Adhyaya 8

Verse 1

लोपामुद्रोवाच । जीवितेश कथामेतां पुण्यां पुण्यपुरीश्रिताम् । न तृप्तिमधिगच्छामि श्रुत्वा त्वच्छ्रीमुखेरिताम्

ໂລປາມຸດຣາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຊີວິດຂ້າ, ໄດ້ຟັງເລື່ອງອັນສັກສິດທີ່ສະຖິດໃນນະຄອນບຸນ ຈາກພຣະໂອດອັນມົງຄຸນຂອງທ່ານແລ້ວ ໃຈຂ້າຍັງບໍ່ອິ່ມເອມ।

Verse 2

मायापुर्यां मुक्तिपुर्यां शिवशर्मा द्विजोत्तमः । मृतोपि मोक्षं नैवाप ब्रूहि तत्कारणं विभो

ໃນມາຍາປຸຣີ—ນະຄອນແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ—ຊິວະຊະຣະມາ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ແມ່ນແຕ່ຕາຍແລ້ວກໍຍັງບໍ່ໄດ້ໂມກສະ. ໂອ ຜູ້ມີ຤ິດທານ, ຂໍຈົ່ງບອກເຫດນັ້ນແກ່ຂ້າ.

Verse 3

अगस्त्य उवाच । साक्षन्मोक्षो न चैतासु पुरीषु प्रियभाषिणि । पुरोद्दिश्यामुमेवार्थमितिहासो मयाश्रुतः

ອະກັດສະຕະ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ເວົ້າຈາຫວານ, ໃນນະຄອນເຫຼົ່ານີ້ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນບໍ່ໄດ້ມາໂດຍກົງ ຫຼື ໂດຍອັດຕະໂນມັດ. ກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ ຂ້າໄດ້ຟັງຕຳນານໂບຮານມາ.

Verse 4

शृणु कांते विचित्रार्थां कथां पापप्रणाशिनीम् । पुण्यशीलसुशीलाभ्यां कथितां शिवशर्मणे

ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ເລື່ອງລາວອັນມີນັຍວິຈິດນີ້ ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ—ທີ່ປຸນຍະຊີລະ ແລະ ສຸຊີລາ ຜູ້ມີຄຸນທຳ ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ຊິວະຊະຣະມາຟັງ.

Verse 5

शिवशर्मोवाच । अयि विष्णुगणौ पुण्यौ पुंडरीकदलेक्षणौ । किंचिद्विज्ञप्तुकामोहं प्रवृद्धकरसंपुटः

ຊິວະຊະຣະມາ ກ່າວວ່າ: ໂອ ຄະນະອັນບໍລິສຸດ ຜູ້ຕິດຕາມພຣະວິສນຸ, ຜູ້ມີດວງຕາດຸດໃບບົວ, ຂ້າປາຖະໜາຈະທູນຂໍສິ່ງໜຶ່ງ—ຂ້າຢືນປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 6

न नाम युवयोर्वेद्मि वेद्म्याकृत्या च किंचन । पुण्यशीलसुशीलाख्यौ युवां भवितुमर्हथः

ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ຊື່ຂອງທ່ານທັງສອງ ແຕ່ເບິ່ງຈາກຮູບລັກສະນະກໍພໍເຂົ້າໃຈໄດ້ບາງຢ່າງ: ທ່ານທັງສອງຄວນໄດ້ນາມ “ປຸນຍະຊີລ” ແລະ “ສຸຊີລ” ຄືຜູ້ມີບຸນ ແລະມີຄວາມປະພຶດດີ।

Verse 7

गणा वूचतुः । भगवद्भक्तियुक्तानां किमज्ञातं भवादृशाम् । एतदेव हि नौ नाम यदुक्तं श्रीमता त्वया

ພວກຄະນະ (Gaṇa) ກ່າວວ່າ: “ສໍາລັບທ່ານຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ພຣະພະຄະວານ ຈະມີສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ຮູ້ໄດ້? ທ່ານຜູ້ມີສິຣີ, ນາມຂອງພວກເຮົາກໍແມ່ນດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວແທ້”

Verse 8

यदन्यदपि ते चित्ते प्रष्टव्यं तदशंकितम् । संपृच्छस्व महाप्राज्ञ प्रीत्या तत्प्रब्रवावहे

“ແລະຖ້າໃນໃຈຂອງທ່ານຍັງມີສິ່ງອື່ນໃຫ້ຖາມ ກໍຈົ່ງຖາມໂດຍບໍ່ລັງເລ, ໂອ ມະຫາປຣາຊະຍາ; ດ້ວຍຄວາມຮັກໃຄ່ ພວກເຮົາຈະອະທິບາຍໃຫ້ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ”

Verse 9

इति श्रुत्वा स वचनं भगवद्गणभाषितम् । अतिप्रीतिकरं हृद्यं ततस्तौ प्रत्युवाच ह

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຄະນະແຫ່ງພຣະພະຄະວານ ອັນເປັນທີ່ຊື່ນບານຍິ່ງ ແລະຊື່ນໃຈ ແລ້ວ ລາວຈຶ່ງກ່າວຕອບຕໍ່ທ່ານທັງສອງນັ້ນ

Verse 10

दिव्य द्विज उवाच । क एष लोको ऽल्पश्रीकः स्वल्पपुण्यजनाकृतिः । क इमे विकृताकारा ब्रूतमेतन्ममाग्रतः

ພຣາຫມັນທິບກ່າວວ່າ: “ນີ້ແມ່ນໂລກໃດ ທີ່ມີສິຣີນ້ອຍ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຜູ້ມີບຸນນ້ອຍ? ແລະສັດທີ່ມີຮູບຮ່າງພິການເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນໃຜ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃຫ້ແຈ້ງຊັດ ຕໍ່ໜ້ານີ້”

Verse 11

गणावूचतुः । अयं पिशाचलोकोत्र वसंति पिशिताशनाः । दत्त्वानुतापभाजो ये नोनो कृत्वा ददत्यपि

ພວກຄະນາກ່າວວ່າ: “ນີ້ແມ່ນໂລກຂອງປິສາຈ; ທີ່ນີ້ມີພວກກິນເນື້ອອາໄສ. ຜູ້ໃດໃຫ້ທານແລ້ວກໍກັບເສຍໃຈພາຍຫຼັງ—ໃຫ້ພ້ອມຄວາມເສຍໃຈຊ້ຳໆ—ຍ່ອມໄດ້ຮ່ວມສະພາບນີ້”

Verse 12

शिवं प्रसंगतोभ्यर्च्य सकृत्त्वशुचिचेतसः । अल्पपुण्याल्पलक्ष्मी काः पिशाचास्त इमे सखे

“ເພື່ອນເອີຍ ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນປິສາຈ—ມີບຸນນ້ອຍ ມີລາພນ້ອຍ—ເຄີຍບັງເອີນບູຊາພຣະສິວະພຽງຄັ້ງ ແຕ່ໃຈບໍ່ບໍລິສຸດ”

Verse 13

ततो गच्छन्ददर्शाग्रे हृष्टपुष्टजनावृतम् । पिचंडिलैः स्थूलवक्त्रैर्मेघगंभीरनिःस्वनैः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຂົາເດີນຕໍ່ ກໍເຫັນຂ້າງໜ້າເປັນແດນໜຶ່ງທີ່ແອອັດດ້ວຍຜູ້ມີໃຈຊື່ນບານ ແລະອຸດົມສົມບູນ—ໜ້າໃຫຍ່ອ້ວນແນ່ນ ຮ່າງກາຍແຂງແຮງ ແລະສຽງທຸ້ມລຶກດັ່ງຟ້າຮ້ອງໃນເມກ

Verse 14

लोकैरप्युषितं लोकं श्यामलांगैश्च लोमशैः । गणौ कथयतां केमी को लोकः पुण्यतः कुतः

“ໂລກນີ້ມີສັດຫຼາຍອາໄສ—ກາຍຄ່ຳ ແລະມີຂົນດົກ. ໂອ ພວກຄະນາ ຈົ່ງອະທິບາຍ: ເຂົາເປັນໃຜ, ນີ້ແມ່ນໂລກໃດ, ແລະເກີດຈາກບຸນປະເພດໃດ?”

Verse 15

गणावूचतुः । गुह्यकानामयं लोकस्त्वेते वै गुह्यकाः स्मृताः । न्यायेनोपार्ज्य वित्तानि गूहयंति च ये भुवि

ພວກຄະນາກ່າວວ່າ: “ນີ້ແມ່ນໂລກຂອງກຸຫຍະກະ ແລະເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນກຸຫຍະກະແທ້—ຜູ້ຫາຊັບສິນດ້ວຍຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລ້ວຊ່ອນໄວ້ ແລະປົກປ້ອງຮັກສາໄວ້ໃນແຜ່ນດິນ”

Verse 16

स्वमार्गगाधनाढ्याश्च शूद्रप्रायाः कुटुंबिनः । संविभज्य च भोक्तारः क्रोधासूयाविवर्जिताः

ພວກເຂົາຮັ່ງມີໃນອາຊີບຂອງຕົນ; ສ່ວນໃຫຍ່ມີຖານະດຸຈຊູດຣະ ເປັນຄະຫັດຖະ. ກິນຫຼັງຈາກແບ່ງປັນ ໄຮ້ໂກດແລະໄຮ້ອິດສາ.

Verse 17

न तिथिं नैव वारं च संक्रात्यादि न पर्व च । नाधर्मं न च धर्मं च विदंत्येते सदा सुखाः

ພວກເຂົາບໍ່ນັບຕິຖິ ຫຼືວັນ ບໍ່ຖືສັງກຣານຕິ ແລະບຸນງານອື່ນໆ. ບໍ່ແມ່ນແຕ່ອະທັມກັບທັມກໍບໍ່ແຍກ ແຕ່ກໍຢູ່ສຸກສະບາຍເສມອ.

Verse 18

एकमेव हि जानंति कुलपूज्यो हि यो द्विजः । तस्मै गाः संप्रयच्छंति मन्यंते तद्वचःस्फुटम्

ພວກເຂົາຮູ້ພຽງຫຼັກດຽວ: ທະວິຊະຜູ້ທີ່ວົງຕະກູນນັບຖືບູຊາ ແມ່ນຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບການເຄົາລົບ. ເຂົາຖວາຍງົວແດ່ທ່ານ ແລະຮັບວາຈາຂອງທ່ານວ່າຊັດແຈ້ງແລະເປັນຫຼັກຖານ.

Verse 19

समृद्धिभाजोह्यत्रापि तेन पुण्येन गुह्यकाः । भुंजते स्वर्गसौख्यानि देववच्चाकुतोभयाः

ດ້ວຍບຸນນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ນີ້ກໍຕາມ ພວກກຸຫຍະກະກໍເປັນຜູ້ຮ່ວມໃນຄວາມຮັ່ງມີ. ພວກເຂົາເສວຍສຸກສະຫວັນດຸຈເທວະ ແລະໄຮ້ຄວາມຢ້ານກົວທຸກທິດ.

Verse 20

ततो विलोकयामास लोकं लोचनशर्मदम् । केऽमी जनास्त्वसौ लोकः किंनामा वदतां गणौ

ແລ້ວທ່ານໄດ້ເບິ່ງໄປຍັງໂລກນັ້ນອັນຊື່ນຕາ ແລະຖາມວ່າ: “ສັດເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນໃຜ ແລະແດນນີ້ເອີ້ນວ່າຫຍັງ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍ ໂອ ຜູ້ຕິດຕາມທັງຫຼາຍ.”

Verse 21

गणावूचतुः । गांधर्वस्त्वेषलोकोऽमी गंधर्वाश्च शुभव्रताः । देवानां गायनाद्येते चारणाः स्तुतिपाठकाः

ພວກບໍລິວານກ່າວວ່າ: “ນີ້ແມ່ນໂລກຄັນທັຣວະ; ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄັນທັຣວະຜູ້ຖືວັດອັນມົງຄຸນ. ພວກເຂົາຂັບຮ້ອງແດ່ເທວະ ແລະເປັນຈາຣະນະສະຫວັນ ຜູ້ສວດສັນລະເສີນ.”

Verse 22

गीतज्ञा अतिगीतेन तोषयंति नराधिपान् । स्तुवंति च धनाढ्यांश्च धनलोभेन मोहिता

ເຂົາເປັນຜູ້ຊໍານານດ້ານການຮ້ອງເພງ ແລະເຮັດໃຫ້ກະສັດພໍໃຈດ້ວຍການຂັບຮ້ອງອັນວິຈິດ; ແຕ່ເມື່ອຖືກລໍ້ລວງໂດຍຄວາມໂລບທຣັບ ກໍສັນລະເສີນຄົນຮັ່ງມີດ້ວຍ.

Verse 23

राज्ञां प्रसादलब्धानि सुवासांसि धनान्यपि । द्रव्याण्यपि सुगंधीनि कर्पूरादीन्यनेकशः

ດ້ວຍພຣະເມດຕາຂອງກະສັດ ພວກເຂົາໄດ້ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມງາມແລະທຣັບສິນ; ຍັງໄດ້ວັດຖຸຫອມຫຼາຍຢ່າງ ເຊັ່ນ ການບູນ ແລະອື່ນໆ ຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 24

ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छंति गीतं गायंत्यहर्निशम् । श्रुतावेव मनस्तेषां नाट्यशास्त्रकृतश्रमाः

ພວກເຂົານໍາເພງໄປຖວາຍແດ່ພຣາຫມະນ ແລະຂັບຮ້ອງທັງວັນທັງຄືນ. ໃຈຂອງເຂົາຍຶດຢູ່ແຕ່ສິ່ງທີ່ໄດ້ຍິນ (ສຽງແລະທໍານອງ) ແລະພາກພຽນໃນວິໄນທີ່ນາຏະຍະສາດສອນ.

Verse 25

तेन पुण्येन गांधर्वो लोकस्त्वेषां विशिष्यते । ब्राह्मणास्तोषिता यद्वै गीतविद्यार्जितैर्धनैः

ດ້ວຍບຸນນັ້ນ ໂລກຄັນທັຣວະຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງໂດດເດັ່ນມີກຽດ; ເພາະພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣາຫມະນພໍໃຈແທ້ ດ້ວຍທຣັບທີ່ໄດ້ຈາກສິລະປະແຫ່ງເພງ.

Verse 26

गीतविद्याप्रभावेन देवर्षिर्नारदो महान् । मान्यो वैष्णवलोके वै श्रीशंभोश्चातिवल्लभः

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງວິຊາສັກສິດຂອງບົດເພງ ພຣະ຤ິສີເທວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ນາຣະດະ ໄດ້ຮັບການນັບຖືໃນໂລກໄວສະນະວະ ແລະເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງ ສຣີຊັມພູ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍ

Verse 27

तुंबुरुर्ना रदश्चोभौ देवानामतिदुर्लभौ । नादरूपी शिवः साक्षान्नादतत्त्वविदौ हि तौ

ທຸມບຸຣຸ ແລະ ນາຣະດະ—ທັງສອງນີ້ຫາຍາກຢ່າງຍິ່ງ ແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ເທວະ. ເພາະພຣະສິວະເອງແມ່ນຮູບແຫ່ງນາດ (ສຽງສັກສິດ) ແລະທັງສອງນັ້ນແມ່ນຜູ້ຮູ້ຕັດຕະວະແຫ່ງນາດແທ້

Verse 28

यदि गीतं क्वचिद्गीतं श्रीमद्धरिहरांतिके । मोक्षस्तु तत्फलं प्राहुः सा न्निध्यमथवा तयोः

ຖ້າບົດເພງໃດໜຶ່ງຖືກຂັບຮ້ອງຢູ່ທີ່ໃດກໍຕາມ ໃນພຣະສະນິດຂອງ ສຣີຫຣິ ແລະ ຫຣະ (ຫຣະ) ຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ພຣະອົງທັງສອງກ່າວວ່າຜົນຄື ໂມກສະ—ຫຼືບໍ່ກໍແມ່ນຄວາມໃກ້ຊິດຢ່າງລຶກຊຶ້ງກັບພຣະອົງທັງຄູ່

Verse 29

गीतज्ञो यदि गीतेन नाप्नोति परमं पदम् । रुद्रस्यानुचरो भूत्वा तेनैव सह मोदते

ຖ້າຜູ້ຮູ້ເພງບໍ່ອາດບັນລຸປະຣະມະປະທະໄດ້ດ້ວຍການຂັບຮ້ອງ ກໍຈະເປັນຜູ້ຕິດຕາມຂອງຣຸທຣະ ແລະຊື່ນບານຮ່ວມກັບພຣະອົງ

Verse 30

अस्मिंल्लोके सदा कालं स्मृतिरे षा प्रगीयते । तद्गीतमालया पूज्यौ देवौ हरिहरौ सदा

ໃນໂລກນີ້ທຸກເວລາ ຄຳລະລຶກນີ້ຖືກຂັບຮ້ອງຢູ່ເສມອ: ດ້ວຍພວງມາລາແຫ່ງບົດເພງນັ້ນ ເທວະທັງສອງ—ຫຣິ ແລະ ຫຣະ—ພຶງໄດ້ຮັບການບູຊາເສມອ

Verse 31

इति शृण्वन्क्षणात्प्राप पुनरन्यन्मनोहरम् । शिवशर्माथ पप्रच्छ किं संज्ञं नगरं त्विदम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງດັ່ງນັ້ນ ລາວກໍໄດ້ພົບເຫັນທິວທັດອັນງາມອີກຢ່າງໃນທັນທີ। ແລ້ວ ຊິວະຊະຣະມາ ຖາມວ່າ: “ນະຄອນນີ້ຊື່ຫຍັງ?”

Verse 32

गणावूचतुः । असौ वैद्याधरो लोको नाना विद्या विशारदाः । एते विद्यार्थिनामन्नमुपानद्वस्त्रकंबलम्

ພວກຄະນະ (Gaṇa) ກ່າວວ່າ: “ນັ້ນແມ່ນໂລກຂອງວິທະຍາທອນ (Vidyādhara) ຜູ້ຊໍານານໃນວິຊານານາ. ພວກເຂົາຈັດຫາອາຫານ ເກີບ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະຜ້າຫົ່ມໃຫ້ແກ່ນັກຮຽນ.”

Verse 33

औषधान्यपि यच्छं ति तत्पीडाशमनानि हि । नानाकलाः शिक्षयंति विद्यागर्वविवर्जिताः

ພວກເຂົາຍັງໃຫ້ຢາສະຫມຸນໄພທີ່ຊ່ວຍບັນເທົາຄວາມເຈັບປວດໄດ້ແທ້. ປາສະຈາກຄວາມຈອງຫອງໃນວິຊາ ພວກເຂົາສອນສິລະປະນານາ.

Verse 34

शिष्यं पुत्रेण पश्यंति वस्त्र तांबूल भोजनैः । अलंकृताश्च सत्कन्या धर्मा दुद्वाहयंति च

ພວກເຂົາເບິ່ງສິດເປັນດັ່ງລູກ ແລະອຸປະຖຳດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ຕຳບູນ (ໝາກພູ) ແລະອາຫານ. ອີກທັງຕາມທຳມະ ພວກເຂົາຈັດພິທີແຕ່ງງານໃຫ້ກຸລະທິດາຜູ້ດີງາມ ທີ່ຖືກປະດັບແລະຍົກຍ້ອງ

Verse 35

अभिलाषधिया नित्यं पूजयंतीष्टदेवताः । एतः पुण्यैर्वसंतीह विद्याधर वरा इमे

ດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ ພວກເຂົາບູຊາອິດຕະເທວະຕາ (ເທວະຕາທີ່ຕົນນັບຖື) ທຸກມື້. ດ້ວຍບຸນກຸສົນນັ້ນ ວິທະຍາທອນຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງພຳນັກຢູ່ທີ່ນີ້

Verse 36

यावदित्थं कथां चक्रुस्तावत्संयमिनीपतिः । धर्मराजोभिसंप्राप्तो देवदुंदुभि निःस्वनैः

ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກໍາລັງສົນທະນາຢ່າງນັ້ນ ທ່ານທັມມະຣາຊາ—ເຈົ້າແຫ່ງສັງຍະມະນີ—ໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ ພ້ອມສຽງກອງທິບດຸນທຸພີກັງວານ।

Verse 37

सोम्यमूर्तिर्विमानस्थो धर्मज्ञैः परिवारितः । सेवाकर्मसु चतुरैर्भृत्यैस्त्रिचतुरैः सह

ພຣະອົງມີຮູບພຣະວິລະຍະອ່ອນໂຍນ ປະທັບຢູ່ໃນວິມານທິບ ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຜູ້ຮູ້ທັມ ແລະມີຂ້າຮັບໃຊ້ສາມສີ່ຄົນຜູ້ຊໍານານການປະນິບັດຕາມເສດັດ।

Verse 38

धर्मराज उवाच । साधुसाधु महाबुद्धे शिवशर्मन्द्विजोत्तम । कुलोचितं ब्राह्मणानां भवता प्रतिपादितम्

ທັມມະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ສາທຸ ສາທຸ! ໂອ ສິວະຊະຣະມັນ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ; ເຈົ້າໄດ້ທຳນຸບຳລຸງຈະຣິຍາທີ່ຄວນແກ່ພຣາຫມະນ ແລະສົມກັບວົງຕະກູນຂອງເຈົ້າໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ.”

Verse 39

वेदाभ्यासः कृतः पूर्वं गुरवश्चापि तोषिताः । धर्मशास्त्रपुराणे षु दृष्टो धर्मस्त्वयाऽदृतः

“ໃນກ່ອນນີ້ ເຈົ້າໄດ້ຝຶກຝົນສຶກສາພຣະເວດ ແລະໄດ້ເຮັດໃຫ້ຄູອາຈານພໍໃຈ; ທັງຍັງໄດ້ນັບຖືທັມທີ່ປາກົດໃນທັມມະຊາສະຕຣະ ແລະປຸຣານະ.”

Verse 40

क्षालितं मुक्तिपुर्यद्भिराशुगंतृशरीरकम् । कोविदोऽस्ति भवानेव जीविते जीवितेतरे

“ກາຍຂອງເຈົ້າ—ຜູ້ຈະຈາກໄປຢ່າງວ່ອງໄວ—ໄດ້ຖືກຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດດ້ວຍນ້ໍາແຫ່ງນະຄອນແຫ່ງໂມກສະ; ແທ້ຈິງ ເຈົ້າເທົ່ານັ້ນທີ່ເປັນຜູ້ຮູ້ແຈ້ງເລື່ອງຊີວິດ ແລະສິ່ງທີ່ຢູ່ເຫນືອຊີວິດ.”

Verse 41

कलेवरं पूतिगंधि सदैवाशुचिभाजनम् । सुतीर्थपुण्य पण्येन सम्यग्विनिमितं त्वया

ກາຍນີ້—ມີກິ່ນເໝັນ ແລະເປັນພາຊະນະແຫ່ງຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດຢູ່ເສມອ—ທ່ານໄດ້ຫຼໍ່ຫຼອມຂຶ້ນໃໝ່ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍ “ເງິນຕາອັນລ້ຳຄ່າ” ຄືບຸນຈາກຕີຣະຖະອັນປະເສີດ।

Verse 42

अतएवाहि पांडित्यमाद्रिंयते विचक्षणाः । अहःक्षेपं न क्षिपंति क्षणमेकं हि ते बुधाः

ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີວິເວກຍ່ອມເຄົາລົບວິຊາທີ່ແທ້; ບັນດິດເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ເສຍເວລາຂອງວັນ—ແມ່ນແຕ່ຂະນະດຽວກໍບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ສູນເປົ່າ।

Verse 43

निमेषान्पंचपान्मर्त्ये प्राणंति प्राणिनो ध्रुवम् । तत्रापि न प्रवर्तेयुरघकर्मणि गर्हिते

ໃນໂລກມະຕະ ສັດທັງຫຼາຍແນ່ນອນວ່າມີຊີວິດເພີຍດັ່ງກຳມະພິບຕາບໍ່ກີ່ຄັ້ງ; ແຕ່ກໍບໍ່ຄວນເຂົ້າໄປກະທຳກຳບາບອັນນ່າຕຳນິ।

Verse 44

स्थिरापायः सदा कायो न धनं निधनेऽवति । तन्मूढः प्रौढकार्ये किं न यतेत भवानिव

ກາຍນີ້ຍ່ອມໄປສູ່ຄວາມພັງທະລາຍຢູ່ເສມອ ແລະຊັບສິນບໍ່ອາດປົກປ້ອງໃນຍາມຄວາມຕາຍ. ດັ່ງນັ້ນ ຄົນຫຼົງມົວຈະບໍ່ພາກເພຍເພື່ອເປົ້າໝາຍອັນຍິ່ງແທ້ໄດ້ແນວໃດ—ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດ?

Verse 45

सत्वरं गत्वरं चायुर्लोकः शोकसमाकुलः । तस्माद्धर्मे मतिः कार्या भवतेव सुधार्मिकैः

ອາຍຸໄວດັ່ງລົມ ແລະລື່ນໄຫຼຫາຍໄປ; ໂລກກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີຄຸນທຳພຶງຕັ້ງໃຈໄວ້ໃນທັມມະ—ດັ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ເຮັດ।

Verse 46

सत्कर्मणो विपाकोऽयं तव वंद्यौ ममाप्यहो । यदेतौ भगवद्भक्तौ सखित्वं भवतो गतौ

ນີ້ແມ່ນຜົນແຫ່ງກຳດີຂອງທ່ານ—ນ່າອັດສະຈັນແທ້! ເພາະຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທັງສອງນີ້ ຜູ້ຄວນແກ່ການນົບນ້ອມທັງສຳລັບທ່ານແລະສຳລັບຂ້ອຍ ໄດ້ບັນລຸຄວາມເປັນສະຫາຍກັບທ່ານແລ້ວ

Verse 47

ममाज्ञा दीयतां तस्मात्साहाय्यं करवाणि किम् । यत्कर्तव्यं मादृशैस्ते तत्कृतं भवतैवहि

ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານປະທານຄຳສັ່ງແກ່ຂ້ອຍ—ຂ້ອຍຄວນຊ່ວຍຫຍັງ? ສິ່ງໃດທີ່ຜູ້ເປັນເຊັ່ນຂ້ອຍພຶງເຮັດ ທ່ານໄດ້ເຮັດສຳເລັດແລ້ວໂດຍຕົນເອງ

Verse 48

अद्य धन्यतरोस्मीह यद्दृष्टौ भगवद्गणौ । सेवा सदैव मे ज्ञाप्या श्रीमच्चरणसन्निधौ

ມື້ນີ້ຂ້ອຍເປັນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງນັກ ເພາະໄດ້ເຫັນໝູ່ຄະນະ (gaṇa) ຜູ້ຕິດຕາມພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ຮັບມອບໝາຍການຮັບໃຊ້ຢູ່ເສມອ ໃນສະນິດພຣະບາດອັນເຄົາລົບສູງສຸດຂອງພຣະອົງ

Verse 49

ततः प्रस्थापितस्ताभ्यां प्राविशत्स्वपुरीं यमः । अप्राक्षीच्च ततो विप्रस्तौ गणौ प्रस्थिते यमे

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຖືກສົ່ງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບໂດຍທັງສອງ ຍະມະກໍເຂົ້າໄປຍັງນະຄອນຂອງຕົນ ຫຼັງຈາກຍະມະໄດ້ຈາກໄປ ພຣາຫມັນຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງຖາມຄະນະຜູ້ຕິດຕາມທັງສອງ

Verse 50

शिवशर्मोवाच । साक्षादयं धर्मराजो ननु सौम्यतराकृतिः । धर्म्याण्येव वचांस्यस्य मनः प्रीतिकराणि च

ຊິວະຊັຣມາໄດ້ກ່າວວ່າ: “ຜູ້ນີ້ແມ່ນທ່ານທັມມະຣາຊ (Dharmarāja) ໂດຍຕົງແທ້ ແຕ່ຮູບພັນກັບອ່ອນໂຍນຢ່າງຍິ່ງ ຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານລ້ວນແຕ່ຖືກທຳ ແລະເຮັດໃຫ້ໃຈປິຕິຍິນດີ”

Verse 51

पुरी संयमनी सेयमतीव शुभलक्षणा । आकर्ण्य यस्य नामापि पापिनोऽतीव बिभ्यति

ນະຄອນສັງຍະມະນີນີ້ມີເຄື່ອງໝາຍມົງຄຸນຢ່າງຍິ່ງ; ແມ່ນແຕ່ໄດ້ຍິນຊື່ຂອງມັນ ຄົນບາບກໍຢ້ານຫຼາຍ

Verse 52

यमरूपं वर्ण यंति मर्त्यलोकेऽन्यथा जनाः । अन्यथाऽयं मया दृष्टो ब्रूतं तत्कारणं गणौ

ໃນໂລກມະນຸດ ຜູ້ຄົນພັນລະນາຮູບຂອງພຣະຍົມແບບອື່ນ; ແຕ່ຂ້ອຍເຫັນພຣະອົງຕ່າງອອກ—ໂອ ບໍລິວານ, ຈົ່ງບອກເຫດນັ້ນ

Verse 53

केन पश्यंत्यमुं लोकं निवसंति तथात्र के । इदमेवास्य किं रूपं किं चान्यच्च निवेद्यताम्

ໂລກນັ້ນມອງເຫັນໄດ້ດ້ວຍວິທີໃດ ແລະໃຜອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ? ນີ້ແມ່ນຮູບຂອງພຣະອົງຢ່າງດຽວ ຫຼືຍັງມີອີກ? ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍ

Verse 54

गणावूचतुः । शृणु सौम्य सुसौम्योऽसौ दृश्यतेत्र भवादृशैः । धर्ममूर्तिः प्रकृत्यैव निःशंकैः पुण्यराशिभिः

ບໍລິວານທັງສອງກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ທ່ານຜູ້ອ່ອນໂຍນ. ທີ່ນີ້ ຜູ້ມີບຸນຫຼາຍ ແລະບໍ່ຫວາດຫວັນເຊັ່ນທ່ານ ຈະເຫັນພຣະອົງອ່ອນໂຍນຢ່າງຍິ່ງ; ເພາະໂດຍສະພາບແທ້ ພຣະອົງແມ່ນຮູບທຳແຫ່ງທັມມະ”

Verse 55

अयमेव हि पिंगाक्षः क्रोधरक्तांतलोचनः । दंष्ट्राकरालवदनो विद्युल्ललनभीषणः

ພຣະອົງອົງດຽວນີ້ແຫຼະ—ມີດວງຕາສີເຫຼືອງອົມນ້ຳຕານ ແລະຂອບຕາແດງດ້ວຍໂທສະ; ໃບໜ້ານ່າຢ້ານດ້ວຍເຂົ້ຍທີ່ຍື່ນອອກ ດຸດັ່ງຟ້າຜ່າອັນນ່າສະພຶງ

Verse 56

ऊर्ध्वकेशोऽतिकृष्णांगः प्रलयांबुदनिःस्वनः । कालदंडोद्यतकरो भुकुटी कुटिलाननः

ຜົມຂອງລາວຊີ້ຂຶ້ນ; ແຂນຂາຂອງລາວມືດຄືກັບກາງຄືນ; ສຽງຮ້ອງຂອງລາວຄືກັບສຽງຟ້າຮ້ອງແຫ່ງການທໍາລາຍລ້າງ. ດ້ວຍໄມ້ເທົ້າແຫ່ງເວລາຢູ່ໃນມື, ຄິ້ວຂອງລາວຂົມວດ ແລະໃບໜ້າບິດບ້ຽວ.

Verse 57

आनयैनं पातयैनं बधानामुंच दुर्दम । घातयैनं सुदुर्वृत्तं मूर्ध्नि तीव्रमयोघनैः

ຈົ່ງເອົາມັນມາທີ່ນີ້; ຖິ້ມມັນລົງ; ມັດມັນໄວ້—ຢ່າປ່ອຍມັນ, ໂອ້ ຜູ້ທີ່ຄວບຄຸມບໍ່ໄດ້. ຈົ່ງຕີຄົນຊົ່ວຮ້າຍນັ້ນໃສ່ຫົວດ້ວຍກະບອງເຫຼັກໜັກ.

Verse 58

आताडयैनं दुर्वृत्तं धृत्वा पादौ शिलातले । उत्पाटयास्य नेत्रे त्वं निधाय चरणं गले

ຈົ່ງຕີຄົນຊົ່ວນັ້ນ; ຕອກຕີນຂອງມັນໃສ່ພື້ນຫີນ. ຈາກນັ້ນ, ຢຽບຄໍຂອງມັນ, ແລະຄວັກຕາຂອງມັນອອກ.

Verse 59

एतस्य गल्लावुत्फुल्लौ क्षुरेणाशुवि पाटय । पाशेन कंठं बद्धास्य समुल्लंबय भूरुहे

ຜ່າແກ້ມທີ່ບວມຂອງມັນອອກທັນທີດ້ວຍມີດແຖ. ມັດຄໍຂອງມັນດ້ວຍບ້ວງ, ແລະແຂວນມັນໄວ້ເທິງຕົ້ນໄມ້.

Verse 60

विदारयास्य मूर्धानं करपत्रेण दारुवत् । पार्ष्णिघातैर्घ्नतास्यास्यं समुच्चूर्णय दारुणैः

ຜ່າກະໂຫຼກຫົວຂອງມັນຄືກັບວ່າມັນເປັນໄມ້, ໂດຍໃຊ້ເລື່ອຍມື. ຕີປາກຂອງມັນດ້ວຍສົ້ນຕີນຢ່າງຮຸນແຮງ, ແລະບົດມັນໃຫ້ແຫຼກ.

Verse 61

परदारप्रसृमरं करं छिंध्यस्य पापिनः । परदारगृहं यातुः पादौ चास्य विखंडय

ຈົ່ງຕັດມືຂອງຄົນບາບທີ່ຍື່ນໄປຫາເມຍຂອງຜູ້ນັ້ນ ແລະ ຈົ່ງທໍາລາຍຕີນຂອງມັນ ຜູ້ທີ່ໄປເຮືອນຂອງຜູ້ນັ້ນເພື່ອເມຍຂອງເຂົາ.

Verse 62

सूचीभी रोमकूपेषु तनुं व्यधिहि सर्वतः । दातुः परकलत्रांगे नखपंक्ती दुरात्मनः

ຈົ່ງແທງຮ່າງກາຍຂອງມັນໃຫ້ທົ່ວທຸກຂຸມຂົນດ້ວຍເຂັມ. ເທິງຮ່າງກາຍຂອງຄົນຊົ່ວຊ້າຜູ້ລ່ວງເກີນເມຍຜູ້ນັ້ນ ຈົ່ງຝາກຮອຍເລັບໄວ້.

Verse 63

परदारमुखाघ्रातुर्मुखे निष्ठीवयास्य हि । वक्तुः परापवादस्य कीलं तीक्ष्णं मुखे क्षिप

ຈົ່ງຖົ່ມນ້ຳລາຍໃສ່ໜ້າຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາກິ່ນປາກເມຍຜູ້ນັ້ນ ແລະ ຈົ່ງຕອກລີ່ມແຫຼມຄົມເຂົ້າໄປໃນປາກຂອງຜູ້ທີ່ເວົ້າຈາໃສ່ຮ້າຍຜູ້ນັ້ນ.

Verse 64

भर्जयैनं चणकवत्तप्तवालुक कर्परैः । भ्राष्ट्रे विकटवक्त्रत्वं परसंतापकारिणम्

ຈົ່ງຂົ້ວມັນຄືຖົ່ວລູກໄກ່ດ້ວຍເສດໝໍ້ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຊາຍຮ້ອນລະອຸ. ໃນກະທະຂົ້ວນັ້ນ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ໃບໜ້າຂອງຜູ້ທີ່ທໍລະມານຜູ້ນັ້ນບິດບ້ຽວ ແລະ ໜ້າກຽດໜ້າກົວ.

Verse 65

दोषारोपं सदाकर्तुरदोषे क्रूरलोचन । निमज्जयास्य वदनं पूयशोणितकर्दमे

ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາໂຫດຫ້ຽມ ຈົ່ງກົດໜ້າຂອງຊາຍຜູ້ໃສ່ຮ້າຍຜູ້ນັ້ນໂດຍບໍ່ມີຄວາມຜິດສະເໝີລົງໄປ ຈົ່ງກົດປາກຂອງມັນລົງໃນໂຄນຕົມແຫ່ງໜອງ ແລະ ເລືອດ.

Verse 66

अदत्तपरवस्तूनां गृह्णतः करपल्लवम् । आप्लुत्याप्लुत्य तैलेन तप्तांगारे पचोत्कट

ຜູ້ໃດເອົາຂອງຄົນອື່ນໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບການໃຫ້ ຈົ່ງຈັບຝາມືທີ່ຄວ້ານັ້ນ; ຈຸ່ມຊ້ຳໆໃນນ້ຳມັນ ແລ້ວຢ່າງຢ່າງຮຸນແຮງເທິງຖ່ານໄຟຮ້ອນກະພື້ນ.

Verse 67

अपवादं गुरोर्वक्तुर्निंदाकर्तुः सुपर्वणाम् । तप्तलोहशलाकाश्च मुखे भीषण निक्षिप

ຜູ້ໃດເວົ້າປະຫວັດຮ້າຍຕໍ່ຄູອາຈານ ແລະຜູ້ໃດກ່າວນິນທາຜູ້ດີ ຈົ່ງຫຍອດເຫຼັກແຫຼມແດງຮ້ອນອັນນ່າສະພຶງເຂົ້າໃນປາກ.

Verse 68

परमर्म स्पृशश्चास्य परच्छिद्रप्रकाशितुः । सुतप्तायोमयाञ्च्छंकून्सर्वसंधिषु रोपय

ແລະຜູ້ໃດກະທົບຈຸດເຈັບລຶກທີ່ສຸດຂອງຜູ້ອື່ນ ແລະຜູ້ໃດເປີດເຜີຍຂໍ້ບົກພ່ອງຂອງຜູ້ອື່ນ ຈົ່ງປັກໝຸດເຫຼັກທີ່ເຜົາຮ້ອນຈັດໃສ່ທຸກຂໍ້ຕໍ່.

Verse 69

अन्ये न दीयमाने स्वे निषेद्धुःपापकारिणः । आच्छेत्तुः परवृत्तीनां जिह्वां छिंध्यस्य दुर्मुख

ສໍາລັບຄົນບາບທີ່ຫ້າມຜູ້ອື່ນເມື່ອເຂົາກໍາລັງໃຫ້ທານຈາກຊັບຂອງຕົນ ແລະຜູ້ທີ່ຕັດຂາດອາຊີບອັນຊອບທໍາຂອງຜູ້ອື່ນ ຈົ່ງຕັດລີ້ນຂອງມັນ—ໂອ ຜູ້ໜ້າຊົ່ວ.

Verse 70

देवस्वभोक्तुः क्रोडास्य ब्राह्मणस्वस्यभोजिनः । विदार्योदरमस्याशु विट्कीटैः परिपूरय

ສໍາລັບຜູ້ກິນຊັບສິນຂອງເທວະ ແລະຜູ້ບໍລິໂພກຊັບຂອງພຣາຫມັນ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ມັນມີໜ້າດຸດຫມູປ່າ; ຜ່າທ້ອງມັນໂດຍໄວ ແລ້ວໃຫ້ເຕັມດ້ວຍໜອນທີ່ເກີດຈາກຂີ້ເຫຍື້ອ.

Verse 71

न देवार्थे न विप्रार्थे नातिथ्यर्थे पचेत्क्वचित् । तममुं स्वार्थपक्तारं कुंभीपाके पचांधक

ຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍແຕ່ງກິນເພື່ອເທວະດາ, ພາມ ຫຼື ແຂກຄົນ, ຈົ່ງຕົ້ມຄົນເຫັນແກ່ຕົວນັ້ນໃນນະລົກ ກຸມພີປາກະ ເທີ້ນ ໂອ ອັນທະກະ.

Verse 72

उग्रास्य शिशुहंतारममुं विश्रंभघातिनम् । कृतघ्नं नय वेगेन महारौरव रौरवम्

ໂອ ອຸກຣາສຍະ, ຈົ່ງນໍາເອົາຜູ້ຂ້າເດັກນ້ອຍ, ຜູ້ທໍລະຍົດທີ່ຂ້າຄົນທີ່ໄວ້ໃຈຕົນ ແລະ ຄົນເນລະຄຸນຜູ້ນີ້ ໄປຍັງນະລົກ ໂຣຣະວະ ແລະ ມະຫາໂຣຣະວະ ໂດຍໄວ.

Verse 73

ब्रह्मघ्नं चांधतामिस्रे सुरापं पूयशोणिते । कालसूत्रे हेमचौरमवीचौ गुरुतल्पगम्

ຜູ້ຂ້າພາມ ຈົ່ງໄປສູ່ ອັນທະຕາມິສຣະ; ຜູ້ດື່ມສິ່ງມຶນເມົາ ຈົ່ງໄປສູ່ ປູຍະໂສນິຕະ; ຜູ້ລັກຄຳ ຈົ່ງໄປສູ່ ກາລະສູດ; ແລະ ຜູ້ລ່ວງລະເມີດພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານ ຈົ່ງໄປສູ່ ອະວີຈີ.

Verse 74

तत्संसर्गिणमावर्षमसिपत्रवने तथा । एतान्महापातकिनस्तप्ततैलकटाहके

ແລະ ຜູ້ສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດກັບຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ຈົ່ງໄປສູ່ ອາວະຣະຊະ ແລະ ປ່າໃບດາບ (ອະສິປັດຕະວະນະ). ຄົນບາບໜາເຫຼົ່ານີ້ ຈົ່ງຖືກໂຍນລົງໃນໝໍ້ນ້ຳມັນຟົດ.

Verse 75

आप्लुत्याप्लुत्य दुर्दंष्ट्रकाकोलैर्लोहतुंडकैः । संतोद्यमानान्पापिष्ठान्नित्यं कल्पं निवासय

ຫຼັງຈາກຈັບຈຸ່ມລົງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳເລົ່າ, ຈົ່ງໃຫ້ຄົນບາບໜາເຫຼົ່ານັ້ນຖືກກາປາກເຫຼັກແຂ້ວແຂງຈິກກິນຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ ແລະ ໃຫ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດໜຶ່ງກັນ.

Verse 76

स्त्रीघ्नं गोघ्नं च मित्रघ्नं कूटशाल्मलिपादपे । उल्लंबय चिरंकालमूर्ध्वपादमधोमुखम्

ຈົ່ງແຂວນຜູ້ຂ້າແມ່ຍິງ, ຜູ້ຂ້າງົວ ແລະ ຜູ້ຂ້າເພື່ອນ ໄວ້ເທິງຕົ້ນກູດສານມະລີ ເປັນເວລາດົນນານ ໂດຍໃຫ້ຕີນຊີ້ຂຶ້ນ ແລະ ຫນ້າຄວ້ຳລົງ.

Verse 77

त्वचमस्य च संदंशैस्त्रोटय त्वं महाभुज । आश्लेषितुर्मित्रपत्न्या भुजावुत्पाटया शुच

ໂອ ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່, ຈົ່ງໃຊ້ຄີມຈີກຜິວໜັງຂອງມັນ ແລະ ຈົ່ງດຶງແຂນຂອງຊາຍຜູ້ບໍ່ບໍລິສຸດ ທີ່ກອດເມຍຂອງເພື່ອນອອກເສຍ.

Verse 78

ज्वालाकीले महाघोरे नरकेऽमुं नि पातय । यो वह्निना दाहयति परक्षेत्रं परालयम्

ຈົ່ງໂຍນຜູ້ທີ່ເຜົາທົ່ງນາ ແລະ ເຮືອນຊານຂອງຜູ້ອື່ນດ້ວຍໄຟ ລົງໃນນະລົກທີ່ໜ້າຢ້ານກົວທີ່ສຸດ ຊື່ວ່າ ຊະວາລາກີລະ.

Verse 79

कालकूटे च गरदं कूटसाक्ष्याभिवादिनम् । मानकूटं तुलाकूटं कंठमोटे निपातय

ຈົ່ງຖິ້ມຜູ້ວາງຢາພິດ ແລະ ຜູ້ເປັນພະຍານເທັດລົງໃນ ກາລະກູດ ແລະ ຈົ່ງໂຍນຜູ້ທີ່ໂກງຕາຊັ່ງ ແລະ ມາດຕາວັດແທກ ລົງໃນນະລົກ ມານະກູດ, ຕຸລາກູດ ແລະ ກັນທະໂມດ.

Verse 80

लालापिबेच दुष्प्रेक्ष्य तीर्थासुष्ठीविनं नय । आमपाके च गर्भघ्नं शूलपाकेऽन्यतापिनम्

ຈົ່ງນຳຄົນຊົ່ວທີ່ຖົ່ມນ້ຳລາຍໃສ່ສະຖານທີ່ສັກສິດ ໄປຍັງນະລົກ ລາລາປິບະ. ສ່ວນຜູ້ທຳແທ້ງຈົ່ງສົ່ງໄປຍັງ ອາມະປາກະ ແລະ ຜູ້ທີ່ທໍລະມານຜູ້ອື່ນໄປຍັງ ສູນລະປາກະ.

Verse 81

रसविक्रयिणं विप्रमिक्षुयंत्रे प्रपीडय । प्रजापीडाकरं भूपमंधकूपे निपातय

ຈົ່ງບີບຂະຍີ້ພຣາຫມັນຜູ້ຂາຍ ‘ຣະສະ’ ອັນຖືກຫ້າມ ໃນເຄື່ອງບີບອ້ອຍ. ແລະຈົ່ງໂຍນກະສັດຜູ້ກົດຂີ່ປະຊາຊົນລົງສູ່ນະລົກ ອັນທະກູປະ।

Verse 82

गोतिलांश्च तुरंगांश्च विक्रेतारं द्विजाधमम् । मातुलान्याः सुरायाश्च विक्रेतारं हलायुध

ແລະ ໂອ ຮະລາຍຸດ! ຈົ່ງລົງໂທດພຣາຫມັນຊົ່ວຜູ້ຂາຍງົວ ງາ ແລະ ມ້າ; ແລະຈົ່ງລົງໂທດຜູ້ຂາຍສຸຣາ—ເຫຼົ້າມຶນເມົາດ້ວຍ।

Verse 83

मुसलोलूखले वैश्यं कंडयैनं पुनःपुनः । शूद्रं द्विजावमंतारं द्विजाग्रे मंचसेविनम्

ໃນນະລົກ ມຸສະໂລລູຄະລະ ຈົ່ງຂູດຂີດແລະທໍລະມານໄວຊະຍະນັ້ນຊ້ຳໆ. ແລະ(ຈົ່ງລົງໂທດ)ຊູດຣະຜູ້ຫຍັບຫຍາມທະວິຊະ ແລະນັ່ງເທິງຕຽງ/ຕັ່ງຕໍ່ໜ້າພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ।

Verse 84

अधोमुखे च नरके दीर्घग्रीवप्रपीड्य

ແລະໃນນະລົກຊື່ ອະໂທມຸຂະ ພວກເຂົາຖືກບີບຂະຍີ້—ໂດຍກົດຄໍຍາວໆໃຫ້ຕໍ່າລົງຈົນແຕກພັງ।

Verse 85

शूद्रं ब्राह्मणजेतारं वैश्यं बाह्मणमानिनम् । क्षत्रियं याजकं चापि विप्रं वेदविवर्जितम्

(ຈົ່ງລົງໂທດ)ຊູດຣະຜູ້ປາດຖະໜາຈະຄອບງຳພຣາຫມັນ; ໄວຊະຍະຜູ້ຫຼົງຄິດວ່າຕົນເປັນພຣາຫມັນ; ກະສັດກະສັດຕຣິຍະຜູ້ເຮັດໜ້າທີ່ຢາຊະກະ(ປຸໂຣຫິດ); ແລະພຣາຫມັນຜູ້ຂາດເວທະ।

Verse 86

लाक्षालवणमांसानां सतैलविषसर्पिषाम् । आयुधेक्षुविकाराणां विक्रेतारं द्विजाधमम्

ຈົ່ງຈັບພາມຜູ້ຊົ່ວຊ້ານັ້ນ ຜູ້ທີ່ຫາລ້ຽງຊີບດ້ວຍການຂາຍຄັ່ງ, ເກືອ, ຊີ້ນ, ນ້ໍາມັນ, ຢາພິດ, ເນີຍໃສ, ອາວຸດ ແລະ ຜະລິດຕະພັນຈາກອ້ອຍ.

Verse 87

पाशपाणेकशापाणे बद्ध्वैतांश्चरणेदृढम् । घातयंतौ कशाघातैर्नयतं तप्तकर्दमे

ໂອ້ ຜູ້ຖືບ້ວງ ແລະ ແສ້ເອີຍ, ຈົ່ງມັດຕີນຂອງພວກມັນໃຫ້ແໜ້ນ, ຕີພວກມັນດ້ວຍແສ້ ແລະ ລາກພວກມັນລົງໄປໃນຕົມທີ່ຮ້ອນຮະອຸ.

Verse 88

इमां स्त्रियं श्लेषयाशु पुंश्चलीं कुलकल्मषाम् । तेनोपपतिना सार्धं तप्तायसमयेन च

ຈົ່ງຮີບກົດຍິງຜູ້ບໍ່ຊື່ສັດ ແລະ ເປັນຮອຍດ່າງພ້ອຍຂອງຕະກຸນຜູ້ນີ້ ໃຫ້ກອດກັບຊາຍຊູ້ ແລະ ຮູບເຫຼັກທີ່ຮ້ອນແດງນັ້ນໂດຍໄວ.

Verse 89

स्वयं गृहीत्वा नियमं यस्त्यजेदजितेंद्रियः । तं प्रापय दुराधर्षं बहुभ्रमरदंशके

ຜູ້ທີ່ຖືສິນບຳເພັນພຽນດ້ວຍຕົນເອງແລ້ວລະຖິ້ມເສຍ ເພາະອິນຊີຍັງບໍ່ສະຫງົບ, ຈົ່ງນຳຄົນຊົ່ວນັ້ນໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ມີແມງພູ່ຕອດຕີຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.

Verse 90

इत्यादिजल्पन्दुर्वृत्तैः श्रूयते दूरतो यमः । स्वकर्मशंकितैः पापै र्दृश्यतेति भयंकरः

ດ້ວຍຄຳເວົ້າເຊັ່ນນີ້ຂອງຄົນຊົ່ວ ພະຍາຍົມຈຶ່ງເປັນທີ່ໄດ້ຍິນຈາກທີ່ໄກ ແລະ ເຫຼົ່າຄົນບາບຜູ້ຢ້ານກົວຕໍ່ກຳຂອງຕົນຍ່ອມເບິ່ງເຫັນພະອົງ, ພະອົງຈຶ່ງໜ້າຢ້ານກົວຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 91

ये प्रजाः पालयंतीह पुत्रानेव निजौरसान् । दंडयंति च धर्मेण भूपास्तेऽस्य सभासदः

ກະສັດຜູ້ໃດໃນໂລກນີ້ປົກປ້ອງປະຊາຊົນດຸດລູກແທ້ຂອງຕົນ ແລະລົງໂທດຕາມທຳມະ—ກະສັດນັ້ນເປັນສະມາຊິກແຫ່ງສະພາຂອງພຣະຍົມະຣາຊ

Verse 92

वर्णाश्रमाश्च यद्राष्ट्रे ऽनुतिष्ठंति निजां क्रियाम् । कालेनापन्ननिधना भूपास्तेऽस्य सभासदः

ໃນອານາຈັກໃດ ວັນນະແລະອາສຣົມທັງຫຼາຍປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງ—ກະສັດນັ້ນເມື່ອເວລາມາຮອດ ແລະພົບຄວາມຕາຍ ຈະເປັນສະມາຊິກສະພາຂອງພຣະຍົມະຣາຊ

Verse 93

नैव दीनो न दुर्वृत्तो नापद्ग्रस्तो न शोकभाक् । येषां राष्ट्रे प्रदृश्यंते भूपास्तेऽस्य सभासदः

ໃນອານາເຂດໃດບໍ່ເຫັນຄົນທຸກຍາກ ບໍ່ເຫັນຄົນປະພຶດຊົ່ວ ບໍ່ເຫັນຄົນຖືກໄພພິບັດກົດທັບ ແລະບໍ່ເຫັນຄົນຈົມໃນຄວາມໂສກ—ກະສັດນັ້ນເປັນສະມາຊິກສະພາຂອງພຣະຍົມະຣາຊ

Verse 94

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः स्वधर्म निरताः सदा । अन्येपि ये संयमिनः संयमिन्यां वसंति ते

ພຣາຫມັນ ກະສັດນັກຮົບ ແລະໄວຊະ ຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນສະວະທຳຂອງຕົນເສມອ ແລະຜູ້ອື່ນທີ່ມີຄວາມສຳລວມ—ລ້ວນພຳນັກຢູ່ໃນສັງຍະມິນີ ນະຄອນຂອງພຣະຍົມະຣາຊ

Verse 95

उशीनरः सुधन्वा च वृषपर्वा जयद्रथः । रजिः सहस्रजित्कुक्षिर्दृढधन्वा रिपुंजयः

ອຸຊີນະຣະ, ສຸທັນວາ, ວຶສະປັຣວາ, ຊະຍະດຣະຖະ, ຣະຊິ, ສະຫັສຣະຊິດ, ກຸກຊິ, ດຶດຫະທັນວາ ແລະ ຣິປຸນຊະຍະ—ລ້ວນເປັນຜູ້ຢູ່ໃນຫມູ່ນັ້ນ

Verse 96

युवनाश्वो दंतवक्त्रो नाभागो रिपुमंगलः । करंधमो धर्मसेनः परमर्दः परांतकः

ຢຸວະນາສະວະ, ດັນຕະວັກຕຣະ, ນາພາກະ, ຣິປຸມັງຄະລະ, ກະຣັນທະມະ, ທັມມະເສນະ, ປະຣະມັດ ແລະ ປະຣານຕະກະ—ກະສັດຜູ້ລືຊື່ເຫຼົ່ານີ້ຖືກເອີ້ນນາມໃນສະພາແຫ່ງທຳມະ។

Verse 97

एते चान्ये च बहवो राजानो नीतिवर्तिनः । धर्माधर्मविचारज्ञाः सुधर्मायां समासते

ພວກນີ້ ແລະ ກະສັດອື່ນໆອີກຫຼາຍ ຜູ້ດຳເນີນຕາມນີຕິອັນຊອບ ຊຳນານໃນການແຍກທຳມະກັບອະທຳມະ ນັ່ງຮ່ວມກັນໃນສະພາສະຫວັນນາມ “ສຸທັມມາ”។

Verse 99

गोविंदमाधवमुकुंद हरेमुरारे शंभो शिवेश शशिशेखर शूलपाणे । दामोदराच्युत जनार्दन वासुदेव त्याज्या भटाय इति संततमामनंति

“ໂກວິນດະ, ມາທະວະ, ມຸກຸນດະ, ຫະຣິ, ມຸຣາຣິ; ສັມພຸ, ສິເວສະ, ສະສິເສຂະຣະ, ສູລະປານິ; ດາໂມດະຣະ, ອະຈຸຕະ, ຈະນາຣະດະນະ, ວາສຸເທວະ”—ເຂົາທັງຫຼາຍຮ້ອງປະກາດບໍ່ຂາດວ່າ: “ທະຫານຂອງຍະມະເອີຍ ຈົ່ງປ່ອຍເຂົາໄວ້!”

Verse 100

गंगाधरांधकरिपो हरनीलकंठ वैकुंठ कैटभरिपो कमठाब्जपाणे । भूतेशखंडपरशोमृडचंडिकेश त्याज्या भटाय इति संततमामनंति

“ຄັງຄາທະຣະ, ອັນທະກະຣິປຸ, ຫະຣະ, ນີລະກັນຖະ; ໄວກຸນຖະ, ໄກຕະພະຣິປຸ, ກະມະຖະ, ອັບຊະປານິ; ພູເຕສະ, ຂັນຑະປະຣະສຸ, ມຣິຑະ, ຈັນຑິເກສະ”—ເຂົາທັງຫຼາຍປະກາດບໍ່ຂາດວ່າ: “ທະຫານເອີຍ ຈົ່ງປ່ອຍເຂົາໄວ້!”

Verse 110

इत्थं द्विजेंद्र निजभृत्यगणान्सदैव संशिक्षयेदवनिगान्स हि धर्मराजः । अन्येपि ये हरिहरांकधरा धरायां ते दूरतः पुनरहो परिवर्जनीयाः

ດັ່ງນີ້ແລ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ທັມມະຣາຊາ (ຍະມະ) ຍ່ອມສອນສັ່ງບໍລິວານຂອງຕົນຢູ່ເສມອ. ແລະຜູ້ໃດໃນໂລກທີ່ຖືແຕ່ເຄື່ອງໝາຍພາຍນອກຂອງ ຫະຣິ-ຫະຣະ, ຖ້າຄວາມປະພຶດບໍ່ບໍລິສຸດ ກໍພຶງຫຼີກໃຫ້ໄກ.

Verse 112

इति शृण्वन्कथां रम्यां शिवशर्माप्रियेऽनघाम । प्रहृष्टवक्त्रः पुरतो ददर्शाप्सरसापुरीम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງເລື່ອງອັນງາມນີ້ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກອັນບໍ່ມີມົນທິນຂອງ ຊິວະຊະຣະມາ—ໃບໜ້າສະຫວ່າງດ້ວຍປິຕິ—ໄດ້ເຫັນນະຄອນຂອງອັບສະຣາຢູ່ຕໍ່ໜ້າ.