Adhyaya 42

Verse 1

स्कंद उवाच । नर्मदेशस्य माहात्म्यं कथयामि मुने तव । यस्य स्मरणमात्रेण महापातकसंक्षयः

ສະກັນດະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າມະຫິມາແຫ່ງແຜ່ນດິນນະຣະມະດາ ໃຫ້ທ່ານຟັງ. ເພີຍແຕ່ລະລຶກເຖິງກໍ ບາບໃຫຍ່ທັງຫຼາຍຍ່ອມຫຼຸດລົງ.

Verse 2

अस्य वाराहकल्पस्य प्रवेशे मुनिपुंगवैः । आपृच्छि का सरिच्छ्रेष्ठा वद तां त्वं मृकंडज

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງວາຣາຫະກັລປະນີ້ ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດໄດ້ຖາມວ່າ: “ໃນບັນດາແມ່ນ້ຳທັງຫມົດ ແມ່ນ້ຳໃດດີທີ່ສຸດ? ໂອ ບຸດແຫ່ງມຣະກັນດຸ ຈົ່ງບອກເຮົາ”។

Verse 3

मार्कंडेय उवाच । शृणुध्वं मुनयः सर्वे संति नद्यः परःशतम् । सर्वा अप्यघहारिण्यः सर्वा अपि वृषप्रदाः

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພວກທ່ານມຸນີທັງຫມົດຟັງ—ແມ່ນ້ຳມີເກີນຮ້ອຍສາຍ; ທຸກສາຍລ້າງບາບ ແລະທຸກສາຍປະທານທຳ (ບຸນກຸສົນ).”

Verse 4

सर्वाभ्योपि नदीभ्यश्च श्रेष्ठाः सर्वाः समुद्रगाः । ततोपि हि महाश्रेष्ठाः सरित्सु सरिदुत्तमाः

ໃນບັນດາແມ່ນ້ຳທັງຫມົດ ສາຍທີ່ໄຫຼລົງສູ່ທະເລແມ່ນປະເສີດທີ່ສຸດ; ແຕ່ເຫນືອກວ່ານັ້ນຍັງມີສາຍທີ່ປະເສີດຍິ່ງ—ຖືກຍົກຍ້ອງວ່າເປັນຍອດແຫ່ງສາຍນ້ຳທັງປວງ.

Verse 5

गंगा च यमुनाचाथ नर्मदा च सरस्वती । चतुष्टयमिदं पुण्यं धुनीषु मुनिपुंगवाः

ຄົງຄາ ແລະ ຢະມຸນາ, ນັມມະດາ ແລະ ສະຣະສະວະຕີ—ສີ່ສາຍອັນບໍລິສຸດນີ້ ແມ່ນຊຸດແຫ່ງຄວາມສັກສິດໃນບັນດາແມ່ນ້ຳ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ.

Verse 6

ऋग्वेदमूर्तिर्गंगा स्याद्यमुना च यजुर्ध्रुवम् । नर्मदा साममूर्तिस्तु स्यादथर्वा सरस्वती

ກົງຄາໄດ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນຮູບພະອົງແຫ່ງຣິກເວດ; ຢະມຸນາແມ່ນຮູບແທນຂອງຢະຊຸຣເວດແນ່ນອນ; ນັມມະດາເປັນຮູບແຫ່ງສາມະເວດ; ແລະ ສະຣະສະວະຕີແມ່ນອະຖັຣວະເວດ.

Verse 7

गंगा सर्वसरिद्योनिः समुद्रस्यापि पूरणी । गंगाया न लभेत्साम्यं काचिदत्र सरिद्वरा

ຄົງຄາ (ຄັງຄາ) ແມ່ນແຫຼ່ງກໍ່ກຳເນີດຂອງແມ່ນ້ຳທັງປວງ ແລະຍັງເປັນຜູ້ເຕີມເຕັມທະເລ; ບໍ່ມີແມ່ນ້ຳອັນປະເສີດໃດໃນນີ້ຈະສະເໝີຄົງຄາໄດ້।

Verse 8

किंतु पूर्वं तपस्तप्त्वा रेवया बह्वनेहसम् । वरदानोन्मुखो धाता प्रार्थितश्चेति सत्तम

ແຕ່ກ່ອນອື່ນ ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດ, ເຣວາ (ນະຣະມະດາ) ໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຍາຢ່າງຍາວນານຫຼາຍ; ແລ້ວຈຶ່ງເຂົ້າໄປຫາ ທາຕາ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ເອົາໃຈໃສ່ຈະປະທານພອນ ແລະອ້ອນວອນຂໍ.

Verse 9

गंगा साम्यं विधे देहि प्रसन्नोसि यदि प्रभो । ब्रह्मणाथ ततः प्रोक्ता नर्मदा स्मितपूर्वकम्

«ຂໍປະທານໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າສະເໝີກັບຄົງຄາ, ໂອ ວິເທ (ຜູ້ຈັດວາງ)! ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ, ໂອ ພຣະເຈົ້າ» ນະຣະມະດາໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ; ແລ້ວພຣະພຣະຫມາກໍຕອບນາງດ້ວຍຮອຍຍິ້ມອ່ອນໂຍນ.

Verse 10

यदि त्र्यक्षसमत्वं तु लभ्यतेऽन्येन केनचित् । तदा गंगासमत्वं च लभ्यते सरितान्यया

ຖ້າຫາກວ່າ ຄວາມສະເໝີກັບພຣະເຈົ້າສາມຕາ (ພຣະສິວະ) ຈະຖືກບັນລຸໄດ້ໂດຍຜູ້ອື່ນໃດໜຶ່ງ, ເມື່ອນັ້ນແມ່ນ້ຳອື່ນຈຶ່ງຈະສາມາດສະເໝີກັບຄົງຄາໄດ້.

Verse 11

पुरुषोत्तम तुल्यः स्यात्पुरुषोन्यो यदि क्वचित । स्रोतस्विनी तदा साम्यं लभते गंगया परा

ຖ້າເຄີຍມີບຸກຄົນອື່ນໃດໜຶ່ງທີ່ສະເໝີກັບ ປຸຣຸໂສຕະມະ (ພຣະຜູ້ສູງສຸດ) ຢູ່ໃສກໍຕາມ, ເມື່ອນັ້ນແມ່ນ້ຳອື່ນຈຶ່ງຈະໄດ້ຮັບຄວາມສະເໝີກັບຄົງຄາ.

Verse 12

यदि गौरी समा नारी क्वचिदन्या भवेदिह । अन्या धुनीह स्वर्धुन्यास्तदा साम्यमुपैष्यति

ຖ້າໃນໂລກນີ້ຈະມີນາງອື່ນໃດທີ່ເທົ່າທຽມພຣະເທວີ ໂກຣີ, ແມ່ນແຕ່ນ້ຳອື່ນໃດກໍຈະໄດ້ສະເໝີກັບ ຄົງຄາສະຫວັນ (ສະວັດທຸນີ) ເຊັ່ນກັນ.

Verse 13

यदि काशीपुरी तुल्या भवेदस्या क्वचित्पुरी । तदा स्वर्गतरंगिण्याः साम्यमन्या नदी लभेत्

ຖ້າມີເມືອງໃດໜຶ່ງຢູ່ແຫ່ງໃດກໍຕາມ ທີ່ເທົ່າທຽມກັບ ກາສີ ເມືອງນີ້, ເມື່ອນັ້ນແມ່ນ້ຳອື່ນກໍອາດຈະໄດ້ສະເໝີກັບ ຄົງຄາຜູ້ຖືຄື້ນສະຫວັນ.

Verse 14

निशम्येति विधेर्वाक्यं नर्मदा सरिदुत्तमा । धातुर्वरं परित्यज्य प्राप्ता वाराणसीं पुरीम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງ ວິທິ (ພຣະພຣະຫມາ), ນ້ຳນະມະດາ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງແມ່ນ້ຳ ໄດ້ວາງພອນຂອງຜູ້ສ້າງໄວ້ ແລະໄດ້ມາຮອດເມືອງ ວາຣານະສີ.

Verse 15

सर्वेभ्योपि हि पुण्येभ्यः काश्यां लिंगप्रतिष्ठितेः । अपरा न समुद्दिष्टा कैश्चिच्छ्रेयस्करी क्रिया

ໃນບັນດາກຸສົນທັງປວງ, ບັນດາຜູ້ຮູ້ທັນກ່າວວ່າ ບໍ່ມີກິດການໃດຈະເປັນມົນຄຸນຍິ່ງກວ່າ ການປະດິດສະຖາປະນາ ສິວະລິງຄະ ໃນກາສີ.

Verse 16

अथ सा नर्मदा पुण्या विधिपूर्वां प्रतिष्ठितिम् । व्यधात्पिलिपिलातीर्थे त्रिविषिष्टपसमीपतः

ຕໍ່ມາ ນ້ຳນະມະດາອັນບໍລິສຸດ ໄດ້ປະກອບພິທີປະດິດສະຖາປະນາຕາມຂະບວນປະເພນີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ທີ່ ປິລິປິລາ ຕີຣຖະ, ໃກ້ສຳນັກຂອງເທວະດາສາມສິບສາມອົງ.

Verse 17

ततः शंभुः प्रसन्नोभूऽत्तस्यै नद्यै शुभात्मने । वरं वृणीष्व सुभगे यत्तुभ्यं रोचतेऽनघे

ແລ້ວພຣະສັມພູ (ພຣະສິວະ) ກໍເກີດຄວາມປິຕິຍິນດີຕໍ່ແມ່ນ້ຳຜູ້ມີຈິດດີ ແລະກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ໂຊກດີ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຈົ່ງເລືອກພອນ ຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ»។

Verse 18

सरिद्वरा निशम्येति रेवा प्राह महेश्वरम् । किं वरेणेह देवेश भृशं तुच्छेन धूर्जटे

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນ້ຳຜູ້ປະເສີດ—ເຣວາ (ນັມມະດາ)—ກ່າວຕໍ່ພຣະມະເຫສະວະຣະວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ໂອ ທູຣຈະຕິ, ພອນນີ້ໃນທີ່ນີ້ຈະມີປະໂຫຍດອັນໃດ, ເພາະມັນນ້ອຍນິດເກີນ?»

Verse 19

निर्द्वंद्वा त्वत्पदद्वंद्वे भक्तिरस्तु महेश्वर । श्रुत्वेति नितरां तुष्टो रेवागिरमनुत्तमाम्

«ຂໍໃຫ້ຂ້ານ້ອຍມີພັກຕິອັນບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ຕໍ່ພຣະບາດຄູ່ຂອງພຣະອົງ, ໂອ ມະເຫສະວະຣະ»। ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນສູງສຸດຂອງເຣວາ ກໍຊື່ນບານຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 20

प्रोवाच च सरिच्छेष्ठे त्वयोक्तं यत्तथास्तु तत् । गृहाण पुण्यनिलये वितरामि वरांतरम्

ແລະພຣະອົງກ່າວຕໍ່ແມ່ນ້ຳຜູ້ປະເສີດວ່າ: «ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້າ ຂໍໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ. ໂອ ທີ່ສະຖິດແຫ່ງບຸນ, ຈົ່ງຮັບໄວ້; ຂ້າຈະປະທານພອນອື່ນອັນປະເສີດອີກ»។

Verse 21

यावंत्यो दृषदः संति तव रोधसि नर्मदे । तावंत्यो लिंगरूपिण्यो भविष्यंति वरान्मम

«ໂອ ນັມມະດາ, ມີກ້ອນຫີນຢູ່ຕາມຝັ່ງຂອງເຈົ້າຈຳນວນເທົ່າໃດ, ກ້ອນຫີນເທົ່ານັ້ນຈະເປັນຮູບລິງຄະ—ໂດຍອຳນາດແຫ່ງພອນຂອງຂ້າ»។

Verse 22

अन्यं च ते वरं दद्या तमप्याकर्णयोत्तमम् । दुष्प्रापं यज्ञतपसां राशिभिः परमार्थतः

ແລະຂ້າຈະປະທານພອນອື່ນໃຫ້ເຈົ້າ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ປະເສີດ—ພອນນັ້ນແທ້ຈິງຫາຍາກ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍກອງຍັດຍາ ແລະຕະປະສະຍາຫຼາຍໆກໍຕາມ।

Verse 23

सद्यः पापहरा गंगा सप्ताहेन कलिंदजा । त्र्यहात्सरस्वती रेवे त्वं तु दर्शनमात्रतः

ຄົງຄາ (ຄງຄາ) ລ້າງບາບໄດ້ທັນທີ; ກະລິນທະຈາ (ຍະມຸນາ) ໃນເຈັດມື້; ສະຣັສວະຕີ ໃນສາມມື້. ແຕ່ເຈົ້າ ໂອ ເຣວາ ລ້າງບາບໄດ້ດ້ວຍການເຫັນພຽງຢ່າງດຽວ।

Verse 24

अपरं च वरं दद्यां नर्मदे दर्शनाघहे । भवत्या स्थापितं लिंगं नर्मदेश्वरसंजकम्

ແລະຂ້າຈະປະທານພອນອີກປະການໜຶ່ງ ໂອ ນັຣມະດາ ຜູ້ທີ່ການເຫັນຂອງເຈົ້າທຳລາຍບາບ: ລິງຄະທີ່ເຈົ້າສະຖາປະນາໄວ້ ຈະຖືກຮູ້ຈັກວ່າ “ນັຣມະເທສວະຣ”.

Verse 25

यत्तल्लिंगं महापुण्यं मुक्तिं दास्यति शाश्वतीम । अस्य लिंगस्य ये भक्तास्तान्दृष्ट्वा सूर्यनंदनः

ລິງຄະນັ້ນເປັນບຸນອັນໃຫຍ່ ແລະຈະປະທານມຸກຕິອັນຖາວອນ. ບັນດາຜູ້ພັກຕິຂອງລິງຄະນີ້—ເມື່ອໄດ້ເຫັນພວກເຂົາ ບຸດແຫ່ງພະອາທິດ (ຍະມະ)…

Verse 26

प्रणमिष्यंति यत्नेन महाश्रेयोभिवृद्धये । संति लिंगान्यनेकानि काश्यां देवि पदेपदे

…ຈະກ້ົມກາບດ້ວຍຄວາມພາກເພັງ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມສຸກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເພີ່ມພູນ. ແທ້ຈິງ ໂອ ເທວີ, ໃນກາສີມີລິງຄະຫຼາຍປະການ—ທຸກກ້າວຍ່າງ.

Verse 27

परं हि नर्मदेशस्य महिमा कोपि चाद्भुतः । इत्युक्त्वा देवदेवेशस्तस्मिंल्लिंगे लयं ययौ

“ແທ້ຈິງ ມະຫິມາແຫ່ງນະຣະມະເທສະ ອັນອັດສະຈັນສູງສຸດ.” ກ່າວແລ້ວ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການຫລວມລະລາຍໃນລິງຄະນັ້ນ।

Verse 28

नर्मदापि प्रहृष्टासीत्पावित्र्यं प्राप्य चाद्भुतम् । स्वदेशं च परिप्राप्ता दृष्टमात्राघहारिणी

ແມ່ນແຕ່ແມ່ນ້ຳນະຣະມະດາກໍຍິນດີປິຕິ ເມື່ອໄດ້ຮັບພະລັງອັນອັດສະຈັນໃນການຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ। ແລ້ວນາງກັບສູ່ຖິ່ນຂອງນາງ ເປັນຜູ້ກຳຈັດບາບໄດ້ແຕ່ເຫັນພຽງຢ່າງດຽວ।

Verse 29

वाक्यं मृकंडजमुनेस्तेपि श्रुत्वा मुनीश्वराः । प्रहृष्टचेतसो जाताश्चक्रुः स्वं स्वं ततो हितम्

ເມື່ອບັນດາມຸນີຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງລະດັບມຸນີ ໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງບຸດແຫ່ງມຣະກັນຑຸ ກໍເກີດຄວາມປິຕິໃນໃຈ। ແລ້ວແຕ່ລະອົງກໍໄດ້ກະທຳສິ່ງທີ່ເປັນປະໂຫຍດແກ່ຕົນ।

Verse 30

स्कंद उवाच । नर्मदेशस्य माहात्म्यं श्रुत्वा भक्तियुतो नरः । पापकंचुकमुत्सृज्य प्राप्स्यति ज्ञानमुत्तमम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດມີພັກຕິ ໄດ້ຟັງມະຫາຕະມະແຫ່ງນະຣະມະເທສະ ຈະຖອດຖິ້ມເສື້ອຄຸມແຫ່ງບາບ ແລະຈະບັນລຸປັນຍາອັນສູງສຸດ।

Verse 92

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां चतुर्थे काशीखंड उत्तरार्धे नर्मदेश्वराख्यानं नाम द्विनवतितमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສະກັນດະມະຫາປຸຣານະອັນເຄົາລົບ, ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄາຖາ, ໃນສັງຫິຕາທີ 4, ໃນກາສີຂັນຑະ (ອຸດຕະຣາຣະດະ), ບົດທີ 92 ຊື່ «ນິທານນະຣະມະເທສະວະຣະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।