Adhyaya 48

Verse 1

व्यास उवाच । शृणु सूत महाभाग यथा स्कंदेन भाषितः । महामहोत्सवः शंभोः पृच्छते कुंभसंभवे

ພຣະວະຍາສາກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ສູຕະຜູ້ມີບຸນ, ຕາມທີ່ພຣະສະກັນດະໄດ້ກ່າວ—ເຖິງມະໂຫດສະວະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະສັມພູ, ທີ່ຖືກຖາມໃນທີ່ປະທັບຂອງລະສີກຳເນີດຈາກໝໍ້ (ອະກັດສະຕະຍະ).

Verse 2

स्कंद उवाच । निशामय महाप्राज्ञ शंभु प्रावेशिकीं कथाम् । त्रैलोक्यानंदजननीं महापातकतंकिनीम्

ພຣະສະກັນດະກ່າວວ່າ: ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຕັ້ງມັ່ນ ໂອ ຜູ້ຮູ້ຍິ່ງ, ເລື່ອງການເຂົ້າສູ່ອັນສັກສິດຂອງພຣະສັມພູ—ຜູ້ໃຫ້ຄວາມປິຕິແກ່ສາມໂລກ ແລະເຮັດໃຫ້ບາບໃຫຍ່ຫວາດຫວັນ.

Verse 3

मंदरादागतः शंभुश्चैत्रे दमनपर्वणि । प्राप्याप्यानंदगहनमितश्चेतश्चचार ह

ພຣະສັມພູໄດ້ເດີນທາງມາຈາກພູມັນດະຣາ; ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ໃນວັນບຸນດະມະນະກະ, ເມື່ອຮອດປ່າອັນໜາແນ່ນໄປດ້ວຍອານັນດະ ພຣະອົງກໍເດີນຫຼິ້ນໄປມາຕາມພຣະປະສົງ.

Verse 4

मोक्षलक्ष्मीविलासेथ प्रासादे सिद्धिमागते । देवो विरजसः पीठादंतर्गेहं विवेश ह

ແລ້ວຕໍ່ມາ ໃນພຣະຮາຊວັງທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ໂມກສະ-ລັກສະມີ-ວິລາສະ’ ອັນເປັນທີ່ບັນລຸສິດທິ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າສູ່ຫ້ອງໃນ ຈາກບັນລັງວິຣະຈະ.

Verse 5

ऊर्जशुक्लप्रतिपदि बुधराधासमायुजि । चंद्रे सप्तमराशिस्थे शेषेषूच्चग्रहेषु च

ໃນວັນປະຕິປະດາ (ວັນທຳອິດ) ຂອງຂ້າງຂຶ້ນເດືອນອູຣຈະ, ເມື່ອພຣະພຸດ (ເມີຄິວຣີ) ຮ່ວມກັບຣາທາ (ນັກສັດຕຣະ) ແລະພຣະຈັນຢູ່ໃນຣາສີທີ 7—ຂະນະທີ່ດາວອື່ນໆກໍຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງສູງສົ່ງດ້ວຍ—

Verse 6

वाद्यमानेषु वाद्येषु प्रसन्नासु हरित्सु च । ब्राह्मणानां श्रुतिरव न्यक्कृतान्यरवांतरे

ເມື່ອດົນຕີຖືກບັນລະດົມ ແລະປ່າຂຽວສະຫງົບສຸກ ສຽງສະຫວັນແຫ່ງພຣະເວດຂອງພຣາຫມັນກໍລຸກຂຶ້ນ ກົດທັບສຽງອື່ນໆໃນທຸກຊ່ອງຫວ່າງ.

Verse 7

प्रतिशब्दित भूर्लोक भुवर्लोकांतराध्वनि । सर्वं प्रमुदितं चासीच्छंभोः प्रावेशिकोत्सवे

ເມື່ອເສັ້ນທາງລະຫວ່າງ ພູຣໂລກ ແລະ ພູວັຣໂລກ ກ້ອງກັງວານສະທ້ອນສຽງໄປທົ່ວ, ທຸກສິ່ງກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິໃນງານເຂົ້າສູ່ອັນມົງຄຸນຂອງພຣະຊັມພູ.

Verse 8

चारणास्तु स्तुतिं कुर्युर्जर्हृषुर्देवतागणाः

ພວກຈາຣະນາກໍຂັບສັນລະເສີນສະຕຸຕິ ແລະຫມູ່ເທວະທັງປວງກໍປິຕິຍິນດີຢ່າງສຸດຊຶ້ງ.

Verse 9

ववुर्गंधवहा वाता ववृषुः कुसुमैर्घनाः । सर्वे मंगलनेपथ्याः सर्वे मंगलभाषिणः

ລົມຫອມຫວານພັດພາມາ ແລະເມກກໍປອຍດອກໄມ້ລົງດັ່ງຝົນ. ທຸກຄົນປະດັບກາຍດ້ວຍເຄື່ອງມົງຄຸນ ແລະທຸກຄົນກ່າວວາຈາອວຍພອນ.

Verse 10

स्थावरा जंगमाः सर्वे जाता आनंदमेदुराः । सुरासुरेषु सर्वेषु गंधर्वेषूरगेषु च

ສັດທັງປວງ—ທັງຢືນຢູ່ນິ່ງ ແລະທັງເຄື່ອນໄຫວ—ລ້ວນເຕັມໄປດ້ວຍອານັນດາ; ທັງໃນຫມູ່ເທວະ ແລະອະສຸຣະ, ທັງໃນຄັນທັຣວະ ແລະນາກະດ້ວຍ.

Verse 11

विद्याधरेषु साध्येषु किन्नरेषु नरेषु च । स्त्रीपुंजातेषु सर्वेषु रेजुश्चत्वार एव च

ໃນຫມູ່ວິດຍາທະຣາ ສາດຍະ ກິນນະຣາ ແລະໃນຫມູ່ມະນຸດດ້ວຍ—ໃນຊຸມຊົນທັງປວງຂອງຍິງແລະຊາຍ—ສິຣີສະຫວ່າງໄສໄດ້ສ່ອງພົ້ນທົ່ວທຸກແຫ່ງ ທຸກປະການ।

Verse 12

निष्प्रत्यूहं च नितरां पुरुषार्थाः पदेपदे । धूपधूमभरैर्व्योम यद्रक्तं तु तदा मुने

ໂອ ມຸນີເອີຍ ເປົ້າໝາຍແຫ່ງຊີວິດມະນຸດໄດ້ສຳເລັດໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ ໃນທຸກກ້າວ; ແລະໃນເວລານັ້ນ ຟ້າກໍເຫັນເປັນສີແດງ ເນື່ອງຈາກກອງຄວັນທູບອັນໜາແນ້ນ.

Verse 13

नाद्यापि नीलिमानंतं परित्यजति कर्हिचित् । नीराजनाय ये दीपास्तदा सर्वे प्रबोधिताः

ແມ່ນແຕ່ໃນເວລານັ້ນ ຄວາມຟ້ານ້ຳເງິນອັນເລິກກໍບໍ່ເຄີຍຈາກໄປເລີຍ; ແລະໂຄມໄຟທັງປວງສຳລັບນີຣາຈະນາ (ອາຣາຕີ) ກໍຖືກຈຸດໃຫ້ສະຫວ່າງໄສ.

Verse 14

तेषां ज्योतींषि खेद्यापि राजंते तारकाच्छलात् । प्रतिसौधं पताकाश्च नानाकारा विचित्रिताः

ແສງສະຫວ່າງຂອງພວກນັ້ນ ບໍ່ເຄີຍອ່ອນລ້າ ແຕ່ກັບສ່ອງງາມ ດັ່ງດາວນ້ອຍ; ແລະເທິງຄຸ້ມເຮືອນທຸກຫຼັງ ມີທຸງຫຼາຍຮູບແບບ ຖືກຊູງຂຶ້ນ ປະດັບປະດາຢ່າງວິຈິດ.

Verse 15

रम्यध्वजप्रभाधौता रेजुः प्रति शिवालयम् । क्वचिद्गायंति गीतज्ञाः क्वचिन्नृत्यंति नर्तकाः

ທາງໄປຫາສິວາລະຍະແຕ່ລະແຫ່ງ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຖືກຊຳລະດ້ວຍປະກາຍຂອງທຸງອັນງາມ. ບາງແຫ່ງ ນັກຮ້ອງຜູ້ຊຳນານຮ້ອງເພງ; ບາງແຫ່ງ ນັກຟ້ອນກໍຟ້ອນລຳ.

Verse 16

चतुर्विधानि वाद्यानि वाद्यंते च क्वचित्क्वचित् । प्रत्यध्वं चंदनरसच्छटा पिच्छिलभूमयः

ບາງແຫ່ງມີການບັນເລງເຄື່ອງດົນຕີ 4 ປະເພດ; ຕາມທາງທຸກສາຍ ມີຝອຍນ້ຳຈັນທະນາພົ່ນປົກ ໃຫ້ພື້ນດິນເນີຍນຸ່ມ ແລະລື່ນຢ່າງຫອມຫວານ।

Verse 17

हरित श्वेत मांजिष्ठ नील पीत बहुप्रभाः । प्रत्यंगणं शुभाकारा रंगमालाश्चकाशिरे

ພວງມາລາຫຼາຍສີອັນສະຫວ່າງ—ສີຂຽວ, ສີຂາວ, ສີແດງມານຊິດຖາ, ສີນ້ຳເງິນ, ແລະສີເຫຼືອງ—ສ່ອງປະກາຍດ້ວຍຄວາມມົງຄຸນ ປະດັບທຸກລານແລະທຸກພາຍໃນ.

Verse 18

रत्नकुट्टिमभूभागा गोपुराग्रेषु रेजिरे । सुधोज्ज्वला हर्म्यमालाः सौधनामप्रपेदिरे

ພື້ນທີ່ປູດ້ວຍກະເບື້ອງຝັງອັນມີອັນມະນີ ສ່ອງປະກາຍຢູ່ຍອດປະຕູໂກປູຣະ; ແລະແຖວຫໍພັກທີ່ສະຫວ່າງດ້ວຍປູນຂາວ ກໍສົມຊື່ວ່າ «ສອດ» ເປັນອາຄານດຸດດັ່ງວັງ.

Verse 19

अचेतनान्यपि तदा चेतनानीव संबभुः । यानि कानीह कीर्त्यंते मंगलानि घटोद्भव

ໃນເວລານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ບໍ່ມີຈິດກໍດູປານມີຈິດ; ເພາະມົງຄຸນທັງຫຼາຍທີ່ເວົ້າກັນໃນທີ່ນີ້ ປາກົດຢ່າງແຈ້ງຊັດ, ໂອ ຜູ້ເກີດຈາກໝໍ້!

Verse 20

तेषामेव हि सर्वेषां तत्तु जन्मदिवाभवत् । आगत्य देवदेवोथ मुक्तिमंडपमाविशत्

ແທ້ຈິງ ສຳລັບພວກເຂົາທັງໝົດ ມື້ນັ້ນດຸດດັ່ງວັນເກີດໄດ້ຮຸ່ງຂຶ້ນ; ແລ້ວພຣະເທວະເທວາ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ) ໄດ້ເສດັດມາ ແລະເຂົ້າສູ່ ມຸກຕິມັນດະປະ (Muktimaṇḍapa) ສາລາແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 21

अथाभिषिक्तश्चतुराननेन महर्षिवृंदैः सह देवदेवः । शुभासनस्थः सहितो भवान्या कुमारवृंदैः परितो वृतश्च

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວະເທວ ໄດ້ຮັບພິທີອະພິເສກໂດຍ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ພ້ອມດ້ວຍຝູງມະຫາລິສີ. ພຣະອົງປະທັບເທິງອາສນະມົງຄຸນ ຄຽງຂ້າງພຣະພະວານີ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຝູງເທວະໜຸ່ມທຸກທິດ.

Verse 22

रत्नैरसंख्यैर्बहुभिर्दुकूलैर्माल्यैर्विचित्रैर्लसदिष्टगंधैः । अपूपुजन्देवगणा महेशं तदा मुदाते च महोरग्रेंद्राः

ດ້ວຍແກ້ວມະນີນັບບໍ່ຖ້ວນ, ຜ້າດີງາມຫຼາຍຫຼາຍ, ແລະພວງມາລາຫຼາກສີທີ່ຫອມຫວານ, ຝູງເທວະໄດ້ບູຊາພຣະມະເຫສະ. ໃນເວລານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພຣະຍານາກຜູ້ເປັນກະສັດໃຫຍ່ກໍຍິນດີປິຕິ.

Verse 23

रत्नाकरैश्चापि गिरींद्रव्यैर्यथा स्वमन्यैरपि पुण्यधीभिः । संपूजितः कुंभज तत्र शंभुर्नीराजितो मातृगणैरथेशः

ໂອ ກຸມພະຊະ, ທີ່ນັ້ນ ພຣະສັມພຸ ໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຖືກຄວນ ດ້ວຍຂຸມຊັບຈາກທະເລແຫ່ງແກ້ວມະນີ ແລະດ້ວຍວັດຖຸຈາກພູເຂົາອັນຍິ່ງໃຫຍ່, ພ້ອມທັງເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆທີ່ຜູ້ມີບຸນນຳມາ. ຕໍ່ມາ ພຣະອົງຍັງໄດ້ຮັບການນີຣາຊະນະ (ອາຣະຕີ) ໂດຍຝູງແມ່ເທວີ (ມາຕຣິການ).

Verse 24

संतोष्य सर्वान्प्रथमं मुनींद्रान्स्वैस्वैर्हृदिस्थैश्च चिराभिलाषैः । ब्रह्माणमाभाष्य शिवोथ विष्णुं जगाद सर्वामरवृंदवंद्यः

ກ່ອນອື່ນ ພຣະສິວະໄດ້ເຮັດໃຫ້ບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລິສີທັງຫຼາຍພໍໃຈ ໂດຍສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາອັນຍາວນານທີ່ຢູ່ໃນໃຈຂອງເຂົາ. ຕໍ່ມາ ຫຼັງຈາກຕັດກັບພຣະພຣະຫມາ ພຣະອົງຜູ້ຖືກບູຊາໂດຍຝູງອະມະລະທັງປວງ ໄດ້ກ່າວກັບພຣະວິສນຸ.

Verse 25

इतो निषीदेति समानपूर्वं त्वं मे समस्तप्रभुतैकहेतुः । दूरेपि तिष्ठन्निकटस्त्वमेव त्वत्तो न कश्चिन्मम कार्यकर्ता

«ຈົ່ງນັ່ງຢູ່ນີ້ ໃນບ່ອນທີ່ສົມຄວນແກ່ເຈົ້າ. ເຈົ້າຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນແມ່ນເຫດປັດໃຈອັນດຽວຂອງອຳນາດຄວາມເປັນເຈົ້ານາຍທັງປວງຂອງຂ້າ. ແມ່ນແຕ່ເຈົ້າຢືນຢູ່ໄກ ເຈົ້າກໍຢູ່ໃກ້ແທ້; ນອກຈາກເຈົ້າ ບໍ່ມີໃຜທຳໃຫ້ກິດຂອງຂ້າສຳເລັດໄດ້»

Verse 26

त्वया दिवोदास नरेंद्रवर्यः सदूपदेशैश्च तथोपदिष्टः । यथा स सिद्धिं परमामवाप समीहितं मे निखिलं च सिद्धम्

ໂດຍທ່ານ ພະຣາຊາດິໂວດາສະ ຜູ້ເປັນຍອດໃນບັນດາກະສັດ ໄດ້ຮັບການຊີ້ນຳຢ່າງຖືກຕ້ອງດ້ວຍຄຳສອນອັນດີ. ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດສູງສຸດ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ທຸກສິ່ງທີ່ຂ້ອຍປາດຖະໜາ ກໍສຳເລັດຄົບຖ້ວນແລ້ວ.

Verse 27

विष्णो वरं ब्रूहि य ईप्सितस्ते नादेयमत्रास्ति किमप्यहो ते । इदं मयाऽनंदवनं यदाप्तं हेतुस्तु तत्रत्वमसौ गणेशः

ໂອ ວິສນຸ ຈົ່ງເວົ້າພອນທີ່ທ່ານປາດຖະໜາ; ທີ່ນີ້ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຈະບໍ່ອາດປະທານໃຫ້ທ່ານໄດ້. ທີ່ຂ້ອຍໄດ້ອານັນທະວະນະນີ້ ເຫດກໍເພາະທ່ານຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະພຣະຄະເນຊະກໍຢູ່ດ້ວຍ.

Verse 28

जगुर्गंधर्वनिकरा ननृतुश्चाप्सरोगणाः

ຝູງຄັນທະວະຮ໌ຮ້ອງເພງ ແລະຝູງອັບສະຣາກໍຟ້ອນລຳ.

Verse 29

श्रुत्वेति वाक्यं जगदीशितुश्च प्रोवाच विष्णुर्वरदं महेशम् । यदि प्रसन्नोसि पिनाकपाणे तदा पदाद्दूरमहं न ते स्याम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ວິສນຸຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ມະເຫສະ ຜູ້ປະທານພອນວ່າ: “ຖ້າທ່ານພໍໃຈ ໂອ ຜູ້ຖືຄັນທະນູພິນາກະ ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍຢ່າໄດ້ຢູ່ໄກຈາກພຣະບາດຂອງທ່ານ.”

Verse 30

श्रुत्वेति वाक्यं मधुसूदनस्य जगाद तुष्टो नितरां पुरारिः । सदा मुरारे मम सन्निधौ त्वं तिष्ठस्व निर्वाणरमाश्रयेत्र

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງມະທຸສູດະນະ ພຣະຜູ້ທຳລາຍເມືອງສາມ (ສິວະ) ກ່າວດ້ວຍຄວາມຍິນດີຢ່າງຍິ່ງວ່າ: “ໂອ ມຸຣາຣິ ຈົ່ງຢູ່ໃນສານນິທິຂອງເຮົາຕະຫຼອດໄປ—ທີ່ນີ້ແມ່ນທີ່ພັກພິງແຫ່ງຄວາມຊື່ນບານຂອງນິຣວານ.”

Verse 31

आदावनाराध्य भवंतमत्र यो मां भजिष्यत्यपि भक्तियुक्तः । समीहितं तस्य न सेत्स्यति ध्रुवं परात्परान्मेंबुज चक्रपाणे

ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຖືດອກບົວ ແລະ ຈັກຣາ, ຜູ້ສູງກວ່າສູງສຸດ: ຜູ້ໃດໃນທີ່ນີ້ ບໍ່ໄດ້ບູຊາພຣະອົງກ່ອນ ແຕ່ມາບູຊາຂ້າພະອົງແມ່ນມີສັດທາກໍຕາມ, ຄວາມປາດຖະນາຂອງເຂົາຈະບໍ່ສຳເລັດແນ່ນອນ.

Verse 32

सर्वत्र सौख्यं मम मुक्तिमंडपे संतिष्ठमानस्य भवेदिहाच्युत । न तत्तु कैलासगिरौ सुनिर्मले न भक्तचेतस्यपि निश्चलश्रियि

ໂອ ອະຈະຍຸຕະ, ສຳລັບຜູ້ທີ່ຢືນຢູ່ໃນມຸກຕິມັນດະປະ (ຫໍແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ) ຂອງຂ້າພະອົງ, ຄວາມສຸກເກີດຂຶ້ນທົ່ວທຸກບ່ອນໃນນີ້. ແຕ່ສິ່ງນັ້ນບໍ່ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເທິງພູໄກລາສອັນບໍລິສຸດຜ່ອງໃສ, ແມ່ນແຕ່ສຳລັບຜູ້ມີຈິດບັກຕິທີ່ໝັ້ນຄົງ ແລະ ສິຣີອັນຕັ້ງມັ່ນ.

Verse 33

निमेषमात्रं स्थिरचित्तवृत्तयस्तिष्ठंति ये दक्षिणमंडपेत्र मे । अनन्यभावा अपि गाढमानसा न ते पुनर्गर्भदशामुपासते

ຜູ້ໃດທີ່ມີການເຄື່ອນໄຫວແຫ່ງຈິດທີ່ໝັ້ນຄົງ ຢືນຢູ່ໃນມັນດະປະທາງໃຕ້ຂອງຂ້າພະອົງໃນນີ້ ແມ່ນແຕ່ພຽງຊົ່ວພິບຕາ—ມີໃຈດຽວ ແລະ ຈິດຕັ້ງໝັ້ນລຶກຊຶ້ງ—ພວກເຂົາຈະບໍ່ກັບເຂົ້າສູ່ສະພາບໃນຄັນ (ການເກີດໃໝ່) ອີກເລີຍ.

Verse 34

संस्नाय ये चक्रसरस्यगाधे समस्ततीर्थैक शिरोविभूषणे । क्षणं विशंतीह निरीहमानसा निरेनसस्ते मम पार्षदा हि

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນນ້ຳເລິກຂອງ ຈັກຣະ-ສະຣະສະ, ອັນເປັນມົງກຸດປະດັບຫົວຂອງຕີຣຖະທັງປວງ, ແລ້ວເຂົ້າມາທີ່ນີ້ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ ດ້ວຍໃຈບໍ່ມີຄວາມປາດຖະນາ—ພວກເຂົາຈະເປັນຜູ້ບໍ່ມີບາບ ແລະ ແທ້ຈິງເປັນບໍລິວານຂອງຂ້າພະອົງ.

Verse 35

स्मरंति ये मामपवर्गमंडपे किंचिद्यथाशक्ति ददत्यपि स्वम् । शृण्वंति पुण्याश्च कथाः क्षणं स्थिरास्ते कोटिगोदानफलं भजंति

ຜູ້ໃດລະລຶກເຖິງຂ້າພະອົງໃນອະປະວັກຄະມັນດະປະ (ຫໍແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ), ແລະໃຫ້ທານແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດຕາມກຳລັງຈາກຂອງຕົນ, ແລະຟັງເລື່ອງລາວອັນມີບຸນກຸສົນ ໂດຍຈິດໝັ້ນຄົງແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ—ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບຜົນເທົ່າກັບການບໍລິຈາກງົວສິບລ້ານຕົວ.

Verse 36

उपेंद्रतप्तानि तपांसि तैश्चिरं स्नाता हि ते चाखिलतीर्थसार्थकैः । स्नात्वेह ये वै मणिकर्णिका ह्रदे समासते मुक्तिजनाश्रयेक्षणम्

ໂດຍພວກເຂົາ ຕະປະສະຍາທີ່ເທົ່າກັບຂອງອຸເປນດຣະ ປານດັ່ງໄດ້ປະພຶດມາດົນນານ; ແທ້ຈິງ ປານດັ່ງໄດ້ອາບນ້ຳດ້ວຍອານຸພາບຂອງຕີຣຖະທັງປວງຮ່ວມກັນ. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນສະຫຼອງມະນິກັນນິກາ ແລ້ວນັ່ງແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ ທີ່ພຶ່ງພາຂອງຜູ້ມຸ່ງມອກສະ ຍ່ອມໄດ້ອານຸພາບຊຳລະນັ້ນ.

Verse 37

तीर्थानि संतीह पदेपदे हरे तुला क्व तेषां मणिकर्णिकायाः । कतीहनो संति शुभाश्च मंडपाः परंपरोमुक्तिरमाश्रयोयम्

ໂອ ຮະຣິ, ໃນກາສີນີ້ ມີຕີຣຖະຢູ່ທຸກກ້າວ; ແຕ່ຈະມີອັນໃດເທົ່າທຽມກັບມະນິກັນນິກາໄດ້? ແລະມີມັນດະປະອັນມົງຄຸນຫຼາຍປານໃດໃນທີ່ນີ້! ສະຖານທີ່ນີ້ເອງແມ່ນທີ່ພຶ່ງ ທີ່ມອກສະບັງເກີດຕໍ່ເນື່ອງບໍ່ຂາດສາຍ.

Verse 38

कैवल्यमंडपस्यास्य भविष्ये द्वापरे हरे । लोके ख्यातिर्भवित्रीयमेष कुक्कुटमंडपः

ໂອ ຮະຣິ, ໃນອະນາຄົດ ໃນຍຸກດວາປະຣະ ມັນດະປະໄກວັນຍະນີ້ ຈະໂດ່ງດັງໃນໂລກ ດ້ວຍນາມວ່າ ‘ກຸກກຸຕະ-ມັນດະປະ’.

Verse 39

हरिरुवाच । भालनेत्रसमाख्याहि कथं निर्वाणमंडपः । तथा ख्यातिमसौ गंता यथा देवेन भाषितम्

ຮະຣິກ່າວວ່າ: “ນິຣວານະ-ມັນດະປະນີ້ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ ‘ພາລະເນດຣະ’ ໄດ້ແນວໃດ? ແລະມັນຈະໄດ້ຮັບຊື່ສຽງດັ່ງທີ່ເທວະໄດ້ກ່າວໄວ້ແນວໃດ?”

Verse 40

देवदेव उवाच । महानंदो द्विजो नाम भविष्योत्र चतुर्भुज । अग्रवेदीसमाचारस्त्यक्ततीर्थप्रतिग्रहः

ເທວະເທວະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຈະຕຸຣພຸຊ, ໃນສະຖານທີ່ນີ້ ໃນອະນາຄົດ ຈະມີພຣາຫມະນະຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ມະຫານັນດະ ເກີດຂຶ້ນ—ຜູ້ປະພຶດຕາມວິໄນເວດະອັນສູງສຸດ ແລະຜູ້ລະທິ້ງການຮັບຂອງຖວາຍທີ່ເກີ່ຍວກັບຕີຣຖະ.”

Verse 41

अदांभिकोऽक्रूरमनाः सदैवातिथिवल्लभः । अथ यौवनमासाद्य पितर्युपरते स हि

ລາວບໍ່ມີການສະແດງຫຼອກລວງ ຈິດໃຈອ່ອນໂຍນ ແລະຮັກການຕ້ອນຮັບແຂກຢ່າງເຄົາລົບເສມອ. ແຕ່ເມື່ອເຂົ້າສູ່ວັຍໜຸ່ມ—ຫຼັງຈາກພໍ່ໄດ້ດັບສິ້ນ—

Verse 42

विषमेषु शरैस्तीव्रैः कारितस्त्वपदे पदम् । जहार कस्यचिद्भार्या मैत्रीं कृत्वा तु तेन वै

ໃນຍາມອັນຕະລາຍ ຖືກລູກສອນອັນແຫຼມຄົມທຳຮ້າຍ ລາວຖືກຜັກດັນໃຫ້ຜິດພາດຈາກກ້າວໜຶ່ງໄປອີກກ້າວໜຶ່ງ. ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຜູກມິດກັບຊາຍຄົນໜຶ່ງກ່ອນ ລາວກໍໄດ້ພາເອົາເມຍຂອງຊາຍນັ້ນໄປ.

Verse 43

तया च प्रेरितोऽपेयं पपौ चापि विमोहितः । अभक्ष्यभक्षणरुचिरभून्मदनमोहितः

ດ້ວຍການຍຸຍົງຂອງນາງ ລາວໄດ້ດື່ມສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນດື່ມ ແລະໃນຄວາມຫຼົງໄຫຼ ລາວຍັງດື່ມຢ່າງເປີດເຜີຍ. ຖືກມົວເມົາໂດຍຕັນຫາ ລາວກໍເກີດລົດຊາດຢາກກິນສິ່ງຕ້ອງຫ້າມ.

Verse 44

वैष्णवान्धनिनो दृष्ट्वा क्षणं वैष्णववेषभृत् । शैवान्निंदति मूढात्मा नरकत्राणकारणम्

ເມື່ອເຫັນວາຍສະນະວະຜູ້ມັ່ງຄັ່ງ ລາວກໍສວມຄືນຮູບແບບຂອງວາຍສະນະວະແຕ່ຊົ່ວຄາວ. ແຕ່ຄົນຫຼົງໄຫຼນັ້ນກັບກ່າວດ່າຊາວໄສວະ—ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ນະລົກເປັນສິ່ງທີ່ເຂົາເອີ້ນວ່າ ‘ເຫດແຫ່ງການພົ້ນ’ ຂອງຕົນ.

Verse 45

शिवभक्तान्समालोक्य किंचिच्च परिदित्सुकान् । गर्हयेद्वैष्णवान्सर्वाञ्शैवलिंगोपजीवकः

ເມື່ອເຫັນຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະສິວະ ຜູ້ກຳລັງຊອກຫາຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍນິດ ລາວ—ແມ່ນວ່າດຳລົງຊີວິດໂດຍການຮັບໃຊ້ລິງຄະຂອງພຣະສິວະ—ກັບຕຳໜິວາຍສະນະວະທັງປວງ.

Verse 46

इति पाखंडधर्मज्ञः संध्यास्नानपराङ्मुखः । विशालतिलकः स्रग्वी शुद्धधौतांबरोज्वलः

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຮູ້ທັນທາງແຫ່ງການຫລອກລວງ ກໍຫັນໜ້າອອກຈາກພິທີສັນທະຍາສວດມົນ ແລະການອາບນ້ຳອັນສັກສິດ. ແຕ່ກໍຍັງທາຕິລະກະກວ້າງ ສວມພວງດອກໄມ້ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງໃນເຄື່ອງນຸ່ງຂາວສະອາດທີ່ພຶ່ງຊັກໃໝ່.

Verse 47

शिखी चोपग्रहकरः सर्वेभ्योऽसत्प्रतिग्रही । तस्यापत्यद्वयं जातमुन्मत्तपथवर्तिनः

ສິຂີກໍເປັນຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍກຳໄລນ້ອຍໆ ແລະຮັບຂອງຖວາຍທີ່ບໍ່ຄວນຈາກທຸກຄົນ. ລູກສອງຄົນເກີດແກ່ເຂົາ ແລະພາກັນເດີນຕາມທາງຊີວິດອັນບ້າບອ ແລະຫລົງຜິດ.

Verse 48

एवं तस्य प्रवृत्तस्य कश्चित्पर्वतदेशतः । समागमिष्यति धनी तीर्थयात्रार्थसिद्धये

ໃນຂະນະທີ່ເຂົາດຳເນີນຢູ່ແບບນັ້ນ ຈະມີຄົນຮັ່ງມີຜູ້ໜຶ່ງມາຈາກແດນພູເຂົາ ເພື່ອຂໍໃຫ້ຈຸດປະສົງແຫ່ງການເດີນທາງຈາລິກໄປຕີຣະຖະອັນສັກສິດສຳເລັດຜົນ.

Verse 49

स्नात्वा स चक्रसरसि कथयिष्यति चेति वै । अहमस्ति धनोदित्सुर्जात्या चांडालसत्तमः

ເມື່ອອາບນ້ຳໃນຈັກກະສະຣະສະແລ້ວ ເຂົາຈະກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍມີຊັບ ແລະປາດຖະໜາຈະຖວາຍທານ; ແຕ່ໂດຍຊາດກຳເນີດ ຂ້ອຍເປັນຈັນດາລາ.”

Verse 50

अस्ति कश्चित्प्रतिग्राही यस्मै दद्यामहं धनम् । इति तस्य वचः श्रुत्वा कैश्चिच्चांगुलिसंज्ञया

“ມີຜູ້ຮັບທານຜູ້ໃດບໍ ທີ່ຈະຮັບເພື່ອໃຫ້ຂ້ອຍຖວາຍຊັບນີ້?” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳນັ້ນ ບາງຄົນກໍຊີ້ດ້ວຍນິ້ວ ເປັນເຄື່ອງໝາຍບອກຜູ້ໜຶ່ງ.

Verse 51

उद्दिष्ट उपविष्टोसौ यो जपेद्ध्यानमुद्रया । एष प्रतिग्रहं त्वत्तो ग्रहीष्यति न चेतरः

«ຜູ້ນັ່ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ທີ່ພວກເຮົາຊີ້ກຳນົດໄວ້ ແລະກຳລັງພຶມພຳມົນດ້ວຍມຸດຣາແຫ່ງສະມາທິ—ຜູ້ນັ້ນຈະຮັບທານຈາກເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນຄົນອື່ນ»។

Verse 52

इति तेषां वचः श्रुत्वा स गत्वा तत्समीपतः । दंडवत्प्रणिपत्याथ तं बभाषे तदांत्यजः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳຂອງພວກເຂົາ ລາວກໍໄປໃກ້ຊາຍນັ້ນ; ແລ້ວກໍກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດ ນອນຮາບສິ້ນຕົວ; ຈາກນັ້ນຄົນຈັນດານັ້ນໄດ້ກ່າວກັບທ່ານ।

Verse 53

मामुद्धर महाविप्र तीर्थं मे सफलीकुरु । किंचिद्वस्त्वस्ति मे तत्त्वं गृहाणानुग्रहं कुरु

«ຂໍທ່ານຍົກຂ້ອຍຂຶ້ນ ໂອ ມະຫາພຣາຫມັນ; ຂໍໃຫ້ການໄປຕີຣະຖະຂອງຂ້ອຍສຳເລັດຜົນ. ຂ້ອຍມີຊັບນ້ອຍໜຶ່ງ—ຂໍທ່ານຮັບໄວ້ ແລະໂປດປະທານພຣະກະຣຸນາ»។

Verse 54

अथाक्षमालिकां कर्णे कृत्वा ध्यानं विसृज्य च । कियद्धनं तवास्तीह पप्रच्छ करसंज्ञया

ແລ້ວທ່ານນຳສາຍລູກປັດ (ອັກສະມາລາ) ໄປພາດໄວ້ທີ່ຫູ ແລະວາງສະມາທິລົງ; ຈາກນັ້ນກໍຖາມດ້ວຍສັນຍາມືວ່າ «ເຈົ້າມີຊັບເທົ່າໃດຢູ່ນີ້?»

Verse 55

तस्य संज्ञां स वै बुद्ध्वा प्रोवाचाति प्रहृष्टवत् । संतृप्तिर्यावता ते स्यात्तावद्दास्यामि नान्यथा

ເມື່ອເຂົາເຂົ້າໃຈສັນຍານັ້ນ ກໍຕອບດ້ວຍຄວາມຍິນດີຢ່າງຫຼາຍວ່າ «ທ່ານຈະອິ່ມໃຈເທົ່າໃດ ຂ້ອຍຈະໃຫ້ເທົ່ານັ້ນ—ບໍ່ນ້ອຍກວ່ານັ້ນ»។

Verse 56

इति तद्वचनं श्रुत्वा त्यक्त्वा मौनमुवाच ह । सानंदः स महानंदो निःस्पृहोस्मि प्रतिग्रहे

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ທ່ານກໍລະທິ້ມຄວາມງຽບ ແລະກ່າວວ່າ: «ຂ້າພະເຈົ້າມີອານັນທະ—ແທ້ຈິງເຕັມໄປດ້ວຍມະຫາອານັນທະ; ບໍ່ມີຄວາມຢາກໃນການຮັບທານ».

Verse 57

परं तेऽनुग्रहार्थं तु करिष्यामि प्रतिग्रहम् । किंच मे वचनं त्वं चेत्करिष्यस्युत्तमोत्तम

ແຕ່ເພື່ອປະທານພຣະອະນຸກຣະຫາແກ່ເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຮັບທານນີ້. ແຕ່ຖ້າເຈົ້າຈະປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນຜູ້ດີ, ຈຶ່ງຈະເໝາະສົມ.”

Verse 58

यावदस्त्यखिलं वित्तं तन्मध्ये न्यस्य कस्यचित् । न स्तोकमपि दातव्यं तदाऽदास्यामि नान्यथा

ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າຍັງມີຊັບສິນຢູ່ ຈົ່ງນໍາມັນທັງໝົດມາວາງຮວມກັນໃນບ່ອນດຽວ. ຢ່າໃຫ້ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດໄປບ່ອນອື່ນ; ເມື່ອນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຈະຮັບ—ບໍ່ແມ່ນຢ່າງອື່ນ.”

Verse 59

चांडाल उवाच । यावदस्ति मयानीतं विश्वेशप्रीतये वसु । तावत्तुभ्यं प्रदास्यामि विश्वेशस्त्वं यतो मम

ຈັນດາລາກ່າວວ່າ: «ຊັບສິນທີ່ຂ້າພະເຈົ້ານໍາມາເພື່ອໃຫ້ພຣະວິສເວສະພໍໃຈ ມີເທົ່າໃດ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຖວາຍໃຫ້ທ່ານເທົ່ານັ້ນ; ເພາະທ່ານແມ່ນພຣະວິສເວສະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແທ້ໆ.»

Verse 60

ये वसंतीह विश्वेश राजधान्यां द्विजोत्तम । क्षुद्राक्षुद्रा जंतुमात्रा विश्वेशां शास्त एव हि

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ອາໄສຢູ່ນີ້ ໃນນະຄອນຫຼວງຂອງພຣະວິສເວສະ—ຈະຕໍ່າຕ້ອຍຫຼືບໍ່ຕໍ່າຕ້ອຍ, ສັດມີຊີວິດໃດໆກໍຕາມ—ພຣະວິສເວສະແທ້ໆ ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງ ແລະຜູ້ນໍາທາງໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ.

Verse 61

परोद्धरणशीला ये ये परेच्छाप्रपूरकाः । परोपकृतिशीला ये विश्वेशां शास्त एव हि

ຜູ້ໃດມີນິໄສຍົກຍ້ອງແລະຊ່ວຍກູ້ຜູ້ອື່ນ ຜູ້ໃດເຕີມເຕັມຄວາມປາຖະໜາອັນຊອບທຳຂອງຜູ້ອື່ນ ແລະອຸທິດໃຈເພື່ອປະໂຫຍດຜູ້ອື່ນ—ເທິງຄົນເຊັ່ນນັ້ນ ພຣະວິສເວຊະ (Viśveśa) ທຣົງເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງແລະນຳທາງແນ່ນອນ.

Verse 62

इति तद्वचनं श्रुत्वा प्रहृष्टेंद्रियमानसः । उवाच पार्वतीयं तं सोऽग्रजन्मांत्यजं तदा

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ອິນຊີແລະໃຈຂອງລາວກໍປິຕິຍິນດີ ດວິຊະຜູ້ສູງສົ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງກ່າວກັບຜູ້ນອກວັນນະ—ຜູ້ຢູ່ໃນສາຍ/ຄະນະຂອງພຣະນາງປາຣະວະຕີ—ໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 64

विश्वेशः प्रीयतां चेति प्रोच्य यातो यथागतः । स च द्विजो द्विजैरन्यैर्धिक्कृतोपि वसन्निह

ລາວເວົ້າວ່າ «ຂໍໃຫ້ພຣະວິສເວຊະ (Viśveśa) ພໍພຣະໄທ» ແລ້ວກໍຈາກໄປດັ່ງທີ່ມາ. ແຕ່ດວິຊະນັ້ນ ແມ່ນຖືກດວິຊະອື່ນໆດ່າຖອຍກໍຍັງພັກອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ (ກາສີ) ຕໍ່ໄປ.

Verse 65

बहिर्निर्गतमात्रस्तु बहुभिः परिभूयते । चांडालब्राह्मणश्चैष चांडालात्त धनस्त्वसौ

ແຕ່ພຽງແຕ່ອອກໄປນອກໄດ້ບໍ່ດົນ ຜູ້ຄົນຫຼາຍກໍດູຖູກແລະຫຍາມຫມິ່ນລາວວ່າ: «ນີ້ແມ່ນຈັນດາລາ-ດວິຊະ! ແລະຄົນນັ້ນຮັ່ງມີເພາະຈັນດາລາ!»

Verse 66

असावेव हि चांडालः सर्वलोकबहिष्कृतः । इत्थं तमनुधावंति थूत्कुर्वंतः परितो हरे

«ຄົນນັ້ນແທ້ໆແມ່ນຈັນດາລາ ຖືກທຸກຄົນຂັບໄລ!» ດັ່ງນັ້ນພວກເຂົາຈຶ່ງໄລ່ຕາມລາວ ແລະຖົ່ມນ້ຳລາຍໄປຮອບໆ, ໂອ ຮະຣິ (Hari).

Verse 67

स च तद्भयतो गेहात्काकभीतदिवांधवत् । न निःसरेत्क्वचिदपि लज्जाकृति नतास्यकः

ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວພວກເຂົາ ລາວບໍ່ກ້າອອກຈາກເຮືອນເລີຍ ເຫມືອນຄົນຕາບອດທີ່ຢ້ານກາ ອາຍ ແລະກົ້ມໜ້າລົງ។

Verse 68

स एकदा संप्रधार्य गृहिण्या लोकदूषितः । जगाम कीकटान्देशांस्त्यक्त्वा वाराणसीं पुरीम्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ລາວໄດ້ປຶກສາກັບເມຍ ແລະດ້ວຍຄຳນິນທາຂອງໂລກທີ່ເຮັດໃຫ້ເສື່ອມມົນທິນ ຈຶ່ງລະທິ້ງນະຄອນວາຣານະສີ ໄປສູ່ດິນແດນກີກະຕະ।

Verse 69

मध्ये मार्गं स गच्छन्वै लक्षितस्तु सकांचनः । अपि कार्पटिकांतस्थः स रुद्धो मार्गरोधिभिः

ໃນກາງທາງ ເມື່ອລາວເດີນໄປ ກໍຖືກສັງເກດວ່າເປັນຜູ້ຖືຄຳ. ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃກ້ທີ່ພັກຂອງນັກບວດຍາກຈົນ ກໍຖືກພວກກັ້ນທາງຂັດຂວາງໄວ້।

Verse 70

नीत्वा ते तमरण्यानीं तस्कराः सपरिच्छदम् । उल्लुंठ्य धनमादाय समालोच्य परस्परम्

ພວກໂຈນນຳລາວພ້ອມຂອງໃຊ້ເຂົ້າໄປໃນປ່າ; ຫຼັງຈາກຄົ້ນລື້ອລົ້ນ ແລະຍຶດເອົາຊັບສິນແລ້ວ ກໍປຶກສາກັນເອງ।

Verse 71

प्रोचुर्भूरिधनं चैतज्जीर्यत्यस्मिन्न जीवति । असौ धनी प्रयत्नेन वध्यः सपरिचारकः

ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ «ຊັບນີ້ຫຼາຍຫຼືເກີນ; ຖ້າຄົນນີ້ຍັງມີຊີວິດ ມັນຈະເສຍໄປສຳລັບພວກເຮົາ. ຄົນຮັ່ງມີນັ້ນຕ້ອງຖືກຂ້າໂດຍແນ່ນອນ—ພ້ອມທັງຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງລາວ»।

Verse 72

संप्रधार्येति तेप्राहुः स्मर्तव्यं स्मर पांथिक । त्वां वयं घातयिष्यामो निश्चितं सपरिच्छदम्

ເຂົາເວົ້າວ່າ: «ຈົ່ງຈື່ຈຳຄຳວ່າ ‘ໄດ້ພິຈາລະນາແລ້ວ’ ໃຫ້ດີ, ໂອ ຜູ້ເດີນທາງ. ພວກເຮົາຈະຂ້າເຈົ້າແນ່ນອນ ແລະຈະເອົາເຈົ້າໄປພ້ອມຊັບສິນທັງໝົດ»។

Verse 73

निशम्येति मनस्येव कथयामास स द्विजः । अहो प्रतिगृहीतं मे यदर्थं वसु भूरिशः

ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ພຣາຫມັນນັ້ນເວົ້າໃນໃຈຕົນເອງວ່າ: «ໂອ! ເພາະຫຍັງຂ້ອຍຈຶ່ງຮັບຊັບສິນອັນຫຼາຍຫຼວງເຊັ່ນນີ້?»

Verse 74

कुटुंबमपि तन्नष्टं नष्टश्चापि प्रतिग्रहः । जीवितं चापि मे नष्टं नष्टा काशीपुरीस्थितिः

«ຄອບຄົວຂ້ອຍກໍພິນາດແລ້ວ; ຂອງຂວັນທີ່ຂ້ອຍຮັບກໍສູນໄປ; ຊີວິດຂ້ອຍກໍສູນ—ແລະການພັກອາໄສໃນນະຄອນກາສີກໍສູນໄປດ້ວຍ»។

Verse 75

युगपत्सर्वमेवाशु नष्टं दुर्बुद्धिचेष्टया । न काश्यां मरणं प्राप्तं तस्माद्दुष्टप्रतिग्रहात्

«ໃນພ້ອມກັນທັນໃດ ທຸກຢ່າງຖືກທຳລາຍຢ່າງວ່ອງໄວ ເນື່ອງຈາກການກະທຳອັນໂງ່ເຂົາ; ແລະເພາະການຮັບຂອງຂວັນອັນຊົ່ວນັ້ນ ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມຕາຍໃນກາສີ»។

Verse 76

प्रांते कुटुंबस्मरणात्तथाकाशीस्मृतेरपि । चोरैर्हतोपि स तदा कीकटे कुक्कुटोऽभवत्

ໃນທ້າຍສຸດ—ເມື່ອລະລຶກເຖິງຄອບຄົວ ແລະລະລຶກເຖິງກາສີດ້ວຍ—ແມ່ນແຕ່ຖືກໂຈນຂ້າ ລາວກໍໄດ້ເກີດໃໝ່ໃນກີກະຕະ ເປັນໄກ່ຜູ້.

Verse 77

सा कुक्कुटी सुतौ तौ तु ताम्रचूडत्वमापतुः । प्रांते काशीस्मरणतो जाता जातिस्मृतिः परा

ນາງພັນລະຍານັ້ນກາຍເປັນແມ່ໄກ່ ແລະລູກຊາຍທັງສອງໄດ້ຮັບສະພາບເປັນໄກ່ຜູ້ມີຫົວຫງອນ; ໃນທ້າຍສຸດ ໂດຍການລະລຶກເຖິງກາສີ ຄວາມຈື່ຈຳຊາດກ່ອນອັນພິເສດໄດ້ເກີດຂຶ້ນ।

Verse 78

इत्थं बहुतिथेकाले गते कार्पटिकोत्तमाः । तस्मिन्नेवाध्वनि प्राप्ताश्चत्वारो यत्र कुक्कुटाः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຫຼາຍມື້ໄດ້ຜ່ານໄປ ນັກບຳເນັດກາຣະປະຕິກະຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍມາຮອດທາງເດີມນັ້ນເອງ ທີ່ບ່ອນມີໄກ່ຜູ້ສີ່ຕົວ।

Verse 79

वाराणस्याः कथां प्रोच्चैः कुर्वंतोऽन्योन्यमेव हि । काशीकथां समाकर्ण्य तदा ते चरणायुधाः

ພວກເຂົາເວົ້າກັນດັງໆ ກ່ຽວກັບວາຣານາສີ; ແລະເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງກາສີ ພວກ ‘ຜູ້ມີຕີນເປັນອາວຸດ’ ເຫຼົ່ານັ້ນກໍຖືກກະຕຸ້ນໃນໃຈ।

Verse 80

जातिस्मृतिप्रभावेण तत्संगेन तु निर्गताः । तैश्च कार्पटिकश्रेष्ठेः पथि दृष्ट्वा कृपालुभिः

ໂດຍອຳນາດແຫ່ງການຈື່ຈຳຊາດກ່ອນ ແລະໂດຍສັງຄົມນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງອອກມາ; ແລະໄກ່ຜູ້ຜູ້ເມດຕາເຫຼົ່ານັ້ນ ເມື່ອເຫັນກາຣະປະຕິກະຜູ້ປະເສີດຢູ່ທາງ ກໍຕອບຮັບດ້ວຍຄວາມກະລຸນາ।

Verse 81

तंदुलादिपरिक्षेपैः प्रापिताः क्षेत्रमुत्तमम् । ते तु क्षेत्रं समासाद्य चत्वारश्चरणायुधाः

ໂດຍການຫວ່ານເຂົ້າສານ ແລະເມັດອື່ນໆ ພວກເຂົາຖືກນຳພາໄປສູ່ກະເສດຕະອັນສູງສຸດ. ເມື່ອມາຮອດກະເສດຕະອັນສັກສິດ ພວກ ‘ຜູ້ມີຕີນເປັນອາວຸດ’ ທັງສີ່ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນ।

Verse 82

चरिष्यंतोऽत्र परितो मुक्तिमंडपमुत्तमम् । जिताहारान्सनियमान्कामक्रोधपराङ्मुखान्

ພວກເຂົາຈະພັກອາໄສ ແລະເດີນໄປມາຢູ່ນີ້ ຮອບໆມຸກຕິມັນດະປະອັນປະເສີດ—ຄວບຄຸມອາຫານ ຮັກສານິຍົມວັດຕະປະຕິບັດ ແລະຫັນໃຈອອກຈາກກາມກັບຄວາມໂກດ।

Verse 84

मन्नामोच्चारणपरान्मत्कथार्पितसुश्रुतीन् । मद्दत्तचित्तसद्वृत्तीन्दृष्ट्वा क्षेत्रनिवासिनः

ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາ—ມຸ່ງໝັ້ນໃນການເອີ້ນພຣະນາມຂອງຂ້າ, ຟັງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ກະຖາທຳອັນສັກສິດຂອງຂ້າ, ແລະມີຄວາມປະພຶດດີ ພ້ອມໃຈທີ່ຖວາຍແດ່ຂ້າ—ຜູ້ຢູ່ໃນເຂດສັກສິດກໍໄດ້ສັງເກດເຫັນ।

Verse 85

मानयामासुरथ तान्कुक्कुटान्साधुवर्त्मनः । प्राक्तनां वासनायोगात्संप्रधार्य परस्परम् । क्रमेणाहारमाकुंच्य प्राणांस्त्यक्ष्यंति चात्र वै

ແລ້ວພວກເຂົາກໍໄດ້ນັບຖືບູຊາໄກ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ຕັ້ງຢູ່ໃນທາງຂອງສາທຸ. ໂດຍອາໄສວາສະນາເກົ່າແຕ່ກ່ອນ ແລະເຂົ້າໃຈກັນແລະກັນ, ພວກເຂົາຈະຄ່ອຍໆຫຼຸດອາຫານລົງ ແລະໃນທີ່ນີ້ແທ້ໆຈະປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ।

Verse 86

पश्यतां सर्वलोकानां विष्णो ते मदनुग्रहात् । विमानमधिरुह्याशु कैलासं प्राप्य मत्पदम्

ໂອ ວິດສະນຸ, ຕໍ່ໜ້າສາຍຕາຂອງທຸກໂລກ, ໂດຍພຣະອະນຸກຣະຫາຂອງຂ້າ, ພວກເຂົາຈະຂຶ້ນວິມານທິບຢ່າງວ່ອງໄວ, ໄປຮອດໄກລາສ ແລະບັນລຸບົດບາດ/ຖິ່ນພຳນັກຂອງຂ້າ।

Verse 87

निर्विश्य सुचिरं कालं दिव्यान्भोगाननुत्तमान् । ततोऽत्र ज्ञानिनो भूत्वा मुक्तिं प्राप्स्यंति शाश्वतीम्

ເມື່ອໄດ້ເສບສຸກດິບຢ່າງຍາວນານ ດ້ວຍພຣະໂພກທິບອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້, ຕໍ່ຈາກນັ້ນ—ຢູ່ນີ້—ພວກເຂົາຈະເປັນຜູ້ມີປັນຍາແທ້ ແລະຈະບັນລຸມຸກຕິອັນຖາວອນ।

Verse 88

ततो लोकास्तददारभ्य कथयिष्यंति सर्वतः । मुक्तिमंडपनामैतदेष कुक्कुटमंडपः

ນັບແຕ່ນັ້ນໄປ ຜູ້ຄົນທົ່ວທຸກທິດຈະເລົ່າຂານວ່າ: “ສະຖານນີ້ເອີ້ນວ່າ ມຸກຕິມັນດະປະ—ນີ້ແມ່ນ ກຸກກຸຕະມັນດະປະ.”

Verse 89

चरित्रमपि वै तेषां ये स्मरिष्यंति मानवाः । मुक्तिमंडपमासाद्य श्रेयः प्राप्स्यंति तेपि हि

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຄົນທີ່ພຽງແຕ່ລະລຶກເຖິງກິດຈະກຳອັນສັກສິດຂອງຜູ້ອຸທິດຕົນເຫຼົ່ານັ້ນ ກໍຈະໄດ້ຮັບຄຸນຄ່າສູງສຸດແນ່ນອນ; ເມື່ອໄປເຖິງ ມຸກຕິມັນດະປະ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຮັບຄວາມດີງາມທາງວິນຍານເຊັ່ນກັນ।

Verse 90

इति यावत्कथां शंभुर्भविष्यामग्रतो हरेः । अकरोत्तुमुलो नादो घंटानां तावदुद्गतः

ໃນຂະນະທີ່ ສັມພູ ກຳລັງເລົ່າເລື່ອງນັ້ນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ຮະຣິ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ກໍເກີດສຽງກະຫຼິ່ງອັນຄຶກຄື້ນດັງຂຶ້ນຢ່າງຫນັກໜ່ວງ।

Verse 91

अथनंदिनमाहूय देवदेव उमाधवः । प्रोवाच नंदिन्विज्ञायागत्य ब्रूहि कुतो रवः

ແລ້ວ ພຣະເທວະເທວະ ຜູ້ເປັນອົງຄູ່ຂອງ ອຸມາ ໄດ້ເອີ້ນ ນັນດິນ ມາ ແລະກ່າວວ່າ: “ນັນດິນ, ໄປສືບຮູ້ແລ້ວກັບມາບອກເຮົາ—ສຽງນີ້ເກີດຈາກໃສ?”

Verse 92

अथ नंदी समागत्य प्रोवाच वृषभध्वजम् । नमस्कृत्य प्रहृष्टास्यः प्रबद्धकरसंपुटः

ແລ້ວ ນັນດິນ ກໍມາຮອດ ແລະໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ມີທຸງເປັນຮູບງົວ. ລາວໄດ້ກ້ມກາບນະມັດສະການ ດ້ວຍໃບໜ້າປິຕິ ແລະປະນົມມືຢ່າງເຄົາລົບ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ।

Verse 93

प्रहासान्मत्कथालापांल्लाभमोहविवर्जितान् । स्वर्धुनीस्नानसंक्लिन्न सुनिर्मलशिरोरुहान्

ພວກເຂົາມີໃຈຮ່າເຮີງ ແລະສົນທະນາເລື່ອງຂ້າພະເຈົ້າ ປາດສະຈາກຄວາມໂລບແລະຄວາມຫຼົງ; ຜົມທີ່ສີສະຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ເພາະຊຸ່ມຊື່ນຈາກການອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳສະຫວັນ।

Verse 94

अथ स्मित्वाब्रवीच्छंभुः सिद्धं नस्तु समीहितम् । उत्थाय देवदेवेशः सह देव्या सुमंगलः

ແລ້ວພຣະສຳພູຍິ້ມ ແລະກ່າວວ່າ “ຂໍໃຫ້ຈຸດປະສົງທີ່ເຮົາປາຖະນາ ສຳເລັດເຖີດ.” ຈາກນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນສູງສຸດ ກໍລຸກຂຶ້ນ ແລະເດີນທາງພ້ອມພຣະເທວີ।

Verse 95

ब्रह्मणा हरिणा सार्धं ततोऽगाद्रंगमंडपम् । स्कंद उवाच । श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं परमानंदकारणम् । नरः परां मुदं प्राप्य कैलासं प्राप्स्यति ध्रुवम्

ພ້ອມກັບພຣະພຣະຫມາ ແລະພຣະຫຣິ (ພຣະວິສະນຸ) ພຣະອົງຈຶ່ງໄປຍັງຣັງຄະມັນດະປະ. ສະກັນດະກ່າວວ່າ: “ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງບົດອ່ານອັນບໍລິສຸດນີ້ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ເກີດອານັນດະສູງສຸດ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມປິຕິຍິນດີອັນສູງ ແລະຈະເຖິງໄກລາສະແນ່ນອນ.”

Verse 98

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां चतुर्थे काशीखंड उत्तरार्धे मुक्तिमंडपगमनं नामाष्टनवतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ອັດທະຍາຍທີ 89 ຊື່ “ມຸກຕິມັນດະປະ-ຄະມະນະ (ການໄປຍັງສາລາແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ)” ໃນອຸດຕະຣາດະຂອງກາສີຂັນດະ ໃນພາກທີ 4 ຂອງ ເອກາສີຕິ-ສາຫັດສຣີ ສັມຫິຕາ ແຫ່ງພຣະສະກັນດະມະຫາປຸຣານະອັນນ່າເຄົາລົບ।