Adhyaya 12

Verse 1

अगस्त्य उवाच । श्रुत्वा स्कंद न तृप्तोस्मि तव वक्त्रेरितां कथाम् । अत्याश्चर्यकरं प्रोक्तमाख्यानं बैंदुमाधवम्

ອະກັສຕະຍະກ່າວວ່າ: ໂອ ສະກັນດະ! ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຟັງກະຖາທີ່ອອກຈາກພຣະໂອດຂອງທ່ານເອງ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຍັງບໍ່ອິ່ມໃຈ. ອາຂະຍານເລື່ອງ ບິນດຸ-ມາທະວະ ທີ່ທ່ານເລົ່ານັ້ນ ອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 2

इदानीं श्रोतुमिच्छामि देवदेवसमागमम् । तार्क्ष्यात्त्र्यक्षः समाकर्ण्य दिवोदासस्य चेष्टितम्

ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຟັງເລື່ອງການພົບປະຂອງເທວະເຫນືອເທວະ. ເມື່ອພຣະຜູ້ມີສາມພຣະເນດໄດ້ຍິນຈາກ ຕາຣກຊະຍະ (ກະຣຸດ) ແລ້ວ ພຣະອົງຕອບເລື່ອງກິດຂອງ ດິໂວດາສ ຢ່າງໃດ?

Verse 3

विष्णुमायाप्रपंचं च किमाह गरुडध्वजम् । के के च शंभुना सार्धं समीयुर्मंदराद्गिरेः

ແລະເລື່ອງການແຜ່ພັນອັນຫຼາກຫຼາຍຂອງມາຍາພຣະວິສນຸ ລາວໄດ້ກ່າວຫຍັງແກ່ພຣະຜູ້ມີທຸງກະຣຸດ? ແລະຈາກພູມັນດະຣາ ຜູ້ໃດແດ່ທີ່ໄປຮ່ວມກັບ ສັມພູ?

Verse 4

ब्रह्मणेशः कथं दृष्टस्त्रपाकुलित चक्षुषा । किमाह देव ब्रह्माणं किमुक्तं भास्वतापि च

ພຣະບຣະຫມະເນດສະ (Brahmaṇeśa) ຖືກເຫັນແນວໃດ ດ້ວຍດວງຕາທີ່ວຸ້ນວາຍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ້ານແລະຄວາມອາຍ? ພຣະອົງໄດ້ກ່າວຫຍັງແກ່ ພຣະບຣະຫມາ ແລະມີຖ້ອຍຄຳໃດກ່າວແກ່ ພາສະວັດ (ພຣະອາທິດ) ດ້ວຍ?

Verse 5

योगिनीभिः किमाख्यायि गणाह्रीणाः किमब्रुवन् । एतदाख्याहि मे स्कंद महत्कौतूहलं मयि

ພວກໂຍຄິນີໄດ້ເລົ່າຫຍັງ ແລະພວກຄະນະຜູ້ອາຍໄດ້ກ່າວຫຍັງ? ໂອ ສະກັນດາ ຂໍຈົ່ງບອກໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 6

इमं प्रश्नं निशम्यैशिर्मुनेः कलशजन्मनः । प्रत्युवाच नमस्कृत्य शिवौ प्रणतसिद्धिदौ

ເມື່ອຊົງຟັງຄຳຖາມຂອງມຸນີຜູ້ເກີດຈາກຄະລະສະ (ໝໍ້) ແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ຕອບ—ຫຼັງຈາກນົບນ້ອມນະມັດສະການພຣະສິວະທັງສອງ ຜູ້ປະທານສິດທິແກ່ຜູ້ກົ້ມກາບ.

Verse 7

स्कंद उवाच । मुने शृणु कथामेतां सर्वपातकनाशिनीम् । अशेषविघ्नशमनीं महाश्रेयोभिवर्धिनीम्

ສະກັນດາກ່າວວ່າ: ໂອ ມຸນີ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງນີ້—ມັນທຳລາຍບາບທັງປວງ ລະງັບອຸປະສັກທັງໝົດ ແລະເພີ່ມພູນຄວາມສຸກສົມບູນອັນສູງສຸດ.

Verse 8

अथ देवोऽसुररिपुः श्रुत्वा शंभुसमागमम् । द्विजराजाय स मुदा समदात्पारितोषिकम्

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວະຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງອະສຸຣະ ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງການຊຸມນຸມຂອງສັມພູ ກໍຍິນດີ ແລະປະທານລາງວັນແຫ່ງຄວາມພໍໃຈແກ່ທະວິຊະຣາຊາ ຜູ້ເປັນກະສັດໃນຫມູ່ພຣາຫມັນ.

Verse 9

आयानं शंसते शंभोरुपवाराणसिप्रियम् । ब्रह्माणमग्रतः कृत्वा ततश्चाभ्युद्ययौ हरिः

ລາວໄດ້ປະກາດການເສດັດມາຂອງສັມພູ—ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກແກ່ອຸປະວາຣານະສີ. ແລ້ວຮະຣິໄດ້ອອກເດີນທາງ ໂດຍໃຫ້ພຣະພຣະຫມາຢູ່ແນວໜ້າ.

Verse 10

विवस्वता समेतश्च तैर्गणैः परितो वृतः । योगिनीभिरनूद्यातो गणेशमुपसंस्थितः

ພ້ອມດ້ວຍ ວິວັສວານ (ພະອາທິດ) ແລະຖືກຫມູ່ຄະນະກະນະລ້ອມຮອບທຸກດ້ານ ພ້ອມທັງມີໂຍຄິນີສັນລະເສີນ ພະຄະເນຊາຈຶ່ງເຂົ້າໄປຢືນເຝົ້າຮັບໃຊ້ຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ।

Verse 11

अथनेत्रातिथीकृत्य देवदेवं वृषध्वजम् । मंक्षु तार्क्ष्यादवारुह्य प्रणनाम श्रियः पतिः

ແລ້ວຈຶ່ງຕ້ອນຮັບ ພຣະເທວະເທວ—ພຣະສິວະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ—ດ້ວຍການອາຄັນຕຸກະຈາກດວງຕາຂອງຕົນ; ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນສາມີແຫ່ງພຣະສຣີ ກໍລົງຈາກ ຕາຣກສະຍະ (ກະຣຸດ) ຢ່າງວ່ອງໄວ ແລ້ວກໍກົ້ມກາບນະມັດສະການ।

Verse 12

पितामहोपि स्थविरो भृशं नम्रशिरोधरः । प्रणतेन मृडेनैव प्रणमन्विनिवारितः

ແມ່ນແຕ່ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ຊະລາ ກໍກົ້ມສີສະຢ່າງຫຼາຍເພື່ອຈະນະມັດສະການ; ແຕ່ ພຣະມຶດ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ນົບນ້ອມຢູ່ກ່ອນແລ້ວ ໄດ້ຫ້າມບໍ່ໃຫ້ທ່ານກົ້ມກາບ।

Verse 13

स्वस्त्यभ्युदितपाणिश्च रुद्रसूक्तैरमंत्रयत् । अक्षतान्यथ सार्द्राणि दर्शयन्सफलान्यजः

ດ້ວຍມືທີ່ຍົກຂຶ້ນເພື່ອປະທານພອນ ພຣະອົງໄດ້ອັນເຊີນຄວາມມົງຄຸນດ້ວຍບົດສວດຣຸດຣະສູກຕະ; ແລ້ວ ພຣະອະຊະ (ຜູ້ບໍ່ເກີດ) ກໍສະແດງອັກສະຕະທີ່ຊຸ່ມແລະບໍ່ແຕກຫັກ ພ້ອມທັງເຄື່ອງບູຊາອັນອຸດົມຜົນ।

Verse 14

मौलिं पादाब्जयोः कृत्वा गणेशः सत्वरो नतः । मूर्ध्न्युपाजिघ्रयांचक्रे हरो हर्षाद्गजाननम्

ພຣະຄະເນຊາໄດ້ວາງມົງກຸດ (ເມົາລິ) ລົງເທິງດອກບົວແຫ່ງພຣະບາດ ແລ້ວກົ້ມນົບຢ່າງວ່ອງໄວ; ພຣະຫະຣະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ຍົກພຣະຄະຊານະນະຂຶ້ນ ແລ້ວດົມຈູບທີ່ກະຫມ່ອມ।

Verse 15

अभ्युपावेशयच्चापि परिष्वज्य निजासने । सोमनंदि प्रभृतयः प्रणेमुर्दंडवद्गणाः

ພຣະອົງໄດ້ຕ້ອນຮັບ ແລະເຊີນໃຫ້ນັ່ງເທິງອາສນະຂອງພຣະອົງເອງ ພ້ອມກອດກັນ; ພວກຄະນະ (gaṇa) ນຳໂດຍ ໂສມນັນດິນ ໄດ້ກົ້ມກາບແບບດັນດະວັດ ລົງເຕັມກາຍດັ່ງໄມ້ທ່ອນຕົງ।

Verse 16

योगिन्योपि प्रणम्येशं चक्रुर्मंगलगायनम् । तरणिः प्रणनामाथ प्रमथाधिपतिं हरम्

ພວກໂຢຄິນີກໍໄດ້ກົ້ມກາບພຣະເຈົ້າ ແລ້ວຂັບຮ້ອງບົດມົງຄຸນ; ຕໍ່ມາ ຕະຣະນິ (ພຣະອາທິດ) ໄດ້ກົ້ມນົບຕໍ່ ຮະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງປຣະມະຖະ.

Verse 17

खंडेंदुशेखरश्चाथ उपसिंहासनं हरिम् । समुपावेशयद्वामपार्श्वे मानपुरःसरम्

ຕໍ່ມາ ຂັນເດນດຸເສຂະຣະ (ພຣະສິວະຜູ້ສວມມົງກຸດຈັນທຣ໌ເສັ້ນ) ໄດ້ເຊີນພຣະຫຣິໃຫ້ນັ່ງເທິງສິງຫາສນະໃກ້ໆ ຈັດໄວ້ຂ້າງຊ້າຍຂອງພຣະອົງ ໂດຍມີກຽດຕິນຳໜ້າ.

Verse 18

ब्रह्माणं दक्षिणे भागे परिविश्राणितासनम् । दृष्ट्वा संभाविताः सर्वे शर्वेण प्रणता गणाः

ພຣະພຣະຫມາໄດ້ຮັບອາສນະແຫ່ງກຽດຕິຢູ່ຂ້າງຂວາ; ເມື່ອເຫັນເຊັ່ນນັ້ນ ພວກຄະນະທັງປວງຜູ້ກົ້ມກາບພຣະສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ກໍຮູ້ສຶກວ່າຕົນໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງ.

Verse 19

मौलिचालनमात्रेण योगिन्योपि प्रसादिताः । संतोषितो रविश्चापि विशेति करसंज्ञया

ພຽງແຕ່ການເຄື່ອນໄຫວມົງກຸດ (ມາວລິ) ເພີຍນ້ອຍ ພວກໂຢຄິນີກໍໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາແລະປິຕິ; ແລະ ຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ກໍພໍໃຈ ເຂົ້າໄປຕາມສັນຍາມືຂອງພຣະອົງ.

Verse 20

अथ शंभुं शतधृतिः प्रबद्धकरसंपुटः । परिविज्ञापयांचक्रे प्रसन्नवदनांबुजम्

ແລ້ວ ສະຕະທຶຣຕິ (ພຣະພຣະຫມາ) ປະນົມມືເປັນອັນຊະລີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະກ່າວທູນຕໍ່ພຣະສັມພູ ຜູ້ມີພຣະພັກດຸດດອກບົວອັນສະງົບຜ່ອງໃສ।

Verse 21

ब्रह्मोवाच । भगवन्देवदेवेश क्षंतव्यं गिरिजापते । वाराणसीं समासाद्य यदहं नागतः पुनः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະພະຄະວານ ທ່ານເປັນເທວະເທວະເອດ ໂອ ພຣະສະຫວາມີແຫ່ງຄິຣິຈາ ຂໍໂປດອະໄພ—ແມ່ນວ່າຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຖິງວາຣານະສີແລ້ວ ແຕ່ກໍບໍ່ໄດ້ກັບມາອີກດັ່ງທີ່ຄວນ”

Verse 22

प्रसंगतोपि कः काशीं प्राप्य चंद्रविभूषण । किंचिद्विधातुं शक्तोपि त्यजेत्स्थविरतां दधत्

ໂອ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍຈັນທຣາ! ໃຜຈະເປັນຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ໂດຍການຄົບຄ້າສົມາຄົມ ໄດ້ເຖິງກາສີແລ້ວ ຍັງຈະລະທິ້ງຄວາມສຸຂຸມແຫ່ງການສຳລວມ? ແມ່ນຜູ້ມີກຳລັງກໍບໍ່ກະທຳຜິດ ເມື່ອຖືຄວາມໝັ້ນຄົງແຫ່ງຄວາມສຸກງອມໄວ້

Verse 23

स्वरूपतो ब्राह्मणत्वादपाकर्तुं न शक्यते । अथ शक्तो व्यपाकर्तुं कः पुण्ये संचिकीर्षति

ໂດຍສະພາບແທ້ ຄວາມເປັນພຣາຫມະນະ ບໍ່ອາດຖອນອອກໄດ້। ແລະແມ່ນວ່າຜູ້ໃດຈະຖອນອອກໄດ້ ໃຜຈະປາຖະໜາທິ້ງມັນໃນດິນແດນແຫ່ງບຸນ (puṇya) ກັນເລົ່າ?

Verse 24

विभोरपि समाज्ञेयं धर्मवर्त्मानुसारिणि । न किंचिदपकर्तव्यं जानता केनचित्क्वचित

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີອຳນາດກໍຄວນຮູ້ວ່າ ສິ່ງໃດເໝາະສົມສຳລັບຜູ້ດຳເນີນຕາມທາງແຫ່ງທຳມະ। ເມື່ອຮູ້ແລ້ວ ບໍ່ຄວນໃຫ້ໃຜ ບ່ອນໃດກໍຕາມ ກະທຳການເບຍບຽນແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ

Verse 25

कस्तादृशि महीजानौ पुण्यवर्त्मन्यतंद्रिते । काशीपाले दिवोदासे मनागपि विरुद्धधीः

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ໃດໃນໂລກຈະມີຄວາມຄິດຄັດຄ້ານແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດຕໍ່ ທິໂວດາສາ ຜູ້ພິທັກກາສີ ຜູ້ບໍ່ເຫນື່ອຍລ້າໃນທາງບຸນ?

Verse 26

निशम्येति वचस्तुष्टः श्रीकंठोति विशुद्धधीः । हसन्प्रोवाच धातारं ब्रह्मन्सर्वमवैम्यहम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍານັ້ນ ສຣີກັນຖະ (ພຣະສິວະ) ກໍພໍໃຈ ມີປັນຍາບໍລິສຸດ ແລ້ວຍິ້ມກ່າວກັບ ທາຕຣິ (ພຣະພຣົມ) ວ່າ “ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້າເຂົ້າໃຈທັງໝົດແລ້ວ”

Verse 27

देवदेव उवाच । आदौ तावददोषं हि ब्रह्मत्वं ब्राह्मणस्य ते । वाजिमेधाध्वराणां च ततोपि दशकं कृतम्

ເທວະເທວະຕັດວ່າ: “ກ່ອນອື່ນໃດ ໂອ ພຣາຫມັນ ຄວາມເປັນພຣາຫມັນ—ພາວະແຫ່ງພຣະພຣົມ—ຂອງເຈົ້າ ບໍ່ມີໂທດແທ້; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ເຈົ້າຍັງໄດ້ປະກອບອັດສະວະເມທະຍັນ 10 ຄັ້ງ”

Verse 28

ततोपि विहितं ब्रह्मन्भवता परमं हितम् । अपराधसहस्राणि यल्लिंगं स्थापितं मम

ແຕ່ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນ ເຈົ້າໄດ້ເຮັດການອັນເປັນປະໂຫຍດສູງສຸດ: ແມ່ນວ່າມີຄວາມຜິດນັບພັນ ເຈົ້າກໍຍັງສະຖາປະນາລິງຄ໌ຂອງຂ້າ

Verse 29

येनैकमपि मे लिंगं स्थापितं यत्र कुत्रचित् । तस्यापराधलेशोपि नास्ति सर्वापराधिनः

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ສະຖາປະນາລິງຄ໌ຂອງຂ້າແມ່ນແຕ່ອົງດຽວ ຢູ່ບ່ອນໃດກໍໄດ້ ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ—ແມ່ນວ່າຈະແບກບານຄວາມຜິດທັງປວງ—ກໍບໍ່ເຫຼືອແມ່ນແຕ່ຮ່ອງຮອຍຄວາມຜິດນ້ອຍນິດ

Verse 30

अपराधसहस्रेपि ब्राह्मणं योपराध्नुयात् । दिनैः कतिपयैरेव तस्यैश्वर्यं विनश्यति

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ໃດຈະເຄີຍກໍ່ອາປະຣາດນັບພັນຢ່າງ ແຕ່ຖ້າລ່ວງເກີນພຣາຫມັນ ໃນບໍ່ກີ່ມື້ກໍຈະສູນສິ້ນຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແລະສິຣິແຫ່ງອຳນາດຂອງຜູ້ນັ້ນ।

Verse 31

इति ब्रुवति देवेशेप्यंतरुच्छ्वसितं गणैः । समातृभिः समंताच्च विलोक्यास्यं परस्परम्

ເມື່ອຈອມເທວະຕຣັດດັ່ງນັ້ນ ໝູ່ຄະນະກະນາ (gaṇa) ກໍຖອນໃຈລຶກໆ; ແລະເມື່ອມີເທວີແມ່ທັງຫຼາຍຢູ່ລ້ອມຮອບ ພວກເຂົາກໍມອງໜ້າກັນໄປມາທຸກທິດ।

Verse 32

अर्कोप्यवसरं ज्ञात्वा नत्वा शंभुं व्यजिज्ञपत् । प्रसन्नास्यमुमाकांतं दृष्ट्वा दृष्टचराचरः

ແລ້ວອຣກະ (ພຣະອາທິດ) ກໍຮູ້ວ່າເປັນເວລາອັນຄວນ ຈຶ່ງນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະສັມພູ (Śambhu) ແລະທູນຄຳຂໍຂອງຕົນ। ເມື່ອເຫັນຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງອຸມາ ມີພຣະພັກຕຣ໌ສະຫງົບຜ່ອງໃສ—ຜູ້ເຫັນທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນ—ເຂົາຈຶ່ງກ່າວຂຶ້ນ।

Verse 33

अर्क उवाच । नाथ काशीमितो गत्वा यथाशक्ति कृतोपधिः । अकिंचित्करतां प्राप्तः सहस्रकरवानपि

ອຣກະກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາຖະ, ຂ້າພະເຈົ້າອອກຈາກນີ້ໄປກາສີ ແລະໄດ້ກະທຳຕາມກຳລັງອັນຈຳກັດຂອງຕົນ; ບັດນີ້ກໍຕົກຢູ່ໃນພາວະບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ—ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ມີຮັດສະມີພັນສາຍກໍຕາມ।”

Verse 34

स्वधर्मपालके तस्मिन्दिवोदासे धरापतौ । निश्चितागमनं ज्ञात्वा देवस्याहमिह स्थितः

“ເມື່ອພຣະຣາຊາດິໂວດາສ (Divodāsa) ຜູ້ພິທັກຮັກສາທັມມະຂອງຕົນ ເປັນເຈົ້າແຜ່ນດິນປົກຄອງໂລກ ແລະເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ຖຶງກຳນົດອັນແນ່ນອນເລື່ອງການເສດັດມາຂອງພຣະເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຢູ່ທີ່ນີ້.”

Verse 35

प्रतीक्षमाणो देवेश त्वदामनमुत्तमम् । विभज्य बहुधात्मानं त्वदाराधनतत्परः

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຂ້າພະເຈົ້າຄອຍຖ້າພຣະບັນຊາອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງ ແລະແບ່ງຕົນເປັນຫຼາຍຮູບ ພ້ອມທັງຕັ້ງໃຈໃນການອາຣາທະນາພຣະອົງ

Verse 36

मनोरथद्रुमश्चाद्य फलितः श्रीमदीक्षशात् । किंचिद्भक्तिलवांभोभिः सिक्तो ध्यानेन पुष्पितः

ບັດນີ້ ຕົ້ນໄມ້ປະສົງສຳເລັດໄດ້ອອກຜົນດ້ວຍສາຍພຣະເນດອັນເປັນມົງຄຸນຂອງພຣະອົງ; ຖືກພອຍພຣົມດ້ວຍຢອດແຫ່ງພັກຕິເພີຍນ້ອຍ ແລະບານດ້ວຍການພາວະນາສະມາທິ

Verse 37

इत्युदीरितमाकर्ण्य रवेर्वैरविलोचनः । प्रोवाच देवदेवेशो नापराध्यसि भास्कर

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຣະວິ ພຣະເທວະເທວະເອກ ຜູ້ມີພຣະເນດນ່າຢ້ານຕໍ່ສັດຕູ ຈຶ່ງຕັດວ່າ “ໂອ ພາສະກະຣ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກະທຳຜິດແຕ່ຢ່າງໃດ”

Verse 38

ममैव कार्यं विह्तिं त्वं यदत्र व्यवस्थितः । यस्यां सुरप्रवेशो न तस्मिन्राजनि शासति

ແທ້ຈິງ ເຈົ້າຢືນປະຈຳຢູ່ນີ້ ກໍເປັນການປະຕິບັດພະກິດຂອງເຮົາໂດຍແທ້; ເພາະໃນອານາຈັກທີ່ເທວະທັງຫຼາຍບໍ່ອາດເຂົ້າໄປໄດ້ ກະສັດຜູ້ນັ້ນຍັງປົກຄອງຢູ່

Verse 39

इति सूरं समाश्वास्य देवदेव कृपानिधिः । गणानाश्वासयामास व्रीडा नम्रशिरोधरान्

ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກປອບໃຈພຣະອາທິດແລ້ວ ພຣະເທວະເທວະເອກ ຜູ້ເປັນຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ກໍໄດ້ປອບໂຍນເຫຼົ່າຄະນະກະນາ (gaṇa) ຜູ້ກົ້ມສີສະດ້ວຍຄວາມອາຍ

Verse 40

योगिन्योपि सुदृष्ट्वाथ शंभुना संप्रसादिताः । त्रपाभरसमाक्रांत कंधरा इव सं गताः

ແມ່ນແຕ່ເຫຼົ່າໂຍຄິນີກໍໄດ້ເຫັນທັດສະນະອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ແລ້ວໄດ້ຮັບພຣະກະລຸນາຈາກພຣະສັມພູ ຈົນໃຈສະຫງົບຍິນດີ; ຄໍຂອງນາງກໍກົ້ມລົງດັ່ງຖືກຖ່ວງດ້ວຍຄວາມອາຍ ແລ້ວຊຸມນຸມກັນດ້ວຍຄວາມສຳລວມນັບຖື।

Verse 41

ततो व्यापारयांचक्रे त्र्यक्षो नेत्राणि चक्रिणि । हरिर्न किंचिदप्यूचे सर्वज्ञाग्रे महामनाः

ແລ້ວພຣະເຈົ້າຜູ້ມີສາມພຣະເນດ ໄດ້ເຄື່ອນສາຍພຣະເນດໄປຫາຜູ້ຖືຈັກຣ; ແຕ່ພຣະຫຣິຜູ້ໃຈໃຫຍ່ ບໍ່ໄດ້ເວົ້າແມ່ນແຕ່ຄຳດຽວ ຕໍ່ໜ້າພຣະຜູ້ຮູ້ທົ່ວທຸກສິ່ງ।

Verse 42

ईशोपि श्रुतवृत्तांतस्तार्क्ष्याद्गणप शार्ङ्गिणोः । मनसैव प्रसन्नोभून्न किंचित्पर्यभाषत

ພຣະອີສະກໍເຊັ່ນກັນ ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງລາວຈາກຕາຣກສະຍະ ແລະຈາກຄະນະປະ ກ່ຽວກັບຜູ້ຖືຄັນທະນູສາຣັງຄະ ກໍພໍໃຈຢູ່ໃນໃຈເທົ່ານັ້ນ ແລະບໍ່ໄດ້ເວົ້າຕອບອັນໃດເລີຍ।

Verse 43

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ता गोलोकात्पंच धेनवः । सुनंदा सुमनाश्चापि सुशीला सुरभिस्तथा

ໃນຂະນະນັ້ນ ມີງົວສັກສິດຫ້າໂຕມາຮອດຈາກໂຄໂລກະ—ສຸນັນດາ, ສຸມະນາ, ສຸຊີລາ, ແລະສຸຣະພິ ພ້ອມດ້ວຍໂຕທີ່ຫ້າອີກໂຕໜຶ່ງໃນພວກນາງ।

Verse 44

पंचमी कपिला चापि सर्वाघौघविघट्टिनी । वात्सल्यदृष्ट्या भर्गस्य तासामूधांसि सुस्रुवुः

ໂຕທີ່ຫ້າ ຄື ກະປິລາ ດ້ວຍ—ຜູ້ທຳລາຍກະແສແຫ່ງບາບທັງປວງ—ໄດ້ເບິ່ງພຣະພັກຕໍ່ພຣະພຣະຄະດ້ວຍສາຍຕາແຫ່ງຄວາມຮັກດຸດແມ່; ໃນທັນໃດນັ້ນ ເຕົ້ານົມຂອງພວກນາງກໍໄຫຼນ້ຳນົມອອກມາເປັນສາຍ।

Verse 45

ववर्षुः पयसां पूरैस्तदूधांसि पयोधराः । धारासारैरविच्छिन्नैस्तावद्यावद्ध्रदोऽभवत्

ນົມອົງຂອງພວກນາງ ດຸດເມກພາຝົນ ໄດ້ຫຼັ່ງນ້ຳນົມເປັນທ່ວມທົ່ນເປັນສາຍບໍ່ຂາດ—ຈົນກາຍເປັນຫຼົ່ມນ້ຳໜຶ່ງ។

Verse 46

पयःपयोधिरिव स द्वितीयः प्रैक्षि पार्षदैः । देवेश समधिष्ठानात्तत्तीर्थमभवत्परम्

ບັນດາບໍລິວານຂອງພຣະເຈົ້າເຫັນມັນດຸດດັ່ງທະເລນ້ຳນົມອີກໜຶ່ງ; ແລະເນື່ອງຈາກພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາໄດ້ປະທັບອະທິສຖານ ທີ່ນັ້ນຈຶ່ງເປັນຕີຣຖະອັນສູງສຸດ

Verse 47

कपिला ह्रद इत्याख्यां चक्रे तस्य महेश्वरः । ततो देवाज्ञया सर्वे स्नातास्तत्र दिवौकसः

ພຣະມະເຫສວຣໄດ້ຕັ້ງນາມຫຼົ່ມນ້ຳນັ້ນວ່າ ‘ກະປິລາ-ຫຣະດ’ ແລ້ວຕາມພຣະບັນຊາ ບັນດາເທວະຜູ້ຢູ່ສະຫວັນທັງປວງກໍລົງອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ

Verse 48

आविरासुस्ततस्तीर्थादथ दिव्यपितामहाः । तान्दृष्ट्वा ते सुराः सर्वे तर्पयांचक्रिरे मुदा

ຕໍ່ມາ ຈາກຕີຣຖະນັ້ນ ບັນດາປິຕາມະຫາອັນສະຫວ່າງໄສກໍປາກົດຕົວ ເມື່ອເທວະທັງປວງເຫັນແລ້ວ ກໍເຮັດຕັຣປະນະດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ເພື່ອຖວາຍຄວາມອິ່ມໃຈ

Verse 49

अग्निष्वात्ता बर्हिषद आज्यपाः सोमपास्तथा । इत्याद्या दिव्यपितरस्तृप्ताः शंभुं व्यजिज्ञपन्

ອັກນິສວາຕຕະ, ບັຣຫິສັດ, ອາຊຍະປະ, ໂສມະປະ ແລະປິຕຣະທິບອື່ນໆ—ເມື່ອອິ່ມໃຈແລ້ວ—ຈຶ່ງກ່າວທູນແຈ້ງ ແລະສົນທະນາກັບພຣະສັມພູ

Verse 50

देवदेव जगन्नाथ भक्तानामभयप्रद । अस्मिंस्तीर्थे त्वदभ्याशाज्जाता नस्तृप्तिरक्षया

ໂອ ພຣະເທວະເທວາ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ ຜູ້ປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານໃຫ້ແກ່ຜູ້ສັດທາ—ໃນຕີຣະຖະອັນສັກສິດນີ້ ເມື່ອໄດ້ເຂົ້າໃກ້ພຣະອົງ ຄວາມອິ່ມໃຈບໍ່ສິ້ນສຸດໄດ້ເກີດໃນພວກເຮົາ।

Verse 51

तस्माच्छंभो वरं देहि प्रसन्नेनांतरात्मना । इति दिव्यपितॄणां स श्रुत्वा वाक्यं वृषध्वजः

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ສັມພູ ຂໍພຣະອົງປະທານພອນ ໂດຍອາຕະມັນພາຍໃນທີ່ເປັນພຣະເມດຕາ. ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງປິຕຣະທິບ ວຶຣະສະທະວະຊະ (ພຣະສິວະ) ກໍຟັງຢ່າງໃສ່ໃຈ

Verse 52

शृण्वतां सर्वदेवानामिदं वचनमब्रवीत् । शर्वः सर्वपितॄणां वै परतृप्तिकरं परम्

ໃນຂະນະທີ່ເທວະທັງປວງກຳລັງຟັງຢູ່ ສັຣວະ (ພຣະສິວະ) ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້—ເປັນຖ້ອຍຄຳອັນສູງສຸດ ທີ່ສາມາດນຳຄວາມອິ່ມໃຈສູງສຸດໃຫ້ແກ່ປິຕຣະທັງຫມົດ

Verse 53

श्रीदेवदेव उवाच । शृणु विष्णो महाबाहो शृणु त्वं च पि तामह । एतस्मिन्कापिले तीर्थे कापिलेय पयोभृते

ສຣີ ເທວະເທວາ ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງ ໂອ ວິດສະນຸ ຜູ້ມີແຂນອັນແຂງກ້າ; ແລະທ່ານດ້ວຍ ໂອ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ). ໃນກາປິລະຕີຣະຖະນີ້—ອັນຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍນ້ຳຂອງກາປິລາ—…”

Verse 54

ये पिंडान्निर्वपिष्यंति श्रद्धया श्राद्धदानतः । तेषां पितॄणां संतृप्तिर्भविष्यति ममाज्ञया

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ດ້ວຍສັດທາ ຖວາຍປິນຑະ ເປັນສ່ວນໜຶ່ງໃນການໃຫ້ທານສຣາດທະ—ຕາມພຣະບັນຊາຂອງເຮົາ ປິຕຣະຂອງເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈຢ່າງຄົບຖ້ວນ

Verse 55

अन्यं विशेषं वक्ष्यामि महातृप्तिकरं परम् । कुहूसोमसमायोगे दत्तं श्राद्धमिहाक्षयम्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວກົດພິເສດອີກປະການໜຶ່ງ ອັນສູງສຸດແລະໃຫ້ຄວາມອິ່ມໃຈຢ່າງໃຫຍ່. ໃນຍາມກຸຫູ–ໂສມ ປະສານກັນ ການຖວາຍສຣາດທະທີ່ນີ້ ຈະເປັນອັກຊະຍະ ບໍ່ເສື່ອມສູນ

Verse 56

संवर्तकाले संप्राप्ते जलराशिर्जलान्यपि । क्षीयंते न क्षयत्यत्र श्राद्धं सोमकुहू कृतम्

ເມື່ອການສຳວັດຕະການ ຄືເວລາປຣະລະຍະມາຮອດ ແມ່ນແຕ່ມະຫາສະໝຸດແລະນ້ຳທັງປວງຍັງຫຼຸດຫາຍ; ແຕ່ສຣາດທະທີ່ກະທຳທີ່ນີ້ໃນຍາມ ໂສມ–ກຸຫູ ບໍ່ເຄີຍຫຼຸດລົງ

Verse 57

अमासोमसमायोगे श्राद्धं यद्यत्र लभ्यते । तीर्थे कापिलधारेस्मिन्गयया पुष्करेण किम्

ຖ້າໃນຍາມອະມາ–ໂສມ ປະສານກັນ ສາມາດໄດ້ກະທຳສຣາດທະຢູ່ທີ່ນີ້—ໃນທີຣຖະແຫ່ງກະແສກາປິລາ—ແລ້ວຈະຈຳເປັນຫຍັງຕ້ອງໄປກະຍາ ຫຼື ປຸສະກະຣະ

Verse 58

गदाधरभवान्यत्र यत्र त्वं च पितामह । वृषध्वजोस्म्यहं यत्र फल्गुस्तत्र न संशयः

ທີ່ນີ້ມີ ກະດາທະຣະ (ວິສນຸ) ແລະ ພະວານີ ແລະທ່ານກໍຢູ່ທີ່ນີ້ເຊັ່ນກັນ ໂອ້ ປິຕາມະຫະ. ບ່ອນໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າ ວຶຣິສະທະວະຊະ (ສິວະ) ສະຖິດຢູ່ ບ່ອນນັ້ນແຫຼະແມ່ນຟັລກຸ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 60

कुरुक्षेत्रे नैमिषे च गंगासागरसंगमे । ग्रहणे श्राद्धतो यत्स्यात्तत्तीर्थे वार्षभध्वजे

ຜົນບຸນໃດທີ່ເກີດຈາກການຖວາຍສຣາດທະທີ່ ກຸຣຸເກສະຕຣະ, ທີ່ ໄນມິສະ, ທີ່ສັງຄົມແຫ່ງຄົງຄາກັບມະຫາສະໝຸດ, ແລະໃນຍາມຄຣາສ—ຜົນນັ້ນເອງຍ່ອມເກີດຂຶ້ນໃນທີຣຖະນີ້ຂອງ ວາຣສະພະທະວະຊະ (ສິວະ)

Verse 61

अस्य तीर्थस्य नामानि यानि दिव्य पितामहाः । तान्यहं कथयिष्यामि भवतां तृप्तिदान्यलम्

ໂອ ປິຕາມະຫາຜູ້ເປັນທິບ, ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວນາມທັງຫຼາຍຂອງຕີຣຖະອັນສັກສິດນີ້; ພຽງໄດ້ຟັງກໍພໍທີ່ຈະປະທານຄວາມອິ່ມໃຈ ແລະ ຄວາມສະຫງົບທາງວິນຍານແກ່ທ່ານທັງຫຼາຍ.

Verse 62

मधुस्रवेति प्रथममेषा पुष्करिणी स्मृता । कृतकृत्या ततो ज्ञेया ततोऽसौ क्षीरनीरधिः

ສະລະສັກສິດນີ້ ຖືກລະລຶກກ່ອນວ່າ ‘ມະທຸສຣະວາ’ (ໄຫຼຫວານດັ່ງນ້ຳເຜິ້ງ)। ຕໍ່ມາພຶງຮູ້ວ່າ ‘ກຣິຕະກຣິຕຍາ’ (ຜູ້ໃຫ້ສຳເລັດທຸກປະສົງ)। ຫຼັງນັ້ນເອີ້ນ ‘ກສີຣ-ນີຣາທິ’—ດຸຈມະຫາສະໝຸດແຫ່ງນ້ຳດັ່ງນ້ຳນົມ।

Verse 63

वृषभध्वजतीर्थं च तीर्थं पैतामहं ततः । ततो गदाधराख्यं च पितृतीर्थं ततः परम्

ທີ່ນີ້ຍັງເອີ້ນວ່າ ‘ວຶຣສະພະທະວະຈະ-ຕີຣຖະ’ (ຕີຣຖະແຫ່ງພຣະສິວະຜູ້ມີທຸງຮູບງົວ) ແລະຕໍ່ມາ ‘ໄພຕາມະຫະ-ຕີຣຖະ’ (ຕີຣຖະຂອງປິຕາມະຫາ)। ຕໍ່ຈາກນັ້ນເອີ້ນ ‘ຄະດາທະຣະ’ (ຜູ້ຖືຄະດາ) ແລະຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນແມ່ນ ‘ປິຕຶ-ຕີຣຖະ’ ອັນສູງສຸດ—ຕີຣຖະເພື່ອບັນພະບຸລຸດ।

Verse 64

ततः कापिलधारं वै सुधाखनिरियं पुनः । ततः शिवगयाख्यं च ज्ञेयं तीर्थमिदं शुभम्

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມັນເອີ້ນວ່າ ‘ກາປິລະທາຣາ’ ແທ້ໆ; ແລະອີກຄັ້ງ ສະຖານທີ່ນີ້ເອີ້ນ ‘ສຸທາຂະນິ’ (ບໍ່/ເຫມືອງແຫ່ງອະມຣິຕະ)। ຕໍ່ມາພຶງຮູ້ວ່າ ‘ສິວະ-ຄະຍາ’—ຕີຣຖະອັນເປັນມົງຄຸນນີ້।

Verse 65

एतानि दश नामानि तीर्थस्यास्य पितामहाः । भवतां तृप्तिकारीणि विनापि श्राद्धतर्पणैः

ໂອ ປິຕາມະຫາຜູ້ຄວນເຄົາລົບ, ນີ້ແມ່ນນາມທັງສິບຂອງຕີຣຖະນີ້; ນາມເຫຼົ່ານີ້ປະທານຄວາມອິ່ມໃຈແກ່ທ່ານ—ແມ່ນແຕ່ບໍ່ໄດ້ປະກອບ ສຣາດທະ ແລະ ຕັຣປະນະ ກໍຕາມ।

Verse 66

सूर्येंदु संगमे येत्र पितॄणां तृप्तिकामुकाः । ब्राह्मणान्भोजयिष्यंति तेषां श्राद्धमनंतकम्

ໃນທີ່ສັກສິດທີ່ພະອາທິດແລະພະຈັນທຣາມາພົບກັນນີ້ ຜູ້ໃດປາດຖະນາໃຫ້ປິຕຣ (Pitṛ) ອິ່ມໃຈ ແລະເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມະນ ສຣາດທະ (śrāddha) ຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ບຸນບໍ່ສິ້ນສຸດ।

Verse 67

श्राद्धे पितॄणां संतृप्त्यै दास्यंति कपिलां शुभाम् । येत्र तेषां पितृगणो वसेत्क्षीरोदरोधसि

ໃນພິທີສຣາດທະ ເພື່ອໃຫ້ປິຕຣ (Pitṛ) ພໍໃຈຢ່າງເຕັມທີ່ ຜູ້ໃດຖວາຍທານໂຄ “ກະປິລາ” ອັນເປັນມົງຄຸນ ທີ່ນີ້ ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ຫມູ່ປິຕຣຍ່ອມພໍານັກຢູ່ຕາມຝັ່ງມະຫາສະຫມຸດນ້ໍານົມ।

Verse 68

वृषोत्सर्गः कृतो यैस्तु तीर्थेस्मिन्वार्षभध्वजे । अश्वमेधपुरोडाशैः पितरस्तेन तर्पिताः

ຜູ້ໃດປະກອບ “ວຶຣິໂສດສະຣຄະ” (ການປ່ອຍຖວາຍງົວເພດຜູ້) ທີ່ວຶຣິສະພະທະວັຊ-ຕີຣຖະນີ້ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ປິຕຣຂອງຜູ້ນັ້ນຍ່ອມອິ່ມໃຈ ດຸຈໄດ້ຮັບປຸໂຣດາຊະແຫ່ງອັດສະວະເມດະຍັນ।

Verse 69

गयातोष्टगुणं पुण्यमस्मिंस्तीर्थे पितामहाः । अमायां सोमयुक्तायां श्राद्धैः कापिलधारिके

ໂອ ປິຕາມະຫາທັງຫຼາຍ! ໃນຕີຣຖະນີ້ ບຸນທີ່ໄດ້ຮັບມີຄ່າເທົ່າ 8 ເທົ່າເທົ່າກັບກະຍາ—ເມື່ອເຮັດສຣາດທະທີ່ກາປິລະທາຣາ ໃນວັນອະມາວັດສະຍາ ທີ່ປະກອບດ້ວຍໂສມະ (ພະຈັນທຣາ)។

Verse 70

येषां गर्भेऽभवत्स्रावो येऽ दंतजननामृताः । तेषां तृप्तिर्भवेन्नूनं तीर्थे कापिलधारिके

ແນ່ນອນ ທີ່ກາປິລະທາຣາ-ຕີຣຖະ ຍ່ອມເກີດຄວາມອິ່ມໃຈ ແມ້ແກ່ຜູ້ທີ່ກ່ຽວພັນກັບການເກີດອັນລໍາບາກ—ຜູ້ທີ່ມີການໄຫຼ/ແທ້ງໃນຄັນ ແລະຜູ້ທີ່ມີຊີວິດພຽງຈົນເວລາຟັນຂຶ້ນ ດຸຈ ‘ອະມຣິຕະ’ ອັນສັ້ນ (ຄືເສຍຊີວິດໃນວັຍທາຣົກ)।

Verse 71

अदत्तमौंजीदाना ये ये चादारपरिग्रहाः । तेभ्यो निर्वापितं पिंडमिह ह्यक्षयतां व्रजेत्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍເຮັດມອງຈີ-ດານ (ການຖວາຍສາຍຄາດສັກສິດ) ແລະຜູ້ທີ່ດຳລົງຊີວິດໂດຍຮັບທານທີ່ບໍ່ສົມຄວນ ການຖວາຍປິນດະຢູ່ນີ້ຍ່ອມໃຫ້ຜົນອັກຊະຍະບໍ່ເສື່ອມ ແລະປະທານຄວາມອິ່ມໃຈບໍ່ຂາດໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ।

Verse 72

अग्निदाहमृता ये वै नाग्निदाहश्च येषु वै । ते सर्वे तृप्तिमायांति तीर्थे कापिलधारिके

ຜູ້ທີ່ຕາຍດ້ວຍໄຟເຜົາ ແລະຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບພິທີເຜົາສົບດ້ວຍໄຟ—ທຸກຄົນລ້ວນໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ ເມື່ອມີການຖວາຍບູຊາທີ່ ກະປິລະທາຣິກາ ຕີຣະຖະ।

Verse 73

और्द्ध्वदैहिकहीना ये षोडश श्राद्धवर्जिताः । ते तृप्तिमधिगच्छंति घृतकुल्यां निवापतः

ຜູ້ທີ່ຂາດພິທີກຳຫຼັງຄວາມຕາຍ (ອໍຣັດທະວະໄດຫິກ) ແລະຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ປະກອບສຣາດທະສິບຫົກ—ເມື່ອຖວາຍປິນດະຢູ່ນີ້ທີ່ ຄຣິຕະກຸລະຍາ ພວກເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈ।

Verse 74

अपुत्राश्च मृता ये वै येषां नास्त्युकप्रदः । तेपि तृप्तिं परां यांति मधुस्रवसि तर्पिताः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຕາຍໂດຍບໍ່ມີບຸດ ແລະຜູ້ທີ່ບໍ່ມີໃຜຖວາຍທານຕາມປະເພນີສຣາດທະ—ເມື່ອໄດ້ຮັບການຕັຣປະນະທີ່ ມະທຸສຣະວາ ພວກເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈສູງສຸດ।

Verse 75

अपमृत्युमृता ये वै चोरविद्युज्जलादिभिः । तेषामिह कृतं श्राद्धं जायते सुगतिप्रदम्

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຕາຍດ້ວຍອະປະມຣິຕຍຸ (ມໍຣະນະກ່ອນການ)—ໂດຍໂຈນ, ໂດຍຟ້າຜ່າ, ໂດຍຈົມນ້ຳ ແລະອື່ນໆ—ສຣາດທະທີ່ປະກອບຢູ່ນີ້ ຍ່ອມເປັນຜູ້ປະທານສຸຄະຕິ ແລະຄະຕິອັນເປັນມົງຄຸນໃຫ້ເຂົາເຈົ້າ।

Verse 76

आत्मघातेन निधनं यैषामिहविकमर्णाम् । तेपि तृप्तिं लभंतेत्र पिंडैः शिवगयाकृतैः

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຕາຍດ້ວຍການທຳລາຍຕົນເອງ—ຜູ້ມີຊະຕາກຳຫນັກ—ກໍຍັງໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈຢູ່ນີ້ ດ້ວຍການຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ທີ່ປະກອບທີ່ ຊິວ-ກະຍາ (Śiva-Gayā)។

Verse 77

पितृगोत्रे मृता ये वै मातृपक्षे च ये मृताः । तेषामत्र कृतः पिंडो भवेदक्षयतृप्तिदः

ຜູ້ທີ່ຕາຍໃນສາຍຕະກູນຝ່າຍພໍ່ ແລະຜູ້ທີ່ຕາຍໃນຝ່າຍແມ່—ເມື່ອຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ຢູ່ນີ້ໃຫ້ເຂົາ ກໍເປັນຜູ້ປະທານຄວາມອິ່ມໃຈອັນບໍ່ສູນສິ້ນ।

Verse 78

पत्नीवर्गे मृता ये वै मित्रवर्गे च ये मृताः । ते सर्वे तृप्तिमायांति तर्पिता वार्षभध्वजे

ຜູ້ທີ່ຕາຍໃນຫມູ່ຍາດຂອງຄູ່ຄອງ ແລະຜູ້ທີ່ຕາຍໃນຫມູ່ມິດສະຫາຍ—ເມື່ອໄດ້ຮັບການທຳຕັຣປະນະ (tarpana) ທີ່ ວາຣສະພະທະວະຈະ (Vārṣabhadhvaja) ແລ້ວ ທຸກຄົນຍ່ອມໄດ້ຄວາມອິ່ມໃຈ।

Verse 80

तिर्यग्योनि मृता ये वै ये पिशाचत्वमागताः । तेप्यूर्ध्वगतिमायांति तृप्ताः कापिलधारिके

ຜູ້ທີ່ຕາຍແລ້ວຕົກໄປເກີດເປັນສັດ ແລະຜູ້ທີ່ກາຍເປັນ ປິສາຈະ (piśāca)—ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈທີ່ ກາປິລະທາຣິກາ (Kapiladhārikā) ພວກເຂົາກໍໄດ້ໄປສູ່ທາງຂຶ້ນ ແລະຄະຕິອັນສູງສົ່ງ।

Verse 81

ये तु मानुषलोकेस्मिन्पितरो मर्त्ययोनयः । ते दिव्ययोनयः स्युर्वै मधुस्रवसि तर्पिताः

ບັນພະບຸລຸດທີ່ໃນໂລກມະນຸດນີ້ຍັງຢູ່ໃນກຳເນີດອັນເປັນມັດຕະຍະ—ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມອິ່ມໃຈດ້ວຍຕັຣປະນະ (tarpana) ທີ່ ມະທຸສະຣະວາ (Madhusravā) ພວກເຂົາຍ່ອມກາຍເປັນຜູ້ມີກຳເນີດທິບຢ່າງແທ້ຈິງ।

Verse 82

ये दिव्यलोके पितरः पुण्यैर्देवत्वमागताः । ते ब्रह्मलोके गच्छंति तृप्तास्तीर्थे वृषध्वजे

ບັນດາປິຕຣ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ຜູ້ໄດ້ບັນລຸສະຖານະເທວະໃນໂລກສະຫວັນດ້ວຍບຸນກຸສົນ ເມື່ອໄດ້ອິ່ມເອີບພໍໃຈຢູ່ທີ່ທີຣຖະນາມ “ວຶສະທະວະຈະ” ແລ້ວ ຍ່ອມໄປສູ່ ພຣະພຣົມໂລກ (Brahmaloka)

Verse 83

कृते क्षीरमयं तीर्थं त्रेतायां मधुमत्पुनः । द्वापरे सर्पिषा पूर्णं कलौ जलमयं भवेत्

ໃນກຣິຕະຍຸກ ທີຣຖະນີ້ເປັນດັ່ງນ້ຳນົມ; ໃນເຕຣຕາຍຸກ ເປັນດັ່ງນ້ຳເຜິ້ງ; ໃນດວາປະຣະຍຸກ ເຕັມໄປດ້ວຍເນີຍໃສ (ghee); ແລະໃນກະລິຍຸກ ກາຍເປັນນ້ຳ

Verse 84

सीमाबहिर्गतमपि ज्ञेयं तीर्थमिदं शुभम् । मध्ये वाराणसि श्रेष्ठं मम सान्निध्यतो नरैः

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ນອກເຂດກໍຕາມ ສະຖານອັນເປັນມົງຄຸນນີ້ຄວນຮູ້ວ່າເປັນທີຣຖະ; ແຕ່ໃນກາງນະຄອນວາຣານະສີ ເນື່ອງຈາກການປະທັບຢູ່ອັນພິເສດຂອງເຮົາ ມັນຈຶ່ງສູງສຸດສໍາລັບມະນຸດ

Verse 85

काशीस्थितैर्यतो दर्शि ध्वजो मेषवृषलांछनः । वृषध्वजेन नाम्नातः स्थास्याम्यत्र पितामहाः

ເນື່ອງຈາກຜູ້ຢູ່ໃນກາສີໄດ້ເຫັນທຸງຂອງເຮົາ ທີ່ມີເຄື່ອງໝາຍແກະຜູ້ແລະງົວຜູ້ ດັ່ງນັ້ນ—ໂອ ປິຕຣທັງຫຼາຍ—ເຮົາຈະປະທັບຢູ່ນີ້ ໂດຍມີນາມລືຊາວ່າ “ວຶສະທະວະຈະ”

Verse 86

पितामहेन सहितो गदाधरसमन्वितः । रविणा पार्षदैः सार्धं तुष्टये वः पितामहाः

ພ້ອມກັບປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ມີກະທາທະຣະ (ຜູ້ຖືຄະທາ) ປະກອບດ້ວຍ ແລະຮ່ວມກັບຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ພ້ອມເທວະບໍລິວານ—ໂອ ປິຕຣທັງຫຼາຍ—(ເຮົາຢູ່ນີ້) ເພື່ອຄວາມພໍໃຈຂອງທ່ານ

Verse 87

इति यावद्वरं दत्ते पितृभ्यो वृषभध्वजः । तावन्नदी समागत्य प्रणम्येशं व्यजिज्ञपत्

ໃນຂະນະທີ່ ວຶສະພະທະວະຈະ ກຳລັງປະທານພອນແກ່ບັນພະບຸລຸດ ແມ່ນ້ຳກໍມາຮອດ; ນາງກົ້ມກາບພຣະເຈົ້າ ແລະທູນຖາມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 88

नंदिकेश्वर उवाच । विहितः स्यदनः सज्जस्ततोस्तु विजयोदयः । अष्टौ कंठीरवा यत्र यत्रोक्ष्णामष्टकं शुभम्

ນັນດິເກສະວະຣາ ກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຈັດຮຽມລົດຮົບໃຫ້ຖືກຕາມພິທີ ແລະໃຫ້ພ້ອມ; ຈາກນັ້ນຈະເກີດໄຊຊະນະແລະຄວາມຈະເລີນ. ທີ່ໃດມີສິງຫ໌ແປດ ແລະທີ່ໃດມີຝູງງົວຜູ້ແປດອັນເປັນມົງຄຸນ…”

Verse 89

यत्रेभाः परिभांत्यष्टौ यत्राष्टौ जविनो हयाः । मनः संयमनं यत्र कशापाणि व्यवस्थितम्

ທີ່ໃດມີຊ້າງແປດເຊືອກຢືນສະຫງ່າງາມ ແລະທີ່ໃດມີມ້າໄວແປດຕົວ; ທີ່ໃດການສຳລວມໃຈຕັ້ງມັ່ນ ແລະຖືແສ້ໄວ້ພ້ອມໃນມື।

Verse 90

गंगायमुनयोरीषे चक्रे पवनदेवता । सायंप्रातर्मये चक्रे छत्रं द्यौर्मंडलं शुचि

ພະເທວະດາແຫ່ງລົມ ໄດ້ສ້າງສາຍບັງເຫຽນໃຫ້ແກ່ (ພະລັງ) ຄົງຄາ ແລະ ຍະມຸນາ. ພຣະອົງຍັງເຮັດສະຫວັນມົນດົນອັນບໍລິສຸດເປັນສະຫຼອງສະຫຼອງ ປະກອບດ້ວຍຍາມແລງແລະຍາມເຊົ້າ।

Verse 91

तारावलीमयाः कीला आहेया उपनायकाः । श्रुतयो मार्गदर्शिन्यः स्मृतयो रथगुप्तयः

ໝຸດຍຶດຖືກສ້າງຈາກແຖວດາວ; ພະຍານາກເປັນຜູ້ຕິດຕາມນຳທາງ. ພຣະສຣຸຕິເປັນຜູ້ຊີ້ທາງ ແລະ ສມຣິຕິເປັນຜູ້ພິທັກລົດຮົບ।

Verse 92

दक्षिणाधूर्दृढा यत्र मखा यत्राभिरक्षकाः । आसनं प्रणवो यत्र गायत्रीपादपीठभूः

ໃນສະຖານທີ່ສັກສິດນັ້ນ ທານດັກຊິນາແຫ່ງຍັດຍະຕັ້ງມັ່ນ ແລະ ຍັດຍະທັງຫຼາຍຖືກປົກປ້ອງ. ທີ່ນັ້ນ ອາສນະແມ່ນປຣະນະວະ “ໂອມ” ແລະ ພື້ນດິນເປັນຖານຮອງພະບາດຂອງຄາຖາກາຍະຕຣີສີ່ພາດ—ປະກາດມະຫິມາກາສີອັນເປັນຮູບແຫ່ງເວດ.

Verse 93

सांगा व्याहृतयो यत्र शुभा सोपानवीथिकाः । सूर्याचंद्रमसौ यत्र सततं द्वाररक्षकौ

ທີ່ນັ້ນ ວະຍາຫຣິຕິອັນສັກສິດພ້ອມອົງປະກອບ ກາຍເປັນຂັ້ນບັນໄດ ແລະ ທາງເດີນອັນເປັນມົງຄຸນ; ແລະ ພຣະອາທິດກັບພຣະຈັນຢືນເຝົ້າປະຕູຢູ່ເປັນນິດ—ໃຫ້ທາງເຂົ້ານັ້ນເປັນທັງເວດ ແລະ ຈັກກະວານ.

Verse 94

अग्निर्मकरतुंडश्च रथभूः कौमुदीमयी । ध्वजदंडो महामेरुः पताका हस्करप्रभा

ທີ່ນັ້ນ ພຣະອັກນີ ແລະ ພະລັງຜູ້ມີໜ້າມະກະຣາປາກົດ; ພື້ນຮອງລົດສະຫວ່າງດ້ວຍແສງຈັນ. ເສົາທຸງດຸດມະຫາເມຣຸ ແລະ ທຸງຜືນສ່ອງປະກາຍອັນຮຸ່ງໂຮງ—ວາດພາບກາສີເປັນຂະບວນທິບອັນເປັນຮູບຈັກກະວານ.

Verse 95

स्वयं वाग्देवता यत्र चंचच्चामरधारिणी । स्कंद उवाच । शैलादिनेति विज्ञप्तो देवदेव उमापतिः

ທີ່ນັ້ນ ເທວີແຫ່ງວາຈາ (Vāk) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ຖືຈາມະຣະອັນສັ່ນໄຫວ ຢືນຮັບໃຊ້. ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະອຸມາປະຕິ ຜູ້ເປັນເທວະເໜືອເທວະ (ພຣະສິວະ) ຖືກທູນຂໍດ້ວຍຄໍາ “ໄສລາດິ…” ພຣະອົງຈຶ່ງຕອບ—ແລະ ເລື່ອງລາວຫັນໄປສູ່ກິດທິບຂອງພຣະສິວະ.

Verse 96

कृतनीराजनविधिरष्टभिर्देवमातृभिः । पिनाकपाणिरुत्तस्थौ दत्तहस्तोथ शार्ङ्गिणा

ເມື່ອພິທີນີຣາຈະນະ (ອາຣະຕີ) ຖືກປະກອບໂດຍເທວະມານດາທັງແປດແລ້ວ ພຣະຜູ້ຖືປິນາກະ (ພຣະສິວະ) ກໍລຸກຂຶ້ນ; ແລ້ວຈັບມືກັບຜູ້ຖືສາຣັງຄະ (ພຣະວິສນຸ) ກ້າວໄປດ້ວຍກັນ—ເປັນໝາຍແຫ່ງຄວາມກົງກັນຂອງເທວະສູງສຸດໃນລີລາອັນສັກສິດແຫ່ງກາສີ.

Verse 97

निनादो दिव्यवाद्यानां रोदसी पर्यपूरयत् । गीतमंगलगीर्भिश्च चारणैरनुवर्धितः

ສຽງກ້ອງກັງຂອງດົນຕີທິບຍ໌ໄດ້ເຕັມທັງຟ້າແລະດິນ; ແລະຖືກເພີ່ມພູນດ້ວຍບົດຮ້ອງມົງຄຸນສັນລະເສີນ ທີ່ພວກຈາຣະນະຂັບຂານຫນຸນເສີມ

Verse 98

तेन दिव्यनिनादेन बधिरीकृतदिङ्मुखाः । आहूता इव आजग्मुर्विष्वग्भुवनवासिनः

ດ້ວຍສຽງກຳປະນາດທິບຍ໌ນັ້ນ ໜ້າທິດທັງຫຼາຍຮາວກັບຖືກເຮັດໃຫ້ຫູໜວກ; ແລະຜູ້ອາໄສໃນພົບພູມທຸກທິດກໍມາຈາກທຸກດ້ານ ປານດັ່ງຖືກເຊີນເອີ້ນ

Verse 99

दिव्यांतरिक्षभौमानि यानि तीर्थानि सर्वतः । तान्यत्र निवसिष्यंति दर्शे सोमदिनान्विते

ຕີຣຖະທັງຫຼາຍທີ່ມີຢູ່ທົ່ວໄປ—ທັງໃນສະຫວັນ ໃນອາກາດ ແລະໃນແຜ່ນດິນ—ຈະມາສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ ໂດຍພິເສດໃນວັນອາມາວັດສະຍາ ທີ່ຄວບຄູ່ກັບວັນຈັນ

Verse 100

षडाननाः कुमाराश्च मयूरवरवाहनाः । ममानुगाः समायाताः कोटयोष्टौ महाबलाः

ກຸມາຣະຜູ້ມີຫົກພັກຕຣ໌ ຂຶ້ນຂີ່ນົກຢູງອັນປະເສີດ—ເປັນຜູ້ຕາມຂ້າພະເຈົ້າ—ໄດ້ມາຮອດແລ້ວ; ຈຳນວນແປດໂກຕິ ລ້ວນມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 110

स्कंद उवाच । श्रुत्वाख्यानमिदं पुण्यं कोटिजन्माघनाशनम् । पठित्वा पाठयित्वा च शिवसायुज्यमाप्नुयात्

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ການຟັງອາຂະຍານອັນບຸນນີ້ ຍ່ອມທຳລາຍບາບທີ່ສະສົມມານັບໂກຕິກຳເນີດ; ແລະຜູ້ໃດອ່ານສວດເອງ ທັງໃຫ້ຜູ້ອື່ນອ່ານສວດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບ ສິວະສາຍຸຊະຍະ ຄືການຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະສິວະ

Verse 116

अलभ्यलाभो देवस्य जातोत्र हि यतः परः । ततः काशी प्रवेशाख्यं जप्यमाख्यानमुत्तमम्

ເນື່ອງຈາກນັບແຕ່ຈຸດນັ້ນໄປ ພຣະເຈົ້າໄດ້ບັນລຸລາບທີ່ໃນທີ່ນີ້ປົກກະຕິຫາຍາກ; ດັ່ງນັ້ນ ອາຂະຍານອັນສູງສຸດອັນສັກສິດ ຊື່ວ່າ “ເຂົ້າສູ່ກາຊີ” ພຶງສວດເປັນຈະປະ (ສວດຊ້ຳດ້ວຍພັກຕິ)