Adhyaya 11

Verse 1

अगस्त्य उवाच । षडास्य माधवाख्यानं श्रुतं मे पापनाशनम् । महिमापि श्रुतः श्रेयान्सम्यक्पंचनदस्य वै

ອະກັດສະຕະຍະກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງຕຳນານອັນທຳລາຍບາບຂອງ Ṣaḍāsya ແລະ Mādhava; ແລະຍັງໄດ້ຟັງມະຫິມາອັນປະເສີດຂອງ Pañcanada ຢ່າງຄົບຖ້ວນສົມຄວນ.

Verse 2

यदग्निबिंदुना पृच्छि माधवो दैत्यसूदनः । तस्योत्तरं समाख्याहि यथाख्यातं मधुद्विषा

ສິ່ງທີ່ ອັກນິບິນດຸ ໄດ້ຖາມ Mādhava ຜູ້ປະຫານອະສູຣ—ຂໍໃຫ້ເລົ່າຄຳຕອບນັ້ນ ຕາມທີ່ ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງ Madhu ໄດ້ກ່າວໄວ້.

Verse 3

स्कंद उवाच । शृण्वगस्त्य महर्षे त्वं कथ्यमानं मयाधुना । माधवेन यथाचक्षि मुनये चाग्निबिंदवे

ສະກັນດະກ່າວວ່າ: ໂອ ອະກັດສະຕະຍະ ມະຫາຣິສີ, ຈົ່ງຟັງສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງເລົ່າບັດນີ້—ຕາມທີ່ Mādhava ໄດ້ກ່າວແກ່ ມຸນີ ອັກນິບິນດຸ ຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 4

बिंदुमाधव उवाच । आदौ पादोदके तीर्थे विद्धि मामादिकेशवम् । अग्निबिंदो महाप्राज्ञ भक्तानां मुक्तिदायकम्

ບິນດຸມາດະວະກ່າວວ່າ: ກ່ອນອື່ນໃນຕີຣຖະ Pādodaka ອັນສັກສິດ ຈົ່ງຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າວ່າເປັນ Ādi-Keśava; ໂອ ອັກນິບິນດຸ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ປະທານໂມກສະແກ່ຜູ້ພັກດີ.

Verse 5

अविमुक्तेऽमृते क्षेत्रे येर्चयंत्यादिकेशवम् । तेऽमृतत्वं भजंत्येव सर्वदुःखविवर्जिताः

ໃນອະວິມຸກຕະ ເຂດສັກສິດອັນອະມະຕະ, ຜູ້ໃດບູຊາ Ādi-Keśava ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບອະມະຕະພາບແທ້ ແລະພົ້ນຈາກທຸກຂ໌ທັງປວງ.

Verse 6

संगमेशं महालिंगं प्रतिष्ठाप्यादिकेशवः । दर्शनादघहं नृणां भुक्तिं मुक्तिं दिशेत्सदा

ເມື່ອອາດິເກສະວະໄດ້ສະຖາປະນາມະຫາລິງຄະນາມ «ສັງກະເມສະ» ແລ້ວ ພຣະອົງຍ່ອມປະທານ—ພຽງແຕ່ໄດ້ດາຣະຊະນະ—ການທຳລາຍບາບ ພ້ອມທັງໂພຄະ ແລະ ໂມກສະ ແກ່ມະນຸດເສມອໄປ.

Verse 7

याम्यां पादोदकाच्छ्वेतद्वीपतीर्थं महत्तरम् । तत्राहं ज्ञानदो नृणां ज्ञानकेशवसंज्ञकः

ທາງທິດໃຕ້ມີຕີຣຖະ «ເສວຕະດວີປະ» ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ເກີດຈາກນ້ຳປາໂທດະກະ (ນ້ຳລ້າງພຣະບາດ) ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້ານາມ «ຍານະເກສະວະ» ປະທານຍານະແທ້ແກ່ມະນຸດ.

Verse 8

श्वेतद्वीपे नरः स्नात्वा ज्ञानकेशवसन्निधौ । न ज्ञानाद्भ्रश्यते क्वापि ज्ञानकेशवपूजनात्

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ «ເສວຕະດວີປະ» ໃນສານນິທິຂອງ «ຍານະເກສະວະ» ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ເສື່ອມຈາກຍານະໃນທີ່ໃດເລີຍ—ນີ້ແມ່ນອານຸພາບແຫ່ງການບູຊາ «ຍານະເກສະວະ».

Verse 9

तार्क्ष्यकेशवनामाहं तार्क्ष्यतीर्थे नरोत्तमैः । पूजनीयः सदा भक्त्या तार्क्ष्य वत्ते प्रिया मम

ທີ່ «ຕາຣກສະຍະ-ຕີຣຖະ» ຂ້າພະເຈົ້າມີນາມວ່າ «ຕາຣກສະຍະເກສະວະ» ແລະຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາເສມອດ້ວຍພັກຕິຈາກນະໂຣອຸດຕະມະ ເພາະວ່າດາມຕາຣກສະຍະນັ້ນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 10

तत्रैव नारदे तीर्थेस्म्यहं नारदकेशवः । ब्रह्मविद्योपदेष्टा च तत्तीर्थाप्लुत वर्ष्मणाम्

ທີ່ນັ້ນເອງ ໂອ້ນາຣະດະ ທີ່ «ນາຣະດະ-ຕີຣຖະ» ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນ «ນາຣະດະເກສະວະ» ແລະສຳລັບຜູ້ທີ່ກາຍໄດ້ອາບຊຳລະໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ສອນ «ພຣະຫມະວິທະຍາ» ໃຫ້ເຂົາ.

Verse 11

प्रह्लादतीर्थं तत्रैव नाम्ना प्रह्लादकेशवः । भक्तैः समर्चनीयोहं महाभक्ति समृद्धये

ທີ່ນັ້ນເອງມີ ປຣະຫລາດ-ຕີຣຖະ; ທີ່ນັ້ນເຮົາຖືກເອີ້ນວ່າ “ປຣະຫລາດເກສະວະ”. ເພື່ອໃຫ້ພັກຕິອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເຈີຣິນ ຜູ້ສັດທາພຶງບູຊາເຮົາຕາມພິທີອັນຄວນ.

Verse 12

तीर्थेंऽबरीषे तत्राहं नाम्नैवादित्यकेशवः । पातकध्वांतनिचयं ध्वंसयामीक्षणादपि

ທີ່ ອັມບາຣີສະ-ຕີຣຖະ ເຮົາຖືກຮູ້ຈັກນາມ “ອາທິຕຍະເກສະວະ”; ແລະເຮົາທຳລາຍຄວາມມືດແຫ່ງບາບທີ່ສະສົມ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍການເຫັນ (ດັຣຊະນ) ພຽງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 13

दत्तात्रेयेश्वराद्याम्यामहमादिगदाधरः । हरामि तत्र भक्तानां संसारगदसंचयम्

ທາງໃຕ້ຂອງ ດັດຕາເຕຣຍເອສະວະຣະ ເຮົາແມ່ນ “ອາດິ-ກະດາທະຣະ”; ແລະທີ່ນັ້ນເຮົາຂັບໄລ່ກອງໂຣກແຫ່ງສັງສາຣະອອກຈາກຜູ້ພັກດີ.

Verse 14

तत्रैव भार्गवे तीर्थे भृगुकेशव नामतः । काशीनिवासिनः पुंसो बिभर्मि च मनोरथैः

ທີ່ນັ້ນເອງ ທີ່ ພາຣກະວະ-ຕີຣຖະ ເຮົາມີນາມ “ພຣຶກຸເກສະວະ”; ແລະເຮົາຄ້ຳຈຸນຜູ້ຢູ່ໃນ ກາສີ ໃຫ້ສຳເລັດມະໂນຣົດ ແລະຄວາມປາຖະໜາອັນຮັກຂອງເຂົາ.

Verse 15

वामनाख्येमहातीर्थे मनःप्रार्थितदे शुभे । पूज्योहं शुभमिच्छद्भिर्नाम्ना वामनकेशवः

ໃນມະຫາຕີຣຖະນາມ “ວາມະນະ” ອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະໃຫ້ສິ່ງທີ່ໃຈອະທິຖານ ເຮົາມີນາມ “ວາມະນະເກສະວະ”. ຜູ້ປາຖະໜາຄວາມດີພຶງບູຊາເຮົາ.

Verse 16

नरनारायणे तीर्थे नरनारायणात्मकम् । भक्ताः समर्च्य मां स्युर्वै नरनारायणात्मकाः

ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດ ນະຣ-ນາຣາຍະນະ ຂ້າພະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນຮູບແລະແກ່ນແທ້ຂອງ ນະຣ-ນາຣາຍະນະ ເອງ. ຜູ້ມີສັດທາທີ່ບູຊາຂ້າພະເຈົ້າທີ່ນັ້ນດ້ວຍພັກຕິ ຍ່ອມເຕັມໄປດ້ວຍສະພາວະ ນະຣ-ນາຣາຍະນະ ແທ້ໆ.

Verse 17

तीर्थे यज्ञवराहाख्ये यज्ञवाराहसंज्ञकः । नरैः समर्चनीयोहं सर्वयज्ञफलेप्सुभिः

ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດຊື່ ຍັດຍະ-ວະຣາຫະ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ຍັດຍະ-ວາຣາຫະ. ຜູ້ປາດຖະໜາຜົນແຫ່ງຍັດຍະທັງປວງ ພຶງບູຊາຂ້າພະເຈົ້າທີ່ນັ້ນ.

Verse 18

विदारनरसिंहोहं काशीविघ्नविदारणः । तन्नाम्नि तीर्थे संसेव्यस्तीर्थोपद्रवशांतये

ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນ ວິດາຣະນະ-ນະຣະສິງຫະ ຜູ້ທຳລາຍອຸປະສັກໃນກາສີ. ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດຊື່ດຽວກັນນັ້ນ ພຶງບູຊາຂ້າພະເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມລົບກວນແລະເຄາະຮ້າຍທີ່ເກີດກັບຕີຣະທະ ສົງບລົງ.

Verse 19

गोपीगोविंदतीर्थे तु गोपीगोविंदसंज्ञकम् । समर्च्य मां नरो भक्त्या मम मायां न संस्पृशेत्

ທີ່ ໂກປີ-ໂກວິນດະ ຕີຣະທະ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກຮູ້ຈັກວ່າ ໂກປີ-ໂກວິນດະ. ຜູ້ໃດບູຊາຂ້າພະເຈົ້າທີ່ນັ້ນດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ຖືກມາຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າແຕະຕ້ອງ.

Verse 20

मुने लक्ष्मीनृसिंहोस्मि तीर्थे तन्नाम्नि पावने । दिशामि भक्तियुक्तेभ्यः सदानैः श्रेयसीं श्रियम्

ໂອ ມຸນີ, ທີ່ທ່ານ້ຳອັນບໍລິສຸດທີ່ມີນາມນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນ ລັກສະມີ-ນະຣະສິງຫະ. ຕໍ່ຜູ້ມີພັກຕິ ຂ້າພະເຈົ້າປະທານ ສຣີ ອັນປະເສີດ—ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງເປັນມົງຄຸນ ພ້ອມທານອັນຍືນຍົງ ແລະຄວາມສຸກສະບາຍ.

Verse 21

शेषमाधवनामाहं शेषतीर्थेऽघहारिणि । विश्राणयाम्यशेषाश्च विशेषान्भक्तचिंतितान्

ທີ່ ເສສະ-ຕີຣຖະ ຜູ້ກຳຈັດບາບ ນາມຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນ ເສສະ-ມາທະວະ. ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າປະທານພອນພິເສດທັງປວງ ຢ່າງບໍ່ຂາດຕົກ ຕາມທີ່ພະຍາດສັດທາປາຖະນາໃນໃຈ

Verse 22

शंखमाधवतीर्थे च स्नात्वा मां शंखमाधवम् । शंखोदकेन संस्नाप्य भवेच्छंखनिधेः पतिः

ທີ່ ສັງຂະ-ມາທະວະ ຕີຣຖະ ເມື່ອອາບນ້ຳບຸນແລ້ວ ແລະສົງນ້ຳໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ—ສັງຂະ-ມາທະວະ—ດ້ວຍນ້ຳຈາກສັງຂະ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນເຈົ້າແຫ່ງຂຸມຊັບ ດຸດດັ່ງ ສັງຂະ-ນິທິ

Verse 23

हयग्रीवे महातीर्थे मां हयग्रीवकेशवम् । प्रणम्य प्राप्नुयान्नूनं तद्विष्णोः परमंपदम्

ທີ່ ມະຫາ-ຕີຣຖະ ຫຍະກຣີວະ ເມື່ອນົບນ້ອມກົດກາບຂ້າພະເຈົ້າໃນນາມ ຫຍະກຣີວະ-ເກສະວະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸແນ່ນອນ ປະຣະມະປະດະ ອັນເປັນທີ່ພຳນັກສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ

Verse 24

भीष्मकेशवनामाहं वृद्धकालेशपश्चिमे । उपसर्गान्हरे भीष्मान्सेवितो भक्तियुक्तितः

ໃນພາກຕາເວັນຕົກໃກ້ ວຶດທະ-ກາເລສະ ນາມຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນ ພີສະມະ-ເກສະວະ. ເມື່ອບູຊາດ້ວຍວິໄນອັນປະກອບດ້ວຍສັດທາ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກຳຈັດຄວາມທຸກ ອຸປະສັກ ແລະໄພພິບັດອັນນ່າຢ້ານກົວ

Verse 25

निर्वाणकेशवश्चाहं भक्तनिर्वाणसूचकः । लोलार्कादुत्तरेभागे लोलत्वं चेतसो हरे

ຂ້າເປັນ ນິຣວານ-ເກສະວະ ຜູ້ຊີ້ນຳນິຣວານໃຫ້ແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ. ທາງເໜືອຈາກ ໂລລາຣກະ ຂ້າກຳຈັດຄວາມຫວັ່ນໄຫວຟຸ້ງຊ່ານຂອງໃຈ.

Verse 26

वंद्यस्त्रिलोकसुंदर्या याम्यां यो मां समर्चयेत् । काश्यां ख्यातं त्रिभुवनकेशवं न स गर्भभाक्

ຜູ້ໃດບູຊາຂ້າດ້ວຍພັກຕິໃນທິດໃຕ້—ຂ້າຜູ້ທີ່ ຕຣິໂລກະສຸນດະຣີ ຍັງນົບນ້ອມ—ທີ່ສະຖານສັກສິດ ຕຣິພຸວະນ-ເກສະວະ ໃນກາສີ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຕ້ອງເຂົ້າສູ່ຄັນອີກ.

Verse 27

ज्ञानवाप्याः पुरोभागे विद्धि मां ज्ञानमाधवम् । तत्र मां भक्तितोभ्यर्च्य ज्ञानं प्राप्नोति शाश्वतम्

ທາງໜ້າຂອງ ຍານະ-ວາປີ ຈົ່ງຮູ້ວ່າຂ້າແມ່ນ ຍານະ-ມາທະວະ. ຜູ້ໃດບູຊາຂ້າທີ່ນັ້ນດ້ວຍພັກຕິ ຈະໄດ້ຮັບປັນຍາອັນຖາວອນ.

Verse 28

श्वेतमाधवसंज्ञोहं विशालाक्ष्याः समीपतः । श्वेतद्वीपेश्वरं रूपं कुर्यां भक्त्या समर्चितः

ໃກ້ກັບ ວິຊາລາກຊີ ຂ້າມີນາມວ່າ ສະເວຕະ-ມາທະວະ. ເມື່ອຖືກບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ຂ້າຈະປາກົດເປັນຮູບພຣະເຈົ້າແຫ່ງ ສະເວຕະດວີປະ.

Verse 29

उदग्दशाश्वमेधान्मां प्रयागाख्यं च माधवम् । प्रयागतीर्थे सुस्नातो दृष्ट्वा पापैः प्रमुच्यते

ທາງເໜືອເກີນຈາກ ດະຊາອັດສະວະເມທະ ຈົ່ງຮູ້ວ່າຂ້າແມ່ນ ມາທະວະ ນາມວ່າ «ປະຣະຍາກະ». ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢ່າງດີໃນ ຕີຣຖະປະຣະຍາກະ ແລ້ວໄດ້ເຫັນຂ້າ ຈະພົ້ນຈາກບາບ.

Verse 30

प्रयागगमने पुंसां यत्फलं तपसि श्रुतम् । तत्फलं स्याद्दशगुणमत्र स्नात्वा ममाग्रतः

ຜົນບຸນໃດທີ່ປະເພນີກ່າວວ່າ ມະນຸດໄດ້ຈາກການໄປ “ປຣະຍາກະ” ຜົນບຸນນັ້ນເອງ ຈະເພີ່ມເປັນສິບເທົ່າຢູ່ທີ່ນີ້ ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ສະຖານນີ້ຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 31

गंगायमुनयोः संगे यत्पुण्यं स्नानकारिणाम् । काश्यां मत्सन्निधावत्र तत्पुण्यं स्याद्दशोत्तरम्

ບຸນກຸສົນທີ່ຜູ້ອາບນ້ຳທີ່ຈຸດບັນຈົບຂອງແມ່ນ້ຳຄົງຄາແລະຍະມຸນາໄດ້ຮັບ ໃນກາສີ ໃນສານນິທິຂອງເຮົາເອງ ຈະເພີ່ມເປັນສິບເທົ່າ

Verse 32

दानानि राहुग्रस्तेर्के ददतां यत्फलं भवेत् । कुरुक्षेत्रे हि तत्काश्यामत्रैव स्याद्दशाधिकम्

ຜົນບຸນຈາກການໃຫ້ທານໃນເວລາທີ່ດວງອາທິດຖືກຣາຫູກຸມ (ຄຣາສ) ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ທີ່ກຸຣຸເກດຕຣະ ກໍຍັງເປັນຜົນດຽວກັນ ແຕ່ທີ່ນີ້ໃນກາສີ ຈະເພີ່ມເປັນສິບເທົ່າ

Verse 33

गंगोत्तरवहा यत्र यमुना पूर्ववाहिनी । तत्संभेदं नरः प्राप्य मुच्यते ब्रह्महत्यया

ບ່ອນທີ່ແມ່ນ້ຳຄົງຄາໄຫຼໄປທາງເໜືອ ແລະແມ່ນ້ຳຍະມຸນາໄຫຼໄປທາງຕາເວັນອອກ ຜູ້ໃດໄດ້ເຖິງຈຸດບັນຈົບນັ້ນ ຈະພົ້ນແມ່ນແຕ່ບາບບຣະຫມະຫັດຕະຍາ (ຂ້າພຣາຫມັນ)

Verse 34

वपनं तत्र कर्तव्यं पिंडदानं च भावतः । देयानि तत्र दानानि महाफलमभीप्सुना

ທີ່ນັ້ນພຶງເຮັດພິທີປົກຜົມ (ວະປະນະ) ແລະດ້ວຍໃຈສັດທາຖວາຍປິນຑະທານ; ຜູ້ປາດຖະໜາຜົນອັນໃຫຍ່ ພຶງໃຫ້ທານທີ່ນັ້ນ

Verse 35

गुणाः प्रजापतिक्षेत्रे ये सर्वे समुदीरिताः । अविमुक्ते महाक्षेत्रेऽसंख्याताश्च भवंति हि

ຄຸນຄວາມດີທັງປວງທີ່ໄດ້ກ່າວສັນລະເສີນແກ່ເຂດສັກສິດຂອງປຣະຈາປະຕິ ໃນອະວິມຸກຕະ ມະຫາເຂດ (ກາສີ) ຍ່ອມກາຍເປັນຈຳນວນຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້

Verse 36

प्रयागेशं महालिंगं तत्र तिष्ठति कामदम् । तत्सान्निध्याच्च तत्तीर्थं कामदं परिकीर्तितम्

ທີ່ນັ້ນມີມະຫາລິງຄະນາມ “ປຣະຍາເກສ” ປະທານພອນຕາມຄວາມປາຖະໜາ. ເນື່ອງຈາກຄວາມໃກ້ຊິດອັນສັກສິດ ຕີຣະຖະນັ້ນເອງຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມ “ກາມະດາ” (ຜູ້ເຕີມເຕັມຄວາມປາຖະໜາ)

Verse 37

काश्यां माघः प्रयागे यैर्न स्नातो मकरार्कगः । अरुणोदयमासाद्य तेषां निःश्रेयसं कुतः

ຜູ້ໃດຢູ່ກາສີ ໃນເດືອນມາຆະ ເມື່ອສຸຣິຍະຢູ່ໃນມະກະຣາ ແມ່ນແຕ່ຮອດເວລາອະຣຸໂນທະຍ ກໍບໍ່ໄດ້ອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ປຣະຍາກ—ນິສເສຣຍະສ (ຄວາມເກສົມສູງສຸດ) ຈະມາແຕ່ໃສ?

Verse 38

काश्युद्भवे प्रयागे ये तपसि स्नांति संयताः । दशाश्वमेधजनितं फलं तेषां भवेद्ध्रुवम्

ຜູ້ສຳຮວມມີວິນັຍ ຜູ້ອາບນ້ຳທີ່ ຕະປັສ-ຕີຣະຖະ ໃນປຣະຍາກ ອັນເກີດຈາກກາສີ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນທີ່ເກີດຈາກອັສວະເມທະຍັຍສິບຄັ້ງແນ່ນອນ

Verse 39

प्रयागमाधवं भक्त्या प्रयागेशं च कामदम् । प्रयागे तपसि स्नात्वा येर्चयंत्यन्वहं सदा

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ ຕະປັສ-ຕີຣະຖະ ໃນປຣະຍາກ ແລ້ວ ບູຊາດ້ວຍພັກຕິທັງ “ປຣະຍາກ-ມາທະວະ” ແລະ “ປຣະຍາເກສ” ຜູ້ປະທານຄວາມປາຖະໜາ ທຸກວັນບໍ່ຂາດ

Verse 40

धनधान्यसुतर्द्धीस्ते लब्ध्वा भोगान्मनोरमान् । भुक्त्वेह परमानंदं परं मोक्षमवाप्नुयुः

ເຂົາໄດ້ຮັບທຣັບສິນ ຂ້າວທັນຍາຫານ ບຸດຫຼານ ແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ; ໄດ້ເສວຍສຸກອັນພໍໃຈໃນໂລກນີ້ ແລ້ວຈຶ່ງບັນລຸປະຣະມານັນທະ ແລະໄດ້ເຖິງໂມກສະອັນສູງສຸດ

Verse 41

माघे सर्वाणि तीर्थानि प्रयागमवियांति हि । प्राच्युदीची प्रतीचीतो दक्षिणाधस्तथोर्ध्वतः

ໃນເດືອນມາຆະ ຕີຣຖະທັງປວງຍ່ອມມາຮອດປຣະຍາກະແທ້—ຈາກທິດຕາເວັນອອກ ທິດເໜືອ ທິດຕາເວັນຕົກ ທິດໃຕ້ ຈາກຂ້າງລຸ່ມ ແລະຈາກຂ້າງເທິງດ້ວຍ।

Verse 42

काशीस्थितानि तीर्थानि मुने यांति न कुत्रचित् । यदि यांति तदा यांति तीर्थत्रयमनुत्तमम्

ໂອ ມຸນີ, ຕີຣຖະທີ່ສະຖິດໃນກາສີ ບໍ່ໄປໃສເລີຍ। ຖ້າຈະໄປເມື່ອໃດ ກໍໄປແຕ່ຫາຕີຣຖະສາມປະການອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 43

आयांत्यूर्जे पंचनदे प्रातःप्रातर्ममांतिकम् । महाघौघप्रशमने महाश्रेयोविधायिनि

ໃນອູຣຊະ (ກາຣຕຕິກ) ທີ່ປັນຈະນະດະ ພວກເຂົາມາຫາຂ້ອຍໃນຍາມເຊົ້າທຸກໆເຊົ້າ—ສູ່ສະຖານທີ່ທີ່ລະງັບກະແສແຮງແຫ່ງມະຫາບາບ ແລະປະທານສະຫວັດດີສູງສຸດ।

Verse 44

प्राप्य माघमघारिं च प्रयागेश समीपतः । प्रातःप्रयागे संस्नांति सर्वतीर्थानि मामनु

ເມື່ອມາຆະ—ຜູ້ເປັນສັດຕູແຫ່ງບາບ—ມາຮອດ ໃກ້ພຣະປຣະຍາເກສະ ຕີຣຖະທັງປວງຕາມຂ້ອຍ ແລ້ວອາບນ້ຳສັກສິດໃນປຣະຍາກະຍາມອອກຮຸ່ງ।

Verse 45

समासाद्य च मध्याह्नमभियांति च नित्यशः । संस्नातुं सर्वतीर्थानि मुक्तिदां मणिकर्णिकाम्

ແລະເມື່ອຮອດຍາມທ່ຽງ ຕີຣຖະທັງປວງຍ່ອມມາທຸກມື້ ເພື່ອອາບນ້ຳທີ່ມະນິກັນນິກາ ຜູ້ປະທານໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)។

Verse 46

काश्यां रहस्यं परममेतत्ते कथितं मुने । यथा तीर्थत्रयीश्रेष्ठा स्वस्वकाले विशेषतः

ໂອ ມຸນີ, ຂ້າໄດ້ກ່າວແຈ້ງແກ່ທ່ານແລ້ວເຖິງຄວາມລັບອັນສູງສຸດຂອງກາສີ—ວ່າໃນບັນດາຕີຣຖະທັງສາມ ຕີຣຖະອັນປະເສີດຈະໂດດເດັ່ນເປັນພິເສດ ຕາມເວລາທີ່ກຳນົດຂອງຕົນໆ.

Verse 47

अन्यद्रहस्यं वक्ष्यामि न वाच्यं यत्रकुत्रचित् । अभक्तेषु सदा गोप्यं न गोप्यं भक्तिमज्जने

ຂ້າຈະປະກາດຄວາມລັບອີກປະການໜຶ່ງ—ບໍ່ຄວນເວົ້າຢ່າງສຸ່ມສ່ຽງທຸກບ່ອນ. ຕ້ອງປິດບັງໄວ້ເສມອຈາກຜູ້ບໍ່ມີສັດທາ, ແຕ່ບໍ່ຈຳເປັນປິດບັງຈາກຜູ້ຈົມຢູ່ໃນພັກຕິ.

Verse 48

काश्यां सर्वाणि तीर्थानि एकैकादुत्तरोत्तरम् । महैनांसि प्रहंत्येव प्रसह्य निज तेजसा

ໃນກາສີ ຕີຣຖະທັງຫມົດ—ແຕ່ລະແຫ່ງຍິ່ງກວ່າກ່ອນ—ຍ່ອມທຳລາຍແມ່ນແຕ່ບາບໃຫຍ່ໆ ດ້ວຍຕະຈະ (tejas) ຂອງຕົນເອງ ຢ່າງຫນັກແນ່ນ.

Verse 49

एतदेव रहस्यं ते वाराणस्या उदीर्यते । उत्क्षिप्यैकांगुलिं तथ्यं श्रेष्ठैका मणिकर्णिका

ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບແຫ່ງວາຣານະສີທີ່ກ່າວແກ່ທ່ານ: ປານດັ່ງຍົກນິ້ວດຽວເພື່ອຊີ້ຄວາມຈິງ—ມະນິກັນນິກາ ເທົ່ານັ້ນແມ່ນສູງສຸດ.

Verse 50

गर्जंति सर्वतीर्थानि स्वस्वधिष्ण्यगतान्यहो । केवलं बलमासाद्य सुमहन्माणिकर्णिकम्

ຕີຣຖະທັງຫມົດ ຢູ່ໃນຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນໆ ແລ້ວຮ້ອງກັງວານ—ນ່າພິສົດຍິ່ງ—ເພາະໄດ້ອາໄສພະລັງງານຈາກມະນິກັນນິກາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວ.

Verse 51

पापानि पापिनां हत्वा महांत्यपि बहून्यपि । काशीतीर्थानि मध्याह्ने प्रायश्चित्तचिकीर्षया

ເມື່ອທຳລາຍບາບຂອງຜູ້ມີບາບແລ້ວ—ຈະຫຼາຍຫຼືໃຫຍ່ປານໃດກໍຕາມ—ຜູ້ປາດຖະນາຈະເຮັດປຣາຍັດຈິດ ຍ່ອມໄປຫາຕີຣຖະແຫ່ງກາສີໃນເວລາທ່ຽງວັນ।

Verse 52

पर्वस्वपर्वस्वपि वा नित्यं नियमवं त्यहो । निर्मलानि भवंत्येव विगाह्य मणिकर्णिकाम्

ຈະເປັນວັນບຸນງານ ຫຼືວັນທຳມະດາກໍຕາມ ຜູ້ດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນິຍົມປະຈຳວັນ ຍ່ອມບໍລິສຸດແນ່ນອນ ເພີງແຕ່ດຳລົງລົງອາບໃນມະນິກັນນິກາ।

Verse 53

विश्वेशो विश्वया सार्धं सदोपमणिकर्णिकम् । मध्यंदिनं समासाद्य संस्नाति प्रतिवासरम्

ພຣະວິສເວສະ ພ້ອມດ້ວຍພຣະວິສວາ ຍ່ອມເຂົ້າມາໃກ້ມະນິກັນນິກາເສມອ; ເມື່ອຮອດເວລາທ່ຽງວັນ ພຣະອົງກໍສົງອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ນັ້ນທຸກມື້।

Verse 54

वैकुंठादप्यहं नित्यं मध्याह्ने मणिकर्णिकाम् । विगाहे पद्मया सार्धं मुदा परमया मुने

ໂອ ມຸນີ, ແມ່ນແຕ່ຈາກໄວກຸນຖະ (Vaikuṇṭha) ຂ້າພະເຈົ້າກໍມາທຸກມື້ໃນເວລາທ່ຽງວັນ ແລະດຳລົງລົງອາບໃນມະນິກັນນິກາ ພ້ອມກັບພັດມາ (Padmā) ດ້ວຍຄວາມປິຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 55

सकृन्ममाख्यां गृणतां निर्हरन्यदघान्यहम् । हरिनामसमापन्नस्तद्बलान्माणिकर्णिकात्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເອີ້ນນາມຂອງເຮົາແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ເຮົາຈະກຳຈັດບາບອື່ນໆໃຫ້ໝົດ. ດ້ວຍພະລັງແຫ່ງນາມພຣະຫຣິ (Hari-nāma) ພຣະກະລຸນານີ້ເກີດຈາກເດຊະແຫ່ງມະນິກັນນິກາ।

Verse 56

सत्यलोकात्प्रतिदिनं हं सयानः पितामहः । माध्याह्निक विधानाय समायान्मणिकर्णिकाम्

ທຸກໆມື້ ພິຕາມະຫະ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ຂີ່ຫົງ ຈາກສັດຍະໂລກ ມາຍັງ ມະນິກັນນິກາ ເພື່ອປະກອບພິທີກາງວັນຕາມວິທີກຳນົດ।

Verse 57

इंद्राद्या लोकपालाश्च मरीच्याद्या महर्षयः । माध्याह्निकीं क्रियां कर्तुं समीयुर्मणिकर्णिकाम्

ພຣະອິນທຣາ ແລະ ເທວະຜູ້ພິທັກໂລກທັງຫຼາຍ ພ້ອມດ້ວຍ ມະຫາລຶສີເລີ່ມຈາກ ມະຣີຈິ ມາຊຸມນຸມທີ່ ມະນິກັນນິກາ ເພື່ອປະກອບກິລິຍາພິທີກາງວັນ।

Verse 58

शेषवासुकिमुख्याश्च नागा वै नागलोकतः । समायांतीह मध्याह्ने संस्नातुं मणिकर्णिकाम्

ຈາກນາຄະໂລກ ພວກນາຄະທີ່ມີ ເສສະ ແລະ ວາສຸກິ ເປັນຫົວໜ້າ ກໍມາທີ່ນີ້ໃນເວລາກາງວັນ ເພື່ອອາບນ້ຳສັກສິດທີ່ ມະນິກັນນິກາ।

Verse 59

चराचरेषु सर्वेषु यावंतश्च सचेतनाः । तावंतः स्नांति मध्याह्ने मणिकर्णी जलेमले

ໃນບັນດາສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະ ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ ມີຜູ້ມີສະຕິຮູ້ຢູ່ເທົ່າໃດ ກໍລ້ວນອາບນ້ຳຍາມກາງວັນ ໃນນ້ຳອັນບໍລິສຸດບໍ່ມີມົນທິນ ຂອງ ມະນິກັນນີ।

Verse 60

के माणिकर्णिकेयानां गुणानां सुगरीयसाम् । शक्ता वर्णयितुं विप्राऽसंख्येयानां मदादिभिः

ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ ຜູ້ໃດຈະສາມາດພັນລະນາຄຸນຄ່າຂອງ ມະນິກັນນິກາ ອັນສູງສົ່ງໜັກແນ່ນ ແລະ ນັບບໍ່ຖ້ວນ ພ້ອມດ້ວຍມະຫິມາອັນໂດ່ງດັງ ແລະ ອື່ນໆ?

Verse 61

चीर्णान्युग्राण्यरण्येषु तैस्तपांसि तपोधनैः । यैरियं हि समासादि मुक्तिभूर्मणिकर्णिका

ບັນດາຜູ້ມັ່ງຄັ່ງດ້ວຍຕະປະ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນຮຸນແຮງໃນປ່າ; ໂດຍພວກເຂົານັ້ນແທ້ ມະນິກັນນິກາ—ພື້ນດິນແຫ່ງໂມກສະ—ຈຶ່ງຖືກບັນລຸ।

Verse 62

विश्राणितमहादानास्त एव नरपुंगवाः । चरमे वयसि प्राप्ता यैरेषा मणिकर्णिका

ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ໄດ້ຖວາຍມະຫາທານ ແມ່ນຜູ້ທີ່ໄປຮອດມະນິກັນນິການີ້ໃນວັຍສຸດທ້າຍ।

Verse 63

चीर्णसर्वव्रतास्ते तु यथोक्तविधिना ध्रुवम् । यैः स्वतल्पीकृता माणिकर्णिकेयी स्थली मृदुः

ແນ່ນອນແລ້ວ ພວກເຂົາແມ່ນຜູ້ຮັກສາວຣະຕະທັງປວງຕາມວິທີທີ່ກ່າວໄວ້; ຜູ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ຜືນດິນອ່ອນນຸ່ມແຫ່ງມະນິກັນນິກາເປັນບ່ອນນອນອັນຖ່ອມຕົນຂອງຕົນ।

Verse 64

त एव धन्या मर्त्येस्मिन्सर्वक्रतुषु दीक्षिताः । त्यक्त्वा पुण्यार्जितां लक्ष्मीमैक्षियैर्मणिकर्णिका

ໃນໂລກມະນຸດນີ້ ພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນເປັນຜູ້ມີພອນ—ຜູ້ໄດ້ຮັບດິກສາໃນຍັດຍະທັງປວງ—ຜູ້ລະທິ້ງລັກສະມີທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍບຸນ ແລະເບິ່ງມະນິກັນນິກາເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ।

Verse 65

कृता नानाविधा धर्मा इष्टापूर्तास्तु तैर्नृभिः । वार्धकं समनुप्राप्य प्रापि यैर्मणिकर्णिका

ຜູ້ຄົນທີ່ໄດ້ປະພຶດທຳຫຼາຍປະເພດ—ໂດຍສະເພາະກິດງານອິດຕະ (iṣṭa) ແລະ ປູຣຕະ (pūrta)—ເມື່ອຮອດວັຍຊະລາ ຈຶ່ງໄດ້ບັນລຸມະນິກັນນິກາ।

Verse 66

रत्नानि सदुकूलानि कांचनं गजवाजिनः । देयाः प्राज्ञेन यत्नेन सदोपमणिकर्णिकम्

ທີ່ມະນິກັນນິກາ ອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຜູ້ມີປັນຍາພຶງຕັ້ງໃຈໃຫ້ທານ: ແກ້ວຮັດນະ, ຜ້າດີ, ຄຳ, ຊ້າງ ແລະ ມ້າ.

Verse 67

पुण्येनोपार्जितं द्रव्यमत्यल्पमपि यैर्नरैः । दत्तं तदक्षयं नित्यं मुनेधिमणिकणिंकम्

ຊັບສິນທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍບຸນກຸສົນ ແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດ ເມື່ອໃຫ້ທານທີ່ມະນິກັນນິກາ ໂອ ມຸນີ ຍ່ອມເປັນຜົນບໍ່ຮູ້ຈົບ ແລະ ຖາວອນ

Verse 68

कुर्याद्यथोक्तमप्येकं प्राणायामं नरोत्तमः । यस्तेन विहितो नूनं षडंगो योग उत्तमः

ໂອ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດ! ແມ່ນແຕ່ເຮັດປຣານາຍາມພຽງໜຶ່ງຄັ້ງຕາມທີ່ກຳນົດ ດ້ວຍນັ້ນເທົ່ານັ້ນກໍສຳເລັດໂຢຄະອັນດີເລີດທີ່ມີຫົກອົງປະກອບແນ່ນອນ

Verse 69

जप्त्वैकामपि गायत्रीं संप्राप्य मणिकर्णिकाम् । लभेदयुतगायत्रीजपनस्य फलं स्फुटम्

ເມື່ອໄດ້ເຖິງມະນິກັນນິກາ ແມ່ນແຕ່ຈັບກາຍະຕຣີພຽງຄັ້ງດຽວ ກໍຈະໄດ້ຜົນຢ່າງແຈ້ງຊັດ ດຸດດັ່ງຈັບຫນຶ່ງໝື່ນຄັ້ງ

Verse 70

एकामप्याहुतिं प्राज्ञो दत्त्वोपमणिकर्णिकम् । यावज्जीवाग्निहोत्रस्य लभेदविकलं फलम्

ທີ່ມະນິກັນນິກາອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຜູ້ມີປັນຍາຖວາຍອາຫຸຕິແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ກໍໄດ້ຜົນບໍ່ຂາດຕົກ ເທົ່າກັບການຮັກສາອັກນິໂຫຕຣະຕະຫຼອດຊີວິດ

Verse 71

इति श्रुत्वा हरेर्वाक्यमग्निबिंदुर्महातपाः । प्रणिपत्य महाभक्त्या पुनः पप्रच्छ माधवम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງພຣະຫຣິ ນັກຕະປະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ອັກນິບິນດຸ ໄດ້ກາບນົບດ້ວຍພັກຕິອັນເລິກຊຶ້ງ ແລ້ວຖາມພຣະມາທະວະອີກຄັ້ງ

Verse 72

अग्निबिंदुरुवाच । विष्णो कियत्परीमाणा पुण्यैषा मणिकर्णिका । ब्रूहि मे पुंङरीकाक्ष नत्वत्तस्तत्त्ववित्परः

ອັກນິບິນດຸ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະວິສນຸ, ມະນິກັນນິກາອັນເປັນບຸນສູງສຸດນີ້ ມີຂອບເຂດເທົ່າໃດ? ຂໍພຣະອົງຕອບໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ມີນະຍນດຸຈດອກບົວ; ບໍ່ມີຜູ້ຮູ້ຕັດຕະວະຍິ່ງກວ່າພຣະອົງ”

Verse 73

श्रीविष्णुरुवाच । आगंगा केशवादा च हरिश्चंद्रस्य मंडपात् । आमध्याद्देवसरितः स्वर्द्वारान्मणिकर्णिका

ພຣະສີວິສນຸ ຕອບວ່າ: “ມະນິກັນນິກາ ຂະຫຍາຍຈາກ ອາຄັງຄາ ແລະ ເກສະວະ, ຈາກມັນດະປະຂອງຫຣິຊຈັນທຣະ, ຈາກກາງແຫ່ງແມ່ນ້ຳເທວະ, ແລະຈາກ ສະວັກຄະດວາຣະ”

Verse 74

स्थूलमेतत्परीमाणं सूक्ष्मं च प्रवदामि ते । हरिश्चंद्रस्य तीर्थाग्रे हरिश्चंद्रविनायकः

ນີ້ແມ່ນຂອບເຂດແບບກວ້າງ; ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກມາດຕາອັນລະອຽດ (ພາຍໃນ) ໃຫ້ເຈົ້າດ້ວຍ। ທີ່ເບື້ອງໜ້າຕີຣຖະຂອງຫຣິຊຈັນທຣະ ມີ ຫຣິຊຈັນທຣະ ວິນາຍກະ ປະດິດສະຖານ

Verse 75

सीमाविनायकश्चात्र मणिकर्णी ह्रदोत्तरे । सीमाविनायकं भक्त्या पूजयित्वा नरोत्तमः

ທີ່ນີ້ດ້ວຍ ມີ ສີມາ-ວິນາຍກະ ຢູ່ທາງເໜືອຂອງສະນ້ຳມະນິກັນນີ. ເມື່ອໄດ້ບູຊາ ສີມາ-ວິນາຍກະ ດ້ວຍພັກຕິແລ້ວ, ໂອ ນະໂຣຕະມະ…

Verse 76

मोदकैः सोपचारैश्च प्राप्नुयान्मणिकर्णिकाम् । हरिश्चंद्रे महातीर्थे तर्पयेयुः पितामहान्

ດ້ວຍໂມດະກະ ແລະ ອຸປະຈາຣະບູຊາຕາມຄວນ ພຶງໄປຫາ ມະນິກັນນິກາ. ທີ່ມະຫາຕີຣະຖະ ຫະຣິຊັນດຣະ ພຶງເຮັດຕັຣປະນະ ໃຫ້ປິຕຣະບັນພະບຸລຸດອິ່ມໃຈ.

Verse 77

शतं समाःसु तृप्ताः स्युः प्रयच्छंति च वांच्छितम् । हरिश्चंद्रे महातीर्थे स्नात्वा श्रद्धान्वितो नरः

ຜູ້ໃດມີສັດທາ ອາບນ້ຳທີ່ມະຫາຕີຣະຖະ ຫະຣິຊັນດຣະ ບັນພະບຸລຸດຈະອິ່ມໃຈຕະຫຼອດຮ້ອຍປີ ແລະຍັງປະທານສິ່ງທີ່ປາດຖະໜາ

Verse 78

हरिश्चंद्रेश्वरं नत्वा न सत्यात्परिहीयते । ततः पर्वततीर्थं च पर्वतेश्वर संनिधौ

ເມື່ອນອບນ້ອມແດ່ ຫະຣິຊັນເທຣສະວະຣະ ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ເສື່ອມຈາກສັດຈະ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີຕີຣະຖະ “ປະຣະວະຕະ” ຢູ່ໃນສັນນິທິຂອງ ປະຣະວະເຕສະວະຣະ

Verse 79

अधिष्ठानं महामेरोर्महापातकनाशनम् । तत्र स्नात्वार्चयित्वेशं किंचिद्दत्त्वा स्वशक्तितः

ທີ່ນັ້ນແມ່ນອະທິຖານແຫ່ງມະຫາເມຣຸ ເປັນຜູ້ທຳລາຍມະຫາບາບ. ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ບູຊາພຣະອີສະ ແລະໃຫ້ທານເລັກນ້ອຍຕາມກຳລັງ—

Verse 80

अध्यास्य मेरुशिखरं दिव्यान्भोगान्समश्नुते । कंबलाश्वतरं तीर्थं पर्वतेश्वर दक्षिणे

ຜູ້ນັ້ນໄດ້ນັ່ງເທິງຍອດເມຣຸ ແລະເສວຍສຸກທິບ. (ຕໍ່ໄປ) ມີຕີຣະຖະຊື່ “ກັມບະລາສະວະຕະຣະ” ຢູ່ທາງໃຕ້ຂອງ ປະຣະວະເຕສະວະຣະ

Verse 81

कंबलाश्वतरेशं च तत्तीर्थात्पश्चिमे शुभम् । तस्मिंस्तीर्थे कृतस्नानस्तल्लिंगं यः समर्चयेत्

ທາງຕາເວັນຕົກຂອງຕີຣຖະນັ້ນ ມີ “ກຳບະລາອັສວະຕະເຣສະ” ອັນເປັນມງຄົດສະຖິດຢູ່. ຜູ້ໃດອາບນ້ຳສະຫງ່າງາມໃນຕີຣຖະນັ້ນ ແລ້ວບູຊາລິງຄະນັ້ນຕາມພິທີ—

Verse 82

अपि तस्य कुले जाता गीतज्ञाः स्युः श्रियान्विताः । चक्रपुष्करिणी तत्र योनिचक्र निवारिणी

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ເກີດໃນສາຍຕະກູນຂອງລາວກໍຈະເປັນຜູ້ຊ່ຽວຊານໃນການຂັບຮ້ອງ ແລະມີສິຣີສົມບັດພ້ອມ. ທີ່ນັ້ນຍັງມີ “ຈັກຣະປຸສກະຣິນີ” ຜູ້ຂັດຂວາງ “ໂຢນິ-ຈັກຣະ” ວົງຈອນແຫ່ງການເກີດ.

Verse 83

संसारचक्रे गहने यत्र स्नातो विशेन्नना । चक्रपुष्करिणी तीर्थ ममाधिष्ठानमुत्तमम्

ໃນວົງຈອນແຫ່ງສັງສານອັນໜາແໜ້ນ ແລະຍາກຈະຝ່າຟັນ ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຍ່ອມເຂົ້າສູ່ (ທາງແຫ່ງການພົ້ນທຸກ) ໂດຍບໍ່ຜິດພາດ. ຕີຣຖະແຫ່ງຈັກຣະປຸສກະຣິນີ ແມ່ນອະທິດຖານອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ.

Verse 84

समाः परार्धसंख्यातास्तत्र तप्तं महातपः । तत्र प्रत्यक्षतां यातो मम विश्वेश्वरः परः

ທີ່ນັ້ນ ໄດ້ປະພຶດມະຫາຕະປະເປັນເວລາຫຼາຍປີນັບເປັນ “ປະຣາຣທະ”. ທີ່ນັ້ນເອງ “ວິສເວສະວະຣະ” ອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ ໄດ້ປາກົດໃຫ້ເຫັນຕໍ່ໜ້າ.

Verse 85

तत्र लब्धं मयैश्वर्यमविनाशि महत्तरम् । चक्रपुष्करिणी चैव ख्याताभून्मणिकर्णिका

ທີ່ນັ້ນ ເຮົາໄດ້ຮັບອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າເກົ່າ ແລະບໍ່ສູນສະລາຍ. ແລະ “ຈັກຣະປຸສກະຣິນີ” ນັ້ນເອງ ໄດ້ໂດງດັງດ້ວຍນາມ “ມະນິກັນນິກາ”.

Verse 86

द्रवरूपं परित्यज्य ललनारूपधारिणी । प्रत्यक्षरूपिणी तत्र मयैक्षि मणिकर्णिका

ນາງລະທິ້ງຮູບອັນເປັນນ້ຳ ແລ້ວຊົງຮູບເປັນກຸມາຣີ; ທີ່ນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນມະນິກັນນິກາ ໃນຮູບປະຈັກແຈ້ງໂດຍກົງ

Verse 87

तस्या रूपं प्रवक्ष्यामि भक्तानां शुभदं परम् । यद्रूपध्यानतः पुंभिराषण्मासं त्रिसंध्यतः

ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວພັນລະນາຮູບຂອງນາງ ອັນເປັນມົງຄຸນສູງສຸດແກ່ຜູ້ພັກຕະ; ຜູ້ໃດພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິ ຕະຫຼອດຫົກເດືອນ ໃນສາມຍາມສັນທະຍາ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມສິຣິມົງຄຸນ

Verse 88

प्रत्यक्षरूपिणी देवी दृश्यते मणिकर्णिका । चतुर्भुजा विशालाक्षी स्फुरद्भालविलोचना

ເທວີມະນິກັນນິກາປາກົດໃຫ້ເຫັນແບບປະຈັກແຈ້ງ—ມີສີ່ພະຫັດ ດວງຕາກວ້າງ ແລະມີດວງຕາສະຫວ່າງຢູ່ກາງໜ້າຜາກ

Verse 89

पश्चिमाभिमुखी नित्यं प्रबद्धकरसंपुटा । इंदीवरवतीं मालां दधती दक्षिणे करे

ນາງຫັນໜ້າໄປທາງຕາເວັນຕົກເປັນນິດ ປະສານມືເປັນມຸດຣາສັນປຸດດັ່ງຖ້ວຍ; ແລະຖືພວງມາລາດອກບົວສີຟ້າໃນມືຂວາ

Verse 90

वरोद्यते करे सव्ये मातुलुंग फलं शुभम् । कुमारीरूपिणी नित्यं नित्यं द्वादशवार्षिकी

ໃນມືຊ້າຍ ນາງສະແດງມຸດຣາປະທານພອນ ແລະຖືຜົນມາຕຸລຸງຄະ (citron) ອັນເປັນມົງຄຸນ; ນາງດຳລົງເປັນກຸມາຣີເສມອ—ດຸດດັ່ງອາຍຸສິບສອງປີຕະຫຼອດການ

Verse 91

शुद्धस्फटिककांतिश्च सुनील स्निग्धमूर्द्धजा । जितप्रवालमाणिक्य रमणीय रदच्छदा

ຄວາມສະຫວ່າງຂອງນາງດຸດດັ່ງຜະລຶກໃສບໍລິສຸດ; ຜົມຂອງນາງມັນງາມສີຟ້າເຂັ້ມ; ຮິມຝີປາກງາມຂອງນາງສະຫວ່າງເຫນືອປະກາລັງແລະທັບທິມ.

Verse 92

प्रत्यग्रकेतकीपुष्पलसद्धम्मिल्ल मस्तका । सर्वांग मुक्ताभरणा चंद्रकांत्यंशुकावृता

ສີສະຂອງນາງປະດັບດ້ວຍມວຍຜົມ/ເປຍທີ່ສ່ອງປະກາຍ ມີດອກເກຕະກີສົດເປັນມົງກຸດ; ທົ່ວກາຍປະດັບເຄື່ອງມຸກ; ນາງນຸ່ງຫົ່ມຜ້າທີ່ສະຫວ່າງດຸດດັ່ງແສງຈັນ.

Verse 93

पुंडरीकमयीं मालां सश्रीकां बिभ्रती हृदि । ध्यातव्यानेन रूपेण मुमुक्षुभिरहर्निशम्

ນາງສວມພວງມາລາອັນສົງ່າງາມ ທຳດ້ວຍດອກບົວຂາວ (ປຸນຑະຣີກະ) ໄວ້ເທິງດວງໃຈ; ຜູ້ໃຝ່ຫາໂມກສະພຶງພິຈາລະນາພາວະນານາງໃນຮູບນີ້ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 94

निर्वाणलक्ष्मीभवनं श्रीमतीमणिकर्णिका । मंत्रं तस्याश्च वक्ष्यामि भक्तकल्पद्रुमाभिधम् । यस्यावर्तनतः सिद्ध्येदपि सिद्ध्यष्टकं नृणाम्

ພຣະນາງມະນິກັນນິກາຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ແມ່ນທີ່ສະຖິດແຫ່ງສິຣິແຫ່ງນິຣວານະ-ລັກສະມີ. ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວມັນຕຣາຂອງນາງດ້ວຍ ຊື່ວ່າ ‘ກັລປະດຣຸມະສຳລັບພັກຕະ’; ດ້ວຍການສວດຊ້ຳ ແມ່ນແຕ່ສິດທິທັງແປດກໍເກີດແກ່ມະນຸດ.

Verse 95

वाग्भवमायालक्ष्मीमदनप्रणवान्वदेत्पूर्वम् । भांत्यं बिंदूपेतं मणिपदमथ कर्णिके सहृत्प्रणवपुटः

ກ່ອນອື່ນໃຫ້ເວົ້າພະຍາງບີຊະ—ວາກພະວະ, ມາຍາ, ລັກສະມີ, ແລະ ມະດະນະ—ພ້ອມປຣະນະວະ (ໂອມ). ຈາກນັ້ນເວົ້າ ‘ພາງ’ ທີ່ມີບິນດຸ, ຕໍ່ດ້ວຍຄຳ ‘ມະນິ’; ແລ້ວຈຶ່ງ ‘ກັນນິເກ’ ທີ່ຖືກຄອບໄວ້ດ້ວຍປຣະນະວະປະກອບ ‘ຫຣິດ’.

Verse 96

मंत्रःसुरद्रुमसमः समस्तसुखसंततिप्रदो जप्यः । तिथिभिः परिमितवर्णः परमपदं दिशति निशितधियाम्

ມົນຕຣານີ້ເປັນດັ່ງຕົ້ນກັນປະພຶກສາຂອງເທວະ ປະທານຄວາມສຸກທັງປວງແບບບໍ່ຂາດສາຍ ແລະຄວນຈະຈະປະ. ຈໍານວນພະຍາງຖືກກໍານົດຕາມຕິຖີ; ຜູ້ມີປັນຍາແຫຼມຄົມຈະໄດ້ຮັບປະມະບົດ.

Verse 97

तारस्तारतृतीयो बिंद्वंतोमणिपदं ततः कर्णिके । प्रणवात्मिपदं केन म इति मनुसंख्यवर्णमनुः

ມົນຕຣານີ້ປະກອບດ້ວຍ ‘ຕາຣະ’ ແລະ ‘ຕາຣະ’ ຄັ້ງທີສາມ; ສິ້ນສຸດດ້ວຍ ບິນດຸ ແລ້ວຕາມດ້ວຍຄໍາ ‘ມະນິ’ ວາງໄວ້ໃນກາງດອກບົວ. ແກ່ນແທ້ແມ່ນ ປຣະນະວະ; ເມື່ອປະສົມ ‘ເກນະ’ ແລະພະຍາງ ‘ມະ’ ຈຶ່ງເປັນມົນຕຣາທີ່ນັບອັກສອນຕາມຂໍ້ກໍານົດ.

Verse 98

अयं मंत्रोऽनिशं जप्यः पुंभिर्मुक्तिमभीप्सुभिः । होमो दशांशकः कार्यः श्रद्धाबद्धादरैर्नृभिः

ຜູ້ຊາຍຜູ້ປາຖະໜາມົກສະ ຄວນຈະຈະປະມົນຕຣານີ້ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ຄວນເຮັດໂຫມະໃຫ້ເທົ່າກັບໜຶ່ງໃນສິບຂອງຈໍານວນຈະປະ ໂດຍຜູ້ມີສັດທາແລະຄວາມເຄົາລົບຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 99

परिप्लुतैः पुंडरीकैर्गव्येन हविषास्फुटैः । सशर्करेण मेधावी सक्षौद्रेण सदाशुचिः

ໃຊ້ດອກບົວຂາວທີ່ບານເຕັມທີ່ ພ້ອມກັບນ້ໍາມັນເນີຍໃສຈາກງົວເປັນຮະວິດອັນບໍລິສຸດ—ຜະສົມນ້ໍາຕານແລະນ້ໍາເຜິ້ງ—ນັກປະຕິບັດຜູ້ມີປັນຍາ ຜູ້ສະອາດເສມໍ ຄວນຖວາຍອາຫຸຕິ.

Verse 100

त्रिलक्षमंत्र जप्येन मृतो देशांतरेष्वपि । अवश्यं मुक्तिमाप्नोति मंत्रस्यास्य प्रभावतः

ເມື່ອຈະປະມົນຕຣານີ້ຄົບສາມແສນຄັ້ງ ແມ່ນແຕ່ຈະເສຍຊີວິດໃນແດນອື່ນກໍຕາມ ດ້ວຍອານຸພາບຂອງມົນຕຣານີ້ ຍ່ອມໄດ້ຮັບມົກສະແນ່ນອນ.

Verse 110

पूजयित्वा पशुपतिमुपोषणपरायणाः । पशुपाशैर्न बध्यंते दर्शे विहितपारणाः

ຜູ້ໃດບູຊາພະປະສຸປະຕິ (Paśupati) ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນອຸໂປສະນະ (ການອົດອາຫານ) ຍ່ອມບໍ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍ “ປະສຸປາຊະ” ອັນຜູກສັດໂລກ. ເມື່ອເຮັດ “ປາຣະນາ” ຕາມພິທີໃນວັນດັຣຊະ (ວັນເດືອນດັບ) ຍ່ອມພົ້ນຈາກເຄື່ອງຜູກຂອງພະປະສຸປະຕິ.

Verse 120

तत्राभ्याशे स्कंदतीर्थं तत्राप्लुत्य नरोत्तमः । दृष्ट्वा षडाननं चैव जह्यात्षाट्कौशिकीं तनुम्

ໃກ້ນັ້ນມີສະກັນທະ-ຕີຣຖະ (Skanda-tīrtha) ອັນສັກສິດ. ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນແລ້ວ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດເມື່ອໄດ້ເຫັນ “ສັດານະນະ” (Ṣaḍānana) ສະກັນທະຫົກໜ້າ ຍ່ອມປະລະກາຍທີ່ກໍ່ຮູບດ້ວຍເປືອກຫົກຊັ້ນແຫ່ງກຸສິກາ (Kuśikā).

Verse 130

योगक्षेमं सदा कुर्याद्भवानी काशिवासिनाम् । तस्माद्भवानी संसेव्या सततं काशिवासिभिः

ພະພະວານີ (Bhavānī) ຍ່ອມບຳລຸງ “ໂຢກະ-ເກສະມະ” ຄືຄວາມຜາສຸກແລະຄວາມຄຸ້ມຄອງ ແກ່ຜູ້ຢູ່ກາສີຢູ່ເສມອ. ດັ່ງນັ້ນຊາວກາສີຄວນບູຊາແລະຮັບໃຊ້ພະພະວານີຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 140

ज्ञानतीर्थं च तत्रैव ज्ञानदं सवर्दा नृणाम् । कृताभिषेकस्तत्तीर्थे दृष्ट्वा ज्ञानेश्वरं शिवम्

ທີ່ນັ້ນເອງມີ “ຍານະ-ຕີຣຖະ” (Jñāna-tīrtha) ອັນປະທານປັນຍາແກ່ມະນຸດຢູ່ເສມອ. ເມື່ອເຮັດອະພິເສກ/ອາບນ້ຳສັກສິດຢູ່ຕີຣຖະນັ້ນ ແລະໄດ້ເຫັນພະສິວະໃນນາມ “ຍາເນສະວະຣະ” (Jñāneśvara) ຍ່ອມໄດ້ຮັບພອນແຫ່ງປັນຍາ.

Verse 150

पितामहेश्वरं लिंगं ब्रह्मनालोपरिस्थितम् । पूजयित्वा नरो भक्त्या ब्रह्मलोकमवाप्नुयात्

ເມື່ອບູຊາລິງຄະຂອງ “ປິຕາມະເຫສະວະຣະ” (Pitāmaheśvara) ທີ່ສະຖິດເທິງພຣະຫມະ-ນາລ (Brahma-nāla) ດ້ວຍພັກຕິ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ເຖິງພຣະຫມະໂລກ (Brahmaloka) ແດນຂອງພຣະພຣະຫມະ.

Verse 160

तत्र भागीरथे तीर्थे श्राद्धं कृत्वा विधानतः । ब्राह्मणान्भोजयित्वा तु ब्रह्मलोके नयेत्पितॄन्

ທີ່ນັ້ນ ທີ່ຕີຣຖະພາຄີຣະຖະ ເມື່ອປະກອບພິທີ ສຣາດທະ (śrāddha) ຕາມພິທີການ ແລ້ວຖວາຍອາຫານແກ່ພຣາຫມະນ ຍ່ອມນຳບັນພະບຸລຸດໄປສູ່ ພຣະພຣົມໂລກ (Brahmaloka) ໄດ້

Verse 170

मार्कंडेयेश्वरात्प्राच्यां वसिष्ठेश्वर पूजनात् । निष्पापो जायते मर्त्यो महत्पुण्यमवाप्नुयात्

ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງ ມາຣກັນເດຍເອສະວະ ເມື່ອບູຊາ ວະສິດເຖສະວະ ມະນຸດຜູ້ເປັນມັດຕະຍະຍ່ອມພົ້ນບາບ ແລະໄດ້ຮັບບຸນອັນໃຫຍ່

Verse 180

दक्षिणेऽगस्त्यतीर्थाच्च तीर्थमस्त्यतिपावनम् । गंगाकेशवसंज्ञं च सर्वपातकनाशनम्

ທາງທິດໃຕ້ຂອງ ອະຄັສຕະຍະຕີຣຖະ ຍັງມີຕີຣຖະອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ ຊື່ວ່າ ຄັງຄາເກສະວະ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ

Verse 190

प्रचंडनरसिंहोहं चंडभैरवपूर्वतः । प्रचंडमप्यघं कृत्वा निष्पाप्मा स्यात्तदर्चनात्

“ຂ້າແມ່ນ ປຣະຈັນຑະ ນະຣະສິງຫະ” ສະຖິດຢູ່ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງ ຈັນຑະ ໄພຣະວະ ແມ່ນແມ່ນຜູ້ໃດເຄີຍກະທຳບາບອັນຮ້າຍແຮງ ເມື່ອບູຊາທ່ານແລ້ວ ຍ່ອມພົ້ນບາບ

Verse 200

त्रिविक्रमोस्म्यहं काश्यामुदीच्यां च त्रिलोचनात् । ददामि पूजितो लक्ष्मीं हरामि वृजिनान्यपि

“ຂ້າແມ່ນ ຕຣິວິກຣະມະ ໃນກາສີ” ຢູ່ທາງທິດເໜືອຂອງ ຕຣິໂລຈະນະ ເມື່ອບູຊາຂ້າ ຂ້າປະທານ ລັກສະມີ (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ) ແລະກຳຈັດເຄາະຮ້າຍ ທຸກຂ໌ ແລະບາບທັງຫຼາຍ

Verse 210

नारायणस्वरूपेण गणाश्चक्रगदोद्यताः । कुर्वंति रक्षां क्षेत्रस्य परितो नियुतानि षट्

ໃນຮູບແຫ່ງນາຣາຍະນະ ພວກກະນະຜູ້ຖືຈັກຣະແລະຄະທາ ປົກປ້ອງເຂດສັກສິດນີ້ຮອບດ້ານທຸກທິດ ມີຈໍານວນຫົກນິຍຸຕະ

Verse 220

वामनः शंखचक्राब्जगदाभिरुपलक्षितः । लक्ष्मीवंतं जनं कुर्याद्गृहेपि परिधारितः

ວາມະນະ ຜູ້ມີເຄື່ອງໝາຍສັງຂ໌ ຈັກຣະ ດອກບົວ ແລະຄະທາ ແມ່ນແຕ່ປະດິດສະຖານໄວ້ໃນເຮືອນດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ກໍເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນມີຄວາມຮັ່ງມີແຫ່ງລັກສະມີ

Verse 230

वासुदेवश्च शंखारि गदाजलजभृत्सदा । शंखांबुज गदाचक्री ध्येयो नारायणो नृभिः

ວາສຸເທວະ ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ຄະທາ ແລະດອກບົວຢູ່ເສມອ; ນາຣາຍະນະຜູ້ພ້ອມດ້ວຍສັງຂ໌ ດອກບົວ ຄະທາ ແລະຈັກຣະ ຄວນໃຫ້ມະນຸດທັງຫຼາຍເພ່ງພິຈາລະນາ

Verse 240

प्रणम्य दूरादपिच संप्रहृष्टतनूरुहः । अभ्युत्थातुं मनश्चक्रे शंखचक्रगदाधरः

ເມື່ອນົບນ້ອມຈາກໄກ ກາຍກໍຂົນລຸກດ້ວຍປີຕິ; ຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະຄະທາ ຈຶ່ງຕັ້ງໃຈໃນຈິດວ່າຈະລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບ

Verse 250

पठितव्यः प्रयत्नेन बिंदुमाधवसंभवः । श्रोतव्यः परया भक्त्या भुक्तिमुक्तिसमृद्धये

ເລື່ອງລາວອັນເກີ່ຍວກັບບິນດຸມາທະວະນີ້ ຄວນອ່ານດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ແລະຄວນຟັງດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ເພື່ອຄວາມຈະເລີນທັງພຸກຕິແລະມຸກຕິ

Verse 251

संप्राप्ते वासरे विष्णो रात्रौ जागरणान्वितः । श्रुत्वाख्यानमिदं पुण्यं वैकुंठे वसतिं लभेत्

ເມື່ອວັນອັນສັກສິດຂອງພຣະວິສນຸມາຮອດ ຜູ້ໃດທີ່ຖືການຕື່ນເຝົ້າຕະຫຼອດຄືນ ແລະຟັງນິທານອັນເປັນບຸນນີ້ ຈະໄດ້ພຳນັກໃນໄວກຸນຖະ।