Adhyaya 46

Verse 1

अगस्त्य उवाच । कृप्णद्वैपायनः स्कंद शंभुभक्तिपरो यदि । यदि क्षेत्ररहस्यज्ञः क्षेत्रसंन्यासकृद्यदि

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ສະກັນດະ, ຖ້າ ກຣິສນະ-ດວຍປາຍະນະ (ວຽາສະ) ເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ ສັມພູ (ພຣະສິວະ), ຖ້າລາວຮູ້ຄວາມລັບແຫ່ງເຂດສັກສິດ, ແລະຖ້າລາວເປັນຜູ້ວາງຫຼັກແຫ່ງການສະຫຼະລະທິ້ງຕໍ່ຄະເສດຣະ—

Verse 2

तथा दृष्टप्रभावश्चेत्तथा चेज्ज्ञानिनां वरः । पुरीं वाराणसीं श्रेष्ठां कथं किल शपिष्यति

ແລະຖ້າອຳນາດບຸນບາລີຂອງລາວໄດ້ປາກົດໃຫ້ເຫັນແທ້, ແລະຖ້າລາວເປັນຜູ້ປະເສີດສຸດໃນຫມູ່ນັກປັນຍາ—ແລ້ວລາວຈະສາບແຊ່ງນະຄອນວາຣານາສີອັນສູງສຸດໄດ້ແນວໃດ?

Verse 3

स्कंद उवाच । सत्यमेतत्त्वया पृच्छि कथयामि मुने शृणु । तस्य व्यासस्य चरितं भविष्यं त्वयि पृच्छति

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມນັ້ນ ແທ້ແລະສົມຄວນ. ຟັງເຖີດ ໂອ ມຸນີ—ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້. ປະຫວັດຂອງ ວະຍາສະ ຈະປາກົດຕາມຄໍາຖາມຂອງເຈົ້າ.

Verse 4

यदारभ्य मुनेस्तस्य नंदी स्तंभितवान्भुजम् । तदारभ्य महेशानं संस्तौति परमादृतः

ນັບແຕ່ເວລາທີ່ ນັນດີ ກັ້ນແຂນຂອງມຸນີນັ້ນໃຫ້ນິ່ງ ຈາກເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ລາວກໍໄດ້ສັນລະເສີນ ມະເຫສານະ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງສູງສຸດ.

Verse 5

काश्यां तीर्थान्यनेकानि काश्यां लिगान्यनेकशः । तथापि सेव्यो विश्वेशः स्नातव्या मणिकर्णिका

ໃນກາສີ ມີທີ່ອາບນ້ໍາສັກສິດຫຼາຍຢ່າງ ແລະໃນກາສີ ມີລິງຄະນັບບໍ່ຖ້ວນ; ແຕ່ເຖິງຢ່າງນັ້ນ ຄວນບູຊາ ວິສເວສະ ເປັນພິເສດ ແລະຄວນອາບນ້ໍາທີ່ ມະນິກັນນິກາ.

Verse 6

लिंगेष्वेको हि विश्वेशस्तीर्थेषु मणिकर्णिका । इति संव्याहरन्व्यासस्तद्द्वयं बहु मन्यते

“ໃນບັນດາລິງຄະ ມີແຕ່ ວິສເວສະ ເທົ່ານັ້ນ; ໃນບັນດາຕີຣຖະ ມີ ມະນິກັນນິກາ” — ເວົ້າດັ່ງນີ້ ວະຍາສະ ຖືສອງສິ່ງນີ້ເປັນທີ່ສູງສຸດ.

Verse 7

त्यक्त्वा स बहु वाग्जालं प्रातः स्नात्वा दिनेदिने । निर्वाणमंडपे वक्ति महिमानं महेशितुः

ລາວລະທິ້ງຄໍາໂຕ້ຖຽງອັນຫຼາຍຫຼວງ ແລະອາບນ້ໍາຕອນເຊົ້າທຸກມື້; ແລ້ວໃນ ນິຣວານະມັນດະປະ ລາວປະກາດພຣະມະຫິມາຂອງ ພຣະມະເຫສະ.

Verse 8

शिष्याणां पुरतो नित्यं क्षेत्रस्य महिमा महान् । व्याख्यायते मुदा तेन व्यासेन परमर्षिणा

ຕໍ່ໜ້າສິດທິສາວົກທຸກມື້ ພຣະມະຫິມາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງກະເສດສັກສິດ ຖືກພຣະ຤ິສີສູງສຸດ ວະຍາສ ອະທິບາຍດ້ວຍຄວາມປິຕິ।

Verse 9

अत्र यत्क्रियते क्षेत्रे शुभं वाऽशुभमेव वा । संवर्तेपि न तस्यांतस्तस्माच्छ्रेयः समाचरेत्

ໃນກະເສດນີ້ (ກາສີ) ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດ—ຈະເປັນມົງຄຸນຫຼືອະມົງຄຸນ—ຜົນຂອງມັນບໍ່ສິ້ນສຸດ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມສັງວັດ (ການລະລາຍໂລກ) ກໍຕາມ। ດັ່ງນັ້ນ ຄວນປະພຶດຄວາມດີແລະທຳມະດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ।

Verse 10

क्षेत्रसिद्धिं समीहंते ये चात्र कृतिनो जनाः । यावज्जीवं न तैस्त्याज्या सुधीभिर्मणिकर्णिका

ຜູ້ມີກຸສົນກຳແລະປາດຖະໜາຄວາມສຳເລັດທາງວິນຍານຈາກກະເສດສັກສິດນີ້—ບັນດາຜູ້ຮູ້ຄວນບໍ່ລະທິ້ງ ມະນິກັນນິກາ ຕາບໃດທີ່ຍັງມີຊີວິດ।

Verse 11

चक्रपुष्करिणी तीर्थे स्नातव्यं प्रतिवासरम् । पुष्पैः पत्रैः फलैस्तोयैरर्च्यो विश्वेश्वरः सदा

ທີ່ທີຣຖະ ຈັກຣະປຸສກະຣິນີ ຄວນອາບນ້ຳທຸກວັນ। ແລະພຣະວິສເວສະວະຣະ ຄວນຖືກບູຊາເສມອ ດ້ວຍດອກໄມ້ ໃບໄມ້ ໝາກໄມ້ ແລະນ້ຳ।

Verse 12

स्ववर्णाश्रमधर्मश्च त्यक्तव्यो न मनागपि । प्रत्यहं क्षेत्रमहिमा श्रोतव्यः श्रद्धया सकृत्

ບໍ່ຄວນລະທິ້ງທຳມະຕາມວັນນະແລະອາສຣະມະຂອງຕົນ ແມ່ນແຕ່ເລັກນ້ອຍກໍບໍ່ຄວນ। ແລະທຸກມື້ ດ້ວຍສັດທາ ຄວນຟັງມະຫິມາຂອງກະເສດສັກສິດ (ກາສີ) ຢ່າງນ້ອຍໜຶ່ງຄັ້ງ।

Verse 13

यथाशक्ति च देयानि दानान्यत्र सुगुप्तवत् । अन्नान्यपि च देयानि विघ्नान्परिजिहीर्षुणा

ໃນບ່ອນນີ້ ຄວນໃຫ້ທານຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຢ່າອວດອ້າງ ແລະໃຫ້ຢ່າງລະມັດລະວັງ. ຜູ້ປາດຖະໜາຈະປັດເປົ່າອຸປະສັກ ຄວນໃຫ້ອາຫານດ້ວຍ.

Verse 14

परोपकरणं चात्र कर्तव्यं सुधिया सदा । पर्वस्वपि विशेषेण स्नानदानादिकाः क्रियाः

ໃນບ່ອນນີ້ ຜູ້ມີປັນຍາດີຄວນຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ອື່ນເສມອ. ແລະໂດຍສະເພາະໃນວັນບຸນ ຫຼືວັນຖືສິນ ຄວນປະຕິບັດກິດຈະກຳເຊັ່ນ ອາບນ້ຳຊຳລະ, ໃຫ້ທານ ແລະອື່ນໆ.

Verse 15

सरस्वती सरिद्रूपा ह्यतः शास्त्रनिकेतनम् । आनंदकाननं सर्वं धर्मशास्त्रकृतालयम्

ດັ່ງນັ້ນ ນາງສະຣັສວະຕີ ສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ໃນຮູບແຫ່ງແມ່ນ້ຳ; ບ່ອນນີ້ແມ່ນທີ່ພັກພິງຂອງຄຳສອນອັນສັກສິດ. ອານັນດະການະທັງໝົດ ແມ່ນສຳນັກທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໂດຍທຳມະ ແລະຄຳພີຊາສະຕຣະ.

Verse 16

अत्र मर्म न वक्तव्यं सुधियां कस्यचित्क्वचित् । परदार परद्रव्य परापकरणं त्यजेत्

ໃນບ່ອນນີ້ ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ຄວນເວົ້າເຜີຍຄວາມລັບຂອງຜູ້ອື່ນ ບໍ່ວ່າຢູ່ໃສ. ຄວນລະທິ້ງການລ່ວງລະເມີດຄູ່ຄອງຂອງຜູ້ອື່ນ, ຊັບສິນຂອງຜູ້ອື່ນ, ແລະການເຮັດຮ້າຍຜູ້ອື່ນ.

Verse 17

परापवादो नो वाच्यः परेर्ष्यां न च कारयेत् । असत्यं नैव वक्तव्यं प्राणैः कंठगतैरपि

ບໍ່ຄວນເວົ້າກ່າວຮ້າຍຜູ້ອື່ນ ແລະບໍ່ຄວນຊັກຊວນໃຫ້ເກີດຄວາມອິດສາຕໍ່ຜູ້ອື່ນ. ບໍ່ຄວນເວົ້າຄຳຕົວະເລີຍ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມທີ່ຊີວິດຈະຂາດຢູ່ທີ່ຄໍ.

Verse 18

अत्रत्य जंतुरक्षार्थमसत्यमपि भाषयेत् । येनकेनप्रकारेण शुभेनाप्यशुभेन वा

ໃນທີ່ນີ້ ເພື່ອປົກປ້ອງສັດມີຊີວິດ ຈະເວົ້າຄໍາບໍ່ຈິງກໍໄດ້; ບໍ່ວ່າຈະໃຊ້ວິທີໃດ ຈະເບິ່ງດີຫຼືເບິ່ງຮ້າຍ ຖ້າເຮັດໃຫ້ການປົກປ້ອງສໍາເລັດ.

Verse 19

अत्रत्यः प्राणिमात्रोपि रक्षणीयः प्रयत्नतः । एकस्मिन्रक्षिते जंतावत्र काश्यां प्रयत्नतः । त्रैलोक्यरक्षणात्पुण्यं यत्स्यात्तत्स्यान्न संशयः

ໃນກາສີນີ້ ແມ່ນແຕ່ສັດນ້ອຍທີ່ສຸດກໍຄວນຖືກປົກປ້ອງດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງເຕັມທີ່. ຖ້າປົກປ້ອງໄດ້ແມ່ນແຕ່ສັດຕົວດຽວໃນກາສີດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ບຸນທີ່ໄດ້ຈະເທົ່າກັບບຸນຈາກການປົກປ້ອງສາມໂລກ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 20

ये वसंति सदा काश्यां क्षेत्रसंन्यासकारिणः । त एव रुद्रा मंतव्या जीवन्मुक्ता न संशयः

ຜູ້ໃດຢູ່ອາໄສໃນກາສີຕະຫຼອດ ແລະຮັບເອົາການສະຫຼະທາງທຳໃນເຂດສັກສິດ (kṣetra-saṃnyāsa) ຜູ້ນັ້ນຄວນຖືວ່າເປັນຣຸດຣະເອງ; ເປັນຜູ້ຫຼຸດພົ້ນຂະນະຍັງມີຊີວິດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.

Verse 21

ते पूज्यास्ते नमस्कार्यास्ते संतोष्याः प्रयत्नतः । तेषु वै परितुष्टेषु तुष्येद्विश्वेश्वरः स्वयम्

ພວກເຂົາຄວນຖືກບູຊາ, ຄວນຖືກນົບນ້ອມ, ແລະຄວນຖືກເຮັດໃຫ້ພໍໃຈດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມ. ເມື່ອພວກເຂົາພໍໃຈຢ່າງແທ້ຈິງ ວິສເວສະວະຣະເອງກໍພໍໃຈ.

Verse 22

काश्यां वसंति ये मर्त्या दूरस्थैरपि सन्नरैः । योगक्षेमो विधातव्यस्तेषां विश्वेशितुर्मुदे

ແມ່ນແຕ່ຄົນດີທີ່ຢູ່ໄກກໍຄວນຈັດໃຫ້ມີຍົກະ-ເຂມະ (ຄວາມຜາສຸກແລະຄວາມປອດໄພ) ແກ່ມະນຸດທີ່ອາໄສໃນກາສີ ເພື່ອໃຫ້ວິສເວສະວະຣະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ຊື່ນບານ.

Verse 23

प्रसरस्त्विंद्रियाणां च निवार्योत्र निवासिभिः । मनसोपि हि चांचल्यमिह वार्यं प्रयत्नतः

ໃນທີ່ນີ້ ຜູ້ອາໄສໃນກາສີ ຄວນຫ້າມກັ້ນການພຸ້ນອອກຂ້າງນອກຂອງອິນທຣີຍະ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ຄວາມຟຸ້ງຊ່ານຂອງໃຈກໍຕ້ອງຖືກຫ້າມກັ້ນດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ।

Verse 24

मरणं नाभिकांक्षेद्धि कांक्ष्यो मोक्षोऽपिनो पुनः । शरीरशोषणोपायः कर्तव्यः सुधिया नहि

ບໍ່ຄວນປາຖະນາຄວາມຕາຍ; ແລະບໍ່ຄວນປາຖະນາໂມກສະດ້ວຍຄວາມຢຶດຕິດ. ຜູ້ມີປັນຍາບໍ່ຄວນເຮັດວິທີທີ່ເຮັດໃຫ້ຮ່າງກາຍຊອກຊີດ ຫຼືທໍລະມານຮ່າງກາຍ।

Verse 25

आत्मरक्षात्र कर्तव्या महाश्रेयोभिवृद्धये । अत्रात्म त्यजनोपायं मनसापि न चिंतयेत्

ໃນກາສີນີ້ ຄວນຮັກສາຕົນເອງເພື່ອໃຫ້ຄຸນຄ່າອັນສູງສຸດເພີ່ມພູນ. ຢູ່ທີ່ນີ້ ບໍ່ຄວນແມ່ນແຕ່ຄິດໃນໃຈເຖິງວິທີທີ່ຈະລະທິ້ງຮ່າງກາຍ (ທໍາລາຍຕົນ) ເລີຍ।

Verse 26

गर्वः परोत्र विद्यानां धनगर्वोत्र वै महान् । मुक्तिगर्वेण नो भिक्षां प्रयच्छंत्यत्र वासिनः

ໃນທີ່ນີ້ ຄວາມຍິ່ງຍໂສໃນວິຊາຄວາມຮູ້ເປັນອຸປະສັກໃຫຍ່; ຄວາມຍິ່ງຍໂສໃນຊັບສິນກໍໃຫຍ່ແທ້. ແລະເນື່ອງຈາກຄວາມຍິ່ງຍໂສວ່າ “ໄດ້ໂມກສະ” ຜູ້ອາໄສທີ່ນີ້ຈຶ່ງບໍ່ໃຫ້ທານ।

Verse 27

एकस्मिन्नपि यच्चाह्नि काश्यां श्रेयोभिलभ्यते । न तु वर्षशतेनापि तदन्यत्राप्यते क्वचित्

ຄຸນຄ່າອັນສູງສຸດທີ່ໄດ້ຮັບໃນກາສີ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ໃນມື້ດຽວ ກໍບໍ່ອາດໄດ້ຮັບຢູ່ບ່ອນອື່ນໃດໆ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ຜ່ານໄປຮ້ອຍປີກໍຕາມ।

Verse 28

अन्यत्र योगाभ्यसनाद्यावज्जन्म यदर्ज्यते । वाराणस्यां तदेकेन प्राणायामेन लभ्यते

ບຸນຜົນທີ່ໄດ້ມາຢູ່ບ່ອນອື່ນດ້ວຍການຝຶກໂຍຄະຕະຫຼອດຊີວິດ ທີ່ວາຣານະສີ ໄດ້ດ້ວຍປຣານາຍາມພຽງຄັ້ງດຽວ।

Verse 29

सर्वतीर्थावगाहाच्च यावज्जन्म यदर्ज्यते । तदानंदवने प्राप्यं मणिकर्ण्येकमज्जनात्

ບຸນທີ່ໄດ້ມາຕະຫຼອດຊີວິດຈາກການອາບນ້ຳໃນທິດສະຖານສັກສິດທັງປວງ ນັ້ນໃນອານັນດະວະນະ (ກາສີ) ໄດ້ດ້ວຍການຈົມນ້ຳທີ່ມະນິກັນນິກາ ພຽງຄັ້ງດຽວ।

Verse 30

सर्वलिंगार्चनात्पुण्यं यावज्जन्म यदर्ज्यते । सकृद्विश्वेशमभ्यर्च्य श्रद्धया तदवाप्यते

ບຸນທີ່ໄດ້ມາຕະຫຼອດຊີວິດຈາກການບູຊາລິງຄະທັງປວງ ຈະສຳເລັດໄດ້ໂດຍບູຊາພຣະວິສເວສະວະຣະ ແຕ່ພຽງຄັ້ງດຽວ ດ້ວຍສັດທາ।

Verse 31

गृहिण्युवाच । भगवन्भिक्षुकास्तावदद्य दृष्टा न कुत्रचित् । असत्कृत्यातिथिं नाथो न मे भोक्ष्यति कर्हिचित्

ແມ່ເຮືອນເວົ້າວ່າ: “ຂ້າແຕ່ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ມື້ນີ້ຂ້ອຍບໍ່ເຫັນພຣະພິກຂຸຢູ່ໃສເລີຍ. ຖ້າຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຕ້ອນຮັບແຂກຢ່າງຄວນ, ຜົວຂອຍຈະບໍ່ກິນອາຫານຂອງຂ້ອຍອີກຕະຫຼອດໄປ.”

Verse 32

गवां कोटि प्रदानेन सम्यग्दत्तेन यत्फलम । तत्फलं सम्यगाप्येत विश्वेश्वर विलोकनात्

ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກການຖວາຍງົວໜຶ່ງໂກຕິຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜົນນັ້ນຈະໄດ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແຕ່ພຽງໄດ້ເຫັນພຣະວິສເວສະວະຣະເທົ່ານັ້ນ।

Verse 33

यत्षोडशमहादानैः पुण्यं प्रोक्तं महर्षिभिः । तत्पुण्यं जायते पुंसां विश्वेशे पुष्पदानतः

ບຸນທີ່ບັນດາມະຫາຣິສີກ່າວວ່າເກີດຈາກມະຫາທານ 16 ປະການ ບຸນນັ້ນເອງກໍເກີດແກ່ມະນຸດ ໂດຍການຖວາຍດອກໄມ້ແດ່ພຣະວິສເວສະວະຣະ।

Verse 34

अश्वमेधादिभिर्यज्ञैर्यत्फलं प्राप्यतेखिलैः । पंचामृतानां स्नपनाद्विश्वेशे तदवाप्यते

ຜົນທີ່ໄດ້ຮັບຈາກພິທີຍັດຍະເລີ່ມດ້ວຍອັດສະວະເມດະ ນັ້ນ ຍ່ອມບັນລຸໄດ້ໂດຍການອາບຊໍາລະ (ອະພິເສກ) ພຣະວິສເວສະວະຣະ ດ້ວຍປັນຈາມຣິຕະ।

Verse 35

विशेषपूजा कर्तव्या सुमहोत्सवपूर्वकम । कार्यास्तथाधिका यात्राः समर्च्याः क्षेत्रदेवताः

ຄວນປະກອບພິທີບູຊາພິເສດ ໂດຍມີມະໂຫດສະວະອັນໃຫຍ່ນໍາໜ້າ; ອີກທັງຄວນເຮັດຍາດຕຣາເພີ່ມເຕີມ ແລະບູຊາເທວະຕາແຫ່ງເຂດສັກສິດໃຫ້ສົມຄວນ।

Verse 36

मन्ये धर्ममयी मूर्तिः कापि त्वं शुचिमानसा । त्वद्दर्शनात्परां प्रीतिं संप्राप्तानींद्रियाणि मे

ຂ້ອຍເຫັນວ່າ ທ່ານເປັນຮູບອົງແຫ່ງທຳມະເອງ ມີໃຈບໍລິສຸດ. ເພາະໄດ້ເຫັນທ່ານ ອິນທຣີຍະຂອງຂ້ອຍໄດ້ຮັບປີຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 37

महापूजोपकरणं योर्पयेद्विश्वभर्तरि । न तं संपत्तिसंभारा विमुंचंतीह कुत्रचित्

ຜູ້ໃດນໍາເຄື່ອງອຸປະກອນສໍາລັບມະຫາບູຊາໄປຖວາຍແດ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ຄໍ້າຈຸນສາກົນ ຄວາມມັ່ງຄັ່ງແລະສົມບັດຈະບໍ່ລະທິ້ງເຂົາໃນໂລກນີ້ແມ່ນແຕ່ບ່ອນໃດກໍຕາມ।

Verse 38

सर्वर्तुकुसुमाढ्यां च यः कुर्यात्पुष्पवाटिकाम् । तदंगणे कल्पवृक्षाश्छायां कुर्वंति शीतलाम्

ຜູ້ໃດສ້າງສວນດອກໄມ້ອຸດົມດ້ວຍດອກບານທຸກລະດູ—ໃນລານເຮືອນຂອງຜູ້ນັ້ນ ຕົ້ນກັນປະວຣຶກສະ (ຕົ້ນສົມປາດຖະນາ) ຈະໃຫ້ຮົ່ມເຢັນສະບາຍ।

Verse 39

यः क्षीरस्नपनार्थं वै विश्वेशे धेनुमर्पयेत् । क्षीरार्णवतटे तस्य निवसेयुः पितामहाः

ຜູ້ໃດນໍາວົວໄປຖວາຍແດ່ພຣະວິສເວສະວະຣະ ເພື່ອການສະນານດ້ວຍນ້ຳນົມ—ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ຂອງຜູ້ນັ້ນຈະໄປພັກຢູ່ທີ່ຝັ່ງທະເລນ້ຳນົມ।

Verse 40

विश्वेशराजसदने यः सुधां चित्रमेव वा । कारयेत्तस्य भवनं कैलासचित्रितं भवेत्

ຜູ້ໃດໃຫ້ກໍ່ສ້າງການສາດປູນຂາວ (ສຸທາ) ຫຼືການແຕ້ມຮູບ ໃນລານວັດຫຼວງຂອງພຣະວິສເວສະວະຣະ—ເຮືອນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະງາມປານຖືກປະດັບດັ່ງເຂົາໄກລາສ।

Verse 41

ब्राह्मणान्यतिनो वापि तथैव शिवयोगिनः । भोजयेद्योत्र वै काश्यामेकैक गणना क्रमात्

ຜູ້ໃດໃນກາສີ ເລີ້ຍອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ, ນັກບວດສະຫລະໂລກ (ອະຕິນ) ແລະຍົກຄີຂອງພຣະສິວະ—ນັບແລະເຄົາລົບທີລະຄົນຕາມລໍາດັບ—ຍ່ອມໄດ້ບຸນໃຫຍ່।

Verse 42

कोटिभोज्यफलं तस्य श्रद्धया नात्र संशयः । तपस्त्वत्र प्रकर्तव्यं दानमत्र प्रदापयेत्

ດ້ວຍສັດທາ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບການເລີ້ຍອາຫານແກ່ຄົນນັບໂກຕິ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ। ດັ່ງນັ້ນ ຄວນປະພຶດຕະປະ (ຕະປັດ) ຢູ່ທີ່ນີ້ ແລະຄວນໃຫ້ທານຢູ່ທີ່ນີ້ (ໃນກາສີ)។

Verse 43

विश्वेशस्तोषणीयोत्र स्नानहोमजपादिभिः । अन्यत्र कोटिजप्येन यत्फलं प्राप्यते नरैः । अष्टोत्तरशतं जप्त्वा तदत्र समवाप्यते

ໃນກາສີນີ້ ພຣະວິສເວສະວະຣະ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາດ້ວຍການອາບນ້ຳສະອາດ, ໂຮມ, ຈະປະ ແລະພິທີອື່ນໆ. ຜົນທີ່ຄົນໄດ້ທີ່ອື່ນດ້ວຍການຈະປະໜຶ່ງໂກດິ ທີ່ນີ້ໄດ້ດ້ວຍ 108 ເທື່ອເທົ່ານັ້ນ.

Verse 44

कोटिहोमेन यत्प्रोक्तं फलमन्यत्र सूरिभिः । अष्टोत्तराहुतिशतात्तदत्रानंदकानने

ຜົນທີ່ນັກປັນຍາກ່າວໄວ້ວ່າ ທີ່ອື່ນເກີດຈາກໂຮມໜຶ່ງໂກດິ ທີ່ນີ້ໃນອານັນດະການະນະ ໄດ້ດ້ວຍການຖວາຍອາຫຸຕິ 108 ເທື່ອເທົ່ານັ້ນ.

Verse 45

यो जपेद्रुद्रसूक्तानि काश्यां विश्वेशसन्निधौ । पारायणेन वेदानां सर्वेषां फलमाप्यते

ຜູ້ໃດຈະປະສູກຕະຣຸດຣະ ໃນກາສີ ໃນພຣະສະນິດຂອງພຣະວິສເວສະວະຣະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັບການອ່ານທ່ອງວິເທດທັງປວງຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 46

तस्य पुण्यं न जानामि चिंतिते चाक्षरे परे । काश्यां नित्यं प्रवस्तव्यं सेव्योत्तरवहा सदा

ຂ້ອຍບໍ່ອາດຮູ້ຂອບເຂດບຸນຂອງຜູ້ທີ່ພິຈາລະນາອັກສະຣະອັນສູງສຸດ ອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ຄວນພຳນັກຢູ່ກາສີເປັນນິດ ແລະບຳເນົາຮັບໃຊ້ແມ່ນ້ຳທີ່ໄຫຼໄປທາງເໜືອເສມອ.

Verse 47

आपद्यपि हि घोरायां काशी त्याज्या न कुत्रचित् । यतः सर्वापदांहर्ता त्राता विश्वपतिः प्रभुः

ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມພົບພາວະອັນນ່າຢ້ານກົວ ກາສີກໍບໍ່ຄວນຖິ້ມລະເລີຍ. ເພາະພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຈອມໂລກທັງປວງ ເປັນຜູ້ກຳຈັດທຸກພິບັດ ແລະເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງແທ້.

Verse 48

अवंध्यं दिवसं कुर्यात्स्नानदानजपादिभिः । यतः काश्यां कृतं कर्म महत्त्वाय प्रकल्पते

ຄວນເຮັດໃຫ້ວັນນີ້ເປັນວັນມີຜົນ ໂດຍການອາບນ້ຳ ການໃຫ້ທານ ການສວດຈະປະ ແລະກິດທຳອື່ນໆ; ເພາະກຳໃດທີ່ເຮັດໃນກາສີ ຍ່ອມເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄຸນທາງວິນຍານອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 49

कृच्छ्रचांद्रायणादीनि कर्तव्यानि प्रयत्नतः । तथेंद्रियविकाराश्च न बाधंतेत्र कर्हिचित्

ຄວນປະພຶດວັດຕະປະຕິບັດເຊັ່ນ ກຣິດຈະຣະ (Kṛcchra) ແລະ ຈັນທຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa) ແລະອື່ນໆ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ແລ້ວຄວາມຜັນຜວນຂອງອິນທຣີຍະຈະບໍ່ຂັດຂວາງໃນທີ່ນີ້ເລີຍ.

Verse 50

यदींद्रियाणि कुर्वंति विक्रियामिह देहिनाम् । तदात्रवाससं सिद्धिर्विघ्नेभ्यो नैव लभ्यते

ຖ້າອິນທຣີຍະທັງຫຼາຍເຮັດໃຫ້ຜູ້ມີກາຍໃນທີ່ນີ້ເກີດຄວາມຜັນຜວນ, ຄວາມສຳເລັດໃນວິໄນທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້ຍ່ອມບໍ່ໄດ້ຮັບ, ເພາະຖືກຂັດຂວາງດ້ວຍອຸປະສັກ.

Verse 51

अगस्त्य उवाच । कृच्छ्र चांद्रायणादीनि व्यासो वक्ष्यति यानि वै । तेषां स्वरूपमाख्याहि स्कंदेंद्रिय विशुद्धये

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: “ກຣິດຈະຣະ (Kṛcchra), ຈັນທຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa) ແລະອື່ນໆ ທີ່ວະຍາສະຈະກ່າວໄວ້ນັ້ນ, ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກຮູບແບບທີ່ແທ້ຈິງໃຫ້ຂ້ອຍ, ໂອ ສະກັນດະ, ເພື່ອຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງອິນທຣີຍະ.”

Verse 52

स्कंद उवाच । कथयामि महाबुद्धे कृच्छ्रादीनि तवाग्रतः । यानि कृत्वात्र मनुजो देहशुद्धिं लभेत्पराम्

ສະກັນດະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຂ້ອຍຈະເລົ່າກ່ຽວກັບ ກຣິດຈະຣະ ແລະວັດຕະປະຕິບັດອື່ນໆ ຕໍ່ໜ້າທ່ານ; ມະນຸດເມື່ອເຮັດໃນທີ່ນີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດສູງສຸດແຫ່ງກາຍ.”

Verse 53

एकभक्तेन नक्तेन तथैवायाचितेन च । उपवासेन चैकेन पादकृच्छ्रः प्रकीर्तितः

ກິນອາຫານພຽງເທື່ອດຽວຕໍ່ມື້ ແລະກິນແຕ່ຕອນກາງຄືນ, ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານທີ່ບໍ່ໄດ້ຂໍ, ແລ້ວອົບພະວາດອີກໜຶ່ງມື້—ນີ້ເອີ້ນວ່າ «ປາດະ-ກຣິດຊຣະ» ວຣະຕະ.

Verse 54

वटोदुंबरराजीव बिल्वपत्रकुशोदकम् । प्रत्येकं प्रत्यहं पीतं पर्णकृच्छ्रः प्रकीर्तितः

ດື່ມນ້ຳທີ່ແຊ່ດ້ວຍໄມ້ວັດ (banyan), ອຸດຸມບະຣະ, ດອກບົວ, ໃບບິລວະ, ແລະຫຍ້າກຸຊະ; ດື່ມແຕ່ລະຢ່າງແຍກກັນ ຕາມລຳດັບວັນຕໍ່ວັນ—ນີ້ເອີ້ນວ່າ «ປັນນະ-ກຣິດຊຣະ».

Verse 55

पिण्याकघृततक्रांबु सक्तूनां प्रतिवासरम् । एकैकमुपवासश्च कृच्छ्रः सौम्यः प्रकीर्तितः

ໃນແຕ່ລະມື້ຕາມລຳດັບ ຮັບປະທານກາກນ້ຳມັນ, ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee), ນ້ຳນົມສົ້ມ (buttermilk), ນ້ຳ, ແລະແປ້ງບາເລຄົ້ວ; ມື້ລະຢ່າງ ພ້ອມການອົບພະວາດຕາມວິນັຍ—ນີ້ແມ່ນ «ໂສມຍະ-ກຣິດຊຣະ».

Verse 56

हविषा प्रातरश्नीत हविषा सायमेव च । हविषा याचितं त्रींस्तु सोपवासस्त्रयहं वसेत्

ໃຫ້ລາວກິນ havis ໃນຕອນເຊົ້າ ແລະກິນ havis ອີກໃນຕອນແລງ; ຕະຫຼອດສາມມື້ ໃຫ້ຮັບແຕ່ havis ທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍການຂໍ; ແລ້ວຈຶ່ງອົບພະວາດ ແລະຢູ່ອີກສາມມື້.

Verse 57

एकैकग्रासमश्नीयादहानि त्रीणि पूर्ववत् । त्र्यहं चोपवसेदंत्यमतिकृच्छ्रं चरन्द्विजः

ຕາມກົດເກົ່າ ຕະຫຼອດສາມມື້ ໃຫ້ກິນພຽງຄຳດຽວຕໍ່ມື້; ແລະໃນທ້າຍສຸດ ໃຫ້ອົບພະວາດສາມມື້. ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (dvija) ຜູ້ປະພຶດນີ້ ເອີ້ນວ່າ «ອະຕິ-ກຣິດຊຣະ».

Verse 58

कृच्छ्रातिकृच्छ्रं पयसा दिवसानेकविंशतिः । द्वादशाहोपवासेन पराकः परिकीर्तितः

ພິທີ ກຣິດຊຣະ-ອະຕິກຣິດຊຣະ ໃຫ້ດື່ມນ້ຳນົມ 21 ມື້. ການອົບພະວາດ 12 ມື້ ເອີ້ນວ່າ «ປາຣາກະ».

Verse 59

त्र्यहं प्रातस्त्रयहं सायं त्र्यहमद्यादयाचितम् । त्र्यहं चोपवसेदंत्यं प्राजापत्यं चरन्द्विजः

ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ) ຄວນປະພຶດພິທີ «ປຣາຊາປັດຕະຍະ» ດັ່ງນີ້: 3 ມື້ກິນແຕ່ເຊົ້າ, 3 ມື້ກິນແຕ່ແລງ, 3 ມື້ກິນແຕ່ຂອງທີ່ໄດ້ຮັບໂດຍບໍ່ຮ້ອງຂໍ, ແລະ 3 ມື້ສຸດທ້າຍໃຫ້ອົບພະວາດ.

Verse 60

गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधिसर्पिः कुशोदकम् । एकरात्रोपवासश्च कृच्छ्रः सांतपनः स्मृतः

ນ້ຳປັດສະວະງົວ, ຂີ້ງົວ, ນ້ຳນົມ, ນົມສົ້ມ, ນ້ຳມັນເນີຍບໍລິສຸດ (ghee), ແລະນ້ຳທີ່ແຊ່ຫຍ້າກຸຊະ—ພ້ອມກັບການອົບພະວາດ 1 ຄືນ—ຕະປະນີ້ເອີ້ນວ່າ «ສາໍຕະປະນະ ກຣິດຊຣະ».

Verse 61

पृथक्सांतपनद्रव्यैः षडहः सोपवासकः । सप्ताहेन तु कृच्छ्रोयं महासांतपनः स्मृतः

ເມື່ອເອົາສານຂອງສາໍຕະປະນະແຕ່ລະຢ່າງແຍກກັນ ຕະຫຼອດ 6 ມື້ ພ້ອມກັບການອົບພະວາດ, ແລ້ວພິທີກຣິດຊຣະນີ້ສຳເລັດໃນ 1 ອາທິດ ເອີ້ນວ່າ «ມະຫາ-ສາໍຕະປະນະ».

Verse 62

तप्तकृच्छ्रं चरन्विप्रो जलक्षीरघृतानिलान् । एतांस्त्र्यहं पिबेदुष्णान्सकृत्स्नायी समाहितः

ໃນການປະພຶດ «ຕັບຕະ-ກຣິດຊຣະ» ພຣາຫມັນຄວນດື່ມນ້ຳ, ນ້ຳນົມ, ແລະ ghee ໃຫ້ອຸ່ນ—ຢ່າງລະ 3 ມື້—ແລ້ວຈຶ່ງດຳລົງຊີວິດດ້ວຍລົມ. ອາບນ້ຳວັນລະຄັ້ງ ດ້ວຍໃຈສະຫງົບແນ່ວແນ່.

Verse 63

त्र्यहमुष्णाः पिबेदापस्त्र्यहमुष्णं पयः पिबेत् । त्र्यहमुष्णघृतं प्राश्य वायुभक्षो दिनत्रयम्

ສາມມື້ ຄວນດື່ມນ້ຳອຸ່ນ; ສາມມື້ ດື່ມນົມອຸ່ນ; ສາມມື້ ກິນເນີຍໃສ (ghee) ອຸ່ນ; ແລະອີກສາມມື້ ດຳລົງຊີວິດໂດຍອາໄສລົມຢ່າງດຽວ।

Verse 64

पलमेकं पयः पीत्वा सर्पिषश्च पलद्वयम् । पलमेकं तु तोयस्य तप्तकृच्छ्र उदाहृतः

ດື່ມນົມ 1 ປະລາ, ກິນເນີຍໃສ (sarpis/ghee) 2 ປະລາ, ແລະດື່ມນ້ຳ 1 ປະລາ—ມາດຕານີ້ເອີ້ນວ່າ “ຕັບຕະ-ກຣິຈຊຣະ (Tapta-kṛcchra)”.

Verse 65

गोमूत्रेण समायुक्तं यावकं यः प्रयोजयेत् । कृच्छ्रमेकाह्न्किं प्रोक्तं शरीरस्य विशोधनम्

ຜູ້ໃດໃຊ້ຢາວະກະ (ໂຈກຂ້າວບາເລ) ປົນກັບນ້ຳປັດສະວະງົວ—ນີ້ຖືກສອນວ່າເປັນກຣິຈຊຣະ 1 ມື້ ເພື່ອຊຳລະກາຍ.

Verse 66

हस्तावुत्तानतः कृत्वा दिवसं मारुताशनः । रात्रौ जले स्थितो व्युष्टः प्राजापत्येन तत्समम्

ຍືດມືທັງສອງອອກໃຫ້ຫງາຍ, ຕະຫຼອດກາງວັນດຳລົງດ້ວຍລົມ; ກາງຄືນຢືນຢູ່ໃນນ້ຳຈົນຮອດອາຮຸ່ງ—ນີ້ກ່າວວ່າເທົ່າກັບ ປຣາຈາປັດຕະຍະ (Prājāpatya).

Verse 67

एकैकं ह्रासयेद्ग्रासं कृष्णे शुक्ले च वर्धयेत् । उपस्पृशं स्त्रिषवणमेतच्चांद्रायणं स्मृतम्

ໃນຄື່ງເດືອນມືດ (ກຣິສນະປັກສະ) ໃຫ້ຫຼຸດຄຳຂ້າວລົງທຸກມື້; ໃນຄື່ງເດືອນສວ່າງ (ສຸກລະປັກສະ) ໃຫ້ເພີ່ມຂຶ້ນທຸກມື້; ພ້ອມກັບການອາຈະມະນະ (upaspṛśa) ໃນສັນທະຍາທັງສາມ—ນີ້ເອີ້ນວ່າ “ຈັນດຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa)”.

Verse 68

एकैकं वर्धयेद्ग्रासं शुक्ले कृष्णे च ह्रासयेत् । भुंजीत दर्शे नो किंचिदेष चांद्रायणो विधिः

ໃນຄື່ງເດືອນຂາວ ຄວນເພີ່ມອາຫານເປັນຄໍາໆທຸກມື້; ໃນຄື່ງເດືອນດໍາ ຄວນຫຼຸດລົງ. ວັນອະມາວາສະຍາ ບໍ່ຄວນກິນຫຍັງເລີຍ—ນີ້ແມ່ນວິທີວັດ «ຈັນທຣາຍະນະ».

Verse 69

चतुरः प्रातरश्नीयात्पिंडान्विप्रः समाहितः । चतुरोस्तमिते सूर्ये शिशुचांद्रायणं स्मृतम्

ພຣາຫມັນຜູ້ມີວິໄນ ແລະຈິດຕັ້ງມັ່ນ ຄວນກິນ 4 ຄໍາໃນຕອນເຊົ້າ ແລະ 4 ຄໍາເມື່ອຕາເວັນຕົກ. ນີ້ເອີ້ນວ່າ «ຊິຊຸ-ຈັນທຣາຍະນະ» (ແບບເດັກນ້ອຍ).

Verse 70

अष्टावष्टौ समश्नीयात्पिंडान्मध्यंदिने स्थिते । नियतात्मा हविष्यस्य यतिचांद्रायणं स्मृतम्

ເມື່ອຮອດເວລາທ່ຽງ ຜູ້ມີຈິດຄວບຄຸມຄວນກິນອາຫານຮະວິສະຍະ (haviṣya) 8 ຄໍາ ແລະອີກ 8 ຄໍາ. ນີ້ເອີ້ນວ່າ «ຍະຕິ-ຈັນທຣາຍະນະ» (ແບບນັກບວດ).

Verse 71

यथाकथंचित्पिंडानां तिस्रोशीतीः समाहितः । मासेनाश्नन्हविष्यस्य चंद्रस्यैति सलोकताम्

ແມ່ນແຕ່ຈະປະຕິບັດໄດ້ພຽງແບບພໍປະຄອງກໍຕາມ, ຖ້າຜູ້ນັ້ນຮັກສາຄວາມສະຫງົບ ແລະຖືຈໍານວນ 83 ຄໍາ, ກິນອາຫານ haviṣya ແບບນີ້ຕະຫຼອດໜຶ່ງເດືອນ—ຍ່ອມໄດ້ໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະຈັນ (Candra).

Verse 72

अद्भिर्गात्राणि शुध्यंति मनः सत्येन शुद्ध्यति । विद्या तपोभ्यां भूतात्मा बुद्धिर्ज्ञानेन शुद्ध्यति

ກາຍຖືກຊໍາລະດ້ວຍນ້ໍາ; ໃຈຖືກຊໍາລະດ້ວຍຄວາມຈິງ. ວິນຍານຜູ້ມີຊີວິດຖືກຊໍາລະດ້ວຍວິຊາ ແລະຕະປະ; ປັນຍາຖືກຊໍາລະດ້ວຍຍານອັນແທ້.

Verse 73

तच्च ज्ञानं भवेत्पुंसां सम्यक्काशीनिषेवणात् । काशीनिषेवणेन स्याद्विश्वेशकरुणोदयः

ຄວາມຮູ້ອັນແທ້ນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນແກ່ມະນຸດ ໂດຍການບູຊາແລະພັກອາໄສໃນກາສີຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ເມື່ອຮັບໃຊ້ກາສີ ພຣະວິສເວສະ (ອົງຈອມໂລກ) ຈະເປີດເຜີຍພຣະເມດຕາກະລຸນາໃຫ້ສະຫວ່າງຂຶ້ນ।

Verse 74

ततो महोदयावाप्तिः कर्मनिर्मूलनक्षमा । अतः काश्यां प्रयत्नेन स्नान दान तपो जपः

ຈາກນັ້ນ ເກີດການບັນລຸຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທາງທຳອັນຍິ່ງ ອັນສາມາດຖອນຮາກກຳໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ໃນກາສີ ຄວນພາກພຽນເຮັດການອາບນ້ຳບຸນ, ທານ, ຕະປະ (ຄວາມພາກພຽນ), ແລະ ຈະປະ (ສວດມົນ) ຢ່າງຈິງໃຈ.

Verse 75

व्रतं पुराणश्रवणं स्मृत्युक्ताध्व निषेवणम् । प्रतिक्षणे प्रतिदिनं विश्वेश पदचिंतनम्

ການຖືວຣະຕະ, ການຟັງປຸຣານະ, ການດຳເນີນຕາມທາງທີ່ສະມຣິຕິສອນໄວ້, ແລະໃນທຸກຂະນະ ທຸກວັນ ພິຈາລະນາພຣະບາດອັນສັກສິດຂອງພຣະວິສເວສະ—ນີ້ແມ່ນວິຖີຊີວິດ (ໃນກາສີ).

Verse 76

लिंगार्चनं त्रिकालं च लिंगस्यापि प्रतिष्ठितिः । साधुभिः सह संलापो जल्पः शिवशिवेति च

ການບູຊາລິງຄະສາມເວລາຕໍ່ວັນ, ແລະການປະດິດຕັ້ງລິງຄະອີກດ້ວຍ. ການສົນທະນາກັບສາທຸ, ແລະການເອີ້ນຊື່ຊ້ຳໆວ່າ “ຊິວະ, ຊິວະ”—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນການປະພຶດທີ່ຄວນສັນລະເສີນ (ໃນກາສີ).

Verse 77

अतिथेश्चापि सत्कारो मैत्रीतीर्थनिवासिभिः । आस्तिक्यबुद्धिर्विनयो मानामान समानधीः

ການຕ້ອນຮັບແຂກດ້ວຍກຽດຕິຍົດ, ການສ້າງມິດຕະພາບກັບຜູ້ພັກອາໄສຢູ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດ. ມີຈິດໃຈເຊື່ອມັ່ນ (ອາສຕິກະ), ມີຄວາມຖ່ອມຕົນແລະມາລະຍາດ, ແລະມີໃຈເທົ່າທຽມໃນກຽດແລະຄວາມອັບອາຍ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄຸນທຳທີ່ຄວນສັນລະເສີນ (ໃນກາສີ).

Verse 78

अकामिता त्वनौद्धत्यमरागित्वमहिंसनम् । अप्रतिग्रहवृत्तिश्च मतिश्चानुग्रहात्मिका

ຄວາມບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາເພື່ອຕົນ, ບໍ່ຈອງຫຍິ້ງອວດອ້າງ, ຄວາມບໍ່ຍຶດຕິດ, ອະຫິງສາ, ວິຖີຊີວິດທີ່ບໍ່ຮັບຂອງກຳນັນທີ່ບໍ່ຄວນ, ແລະ ຈິດໃຈທີ່ໂນ້ມໄປສູ່ເມດຕາກະລຸນາ ແລະ ອະນຸເຄາະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄຸນທຳທີ່ຖືກສັນລະເສີນ ສຳລັບຜູ້ຮັບໃຊ້ກາສີ.

Verse 79

अदंभितात्वमात्सर्यमप्रार्थितधनागमः । अलोभित्वमनालस्यमपारुष्यमदीनता

ຄວາມບໍ່ຫຼອກລວງ, ບໍ່ອິດສາ, ຮັບຊັບສິນແຕ່ເມື່ອບໍ່ໄດ້ຮ້ອງຂໍ, ບໍ່ໂລບ, ບໍ່ຂີ້ຄ້ານ, ຄວາມອ່ອນໂຍນ, ແລະ ການຮັກສາເກຍດຕິຂອງຕົນບໍ່ໃຫ້ຂາດ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄຸນທຳທີ່ຄວນຝຶກຝົນ ສຳລັບຜູ້ຢູ່ໃນເຂດສັກສິດແຫ່ງກາສີ.

Verse 80

इत्यादि सत्प्रवृत्तिश्च कर्तव्या क्षेत्रवासिना । प्रत्यहं चेति शिष्येभ्यः सधर्ममुपदेक्ष्यति

ຄວາມປະພຶດດີງາມເຊັ່ນນີ້ ແລະ ອື່ນໆອີກ ຄວນປະຕິບັດໂດຍຜູ້ຢູ່ໃນເຂດສັກສິດ. ແລະ ທຸກມື້ເຂົາຄວນສອນສາວົກຂອງຕົນໃຫ້ຮູ້ທາງແຫ່ງທຳອັນຖືກຕ້ອງນັ້ນ.

Verse 81

नित्यं त्रिषवणस्नायी नित्यं भिक्षाकृताशनः । लिंगपूजार्चको नित्यमित्थं व्यासो वसेत्पुरा

ອາບນ້ຳໃນສາມຍາມຂອງທຸກມື້, ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍອາຫານທີ່ໄດ້ຈາກບິນທະບາດ, ແລະ ບູຊາພຣະລິງຄະຂອງພຣະສິວະທຸກມື້—ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ວະຍາສະ ໄດ້ພັກອາໄສໃນນະຄອນ (ກາສີ).

Verse 82

एकदा तस्य जिज्ञासां कर्तुं देवीं हरोवदत् । अद्य भिक्षाटनं प्राप्ते व्यासे परमधार्मिके

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເພື່ອທົດສອບລາວ ພຣະຫະຣະໄດ້ກ່າວກັບພຣະເທວີວ່າ: “ມື້ນີ້ ເມື່ອວະຍາສະຜູ້ມີທຳອັນສູງສຸດ ມາບິນທະບາດ…”

Verse 83

अपि सर्वगते क्वापि भिक्षां मा यच्छ सुंदरि । तथेत्युक्ता भवानी सा भवं भवनिवारणम्

“ແມ່ນແຕ່ລາວຈະໄປໄດ້ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ນາງຜູ້ງາມເອີຍ ຢ່າໃຫ້ບິນທະບາດແກ່ລາວໃນບ່ອນໃດເລີຍ” ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພະນາງພະວານີ ຜູ້ດັບວົງວຽນສັງສານ ກໍຮັບຕາມນັ້ນ។

Verse 84

नमस्कृत्य प्रतिगृहं तस्य भिक्षां न्यषेधयत् । स मुनिः सहितः शिष्यैर्भिक्षामप्राप्य दूनवत्

ລາວໄດ້ກ່າວນະມັດສະການຕາມເຮືອນທຸກຫຼັງ ແຕ່ກໍຖືກປະຕິເສດບິນທະບາດຂອງລາວ. ມຸນີນັ້ນພ້ອມດ້ວຍສິດທິສາວົກ ບໍ່ໄດ້ອາຫານ ແລະເກີດຄວາມທຸກໃຈ.

Verse 85

वेलातिक्रममालोक्य पुनर्बभ्राम तां पुरीम् । गृहेगृहे परिप्राप्ता भिक्षान्यैः सर्वभिक्षुकैः

ເມື່ອເຫັນວ່າເວລາອັນຄວນໄດ້ຜ່ານໄປແລ້ວ ລາວຈຶ່ງພາກັນພະເດີນວົນໃນນະຄອນນັ້ນອີກຄັ້ງ. ແຕ່ຕາມເຮືອນທຸກຫຼັງ ບິນທະບາດກັບໄດ້ໂດຍພວກຂໍທານອື່ນໆ.

Verse 86

तदह्निनालभद्भिक्षां सशिष्यः स मुनिः क्वचित् । अथ सायंतनं कर्म कृत्वा छात्रैः समन्वितः

ໃນມື້ນັ້ນ ມຸນີນັ້ນພ້ອມດ້ວຍສິດທິສາວົກ ກໍບໍ່ໄດ້ບິນທະບາດໃນບ່ອນໃດເລີຍ. ແລ້ວລາວພ້ອມກັບນັກສຶກສາຂອງຕົນ ໄດ້ປະກອບພິທີທາງທຳຍາມແລງ.

Verse 87

उपोषणपरो भूत्वा तथैवासीदहर्निशम् । अथान्येद्युर्मुनिर्व्यासः कृत्वा माध्याह्निकं विधिम्

ລາວຕັ້ງໃຈຖືອຸໂປສົດ ແລະຢູ່ຢ່າງນັ້ນຕະຫຼອດວັນແລະຄືນ. ຕໍ່ມາໃນມື້ຖັດໄປ ມຸນີວະຍາສະ ໄດ້ປະກອບພິທີມື້ທ່ຽງ (ມາດຍາຫນິກ) ຕາມວິທີ…

Verse 88

ययौ भिक्षाटनं कर्तुं सशिष्यः परितः पुरीम् । सर्वत्र स परिभ्रांतः प्रतिसौधं मुहुर्मुहुः

ພຣະວະຍາສະ ພ້ອມດ້ວຍສິດທິສາວົກ ອອກໄປບິນທະບາດ ຮອບເມືອງ. ທ່ານພາກັນພະເລີນໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ ເຂົ້າຫາຄຸ້ມເຮືອນແຕ່ລະຫຼັງ ຊ້ຳໆຫຼາຍເທື່ອ.

Verse 89

न क्वापि लब्धवान्भिक्षां भाग्यहीनो धनं यथा । अथ चिंतितवान्व्यासः परिश्रांतः परिभ्रमन्

ພຣະວະຍາສະ ພະເລີນພາກັນໄປມາຈົນເມື່ອຍລ້າ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ບິນທະບາດຈາກທີ່ໃດເລີຍ—ເຫມືອນຄົນອັບໂຊກທີ່ບໍ່ໄດ້ຊັບ. ແລ້ວພຣະວະຍາສະກໍເລີ່ມຄິດໄຕ່ຕອງ.

Verse 90

को हेतुर्यन्न लभ्येत भिक्षा यत्नेन रक्षिता । अंतेवासिन आहूय व्यासः पप्रच्छ चाखिलान्

“ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ບິນທະບາດ ທັງໆທີ່ພະຍາຍາມຢ່າງລະມັດລະວັງ?” ຄິດແລ້ວ ພຣະວະຍາສະໄດ້ເອີ້ນສິດທິສາວົກຜູ້ຢູ່ປະຈຳມາ ແລະຖາມທຸກຄົນ.

Verse 91

भवद्भिरपि नो भिक्षा परिप्राप्तेति गम्यते । किमत्र पुरि संवृत्तं द्वित्रा यात ममाज्ञया

“ເຫັນຊັດວ່າ ພວກເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ບິນທະບາດເຊັ່ນກັນ. ໃນເມືອງນີ້ເກີດຫຍັງຂຶ້ນ? ຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້າ ໃຫ້ສອງຫຼືສາມຄົນໄປສືບຖາມເບິ່ງ.”

Verse 92

द्वितीयेह्न्यपि यद्भिक्षा न लभ्येतातियत्नतः । अनिष्टं किंचिदत्रासीन्महागुरुनिपातजम्

“ຖ້າແມ່ນໃນມື້ທີສອງກໍຍັງບໍ່ໄດ້ບິນທະບາດ ທັງໆທີ່ພະຍາຍາມຢ່າງຫນັກ ແລ້ວແນ່ນອນວ່າ ມີອັນຕະລາຍຫຼືອຸປະທັກບາບບາງຢ່າງເກີດຂຶ້ນທີ່ນີ້—ເນື່ອງຈາກການລົ້ມລົງຂອງພຣະອາຈານໃຫຍ່ຜູ້ໜຶ່ງ.”

Verse 93

अन्नक्षयो वा सर्वस्यां नगर्यामभवत्क्षणात् । राजदंडोथ युगपज्जातः सर्वपुरौकसाम्

ບາງທີອາດຈະເກີດຄວາມຂາດແຄນອາຫານຂຶ້ນຢ່າງກະທັນຫັນທົ່ວເມືອງ; ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ໂທດທັນຂອງພະຣາຊາກໍຕົກລົງໃສ່ຊາວເມືອງທັງປວງພ້ອມກັນ।

Verse 94

अथवा वारिता भिक्षा केनाप्यस्मासु चेर्ष्यया । पुरौकसोभवन्दुस्थास्तूपसर्गेण केनचित्

ຫຼືວ່າມີຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງອິດສາພວກເຮົາ ແລ້ວຫ້າມການໃຫ້ທານ; ຫຼືຊາວເມືອງກໍກຳລັງທຸກທ້ອນເນື່ອງຈາກໄພພິບັດບາງຢ່າງ।

Verse 95

किमेतदखिलमज्ञात्वा समागच्छत सत्वरम् । द्वित्राः पवित्रचरणात्प्राप्यानुज्ञां गुरोरथ । समाचख्युः समागम्य दृष्ट्वर्द्धि तत्पुरौकसाम्

«ບໍ່ທັນຮູ້ວ່າທັງໝົດນີ້ແມ່ນຫຍັງ ຈົ່ງກັບມາໄວໆ»। ແລ້ວສອງຫຼືສາມຄົນ ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກຄູບາຜູ້ມີບາດບໍລິສຸດ ໄປແລ້ວກັບຄືນ; ເມື່ອກັບມາກໍລາຍງານສິ່ງທີ່ເຫັນ—ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຂອງຊາວເມືອງນັ້ນ।

Verse 96

शिष्या ऊचुः । शृण्वंत्वाराध्यचरणा नोपसर्गोत्र कश्चन । नान्नक्षयो वा सर्वस्यां नगर्यामिह कुत्रचित्

ສິດທິສາວົກກ່າວວ່າ: «ຂໍຟັງເຖີດ ຜູ້ທີ່ບາດຄວນແກ່ການບູຊາ; ທີ່ນີ້ບໍ່ມີໄພພິບັດໃດໆເລີຍ ແລະທົ່ວເມືອງນີ້ກໍບໍ່ມີການຂາດແຄນອາຫານແຕ່ບ່ອນໃດ.»

Verse 97

यत्र विश्वेश्वरः साक्षाद्यत्राऽमरधुनी स्वयम् । त्वादृशा यत्र मुनयः क्व भीस्तत्रोपसर्गजा

«ບ່ອນທີ່ພຣະວິສເວສະວະຣະປະທັບຢູ່ໂດຍກົງ, ບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳຄົງຄາແຫ່ງສະຫວັນປະກົດດ້ວຍຕົນເອງ, ແລະບ່ອນທີ່ມຸນີເຊັ່ນທ່ານພຳນັກ—ຄວາມຢ້ານກົວອັນເກີດຈາກໄພພິບັດຈະມີໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 98

समृद्धिर्या गृहस्थानामिह विश्वेशितुः पुरि । न सर्द्धिरस्ति वैकुंठे स्वल्पास्ता अलकादयः

ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທີ່ຄົນຄອບຄົວໄດ້ຮັບຢູ່ນີ້ ໃນນະຄອນຂອງພຣະວິສເວສະວະຣະ—ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແບບນີ້ ບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ໃນໄວກຸນຖະ; ອະລະກາ ແລະທີ່ອື່ນໆ ກໍນ້ອຍນິດເທົ່ານັ້ນເມື່ອທຽບກັນ।

Verse 99

रत्नाकरेषु रत्नानि न तावंति महामुने । यावंति संति विश्वेशनिर्माल्योपभुजां गृहे

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ເພັດນິນຈິນດາໃນທະເລອັນເປັນຄັງຮັດຕະນະ ບໍ່ຫຼາຍເທົ່າກັບຊັບສົມບັດທີ່ມີຢູ່ໃນເຮືອນຂອງຜູ້ຢູ່ກາສີ ຜູ້ໄດ້ຮັບປະທານນິຣມາລະຍະ—ເຄື່ອງເຫຼືອອັນສັກສິດ—ຂອງພຣະວິສເວສະ।

Verse 100

गृहेगृहेत्र धान्यानां राशयो यादृशः पुनः । न तादृशः कल्पवृक्षदत्ता ऐंद्रे पुरे क्वचित्

ແລະອີກຄັ້ງ—ກອງເຂົ້າເຂົ້າຂອງທັນຍາຫານທີ່ມີຢູ່ໃນທຸກເຮືອນທີ່ນີ້ ບໍ່ພົບໄດ້ທີ່ໃດເລີຍ ແມ່ນແຕ່ໃນນະຄອນຂອງພຣະອິນທຣະ; ບໍ່ແມ່ນແຕ່ຂອງຂວັນຈາກກັລປະວຣຶກສະ ຕົ້ນໄມ້ສົມປາດຖະນາກໍບໍ່ມີ।

Verse 110

श्रीकंठाः सर्व एवात्र सर्वे मृत्युंजया ध्रुवम् । मोक्षश्री श्रितवर्ष्माणस्त्वर्धनारीश्वरायतः

ທີ່ນີ້ແທ້ໆ ທຸກຄົນເປັນສຣີກັນຖະ; ທຸກຄົນເປັນຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍແນ່ນອນ. ກາຍຂອງເຂົາເຈົ້າຖືກປົກຄຸມດ້ວຍສະຫງ່າລາສີແຫ່ງໂມກສະ, ເພາະໄດ້ຮູບຮ່າງດ້ວຍພຣະກະລຸນາຂອງອັຣທະນາຣີອີສະວະຣະ।

Verse 120

सर्वे सुरनिकायाश्च सर्व एव महर्षयः । योगिनः सर्व एवात्र काशीनाथमुपासते

ບັນດາຫມູ່ເທວະທັງປວງ, ບັນດາມະຫາຣິສິທັງປວງ, ແລະບັນດາໂຍຄີທັງປວງຢູ່ນີ້ ລ້ວນແຕ່ນະມັດສະການ ແລະບູຊາພຣະກາສີນາຖະ।

Verse 130

अथ गच्छन्महादेव्या गृहद्वारि निषण्णया । प्राकृतस्त्रीस्वरूपिण्या भिक्षायै प्रार्थितोतिथिः

ແລ້ວເມື່ອແຂກກໍາລັງເດີນໄປ ມະຫາເທວີນັ່ງຢູ່ທີ່ປະຕູເຮືອນ ໃນຮູບແມ່ຍິງທົ່ວໄປ ແລະຂໍທານຈາກລາວ។

Verse 140

किंवा नु करुणामूर्तिरिह काशिनिवासिनाम् । सर्वदुःखौघहरिणी परानंदप्रदायिनी

ແທ້ໆແລ້ວ ນາງບໍ່ແມ່ນຮ່າງແຫ່ງຄວາມເມດຕາກະລຸນາສໍາລັບຜູ້ຢູ່ກາສີດອກຫຼື? ນາງຜູ້ກໍາຈັດກະແສທຸກຂ໌ທັງປວງ ແລະປະທານຄວາມສຸກສູງສຸດ.

Verse 150

अत्रत्यस्यैव हि मुने गृहिणी गृहमेधिनः । नित्यं वीक्षे चरंतं त्वां भिक्षां शिष्यगणैर्वृतम्

ໂອ ພະມຸນີ, ຂ້ອຍເປັນເມຍຂອງຄົນຄອບຄົວໃນຖິ່ນນີ້. ທຸກມື້ຂ້ອຍເຫັນທ່ານເດີນຂໍທານ ມີຫມູ່ສິດລ້ອມຮອບ.

Verse 160

यावतार्थिजनस्तृप्तिमेति सर्वोपि सर्वशः । वयं न तादृङ्महिला भर्तृसंदेहकारिकाः

ຈົນກວ່າຜູ້ຂໍທຸກຄົນຈະອິ່ມໃຈທົ່ວດ້ານ ພວກເຮົາກໍຮັບໃຊ້ຢູ່ເຊັ່ນນັ້ນ. ພວກເຮົາບໍ່ແມ່ນແມ່ຍິງທີ່ເຮັດໃຫ້ຜົວເກີດຄວາມສົງໄສ.

Verse 170

अतितृप्तिं समापन्नास्ते तदन्ननिषेवणात् । आचांताश्चंदनैः स्रग्भिरंबरैः परिभूषिताः

ເມື່ອໄດ້ກິນອາຫານນັ້ນ ພວກເຂົາອິ່ມໃຈຢ່າງຍິ່ງ. ແລ້ວເມື່ອລ້າງປາກລ້າງມືແລ້ວ ກໍໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງ ດ້ວຍການທາຈັນທະນາ, ສວມພວງມາລາ ແລະນຸ່ງຫົ່ມອາພອນ.

Verse 180

विचार्य कारिता नित्यं स्वधिष्ण्योदय चिंतनम् । गृहस्थ उवाच । एषु धर्मेषु भो विद्वंस्त्वयि कोस्तीह तद्वद

ເມື່ອໄດ້ພິຈາລະນາແລ້ວ ລາວໄດ້ປະພຶດສະເໝີໃນການພິຈາລະນາການເກີດຂຶ້ນຂອງຖານະທຳອັນສັກສິດຂອງຕົນ. ຄົນຄອບຄົວກ່າວວ່າ: «ໂອ ນັກຮູ້, ໃນທຳເຫຼົ່ານີ້ ສິ່ງໃດຢູ່ໃນທ່ານທີ່ນີ້? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍ»។

Verse 190

अद्य प्रभृति न क्षेत्रे मदीये शापवर्जिते । आवस क्रोधन मुने न वासे योग्यतात्र ते

«ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ ໂອ ມຸນີຜູ້ມີໂທສະ, ທ່ານຢ່າໄດ້ຢູ່ອາໄສໃນກະເສດອັນສັກສິດຂອງເຮົາ ທີ່ປອດຈາກຄຳສາບ. ໃນທີ່ພັກນີ້ ທ່ານບໍ່ສົມຄວນຢູ່»។

Verse 200

अहोरात्रं स पश्यन्वै क्षेत्रं दृष्टेरदूरगम् । प्राप्याष्टमीं च भूतां च मध्ये क्षेत्रं सदा विशेत्

«ລາວເບິ່ງກະເສດອັນສັກສິດຕະຫຼອດວັນແລະຄືນ—ໃກ້ຈົນບໍ່ໄກຈາກສາຍຕາ—ເມື່ອວັນອັດຖະມີ (ວັນທີ 8) ມາຮອດ ຄວນເຂົ້າໄປຢູ່ໃນໃຈກາງຂອງກະເສດເປັນນິດ»។

Verse 204

श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं व्यासशाप विमोक्षणम् । महादुर्गोपसर्गेभ्यो भयं तस्य न कुत्रचित्

«ເມື່ອໄດ້ຟັງບົດອ່ານອັນບຸນນີ້—ຜູ້ນຳໃຫ້ພົ້ນຈາກຄຳສາບຂອງວະຍາສະ—ລາວຈະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວຈາກໄພພິບັດໃຫຍ່ ແລະອຸປະສັກຮ້າຍແຮງ ບ່ອນໃດໆ»។

Verse 285

शरीरसौष्ठवं कांक्ष्यं व्रतस्नानादिसिद्धये । आयुर्बह्वत्र वै चिंत्यं महाफलसमृद्धये

«ເພື່ອໃຫ້ການສຳເລັດຂອງວຣະຕະ ແລະການອາບນ້ຳສັກສິດ ພ້ອມທັງພິທີປະພຶດອື່ນໆ ຈົ່ງປາຖະໜາຄວາມສົມບູນແຂງແຮງຂອງຮ່າງກາຍ; ແລະໃນທີ່ນີ້ກໍຄວນອະທິຖານໃຫ້ມີອາຍຸຍືນ ເພື່ອໄດ້ຮັບຜົນອັນໃຫຍ່ຢ່າງອຸດົມ.»