Adhyaya 31

Verse 1

अगस्त्य उवाच । धर्मतीर्थस्य माहात्म्यं कीदृग्देवेन शंभुना । स्कंद देव्यै समाख्यातं तदाख्याहि कृपां कुरु

ອະກັດສະຕະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ສະກັນດະ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າເມດຕາບອກເຖີດ ມະຫິມາແຫ່ງທັມມະຕີຣຖະ ທີ່ພຣະສັມພູໄດ້ຕັດແກ່ພຣະເທວີ ເປັນແນວໃດ? ຈົ່ງເລົ່າເລື່ອງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມກະລຸນາ

Verse 2

स्कंद उवाच । विंध्योन्नतिहृदाख्यामि धर्मतीर्थसमुद्भवम् । आकर्णय महाप्राज्ञ यथा देवेन भाषितम्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໂອ ມະຫາປຣາຊະຍາ ຈົ່ງຟັງ. ຂ້າຈະເລົ່າກໍ່ກຳເນີດແຫ່ງທັມມະຕີຣຖະ ຕາມຕອນທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ວິນທະຍົນນະຕິ-ຫຣຶດ’ ໃຫ້ຕົງຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ຕັດໄວ້

Verse 3

वृत्रं निहत्य वृत्रारिर्ब्रह्महत्यामवाप्तवान् । अनुतप्तोथ पप्रच्छ प्रायश्चित्तं पुरोहितम्

ເມື່ອສັງຫານວຣຶຕຣະແລ້ວ ວຣຶຕຣາຣິ (ອິນທຣະ) ກໍໄດ້ຮັບບາບພຣະຫມັນຫັດຕະຍາ. ຖືກຄວາມນ້ອຍໃຈແລະນອງໃຈຜາລານ ຈຶ່ງໄປຖາມປຸໂຣຫິຕຂອງຕົນເຖິງວິທີປຣາຍັດຈິຕຕະ (ການຊົດໃຊ້ບາບ)

Verse 4

बृहस्पतिरुवाच । यदि त्वं देवराजेमां ब्रह्महत्यां सुदुस्त्यजाम् । अपानुनुत्सुस्तद्याहि काशीं विश्वेशपालिताम्

ພຣະພຶຫັດສະປະຕິກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະຣາຊາແຫ່ງເທວະ, ຖ້າທ່ານປາດຖະນາຈະຂັບໄລ່ບາບພຣາຫມັນຖືກຂ້າ (ບຣາຫມະຫັດຕະຍາ) ອັນໜັກໜ່ວງ ແລະລະທິ້ງຍາກນີ້ ຈົ່ງໄປຫາກາຊີ ທີ່ພຣະວິສເວສະວອນຄຸ້ມຄອງ।

Verse 5

नान्यत्किंचित्क्वचिद्दृष्टं ब्रह्महत्यामहौषधम् । राजधानीं परित्यज्य शक्र विश्वेशितुः पराम्

ບໍ່ເຄີຍເຫັນຢູ່ໃສວ່າມີຢາວິເສດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ອື່ນໃດ ສໍາລັບບາບບຣາຫມະຫັດຕະຍາ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສັກຣະ, ຈົ່ງລະທິ້ງນະຄອນຫຼວງ ແລ້ວໄປຫານະຄອນອັນສູງສຸດຂອງພຣະວິສເວສະວອນ।

Verse 6

भैरवस्यापिहस्ताग्रादपतद्वैधसं शिरः । यत्रानंदवने तत्र वृत्रशत्रो व्रज द्रुतम्

ໃນອານັນທະວະນະ ຈາກປາຍມືຂອງພຣະໄພຣະວະ ຫົວຂອງໄວທະສະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ຕົກລົງ. ໂອ ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງວຶດຕຣະ, ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນໂດຍໄວ.

Verse 7

सीमानमपि संप्राप्य शक्रानंदवनस्य हि । ब्रह्महत्या पलायेत वेपमाना निराश्रया

ໂອ ສັກຣະ, ແມ່ນແຕ່ໄປຮອດຂອບເຂດຂອງອານັນທະວະນະເທົ່ານັ້ນ ບາບບຣາຫມະຫັດຕະຍາກໍຈະຫນີໄປ—ສັ່ນກົວ ແລະບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ.

Verse 8

अन्येषामपि पापानां महापापजुषामपि । नाशयित्री परा काशी विश्वेश समधिष्ठिता

ທັງສໍາລັບບາບອື່ນໆ ແລະທັງສໍາລັບຜູ້ທີ່ຢູ່ກັບມະຫາບາບມາດົນນານ, ກາຊີອັນສູງສຸດ ທີ່ພຣະວິສເວສະວອນປະທັບເປັນປະທານ ແມ່ນຜູ້ທໍາລາຍບາບ.

Verse 9

महापातकतो मुक्तिः काश्यामे व शतक्रतो । महासंसारतो मुक्तिः काश्यामेव न चान्यतः

ໂອ ພຣະສັດຕະກະຕຸ! ການຫລຸດພົ້ນຈາກບາບກຳອັນໜັກໜ່ວງມີຢູ່ໃນກາຊີເທົ່ານັ້ນ; ການຫລຸດພົ້ນຈາກວັດຕະສົງສານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ມີຢູ່ໃນກາຊີເທົ່ານັ້ນ, ບໍ່ແມ່ນຢູ່ບ່ອນອື່ນ.

Verse 10

निर्वाणनगरी काशी काशी सर्वाघसंघहृत् । विश्वेशितुः प्रिया काशी द्यौः काशी सदृशी नहि

ກາຊີແມ່ນນະຄອນແຫ່ງນິບພານ; ກາຊີລົບລ້າງບາບທັງປວງ. ກາຊີເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະວິສະເວດ; ແມ່ນແຕ່ສະຫວັນກໍບໍ່ມີສິ່ງໃດປຽບທຽບກັບກາຊີໄດ້.

Verse 11

ब्रह्महत्याभयं यस्य यस्य संसारतो भयम् । जातुचित्तेन न त्याज्या काशिका मुक्तिकाशिका

ຜູ້ໃດຢ້ານກົວບາບກຳໃນການຂ້າພຣາມ, ຜູ້ໃດຢ້ານກົວວັດຕະສົງສານ - ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຄວນປະຖິ້ມກາຊີກາ, ຄືກາຊີຜູ້ປະທານການຫລຸດພົ້ນ ອອກຈາກໃຈຈັກເທື່ອ.

Verse 12

जंतूनां कर्मबीजानां यत्र देहविसर्जने । न जातुचित्प्ररोहोस्ति हरदृष्ट्याप्तशुष्मणाम्

ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ, ເມື່ອສັດທັງຫລາຍລະຮ່າງກາຍ, ເມັດພັນແຫ່ງກຳຈະບໍ່ງອກງາມຂຶ້ນອີກເລີຍ - ເພາະຖືກເຮັດໃຫ້ແຫ້ງດ້ວຍສາຍພະເນດຂອງພຣະຫະຣະ.

Verse 13

तां काशीं प्राप्य वृत्रारे वृत्रहत्यापनुत्तये । समाराधय विश्वेशं विश्वमुक्तिप्रदायकम्

ເມື່ອໄປຮອດກາຊີແຫ່ງນັ້ນແລ້ວ, ໂອ ສັດຕູແຫ່ງວຣິຕຣະ, ເພື່ອລົບລ້າງບາບຈາກການຂ້າວຣິຕຣະ, ຈົ່ງບູຊາພຣະວິສະເວດ ຜູ້ປະທານການຫລຸດພົ້ນແກ່ໂລກ.

Verse 14

बृहस्पतेरिति वचो निशम्य स सहस्रदृक् । आयाद्द्रुततरं काशीं महापातकघातुकाम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະບຣິຫັສປະຕິ ພຣະອິນທຣາຜູ້ມີພັນນະຕາ ກໍຮີບໄປຫາກາສີໃນທັນທີ—ກາສີຜູ້ທຳລາຍແມ່ນແຕ່ບາບໃຫຍ່ຫຼວງ।

Verse 15

स्नात्वोत्तरवहायां च धर्मेशं परितः स्थितः । आराधयन्महादेवं ब्रह्मद्वत्याप नुत्तये

ໄດ້ອາບນ້ຳໃນອຸຕຕະຣວາຫິນີແລ້ວ ທ່ານຢືນລ້ອມຮອບພຣະທັມເມສະວະຣ ແລະບູຊາພຣະມະຫາເທວະ ເພື່ອຂໍໃຫ້ບາບພຣະຫມະຫັດຕະຍາຖືກລົບລ້າງ।

Verse 16

महारुद्रजपासक्तः सुत्रामाथ त्रिलोचनम् । ददर्श लिंगमध्यस्थं स्वभासा दीपितांबरम्

ເມື່ອຈິດຈົມຢູ່ໃນການຈະປະມະນຕຣະມະຫາຣຸທຣ ພຣະອິນທຣາກໍໄດ້ເຫັນພຣະຕຣິໂລຈະນະ—ປາກົດຢູ່ກາງລິງຄະ ແລະຮັດສະມີຂອງພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງທົ່ວທິດທາງ।

Verse 17

पुनस्तुष्टाव वेदोक्तै रुद्रसूक्तैरनेकधा । विनिष्क्रम्य ततो लिंगादाविर्भूय भवोवदत्

ຕໍ່ມາທ່ານໄດ້ສັນລະເສີນອີກຄັ້ງດ້ວຍຣຸທຣະສູກຕະຕາມພຣະເວທ ຫຼາຍປະການ; ແລ້ວພຣະພະວະໄດ້ອອກຈາກລິງຄະ ປາກົດພຣະອົງແຈ້ງ ແລະຕຣັດວ່າ

Verse 18

शचीपते प्रसन्नोस्मि वरं वरय सुव्रत । किं देयं द्रुतमाख्याहि धर्मपीठकृतास्पद

“ໂອ ພຣະສະຈີປະຕິ ເຮົາພໍພຣະໄທແລ້ວ; ໂອ ຜູ້ຖືວັດດີ ຈົ່ງເລືອກພອນ. ຈົ່ງບອກໃຫ້ໄວວ່າຈະໃຫ້ສິ່ງໃດ—ໂອ ຜູ້ອາໄສພຶ່ງພາທີ່ທັມມະປີຖະ.”

Verse 19

श्रुत्वेति देवदेवस्य स प्रेमवचनं हरिः । सर्वज्ञ किंतेऽविदितं तमुवाचेति वृत्रहा

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນເປັນຄວາມຮັກຂອງເທວະເທວະແລ້ວ ອິນທຣະຜູ້ປາບວຶຕຣະຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ໂອ ພຣະອົງຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ມີສິ່ງໃດຈະລີ້ລັບຈາກພຣະອົງໄດ້?”

Verse 20

ततस्तत्कृपयानुन्नो धर्मपीठनिषेवणात् । निष्पाद्य तीर्थं तत्रेशोऽत्र स्नाहींद्रेति चाब्रवीत्

ຕໍ່ມາ ໂດຍພຣະກະລຸນາທີ່ຜັກດັນ ແລະໂດຍການຮັບໃຊ້ຂອງອິນທຣະທີ່ທຳມະປີຖະ ພຣະເຈົ້າໄດ້ສ້າງຕີຣະຖະໄວ້ທີ່ນັ້ນ ແລະຕັດວ່າ “ອິນທຣະ ຈົ່ງອາບນ້ຳຢູ່ນີ້”

Verse 21

तत्रेंद्रः स्नानमात्रेण दिव्यगंधोऽभवत्क्षणात् । अवाप च रुचिं चारुं प्राक्तनीं शातयाज्ञिकीम्

ທີ່ນັ້ນ ອິນທຣະພຽງແຕ່ອາບນ້ຳເທົ່ານັ້ນ ກໍກາຍເປັນຜູ້ມີກິ່ນຫອມທິບໃນທັນທີ; ແລະໄດ້ຄືນມາຊຶ່ງລັດສະໝີອັນງາມ—ສະຫງ່າລາສີເກົ່າທີ່ເກີດຈາກຍັດຍະໃນອະດີດ

Verse 22

तदाश्चर्यमथो दृष्ट्वा मुनयो नारदादयः । परिसस्नुर्मुदायुक्ता धर्मतीर्थेऽघहारिणि

ເມື່ອເຫັນອັດສະຈັນນັ້ນ ບັນດາມຸນີມີນາຣະດະເປັນຕົ້ນກໍປິຕິຍິນດີ; ແລະພວກເຂົາກໍໄດ້ອາບນ້ຳດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານໃນທຳມະຕີຣະຖະຜູ້ກຳຈັດບາບ

Verse 23

अतर्पयन्पितॄन्दिव्यान्व्यधुः श्राद्धानि श्रद्धया । धर्मेशं स्नापयामासुस्तत्तीर्थाम्बुभृतैर्घटैः

ພວກເຂົາໄດ້ຖວາຍຕັຣປະນະໃຫ້ແກ່ປິຕຣະຜູ້ທິບ ແລະປະກອບພິທີສຣາດທະດ້ວຍສັດທາ; ຈາກນັ້ນໄດ້ເຮັດອະພິເສກສົງນ້ຳແດ່ທຳເມສະວະຣະ ດ້ວຍໝໍ້ທີ່ເຕັມນ້ຳຈາກຕີຣະຖະນັ້ນ

Verse 24

तदा प्रभृति तत्तीर्थं धर्मांधुरिति विश्रुतम् । ब्रह्महत्यादि पापानामक्लेशं क्षालनं परम्

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນມາ ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນໄດ້ມີຊື່ສຽງວ່າ “ທັມມານທຸ (Dharmāṃdhu)”. ມັນເປັນຜູ້ຊຳລະສູງສຸດ ທີ່ລ້າງບາບເຊັ່ນ ພຣະຫມະຫັດຕະຍາ ແລະອື່ນໆ ໄດ້ໂດຍບໍ່ຕ້ອງລຳບາກ

Verse 25

यत्फलं तीर्थराजस्य स्नानेन परिकीर्त्यते । सहस्रगुणितं तत्स्याद्धर्मांधु स्नानमात्रतः

ຜົນບຸນໃດທີ່ຖືກສັນລະເສີນວ່າໄດ້ຈາກການອາບນ້ຳທີ່ “ຣາຊາແຫ່ງທີຣະຖະ (Tīrtha-rāja)” ຜົນບຸນນັ້ນຈະເພີ່ມເປັນພັນເທົ່າ ເພຍແຕ່ອາບນ້ຳທີ່ ທັມມານທຸ (Dharmāṃdhu)

Verse 26

गंगाद्वारे कुरुक्षेत्रे गंगासागरसंगमे । यत्फलं लभते मर्त्यो धर्मतीर्थे तदाप्नुयात्

ຜົນບຸນໃດທີ່ມະນຸດໄດ້ຮັບທີ່ ຄັງຄາດວາຣ (Gaṅgādvāra) ທີ່ ກຸຣຸກເຂດ (Kurukṣetra) ຫຼືທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳຄັງຄາກັບທະເລ ຜົນບຸນນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບທີ່ ທັມມະທີຣະຖະ (Dharma-tīrtha) ເຊັ່ນດຽວກັນ

Verse 27

नर्मदायां सरस्वत्यां गौतम्यां सिंहगे गुरौ । स्नात्वा यत्फलमाप्येत धर्मकूपे तदाप्नुयात्

ຜົນບຸນໃດທີ່ໄດ້ຈາກການອາບນ້ຳໃນ ນະຣະມະດາ (Narmadā) ສະຣະສະວະຕີ (Sarasvatī) ໂກຕະມີ (Gautamī) ທີ່ ສິງຫະເກ (Siṃhage) ຫຼືທີ່ ກຸຣຸ (Guru) ຜົນບຸນນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບທີ່ ທັມມະກູປະ (Dharma-kūpa) ເຊັ່ນດຽວກັນ

Verse 28

मानसे पुष्करे चैव द्वारिके सागरे तथा । तीर्थे स्नात्वा फलं यत्स्यात्तत्स्याद्धर्मजलाशये

ຜົນບຸນໃດທີ່ເກີດຈາກການອາບນ້ຳທີ່ ທະເລສາບມານະສະ (Mānasa) ທີ່ ປຸສກະຣະ (Puṣkara) ທີ່ ທະວາຣະກາ (Dvārakā) ແລະທີ່ທີຣະຖະແຫ່ງທະເລ ຜົນບຸນນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບທີ່ ທັມມະຊະລາໄສ (Dharma-jalāśaya) ເຊັ່ນກັນ

Verse 29

कार्तिक्यां सूकरक्षेत्रे चैत्र्यां गौरीमहाह्रदे । शंखोद्धारे हरिदिने यत्फलं तत्फलं त्विह

ບຸນຜົນໃດທີ່ໄດ້ໃນເດືອນກາຣຕິກະ ທີ່ສູກະຣະ-ເກສຕຣະ, ໃນເດືອນໄຈຕຣະ ທີ່ທະເລສາບໃຫຍ່ຂອງເທວີຄາວຣີ, ທີ່ສັງໂຂດທາຣ ແລະໃນວັນສັກສິດຂອງພຣະຫຣິ—ບຸນຜົນນັ້ນເອງຍ່ອມໄດ້ຮັບຢູ່ນີ້.

Verse 30

तीर्थद्वयं प्रतीक्षंते सिस्नासून्पितरो नरान् । गंगायां धर्मकूपे च पिंडनिर्वपणाशया

ບັນພະບຸລຸດຄອຍຖ້າມະນຸດຜູ້ປາດຖະນາຈະອາບນ້ຳຊຳລະໃນຕີຣຖະສອງແຫ່ງ—ທີ່ແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະທີ່ທຳມະ-ກູປ—ໂດຍຫວັງການຖວາຍປິນຑະ.

Verse 31

पितामहसमीपे वा धर्मेशस्याग्रतोथ वा । फल्गौ च धर्मकूपे च माद्यंति प्रपितामहाः

ຈະຢູ່ໃກ້ພິຕາມະຫາ ຫຼືຢູ່ເບື້ອງໜ້າພຣະທັມເມສະ; ແລະທີ່ຝັລກູ ກັບທຳມະ-ກູປກໍເຊັ່ນກັນ—ບັນພະບຸລຸດຊັ້ນກ່ອນຍ່ອມປິຕິຍິນດີ ແລະຊື່ນບານ.

Verse 32

धर्मकूपे नरः स्नात्वा परितर्प्य पितामहान् । गयां गत्वा किमधिकं कर्ता पितृमुदावहम्

ເມື່ອມະນຸດອາບນ້ຳທີ່ທຳມະ-ກູປ ແລະບຳລຸງບັນພະບຸລຸດໃຫ້ອິ່ມໃຈຕາມພິທີແລ້ວ, ຈະໄປຄະຍາເພື່ອໄດ້ປະໂຫຍດແກ່ປິຕຣະຍິ່ງກວ່ານີ້ອີກໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 33

यथा गयायां तृप्ताः स्युः पिंडदाने पितामहाः । धर्मतीर्थे तथैव स्युर्न न्यूनं नैव चाधिकम्

ດັ່ງທີ່ບັນພະບຸລຸດອິ່ມໃຈຢູ່ຄະຍາ ດ້ວຍການຖວາຍປິນຑະ ສັນໃດ, ທີ່ທຳມະ-ຕີຣຖະກໍສັນນັ້ນ—ບໍ່ນ້ອຍບໍ່ຫຼາຍ; ຜົນບຸນເທົ່າກັນ.

Verse 34

ते धन्याः पितृभक्तास्ते प्रीणितास्तैः पितामहाः । पैत्रादृणाद्धर्मतीर्थे निष्कृतिर्यैः कृता सुतैः

ລູກຊາຍຜູ້ມີພັກດີຕໍ່ປິຕຣຶ (Pitṛ) ແທ້ໆນັ້ນເປັນຜູ້ມີພອນ; ໂດຍພວກເຂົາ ປິຕາມະຫາ (ບັນພະບຸລຸດ) ກໍພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ. ຜູ້ໃດເຮັດການຊໍາລະບາບທີ່ ທັມມະຕີຣຖະ (Dharmatīrtha) ແລະພົ້ນຈາກຫນີ້ບັນພະບຸລຸດ (pitṛ-ṛṇa) ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ໂຊກດີແທ້.

Verse 35

तत्तीर्थस्य प्रभावेण निष्पापोभूत्क्षणेन च । प्रणम्य देवदेवेशमिंद्रोऽगादमरावतीम्

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງຕີຣຖະນັ້ນ ລາວກໍກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີບາບໃນພິບຕາ. ແລ້ວພຣະອິນທຣາ ກໍກາບນົບຕໍ່ ເທວະເທວະເອສ (ຈອມເທບ) ແລະເດີນທາງໄປອະມະຣາວະຕີ.

Verse 36

अपारो महिमा तस्य धर्मतीर्थस्य कुंभज । तत्कूपे स्वं निरीक्ष्यापि श्राद्धदानफलं लभेत्

ໂອ ກຸມພະຊະ (ອະກັດສະຕະ) ມະຫິມາແຫ່ງ ທັມມະຕີຣຖະ ນັ້ນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້. ແມ່ນແຕ່ເບິ່ງເງົາຕົນໃນບໍ່ນ້ຳຂອງມັນພຽງຢ່າງດຽວ ກໍໄດ້ບຸນຜົນເທົ່າກັບການທຳຊຣາດທະ (śrāddha) ແລະການໃຫ້ທານ.

Verse 37

तत्रापि काकिणी मात्रं यच्छेत्पितृमुदे नरः । अक्षयं फलमाप्नोति धर्मपीठप्रभावतः

ແມ່ນແຕ່ທີ່ນັ້ນ ຖ້າຊາຍຜູ້ໃດໃຫ້ເງິນພຽງ 1 ກາກິນີ (kākiṇī) ເພື່ອໃຫ້ປິຕຣຶ ຊື່ນບານ ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງ ທັມມະປີຖະ (Dharmapīṭha) ລາວຈະໄດ້ຜົນບຸນອັນບໍ່ສູນສິ້ນ.

Verse 38

तत्र यो भोजयेद्विप्रान्यतिनोथ तपस्विनः । सिक्थे सिक्थे लभेत्सोथ वाजपेयफलं स्फुटम्

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ໃດລ້ຽງອາຫານແກ່ ພຣາຫມະນ, ຍະຕິ ຫຼື ນັກບຳເພັນຕະປະ—ໃນແຕ່ລະຄຳທີ່ຖວາຍ—ຍ່ອມໄດ້ຜົນອັນປະຈັກແຈ້ງແຫ່ງພິທີ ວາຊະເປຍ (Vājapeya) ແນ່ນອນ.

Verse 39

प्राप्यामरावतीं शक्रस्ततो दिविषदां पुरः । धर्मपीठस्य माहात्म्यं महत्काश्यामवर्णयत्

ເມື່ອຊັກຣະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ເຖິງອະມະຣາວະຕີ ແລ້ວ ກໍໄດ້ກ່າວສັນລະເສີນມະຫາມະຫິມາຂອງ ທັມມະປີຖະ ໃນກາສີ ຕໍ່ໜ້າສະພາເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 40

आगत्य पुनरप्यत्र शंभोरानंदकानने । मुनिवृंदारकैः सार्धं लिंगमस्थापयद्धरिः

ກັບມາຍັງບ່ອນນີ້ອີກ—ໃນອານັນທະການະຂອງຊັມພູ—ພຣະຫຣິ ພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ມຸນີຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ໄດ້ສະຖາປະນາລິງຄະໄວ້។

Verse 41

तारकेशात्पश्चिमत इंद्रेश्वरमितीरितम् । तस्य संदर्शनात्पुंसामैंद्रलोको न दूरतः

ທາງຕາເວັນຕົກຂອງຕາຣະເກສະ ມີສະຖານທີ່ຖືກຂານນາມວ່າ ‘ອິນເທຣສະວະຣະ’ ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນ ສໍາລັບມະນຸດ ໂລກຂອງອິນທຣາກໍບໍ່ໄກ।

Verse 42

तद्दक्षिणे शचीशश्च स्वयं शच्या प्रतिष्ठितः । शचीशार्चनतः स्त्रीणां सौभाग्यमतुलं भवेत्

ທາງໃຕ້ຂອງນັ້ນມີ ‘ສະຈີສະ’ ຊຶ່ງນາງສະຈີໄດ້ສະຖາປະນາໄວ້ດ້ວຍຕົນເອງ। ດ້ວຍການບູຊາສະຈີສະ ສະຕຣີທັງຫຼາຍຈະໄດ້ຮັບສຸພາກະອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງໃນຊີວິດຄູ່।

Verse 43

तत्समीपेस्ति रंभेशो बहुसौख्यसमृद्धिदः । इंद्रेश्वरस्य परितो लोकपालेश्वरो परः

ໃກ້ໆນັ້ນມີ ‘ຣັມເພສະ’ ຜູ້ປະທານຄວາມສຸກແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຢ່າງຫຼາຍ. ແລະຮອບໆ ‘ອິນເທຣສະວະຣະ’ ມີ ‘ໂລກະປາເລສະວະຣະ’ ອັນສູງສຸດສະຖິດຢູ່។

Verse 44

तदर्चनात्प्रसीदंति लोकपालाः समृद्धिदाः । धर्मेशात्पश्चिमाशायां धरणीशः प्रकीर्तितः । तद्दर्शनेन धैर्यं स्याद्राज्ये राजकुलादिषु

ດ້ວຍການບູຊາພຣະອົງ ບັນດາໂລກະປາລະ (ຜູ້ພິທັກໂລກ) ຈະພໍໃຈ ແລະປະທານຄວາມອຸດົມສົມບູນ. ທາງຕາເວັນຕົກຈາກທັມເມຊະ ມີລິງຄະນາມ “ທະຣະນີຊະ”; ເພີຍແຕ່ເຫັນກໍເກີດຄວາມກ້າຫານມັ່ນຄົງ ຄ້ຳຈຸນລາຊະອານາຈັກ ວົງສາກະສັດ ແລະຊີວິດສາທາລະນະ.

Verse 45

धर्मेशाद्दक्षिणे पूज्यं तत्त्वेशाख्यं परं नरैः । तत्त्वज्ञानं प्रवर्तेत तल्लिंगस्य समर्चनात्

ທາງທິດໃຕ້ຈາກທັມເມຊະ ມະນຸດພຶງບູຊາລິງຄະອັນສູງສຸດນາມ “ຕັດຕະເວຊະ”. ດ້ວຍການສັກກາລະບູຊາລິງຄະນັ້ນດ້ວຍສັດທາ ປັນຍາຮູ້ຕັດຕະວະ (tattva-jñāna) ຈະເລີ່ມເຄື່ອນໄຫວໃນຊີວິດ.

Verse 46

धर्मेशात्पूर्वदिग्भागे वैराग्येशं समर्चयेत् । निवृत्तिश्चेतसस्तस्य लिंगस्य स्पर्शनादपि

ທາງທິດຕາເວັນອອກຈາກທັມເມຊະ ພຶງບູຊາ “ໄວຣາກເຢຊະ”. ແມ່ນແຕ່ສຳຜັດລິງຄະນັ້ນກໍທຳໃຫ້ຈິດເກີດນິວຣິດຕິ—ຫັນອອກຈາກຄວາມພັນຜູກໂລກີ ໄປສູ່ຄວາມຄາຍກຳໜັດ ແລະການສຳລວມພາຍໃນ.

Verse 47

ज्ञानेश्वरं तथैशान्यां ज्ञानदं सर्वदेहिनाम् । ऐश्वर्येशमुदीच्यां च लिंगाद्धर्मेश्वराच्छुभात्

ທິດອີສານມີ “ຍາເນຊະວະຣະ” ຜູ້ປະທານປັນຍາແກ່ສັດທັງປວງຜູ້ມີກາຍ. ແລະທິດເໜືອມີ “ໄອສະວັຣຍະເຢຊະ” —ທັງສອງປາກົດໃນຄວາມສຳພັນອັນເປັນມົງຄຸນກັບລິງຄະອັນສຸພະຂອງທັມເມຊະວະຣະ.

Verse 48

तद्दर्शनाद्भवेन्नृणामैश्वर्यं मनसेप्सितम् । पंचवक्त्रस्य रूपाणि लिंगान्येतानि कुंभज

ເພີຍແຕ່ເຫັນ ມະນຸດກໍໄດ້ຮັບອຳນາດແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງຕາມທີ່ໃຈປາດຖະໜາ. ໂອ ກຸມພະຊະ (ອະກັດສະຕະຍະ) ລິງຄະເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຮູບປາກົດຂອງພຣະຜູ້ມີຫ້າພັກຕຣ໌ ຄື ປັນຈະວັກຕຣະ ຊິວະ.

Verse 49

एतान्यवश्यं संसेव्य नरः प्राप्नोति शाश्वतम् । अन्यत्तत्रैव यद्वृत्तं तदाख्यामि मुने शृणु

ຜູ້ໃດບູຊາ ແລະ ພຶ່ງພາລິງຄະເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍສັດທາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນອັນຖາວອນແນ່ນອນ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງ ໂອ ມຸນີ—ຂ້າຈະເລົ່າເຫດການອື່ນທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ.

Verse 50

यच्छ्रुत्वापि नरो घोरे संसाराब्धौ न मज्जति । कदंबशिखरो नाम विंध्यपादो महानिह

ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງນີ້ ມະນຸດຍ່ອມບໍ່ຈົມໃນມະຫາສະໝຸດແຫ່ງສັງສາຣະອັນນ່າຢ້ານ. ທີ່ນີ້ມີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນາມ ກະດັມບະສິຂະຣະ ແມ່ນວິນທະຍະປາດຜູ້ກ້າແຂງ.

Verse 51

दमस्य पुत्रस्तत्रासीद्दुर्दमो नाम पार्थिवः । पितर्युपरते राज्यं संप्राप्याविजितेंद्रियः

ທີ່ນັ້ນມີກະສັດນາມ ດຸຣດະມະ ເປັນບຸດຂອງ ດະມະ. ເມື່ອບິດາສິ້ນຊີວິດ ແລະ ໄດ້ຮັບລາຊະອານາຈັກ ພຣະອົງຍັງບໍ່ອາດຊະນະອິນທຣີຍຂອງຕົນໄດ້.

Verse 52

हरेत्पुरंध्रीः प्रसभं पौराणां काममोहितः । असाधवः प्रियास्तस्य साधवोऽप्रियतां ययुः

ເພາະຖືກກາມມົວມອງ ພຣະອົງໄດ້ລັກພາແມ່ຍິງຂອງຊາວເມືອງດ້ວຍກຳລັງ. ຄົນອະສາດຫຼາຍກາຍເປັນທີ່ຮັກ ແຕ່ຄົນດີມີທຳກັບກາຍເປັນທີ່ບໍ່ພໍໃຈ.

Verse 53

अदंड्यान्दंडयांचक्रे दंड्येष्वासीत्पराङमुखः । सदैव मृगयाशीलः सोऽभून्मृगयु संगतः

ພຣະອົງລົງໂທດຜູ້ທີ່ບໍ່ຄວນຖືກລົງໂທດ ແລະ ຫັນໜ້າຫນີຈາກການລົງໂທດຜູ້ທີ່ຄວນຖືກລົງໂທດ. ພຣະອົງຕິດນິໄສລ່າສັດຢູ່ເສມອ ແລະ ຄົບຄ້າກັບພວກນາຍພານ.

Verse 54

विवासिताः स्वविषयात्तेन सन्मतिदायिनः । धर्माधिकारिणः शूद्रा ब्राह्मणाः करदीकृताः

ໂດຍເຂົາ ບັນດາທີ່ປຶກສາຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ໃຫ້ຄໍາແນະນໍາອັນດີ ຖືກຂັບໄລ່ອອກຈາກແດນຂອງຕົນ; ຊູດຣະຖືກຕັ້ງໃຫ້ເປັນຜູ້ຕັດສິນອໍານາດແຫ່ງທຳມະ ແລະ ພຣາຫມັນຖືກຫຼຸດໃຫ້ເປັນຜູ້ຈ່າຍສ່ວຍສາອາກອນ

Verse 55

परदारेषुसंतुष्टः स्वदारेषु पराङ्मुखः । आनर्च जातुचिन्नैव देवौ दुःखांतकारिणौ

ເຂົາພໍໃຈໃນເມຍຂອງຄົນອື່ນ ແລະ ຫັນໜ້າຈາກເມຍຂອງຕົນ; ບໍ່ເຄີຍ—ບໍ່ວ່າເວລາໃດ—ບູຊາເທວະສອງພຣະອົງ ຜູ້ດັບທຸກຂໍ້ທຸກປະການ

Verse 56

हारिणौ सर्वपापानां सर्ववांछितदायिनौ । सर्वेषां जगतीसारौ श्रीकंठश्रीपतीपती

ພຣະອົງທັງສອງແມ່ນຜູ້ກໍາຈັດບາບທັງປວງ ແລະ ປະທານພອນທຸກປະການຕາມປາຖະໜາ; ເປັນແກ່ນສານແຫ່ງໂລກສໍາລັບສັດທັງຫມົດ: ສຣີກັນຖະ (ພຣະສິວະ) ແລະ ສຣີປະຕິ (ພຣະວິສນຸ) ສອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ

Verse 57

स्वप्रजास्वेक उदितो धूमकेतुरिवापरः । दुर्दमो नाम भूपालः क्षयाया कांड एव हि

ໃນຫມູ່ປະຊາຂອງຕົນ ມີກະສັດນາມ ດຸຣດະມະ ເກີດຂຶ້ນ—ດັ່ງດາວຫາງດວງທີສອງ—ແທ້ຈິງແມ່ນນິມິດແຫ່ງຄວາມພິນາດ

Verse 58

स कदाचिन्मृगयुभिः पापर्धि व्यसनातुरः । सार्धं विवेशारण्यानि गृष्टिपृष्ठानुगो हयी

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອຖືກຄວາມເສບຕິດໃນການລ່າສັດອັນເປັນບາບທໍາໃຫ້ທຸກທົນ ເຂົາໄດ້ເຂົ້າປ່າພ້ອມກັບນາຍພານ ຂີ່ມ້າທີ່ຕາມຕິດຢູ່ຂ້າງຫຼັງຝູງຢ່າງໃກ້ຊິດ

Verse 59

एकाकी दैवयोगेन दुर्दमः सोऽवनीपतिः । धन्वी तुरंगमारुढोऽविशदानंदकाननम्

ຕໍ່ມາ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງວາສະນາ ກະສັດດຸຣດະມະ ກໍຢູ່ຜູ້ດຽວ; ຖືຄັນທະນູ ຂີ່ມ້າ ແລ້ວເຂົ້າສູ່ ອານັນທະການະ—ປ່າແຫ່ງຄວາມປິຕິ.

Verse 60

स विलोक्याथ सर्वत्र पादपा नवकेशिनः । सुच्छायांश्च सुविस्तारान्गतश्रम इवाभवत्

ພຣະອົງເບິ່ງໄປທົ່ວທິດ ເຫັນຕົ້ນໄມ້ທຸກແຫ່ງ ມີໃບອ່ອນໃໝ່ສົດຊື່ນ; ຮົ່ມເງົາງາມ ແຜ່ກວ້າງ ຈົນເຫມືອນຄວາມເມື່ອຍຫາຍໄປ

Verse 62

केवलं मृगया जातस्तत्खेदो न व्यपाव्रजत् । आजन्मजनितः खेदो निरगात्तद्वनेक्षणात्

ຄວາມເມື່ອຍຈາກການລ່າສັດຢ່າງດຽວ ບໍ່ທັນສົງບົບ; ແຕ່ຄວາມໂສກທີ່ເກີດມາຈາກຊາດຕໍ່ຊາດ ກໍຫາຍໄປເມື່ອເຫັນປ່ານັ້ນ

Verse 63

सुगंधेन सुशीतेन सुमदेन सुवायुना । क्षणं संवीजितो राजा पल्लवव्यजनैः कुजैः

ດ້ວຍລົມຫອມ ເຢັນ ແລະຊື່ນບານ ກະສັດຖືກພັດຢູ່ຊົ່ວຄາວ ດັ່ງວ່າຕົ້ນໄມ້ໃຊ້ໃບອ່ອນເປັນພັດວີຈັນພັດໃຫ້

Verse 64

अथावरुह्य तुरगात्स भूपालोतिविस्मितः । धर्मेशमंडपं प्राप्य स्वात्मानं प्रशशंस ह

ແລ້ວພຣະອົງລົງຈາກມ້າ ດ້ວຍຄວາມພິສົງຢ່າງຍິ່ງ; ກະສັດໄດ້ໄປຮອດມັນດະປະຂອງ ທັມເມຊະ ແລະທີ່ນັ້ນກໍເລີ່ມສັນລະເສີນຕົນເອງ

Verse 65

धन्योस्म्यहं प्रसन्नोस्मि धन्ये मेद्य विलोचने । धन्यमद्यतनं चाहर्यदपश्यमिमां भुवम्

ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ ແລະປິຕິຍິນດີ; ດວງຕາຂອງຂ້າພະເຈົ້າກໍມີພອນ. ວັນນີ້ກໍມີພອນຍິ່ງ—ວັນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຜືນດິນສັກສິດແຫ່ງກາສີນີ້.

Verse 66

पुनर्निनिंद चात्मानं धर्मपीठ प्रभावतः । धिङ्मां दुर्जनसंसर्गं त्यक्तसज्जनसंगमम्

ແລ້ວ ດ້ວຍອິດທິພົນແຫ່ງທຳມະປີຖນັ້ນ ລາວໄດ້ຕຳນິຕົນເອງອີກວ່າ: “ຊ່າງນ່າອາຍແກ່ຂ້າ—ຂ້າຄົບຄົນຊົ່ວ ແລະລະທິ້ງສັງຄົມຄົນດີ”

Verse 67

जंतूद्वेगकरं मूढं प्रजापीडनपंडितम् । परदारपरद्रव्यापहृत्यासुखमानिनम्

“ຂ້າເປັນຄົນໂງ່ ທີ່ເຮັດໃຫ້ສັດມີຊີວິດເດືອດຮ້ອນ; ເປັນ ‘ຄົນສະຫຼາດ’ ແຕ່ໃນການຂົ່ມເຫັງປະຊາ; ແລະເຫັນຄວາມສຸກໃນການຊິງເອົາເມຍຄົນອື່ນ ແລະຊັບຄົນອື່ນ”

Verse 68

अद्ययावन्मम गतं वृथाजन्माल्पमेधस । धर्मस्थानानीदृशानि यद्दृष्टानि न कुत्रचित्

“ຈົນຮອດມື້ນີ້ທີ່ຂ້າມີຊີວິດຢູ່ ການເກີດຂອງຂ້າເປັນສິ່ງສູນເປົ່າ—ປັນຍາຂອງຂ້ານ້ອຍນັກ. ເພາະບໍ່ເຄີຍເຫັນສະຖານທີ່ສັກສິດແຫ່ງທຳມະເຊັ່ນນີ້ໃນທີ່ໃດເລີຍ”

Verse 69

एवं बहु विनिंद्य स्वं नत्वा धर्मेश्वरं विभुम् । आरुह्याश्वं ययौ राजा दुर्दमो विषयं स्वकम्

ເມື່ອຕຳນິຕົນເອງຢ່າງຍາວນານແລ້ວ ແລະນົບນ້ອມກາບໄຫວ້ພຣະທັມເມສະວະຣະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ພຣະຣາຊາດຸຣດະມະຈຶ່ງຂຶ້ນມ້າ ແລະກັບໄປສູ່ອານາຈັກຂອງຕົນ.

Verse 70

ततोमात्यान्समाहूय क्रमायातांश्चिरंतनान् । नवीनान्परिनिर्वास्य पौरांश्चापि समाह्वयत्

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນບັນດາອຳມາດ—ຜູ້ເກົ່າແກ່ທີ່ການເວລາໄດ້ພິສູດ—ໃຫ້ມາຕາມລຳດັບ। ພຣະອົງປົດຜູ້ທີ່ແຕ່ງຕັ້ງໃໝ່ ແລະເອີ້ນຊາວນະຄອນມາຊຸມນຸມດ້ວຍ।

Verse 71

ब्राह्मणांश्चनमस्कृत्य तेभ्यो वृत्तीः प्रदाय च । पुत्रे राज्यं समारोप्य प्रजाधर्मे निवेश्य च

ພຣະອົງໄດ້ນົບນ້ອມກ່ອນພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ແລະປະທານປັດໃຈດຳລົງຊີວິດອັນເໝາະສົມໃຫ້ທ່ານເຫຼົ່ານັ້ນ। ແລ້ວສະຖາປະນາພຣະໂອຣສຂຶ້ນຄອງລາຊະສົມບັດ ແລະຕັ້ງປະຊາໃຫ້ໝັ້ນຄົງໃນທາງແຫ່ງທຳມະ।

Verse 72

परिदंड्य च दंडार्हान्साधूंश्च परितोष्य च । दारानपि परित्यज्य विषयेषु पराङ्मुखः

ພຣະອົງໄດ້ລົງໂທດຜູ້ທີ່ຄວນຖືກລົງໂທດ ແລະເຮັດໃຫ້ບັນດາສາທຸຊົນພໍໃຈ। ພຣະອົງລະທິ້ງແມ່ນແຕ່ພັນທະຄອບຄົວ ແລະຫັນໜ້າອອກຈາກກາມຄຸນ ແລະອາລົມໂລກີທັງປວງ।

Verse 73

समागच्छदथैकाकी काशीं श्रेयोविकासिनीम् । धर्मेश्वरं समाराध्य कालान्निर्वाणमाप्तवान्

ຕໍ່ມາພຣະອົງໄດ້ໄປຮອດກາສີແຕ່ຜູ້ດຽວ—ນະຄອນຜູ້ເປີດເຜີຍຄຸນຄ່າສູງສຸດ। ດ້ວຍພັກຕິ ພຣະອົງໄດ້ບູຊາທຳເມສະວະຣະ ແລະເມື່ອເວລາສົມຄວນ ກໍບັນລຸນິຣະວານ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນສຸດທ້າຍ)។

Verse 74

धर्मेशदर्शनान्नित्यं तथाभूतः स दुर्दमः । बभूव दमिनां श्रेष्ठः प्रांते मोक्षं च लब्धवान्

ເນື່ອງຈາກໄດ້ເຫັນທັດສະນະຂອງທຳເມສະຢ່າງສະເໝີ ດຸຣະດະມະຈຶ່ງກາຍເປັນດັ່ງນັ້ນ। ລາວເປັນຜູ້ຍອດຢ່າງໃນຫມູ່ຜູ້ສຳລວມຕົນ ແລະໃນບັ້ນປາຍກໍໄດ້ຮັບໂມກສະດ້ວຍ।

Verse 76

इदं धर्मेश्वराख्यानं यः श्रोष्यति नरोत्तमः । आजन्मसंचितात्पापात्स मुक्तो भवति क्षणात्

ຜູ້ເປັນມະນຸດຜູ້ປະເສີດໃດ ຟັງເລື່ອງອັນສັກສິດແຫ່ງ ທັມເມສະວະຣະ ນີ້ ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມາຫຼາຍຊາດໃນພິບຕາດຽວ।

Verse 77

श्राद्धकाले विशेषेण धर्मेशाख्यानमुत्तमम् । श्रावयेद्ब्राह्मणान्धीमान्पितॄणां तृप्तिकारणम्

ໂດຍສະເພາະໃນເວລາປະກອບພິທີ Śrāddha ຜູ້ມີປັນຍາຄວນໃຫ້ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍໄດ້ຟັງເລື່ອງອັນປະເສີດແຫ່ງ ທັມເມສະ ເພາະມັນເປັນເຫດໃຫ້ປິຕຣ (ບັນພະບຸລຸດ) ອິ່ມໃຈ।

Verse 78

धर्माख्यानमिदं शृण्वन्नपि दूरस्थितः सुधीः । सर्वपापर्विनिर्मुक्तो गंतांते शिवमंदिरम्

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໄກ ຜູ້ມີປັນຍາທີ່ຟັງທັມມະ-ເລື່ອງອັນສັກສິດນີ້ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໃນຍາມສຸດທ້າຍຈະໄປຮອດວິຫານ/ທີ່ສະຖິດຂອງ ພຣະສິວະ।

Verse 79

इत्थं धर्मेश माहात्म्यं मया स्वल्पं निरूपितम् । धर्मपीठस्य माहात्म्यं सम्यक्को वेद कुंभज

ດັ່ງນີ້ ຂ້າໄດ້ພັນລະນາມະຫິມາແຫ່ງ ທັມເມສະ ໄວ້ແຕ່ພຽງຫຍໍ້ໆ. ແຕ່ໂອ ກຸມພະຊະ (Kumbhaja) ໃຜຈະຮູ້ມະຫິມາອັນແທ້ຈິງຂອງ ທັມມະ-ປີຖະ (Dharma-pīṭha) ໄດ້ຄົບຖ້ວນ?

Verse 81

इति श्रीस्कांदे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां चतुर्थे काशीखंडे उत्तरार्धे धर्मेश्वराख्याननामैकाशीतितमोध्यायः

ດັ່ງນີ້ ບົດທີ 81 ຊື່ວ່າ “ເລື່ອງລາວແຫ່ງ ທັມເມສະວະຣະ” ໃນ Uttarārdha ຂອງ Kāśī Khaṇḍa ໃນພາກທີ 4 ຂອງ Śrī Skanda Mahāpurāṇa (Ekāśīti-sāhasrī Saṃhitā) ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।