດຈະຮຸ່ງເຮືອງເຖິງຂັ້ນເປັນພໍ່ຄ້າໄດ້. ຫຼືຈະດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍສິລະປະຫັດຖະກໍາຫຼາຍຢ່າງ ໂດຍປະພຶດເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ດວິຊະເສມອ.

Verse 22

भार्यारतिर्भृत्यपोष्टा शुचिः श्रद्धा परायणः । नमस्कारेण मन्त्रेण पंचयज्ञान्न हापयेत्

ຂໍໃຫ້ຜູ້ນັ້ນຮັກແລະຊື່ສັດຕໍ່ພັນລະຍາ ອຸປະຖຳຜູ້ພຶ່ງພາແລະຜູ້ຮັບໃຊ້ ຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນສັດທາ. ດ້ວຍການນົບນ້ອມແລະມັນຕຣາ ຢ່າລະເລີຍຍັດຍາຫ້າປະຈຳວັນ.

Verse 23

तद्भवान्क्षत्रियकुले जातोऽसि कुरु तच्छृणु । बलं साधय पूर्वं त्वमतुलं तेन शिक्षय

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າເກີດໃນຕະກູນກະສັດຮົບ (ກະສັດຕຣິຍະ) ຈົ່ງເຮັດຕາມທີ່ຂ້າກ່າວ—ຈົ່ງຟັງ. ກ່ອນອື່ນ ຈົ່ງສ້າງພະລັງອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້; ດ້ວຍພະລັງນັ້ນ ຈົ່ງຝຶກຝົນແລະຂັດເກົາຕົນເອງ.

Verse 24

दुष्टान्पालय साधूंश्च स्वर्गमेवमवाप्स्यसि । बलं च लभ्यते पुत्र देवीनां सुप्रसादतः

ຈົ່ງຄວບຄຸມແລະປົກຄອງຄົນຊົ່ວ ແລະປົກປ້ອງຄົນດີ—ເຊັ່ນນີ້ເຈົ້າຈະໄດ້ບັນລຸສະຫວັນ. ແລະພະລັງກໍໄດ້ມາ ໂອ້ລູກເອີຍ ດ້ວຍພຣະກະລຸນາອັນດີງາມຂອງເທວີທັງຫຼາຍ.

Verse 25

तद्भवान्बलप्राप्त्यर्थं देव्याराधनमाचर

ດັ່ງນັ້ນ ເພື່ອໄດ້ຮັບພະລັງ ຈົ່ງປະພຶດການບູຊາອາຣາທະນາແດ່ເທວີ.

Verse 26

बर्बरीक उवाच । कस्मिन्क्षेत्रे च कां देवीं कथमाराधयाम्यहम् । एतत्प्रसादप्रवणं मनः कृत्वा निवेदय

ບາບບາຣີກາ ກ່າວວ່າ: ໃນເຂດສັກສິດໃດ ແລະບູຊາເທວີພຣະອົງໃດ ຂ້າພະເຈົ້າຄວນອາຣາທະນາແນວໃດ? ດ້ວຍໃຈທີ່ໂນ້ມໄປຫາພຣະກະລຸນາຂອງນາງ ຂໍຈົ່ງບອກໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້.

Verse 27

सूत उवाच । इति पृष्टः क्षणं ध्यात्वा प्राह दामोदरो विभुः । वत्स क्षेत्रं प्रवक्ष्यामि यत्र तप्स्यसि तत्तपः । गुप्तक्षेत्रमिति ख्यातं महीसागरसंगमे

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອຖືກຖາມດັ່ງນັ້ນ ພຣະດາໂມດະຣະຜູ້ມີອານຸພາບ ໄດ້ພິຈາລະນາຊົ່ວຄາວ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ລູກເອີຍ ຂ້າຈະບອກເຂດສັກສິດທີ່ເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕະປະສະ. ທີ່ນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ກຸບຕະເກດຕຣະ’ ຢູ່ຈຸດບັນຈົບຂອງດິນແລະທະເລ»។

Verse 28

तत्र त्रिभुवने याश्च संति देव्यः पृथग्विधाः । नारदेन समानीतास्ताश्चैक्यं सुमहात्मना

ທີ່ນັ້ນ ບັນດາພຣະເທວີຫຼາຍປານໃດທີ່ມີຢູ່ໃນສາມໂລກ ໄດ້ຖືກນາຣະດະນຳມາຮວບຮວມ ແລະໂດຍອານຸພາບແຫ່ງມະຫາວິນຍານ ພຣະເທວີເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄດ້ຮວມເປັນໜຶ່ງດຽວ।

Verse 29

चतस्रस्तस्य दिग्देव्यो नव दुर्गाश्च संति याः । समाराधय ता गत्वा तासामैक्यं हि दुर्लभम्

ທີ່ນັ້ນມີພຣະເທວີຜູ້ພິທັກທິດທັງສີ່ ແລະມີພຣະດຸຣຄາເກົ້າພຣະອົງດ້ວຍ. ເຈົ້າຈົ່ງໄປນະມັດສະການບູຊາພຣະນາງເຫຼົ່ານັ້ນໃຫ້ດີ; ເພາະການຮວມເປັນໜຶ່ງຂອງພຣະອານຸພາບນັ້ນ ຫາໄດ້ຍາກຍິ່ງ.

Verse 30

नित्यं पूजय ताः पुत्र पुष्पधूपविलेपनैः । स्तुतिभिश्चोपहारैश्च यथा तुष्यति तास्तव

ລູກເອີຍ ເຈົ້າຈົ່ງບູຊາພຣະນາງເຫຼົ່ານັ້ນທຸກມື້ ດ້ວຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະນ້ຳຫອມທາກາຍ; ພ້ອມດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ ແລະເຄື່ອງຖວາຍ ເພື່ອໃຫ້ພຣະນາງພໍໃຈໃນເຈົ້າ.

Verse 31

तुष्टासु देवीषु बलं धनं च कीर्तिश्च पुत्राः सुभगाश्च दाराः । स्वर्गस्तथा मुक्तिपदं च सत्सुखं न दुर्लभं सत्यमेतत्तवोक्तम्

ເມື່ອພຣະເທວີທັງຫຼາຍພໍໃຈ ພະລັງ ຊັບສິນ ຊື່ສຽງ ບຸດທີ່ດີ ແລະພັນລະຍາອັນເປັນມົງຄຸນຈະເກີດຂຶ້ນ. ທັງສະຫວັນ ແລະຂັ້ນແຫ່ງມຸກຕິ ພ້ອມສຸກອັນແທ້ ກໍບໍ່ໄດ້ຍາກຈະໄດ້. ຄຳທີ່ເຈົ້າເວົ້ານັ້ນແມ່ນຄວາມຈິງ.

Verse 32

सूत उवाच । एवमुक्त्वा बर्बरीकं कृष्णः प्राह घटोत्कचम् । घटोत्कचार्य पुत्रस्ते दृढं सुहृदयो ह्यसौ

ສູຕະເວົ້າວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ ບາບາຣີກະ ແລ້ວ, ພຣະກຣິດສະນະ ໄດ້ກ່າວກັບ ກະຖໂຕກະຈະ ວ່າ: «ໂອ ກະຖໂຕກະຈະ ຜູ້ສູງສົ່ງ, ບຸດຂອງເຈົ້ານັ້ນ ເປັນມິດຜູ້ມີໃຈສັດຊື່ ແລະໝັ້ນຄົງແທ້»។

Verse 33

तस्मात्सुहृदयेत्येवं दत्तं नाम मया द्विकम् । एवमुक्त्वा समालिंग्य संतर्ज्य विविधैर्धनैः

«ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະທານນາມສອງປະການໃຫ້ເຂົາ ວ່າ ‘ສຸຫຣິດະຍະ’» ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ກອດກັນ ແລະຍົກຍ້ອງດ້ວຍຂອງຂວັນຊັບສິນຫຼາຍປະເພດ।

Verse 34

गुप्तक्षेत्राय भगवान्बर्बरीकं समादिशत् । सोऽथ कृष्णं नमस्कृत्य पितरं यादवांश्च तान्

ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າໄດ້ຊີ້ນໍາ ບາບາຣີກະ ໃຫ້ໄປຍັງ ກຸບຕະເກດຕຣະ. ແລ້ວເຂົາໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ ພຣະກຣິດສະນະ, ຕໍ່ບິດາຂອງຕົນ, ແລະຕໍ່ບັນດາຍາດະວະເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 35

अनुज्ञाप्य च तान्सर्वान्गुप्तक्षेत्रं समाव्रजत् । घटोत्कचोऽपि कृष्णेन विसृष्टः स्ववनं ययौ

ເມື່ອຂໍລາຈາກທຸກຄົນແລ້ວ ເຂົາໄດ້ເດີນທາງໄປຍັງ ກຸບຕະເກດຕຣະ. ສ່ວນ ກະຖໂຕກະຈະ ກໍໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກ ພຣະກຣິດສະນະ ແລະກັບໄປຍັງປ່າທີ່ພັກຂອງຕົນ.

Verse 36

स्मरन्पुत्रगुणान्पत्न्या स्वराज्यं समपालयत् । ततः सुहृदयो धीमान्दग्धस्थल्यां कृताश्रमः

ເຂົາໄດ້ລະລຶກເຖິງຄຸນຄ່າຂອງບຸດ ແລະຂອງພັນລະຍາ ແລ້ວຍັງຄົງປົກຄອງອານາຈັກຂອງຕົນ. ຕໍ່ມາ ສຸຫຣິດະຍະ ຜູ້ມີປັນຍາ ໄດ້ສ້າງອາສຣົມຂອງຕົນໃນ ດັກດະສະຖະລີ.

Verse 37

त्रिकालं पूजयामास देवीः कर्मसमाधिभिः । नित्यं पुष्पैश्च धूपैश्च उपहारैः पृथग्विधैः

ວັນລະສາມເທື່ອ ທ່ານໄດ້ບູຊາເທວີທັງຫຼາຍ ດ້ວຍວິໄນແຫ່ງພິທີກຳ ແລະສະມາທິ; ທຸກວັນຖວາຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະເຄື່ອງບູຊາອັນບໍລິສຸດຫຼາຍປະເພດ។

Verse 38

तस्याराधयतो देव्यस्तुतुषुर्हायनैस्त्रिभिः । ततः प्रत्यक्षतो भूत्वा बलात्तस्य महात्मनः

ເມື່ອທ່ານບູຊາຕໍ່ເນື່ອງ ເທວີທັງຫຼາຍກໍພໍໃຈພາຍໃນສາມປີ. ຈາກນັ້ນ ພວກນາງປາກົດຕົວຕໍ່ໜ້າຢ່າງແຈ້ງຈັງ ເພື່ອປະທານພະລັງແກ່ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ.

Verse 39

बलं यत्त्रिषु लोकेषु कस्यचिन्नास्ति दुर्लभम् । ऊचुश्च कंचित्कालं त्वं वसात्रैव महाद्युते

ພວກນາງກ່າວວ່າ: “ເຮົາຈະປະທານພະລັງອັນບໍ່ມີໃຜເທົ່າໃນສາມໂລກໃຫ້ເຈົ້າ. ແລະຊົ່ວເວລາໜຶ່ງ, ໂອ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ຈົ່ງພັກຢູ່ທີ່ນີ້ເທົ່ານັ້ນ.”

Verse 40

संगत्या विजयस्य त्वं भूयः श्रेयो ह्यवाप्स्यसि । इत्युक्तः सर्वदेवीभिः स तत्रैव व्यवस्थितः

“ໂດຍການຄົບຄືນກັບໄຊຊະນະ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມດີຍິ່ງຂຶ້ນອີກ” ພວກເທວີທັງປວງກ່າວ. ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສອນນັ້ນ ທ່ານກໍຢູ່ປັກຫຼັກທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ.

Verse 41

आजगामाथ विजयो नाम्ना मागधब्राह्मणः । स सर्वां पृथिवीं कृत्वा पादाक्रांतां द्विजोत्तमः

ຕໍ່ມາ ພຣາຫມັນຈາກມາກະທະ ຊື່ “ວິໄຊ” ກໍມາຮອດ—ເປັນດວິຊະຜູ້ປະເສີດ—ຜູ້ໄດ້ທ່ອງທ່ຽວທົ່ວພື້ນພິພົບ ດັ່ງໄດ້ເອົາໂລກໄວ້ໃຕ້ຝ່າຕີນຂອງຕົນ.

Verse 42

काश्यां विद्याबलं प्राप्य साधनार्थमुपाययौ । गुहेश्वरमुखान्येष सप्तलिंगान्यपूजयत्

ໃນກາສີ ລາວໄດ້ຮັບພະລັງແຫ່ງວິທະຍາມັນຕຣາ ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາສະຖານນັ້ນເພື່ອສຳເລັດສາທະນາ; ເລີ່ມຈາກກຸເຫສະວະຣາ ລາວໄດ້ບູຊາລິງຄະ 7 ອົງ។

Verse 43

आराधयामास चिरं देवीर्विद्याफलाप्तये । ततस्तुष्टास्तस्य देव्यः स्वप्ने प्रोचुरिदं वचः

ລາວໄດ້ອາຣາທະນາພຣະເທວີທັງຫຼາຍເປັນເວລາດົນ ເພື່ອໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງວິທະຍາມັນຕຣາ. ຕໍ່ມາ ເທວີທັງຫຼາຍພໍໃຈ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ໃນຄວາມຝັນແກ່ລາວ.

Verse 44

विद्यां साधय त्वं साधो सिद्धमातुः पुरोंऽगणे । अयं भक्तः सुहृदयः साहाय्यं ते करिष्यति

«ໂອ ຜູ້ດີເອີຍ ຈົ່ງສຳເລັດວິທະຍາມັນຕຣາຂອງເຈົ້າ ໃນລານຫນ້າພຣະແມ່ສິດທະມາຕາ. ຜູ້ສັດທາຜູ້ໃຈດີນີ້ ຈະເປັນຜູ້ຊ່ວຍເຈົ້າ»

Verse 45

ततस्तद्वचनं श्रुत्वा विजयः स्वप्नमध्यतः । उत्थाय गत्वा देव्यास्तं वव्रे भीमात्म जात्मजम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ວິຊະຍະກໍຕື່ນຈາກກາງຄວາມຝັນ. ລາວລຸກຂຶ້ນ ອອກໄປ ແລະໄປຂໍຜູ້ຊ່ວຍເປັນບຸດຂອງຜູ້ມີຈິດໃຈກ້າແຂງ ຕາມທີ່ເທວີຊີ້ແນະ.

Verse 46

सोऽपि देवीवचः श्रुत्वा मेने साहाय्यकारणम् । ततः कृष्णचतुर्दश्यामुपोष्य विजयः शुचिः

ຜູ້ນັ້ນເອງ ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງເທວີ ກໍເຂົ້າໃຈວ່າຕົນເປັນເຫດແຫ່ງການຊ່ວຍເຫຼືອ. ຕໍ່ມາ ໃນວັນທີ 14 ຂອງຂ້າງແຮມ ວິຊະຍະຜູ້ບໍລິສຸດ ໄດ້ຖືອຸໂປສະຖະ (ອົດອາຫານ).

Verse 47

स्नात्वाभ्यर्च्यैव लिंगानि देवीश्चैवार्चयत्पृथक् । कृत्वा स्नानमुपोष्यैव बर्बरीकोंऽतिकेऽभवत्

ເມື່ອອາບນ້ຳແລ້ວ ລາວໄດ້ບູຊາລິງຄະທັງຫຼາຍ ແລະບູຊາເທວີທັງຫຼາຍແຍກຕ່າງຫາກດ້ວຍ. ເມື່ອອາບນ້ຳແລະຖືອຸໂປສະຖະ (ອົບວາສ) ແລ້ວ ລາວໄດ້ເຂົ້າໄປຢູ່ໃນພຣະພັກຂອງ ບາບາຣີກະ.

Verse 48

प्रथमायां ततो रात्रौ ययौ सिद्धांबिकापुरः । मंडलं तत्र कृत्वा च भगाकारं करान्नव

ຕໍ່ມາ ໃນຄືນທຳອິດ ລາວໄດ້ໄປຢືນຕໍ່ໜ້າ ສິດທາອຳບິກາ (Siddhāmbikā). ຢູ່ນັ້ນ ລາວໄດ້ຂີດມັນດະລະ ໃຫ້ເປັນຮູບໂຢນີ (bhaga) ມີ ‘ປະຕູ’ ເກົ້າສ່ວນ.

Verse 49

अष्टदिक्ष्वष्टकीलांश्च निखन्यैव ससूत्रकान् । कृष्णाजिनधरो भूत्वा बर्बरीकसमन्वितः

ໃນທິດທັງແປດ ລາວໄດ້ຕອກເສົາ (ກີລະ) ແປດອັນ ແຕ່ລະອັນຜູກດ້ວຍເສັ້ນດ້າຍ. ນຸ່ງໜັງກວາງດຳ ແລະມີ ບາບາຣີກະ ເປັນຜູ້ຄຽງຂ້າງ ລາວໄດ້ດຳເນີນພິທີຕໍ່ໄປ.

Verse 50

शिखामाबद्ध्य दिग्बंधं कृत्वा रेभे ततो विधिम् । मध्ये वै मंडलस्यापि कुंडे शुभ्रे त्रिमेखलं

ລາວມັດຈຸກຜົມ (śikhā) ໃຫ້ແນ່ນ ແລະທຳດິກບັນທະ (ການປ້ອງກັນທິດ) ແລ້ວຈຶ່ງເລີ່ມພິທີຕາມບັນຍັດ. ກາງມັນດະລະນັ້ນ ໃນຫຼຸມໄຟ (kuṇḍa) ທີ່ສະອາດຂາວ ລາວໄດ້ຈັດວາງຮູບແບບສາມສາຍຄາດ (trimēkhala).

Verse 51

समर्प्य च ततः खड्गं खादिरं मंत्रतेजितम् । संस्थाप्य कीलानभितो बर्बरीकमथाब्रवीत्

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ຖວາຍດາບໄມ້ຄາດິຣະ (khadira) ທີ່ຖືກເສີມພະລັງດ້ວຍມັນຕຣະ. ແລ້ວຈຶ່ງປັກເສົາລ້ອມຮອບ ແລະໄດ້ກ່າວກັບ ບາບາຣີກະ.

Verse 52

शुचिर्विनिद्रः संतिष्ठ स्तवं देव्याः समुद्गिरन् । यावत्कर्म करोम्येष यथा विघ्नं न जायते

ຈົ່ງຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດ ແລະຕື່ນຕົວຢ່າງເຕັມທີ່ ຢືນຢູ່ແລ້ວສະດຸດສະຫຼອງສະຕະວະຂອງເທວີ ຈົນກວ່າຂ້ອຍຈະສຳເລັດພິທີນີ້—ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ອຸປະສັກເກີດຂຶ້ນ।

Verse 53

इत्युक्ते संस्थिते तत्र बर्बरीके महाबले । विजयः शोषणं दाहं प्लावनं कृतवान्यमी

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບາບະຣີກະ ຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍຢືນປະຈຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ। ຈາກນັ້ນ ວິຊະຍະ ໄດ້ກະທຳການໃຫ້ແຫ້ງ ການເຜົາ ແລະການທ່ວມນ້ຳ ຕາມທີ່ຄວນເຮັດ।

Verse 54

ततः सुखासनो भूत्वा गुंगुरुभ्यो नमः इति । मंत्रमष्टोत्तरशतं जप्त्वा गुरुभ्यः प्रणम्य च । ततो गणेश्वरविधानमारब्धवान्

ຈາກນັ້ນ ນັ່ງຢູ່ໃນອາສນະອັນສະບາຍ ກ່າວວ່າ «ນະມະສະການແດ່ຄູບາອາຈານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ» ແລ້ວຈຶ່ງຈັບມັນຕຣາ 108 ເທື່ອ; ກ້ມກາບຄູບາອາຈານແລ້ວ ຈຶ່ງເລີ່ມພິທີວິທານຂອງພຣະຄະເນສະວະຣະ।

Verse 55

अथातः संप्रवक्ष्यामि मंत्रं गणपतेः परम्

ບັດນີ້ ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈະປະກາດມັນຕຣາອັນສູງສຸດຂອງພຣະຄະນະປະຕິ।

Verse 56

सर्वकार्यकरं स्वल्पं महार्थं सर्वसिद्धिदम्

ມັນສຳເລັດກິດທຸກຢ່າງ; ແມ່ນສັ້ນແຕ່ມີຄວາມໝາຍຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະປະທານສິດທິສຳເລັດທຸກປະການ।

Verse 57

ओंगांगींगूंगैंगौंगः सप्ताक्षरोऽयं महामंत्रः । ओंगणपतिमंत्रस्य गणको नाम ऋषिः विघ्नेश्वरो देवता गं बीजम् ओंशक्तिः पूजार्थे जपार्थे वा तिलकार्थे वा मनस ईप्सितार्थे होमार्थे वा विनियोग इति । साध कस्य पूर्वं तिलककरणम् । ओंगांगणपतये नमः । इति तिलकस्योपरि अक्षतान्दद्यात् अनेन मन्त्रेण । ॐ गांगणपतये नमः । इति तिलकमंत्रः । ओंगां गणपतये नमः । अनेन मंत्रेण गणेशाय पुष्पांजलित्रयं दद्यात् । मूलमंत्रेणात्र चंदनगंधपुष्पधूपदीपनैवेद्यपूगीफल तांबूलादिकं दद्यात् । अत ऊर्ध्वं मूलमन्त्रेण जपं कुर्यात् । अष्टोत्तरशतं सहस्रं लक्षं कोटिं चेति यथाशक्ति जप्त्वा दशांशहोमार्थे गणेशाग्नये आवाहयामीति अग्निमावाह्य । ॐ गां गणपतये स्वाहेति मन्त्रेण गुग्गुलगुटिकाभिर्होमं विदध्याद्विनियोगं चेति गाणेश्वरो ताकल्पः । य एवं सर्व विघ्नेषु साधयेन्मन्त्रमुत्तमम् । सर्वविघ्नानि नश्यंति मनोभीष्टं च सिध्यति

“ອໍມ ກາໍ ກີໍ ກູໍ ໄກໍ ເກົາໍ ກະຫະ”—ນີ້ແມ່ນມະຫາມັນຕຣາ 7 ພະຍາງ. ສໍາລັບມັນຕຣາ ອໍມ-ຄະນະປະຕິ: ຣິສິ (ṛṣi) ແມ່ນ ຄະນະກະ; ເທວະຕາ ແມ່ນ ວິຄເນສະວະຣະ; “ກາໍ” ແມ່ນ ບີຊະ; “ອໍມ” ແມ່ນ ສັກຕິ. ການນໍາໃຊ້ເພື່ອບູຊາ, ເພື່ອຈະປະ (japa), ເພື່ອເຮັດຕິລະກະ (tilaka) ທີ່ໜ້າຜາກ, ເພື່ອສໍາເລັດຄວາມປາດຖະໜາໃນໃຈ, ແລະເພື່ອໂຮມ (homa). ກ່ອນອື່ນ ຜູ້ປະຕິບັດຄວນເຮັດຕິລະກະ; ແລ້ວວາງອັກຊະຕະ (ເຂົ້າສານບໍ່ແຕກ) ເທິງຕິລະກະ ພ້ອມກ່າວ “ອໍມ ກາໍ ຄະນະປະຕະເຢ ນະມະຫະ”. ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ ຄວນຖວາຍດອກໄມ້ 3 ກໍາມືໃຫ້ພຣະຄະເນສະ; ແລະດ້ວຍມູນມັນຕຣາ ຖວາຍຈັນທະນະ, ກິ່ນຫອມ, ດອກໄມ້, ທູບ, ໄຟປະທີບ, ໄນເວດຍະ, ໝາກພູກີ, ໝາກໄມ້, ຕໍາບູນ (ໃບໝາກພູ) ແລະອື່ນໆ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈະປະດ້ວຍມູນມັນຕຣາ 108 ຫຼື 1,000 ຫຼື 100,000 ຫຼືເຖິງໂກຕິ ຕາມກໍາລັງ; ແລ້ວເຮັດໂຮມ 1/10 ໂດຍເຊີນໄຟພຣະຄະເນສະ. ດ້ວຍມັນຕຣາ “ອໍມ ກາໍ ຄະນະປະຕະເຢ ສະວາຫາ” ຈຶ່ງຖວາຍກຸກກຸລຸເປັນກ້ອນໃນໄຟ. ນີ້ແມ່ນພິທີກະລະປະຂອງພຣະຄະເນສະວະຣະ. ຜູ້ໃດນໍາມັນຕຣາອັນປະເສີດນີ້ໄປໃຊ້ໃນອຸປະສັກທັງປວງ—ອຸປະສັກທັງໝົດຈະສູນສິ້ນ ແລະຄວາມປາດຖະໜາໃນໃຈຈະສໍາເລັດ.

Verse 58

डाकिन्यो यातुधानाश्च प्रेताद्याश्च भयंकराः । शत्रूणां जायते नाशो वशीकरणमेव च

ດາກິນີ, ຢາຕຸທານາ ແລະສັດນ່າຢ້ານເຊັ່ນ ເປຣຕະ ເປັນຕົ້ນ ຖືກປະຫັດປະຫານໃຫ້ສົງົບ; ສັດຕູພິນາດ ແລະໄດ້ອໍານາດຄວບຄຸມກໍາລັງອະຄົມດ້ວຍ.

Verse 59

इमं गाणेश्वरं कल्पं विजानन्विजयोऽपि च । तिलकं विधिना कृत्वा जप्त्वा चाष्टोत्तरं शतम्

ເມື່ອຮູ້ຈັກພິທີກະລະປະຂອງພຣະຄະເນສະວະຣະນີ້ ວິຊະຢະກໍໄດ້—ເຮັດຕິລະກະຕາມວິທີ ແລະຈະປະ 108 ເທື່ອ.

Verse 60

दशांशं गुटिका हुत्वा पूज्य सिद्धिविनायकम् । सिद्धेयक्षेत्रपालस्य चक्रे पूजां ततो निशि

ເມື່ອຖວາຍກ້ອນກຸກກຸລຸເປັນສ່ວນໂຮມ 1/10 ແລະບູຊາສິດທິ-ວິນາຍະກະແລ້ວ, ຕໍ່ມາໃນຍາມຄ່ໍາ ລາວໄດ້ປະກອບພິທີບູຊາແກ່ຢັກສະຜູ້ພິທັກຂອບເຂດສະຖານສັກສິດ ຜູ້ສໍາເລັດສິດທິແລ້ວ.

Verse 61

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखण्डे महाविद्यासाधने गाणेश्वरकल्पवर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບບົດທີ 61 ຊື່ “ການພັນລະນາກະລະປະຂອງພຣະຄະເນສະວະຣະ” ໃນພາກ ມະຫາວິທະຍາ-ສາທະນະ ຂອງ ຄະວະມາຣິກາຂັນດະ, ພາຍໃນ ມາເຫສະວະຣະຂັນດະ ພາກທໍາອິດ ຂອງ ສຣີສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ (ສະຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ).