Adhyaya 22

Verse 1

नारद उवाच । एवं विप्रकृता देवा महेंद्रसहितास्तदा । ययुः स्वायंभुवं दाम मर्करूपमुपाश्रिताः

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ຖືກກົດຂີ່ແລະອ່ອນແຮງ ພ້ອມກັບມະເຮນດຣະ (ອິນດຣະ) ໃນເວລານັ້ນ ໄດ້ໄປຫາພະອົງຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ ໂດຍອາໄສຮູບປອມເພື່ອປິດບັງຕົນ.

Verse 2

ततश्च विस्मितो ब्रह्मा प्राह तान्सुरपुंगवान् । स्वरूपेणेह तिष्ठध्वं नात्र वस्तारकाद्भयम्

ແລ້ວພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ປະຫລາດໃຈ ໄດ້ກ່າວກັບເທວະຜູ້ເປັນເລີດວ່າ: “ຈົ່ງຢູ່ນີ້ໃນຮູບແທ້ຂອງພວກເຈົ້າ; ທີ່ນີ້ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກຕາຣະກະ.”

Verse 3

ततो देवाः स्वरूपस्थाः प्रम्लानवदनांबुजाः । तुष्टुवुः प्रणताः सर्वे पितरं पुत्रका यथा

ແລ້ວເທວະທັງຫຼາຍ ຕັ້ງຢູ່ໃນຮູບແທ້ຂອງຕົນ ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວບໍ່ເຫື່ອຍເຉົ້າອີກ. ທຸກອົງກໍກົ່ມກາບ ແລະສັນລະເສີນພຣະອົງ ເຫມືອນລູກນ້ອຍສັນລະເສີນພໍ່.

Verse 4

नमो जगत्प्रसूत्यै ते हेतवे पालकाय च । संहर्त्रे च नमस्तुभ्यं तिस्रोऽवस्थास्तव प्रभो

ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເຫດໃຫ້ໂລກເກີດຂຶ້ນ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປົກປ້ອງຮັກສາ; ແລະນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ຖອນຄືນທຸກສິ່ງ. ໂອ້ ພຣະເຈົ້າ, ສາມພາວະນີ້ເປັນຂອງພຣະອົງ.

Verse 5

त्वमपः प्रथमं सृष्ट्वा तासु वीर्यमवासृजः । तदण्डमभवद्धैमं यस्मिल्लोकाश्चराचराः

ພຣະອົງໄດ້ສ້າງນ້ຳເປັນອັນດັບທຳອິດ ແລ້ວປ່ອຍພະລັງອຳນາດຂອງພຣະອົງລົງໃນນ້ຳນັ້ນ. ຈາກນັ້ນເກີດເປັນໄຂ່ຈັກກະວານສີຄຳ, ພາຍໃນມີໂລກທັງຫຼາຍ ແລະສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວກັບບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 6

वेदेष्वाहुर्विराड्रूपं त्वामेकरूपमीदृशम् । पातालं पादमूलं च पार्ष्णिपादे रसातलम्

ໃນພຣະເວດາ ທ່ານຖືກປະກາດວ່າເປັນ ວິຣາດ—ຮູບສາກົນອັນດຽວແບບນີ້: ປາຕາລະເປັນຝາຕີນຂອງພຣະອົງ ແລະ ຣະສາຕາລະຢູ່ທີ່ສົ້ນຕີນແລະຕີນ.

Verse 7

महातलं चास्य गुल्फौ जंघे चापि तलातलम् । सुतलं जानुनी चास्य ऊरू च वितलातले

ມະຫາຕາລະ ຖືກກ່າວວ່າຢູ່ທີ່ຂໍ້ຕີນ; ຕະລາຕາລະ ຢູ່ທີ່ແຂ້ງຂາ; ສຸຕາລະ ຢູ່ທີ່ຫົວເຂົ່າ; ແລະ ວິຕາລະ ຢູ່ທີ່ຂາອ່ອນ (ພາກພົ້ນ).

Verse 8

महीतलं च जघनं नाभिश्चास्य नभस्तलम् । ज्योतिः पदमुरः स्थानं स्वर्लोको बाहुरुच्यते

ມະຫີຕາລະ (ແຜ່ນດິນ) ແມ່ນສະໂພກຂອງພຣະອົງ; ສະດືອຂອງພຣະອົງແມ່ນແດນຟ້າ. ອົກຂອງພຣະອົງແມ່ນສະຖານຂອງແສງສະຫວ່າງ, ແລະ ສະວັກຄະໂລກ (Svarga-loka) ຖືກກ່າວວ່າເປັນແຂນຂອງພຣະອົງ.

Verse 9

ग्रीवा महश्चवदनं जनलोकः प्रकीर्त्यते । ललाटं च तपोलोकः शीर्ष सत्यमुदाहृतम्

ຄໍຂອງພຣະອົງແມ່ນ ມະຫັຣໂລກ (Maharloka); ໃບໜ້າຂອງພຣະອົງຖືກປະກາດເປັນ ຊະນະໂລກ (Janaloka). ໜ້າຜາກຂອງພຣະອົງແມ່ນ ຕະໂປໂລກ (Tapoloka), ແລະ ສີສະຂອງພຣະອົງຖືກກ່າວວ່າເປັນ ສັດຕະຍະໂລກ (Satyaloka).

Verse 10

चन्द्रसूर्यौ च नयने दिशः श्रोत्रे नासिकाश्विनौ । आत्मानं ब्रह्मरंध्रस्थमाहुस्त्वां वेदवादिनः

ດວງຈັນ ແລະ ດວງອາທິດ ຖືກກ່າວວ່າເປັນດວງຕາທັງສອງຂອງພຣະອົງ; ທິດທັງຫຼາຍແມ່ນຫູຂອງພຣະອົງ; ອັດຊະວິນ (Aśvins) ແມ່ນຮູດັງຂອງພຣະອົງ. ຜູ້ຮູ້ເວດາປະກາດວ່າ ພຣະອົງແມ່ນອາດມັນ (Ātman) ຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນ ພຣະຫມະຣັນທຣະ (brahma-randhra) ທີ່ຍອດສີສະ.

Verse 11

एवं ये ते विराड्रूपं संस्मरंत उपासते । जन्मबन्धविनिर्मुक्ता यांति त्वां परमं पदम्

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ລະລຶກ ແລະ ບູຊາຮູບວິຣາດ (ຮູບສາກົນ) ຂອງພຣະອົງ ຈະພົ້ນຈາກພັນທະແຫ່ງການເກີດຊ້ຳ ແລະ ໄປຮອດພຣະອົງ—ສະຖານອັນສູງສຸດ।

Verse 12

एवं स्थूलं प्राणिमध्यं च शूक्ष्मं भावेभावे भावितं त्वां गृणंति । सर्वत्रस्थं त्वामतः प्राहुर्वेदास्तस्मै तुभ्यं पदम्ज इद्विधेम

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາສັນລະເສີນພຣະອົງ—ພິຈາລະນາພຣະອົງເປັນຮູບຫຍາບ (ສະຖູນ), ເປັນພຣະຜູ້ສະຖິດຢູ່ພາຍໃນສັດທັງປວງ, ແລະເປັນຮູບລະອຽດ (ສູກສະມະ) ທີ່ຖືກສະມາທິໃນທຸກພາວະ. ເພາະສະນັ້ນ ພຣະເວດຈຶ່ງກ່າວວ່າພຣະອົງສະຖິດຢູ່ທົ່ວທຸກບ່ອນ; ແດ່ພຣະອົງ—ຜູ້ເກີດຈາກບັນລັງດອກບົວ—ພວກເຮົາຂໍຖວາຍການສັນລະເສີນອັນເຄົາລົບນີ້।

Verse 13

एवं स्तुतो विरंचिस्तु कृपयाभिपरिप्लुतः । जानन्नपि तदा प्राह तेषामाश्वासहेतवे

ດັ່ງນັ້ນ ວິຣັນຈິ (ພຣະພຣະຫມາ) ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເມດຕາກະລຸນາ; ແມ່ນວ່າຮູ້ຢູ່ແລ້ວ ກໍຍັງກ່າວໃນເວລານັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາເກີດຄວາມອຸ່ນໃຈ।

Verse 14

सर्वे भवन्तो दुःखार्ताः परिम्लानमुखांबुजाः । भ्रष्टायुदास्तथाऽकस्माद्भ्रष्टा भरणवाससः

ພວກເຈົ້າທັງໝົດຖືກທຸກຂ໌ບີບຄັ້ນ—ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວຂອງພວກເຈົ້າເຫື່ອຍເຉົ້າ. ອາວຸດຫຼຸດຈາກມື ແລະ ຢ່າງກະທັນຫັນ ເຄື່ອງປະດັບກັບເສື້ອຜ້າກໍຫຼຸດລົງຈາກກາຍ।

Verse 15

ममैवयं कृतिर्देवा भवतां यद्वडम्बना । यद्वैराजशरीरे मे भवन्तो बाहुसंज्ञकाः

ໂອ ພຣະເທວະທັງຫຼາຍ, ຄວາມອັບອາຍນີ້ຂອງພວກເຈົ້າ ແທ້ຈິງແມ່ນການກະທຳຂອງຂ້າເອງ; ເພາະໃນກາຍສາກົນ (ໄວຣາຊ) ຂອງຂ້າ ພວກເຈົ້າຖືກຮູ້ຈັກວ່າເປັນ ‘ແຂນ’ ຂອງຂ້າ।

Verse 16

यद्यद्विभूतिमत्सत्त्वं धार्मिकं चोर्जितं महत् । तत्रासीद्बाहुनाशो मे बाहुस्थाने च ते मम

ບ່ອນໃດທີ່ມີສັດຜູ້ມີອຳນາດແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ມີທຳມະ ແຂງແກ່ນ ແລະຍິ່ງໃຫຍ່ ທີ່ນັ້ນແຂນຂອງຂ້າຖືກທຳລາຍ; ແລະພວກເຈົ້າຜູ້ຢືນແທນທີ່ແຂນຂອງຂ້າ ກໍຖືກຕີລົງເຊັ່ນກັນ.

Verse 17

तन्नूनं मम भग्नौ च बाहू तेन दुरात्मना । येन चोपहृतं देवास्तन्ममाख्यातु मर्हथ

ແນ່ນອນແລ້ວ ແຂນຂອງຂ້າທັງສອງຖືກຫັກໂດຍຜູ້ມີໃຈຊົ່ວນັ້ນ; ແລະເທວະທັງຫຼາຍກໍຖືກລົບກວນໂດຍເຂົາ. ຈົ່ງບອກຂ້າເຖິງເລື່ອງນັ້ນ—ໃຜເປັນຜູ້ກະທຳ—ພວກເຈົ້າຄວນແຈ້ງໃຫ້ຂ້າຮູ້.

Verse 18

देवा ऊचुः । योऽसौ वज्रांगतनयस्त्वया दत्तवरः प्रभो । भृशं विप्रकृतास्तेन तत्त्वं जानासि तत्त्वतः

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ຜູ້ນັ້ນແມ່ນບຸດຂອງວັຊຣາງກະ—ຜູ້ທີ່ທ່ານໄດ້ປະທານພອນໃຫ້, ໂອ້ ພຣະອົງ. ໂດຍເຂົາ ພວກເຮົາຖືກກະທຳຢ່າງຮ້າຍແຮງ; ແຕ່ທ່ານຮູ້ຄວາມຈິງໂດຍຖ້ວນທົ່ວ.”

Verse 19

यत्तन्महीसमुद्रस्य तटं शार्विकतीर्थकम् । तदाक्रम्य कृतं तेन मरुभूमिसमं प्रभोः

ຝັ່ງແຫ່ງມະຫາສະມຸດ—ຕີຣຖະອັນສັກສິດຊື່ ຊາຣວິກະ—ຖືກເຂົາຍ່ຳຢີ ແລະທຳໃຫ້ກາຍເປັນດິນແດນດັ່ງທະເລຊາຍ, ໂອ້ ພຣະອົງ.

Verse 20

ऋद्धयः सर्वदेवानां गृहीतास्तेन सर्वतः । महाभूतस्वरूपेण स एव च जगत्पतिः

ເຂົາໄດ້ຍຶດເອົາລິດແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງເທວະທັງປວງຈາກທຸກທິດ. ໂດຍຮັບຮູບເປັນມະຫາພູດທັງຫຼາຍ ເຂົາຜູ້ດຽວກໍຢືນຂຶ້ນເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ.

Verse 21

चंद्रसूर्यौ ग्रहास्तारा यच्चान्यद्देवपक्षतः । तच्च सर्वं निराकृत्य स्थापितो दैत्यपक्षकः

ແມ່ນແຕ່ດວງຈັນ ແລະ ດວງອາທິດ ພ້ອມດ້ວຍດາວເຄາະ ແລະ ດາວທັງຫຼາຍ—ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເປັນຝ່າຍເທວະ—ລາວໄດ້ປະຕິເສດ ແລະ ຂັບໄລ່ທັງໝົດ ແລ້ວສ້າງອຳນາດໃຫ້ຝ່າຍອະສຸຣະຄອງເມືອງ।

Verse 22

वयं च विधृता स्तेन बहूपहसितास्तथा । प्रसादान्मुक्ताश्च कथंचिदिव कष्टतः

ພວກເຮົາກໍຖືກລາວຈັບກຸມ ແລະ ຖືກເຢາະເຍີ້ຍຫຼາຍເທື່ອ; ແຕ່ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງພົ້ນອອກມາໄດ້ ຢ່າງຫວຸດຫວິດ ແລະ ທຸກທົນຫນັກ.

Verse 23

तद्वयं शरणं प्राप्ताः पीडिताः क्षुत्तृषार्दिताः । धर्मरक्षा कराश्चेति संचिंत्य त्रातुमर्हसि

ດັ່ງນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງມາຂໍພຶ່ງພາທ່ານ—ຖືກບີບຄັ້ນ ແລະ ຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວແລະກະຫາຍ. ເມື່ອຄິດວ່າທ່ານເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາທັມມະ ທ່ານຄວນຊ່ວຍກູ້ພວກເຮົາ.

Verse 24

इत्युक्तः स्वात्मभूर्देवः सुरैर्दैत्यविचेष्टितम् । सुरानुवाच भगवानतः संचिंत्य तत्त्वतः

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວທູນເຖິງການກະທຳອັນອຸກອາດຂອງອະສຸຣະ, ພຣະເຈົ້າຜູ້ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ພິຈາລະນາຄວາມຈິງຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ເທວະທັງຫຼາຍ.

Verse 25

अवध्यस्तारको दैत्यः सर्वैरपि सुरासुरैः । यस्य वध्यश्च नाद्यापि स जातो भगवान्पुनः

ຕາຣະກະ ອະສຸຣະນັ້ນ ບໍ່ອາດຖືກຂ້າໄດ້ໂດຍໃຜເລີຍ ບໍ່ວ່າເທວະຫຼືອະສຸຣະ. ແຕ່ບັດນີ້ ພຣະເຈົ້າໄດ້ບັງເກີດອີກຄັ້ງ—ຜູ້ທີ່ຖືກກຳນົດໃຫ້ເປັນຜູ້ປະຫານຕາຣະກະ, ແມ່ນແຕ່ການປະຫານນັ້ນກໍຍັງບໍ່ເກີດຂຶ້ນຈົນຮອດມື້ນີ້.

Verse 26

मया च वरदानेन च्छन्दयित्वा निवारितः

ແລະໂດຍຂ້າພະເຈົ້າ—ດ້ວຍການປະທານພອນ—ເຂົາຖືກປອບໃຈ ແລະຖືກຫ້າມໄວ້।

Verse 27

तपसा स हिदीप्तोऽभूत्त्रैलोक्यदहनात्मकः । स च वव्रे वधं दैत्यः शिशतः सप्तवासरात्

ແທ້ຈິງ ໂດຍຕະປະສະ ເຂົາໄດ້ລຸກໂຊດເປັນໄຟ ມີອຳນາດເຜົາໄຫມ້ສາມໂລກ. ແລະອະສູຣນັ້ນໄດ້ຂໍໃຫ້ຄວາມຕາຍທີ່ກຳນົດແກ່ຕົນ ມາຈາກເດັກນ້ອຍອາຍຸເພີງເຈັດວັນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 28

स च सप्तदिनो बालः शंकराद्यो भविष्यति । तारकस्य च वीरस्य वधकर्ता भविष्यति

ແລະເດັກນ້ອຍອາຍຸເຈັດວັນນັ້ນ ຈະປາກົດເປັນຜູ້ເກີດອັນສູງສຸດຈາກພຣະສັງກະຣະ; ເຂົາຈະເປັນຜູ້ປະຫານຕາຣະກະ ຜູ້ກ້າຫານ.

Verse 29

सतीनामा तु या देवी विनष्टा दक्षहेलया । सा भविष्यति कल्याणी हिमाचलशरीरजा

ແລະເທວີນາມວ່າ ສະຕີ ຜູ້ພິນາດເນື່ອງຈາກການຫຍັ່ງຫຍາມຂອງດັກສະ ຈະເກີດໃໝ່ເປັນ ກັລຍານີ ຜູ້ເປັນມງຄົດ ເປັນທິດາແຫ່ງຫິມາຈະລະ.

Verse 30

शंकरस्य च तस्याश्च यत्नः कार्यः समागमे । अहमप्यस्य कार्यस्य शेषं कर्ता न संशयः

ເພື່ອໃຫ້ພຣະສັງກະຣະ ແລະນາງນັ້ນໄດ້ພົບພາກັນ ຈຳເປັນຕ້ອງພາກພຽນຢ່າງແທ້ຈິງ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະສຳເລັດສ່ວນທີ່ເຫຼືອຂອງພະລະກິດນີ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 31

इत्युक्तास्त्रिदशास्तेन साक्षात्कलयोनिना । जग्मुर्मेरुं प्रणम्येशं मर्करूपेण संवृताः

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄໍາຊີ້ນໍາຈາກພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນຕົ້ນກໍາເນີດແຫ່ງການເວລາ, ບັນດາເທວະດາກໍໄດ້ອອກເດີນທາງໄປພູເມຣຸ. ພວກເຂົາກໍກາບນົບພຣະເຈົ້າ ແລ້ວໄປໂດຍປິດບັງໃນຮູບລິງ.

Verse 32

ततो गतेषु देवेषु ब्रह्मा लोकपितामहः । निशां सस्मार भगवान्स्वां तनुं पूर्वसंभवाम्

ເມື່ອເທວະດາທັງຫຼາຍໄດ້ອອກໄປແລ້ວ, ພຣະພຣະຫມາ ປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກ ກໍໄດ້ລະລຶກເຖິງ “ຄືນ” ອັນເປັນຮູບກາຍຂອງພຣະອົງ ທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນການກ່ອນ.

Verse 33

ततो भगवती रात्रिरुपतस्थे पितामहम् । तां विविक्ते समालोक्य तथोवाच विभावरीम्

ແລ້ວພຣະນາງຄືນຜູ້ມີພຣະສິຣິ ກໍເຂົ້າໄປຫາປິຕາມະຫາ. ເມື່ອເຫັນນາງຢູ່ໃນບ່ອນສະງົບສະຫງັດ, ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວກັບວິພາວະຣີ (ຄືນ) ດັ່ງນີ້.

Verse 34

विभावरि महाकार्यं विबुधानामुपस्थितम् । तत्कर्तव्यं त्वया देवि श्रृणु कार्यस्य निश्चयम्

ໂອ ວິພາວະຣີ, ວຽກໃຫຍ່ອັນເກີດຂຶ້ນແກ່ເທວະດາທັງຫຼາຍ. ວຽກນັ້ນຈໍາເປັນຕ້ອງໃຫ້ເຈົ້າ, ໂອ ເທວີ, ເປັນຜູ້ກະທໍາ—ຈົ່ງຟັງຄໍາຕັດສິນແຫ່ງພາລະກິດນີ້.

Verse 35

तारकोनाम दैत्येंद्रः सुरकेतुरनिर्ज्जितः । तस्याभावाय भगवाञ्जनयिष्यति यं शिवः

ມີຈອມອະສູຣະນາມວ່າ ຕາຣະກະ, ເປັນທຸງໄຊຂອງສັດຕູເທວະດາ ແລະບໍ່ມີໃຜຊະນະໄດ້. ເພື່ອການທໍາລາຍເຂົາ, ພຣະສິວະຜູ້ປະເສີດຈະກໍາເນີດຜູ້ໜຶ່ງ (ພຣະບຸດ).

Verse 36

सुतः स भविता तस्य तारकस्यांतकारकः । अहं त्वादौ यदा जातस्तदापश्यं पुरःस्थितम्

ບຸດນັ້ນຈະເປັນຜູ້ນຳມາຊຶ່ງຈຸດຈົບຂອງຕາຣະກະ. ແລະເມື່ອຂ້ອຍເກີດໃໝ່ແຕ່ຕົ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນພຣະອົງປະທັບຢູ່ຕໍ່ໜ້າຂ້ອຍ.

Verse 37

अर्धनारीश्वरं देवं व्याप्य विश्वमवस्थितम् । दृष्ट्वा तमब्रुवं देवं भजस्वेति च भक्तितः

ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນພຣະອັດທະນາຣີສະວະຣະ ຜູ້ແຜ່ຊຶມທົ່ວສາກົນ ແລະປະທັບຢູ່ໃນນັ້ນ. ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວດ້ວຍພັກຕິວ່າ: “ຈົ່ງນະມັດສະການພຣະອົງເຖີດ.”

Verse 38

ततो नारी पृथग्जाता पुरुषश्च तथा पृथक् । तस्याश्चैवांशजाः सर्वाः स्त्रियस्त्रिभुवने स्मृताः

ຕໍ່ມາ ນາງຍິງເກີດຂຶ້ນແຍກອອກຕ່າງຫາກ ແລະຊາຍກໍເກີດຂຶ້ນແຍກອອກຕ່າງຫາກເຊັ່ນກັນ. ແລະຍິງທັງປວງໃນສາມໂລກ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເກີດຈາກສ່ວນຂອງນາງ.

Verse 39

एकादश च रुद्राश्च पुरुषास्तस्य चांशजाः । तां नारीमहामालोक्य पुत्रं दक्षमथा ब्रवम्

ຮຸດຣະທັງສິບເອັດ ແລະສັດຊາຍທັງຫຼາຍ ລ້ວນເກີດຈາກສ່ວນຂອງພຣະອົງ. ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນນາງຍິງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວກັບບຸດຂອງຂ້ອຍ ຄື ດັກສະ.

Verse 40

भजस्व पुत्रीं जगती ममापि च तवापि च । पुंदुःखनकात्त्रात्री पुत्री ते भाविनी त्वियम्

“ໂອ ຈອມໂລກ, ຈົ່ງນະມັດສະການ ແລະຖະນຸຖະນອມບຸດສາວນີ້—ນາງເປັນຂອງຂ້ອຍດ້ວຍ ແລະຂອງເຈົ້າດ້ວຍ. ນາງຈະເປັນບຸດສາວຂອງເຈົ້າ ແລະຈະເປັນຜູ້ຊ່ອຍໃຫ້ພົ້ນ ຈາກຄວາມທຸກແຫ່ງການມີກາຍ”.”

Verse 41

एवमुक्तो मया दक्षः पुत्रीत्वे परि कल्पिताम् । रुद्राय दत्तवान्भक्त्या नाम दत्त्वा सतीति यत्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າແລ້ວ ດັກສະໄດ້ຮັບນາງເປັນລູກສາວ ແລະດ້ວຍສັດທາພັກດີ ໄດ້ມອບນາງໃຫ້ພຣະຣຸດຣະ ພ້ອມຕັ້ງນາມວ່າ «ສະຕີ».

Verse 42

ततः काले चं कस्मिंश्चिदवमेने च तां पिता । मुमूर्षुः पापसंकल्पो दुरात्मा कुलकज्जलः

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາໜຶ່ງ ພໍ່ຂອງນາງໄດ້ດູໝິ່ນນາງ; ມີໃຈຄິດບາບ ປາຖະໜາໃຫ້ເກີດໂທດ, ເປັນຄົນໃຈຊົ່ວ ແລະເປັນຄວັນດໍາໃນວົງຕະກູນ, ຈຶ່ງປະພຶດດ້ວຍຄວາມດູຖູກ.

Verse 43

ये रुद्रं नैव मन्यंते ते स्फुटं कुलकज्जलाः । पिशाचास्ते दुरात्मानो भवंति ब्रह्मराक्षसाः

ຜູ້ໃດບໍ່ຍອມຮັບຮູ້ພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຄວັນດໍາໃນວົງຕະກູນ. ຄົນໃຈຊົ່ວເຊັ່ນນັ້ນຈະກາຍເປັນປີສາດ ແລະກາຍເປັນພຣະຫມຣາກສະສາ.

Verse 44

अवमानेन तस्यापि यथा देवी जहौ तनुम् । यथा यज्ञः स च ध्वस्तो भवेन विदितं हि ते

ເນື່ອງຈາກການດູໝິ່ນຂອງເຂົາ ພຣະເທວີໄດ້ລະທິ້ງກາຍ. ແລະພິທີຍັດນັ້ນກໍຖືກພຣະພະວະ (ພຣະສິວະ) ທຳລາຍ—ດັ່ງທີ່ເຈົ້າຮູ້ດີແລ້ວ.

Verse 45

अधुना हिमशैलस्य भवित्री दुहिता च सा । महेश्वरं पतिं सा च पुनः प्राप्स्यति निश्चितम्

ບັດນີ້ ນາງຈະເກີດເປັນທິດາຂອງພູຫິມາລະຍະ; ແລະນາງຈະໄດ້ພົບພຣະມະເຫສວະຣະເປັນສາມີອີກຄັ້ງ ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 46

तदिदं च त्वया कार्यं मेनागर्भे प्रविश्य च । तस्याश्छविं कुरु कृष्णां यथा काली भवेत्तु सा

ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າຈົ່ງເຮັດການນີ້: ເຂົ້າໄປໃນຄັນຂອງແມ່ນາ ແລະເຮັດໃຫ້ຜິວພັນຂອງນາງມືດດຳ ເພື່ອໃຫ້ນາງເປັນກາລີແທ້ໆ.

Verse 47

यदा रुद्रोपहसिता तपस्तप्स्यति सा महत् । समाप्तनियमा देवी यदा चोग्रा भविष्यति

ເມື່ອນາງຖືກເຢາະເຍີ້ຍເນື່ອງຈາກຣຸດຣະ ນາງຈະປະຕິບັດຕະປະສະອັນໃຫຍ່. ເມື່ອເທວີສຳເລັດນິຍະມະຂອງນາງ ແລະກາຍເປັນອຸກຣາ—ແຂງກ້າໃນຈິດໃຈ—

Verse 48

स्वयमेव यदा रूपं सुगौरं प्रतिपत्स्यते । विरहेण हरश्चास्या मत्वा शून्यं जगत्त्रयम्

ເມື່ອນາງໄດ້ຮັບຮູບງາມຂາວຜ່ອງອັນປະເສີດຄືນມາດ້ວຍຕົນເອງ ແລ້ວຮະຣະ (Hara) ດ້ວຍຄວາມພັດພາກຈາກນາງ ຈະເຫັນວ່າສາມໂລກວ່າງເປົ່າ.

Verse 49

तस्यैव हिमशैलस्य कंदरे सिद्धसेविते । प्रतीक्षमाणस्तां देवीमुग्रं संतप्स्यते तपः

ໃນຖ້ຳຂອງພູຫິມາລະຍະນັ້ນເອງ ທີ່ບັນດາສິດທະມາຮັບໃຊ້ເປັນນິດ, ເຂົາຈະຄອຍຖ້າເທວີ ແລະປະຕິບັດຕະປະສະອັນດຸເດືອດ.

Verse 50

तयोः सुतप्ततपसोर्भविता यो महान्सुतः । भविष्यति स दैत्यस्य तारकस्य निवारकः

ຈາກທັງສອງຜູ້ທີ່ກຳລັງປະຕິບັດຕະປະສະອັນເຜົາໄໝ້ຢ່າງແຮງ ຈະມີບຸດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເກີດຂຶ້ນ; ລາວຈະເປັນຜູ້ຫ້າມປາບ ແລະທຳລາຍອະສຸຣະ ຕາຣະກະ.

Verse 51

तपसो हि विना नास्ति सिद्धिः कुत्रापि शोभने । सर्वासां कर्मसिद्धीनां मूलं हि तप उच्यते

ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ! ບໍ່ມີຕະປະສະ (ການບຳເນັດພະຕະ) ກໍບໍ່ມີຄວາມສຳເລັດຢູ່ໃສເລີຍ; ຕະປະສະແມ່ນຮາກຖານແຫ່ງຄວາມສຳເລັດໃນການກະທຳທັງປວງ।

Verse 52

त्वयापि दानवो देवि देहनिर्गतया तदा । चंडमुंडपुरोगाश्च हंतव्या लोकदुर्जयाः

ແລະພຣະແມ່ເທວີເຈົ້າດ້ວຍ—ໃນເວລານັ້ນເມື່ອພຣະອົງອອກມາຈາກພຣະກາຍ—ຈົ່ງປະຫານອະສຸຣະທັງຫຼາຍ ທີ່ມີ ຈັນຑະ ແລະ ມຸນຑະ ເປັນຜູ້ນຳ, ຜູ້ທີ່ໂລກທັງປວງບໍ່ອາດຊະນະໄດ້।

Verse 53

यस्माच्चंडं च मुंडं च त्वं देवि निहनिष्यसि । चामुंडेति ततो लोके ख्याता देवि भविष्यसि

ເນື່ອງຈາກພຣະແມ່ເທວີເຈົ້າຈະປະຫານທັງ ຈັນຑະ ແລະ ມຸນຑະ; ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກ ພຣະອົງຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ “ຈາມຸນຑາ”.

Verse 54

ततस्त्वां वरदे देवी लोकः संपूजयिष्यति । भेदेर्बहुविधाकारैः सर्वगां कामसाधनीम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣະແມ່ເທວີຜູ້ປະທານພອນ! ໂລກຈະບູຊາພຣະອົງຢ່າງຄົບຖ້ວນ—ໃນຮູບອົງຫຼາຍຫຼາຍປະເພດ—ຜູ້ສະຖິດຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ແລະຜູ້ສາມາດສຳເລັດຄວາມປາດຖະໜາໄດ້।

Verse 55

ओंकारवक्त्रां गायत्रीं त्वामर्चंति द्विजोत्तमाः । ऊर्जितां बलदां पापि राजानः सुमहाबलाः

ບັນດາພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ (ດວິຊະ) ບູຊາພຣະອົງເປັນ “ຄາຍະຕຣີ” ຜູ້ມີໂອງກາຣະເປັນພຣະພັກ; ແລະບັນດາກະສັດຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍ ບູຊາພຣະອົງເປັນຜູ້ມີອຳນາດ ຜູ້ປະທານກຳລັງ, ໂອ ພຣະແມ່ຜູ້ທຳລາຍບາບ।

Verse 56

वैश्याश्च भूतिमित्येव शिवां शूद्रास्तथा शुभे । क्षांतिर्मुनीनामक्षोभ्या दया नियमिनामपि

ໂອ ພຣະນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ! ພວກໄວສະຍະນະບູຊາພຣະນາງວ່າ «ພູຕິ» (ຄວາມຮັ່ງມີ) ແລະພວກຊູດຣະນະບູຊາວ່າ «ຊິວາ»; ພຣະນາງແມ່ນຄວາມອົດທົນອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວຂອງມຸນີ ແລະເປັນຄວາມເມດຕາຂອງຜູ້ສຳລວມຕົນດ້ວຍ.

Verse 57

त्वं महोपाय सन्दोहा नीतिर्नयविसर्पिणाम् । परिस्थितिस्त्वमर्थानां त्वमहो प्राणिका मता

ພຣະນາງແມ່ນຄັງໃຫຍ່ແຫ່ງອຸບາຍອັນມີຜົນ, ແມ່ນນີຕິທີ່ນຳທາງຂອງຜູ້ຊຳນານກົນລະຍຸດ; ພຣະນາງແມ່ນການຈັດການອັນຖືກຕ້ອງໃນກິດທັງປວງ—ແທ້ຈິງ ຖືກນັບວ່າເປັນພະລັງຊີວິດຂອງສັດມີຊີວິດທັງຫມົດ.

Verse 58

त्वं युक्तिः सर्वभूतानां त्वं गतिः सर्वदेहिनाम् । रतिस्त्वं रतिचित्तानां प्रीतिस्त्वं हृद्यदर्शिनाम्

ພຣະນາງແມ່ນປັນຍາອັນຮູ້ທັນຂອງສັດທັງປວງ, ແລະແມ່ນຈຸດໝາຍແຫ່ງການພຶ່ງພາຂອງຜູ້ມີກາຍທັງຫມົດ. ພຣະນາງແມ່ນຄວາມລະເລີງສຳລັບຜູ້ທີ່ຈິດໃຈໃຝ່ຫາຄວາມລະເລີງ, ແລະແມ່ນຄວາມປິຕິຍິນດີສຳລັບຜູ້ທີ່ເຫັນສິ່ງອັນເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 59

त्वं कांतिः शुभरूपाणां त्वं शांति शुभकर्मिणाम् । त्वं भ्रांतिर्मूढचित्तानां त्वं फलं क्रतुयाजिनाम्

ພຣະນາງແມ່ນຄວາມສະຫວ່າງໄສຂອງຜູ້ມີຮູບອັນມົງຄຸນ, ແລະແມ່ນຄວາມສະຫງົບຂອງຜູ້ກະທຳກຳດີອັນມົງຄຸນ. ແມ່ນແຕ່ສຳລັບຜູ້ຈິດທຶບ ພຣະນາງກໍເປັນຄວາມຫຼົງ, ແລະພຣະນາງແມ່ນຜົນທີ່ຜູ້ບູຊາຍັດຍະໄດ້ຮັບ.

Verse 60

जलधीनां महावेला त्वं च लीला विलासिनाम् । संभूतिस्त्वं पदार्थानां स्थितिस्त्वं लोकपालिनी

ພຣະນາງແມ່ນຝັ່ງອັນໃຫຍ່ຫນັກແນ່ນຂອງມະຫາສະໝຸດ, ແລະແມ່ນລີລາ—ຄວາມສະນຸກແຫ່ງການຫຼິ້ນທິບ—ຂອງຜູ້ຜະເລີນໃນການຫຼິ້ນ. ພຣະນາງແມ່ນການເກີດຂຶ້ນຂອງສິ່ງທັງປວງ ແລະແມ່ນການດຳລົງຢູ່ຂອງມັນ—ໂອ ຜູ້ພິທັກໂລກ!

Verse 61

त्वं कालरात्रिर्निःशेष भुवनावलिनाशिनी । प्रियकंठग्रहानन्ददायिनी त्वं विभावरी

ເຈົ້າແມ່ນ ກາລາຣາຕຣີ ພະລັງອຳນາດທີ່ລະລາຍທຳລາຍລຳດັບໂລກທັງປວງ. ເຈົ້າເປັນຜູ້ປະທານອານັນດະດ້ວຍອ້ອມກອດຂອງຜູ້ຮັກ—ໂອ ວິພາວະຣີ, ຄືນອັນສະຫວ່າງໄສ.

Verse 62

प्रसीद प्रणतानस्मान्सौम्यदृष्ट्या विलोकय

ຂໍພຣະນາງໂປດເມດຕາ; ຂໍຈົ່ງເບິ່ງພວກເຮົາຜູ້ກົດກົ້ມນົບນ້ອມ ດ້ວຍສາຍຕາອ່ອນໂຍນ ແລະເປັນມົງຄຸນ.

Verse 63

इति स्तुवंतो ये देवि पूजयिष्यंति त्वां शुभे । ते सर्वकामानाप्स्यंति नियता नात्र संशयः

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ! ຜູ້ໃດສັນລະເສີນເຈົ້າດັ່ງນີ້ ແລະບູຊາເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາທັງປວງແນ່ນອນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສໃດໆ.

Verse 64

इत्युक्ता तु निशादेवी तथेत्युक्त्वा कृताञ्जलिः । जगाम त्वरिता पूर्वं गृहं हिमगिरेर्महत्

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ນິຊາເທວີຕອບວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ແລະປະນົມມື; ນາງຮີບໄປກ່ອນ ສູ່ທີ່ພຳນັກອັນໃຫຍ່ຂອງ ຮິມະຄິຣິ.

Verse 65

तत्राऽसीनां महाहर्म्ये रत्नभित्तिसमाश्रये । ददर्श मेनामापांडुच्छविवक्त्रसरोरुहाम्

ທີ່ນັ້ນ ນາງເຫັນເມນານັ່ງຢູ່ໃນພະລາຊະວັງອັນໂອ່ອ່າ ພິງຝາທີ່ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີ; ໃບໜ້າດັ່ງດອກບົວຂອງນາງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປະກາຍຂາວອ່ອນ.

Verse 66

किंचिच्छयाममुखोदग्रस्तनभागावनामिताम् । महौषधिगणबद्धमंत्रराजनिषेविताम्

ໃບໜ້າຂອງນາງມີເງົາຄ່ຳນ້ອຍໆ ແລະກາຍກໍໂຄ້ງນ້ອຍໆເນື່ອງຈາກອົງອົບອຸ່ນເຕັມພອງ; ມີຫຍ້າຢາມະຫາອັນປິ່ນປົວຄອຍອຸປະຖຳ ແລະຮັບໃຊ້ດ້ວຍມົນຕຣາຣາຊາອັນມີ຤ິດທານຸພາບ।

Verse 67

ततः किंचित्प्रमिलिते मेनानेत्रांबुजद्वये । आविवेशमुखं रात्रिर्ब्रह्मणो वचनात्तदा

ຕໍ່ມາ ເມື່ອດວງຕາດັ່ງດອກບົວສອງຂ້າງຂອງເມນາປິດລົງນ້ອຍໆ ໃນເວລານັ້ນ “ຣາຕຣີ” ກໍເຂົ້າໄປໃນປາກຂອງນາງ ຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ।

Verse 68

जन्मदाया जगन्मातुः क्रमेण जठरांतरम् । अरंजयच्छविं देव्या गुहमातुर्विभावरी

ໃນຖານະຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດແກ່ແມ່ແຫ່ງສາກົນ “ວິພາວະຣີ” ໄດ້ເຂົ້າໄປໃນພາຍໃນຄັນທ້ອງຢ່າງຄ່ອຍໆ ແລະເພີ່ມພູນສະຫວ່າງໄສໃຫ້ແກ່ພຣະເທວີນັ້ນ—ຜູ້ຈະເປັນແມ່ຂອງກຸຫາໃນພາຍໜ້າ।

Verse 69

ततो जगन्मं गलदा मेना हिमगिरेः प्रिया । ब्राह्मे मुहूर्ते सुभगे प्रासूयत शुभाननाम्

ຕໍ່ມາ ເມນາ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຫິມະຄິຣິ—ຜູ້ນຳມົງຄຸນແກ່ໂລກ—ໄດ້ປະສູດບຸດທິດາຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ ໃນຍາມບຣາຫມະມຸຫູຣຕະອັນເປັນສິຣິ।

Verse 70

तस्यां तु जायमानायां जंतवः स्थाणुजंगमाः । अभवन्सुखिनः सर्वे सर्वलोकनिवासिनः

ເມື່ອນາງກຳລັງປະສູດ ສັດທັງປວງ ທັງທີ່ຢືນຢູ່ນິ່ງແລະທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ລ້ວນເກີດຄວາມສຸກ; ຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນທຸກໂລກທັງຫມົດກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຜາສຸກ।

Verse 71

अभवत्क्रूरसत्त्वानां चेतः शांतं च देहिनाम् । ज्योतिषामपि तेजस्त्वमभवत्सुतरां तदा

ໃນເວລານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ໃຈຂອງສັດດຸຮ້າຍກໍສົງບົບ ແລະສັດມີກາຍທັງຫຼາຍກໍເກີດຄວາມສະຫງົບ; ແມ່ນແຕ່ດວງດາວແລະດວງສະຫວ່າງທັງຫຼາຍກໍສ່ອງສະຫວ່າງຍິ່ງກວ່າເກົ່າ.

Verse 72

वनाश्रिताश्चौषधयः स्वादवंति फलानि च । गंधवंति च माल्यानि विमलं च नभोऽभवत्

ຢາສະຫມຸນໄພທີ່ອາໄສໃນປ່າກໍມີ຤ິດແຮງຂຶ້ນ, ໝາກໄມ້ກໍຫວານຂຶ້ນ, ພວງມາລາກໍຫອມກວ່າເກົ່າ, ແລະຟ້າກໍໃສສະອາດບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 73

मारुतश्च सुखस्पर्शो दिशश्च सुमनोहराः । विस्मृता नि च शास्त्राणि प्रादुर्भावं प्रपेदिरे

ລົມກໍກາຍເປັນການສຳຜັດທີ່ສຸກສະບາຍ, ທິດທັງຫຼາຍກໍງາມນ່າຊົມ, ແລະຄຳສອນທີ່ເຄີຍຖືກລືມກໍປາກົດຂຶ້ນອີກຄັ້ງ.

Verse 74

प्रभावस्तीर्थमुख्यानां तदा पुण्यतमोऽभवत् । सत्ये धर्मे चाध्ययने यज्ञे दाने तपस्यपि

ໃນເວລານັ້ນ ອານຸພາບຂອງຕີຣະຖະອັນສຳຄັນທີ່ສຸດກໍກາຍເປັນບຸນອັນສູງສຸດ; ແລະໃນຄວາມສັດຈິງ, ໃນທຳມະ, ໃນການຮຽນຮູ້, ໃນພິທີຍັດ, ໃນການໃຫ້ທານ, ແລະໃນຕະປະສະຍາ ບຸນກໍເພີ່ມພູນຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 75

सर्वेषामभवच्छ्रद्धा जन्मकाले गुहारणेः । अंतरिक्षेमराश्चापि प्रहर्षोत्फुल्ललोचनाः

ໃນເວລາປະສູດຂອງກຸຫາ (ສະກັນດະ) ຄວາມເຊື່ອມັ່ນກໍເກີດຂຶ້ນໃນທຸກຄົນ; ແລະເທວະດາໃນກາງອາກາດກໍມີດວງຕາບານດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ.

Verse 76

हरिब्रह्ममहेंद्रार्कवायुवह्निपुरोगमाः । पुष्पवृष्टिं प्रमुमुचुस्तस्मिन्मेनागृहे शुभे

ໂດຍມີພຣະຫຣິ, ພຣະພຣະຫມາ, ພຣະມະເຫນທຣ, ພຣະອາທິດ, ລົມ ແລະ ໄຟ ເປັນຜູ້ນຳ ພວກເຂົາໄດ້ປ່ອຍຝົນດອກໄມ້ລົງເທິງເຮືອນອັນມົງຄຸນຂອງເມນານັ້ນ។

Verse 77

मेरुप्रभृतयश्चापि मूर्तिमंतो महानगाः । तस्मिन्महोत्सवे प्राप्ता वीरकांस्योपशोभिताः

ເມຣຸ ແລະ ພູໃຫຍ່ອື່ນໆ ກໍເຫມືອນມີຮູບກາຍ ໄດ້ມາຮອດງານມະໂຫດສົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ງາມສະຫງ່າດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບວິລະຊົນສີຄ້າຍທອງແດງ।

Verse 78

सागराः सरितश्चैव समाजग्मुश्च सर्वशः

ທະເລທັງຫຼາຍ ແລະ ແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ ກໍໄດ້ຊຸມນຸມກັນມາຈາກທຸກທິດທາງ।

Verse 79

हिमशैलोऽभवल्लोके तदा सर्वैश्चराचरैः । सेव्यश्चाप्यभिगम्यश्च पूजनीयश्च भारत

ໂອ ພາຣະຕະ, ໃນເວລານັ້ນ ພູຫິມາລະຍະໃນໂລກ ກາຍເປັນຜູ້ທີ່ສັດທັງປວງ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ຄວນຮັບໃຊ້ ຄວນເຂົ້າໄປຫາ ແລະຄວນບູຊາ।

Verse 80

अनुभूयोत्सवं ते च जग्मुः स्वानालयांस्तदा

ເມື່ອໄດ້ສຳຜັດງານມົງຄຸນອັນສັກສິດນັ້ນແລ້ວ ພວກເຂົາກໍໄດ້ເດີນທາງກັບໄປຍັງທີ່ພຳນັກຂອງຕົນໃນເວລານັ້ນ।