Adhyaya 58

Verse 1

अर्जुन उवाच । गुप्तक्षेत्रमिदं कस्मात्कस्माद्गुप्तं च नारद । यस्य प्रभावः सुमहान्नैव कस्यापि संस्तुतः

ອາຣຊຸນກ່າວວ່າ: ໂອ ນາຣະດະ, ເປັນຫຍັງສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ເຂດສັກສິດທີ່ຖືກປິດບັງ» ແລະເປັນຫຍັງຈຶ່ງຖືກປິດບັງຢູ່, ແມ່ນວ່າອານຸພາບຂອງມັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແຕ່ບໍ່ມີໃຜສັນລະເສີນ?

Verse 2

नारद उवाच । पुरातनामत्र कथां गुप्तक्षेत्रस्य कारणे । शृणु पांडव शापेन गुप्तमासीदिदं यथा

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: ທີ່ນີ້ມີເລື່ອງເກົ່າແກ່ ອະທິບາຍເຫດແຫ່ງເຂດສັກສິດທີ່ຖືກປິດບັງນີ້. ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ປານດະວະ—ວ່າມັນຖືກປິດບັງເນື່ອງຈາກຄໍາສາບແຊ່ງແນວໃດ.

Verse 3

पुरा निमित्ते कस्मिंश्चित्सर्वतीर्थाधिदैवताः । प्रणामाय ब्रह्मसदो ब्रह्माणं सहिता ययुः

ໃນການໜຶ່ງໃນອະດີດ ເທວະດາຜູ້ເປັນອະທິເທວະແຫ່ງທີ່ທິຣຖະທັງປວງ ໄດ້ພ້ອມກັນໄປຫາພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ປະທັບນັ່ງໃນສະພາເທວະ ເພື່ອກໍາບັງຄົມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 4

पुष्करस्य प्रभासस्य निमिषस्यार्बुदस्य च । कुरुक्षेत्रस्य क्षेत्रस्य धर्मारण्यस्य देवताः

ເທວະດາຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງ ປຸສກະຣະ, ປຣະພາສະ, ນິມິສະ, ອະຣບຸດະ ພ້ອມທັງ ກຸຣຸເກດຕຣະ ແລະ ທັມມາຣັນຍະ ກໍໄດ້ມາ.

Verse 5

वस्त्रापथस्य श्वेतस्य फल्गुतीर्थं स्य चापि याः । केदारस्य तथान्येषां क्षेत्राणां कोटिशोऽपि याः

ດັ່ງນັ້ນເທວະດາຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງ ວັສຕຣາປະຖະ, ສເວຕະ, ແລະ ພະລຄຸຕີຣຖະ ກໍມາ; ພ້ອມທັງ ເກດາຣະ ແລະ ເຂດສັກສິດອື່ນໆ ນັບບໍ່ຖ້ວນ.

Verse 6

सिंधुसागरयोगस्य महीसागरकस्य च । गंगासागरयोगस्य अधिपाः सूकरस्य च

ບັນດາອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າຄອງແຫ່ງຈຸດບັນຈົບຂອງ ສິນທຸ ກັບມະຫາສະໝຸດ, ຂອງ ມະຫີສາຄະຣະກະ, ແລະ ຈຸດພົບກັນຂອງ ຄົງຄາ–ມະຫາສະໝຸດ (ຄົງຄາສາຄະຣະ) ພ້ອມທັງ ສູກະຣະຕີຣຖະ ກໍຢູ່ພ້ອມ.

Verse 7

गंगारेवामुखीनां तु नदीनामधिदेवताः । शोणह्रदपुरोगाणां ह्रदानां चाधिदेवताः

ເທວະດາຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ ທີ່ມີ ຄົງຄາ ແລະ ເຣວາ ເປັນຫົວໜ້າ, ແລະເທວະດາຜູ້ປົກຄອງແຫ່ງທະເລສາບທັງຫຼາຍ ທີ່ມີ ໂຊນະຫຣະດະ ເປັນຫົວໜ້າ, ກໍໄດ້ມາ.

Verse 8

ते सर्वे संघशो भूत्वा श्रैष्ठ्य ज्ञानाय चात्मनः । समुपाजग्मुरमला महतीं ब्रह्मणः सभाम्

ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ຮ່ວມກັນເປັນສະພາ, ບໍລິສຸດປາສະຈາກມົນທິນ, ແລ້ວເຂົ້າໄປຫາສະພາອັນໃຫຍ່ຂອງ ພຣະພຣົມ, ເພື່ອແສວງຫາຄວາມເລີດລ້ຳແທ້ ແລະ ປັນຍາອັນຖືກຕ້ອງໃຫ້ແກ່ຕົນ.

Verse 9

तत्र तीर्थानि सर्वाणि समायातानि वीक्ष्य सः । उत्तस्थौ सहितः सर्वैः सभासद्भिः पितामहः

ທີ່ນັ້ນ ເມື່ອພຣະປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ເຫັນວ່າ ຕີຣຖະທັງປວງໄດ້ມາຊຸມນຸມ ພຣະອົງຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນ ພ້ອມດ້ວຍສະມາຊິກໃນສະພາທັງຫມົດ។

Verse 10

प्रणम्य सर्वतीर्थेभ्यः प्रबद्धकरसंपुटः । तीर्थानि भगवानाह विस्मयोत्फुल्ललोचनः

ພຣະອົງໄດ້ນົບນ້ອມຕໍ່ຕີຣຖະທັງປວງ ດ້ວຍຝາມືປະນົມຢ່າງເຄົາລົບ; ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ (ພຣະພຣະຫມາ) ກ່າວຕໍ່ຕີຣຖະເຫຼົ່ານັ້ນ ດ້ວຍດວງຕາເປີດກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົດ.

Verse 11

अद्य नः सद्म सकलं युष्माभिरतिपावितम् । वयं च पाविता भूयो युष्माकं दर्शनादपि

ມື້ນີ້ ທີ່ພັກອາໄສທັງຫມົດຂອງພວກເຮົາ ໄດ້ຖືກພວກທ່ານຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ; ແລະພວກເຮົາເອງກໍບໍລິສຸດຍິ່ງຂຶ້ນ ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຫັນພວກທ່ານ.

Verse 12

तीर्थानां दर्शनं श्रेयः स्पर्शनं स्नानमेव च । कीर्तनं स्मरणं चापि न स्यात्पुण्यं विना परम्

ການໄດ້ເຫັນຕີຣຖະເປັນມົງຄຸນ; ການໄດ້ສຳຜັດ ແລະການອາບນ້ຳກໍເປັນມົງຄຸນເຊັ່ນກັນ. ແມ່ນແຕ່ການສັນລະເສີນ ແລະການລະລຶກເຖິງ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ເກີດຂຶ້ນໂດຍບໍ່ມີບຸນອັນສູງສຸດ (puṇya).

Verse 13

महापापान्विता रौद्रास्त्वपि ये स्युः सुनिष्ठुराः । तेऽपि तीर्थैः प्रपूयंते किं पुनर्धर्मसंस्थिताः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍບາບໃຫຍ່ ແລະດຸຮ້າຍໂຫດຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ກໍຍັງຖືກຕີຣຖະຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ຜູ້ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ (dharma) ຈະບໍລິສຸດປານໃດ!

Verse 14

एवमुक्त्वा पुलस्त्यं स पुत्रमभ्यादिदेश ह । शीघ्रमर्घं तीर्थहेतोः समानय यथार्चये

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ ພຸລັດສະຕະຍະ ແລ້ວ ພຣະອົງຈຶ່ງສັ່ງລູກຊາຍວ່າ: «ຈົ່ງຮີບນຳອາຣະຄະ (ນ້ຳບູຊາແຫ່ງຄວາມເຄົາລົບ) ມາ ເພື່ອເຫດແຫ່ງຕີຣະຖະ ໃຫ້ເຮົາໄດ້ບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ»។

Verse 15

पुलस्त्य उवाच । असंख्यानीह तीर्थानि दृश्यंते पद्मसंभव । यथा दिशसि मां तात अर्घमेकमुपानये

ພຸລັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣະຫມາ) ທີ່ນີ້ເຫັນຕີຣະຖະນັບບໍ່ຖ້ວນ. ຕາມທີ່ພໍ່ສັ່ງ ຂ້າພະອົງຈະນຳອາຣະຄະພຽງໜຶ່ງມາ»។

Verse 16

धर्मप्रवचने श्लोको यत एष प्रगीयते

ເພາະໃນການສອນສັ່ງທາງທັມມະ ບົດສະໂລກນີ້ຖືກຂັບຮ້ອງສືບຕໍ່ກັນມາ ເປັນຄຳຄົງຄວາມຈິງອັນຄວນເຊື່ອຖື।

Verse 17

भवेयुर्यद्यसंख्याता अर्घयोग्याः समर्चने । ततस्तेषां वरिष्ठाय दातव्योऽर्घः किलैकतः

ຖ້າໃນພິທີບູຊາມີຜູ້ຄວນຮັບອາຣະຄະນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລ້ວແທ້ຈິງ ຄວນຖວາຍອາຣະຄະພຽງໜຶ່ງແກ່ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນພວກເຂົານັ້ນ।

Verse 18

ब्रह्मोवाच । साभिप्रायं साधु वत्स त्वया प्रोक्तमिदं वचः । एवं कुरुष्वैकमर्घमानय त्वं सुशीघ्रतः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ດີແທ້ ລູກເອີຍ, ຄຳທີ່ເຈົ້າເວົ້ານີ້ມີໃຈຄວາມ ແລະມີເຈດຕະນາດີ. ຈົ່ງເຮັດຕາມນັ້ນ: ນຳອາຣະຄະພຽງໜຶ່ງມາ ແລະຮີບມາໃຫ້ໄວທີ່ສຸດ»។

Verse 19

नारद उवाच । ततः पुलस्त्यो वेगेन समानिन्येऽर्घमुत्तमम् । तं च ब्रह्मा करे गृह्य तीर्थान्याहेति भारतीम्

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ມາ ປຸລັສຕະຍະ ໄດ້ນຳອາຣຄະ (ນ້ຳບູຊາ) ອັນປະເສີດມາດ້ວຍຄວາມໄວ. ພຣະພຣະຫມາ ຮັບໄວ້ໃນຝາມື ແລ້ວກ່າວເຖິງຕີຣຖະທັງຫມົດດ້ວຍພຣະວາຈາ.

Verse 20

सर्वैर्भवद्भिः संहत्य मुख्यस्त्वेकः प्रकीर्त्यताम् । तस्मै चार्घं प्रयच्छामि नैवं मामनयः स्पृशेत्

“ພວກເຈົ້າທັງຫມົດ ຈົ່ງຮ່ວມກັນ ແລະປະກາດຜູ້ດຽວທີ່ເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນພວກເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍອາຣຄະນີ້ແກ່ຜູ້ນັ້ນ—ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຄວາມບໍ່ສົມຄວນມາແຕະຕ້ອງໃນພິທີນີ້.”

Verse 21

तीर्थान्यूचुः । न वयं श्रेष्ठतां विद्मः कथंचन परस्परम् । अस्माद्धेतोश्च संप्राप्ता ज्ञात्वा देहि त्वमेव तत्

ຕີຣຖະທັງຫມົດກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າ ໃຜຈະເປັນຜູ້ປະເສີດກວ່າກັນໃນພວກເຮົາ. ເພາະເຫດນີ້ພວກເຮົາຈຶ່ງມາ—ຂໍໃຫ້ທ່ານເອງກຳນົດໃຫ້ຮູ້ ແລ້ວຈຶ່ງປະທານອາຣຄະນັ້ນ.”

Verse 22

ब्रह्मोवाच । नाहं वेद्मि श्रेष्ठतां वः कथंचन नमोऽस्तु वः । सर्वे चापारमाहात्म्यं स्वयं मे वक्तुमर्हथ

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າ ຜູ້ໃດເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນພວກເຈົ້າ—ນະໂມແດ່ພວກເຈົ້າທັງຫມົດ. ແຕ່ລະຜູ້ມີມະຫາອານຸພາບບໍ່ມີຂອບເຂດ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງກ່າວບອກຂ້າພະເຈົ້າເອງເຖິງມະຫາດມະຍະ (mahātmya) ອັນອະນັນຕະຂອງພວກເຈົ້າ.”

Verse 23

यत्र गंगा गया काशी पुष्करं नैमिषं तथा । कुरुक्षेत्रं तथा रेवा महीसागरसंगमः

“ບ່ອນໃດທີ່ມີ ຄົງຄາ (Gaṅgā), ຄະຍາ (Gayā), ກາສີ (Kāśī), ປຸສກະຣະ (Puṣkara), ແລະ ໄນມິສະ (Naimiṣa); ບ່ອນໃດທີ່ມີ ກຸຣຸເກສຕຣະ (Kurukṣetra) ແລະ ເຣວາ (Revā)—ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ແມ່ນຈຸດບັນຈົບພົບກັນຂອງ ມະຫີ (ແຜ່ນດິນ) ກັບ ມະຫາສະໝຸດ.”

Verse 24

प्रभासाद्यानि शतशो यत्र नस्तत्र का मतिः

ເມື່ອມີຕີຣຖະນັບຮ້ອຍ ເລີ່ມຈາກ ປຣະພາສາ (Prabhāsa) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະຍັງເຫຼືອຄວາມສົງໄສ ຫຼືຂໍ້ໂຕ້ຖຽງອັນໃດອີກ?

Verse 25

नारद उवाच । एवमुक्ते पद्मभुवा कोपि नोवाच किंचन । चिरेणेदं ततः प्राह महीसागरसंगमः

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອ ປັດມະພູວະ (ພຣະພຣົມ) ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ມີໃຜເວົ້າຫຍັງເລີຍ. ຜ່ານໄປດົນນານ ມະຫີສາກະຣະ-ສັງຄະມະ (Mahīsāgara-saṅgama) ຈຶ່ງເວົ້າຄໍາເຫຼົ່ານີ້.

Verse 26

ममैनमर्घं त्वं यच्छ चतुरानन शीघ्रतः । यतः कोटिकलायां वा मम कोऽपि न पूर्यते

ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າສີ່, ຈົ່ງປະທານອັຣຄະ (argha) ແຫ່ງການນົບນ້ອມນີ້ໃຫ້ແກ່ຂ້າໂດຍໄວ; ເພາະແມ່ນແຕ່ໃນເວລາກໍຕິກະລານັບສິບລ້ານ ກໍບໍ່ມີໃຜເທົ່າຂ້າເລີຍ.

Verse 27

यतश्चेन्द्रद्युम्नराज्ञा ताप्यमाना वसुंधरा । सर्वतीर्थद्रवीभूता महीनामाभवन्नदी

ເພາະເມື່ອແຜ່ນດິນຖືກກະທົບດ້ວຍໄຟຮ້ອນຂອງພຣະຣາຊາ ອິນດຣະດຍຸມນະ, ນາງໄດ້ລະລາຍເປັນແກ່ນສານຂອງຕີຣຖະທັງປວງ ແລະກາຍເປັນແມ່ນ້ໍານາມວ່າ ມະຫີ (Mahī).

Verse 28

सा च सर्वाणि तीर्थानि संयुक्तानि मया सह । सर्वतीर्थमयस्तस्मादस्मि ख्यातो जगत्त्रये

ແລະ ນາງມະຫີ (Mahī) ມີຕີຣຖະທັງປວງຮວມຢູ່ກັບນາງ ພ້ອມກັບຂ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າຈຶ່ງເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນສາມໂລກ ວ່າ “ຜູ້ປະກອບດ້ວຍຕີຣຖະທັງປວງ”.

Verse 29

गुहेन च महालिंगं कुमारेश्वरमीश्वरम् । संस्थाप्य तीर्थमुख्यत्वं मम दत्तं महात्मना

ແລະ ພຣະກຸຫາ (ສະກັນດະ) ໄດ້ສະຖາປະນາ ມະຫາລິງຄະ ຄື ພຣະກຸມາເຣສະວະຣະ ພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອສະຖາປະນາແລ້ວ ມະຫາອາດສະຈິດນັ້ນ ໄດ້ປະທານໃຫ້ຂ້ອຍ ຄວາມເປັນຕີຣຖະອັນສູງສຸດ.

Verse 30

नारदेनापि मत्तीरे स्थानं संस्थाप्य शोभनम् । सर्वेभ्यः पुण्यक्षेत्रेभ्यो दत्तं श्रैष्ठ्यं पुरा मम

ແລະ ພຣະນາຣະດະ ກໍໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ສະຖານທີ່ອັນງາມສົດ ຢູ່ຝັ່ງນ້ຳຂອງຂ້ອຍ. ໃນການກ່ອນ ຄວາມເປັນເລີດເຫນືອທຸກພຸນຍະເຂດ ໄດ້ຖືກປະທານໃຫ້ຂ້ອຍ.

Verse 31

एवं त्रिभिर्हेतुवरैर्ममेवार्घः प्रदीयताम् । गुणैकदेशेऽपि समं मम तीर्थं न वै परम्

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງດ້ວຍເຫດຜົນອັນປະເສີດສາມປະການນີ້ ຂໍໃຫ້ຖວາຍອາຣຄະແກ່ຂ້ອຍແຕ່ຜູ້ດຽວ. ແມ່ນແຕ່ໃນສ່ວນນ້ອຍໜຶ່ງຂອງຄຸນຄ່າ ກໍບໍ່ມີຕີຣຖະໃດເທົ່າທຽມຕີຣຖະຂອງຂ້ອຍ ຍິ່ງບໍ່ຕ້ອງເວົ້າວ່າສູງກວ່າ.

Verse 32

इत्युक्ते वचने पार्थ तीर्थराजेन भारत । सर्वे नोचुः किंचनापि किं ब्रह्मा वक्ष्यतीति यत्

ເມື່ອກະສັດແຫ່ງຕີຣຖະໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ໂອ ປາຣຖະ—ໂອ ພາຣະຕະ—ທຸກຄົນບໍ່ໄດ້ເວົ້າຫຍັງເລີຍ ໂດຍຄິດວ່າ “ພຣະພຣະຫມາຈະກ່າວຫຍັງນໍ?”

Verse 33

ततो ब्रह्मसुतो ज्येष्ठः श्वेतमाल्यानुलेपनः । दक्षिणं बाहुमुद्धत्य धर्मो वचनमब्रवीत्

ແລ້ວຕໍ່ມາ ພຣະທັມມະ ບຸດອົງໃຫຍ່ຂອງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍພວງມາລາຂາວ ແລະ ນ້ຳຫອມຊະໂລມ ໄດ້ຍົກແຂນຂວາຂຶ້ນ ແລະ ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້.

Verse 34

अहो कष्टमिदं कूक्तं तीर्थराजेन मोहतः । सन्तोऽपि न गुणा वाच्याः स्वयं सद्भिः स्वका यतः

ໂອ້! ຄໍານີ້ຊ່າງເຈັບປວດນັກ ທີ່ “ພະຣາຊາແຫ່ງຕີຣຖະ” ເວົ້າອອກດ້ວຍຄວາມຫຼົງ. ເຖິງຈະມີຄຸນທຳແທ້ ຜູ້ດີກໍບໍ່ປະກາດຄຸນຂອງຕົນ ເພາະເປັນຂອງຕົນເອງ.

Verse 35

स्वीयान्गुणान्स्वयं यो हि सम्पत्सु प्रक्षिपन्परान् । ब्रवीति राजसस्त्वेष ह्यहंकारो जुगुप्सितः

ຜູ້ໃດໃນຍາມຮຸ່ງເຮືອງ ກົດຂີ່ຜູ້ອື່ນ ແລະເວົ້າອວດຄຸນຂອງຕົນ—ນັ້ນແມ່ນອະຫັງກາຣະແບບຣາຊະສະ ນ່າລັງກຽດເປັນມານະອັນຊົ່ວ.

Verse 36

तस्मादस्मादहंकारात्सत्स्वप्येषु गुणेषु च । अप्रख्यातं ध्वस्तरूपमिदं तीर्थं भविष्यति

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກອະຫັງກາຣະນີ້ ແມ່ນແມ່ນວ່າຄຸນທຳຈະມີຢູ່ ຕີຣຖະນີ້ຈະກາຍເປັນບໍ່ໂດດເດັ່ນ ແລະຮູບສົມບັດເກົ່າຈະຖືກທໍາລາຍ.

Verse 37

स्तंभतीर्थमिति ख्यातं स्तम्भो गर्वः कृतो यतः । स्तंभस्य हि फलं सद्यो ब्रह्मापि प्राप किं परः

ມັນຈະໄດ້ຊື່ວ່າ «ສະຕັມພະຕີຣຖະ» ເພາະທີ່ນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄວາມຍິ່ງຍໂສ (garva) ເປັນເສົາ (stambha) ຕັ້ງຢູ່. ຜົນຂອງຄວາມຍິ່ງຍໂສມາໄວທັນທີ—ຖ້າແມ່ນແຕ່ພຣະພຣະຫມາຍັງປະສົບ ແລ້ວຜູ້ອື່ນຈະເປັນແນວໃດ?

Verse 38

इत्युक्ते धर्मदेवेन हाहेति रव उत्थितः । ततः शीघ्रं समायातो योगीशोऽहं च पांडव

ເມື່ອທ່ານທັມມະເທວະເວົ້າດັ່ງນັ້ນ ສຽງຮ້ອງ «ຮາຮາ!» ກໍເກີດຂຶ້ນ. ແລ້ວພຣະເຈົ້າແຫ່ງບັນດາໂຍຄີກໍມາຮອດໄວ—ແລະຂ້ອຍດ້ວຍ, ໂອ ປານດະວະ.

Verse 39

गुहस्ततो वचः प्राह धर्मदेवसमागमे । अयुक्तमेतच्छापोऽयं दत्तो यद्धर्म धार्ष्ट्यतः

ແລ້ວພຣະກຸຫາ ໄດ້ກ່າວພຣະວາຈາ ໃນທ່າມກາງພຣະທັມມະເທວະວ່າ: «ໂອ ພຣະທັມມະ, ຄຳສາບນີ້ບໍ່ສົມຄວນ ເພາະໃຫ້ດ້ວຍຄວາມຫຸນຫັນ ແລະກ້າຫານເກີນຄວນ»।

Verse 40

ब्रवीतु कोऽपि सर्वेषां तीर्थानां तेषु वर्तताम् । यद्यैश्वर्यं नार्हतेसौ महीसागरसंगमः

«ໃຫ້ໃຜກໍ່ຕາມ ກ່າວເຖິງຕີຣະຖະທັງປວງທີ່ມີ—ຖ້າການບັນຈົບກັນຂອງແຜ່ນດິນ (ຫຼື ສາຍນ້ຳ) ແລະທະເລນີ້ ບໍ່ຄວນໄດ້ຮັບຄວາມສູງສົ່ງ ແລ້ວສິ່ງໃດຈຶ່ງຈະຄວນ?»

Verse 41

तिष्ठत्वात्मगुणो यच्च तीर्थराजेन वर्णितः । तत्र को विगुणो नाम मिथ्यावादी यतो गुणः

«ຂໍໃຫ້ຄຸນຄ່າອັນເປັນຕົນເອງ ທີ່ ‘ຣາຊາແຫ່ງຕີຣະຖະ’ ໄດ້ພັນລະນາ ດຳລົງຢູ່ດັ່ງເດີມ. ທີ່ນັ້ນ ຈະມີໃຜຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ຂາດຄຸນ’ ໄດ້ຢ່າງໃດ? ເພາະຄຸນຄ່ານັ້ນເອງຈະກາຍເປັນຜູ້ເວົ້າມຸສາ»។

Verse 42

अहो न युक्तं पालानां यदि तेऽप्यविमृश्य च । एवमर्थान्करिष्यंति कं यांति शरणं प्रजाः

«ໂອ້! ບໍ່ສົມຄວນເລີຍ ສຳລັບຜູ້ປົກປ້ອງ (ຜູ້ປົກຄອງ) ຖ້າແມ່ນແຕ່ພວກເຂົາກໍ່ກະທຳໂດຍບໍ່ໄຕ່ຕອງ ໃນເລື່ອງເຊັ່ນນີ້. ຖ້າພວກເຂົາຕັດສິນການງານແບບນີ້ ປະຊາຊົນຈະໄປພຶ່ງພາຜູ້ໃດເປັນທີ່ພຶ່ງ?»

Verse 43

एवमुक्ते गुहेनाथ धर्मो वचनमब्रवीत् । सत्यमेतद्यदर्होऽयं महीसागरसंगमः

ເມື່ອພຣະກຸຫາໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະທັມມະກໍ່ຕອບວ່າ: «ແທ້ດັ່ງນັ້ນ—ການບັນຈົບກັນຂອງແຜ່ນດິນ (ຫຼື ສາຍນ້ຳ) ແລະທະເລນີ້ ຄວນແກ່ຄວາມສູງສົ່ງອັນສຸດ»។

Verse 44

मुख्यत्वं सर्वतीर्थानामर्घं चापि पितामहात् । किंतु नात्मगुणा वाच्याः सतामेतत्सदा व्रतम् । परोक्षेपि स्वप्रशंसा ब्रह्माणमपि चालयेत्

ແມ່ນແທ້ວ່າສະຖານທີ່ນີ້ເປັນທີ່ສັກສິດສູງສຸດໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບອາຣະຄະຈາກພິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ແຕ່ກໍບໍ່ຄວນເວົ້າອວດຄຸນຂອງຕົນ—ນີ້ແມ່ນວຣະຕະອັນຖາວອນຂອງຜູ້ດີ. ແມ່ນແຕ່ການຊົມຕົນແບບອ້ອມໆ ກໍອາດເຮັດໃຫ້ພຣະພຣະຫມາຫວັ່ນໄຫວໄດ້.

Verse 45

स्वप्रशंसां प्रकुर्वाणः पराक्षेपसमन्विताम् । किं दिवः पृथिवीं पूर्वं ययातिर्न पपात ह । यानि पूर्वं प्रमाणानि कृतानीशेन धीमता

ຜູ້ໃດທີ່ຊົມຕົນເອງ ພ້ອມກັບການກະທົບກະແທກຜູ້ອື່ນ ຈະບໍ່ຕົກຈາກສະຫວັນລົງສູ່ແຜ່ນດິນ ເຫມືອນກະສັດຢະຍາຕິໃນກ່ອນຫລື? ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຂໍ້ບັນຍັດທີ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີປັນຍາໄດ້ວາງໄວ້ແຕ່ກ່ອນ ຄວນຖືເປັນມາດຕະຖານອັນເຊື່ອຖືໄດ້.

Verse 46

तानि सम्पालनीयानि तानि कोऽति क्रमेद्बुधः । तव पित्रा समादिश्य यदर्थं स्थापिता वयम्

ຂໍ້ບັນຍັດເຫຼົ່ານັ້ນຕ້ອງຖືຮັກສາຢ່າງຮອບຄອບ—ຜູ້ມີປັນຍາຄົນໃດຈະກ້າລ່ວງລະເມີດໄດ້? ພວກເຮົາຖືກຕັ້ງໄວ້ເພື່ອເຫດນີ້ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງພໍ່ຂອງເຈົ້າ.

Verse 47

पालयामास एतच्च त्वं पालयितुमर्हसि । ईश्वराः स्वप्रमाणेन भवंतो यदि कुर्वते

ຜູ້ກ່ອນໜ້ານັ້ນກໍໄດ້ປົກປ້ອງສິ່ງນີ້ໄວ້; ເຈົ້າກໍຄວນຮັກສາເຊັ່ນກັນ. ຖ້າບັນດາຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ສູງສົ່ງ ປະພຶດຕາມອໍານາດແລະມາດຕະຖານຂອງຕົນ ລະບຽບກໍຈະດໍາລົງຢູ່.

Verse 48

तदस्माभिरिदं युक्तं शासनं दिश्यतां परम् । एवमुक्त्वा स्वीयमुद्रां मोक्तुकामं वृषं तदा

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ພວກເຮົາອອກຄໍາສັ່ງອັນເໝາະສົມ ແລະສູງສຸດນີ້. ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໃນເວລານັ້ນ (ທັມມະ) ປາດຖະນາຈະປົດມຸດຣາ/ຕາປະທັບຂອງຕົນ ແລະຫັນໄປຫາງົວຜູ້ (ວຣິສະ) ພ້ອມຈະປ່ອຍມັນ.

Verse 49

अहं प्रस्तावमन्वीक्ष्य वाक्यमेतदुदैरयम् । नमो धर्माय महते विश्वधात्रे महात्मने

ຂ້ອຍໄດ້ພິຈາລະນາສະຖານະການ ແລ້ວໄດ້ກ່າວຄໍານີ້ວ່າ: «ນະໂມແດ່ ທັມມະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຜູ້ທົງຮັກສາສາກົນ ມະຫາອາດຕະ»។

Verse 50

ब्रह्मविष्णुशिवैर्नित्यं पूजितायाघनाशिने । यदि मुद्रां भवान्धर्म परित्यक्ष्यति कर्हिचित्

ໂອ ທັມມະ—ຜູ້ທໍາລາຍບາບ ຜູ້ຖືກບູຊາເປັນນິດໂດຍ ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະວິສນຸ, ແລະ ພຣະຊິວະ—ຖ້າທ່ານຈະລະທິ້ງມຸດຣາ/ຕາປະທັບອໍານາດ ໃນວັນໃດວັນໜຶ່ງ…

Verse 51

तदस्माकं कुतो भावो मा विश्वं नाशय प्रभो । योगीश्वरं गुहं चापि संमानयितुमर्हसि

ຖ້າເປັນແນວນັ້ນ ພວກເຮົາຈະຍັງມີຄວາມຫວັງອັນໃດ? ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍຢ່າທໍາລາຍໂລກນີ້. ທ່ານຄວນໃຫ້ກຽດແກ່ ກຸຫະ ດ້ວຍ—ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂຍຄີທັງຫຼາຍ।

Verse 52

शिववन्माननीयो हि यतः साक्षाच्छिवात्मजः । त्वां च देवो गुहः स्वामी संमानयितुमर्हति

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະອົງນັ້ນຄວນໄດ້ຮັບການນັບຖືເຫມືອນພຣະຊິວະ ເພາະພຣະອົງເປັນພຣະບຸດຂອງພຣະຊິວະໂດຍກົງ. ແລະ ພຣະເທວະ ກຸຫະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ ກໍຄວນໄດ້ຮັບການສົມຄວນທີ່ຈະນັບຖືທ່ານຕອບແທນເຊັ່ນກັນ।

Verse 53

युवयोरैक्यभावेन सुखं जीवेदिदं जगत् । त्वया प्रदत्तः शापोऽयं मा प्रत्याख्यातिलक्षणः

ດ້ວຍຄວາມກົງກັນ ແລະ ຄວາມເປັນໜຶ່ງດຽວຂອງພວກທ່ານທັງສອງ ຂໍໃຫ້ໂລກນີ້ດໍາລົງຊີວິດຢ່າງຜາສຸກ. ແລະຂໍໃຫ້ຄໍາສາບທີ່ທ່ານໄດ້ປະກາດນີ້ ຢ່າເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການຖອນຄືນ ຫຼື ການປະຕິເສດເລີຍ।

Verse 54

अनुग्रहश्च क्रियतां तीर्थराजस्य मानद

ໂອ ຜູ້ປະທານເກຍດຕິຍົດ ຂໍໃຫ້ທ່ານປະທານພຣະອະນຸກຣະຫາແກ່ «ຣາຊາແຫ່ງຕີຣຖະ» ອັນເປັນທ່ານ້ຳສັກສິດສູງສຸດ।

Verse 56

एवमुच्चरमाणं मां प्रशस्याहापि पद्मभूः । साध्वेतन्नारदेनोक्तं धर्मैतद्वचनं कुरु । सम्मानय गुहं चापि गुहः स्वामी यतो हि नः । एवमुक्ते ब्रह्मणा च धर्मो वचनमब्रवीत्

ເມື່ອຂ້ອຍກ່າວຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ພັດມະພູ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ຊົມເຊີຍຂ້ອຍ ແລະກ່າວວ່າ: «ດີແທ້—ນາຣະດະໄດ້ກ່າວຖືກ. ໂອ ທັມມະ, ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄຳນີ້. ແລະຈົ່ງເຄົາລົບກູຫະດ້ວຍ, ເພາະກູຫະແມ່ນອົງເຈົ້າຂອງພວກເຮົາແທ້»। ເມື່ອພຣະພຣະຫມາກ່າວດັ່ງນັ້ນ ທັມມະຈຶ່ງຕອບດ້ວຍຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້।

Verse 57

नमो गुहाय सिद्धाय किंकरायस्य ते वयम् । मदीयां स्कन्द विज्ञप्तिं नाथैनामवधारय

ນະໂມແດ່ ກູຫະ ຜູ້ສຳເລັດສົມບູນ; ພວກເຮົາເປັນຂ້າຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ. ໂອ ພຣະນາຖ ສະກັນດະ, ຂໍພຣະອົງໂປດຮັບຟັງຄຳວິນຍາບັດນີ້ຂອງຂ້ອຍ।

Verse 58

स्तंभादेतन्महातीर्थमप्रसिद्धं भविष्यति । स्तंभतीर्थमिति ख्यातं सुप्रसिद्धं भविष्यति

ນັບແຕ່ເສົານີ້ໄປ ມະຫາຕີຣຖະນີ້ຈະບໍ່ຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ຮູ້ຈັກອີກຕໍ່ໄປ. ມັນຈະໄດ້ນາມວ່າ «ສະຕັມພະຕີຣຖະ» ແລະຈະໂດງດັງຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 59

स्तम्भतीर्थमिति ख्यातं सर्वतीर्थफलप्रदम् । यश्चात्र स्नानदानानि प्रकरिष्यति मानवः

ທີ່ໄດ້ນາມວ່າ «ສະຕັມພະຕີຣຖະ» ນີ້ ຍ່ອມປະທານຜົນແຫ່ງຕີຣຖະທັງປວງ. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອາບນ້ຳ ແລະໃຫ້ທານຢູ່ທີ່ນີ້—

Verse 60

यथोक्तं च फलं तस्य स्फुटं सर्वं भविष्यति । शनिवारे ह्यमावास्या भवेत्तस्याः फलं च यत्

ຜົນທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ຈະປາກົດຊັດເຈນທັງໝົດ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະບຸນໃດໆ ເມື່ອວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ຕົງກັບວັນເສົາ—

Verse 61

महीसागरयात्रायां भवेत्तच्चावधारय । प्रभासदशयात्राभिः सप्तभिः पुष्करस्य च

ຈົ່ງຮູ້ໃຫ້ແນ່ນອນວ່າ ບຸນອັນດຽວກັນນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນຈາກການເດີນທາງຈາລິກໄປມະຫີສາກະຣະ; ແລະຍັງເທົ່າກັບການຈາລິກໄປປຣະພາສະ 10 ເທື່ອ ແລະໄປປຸສະກະຣະ 7 ເທື່ອດ້ວຍ—

Verse 62

अष्टाभिश्च प्रयागस्य तत्फलं प्रभविष्यति । पंचभिः कुरुक्षेत्रस्य नकुलीशस्य च त्रिभिः

ຜົນບຸນອັນດຽວກັນນັ້ນ ຈະເກີດຂຶ້ນ ເທົ່າກັບໄດ້ຈາລິກໄປປຣະຍາກະ 8 ເທື່ອ; ໄປກຸຣຸເກສະຕຣະ 5 ເທື່ອ; ແລະໄປນະກຸລີສະ 3 ເທື່ອ—

Verse 63

अर्बुदस्य च यत्षड्भिस्तत्फलं च भविष्यति । वस्त्रापथस्य तिसृभिर्गंगायाः पंचभिश्च यत्

ແລະບຸນອັນດຽວກັນນັ້ນ ຈະເກີດຂຶ້ນ ເທົ່າກັບໄດ້ຈາລິກໄປອັຣບຸດະ 6 ເທື່ອ; ໄປວັສຕຣາປະຖະ 3 ເທື່ອ; ແລະໄດ້ຮັບບຸນແຫ່ງແມ່ນ້ໍາຄົງຄາ 5 ເທົ່າ—

Verse 64

कूपोदर्याश्चतुर्भिश्च तत्फलं प्रभविष्यति । काश्याः षड्भिस्तथा यत्स्याद्गोदावर्याश्च पंचभिः

ຜົນບຸນອັນດຽວກັນນີ້ ຈະເກີດຂຶ້ນຢູ່ນີ້: ບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການໄປກູໂປດາຣີ 4 ເທື່ອ, ຈາກການໄປກາສີ 6 ເທື່ອ, ແລະຈາກການໄປໂຄດາວະຣີ 5 ເທື່ອ.

Verse 65

तत्फलं स्तंभतीर्थे वै शनिदर्शे भविष्यति । एवं दत्ते वरे स्कंदस्तदा प्रीतमनाभवत्

ຜົນນັ້ນແທ້ ຈະໄດ້ຮັບຢ່າງແນ່ນອນ ທີ່ສະຕັມພະຕີຣຖະ ໃນສະຖານທີ່ຊະນິດັຣຊະ. ເມື່ອພອນນີ້ຖືກປະທານແລ້ວ ສະກັນດະກໍປິຕິຍິນດີໃນໃຈ.

Verse 66

ब्रह्मापि स्तंभतीर्थाय ददावर्घं समाहितः । ददौ च सर्वतीर्थानां श्रेष्ठत्वममितद्युतिः

ພຣະພຣະຫມາກໍດ້ວຍໃຈສະຫງົບຕັ້ງມັ່ນ ໄດ້ຖວາຍອາຣະຄະຍະແດ່ສະຕັມພະຕີຣຖະ. ແລະຜູ້ມີຣັດສະຫມີອັນຫາທີ່ສຸດນັ້ນ ໄດ້ປະທານໃຫ້ມັນເປັນທີ່ສູງສຸດໃນບັນດາຕີຣຖະທັງປວງ.

Verse 67

तीर्थानि च गुहं नाथं सम्मान्य विससर्ज सः । एवमेतत्पुरा वृत्तं गुप्तक्षेत्रस्य कारणम्

ພຣະອົງໄດ້ນົບນ້ອມສັກກາລະບັນດາຕີຣຖະ ແລະພຣະຄຸຫະຜູ້ເປັນນາຖ ແລ້ວຈຶ່ງສົ່ງພວກນັ້ນກັບໄປ. ດັ່ງນີ້ແຫຼະເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນການບູຮານ—ນີ້ແມ່ນເຫດໃຫ້ສະຖານທີ່ນີ້ໄດ້ຊື່ວ່າ “ຄຸບຕະກເສດຕຣະ” ດິນສັກສິດທີ່ຖືກເຊື່ອງໄວ້.

Verse 68

भूयश्चापि प्रसिद्ध्यर्थं प्रेषिताप्सरसोऽत्र मे । विमोक्षिता ग्राहरूपात्त्वया ताश्च कुरूद्वह

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ສະຖານທີ່ນີ້ໂດ່ງດັງກວ້າງຂວາງ ອັບສະຣາຂອງເຮົາຖືກສົ່ງມາທີ່ນີ້. ແລະເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງກຸຣຸ ໄດ້ປົດປ່ອຍນາງເຫຼົ່ານັ້ນຈາກຮູບຮ່າງຈະລະເຂ້.

Verse 69

यतो धर्मस्य सर्वस्य नानारूपैः प्रवर्ततः । परित्राणाय भवतः कृष्णस्य च भवो भवे

ເພາະວ່າຈາກເຈົ້ານີ້ແຫຼະ ທັງມວນທຳມະ ດຳເນີນໄປໃນຮູບແບບຫຼາກຫຼາຍ. ເພື່ອປົກປ້ອງເຈົ້າ ແລະພຣະກຣິສນະ ຂໍໃຫ້ພຣະສິວະເປັນຜູ້ອຸປະຖຳ ທຸກຊາດທຸກພົບ.

Verse 70

तदिदं वर्णितं तुभ्यं सर्वतीर्थफलं महत् । श्रुत्वैतदादितः पूर्वं पुमान्पापैः प्रमुच्यते

ດັ່ງນີ້ ຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງຕີຣຖະທັງປວງ ໄດ້ຖືກພັນລະນາໃຫ້ເຈົ້າ. ຜູ້ໃດຟັງຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນ ຈະພົ້ນຈາກບາບ.

Verse 71

सूत उवाच । श्रुत्वेति विजयो धीमान्प्रशशंस सुविस्मितः । विसृष्टो नारदाद्यैश्च द्वारकां प्रति जग्मिवान्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ວິຊະຍະ (ອາຣຊຸນ) ຜູ້ມີປັນຍາ ປະຫລາດໃຈຢ່າງຍິ່ງ ແລະສັນລະເສີນເລື່ອງນັ້ນ. ຕໍ່ມາ ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກນາຣະດະແລະຜູ້ອື່ນ ຈຶ່ງເດີນທາງໄປດວາຣະກາ.